BE1027894B1

BE1027894B1 - Vloerelement

Info

Publication number: BE1027894B1
Application number: BE20195947A
Authority: BE
Inventors: Quinten Christiaens; Jochen Bossuyt; Vlassenrode Kristof Van
Original assignee: Ivc Bv
Priority date: 2019-12-19
Filing date: 2019-12-19
Publication date: 2021-07-28
Also published as: US12594748B2; US20230007825A1; EP4076937A1; CN114746267B; BE1027894A1; CN114746267A; WO2021123979A1

Abstract

Een vloerelement omvattende een substraat uit polymeer, een toplaag op één van de twee zijden van het substraat en een polymere geschuimde laag op de andere van de twee zijden van het substraat, gekenmerkt in dat de densiteit van de polymere geschuimde laag minder is dan 120 kg/m³.

Description

VLOERELEMENT Technisch gebied de uitvinding heeft betrekking tot vloerelementen, meet bepaald polymere vloerelementen.

Stand van de techniek Polymere vloerelementen, net zoals vloerelementen uit MDF en HDF houtvezelplaten zijn gekend.

Ze worden vooral ingezet om parket uit massief hout te imiteren.

Een technisch uitdaging is het nabootsen van de geluidstransmissie en geluidsreflectie van dergelijk parket.

Een lage geluidstransmissiewaarde heeft het voordeel dat geluid veroorzaakt door tikken op de vloerelementen, minder doorgegeven wordt aan de structuren en ruimten onder dit vloerelement.

Een lage geluidsreflectiewaarde heeft het voordeel dat geluid veroorzaakt door tikken op de vloerelementen, minder weerkaatst wordt in de ruimte waar het vloerelement gelegen is.

Samenvatting van de uitvinding Het is een doelstelling van de uitvinding om te voorzien in vloerelementen die goede geluidstransmissie- en geluidsreflectiewaarden heeft.

Volgens een eerste onafhankelijke aspect van de uitvinding wordt in een vloerelement voorzien, het vloerelement omvattende een substraat uit polymeer, een toplaag op één van de twee zijden van het substraat en een polymere geschuimde laag op de andere van de twee zijden van het substraat, gekenmerkt in dat de densiteit van de polymere geschuimde laag minder is dan 120 kg/m.

De densiteit ligt bij voorkeur onder de 100kg/m°, bijvoorbeeld onder de 70 kg/m°, zoals tussen 30 en 55 kg/m°. Deze polymere geschuimde laag, ook wel “pad” genoemd, is de onderste polymere laag van het vloerelement.

De aanwezigheid van een schuimlaag (ofte geschuimde laag) zoals beschreven, heeft als verrassend effect dat de het geluid dat doorgegeven wordt door het vloerelement naar ondergelegen ruimtes en structuren, (geluidstransmissie) beperkt wordt. Schuimlagen dunner dan 0.8mm dragen nog weinig bij tot het verminderen van de geluidstransmissie, daar waar dikkere schuimlagen, dikker dan 2 mm, de integriteit van de vloerelementen ter hoogte van eventuele koppelsystemen langsheen de randen van het vloerelement negatief beïnvloedt. Volgens uitvoeringsvormen kan de polymere geschuimde laag een dikte hebben tussen de0.75 en 2.0 mm.

De dikte is bij voorkeur gekozen tussen de 0.8 en 1.75 mm, bijvoorbeeld tussen 0.9 en

1.5 mm, bijvoorbeeld 1mm.

Volgens uitvoeringsvormen kan de polymere geschuimde laag uit opencellig schuim bestaan.

De opencelligheid draagt bij tot de performantie met betrekking tot reduceren van transmissiegeluid.

Volgens uitvoeringsvormen kan de polymere geschuimde laag uit polyethyleen bestaan. Volgens uitvoeringsvormen kan het polyethyleen gecroslinkt polyethyleen zijn.

De polymere geschuimde laag op de andere van de twee zijden van het substraat bedekt bij voorkeur substantieel de gehele tweede zijde van het substraat. De polymere geschuimde laag op de andere van de twee zijden van het substraat kan bij voorkeur aangelijmd zijn. Hierbij wordt bij voorkeur een lijm gebruikt uit de groep van zogenaamde “hot melt moisture cured” lijmen, ofthe HMMC lijmen. Bij voorkeur wordt een PU lijm gebruikt, zoals een HMMC PU lijm.

In een alternatieve vorm kan de polymere geschuimde laag thermisch aan gelamineerd zijn. Volgens uitvoeringsvormen kan het substraat minstens één uit semi-hard of hard polymeer bestaande laag omvatten, die in het contactoppervlak met de toplaag voorziet.

Verder binnen het kader van deze uitvinding wordt met zachte polymeer (bijvoorbeeld zacht PVC) bedoeld een polymeer dat 40 of meer dan 40 phr weekmakers omvat. Met semi-harde of semi-zachte polymeren wordt bedoeld polymeer dat tussen de 10 en 40 phr weekmakers omvat, daar waar hard polymeer minder dan of juist 10 phr weekmaker omvat. Binnen het kader van deze uitvinding wordt met phr bedoeld “parts per houndred resin”, dit is de hoeveelheid gewichtsdelen van de component per honderd gewichtsdelen polymeer.

Volgens uitvoeringsvormen kan de toplaag op zichzelf gelaagd zijn en bestaande uit N polymere lagen, N>=2, één laag zijnde een slijtlaag en één laag zijnde een decoratieve laag, en op deze toplaag eventueel een coating, gekenmerkt in dat

N (02 a: n)+e) < 300 i=1 waarbij d de totale dikte van het substraat en de toplaag is, di de dikte van de i° van de N lagen is uitgedrukt in millimeteren Pi de hoeveel weekmaker is in het polymeer van de i° van de N lagen, uitgedrukt als phr.

Volgens een tweede onafhankelijk aspect van de uitvinding wordt in een vloerelement voorzien, het vloerelement omvattende een substraat uit hard of semi-hard polymeer, en een toplaag op één van de twee zijden van het substraat, het substraat omvat minstens één uit semi-hard of hard polymeer bestaande laag die in het contactoppervlak met de toplaag voorziet, de toplaag is op zichzelf gelaagd en bestaande uit N polymere lagen, N>=2, één laag zijnde een slijtlaag en één laag zijnde een decoratieve laag, en op deze toplaag eventueel een coating, gekenmerkt in dat

N d* (-02 * > d; * x) + 52) <300 i=1 waarbij d de totale dikte van het substraat en de toplaag is, di de dikte van de i° van de N lagen is uitgedrukt in millimeteren Pi de hoeveel weekmaker is in het polymeer van de i° van de N lagen, uitgedrukt als phr.

Onder het substraat kan eventueel een polymere geschuimde laag op de andere van de twee zijden van het substraat aanwezig zijn, met densiteit van de polymere geschuimde laag minder dan 120 kg/m?, dewelke niet mee wordt gerekend in de totale dikte d.

Volgens uitvoeringsvormen van vloerelementen volgens het eerste en/of tweede aspect kan de ongelijkheid gelden

N d* (na * > d; * x) + 52) < 280 i=1 De uitvinders hebben verrassenderwijze gevonden dat de hardheid van het oppervlak van het vloerelementen bepaald wordt door de zachten en semi-harde lagen van het vloerelement tot het substraat, zeker indien het substraat een harde laag polymeer omvat. Er werd een lineair verband gevonden tussen hardheid en de som van de diktes (uitgedrukt in mm) vermenigvuldigd met het gehalte weekmaker (uitgedrukt in phr). Tevens werd gevonden dat de het contactgeluid kwadratisch relateert is aan deze hardheid vermenigvuldigd met de totale dikte van het vloerelement, evenwel zonder de eventueel onderliggende geschuimde laag (ofte pad). Indien voldaan wordt aan de bovengenoemde ongelijkheden, wordt een voldoende laag contactgeluid bekomen van minder dan 84 dB, zelfs minder dan 82 dB.

Volgens uitvoeringsvormen van vloerelementen volgens het eerste en/of tweede aspect kan de toplaag meer dan 2 lagen omvatten en minstens één zachte of semi-harde laag onder de decoratieve laag omvat.

Volgens uitvoeringsvormen van vloerelementen volgens het eerste en/of tweede aspect kan het substraat van het vloerelement minstens één laag met phf onder de 15phr omvatten.

5 Vloerelementen uit semihard of hard substraat, vertonen een minder goed resultaat qua geluidsreflectie. Het gereflecteerde geluid bij inpakt (typisch het belopen van het oppervlak met naaldhakken) is significant aanwezig. Het voorzien van een toplaag met de kenmerken als boven beschreven volgens het tweede aspect van de uitvinding, vermindert de geluidsreflectie significant. Indien deze maatregelen ook getroffen worden samen met de kenmerken van het eerste aspect van de uitvinding, zal ook het transmissiegeluid verder dalen in vergelijk met vloerelementen die de kenmerken van het eerste doch niet de kenmerken van het tweede aspect hebben.

De toplaag omvat verschillende lagen, zoals een slijtlaag (eventueel aan bovenzijde voorzien van een laklaag), een decoratieve laag en eventueel een onderliggende polymeerlaag, typisch een zachte of semi-harde PVC laag. Deze laatste kan in contact zijn met het substraat.

De eventueel onderliggende zachte of semi-harde PVC laag omvat bij voorkeur PVC met 30 tot 50 phr weekmaker, liefst tussen de 35 en 45 phr weekmaker, zoal tussen de 36 en 38 phr weekmaker, bijvoorbeeld 40 phr weekmaker. Verder kan deze laag ook vulstoffen omvatten bijvoorbeeld tussen de 150 en 300 phr vulstoffen, bijvoorbeeld 200 phr vulstoffen. De dikte van de laag ligt bij voorkeur tussen de 0.2 en 1.5 mm, zoals tussen de 0.25 en 0.9 mm, en liefst tussen de 0.3 en 0.8 mm.

De decoratieve laag omvat bij voorkeur PVC, meer bij voorkeur PVC met minder dan 10 phr weekmaker. Verder kan deze decoratieve laag ook additieven omvatten zoals TiO2, stabilisatoren, impact verbeteraars en processing aids. De dikte van de decoratieve laag, bijvoorbeeld een decoratieve film, ttz. een film bedrukt — al of niet digitaal of via rotatief drukken — met een decoratie, ligt bij voorkeur tussen de 70 en 100um, zoals 80 um.

Verder omvat de toplaag een slijtlaag. Deze semi-zacht polymere laag, bijvoorbeeld semi-zacht PVC laag, omvat bij voorkeur 10 tot 40 phr weekmaker, liefst tussen de 25 en 35 phr. De slijtlaag is transparant en is vulstofvrij. De dikte van deze laag ligt bij voorkeur tussen de 0.1 en 1 mm, zoals tussen de 0.2 en 0.8 mm, bijvoorbeeld 0.3mm. Bij voorkeur zijn de slijtlaag, de decoratieve laag en deze eventuele zacht polymere laag vervaardigd uit PVC. De PVC lagen en materialen beschreven in het kader van het eerste of tweede aspect van de uitvinding omvatten bij voorkeur PVC met een K-waarde tussen de 50 en 90. PVC refereert naar polyvinylchloride, of copolymeren van vinyl chloride and vinyl acetaat.

Inhet algemeen in het kader van deze uitvinding zijn weekmakers onder andere esters van carbonzuren (bijvoorbeeld esters van ftaalzuur, iso- of tereftaalzuur, trimelietzuur en adipinezuur) , bijvoorbeeld diisononylftalaat (DINP), dioctyl tereftalaat (DOTP), di- isononyl-1,2-cyclohexaandicarboxylaat (DINCH), esters van fosforzuur, bijvoorbeeld triaryl- of trialkylarylfosfaten, bijvoorbeeld tricresylfosfaat, al of niet gechloreerde koolwaterstoffen, ethers, polyesters, polyglycolen, sulfonamides, of combinaties van deze.

De eventuele coating die op de slijtlaag kan liggen, bestaat bij voorkeur uit UV hardende polyurethaan (PU) en heeft een dikte van tussen de Sum en 30 um, bijvoorbeeld tussen

7.5 um en 20m, bv. 10um.

De vloerelementen kunnen aan hun bovenzijde voorzien zijn van een reliëf hetwelk er ingeperst kan worden tijdens productie via embossing.

Hoewel voor een vloerelement volgens het eerste aspect het substraat eventueel uit zacht polymeer materiaal kan bestaan, bestaat het substraat bij vloerelementen volgens het tweede aspect, en in voorkeursuitvoeringsvormen van vloerelementen volgens het eerste aspect, minstens deels uit semihard of hard polymeer materiaal, bij voorkeur semihard of hard PVC.

Het dient opgemerkt te worden dat dit substraat ook WPC (wood particulate composite) of SPC (stone plastic composite) kan zijn. Verder kan dit substraat eventueel ook een mineraal substraat zijn, bijvoorbeeld cement gebaseerde susbtraten (gebaseerd op bijvoorbeeld OPC of magnesiumoxychloride of —oxysulfaat).

Het substraat kan verkregen worden door het extruderen van één of meerdere lagen polymeer, op het kalanderen van één of meerdere lagen, en/of op basis van het samensmelten en -persen onder warmte en druk van polymere partikels, of op basis van combinaties van deze methodes.

De dikte van het substraat, welk op zich uit verschillende lagen kan bestaan, is bij voorkeur tussen de 3.5 en 6 mm, liefst tussen de 3.5 en 5 mm.

Het substraat kan één of meerdere versterkingselementen of —lagen bevatten, bijvoorbeeld één of meerdere lagen glasvezelvlies of glasvezelweefsel.

Het substraat kan geschuimd of niet geschuimd zijn. Indien geschuimd, heeft het substraat bij voorkeur een gesloten schuimstructuur. Schuimen kan door chemisch schuimen, dit is door toevoegen van vaste of vloeibare middelen (ook genoemd blaasmiddelen) die onder temperatuur gaan omzetten tot gas en hierdoor open of gesloten schuimstructuren vormen. Het kan ook door middel van mechanisch schuimen, dit is het toevoegen van gas of lucht in de vloeibare vorm van het materiaal. Het kan ook tot schuim gevormd worden door toevoeging van vulstoffen, bijvoorbeeld met blaasmiddel gevulde sferische partikels die expanderen onder verhoogde temperatuur, of toevoegen van reeds geëxpandeerde sferische deeltjes.

Het substraat heeft bij voorkeur een densiteit tussen de 0.8 en 1.8 kg/l in geschuimde vorm, of een densiteit tussen de 1.8 en 2.1 kg/l in ongeschuimde vorm.

Het substraat kan vulstoffen omvatten, zoals onder andere glasvezels, calciumhydroxide (gebluste kalk), calciumcarbonaat en calciumwaterstofcarbonaat, en/of CaMg(CO:)2 , talk, of ook lichtgewicht vulstoffen zoals holle microsfeertjes (Expancel) zijn. Het bovengemelde gewichtspercent (%w) wordt uitgedrukt als het gewicht van de vulstof ten opzichte van het gewicht van het polymeer, desgevallend PVC, in hetwelke de vulstof zich bevindt. De hoeveelheid vulstoffen ligt bij voorkeur tussen de 100 en 300 phr, bijvoorbeeld tussen de 150 en 250 phr.

Het substraat kan verder nog heel wat andere stoffen omvatten , zoals daar zijn pigmenten en kleurstoffen, bewaarmiddelen, anti-fungi, thermische stabilisatoren, UV- stabilisatoren, blaasmiddelen, viscositeitsregelaars, impact modifiers, en dergelijk.

Het substraat kan rigide of flexibel zijn, afhankelijk van het polymeer of grondstof gebruikt. In het kader van deze uitvinding betekent flexibel dat de producten, wanneer een strook product aan één zijde geklemd is en aan de andere tegenovergestelde zijde vrij kan hangen, zal doorhangen onder hun eigen gewicht. Flexibel betekent dan ook dat een product meer dan 35 centimeters per meter overstekende lengte zal doorhangen onder eigen gewicht. Bij voorkeur zal een product meer dan 40 centimeters per meter overstekende lengte doorhangen onder eigen gewicht, zoals meer dan 50 centimeter per meter overstekende lengte. Rigide ofte stijf betekent anderzijds dat een product minder dan 35 centimeters per meter overstekende lengte zal doorhangen onder eigen gewicht. Het polymeer gebruikt voor het substraat is bij voorkeur PVC.

In geval van een rigide substraat vervaardigd uit PVC, omvat het substraat harde of semi-harde PVC, die in totaal tussen de 2mm en 6mm dik kan zijn, bijvoorbeeld tussen de 3mm en 4.5mm. Mogelijkerwijze zit in of aan dit substraat één of meerdere versterkingslagen in- of aangewerkt. Zo kan bijvoorbeeld één van de versterkingslagen de onderzijde van het vloerelement voorzien. Voor rigide substraten uit PVC, zal het substraat dus voornamelijk harde of semi-zachte PVC omvatten. Het substraat kan één of meerdere, bijvoorbeeld twee, versterkingslagen omvatten die op of tussen de harde of semi-zachte PVC laag of - lagen ingebed zit. De versterkingslaag of -lagen omvat een vezelvlies, veelal een glasvezelvlies, in hetwelk de harde of semi-harde PVC deels of geheel is geïmpregneerd. Glasvezelvliezen met een oppervlaktegewicht tussen de 25 en 150 g/m? kunnen gebruikt-worden, bijvoorbeeld vliezen met een oppervlaktegewicht tussen de 30 en 75 g/m2. Een deel van de PVC kan aanwezig zijn in het substraat boven het bovenste van de één of meerdere versterkingslagen , bijvoorbeeld glasvezelvliezen. De dikte van deze PVC laag boven het bovenste van de één of meerdere versterkingslagen kan tussen de

0.3mm en 0.7mm zijn. De dikte van de PVC laag tussen het bovenste en onderste versterkingslagen, in geval meerdere versterkingslagen worden voorzien, kan variëren tussen bijvoorbeeld 2 en 4 mm. Een deel van de PVC kan aanwezig zijn in het substraat onder het onderste van de één of meerdere versterkingslagen. De dikte van deze PVC laag onder het onderste van de één of meerdere versterkingslagen kan tussen de

0.3mm en 0.7mm zijn. In geval één versterkingslaag wordt voorzien, kan deze laag centrisch of excentrisch van de laag harde of semi-harde PVC zitten.

De harde of semi-harde PVC omvat bij voorkeur tot 15phr weekmaker, liefst tussen de 7 en 10 phr. De harde of semiharde PVC omvat bij voorkeur tot 70%w vulstoffen (tov volledige gewicht van de PVC compositie). Voor flexibele substraten uit PVC, zal het substraat voornamelijk zachte PVC of semi- harde PVC omvatten. Het substraat kan één of meerdere, bijvoorbeeld twee, versterkingslagen omvatten die op of tussen de zachte of semi-zachte PVC laag of - lagen ingebed zit. De versterkingslaag of -lagen omvat een vezelvlies, veelal een glasvezelvlies, in hetwelk de zachte of semi-harde PVC deels of geheel is geïmpregneerd. Glasvezelvliezen met een oppervlaktegewicht tussen de 25 en 150 g/m? kunnen gebruikt-worden, bijvoorbeeld vliezen met een oppervlaktegewicht tussen de 30 en 75 g/m?2. In sommige uitvoeringsvormen omvat het substraat een versterkingslaag omvattende een glasvezelvlies, hetwelk de zijde van het substraat zal vormen die in contact komt met de toplaag, dit is in contact met de decoratieve laag. Het substraat omvat zachte of semi-harde PVC, die in totaal tussen de 1.2mm en 6mm dik is, bijvoorbeeld tussen de 1.2mm en 4.5mm, in of aan dewelke de versterkingslagen zijn ingewerkt. Een deel van de PVC kan aanwezig zijn in het substraat boven het bovenste van de één of meerdere versterkingslagen , bijvoorbeeld glasvezelvliezen. De dikte van deze PVC laag boven het bovenste van de één of meerdere versterkingslagen kan tussen de

0.3mm en 2mm zijn. De dikte van de PVC laag tussen het bovenste en onderste versterkingslagen, in geval meerdere versterkingslagen worden voorzien, kan variëren tussen bijvoorbeeld 2 en 4 mm. Een deel van de PVC kan aanwezig zijn in het substraat onder het onderste van de één of meerdere versterkingslagen. De dikte van deze PVC laag onder het onderste van de één of meerdere glasvezelvliezen kan tussen de

0.75mm en 3mm zijn. In geval één versterkingslaag wordt voorzien, kan deze laag centrisch of excentrisch van de laag zachte PVC zitten. De zachte PVC of semi-harde PVC omvat bij voorkeur meer dan 30phr weekmaker, bijvoorbeeld meer dan 35 phr, zoals 36 phr of 38 phr. De zachte of semi-harde PVC omvat bij voorkeur tot 65% w vulstoffen (tov volledige gewicht van de PVC compositie).

De vloerelementen, zowel deze met flexibele als rigide substraat, hebben veelal een beperkte oppervlakteafmeting. Ze kunnen worden uitgevoerd als “planken” , zijnde bij voorkeur rechthoekige oppervlakten met een breedte tussen de 8 en 50 cm en lengte tussen de 40 en 300 cm, bij voorkeur tussen 0.4 en 2.0 m lang en tussen de 0.12 en

0.45 m breed.

Het vloerelement kan dus een toplaag omvatten die onder de decoratieve laag een zachte of semi-harde polymere laag, bijvoorbeeld uit PVC, omvat, en een substraat welk zachte of semi-harde lagen polymeer, bijvoorbeeld uit PVC, omvat.

Ter hoogte van het contactoppervlak tussen substraat en toplaag, kunnen zeer gelijkaardige lagen elkaar raken. Daarom, de toplaag stopt, en het substraat begint, e aan de eerst volgende laag onder de decoratieve laag, die een hoeveelheid weekmaker van minder dan 15phr omvat, e tenzij er geen laag is die minder dan 15 phr omvat. In dit geval stopt de toplaag aan en begint het substraat met o de onderste polymere laag van het vloerelement, indien de onderzijde van het vloerelement geen polymere geschuimde laag is met de densiteit minder dan 120 kg/m°; o de op één na onderste polymere laag, indien de onderzijde van het vloerelement een polymere geschuimde laag is met de densiteit minder dan 120 kg/m3. Deze polymere geschuimde laag met de densiteit minder dan 120 kg/m: s dan de ondersta laag van het vloerelement.

De vloerelementen zelf kunnen flexibel of rigide zijn, vaak de flexibiliteit of rigiditeit van het substraat volgend. Het substraat en de toplaag kunnen op verschillende wijzen aan elkaar gebonden zijn Zo kan de toplaag op het substraat gelijmd zijn, bijvoorbeeld met een lijm, bijvoorbeeld een heat melt moisture cured ofte HMMC lijm. PU (polyurethaan) lijmen kunnen gebruikt worden, bijvoorbeeld HMMC PU lijmen . In een alternatieve vorm kan de toplaag aan het substraat versmolten zijn, bijvoorbeeld door thermisch lamineren.

Volgens nog een alternatieve vorm kunnen de verschillende lagen van de toplaag al of niet gepaard op het substraat gebonden worden, bijvoorbeeld door het aankalanderen van een eerste, zacht polymere laag op de eerste zijde van het substraat, waarna de decoratieve laag aan deze zacht polymere laag thermisch gelamineerd wordt, waarna de slijtlaag aan deze decoratieve laag thermisch gelamineerd wordt, waarna eventueel een UV uithardende coating wordt aangebracht. Eventueel kan de decoratieve laag en de slijtlaag tegelijkertijd gelamineerd worden. Volgens sommige uitvoeringsvormen, kunnen de vloerelementen voorzien zijn aan één of meerdere zijden van een koppelmiddel om twee vloerelementen aan elkaar te koppelen. Dit koppelmiddel kan eender welk koppelmiddel zijn zoals gekend in de stand van de techniek, bijvoorbeeld tand-en-groef koppelmiddelen, koppelmiddelen omvattende kliksystemen, koppelmiddelen omvattende falldown systemen, koppelmiddelen omvattende wentelprofielen, en gelijkaardige.

Er wordt dan ook voorzien, in een derde onafhankelijk aspect van de uitvinding, in een vloerbekleding die meer dan één vloerelement volgens één van de voorgaande aspecten van de uitvinding omvat.

De onafhankelijke en afhankelijke conclusies geven specifieke en geprefereerde kenmerken van de uitvoeringsvormen van de uitvinding weer. Kenmerken van de afhankelijke conclusies kunnen gecombineerd worden met kenmerken van de onafhankelijke en afhankelijke conclusies, of met kenmerken hierboven en/of hierna beschreven, en dit op om het even welke geschikte manier zoals duidelijk zou zijn voor een vakman.

De bovengemelde en andere kenmerken, eigenschappen en voordelen van de onderhavige uitvinding zullen worden verduidelijkt met behulp van volgende voorbeelden van uitvoeringsvormen, eventueel in combinatie met de tekeningen.

De beschrijving van deze voorbeelden van uitvoeringsvormen is gegeven als verduidelijking, zonder de intentie de omvang van de uitvinding te beperken. De referentiecijfers in de hierna volgende beschrijving refereren naar de tekeningen. Zelfde referentiecijfers in eventueel verschillende figuren refereren naar identieke of gelijkaardige elementen.

Korte beschrijving van de figuren Met het inzicht de kenmerken van de uitvinding beter aan te tonen, zijn hierna, als voorbeeld zonder enig beperkend karakter, enkele voorkeurdragende uitvoeringsvormen beschreven, met verwijzing naar de bijgaande tekeningen, waarin: Figuur 1 toont schematisch de opbouw van een vloerelement 100 volgens het eerste en tweede aspect van de uitvinding.

Beschrijving van voorbeelden van uitvoeringsvormen De onderhavige uitvinding wordt hierna beschreven gebruik makende van specifieke uitvoeringsvormen.

Het moet opgemerkt dat de term "omvattende", zoals bijvoorbeeld gebruikt in de conclusies, niet mag geïnterpreteerd worden in beperkende zin, beperkend tot de daarna volgende elementen, kenmerken en/of stappen.

De term "omvattende" sluit niet de aanwezigheid van andere elementen, kenmerken of stappen uit.

Dus de omvang van een uitdrukking "een voorwerp omvattende de elementen A en B", Is niet gelimiteerd tot een voorwerp dat enkel de elementen A en B bevat.

De omvang van een uitdrukking "een methode omvattende de stappen A en B", is niet gelimiteerd tot een methode die enkel de stappen A en B bevat.

In het licht van de onderhavige uitvinding betekenen deze uitdrukkingen enkel dat de relevante elementen respectievelijk stappen voor de uitvinding de elementen respectievelijk stappen A en B zijn.

In de hierna volgende specificatie wordt referentie gemaakt naar "een uitvoeringsvorm” of "de uitvoeringsvorm". Dergelijke referentie betekent dat een specifiek element of kenmerk, beschreven aan de hand van deze uitvoeringsvorm, is omvat in minstens deze ene Uitvoeringsvorm.

Het voorkomen van de termen "in een uitvoeringsvorm” of "in de uitvoeringsvorm“ op verschillende plaatsen in deze beschrijving, refereert echter niet noodzakelijkerwijze naar dezelfde uitvoeringsvorm, hoewel het echter wel kan refereren naar een zelfde uitvoeringsvorm.

Voorts kunnen de eigenschappen of de kenmerken op om het even welke geschikte manier in een of meerdere uitvoeringsvormen worden gecombineerd, zoals duidelijk zou zijn voor de vakman.

Figuur 1 toont schematisch de opbouw van een vloerelement 100 volgens het eerste en tweede aspect van de uitvinding. Het omvat een substraat 110 met hieronder een geschuimde polymere laag 120.

Het substraat is gevormd uit ongeschuimde PVC met densiteit 1.89 kg/l en omvat 8 phr weekmaker. Het omvat tevens twee glasvezelvliezen 111 en 112 van elk 50 g/m?. De totale dikte van het substraat T110 is 4 mm.

Onder het substraat zit een geschuimde — opencellige — polymere laag 120. Deze laag of “pad” is gemaakt uit cross-linked polyethyleen, heeft een dikte T120 van 1 mm en densiteit van 55 kg/m°.

Op het substraat 110 ligt een toplaag 130 die zelf gelaagd is en bestaat uit - een zachte polymere laag 131; - een decoratieve laag 132 en - een slijtlaag 133. Op de slijtlaat is een 12 um dikke PU laklaag aangebracht (dikte weergegeven als T140). Deze laag omvat geen weekmakers.

De zachte polymere laag 131 is vervaardigd uit ongeschuimde PVC met densiteit 1.82 kg/l, heeft een weekmakersgehalte P131 van 36phr, een gehalte van vulstof van 206 phr en een dikte T131 van 0.36 mm.

Op deze laag 131 is een decoratieve laag 132 thermisch aangehecht. De decoratieve laag wordt voorzien als een met een decor geprinte folie. De decoratieve laag 132 is vervaardigd uit rigide PVC , heeft een weekmakersgehalte P132 van 11 phr, een vulstofgehalte van O phr, en een dikte T132 van 0.09 mm.

Bovenop de decoratieve laag is een slijtlaag 133 aangebracht. Deze is thermisch gehecht aan de decoratieve laag 132.

De slijtlaag 133 is vervaardigd uit ongeschuimd en ongevuld PVC, heeft een weekmakersgehalte P133 van 34.5 phr en een dikte T133 van 0.55 mm. Samen geeft dit een som van “diktes vermenigvuldigd met gehaltes weekmaker” voor de toplaag zijnde “T131*P131 + T132*P132 + T133*P133” van 32.92 phr*mm De totale dikte d van het substraat en de toplaag is T110+T120+T131+T132+T133, dus 5 mm. De vergelijking

N d* (-02 * > d; * x) + 52) i=1 geeft dan ook een waarde 277 phr*mm?, dus <280 De transmissie test NF EN ISO 10140-1 (2013), geeft als waarde een transmissiegeluid van 21 dB.

De reflectie test NF S 31-074, geeft als waarde een reflectiegeluid van 76 dB .

Het is duidelijk dat, hoewel de uitvoeringsvormen en/of de materialen voor het verstrekken van uitvoeringsvormen volgens de onderhavige uitvinding zijn besproken, diverse wijzigingen of veranderingen kunnen worden aangebracht zonder af te wijken van het werkingsgebied en/of de geest van deze uitvinding. De huidige uitvinding is geenszins beperkt tot de hierboven beschreven uitvoeringsvormen, doch kan volgens verschillende varianten worden gerealiseerd zonder buiten het kader van de huidige uitvinding te treden.

Claims

Conclusies

1. Een vloerelement omvattende een substraat uit polymeer, een toplaag op één van de twee zijden van het substraat en een polymere geschuimde laag op de andere van de twee zijden van het substraat, gekenmerkt in dat de densiteit van de polymere geschuimde laag minder is dan 120 kg/m°.

2. Een vloerelement volgens conclusie 2, waarbij de polymere geschuimde laag een dikte heeft tussen de 0.75 en 2.0 mm.

3. Vloerelement volgens een van de voorgaande conclusies, waarbij de polymere geschuimde laag uit opencellig schuim bestaat

4. Vloerelement volgens een van de voorgaande conclusies, waarbij de polymere geschuimde laag uit polyethyleen bestaat.

5. Vloerelement volgens conclusie 4, waarbij het polyethyleen gecroslinkt polyethyleen is.

6. Een vloerelement volgens een van de voorgaande conclusies, waarbij het substraat minstens één uit semi-hard of hard polymeer bestaande laag omvat, die in het contactoppervlak met de toplaag voorziet.

7. Een vloerelement volgens conclusie 6, waarbij de toplaag op zichzelf gelaagd is en bestaande uit N polymere lagen, N>=2, één laag zijnde een slijtlaag en één laag zijnde een decoratieve laag, en op deze toplaag eventueel een coating, gekenmerkt in dat

N (02 a: 0 )+ 62) < 300 i=1 waarbij d de totale dikte van het substraat en de toplaag is, di de dikte van de i© van de N lagen is uitgedrukt in millimeteren P; de hoeveel weekmaker is in het polymeer van de i° van de N lagen, uitgedrukt als phr.

8. Een vloerelement omvattende een substraat uit hard of semi-hard polymeer, en een toplaag op één van de twee zijden van het substraat, het substraat omvat minstens één uit semi-hard of hard polymeer bestaande laag die in het contactoppervlak met de toplaag voorziet, de toplaag is op zichzelf gelaagd en bestaande uit N polymere lagen, N>=2, één laag zijnde een slijtlaag en één laag zijnde een decoratieve laag, en op deze toplaag eventueel een coating, gekenmerkt in dat

N d* (-02 * > d; * x) + 52) < 300 i=1 waarbij d de totale dikte van het substraat en de toplaag is, di de dikte van de i° van de N lagen is uitgedrukt in millimeteren P; de hoeveel weekmaker is in het polymeer van de i° van de N lagen, uitgedrukt als phr.

9. Een vloerelement volgens één van de conclusies 7 en 8, waarbij

N d* (na * > d; * x) + 52) < 280 i=1

10. Een vloerelement volgens één van de conclusies 7 tot 9, waarbij de toplaag meer dan 2 lagen omvat en minstens één zachte of semi-harde laag onder de decoratieve laag omvat.

11. Een vloerelement volgens één van de conclusies 7 tot 10, waarbij het substraat van het vloerelement minstens één laag met phf onder de 15phr omvat.

12. Een vloerelement volgens één van de conclusies 7 tot 11, waarbij het substraat van het vloerelement minstens één laag met phf onder de 15phr omvat