PL238252B1 - Sposób otrzymywania pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania pirenowej pochodnej 1,1'-ferrocenodikarboksyamidu - Google Patents

Sposób otrzymywania pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania pirenowej pochodnej 1,1'-ferrocenodikarboksyamidu Download PDF

Info

Publication number
PL238252B1
PL238252B1 PL428566A PL42856619A PL238252B1 PL 238252 B1 PL238252 B1 PL 238252B1 PL 428566 A PL428566 A PL 428566A PL 42856619 A PL42856619 A PL 42856619A PL 238252 B1 PL238252 B1 PL 238252B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
pyrene
acid
formula
cyanotrihydroborate
carbaldehyde
Prior art date
Application number
PL428566A
Other languages
English (en)
Other versions
PL428566A1 (pl
Inventor
Artur Kasprzak
Kristina Fateyeva
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL428566A priority Critical patent/PL238252B1/pl
Publication of PL428566A1 publication Critical patent/PL428566A1/pl
Publication of PL238252B1 publication Critical patent/PL238252B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania pirenowej pochodnej 1,1 ’-ferrocenodikarboksyamidu, o wzorze ogólnym 1,
Wzór 1 w którym R oznacza atom wodoru (H) lub grupę -CONH-C6H4-(4)-NH-CH2-(1)-Ci6Hio. Związki mogą znaleźć zastosowanie w produkcji sensorów elektrochemicznych opartych na pochodnych ferrocenu.
W literaturze chemicznej opisane są przykłady procesów otrzymywania pirenowych pochodnych ferrocenu, w tym pochodnych ferrocenokarboksyamidu lub 1,1’-ferrocenodikarboksyamidu (Martinez, R.; Ratera, I.; Tarraga, A.; Molina, P.; Veciana, J. Chem. Commun. 2006, 0, 3809-3811; Romero, T.; Caballero, A.; Tarraga, A.; Molina, P. Org. Lett. 2009, 11, 3466-3469; Shuhua, S.; Wenting, H.; Hongfang, G.; Honglan, Q.; Liping, D. Spectrochim. Acta A 2017, 184, 30-37; Zhou, L; Fan, Χ.-Τ.; Xu, Y.-D.; Cao, Q.-Y. NewJ. Chem. 2015, 39, 8087-8092). Obecne metody otrzymywania pirenowych pochodnych ferrocenu posiadają szereg niedogodności. W metodach tych często konieczne jest użycie trudnodostępnego oraz drogiego substratu ferrocenowego lub pirenowego, na przykład 1 -etynyloferrocenu czy sulfamidowych pochodnych pirenu. Dodatkowo, konieczne jest wcześniejsze otrzymanie pochodnych ferrocenu lub pirenu reakcjach z użyciem wysokotoksycznych reagentów organicznych (na przykład działanie na kwas ferrocenokarboksylowy chlorkiem tionylu czy chlorkiem oksalilu; m.in. wysoka wrażliwość na wilgoć, wydzielanie toksycznego chlorowodoru, toksyczne opary; patrz karty charakterystyki na stronie Sigma-Aldrich dla produktów o numerze CAS: 79-37-8, 7719-09-7). Dodatkowo, wydajność reakcji paroetapowych jest niska. Co więcej, procesy prowadzi się często w obniżonej temperaturze (od -78 do -55°C), co powoduje konieczność stosowania specjalistycznej aparatury w celu zapewnienia obniżonej temperatury reaktorze. W procesach stosowane są również bezwodne rozpuszczalniki oraz łatwopalny, wysoce wrażliwy na wilgoć i niebezpieczny n-butylolit (patrz karta charakterystyki na stronie Sigma-Aldrich dla produktu o numerze CAS 109-72-8). W metodach tych generowane są zatem duże ilości niebezpiecznych odpadów organicznych, a opłacalność ekonomiczna procesów jest niska przy wysokim ryzyku procesów spowodowanym użyciem wysoce niebezpiecznych i toksycznych reagentów.
Nieoczekiwanie okazało się, że pirenowe pochodne ferrocenokarboksyamidu i pirenowe pochodne 1 ,Τ-ferrocenodikarboksyamidu zawierające w swojej budowie łącznik aromatyczny, o wzorze ogólnym 1,
wzór 1
PL 238 252 Β1 w którym R oznacza atom wodoru (H) lub grupę -CONH-C6H4-(4)-NH-CH2-(1)-Ci6Hio można wydajnie i selektywnie otrzymać w łagodnych warunkach, bez konieczności użycia bezwodnych rozpuszczalników, bez konieczności wydzielania produktów metodą chromatografii kolumnowej oraz korzystając z handlowo dostępnych i tanich substratów.
Otrzymanie pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu o wzorze ogólnym 1,
wzór 1 gdzie R oznacza atom wodoru (H) polega na reakcji jednoetapowej, w której 1-karboaldehyd pirenu poddaje się reakcji z /V-(4-aminofenylo)ferrocenokarboksyamidem użytym w ilości 1 ekwiwalenta w stosunku do 1-karboaldehydu pirenu w obecności kwasu mrówkowego lub kwasu octowego w alkoholu etylowym lub alkoholu metylowym w temperaturze pokojowej. Otrzymaną iminę poddaje się redukcji za pomocą cyjanotrihydroboranu użytego w ilości 5 ekwiwalentów w stosunku do 1-karboaldehydu pirenu. Produkt reakcji wyodrębnia się za pomocą odsączenia mieszaniny poreakcyjnej.
Jako kwas korzystnie stosuje się kwas octowy.
Jako rozpuszczalnik korzystnie stosuje się alkohol metylowy.
Jako cyjanotrihydroboran korzystnie stosuje się cyjanotrihydroboran sodu.
Otrzymanie pirenowej pochodnej 1,1’-ferrocenodikarboksyamidu o wzorze ogólnym 1,
wzór 1 gdzie R oznacza grupę -CONH-C6H4-(4)-NH-CH2-(1)-Ci6Hio polega na reakcji trójetapowej. Zgodnie z wynalazkiem kwas 1,1’-ferrocenodikarboksylowy poddaje się reakcji z /V-(te/Y-butoksykarbonyloamino)benzeno-1,4-diaminą użytą w ilości 3 ekwiwalentów w stosunku do dikwasu, w obecności chlorowodorku karbodiimidu alifatycznego zawierającego 8 atomów węgla oraz 4-(dimetyloamino)pirydyny w rozpuszczalniku aprotonowym, będącym chlorowcopochodną metanu, a reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej. Następnie otrzymany /V,/V-bis(4-(/V-te/Y-butoksykarbonyloamino)fenylo)-1,1’-ferrocenokarboksydiamid o wzorze 2
PL 238 252 Β1
wyodrębnia się metodą ekstrakcji i poddaje się reakcji z mocnym, alifatycznym kwasem organicznym zawierającym 2 atomy węgla użytym w ilości 40 ekwiwalentów w stosunku do amidu w rozpuszczalniku aprotonowym, będącym chlorowcopochodną metanu, a reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej. Następnie otrzymany /V,/V-bis(4-(amino)fenylo)-1 ,T-ferrocenokarboksydiamid o wzorze 3
wyodrębnia się metodą ekstrakcji i poddaje reakcji z 1-karboaldehydem pirenu użytym w ilości 2 ekwiwalentów w stosunku do diamidu w obecności kwasu mrówkowego lub kwasu octowego w rozpuszczalniku protonowym a mianowicie alkoholu etylowym lub alkoholu metylowym, w temperaturze pokojowej a otrzymaną iminę poddaje się redukcji za pomocą cyjanotrihydroboranu użytego w ilości 5 ekwiwalentów w stosunku do 1 -karboaldehydu pirenu. Produkt reakcji wyodrębnia się za pomocą odsączenia mieszaniny poreakcyjnej.
Jako rozpuszczalnik aprotonowy, będący chlorowcopochodną metanu, korzystnie stosuje się chlorek metylenu.
Jako mocny, alifatyczny kwas organiczny zawierający 2 atomy węgla korzystnie stosuje się kwas trifluorooctowy.
Jako chlorowodorek karbodiimidu alifatycznego korzystnie stosuje się chlorowodorek /V-(3-dimetyloaminopropylo)-/V’-etylokarbodiimidu.
Jako kwas korzystnie stosuje się kwas octowy.
Jako rozpuszczalnik protonowy korzystnie stosuje się alkohol metylowy.
Jako cyjanotrihydroboran korzystnie stosuje się cyjanotrihydroboran sodu.
Sposoby według wynalazku zostały przedstawione w przykładach.
Przykład 1. Otrzymanie pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu o wzorze ogólnym 1, gdzie R oznacza atom wodoru (H).
Do mieszaniny /V-(4-aminofenylo)ferrocenokarboksyamidu (32,0 mg, 0,10 mmol, 1 eq) oraz 1-karboaldehydu pirenu (23,1 mg, 0,10 mmol, 1 eq) w alkoholu metylowym (2 ml) dodaje się lodowaty kwas octowy (50 μΙ). Mieszaninę miesza się w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Do mieszaniny reakcyjnej dodaje się stały cyjanotrihydroboran sodu (31,4 mg, 0,50 mmol, 5 eq) i mieszaninę reakcyjną miesza się w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Osad odsącza się na sączku nylonowym o średnicy porów 0.22 μΠΊ, przemywa alkoholem metylowym (2 ml) i eterem dietylowym (1 ml). Osad wraz z sączkiem przenosi się do kolby, sonikuje w temperaturze 25°C (płuczka ultradźwiękowa o mocy 320 W) przez 20 minut z alkoholem metylowym (15 ml), ponownie odsącza na sączku nylonowym o średnicy
PL 238 252 B1 porów 0.22 μm i przemywa alkoholem metylowym (5 ml) i eterem dietylowym (2 ml). Otrzymuje się 37,4 mg (70%) N-(4-((1-pirenylometylo)amino)fenylo)ferrocenokarboksyamidu (wzór 1).
1H NMR (DMSO-d6, 500 MHz, ppm), 5h 9.72 (s, 1H), 9.57 (s, 1H), 9.32-9.30 (d, 3 J hh = 9.3 Hz, 1H), 8.82-8.81 (d, 3 J hh = 8.1 Hz, 1H), 8.51-8.35 (m, 6H), 8.33-8.32 (d, 3 J hh = 8.9 Hz, 1H), 8.28-8.26 (d, 3 J hh = 8.9 Hz, 1H), 8.17-8.14 (t, 3 J hh = 7.6 Hz, 1H), 7.88-7.86 (m, 2H), 7.58-7.56 (m, 2H), 5.06-5.05 (t-like, 3 J hh = 2.0 Hz, 2H), 4.49-4.48 (t-like, 3 J hh = 2.0 Hz, 2H), 4.26 (s, 5H) 13 C NMR (DMSO-d6, 125 MHz, ppm), 5C 168.10, 157.25, 146.68, 137.88, 135.99, 132.71,130.80, 130.15, 129.90, 128.89, 128.83, 128.61, 127.42, 126.60, 126.50, 126.22, 125.95, 125.09, 124.08, 123.72, 123.07, 121.84 (2C), 120.87 (2C), 76.40, 70.52 (2C), 69.47 (5C), 68.63 (2C)
HRMS (ESI): obliczono dla wzoru: C34H27FeN2O [M+H]+ = 535,1467, oznaczono: m/z 535,1468 Ttop = 219-220°C
P r z y k ł a d 2. Otrzymanie pirenowej pochodnej 1,1’-ferrocenodikarboksyamidu o wzorze ogólnym 1, gdzie R oznacza -CONH-C6H4-(4)-NH-CH2-(1)-C16H10.
Etap 1. Do stałego kwasu 1,1’-ferrocenodikarboksylowy (137,0 mg, 0,50 mmol, 1 eq) dodaje się roztwór chlorowodorku N-(3-dimetyloaminopropylo)-N ’-etylokarbodiimidu (431,3 mg, 2,25 mmol, 4,5 eq) w chlorku metylenu (5 ml). Mieszaninę miesza w temperaturze pokojowej przez 20 minut. Mieszaninę ochładza się do 0°C (łaźnia lodowa) i dodaje się powoli roztwór N-(tert-butoksykarbonyloamino)benzeno-1,4-diaminy (312,4 mg, 1,50 mmol, 3 eq) i 4-(dimetyloamino)pirydyny (36,7 mg, 0.30 mmol, 0,60 eq) w chlorku metylenu (5 ml ). Zawartość kolby miesza się następnie w temperaturze pokojowej przez 48 godzin. Mieszaninę poreakcyjną rozcieńcza się chlorkiem metylenu (25 ml) i alkoholem etylowym (6 ml) i przemywa kolejno wodą (8 ml), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (8 ml), wodą (8 ml), 0.1 M HCI (8 ml), wodą (8 ml ) i solanką (8 ml). Warstwę organiczną suszy się za pomocą bezwodnego siarczanu magnezu. Otrzymuje się 244,6 mg (75%) N,N’- bis (4-( N’-tert-butoksykarbonyloamino)fenylo)1,1’-ferrocenokarboksydiamidu (wzór 2).
1H NMR (DMSO-d6, 500 MHz, ppm), 5h 9.59 (s, 2H), 9.25 (s, 2H), 7.60-7.57 (m, 4H), 7.39-7.37 (m, 4H), 4.95-4.94 (t-like, 3 J hh = 1.9 Hz, 4H), 4.45-4.44 (t-like, 3 J hh = 1.9 Hz, 4H), 1.48 (s, 18H) 13 C NMR (DMSO-d6, 125 MHz, ppm), 5C 167.15 (2C), 152.79 (2C), 135.04 (2C), 133.57 (2C), 120.91 (4C), 118.24 (4C), 78.78 (2C), 78.16 (2C), 71.76 (4C), 70.06 (4C), 28.13 (6C)
HRMS (ESI): obliczono dla wzoru: C35H41FeN4O5 [M+H]+ = 653,2401, oznaczono: m/z 653,2400.
Ttop = 278-279°C
Etap 2. Do roztworu N,N’- bis (4-( N’-tert-butoksykarbonyloamino)fenylo)-1,1’-ferrocenokarboksydiamidu o wzorze 2 (130,4 mg, 0,20 mmol, 1 eq) w chlorku metylenu (4 ml) ochłodzonego do 0°C (łaźnia lodowa) dodaje się powoli roztwór kwasu trifluorooctowego (612,2 μl, 912,2 mg, 8,00 mmol, 40 eq) w chlorku metylenu (5 ml). Mieszaninę reakcyjną miesza się następnie w temperaturze pokojowej przez 4,5 godziny. Mieszaninę rozcieńcza się roztworem chlorku metylenu i alkoholu etylowego (33 ml) użytych w stosunku objętościowym 10:1 v/v. Warstwę organiczną przemywa się kolejno nasyconym roztworem wodorowęglanu sodu (10 ml), wodą (8 ml ) i solanką (5 ml ). Warstwę organiczną suszy się za pomocą bezwodnego siarczanu magnezu. Otrzymuje się 72,7 mg (80%) N,N’- bis(4-(amino)fenylo)-1,1’-ferrocenokarboksydiamidu (wzór 3).
1H NMR (DMSO-d6, 500 MHz, ppm), 5h 9.36 (s, 2H), 7.29-7.28 (m, 4H), 6.52-6.50 (m, 4H), 4.90 (bs, 4H), 4.85-4.84 (t-like, 3 J hh =1.9 Hz, 4H), 4.41-4.40 (t-like, 3 J hh =1.9 Hz, 4H) 13 C NMR (DMSO-d6, 125 MHz, ppm), 5C 166.86 (2C), 145.04 (2C), 128.07 (2C), 122.42 (4C), 113.64 (4C), 78.63 (2C), 71.45 (4C), 70.01 (4C)
HRMS (ESI): obliczono dla wzoru: C24H23FeN4O2 [M+H]+ = 455,1163, oznaczono: m/z 455,1165.
Etap 3. Do mieszaniny N,N’-bis(4-(amino)fenylo)-1,1’-ferrocenokarboksydiamidu o wzorze 3 (69,4 mg, 0,15 mmol, 1 eq) oraz 1-karboaldehydu pirenu (69,1 mg, 0,30 mmol, 2 eq) w alkoholu metylowym (4 ml) dodaje się lodowaty kwas octowy (50 μl). Mieszaninę miesza się w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Do mieszaniny reakcyjnej dodaje się stały cyjanotrihydroboran sodu (94,3 mg, 1,5 mmol, 10 eq) i mieszaninę reakcyjną miesza się w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Osad odsącza się na sączku nylonowym o średnicy porów 0.22 μm, przemywa alkoholem metylowym (4 ml) i eterem dietylowym (2 ml). Osad wraz z sączkiem przenosi się do kolby, sonikuje w temperaturze 25°C (płuczka ultradźwiękowa o mocy 320 W) przez 20 minut z alkoholem metylowym (30 ml), ponownie odsącza na sączku nylonowym o średnicy porów 0.22 μm i przemywa alkoholem metylowym (8 ml) i eterem dietylowym (3 ml). Otrzymuje się 88,7 mg (67%) N,N-bis-(4-((1-pirenylometylo)amino)fenylo)-1,1’-ferrocenokarboksydiamidu (wzór 4).
PL 238 252 Β1 1H NMR (DMSO-d6, 500 MHz, ppm), δΗ 9.69 (s, 2H), 9.64 (s, 2H), 9.18-9.16 (d, 3Jhh = 9.4 Hz, 2H), 8.67-8.65 (d, 3Jhh = 8.1 Hz, 2H), 8.31-8.30 (d, 3Jhh = 1.1 Hz, 1H), 8.29-8.28 (d, 3Jhh = 1.1 Hz, 1H), 8.20 (s, 2H), 8.19-8.17 (d, 3Jhh = 9.1 Hz, 4H), 8.14-8.13 (d, 3Jhh = 8.2 Hz, 2H), 8.07-8.06 (d, 3Jhh = 1.3 Hz, 2H), 8.04 (s, 4H), 7.84-7.81 (m, 4H), 7.50-7.47 (m, 4H), 5.11 (bs, 2H), 5.10-5.09 (t-like, 3Jhh = 1.9 Hz, 4H), 4.56-4.55 (t-like, 3Jhh =1.9 Hz, 4H) 13 C NMR (DMSO-c/e, 125 MHz, ppm), δο 167.03 (2C), 157.02 (2C), 146.64 (2C), 137.74 (2C), 132.43 (2C), 130.62 (2C), 129.93 (2C), 129.69 (2C), 128.66 (2C), 128.56 (2C), 128.42 (2C), 127.14 (2C), 126.32 (2C), 126.26 (2C), 126.01 (2C), 125.69 (2C), 124.76 (2C), 123.84 (2C), 123.50 (2C), 122.82 (2C), 121.61 (4C), 120.85 (4C), 78.43 (2C), 71.65 (4C), 70.14 (4C)
HRMS (ESI): obliczono dla wzoru: C5sH43FeN4O2 [M+H]+ = 833,2730, oznaczono: m/z 833,2725 TtoP= 188-189°C.

Claims (11)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób otrzymywania pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu o wzorze ogólnym 1,
    wzór 1 w którym R oznacza atom wodoru (H), znamienny tym, że 1-karboaldehyd pirenu poddaje się reakcji z /V-(4-aminofenylo)ferrocenokarboksyamidem użytym w ilości 1 ekwiwalenta w stosunku do 1-karboaldehydu pirenu w obecności kwasu mrówkowego lub kwasu octowego w alkoholu etylowym lub alkoholu metylowym w temperaturze pokojowej a otrzymaną iminę poddaje się redukcji za pomocą cyjanotrihydroboranu użytego w ilości 5 ekwiwalentów w stosunku do 1-karboaldehydu pirenu i produkt reakcji wyodrębnia się za pomocą odsączenia mieszaniny poreakcyjnej.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1 znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się alkohol metylowy.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1 znamienny tym, że jako cyjanotrihydroboran stosuje się cyjanotrihydroboran sodu.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1 znamienny tym, że jako kwas stosuje się kwas octowy.
  5. 5. Sposób otrzymywania pirenowej pochodnej 1,1 ’-ferrocenodikarboksyamidu o wzorze ogólnym 1
    wzór 1
    PL 238 252 Β1 w którym R oznacza grupę -CONH-C6H4-(4)-NH-CH2-(1)-Ci6Hio, znamienny tym, że w pierwszym etapie syntezy kwas 1,1 ’-ferrocenodikarboksylowy poddaje się reakcji z A/-(tert-butoksykarbonyloamino)benzeno-1,4-diaminą użytą w ilości 3 ekwiwalentów w stosunku do dikwasu, w obecności chlorowodorku karbodiimidu alifatycznego zawierającego 8 atomów węgla oraz 4-(dimetyloamino)pirydyny w rozpuszczalniku aprotonowym, będącym chlorowcopochodną metanu, a reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej, po czym otrzymany /V,/V-bis(4-(/V-te/7-butoksykarbonyloamino)fenylo)-1,1’-ferrocenokarboksydiamid o wzorze 2
    wyodrębnia się metodą ekstrakcji i poddaje się reakcji z mocnym, alifatycznym kwasem organicznym zawierającym 2 atomy węgla użytym w ilości 40 ekwiwalentów w stosunku do amidu w rozpuszczalniku aprotonowym, będącym chlorowcopochodną metanu, a reakcję prowadzi się w temperaturze pokojowej, po czym otrzymany N,N’-bis(4-(amino)fenylo)-1,1’-ferrocenokarboksydiamid o wzorze 3
    wyodrębnia się metodą ekstrakcji i poddaje reakcji z 1-karboaldehydem pirenu użytym w ilości 2 ekwiwalentów w stosunku do diamidu w obecności kwasu mrówkowego lub kwasu octowego w rozpuszczalniku protonowym, tj. alkoholu etylowym lub alkoholu metylowym, w temperaturze pokojowej a otrzymaną iminę poddaje się redukcji za pomocą cyjanotrihydroboranu użytego w ilości 5 ekwiwalentów w stosunku do 1-karboaldehydu pirenu i produkt reakcji wyodrębnia się za pomocą odsączenia mieszaniny poreakcyjnej.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5 znamienny tym, że jako rozpuszczalnik aprotonowy, będący chlorowcopochodną metanu stosuje się chlorek metylenu.
  7. 7. Sposób według zastrz. 5 znamienny tym, że jako mocny, alifatyczny kwas organiczny zawierający 2 atomy węgla stosuje się kwas trifluorooctowy.
  8. 8. Sposób według zastrz. 5 znamienny tym, że jako chlorowodorek karbodiimidu alifatycznego stosuje się chlorowodorek /V-(3-dimetyloaminopropylo)-/V-etylokarbodiimidu.
  9. 9. Sposób według zastrz. 5 znamienny tym, że jako kwas stosuje się kwas octowy.
  10. 10. Sposób według zastrz. 5 znamienny tym, że jako rozpuszczalnik protonowy stosuje się alkohol metylowy.
  11. 11. Sposób według zastrz. 5 znamienny tym, że jako cyjanotrihydroboran stosuje się cyjanotrihydroboran sodu.
PL428566A 2019-01-11 2019-01-11 Sposób otrzymywania pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania pirenowej pochodnej 1,1'-ferrocenodikarboksyamidu PL238252B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL428566A PL238252B1 (pl) 2019-01-11 2019-01-11 Sposób otrzymywania pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania pirenowej pochodnej 1,1'-ferrocenodikarboksyamidu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL428566A PL238252B1 (pl) 2019-01-11 2019-01-11 Sposób otrzymywania pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania pirenowej pochodnej 1,1'-ferrocenodikarboksyamidu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL428566A1 PL428566A1 (pl) 2020-07-13
PL238252B1 true PL238252B1 (pl) 2021-08-02

Family

ID=71512429

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL428566A PL238252B1 (pl) 2019-01-11 2019-01-11 Sposób otrzymywania pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania pirenowej pochodnej 1,1'-ferrocenodikarboksyamidu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL238252B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL428566A1 (pl) 2020-07-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Werner et al. Complexation of Anions Including Nucleotide Anions by Open‐Chain Host Compounds with Amide, Urea, and Aryl Functions
Joo et al. Nitroimino-tetrazolates and oxy-nitroimino-tetrazolates
JP6732008B2 (ja) シュウ酸アミド系配位子および銅触媒によるハロゲン化アリールのカップリング反応におけるその使用
Nasrollahzadeh et al. A general synthetic method for the formation of arylaminotetrazoles using natural natrolite zeolite as a new and reusable heterogeneous catalyst
Ljungdahl et al. Solvent and base dependence of copper-free palladium-catalyzed cross-couplings between terminal alkynes and arylic iodides: development of efficient conditions for the construction of gold (III)/free-base porphyrin dimers
BR112017015206B1 (pt) Processos para a preparação de 1-((r)-3-(4-amino-3-(4- fenoxifenil)-1h- pirazol[3,4-d]pirimidin-1-il)piperidin-1-il)prop-2- en-1-ona (ibrutinibe) e compostos
Thomas et al. Hydrogen bond‐Driven Self–Assembly between Amidinium Cations and Carboxylate Anions: A Combined Molecular Dynamics, NMR Spectroscopy, and Single Crystal X‐ray Diffraction Study
CN115724772A (zh) 一类具有脲结构的化合物及其制备和应用
Hajipour et al. Magnetic chitosan-functionalized cobalt-NHC: synthesis, characterization and catalytic activity toward Suzuki and Sonogashira cross-coupling reactions of aryl chlorides
CN111285847A (zh) 制备艾乐替尼的方法
CN111116676A (zh) 一种具有蝶烯结构的n-杂环卡宾钯配合物及其应用
PL238252B1 (pl) Sposób otrzymywania pirenowej pochodnej ferrocenokarboksyamidu i sposób otrzymywania pirenowej pochodnej 1,1'-ferrocenodikarboksyamidu
Öztürk Synthesis of quinazoline derivative di-cationic surfactants and their corrosion protection of mild steel in acidic media
Pozharskii et al. Modeling biologically important NH··· π interactions using peri-disubstituted naphthalenes
Refat et al. A structural study of the intermolecular interactions of tyramine with some π-acceptors: quantification of biogenic amines based on charge-transfer complexation
Sugiyama et al. A fluorous Mukaiyama coupling reagent for a concise condensation reaction: utility of medium-fluorous strategy
Vorobiov et al. One-pot syntheses of 5-amino-1-aryltetrazole derivatives
Corr et al. Amidine dications as superelectrophiles
Verma et al. CDI-mediated monoacylation of symmetrical diamines and selective acylation of primary amines of unsymmetrical diamines
US20240010524A1 (en) Compounds and processes for remediation of perfluoroalkyl
Khurramov et al. Synthesis of new amides based on the n-hydroxyacetylation of ptoluidine
BG64772B1 (bg) Метод за отстраняване на тежки метали
Nnadiekwe et al. UV-absorbing benzamide-based dendrimer precursors: synthesis, theoretical calculation, and spectroscopic characterization
KR20060020082A (ko) 2-아미노피리딘 유도체의 제조방법
CN105399710B (zh) 一种2‑苯基‑3‑氰基苯并呋喃类化合物的合成方法