BE1012007A3 - Baksteen en werkwijze voor het vervaardigen van deze baksteen. - Google Patents

Abstract

De uitvinding heeft betrekking op een werkwijze voor het vervaardigen van bakstenen, waarbij men een mengsel van klei en/of leem en een vulstof bereidt waaruit vervolgens blokken gevormd worden, die minstens gedeeltelijk gedroogd en gebakken worden, waarbij voor het vormen van genoemde blokken de klei en/of leem nagenoeg homogeen gemengd wordt met organisch materiaal als vulstof, dat bij het bakken minstens gedeeltelijk verbrand wordt.

Description

   <Desc/Clms Page number 1> 
 



   Baksteen en werkwijze voor het vervaardigen van deze baksteen 
De uitvinding heeft betrekking op een werkwijze voor het vervaardigen van vooral thermisch isolerende bakstenen uit klei en/of leem, zoals gedefineerd in de aanhef van conclusie 1. 



   Volgens de huidige stand van de techniek wordt, voor het vervaardigen van thermisch isolerende bakstenen, meestal gebruik gemaakt van een kunststofgranulaat als vulmiddel. 



   De werkwijze volgens de uitvinding wil aan deze nadelen verhelpen door een werkwijze voor te stellen welke deze nadelen niet vertoont en bovendien toelaat niet alleen de droogtijd, welke het bakken voorafgaat, aanzienlijk te verminderen, maar eveneens een baksteen te verschaffen met, in bepaalde gevallen, een meer uitgesproken rustiek en estetisch uitzicht en met een betere weerstand tegen breuk bij het verhandelen. 



   Tot dit doel wordt genoemde klei en/of leem nagenoeg homogeen gemengd met een organisch materiaal en vervolgens in een aangepaste vorm gebakken, waarbij dit organisch materiaal bij het bakken minstens gedeeltelijk verbrand wordt. 



   Doelmatig worden minstens gedeeltelijk gedroogde organische vezels met genoemde klei en/of leem gemengd. 



   Op een voordelige wijze maakt men hoofdzakelijk gebruik van cellulosevezels. 

 <Desc/Clms Page number 2> 

 
 EMI2.1 
 



  In een bijzondere uitvoeringsvorm van de werkwijze, volgens de uitvinding, bestaan genoemde vezels minstens gedeeltelijk uit vlasvezels, meer bepaald uit liemen. 



  Andere voordelen en bijzonderheden van de uitvinding, zullen blijken uit de hiema volgende beschrijving van een specifieke uitvoeringsvorm van de werkwijze voor het vervaardigen van genoemde baksteen, volgens de uitvinding beschrijving wordt enkel als voorbeeld gegeven en beperkt de draagwijdte niet van de gevorderde bescherming. 



  De werkwijze volgens de uitvinding bestaat er hoofdzakelijk in klei te mengen met organisch materiaal, meer bepaald vezels, zoals of liemen, zodanig dat een, bij voorkeur, nagenoeg homogeen en coherent mengsel wordt bekomen. Dit mengsel wordt vervolgens door een mondstuk geperst om aldus een kleistreng te vormen. Deze kleistreng wordt in blokken, welke genoemde bakstenen vormen, gesneden en vervolgens minstens gedeeltelijk gedroogd. 



  Bij voorkeur worden tussen 8 vol% en 15 vol% organische vezels toegevoegd aan genoemde klei meer bepaald bestaat 15 % van het volume uit dergelijke vezels. 



  Wanneer droge organische vezels gebruikt worden, wordt een bijkomend voordeel verkregen doordat het droogproces van de klei en/of leem en efficiënter verloopt. Dit kan verklaard worden door het feit dat droge organische vezels, zoals nagenoeg een hoeveelheid water kunnen absorberen die gelijk is aan vermaal het gewicht van deze vezels. 



  Hierdoor wordt bij het behandelen van gedroogde bakstenen, onder relatief vochtige weersomstandigheden, eveneens in belangrijke mate vermeden dat deze terug vochtig worden. 



  Verder worden tijdens het droogproces minder scheuren en lattenbarsten in de klei vastgesteld dan bij de klassieke werkwijzen 

 <Desc/Clms Page number 3> 

 voor het vervaardigen van bakstenen. Aldus worden bakstenen verkregen met een homogenere structuur en een kleinere kans op scheurvorming. 



   Na het droogproces worden de bakstenen gebakken op een temperatuur tussen   950 C   en   1000 C,   meer bepaald op een temperatuur van de orde van grootte van   980 C.   



   Bij het bakken worden de organische vezels, welke met de klei en/of leem gemengd zijn, als gevolg van de hoge temperatuur, minstens gedeeltelijk verbrand of verkoold. Hierbij wordt een bijkomende hoeveelheid warmte geproduceerd welke voor een lager energieverbruik zorgt. 



   Bij de verbranding van de vezels bekomt men een baksteen die poreus is en bijgevolg thermisch isolerend is, terwijl bij een gedeeltelijke verbranding van bepaalde organische vezels eventueel een bewapening verkregen kan worden die enigszins bijdraagt tot een verhoging van de weerstand tegen breken van de stenen tijdens het verhandelen ervan. 



   Zo worden bijvoorbeeld vlasliemen gebruikt met een verbrandingswaarde die bij voorkeur ligt tussen 17. 500 kJ/kg en 18. 500 kJ/kg. 



  Er werd experimenteel vastgesteld dat vlasliemen afkomstig van het dauwrootprocédé een gemiddelde verbrandingswaarde van 18. 300kJ/kg vertonen en dat vlasliemen afkomstig van het   warmwaterrootprocede   een gemiddelde verbrandingswaarde hebben van 17. 500 kJ/kg, overeenkomstig de voorschriften van de norm NBN 234-Bijlage 1-µ 2. 3."Bepaling van de verbrandingswaarde met de Mahlerbom"van het Belgisch Instituut voor Normalisatie. 



   Bij het gebruik van genoemde brandbare vezels wordt een homogenere opwarming van de te bakken blokken klei en/of leem verkregen door de verbranding die ontstaat binnen in deze blokken. 



   Als gevolg van de door het verbranden van de vezels verkregen porositeit zijn de, volgens de uitvinding geproduceerde, bakstenen lichter dan klassieke bakstenen. Dit laat toe de bakstenen met minder zware machines te behandelen en te transporteren, wat onder andere een bijkomende 

 <Desc/Clms Page number 4> 

 energiebesparing oplevert. Ook is het manueel verwerken van de bakstenen minder belastend voor de personen die bijvoorbeeld een gebouw dienen te construeren. 



   De porositeit van de baksteen, vervaardigd volgens de werkwijze volgens de uitvinding, zorgt er eveneens voor dat deze een relatief grote hoeveelheid vocht kan opnemen en afgeven naargelang de vochtigheid in de omgeving van de baksteen. Dit fenomeen noemt men   een"sponseffect".   



   Aldus zorgt deze baksteen ervoor dat, bij het metselen van een constructie, de mortel, welke gebruikt wordt om de bakstenen aan elkaar te bevestigen, langzamer droogt dan bij een traditionele baksteen. Dit laat toe om zelfs bij hoge temperatuur en droge wind bouwconstructies op te richten welke een optimale kwaliteit van het metselwerk vertonen. 



   Ook bij hevige regen wordt door het gebruik van de bakstenen, volgens de uitvinding, vermeden dat nog niet verharde mortel verdund wordt in wegstromend regenwater. 



   Als gevolg van de porositeit van de bakstenen vertonen deze een hoger thermisch isolerend vermogen dan klassieke bakstenen. 



   Zoals hierboven vermeld, worden bij voorkeur vlasliemen aangewend als organische vezel. Dit is een afvalprodukt en kan dan ook in de werkwijze volgens de uitvinding gerecycleerd worden. Andere landbouwgewassen of organische vezels, zoals bijvoorbeeld bladeren, schors, kersenpitten, en dergelijke, evenals afvalprodukten van deze gewassen of vezels alsook een combinatie hiervan, kunnen evenzeer gebruikt worden. 



   Bij voorkeur worden deze dan, vóór het mengen met genoemde klei en/of leem, gemalen of gehakseld tot dat vezels verkregen worden met een lengte van bijvoorbeeld gemiddeld 3 cm en ten hoogste 5 cm. 



   Ter verdere illustratie van de uitvinding wordt hiema een concreet uitvoeringsvoorbeeld gegeven van de fabricatie van desbetreffende baksteen. 

 <Desc/Clms Page number 5> 

 



   Voorbeeld :
100 kg klei met een vochtgehalte van 20% werd gekneed, waarbij tijdens het kneedproces geleidelijk vlasliemen, met een lengte van maximaal 3 cm en minimale dikte van 2 mm, werden toegevoegd. Vooraf werden deze vezels uiteengerafeld teneinde zo gelijkmatig mogelijk verdeeld te worden in de kleimassa. Vervolgens werd deze kleimassa met de erin verwerkte vezels in een pers gebracht waar een   klei streng gevonnd   werd. De kleistreng werd op maat gesneden teneinde prismavormige blokken te vormen. Deze blokken werden dan gedurende ongeveer 80 uren in een droogkamer gebracht waarbij de temperatuur in deze droogkamer geleidelijk steeg van   35 C   tot 90 C. 



  Genoemde temperaturen en verblijfstijd in de droogkamer zijn, onder andere, afhankelijk van het formaat van de baksteen, van de soort klei, van het vochtgehalte van de klei en van het type droogkamer. 



   Na het drogen van de blokken, waarbij het vochtgehalte ervan bij benadering 0% bedroeg, werden deze naar de oven gevoerd waarin ze gebakken werden gedurende ongeveer 45 uren. In de oven werden deze blokken achtereenvolgens in een   opwarmingszone,   een vuurzone en een afkoelingszone gebracht. De temperatuur In de vuurzone bedroeg nagenoeg   980 C.   Vervolgens werden deze uit de oven genomen en afgekoeld. 



   De us nding is natuurlijk niet beperkt tot de hierboven beschreven   uitvoerings\ormen   van de werkwijze, volgens de uitvinding en meerdere veranderingen kunnen overwogen worden onder meer wat betreft de aard en de hoeveelheid an het toegevoegd organisch materiaal aan de grondstoffen voor het \ er\   aadigen   van desbetreffende bakstenen, waarbij deze grondstoffen, naast klei   ertof leem,   andere bestanddelen kunnen bevatten, die een invloed kunnen hebben op de produktie en/of op de kwaliteit van de verkregen bakstenen.

Claims (9)

1. Conclusies 1. Werkwijze voor het vervaardigen van bakstenen, waarbij men een mengsel van klei en/of leem en een vulstof bereidt waaruit men vervolgens blokken vormt, die minstens gedeeltelijk gedroogd en gebakken worden, daardoor gekenmerkt dat vóór het vormen van genoemde blokken de klei en/of leem nagenoeg homogeen gemengd wordt met organisch materiaal als vulstof, dat bij het bakken minstens gedeeltelijk verbrand wordt.
2. 2. Werkwijze volgens conclusie 1, daardoor gekenmerkt dat minstens gedeeltelijk gedroogde organische vezels met genoemde klei en/of leem gemengd worden.
3. 3. Werkwijze volgens conclusie 1 of2, daardoor gekenmerkt dat men hoofdzakelijk gebruik maakt van cellulosevezels.
4. 4. Werkwijze volgens één van de conclusies 1 tot 3, daardoor gekenmerkt dat genoemde vezels minstens gedeeltelijk vlasvezels zijn, meer bepaald uit liemen bestaan.
5. 5. Werkwijze volgens een van de conclusies 1 tot 4, daardoor gekenmerkt dat genoemd organisch materiaal minstens gedeeltelijk gevormd wordt door organische afvalprodukten, zoals bijvoorbeeld bladeren, schors, kersenpitten, en dergelijke, welke bij voorkeur vooraf gemalen of gehakseld werden.
6. 6. Werkwijze volgens een van de conclusies 1 tot 5, daardoor gekenmerkt dat genoemde bakstenen gebakken worden bij een temperatuur tussen 800 C en 1250 C.
7. 7. Werkwijze volgens één van de conclusies 1 tot 6, daardoor gekenmerkt dat tussen 8 vol% en 15 vol% organische vezels toegevoegd wordt aan genoemde klei of leem, meer bepaald nagenoeg 12 vol%. <Desc/Clms Page number 7>
8. 8. Werkwijze volgens een van de conclusies 1 tot 7, daardoor gekenmerkt dat gebruik gemaakt wordt van organische vezels die een verbrandings-waarde vertonen die bij voorkeur ligt tussen 17. 500 kJ/kg en 18. 500 kJlkg.
9. 9. Werkwijze volgens een van de conclusies 1 tot 8, daardoor gekenmerkt dat genoemde vezels een gemiddelde lengte van nagenoeg 3 cm en een gemiddelde dikte van nagenoeg 2 mm vertonen, waarbij de maximale lengte bij voorkeur kleiner is dan 5 cm.