GR20170100262A - Κυκλικα πεπτιδικα αναλογα της πρωτεϊνης "ολιγοδενδροκυτταρικη μυελινη" και συζευγματα των για την ανοσοθεραπεια της σκληρυνσης κατα πλακας - Google Patents

Κυκλικα πεπτιδικα αναλογα της πρωτεϊνης "ολιγοδενδροκυτταρικη μυελινη" και συζευγματα των για την ανοσοθεραπεια της σκληρυνσης κατα πλακας Download PDF

Info

Publication number
GR20170100262A
GR20170100262A GR20170100262A GR20170100262A GR20170100262A GR 20170100262 A GR20170100262 A GR 20170100262A GR 20170100262 A GR20170100262 A GR 20170100262A GR 20170100262 A GR20170100262 A GR 20170100262A GR 20170100262 A GR20170100262 A GR 20170100262A
Authority
GR
Greece
Prior art keywords
mog35
peptide
amino acid
natural
sequence
Prior art date
Application number
GR20170100262A
Other languages
English (en)
Inventor
Ιωαννης Μηνα Ματσουκας
Original Assignee
Ιωαννης Μηνα Ματσουκας
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Ιωαννης Μηνα Ματσουκας filed Critical Ιωαννης Μηνα Ματσουκας
Priority to GR20170100262A priority Critical patent/GR20170100262A/el
Publication of GR20170100262A publication Critical patent/GR20170100262A/el

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K14/00Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • C07K14/435Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • C07K14/46Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates
    • C07K14/47Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates from mammals
    • C07K14/4701Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates from mammals not used
    • C07K14/4713Autoimmune diseases, e.g. Insulin-dependent diabetes mellitus, multiple sclerosis, rheumathoid arthritis, systemic lupus erythematosus; Autoantigens
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K14/00Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • C07K14/435Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • C07K14/46Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates
    • C07K14/47Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates from mammals
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/04Peptides having up to 20 amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • A61K38/12Cyclic peptides, e.g. bacitracins; Polymyxins; Gramicidins S, C; Tyrocidins A, B or C
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/16Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • A61K38/17Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/16Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • A61K38/17Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • A61K38/1703Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates
    • A61K38/1709Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans from vertebrates from mammals
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • A61K39/0005Vertebrate antigens
    • A61K39/0008Antigens related to auto-immune diseases; Preparations to induce self-tolerance
    • GPHYSICS
    • G01MEASURING; TESTING
    • G01NINVESTIGATING OR ANALYSING MATERIALS BY DETERMINING THEIR CHEMICAL OR PHYSICAL PROPERTIES
    • G01N2800/00Detection or diagnosis of diseases
    • G01N2800/28Neurological disorders
    • G01N2800/285Demyelinating diseases; Multipel sclerosis

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Toxicology (AREA)
  • Mycology (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Rehabilitation Therapy (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Marine Sciences & Fisheries (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)

Abstract

Αυτή η εφεύρεση αναφέρεται σε κυκλικά πεπτίδια που περιλαμβάνουν την αλληλουχία αμινοξέων του MOG38-55 αρουραίου, που το αμινοξύ Σερίνη (S) στη θέση 42 υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ συζευγμένο με μαννάνη ή μαννόζη. Η σύζευξη είναι δυνατή μέσω της αλληλουχίας [(Λυσίνη- Γλυκίνη)5, (Lys-Glys)5, (KG)5], που η αμινομάδα της πλευρικής αλυσίδας του αμινοξέος Λυσίνη στη γέφυρα (KG)5 σχηματίζει βάση Schiff με τις αλδεϋδικές ομάδες οξειδωμένης μαννάνης ή μαννόζης. Περαιτέρω, αυτή η εφεύρεση περιλαμβάνει κυκλικά πεπτίδια που περιέχουν την αλληλουχία αμινοξέων του ανθρώπινου MOG35-85,που το αμινοξύ Προλίνη (Ρ) στη θέση 42 υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ συζευγμένο με μαννάνη ή μαννόζη. Ομοίως, η σύζευξη διεξάγεται διαμέσου της αλληλουχίας (KG)5 που αμινομάδα πλευρικής αλυσίδας του αμινοξέος Λυσίνη (Lys) στη γέφυρα (KG)5 σχηματίζει βάση Schiff με τις ομάδες αλδεΰδης οξειδωμένης μαννάνης ή μαννόζης. Αυτή η εφεύρεση αναφέρεται στη χρήση των παραπάνω κυκλικών πεπτιδίων και μεθόδων για τη ρύθμιση της πειραματικής αυτοάνοσης εγκεφαλομυελίτιδας (ΕΑΕ) και της πολλαπλής σκλήρυνσης.

Description

ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΤΕΝΤΑ
“ΚΥΚΛΙΚΑ ΠΕΠΤΙΔΙΚΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΪΝΗΣ
“ΟΛΙΓΟΔΕΝΔΡΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΜΥΕΛΙΝΗ” ΚΑΙ ΣΥΖΕΥΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΓΙΑ
ΤΗΝ ΑΝΟΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ”
Η παρούσα εφεύρεση αναφέρεται σε γραμμικά και κυκλικά πεπτιδικά ανάλογα των αντιγόνων MOG μυέλινης και των συζευγμάτων αυτών. Τα πεπτίδια και συζεύγματα της εφεύρεσης είναι χρήσιμα για την ανοσοθεραπεία της Σκλήρυνσης κατά Πλάκας (MS).
ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΕΦΕΥΡΕΣΗΣ
Η Σκλήρυνση κατά Πλάκας είναι μια φλεγμονώδης νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) και χαρακτηρίζεται από μια μη ρυθμισμένη απόκριση κυττάρων Τ. Ένας συσχετισμός μεταξύ MHC τάξης II και ασθένειας έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς με MS, συγκεκριμένα HLA-DR1, HLA-DR2 και HLA-DR4.
Οι τρέχουσες επιλογές για την θεραπεία της MS περιλαμβάνουν θεραπεία με ιντερφερόνες (ιντερφερόνη βήτα- Ια και ιντερφερόνη βήτα- 1 β) και οξική γλατιραμέρη (συμπολυμερές-1), το οποίο είναι ένα μίγμα συνθετικών πολυπεπτιδίων που αποτελείται από τα κύρια αμινοξέα Glu, Gin, Lys, Arg της MBP. Αυτοί οι ανοσοδιαμορφωτές έχουν εγκριθεί από το FDA για ασθενείς με υποτροπιάζουσαπαροδική σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι ιντερφερόνες που χορηγούνται με υποδόρια ή ενδομυϊκή ένεση μειώνουν τη συχνότητα, τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της παροξυσμού, αλλά οι επιπτώσεις τους στην πρόληψη της αναπηρίας μακροπρόθεσμα είναι απογοητευτικές. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι επίσης συχνές και περιλαμβάνουν αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, πυρετό, μυαλγία και σύνδρομο που μοιάζει με γρίπη. Μέχρι στιγμής τα αναφερθέντα οφέλη από τη χρήση ιντερφερονών και συμπολυμερούς είναι περιορισμένα και συνεπώς υπάρχει ανάγκη για βελτιωμένη θεραπεία. Μια άλλη προσέγγιση υπό κλινική έρευνα για αυτοάνοση καταστολή είναι η χορήγηση από το στόμα αυτοαντιγόνων. Τα στοματικά χορηγούμενα αντιγόνα καταστέλλουν την αυτοανοσία σε ζωικά μοντέλα, συμπεριλαμβανομένης της πειραματικής αυτοάνοσης εγκεφαλομυελίτιδας (ΕΑΕ), του κολλαγόνου και της επαγόμενης από ανοσοενισχυτικό αρθρίτιδας, της ραγοειδίτιδας και του διαβήτη στον μη παχύσαρκο διαβητικό ποντικό. Χαμηλές δόσεις αντιγόνου από το στόμα προκαλούν ρυθμιστικά Τ-κύτταρα ειδικά για αντιγόνα, τα οποία δρουν απελευθερώνοντας ανασταλτικές κυτοκίνες, όπως μετασχηματιστικό αυξητικό παράγοντα-βήτα, IL-4 και IL-10 στο όργανο στόχο. Έτσι, μπορεί να κατασταλεί η φλεγμονή σε ένα όργανο στόχο με χορήγηση από το στόμα ενός αντιγόνου που προέρχεται από την πλευρά της φλεγμονής, ακόμη και αν δεν είναι ο στόχος της αυτοάνοσης απόκρισης. Οι αρχικές δοκιμές σε ανθρώπους του στοματικά χορηγούμενου αντιγόνου έδειξαν θετικά ευρήματα σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας και ρευματοειδή αρθρίτιδα. Αυτή η πολλά υποσχόμενη μέθοδος είναι επωφελής, επειδή επιτρέπει την από του στόματος χορήγηση σε αντίθεση με προηγούμενες μεθόδους που χρησιμοποιούν ιντερφερόνες και συμπολυμερές-1. Ωστόσο, τα ζητήματα που σχετίζονται με τη φύση του πεπτιδίου και το κόστος της χορηγούμενης ουσίας καθιστούν την μη πεπτιδική μιμητική προσέγγιση, ακόμη και στην παιδική της ηλικία, έναν ελκυστικό στόχο να ακολουθήσει.
ΣΤΡAΤΗΓΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΟΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑ ΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
Στην ανοσοθεραπευτική προσέγγιση για την ανάπτυξη θεραπευτικών εμβολίων για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας (Multiple Sclerosis, MS), η υπόθεση είναι ότι επίτοποι μυέλινης ή τα ανάλογα τους μπορούν να αναστείλουν ενεργά ή να προλάβουν ασθένεια μέσω της ενεργοποίησης ρυθμιστικών Τ κυττάρων ειδικών για αντιγόνα ή αντισωμάτων που σχετίζονται με την καταστροφή της θήκης μυέλινης. Η θήκη της μυέλινης αποτελείται από τις πρωτεΐνες: βασική πρωτεΐνη μυέλινης (ΜΒΡ), πρωτεΐνική λιποπρωτεΐνη (PLP), γλυκοπρωτεΐνη ολιγοδεντροκυττάρων μυέλινης (MOG) και πρωτεΐνη θερμικού σοκ που εμπλέκονται σε MS. Επομένως, οι επίτοποι αυτών των πρωτεϊνών που αποτελούν μυελινική θήκη είναι στόχοι για ανοσοθεραπευτικές τεχνικές. Σε περιοχές φλεγμονής στην MS, έχουν παραχθεί αντισώματα έναντι της δευτερεύουσας πρωτεΐνης MOG. Τα αντισώματα MOG σχετίζονται με σημαντική διαταραχή της μυέλινης, πιθανώς με την επικάλυψη της μυέλινης έτσι ώστε τα μακροφάγα να κατακλύζουν και να καταστρέφουν επικαλυμμένα τμήματα μυέλινης, εμποδίζοντας προσωρινά ή μόνιμα τους παλμούς των νεύρων. Έτσι, είναι γνωστό ότι τα αντισώματα παίζουν ένα ρόλο στην MS και συνεργάζονται με τα κύτταρα που παρουσιάζουν αντιγόνο στην καταστροφή της μυέλινης. Η παρεμπόδιση των αποτελεσμάτων αυτών των αντισωμάτων MOG με δευτερογενή αντισώματα ή μη πεπτίδια μιμητικά μπορεί να αποτελέσει σημαντική διαδρομή για μελλοντική θεραπεία.
Μία κατεύθυνση είναι η χρήση κυκλικών πεπτιδικών επίτοπων της μυέλινης στην ανοσοθεραπεία της MS. Πεπτιδικές αλληλουχίες με Λυσίνη έχουν χρησιμοποιηθεί για την σύνθεση πεπτιδίων με Λυσίνη για την πρόσδεση αντιγονικών πεπτιδίων. Αυτές οι αλληλουχίες με Λυσίνη έχουν εφαρμογές ως Φορείς των αντιγόνων στα Δενδριτικά κύτταρα. Η ανάπτυξη κυκλικών μορίων που μιμούνται την ανοσοδιαμορφωτική δραστικότητα γραμμικών επιτόπων μυέλινης διατηρώντας παράλληλα ένα πλεονέκτημα έναντι των γραμμικών πεπτιδίων όσον αφορά τη σταθερότητα και τη δέσμευση με HLA, είναι ένα απαραίτητο βήμα προτού αυτά τα μόρια προταθούν ως φάρμακα. Η χρήση κυκλικών πεπτιδίων αντί των γραμμικών ομολόγων ως θεραπευτικών οντοτήτων έχει πολλά πλεονεκτήματα, περιλαμβανομένης (i) σταθερότητας και αντοχής στην ενζυματική αποικοδόμηση, (ii) αυξημένης εκλεκτικότητας υποδοχέα, με αποτέλεσμα βελτιωμένο φαρμακολογικό προφίλ, (iii) καθορισμένη διαμόρφωση επιτρέπουσα την ταυτοποίηση ενεργών (iν) σχεδιασμός χρήσιμων προτύπων για την ανάπτυξη ενός μη πεπτιδικού (μιμητικού) φαρμάκου για στοματική χορήγηση, με δυνητική στοματική δραστικότητα εάν είναι κατάλληλα περιορισμένη. Περιγράψαμε προηγουμένως τον ορθολογικό σχεδίασμά και σύνθεση κυκλικών πεπτιδίων, με βάση ένα συνδυασμό μελετών διαμορφωτικής ανάλυσης και θεωρητικών υπολογισμών που έγιναν στα γραμμικά πεπτίδια επιτόπου ΜΒΡ χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία 2D NOESY και ROESY NMR (Matsoukas et αΐ, JBC, JMC δημοσιεύσεις) .
Μια άλλη κατεύθυνση στην ανοσοθεραπεία των αυτοάνοσων ασθενειών είναι η χρήση συστημάτων πεπτιδίων πολλαπλών αντιγόνων (MAP). Παράγωγα λυσίνης έχουν χρησιμοποιηθεί για τη σύνθεση στερεάς φάσης αλληλουχιών μορίων λυσίνης κατάλληλων για τη συναρμολόγηση αντιγονικών πεπτιδίων. Αυτά τα πεπτίδια έχουν βρει εφαρμογές ως φορείς αντιγόνων στα δενδριτικά κύτταρα και στην παρασκευή συνθετικών εμβολίων. Σε έναν πυρήνα λυσίνης μπορούν να συναρ μολογη θούν αρκετοί διαφορετικοί επίτοποι πρωτεΐνης ή διαφορετικών πρωτεϊνών για να δημιουργηθεί η απαιτούμενη αντιγονική συνθετική πρωτεΐνη. Μετά τη συναρμολόγηση του πεπτιδίου στον πυρήνα MAP, το πεπτίδιο αποπροστατεύεται και διασπάται από το υπόστρωμα χρησιμοποιώντας πρότυπες τεχνικές, αποδίδοντας μία εξαιρετικά ανοσογονική μακρομοριακή δομή χωρίς την ανάγκη σύζευξης σε μια πρωτεΐνη-φορέα. Η προσέγγιση MAP έχει αποδειχθεί ότι αποδίδει υψηλότερους τίτλους αντισωμάτων από ό, τι χρησιμοποιώντας μονομερή πεπτιδικά συζεύγματα. Εναλλακτικά, οι δύο επίτοποι μπορούν να συντεθούν σε εναλλακτικούς κλάδους του κορμού λυσίνης, χρησιμοποιώντας χημεία Boc και Fmoc. Οι επίτοποι Τ-κυττάρων και Β-κυττάρων μπορούν επίσης να συνδυαστούν διαδοχικά μέσα σε μία απλή γραμμική αλληλουχία.
Σχετική με τη στρατηγική πρόκλησης MAP στην ανοσοθεραπεία της MS ή άλλων αυτοάνοσων ασθενειών είναι η χρήση αναλογών πεπτιδικής πολυ-λυσίνης συζευγμένων με μειωμένη μαννάνη μέσω συνδέτη στην οξειδωμένη ή ανηγμένη μορφή της για εκτροπή αποκρίσεων Τh1προςΤh2 που ακολουθούνται από απελευθέρωση κατάλληλων κυτοκινών. Ο στόχος αυτής της προσέγγισης είναι η ανάπτυξη μιας ανοσοθεραπευτικής προσέγγισης για την πρόληψη ή τον έλεγχο της νόσου. Επί του παρόντος, πεπτιδικά αντιγόνα από πρωτεΐνες MBP, PLP και MOG συζευγμένες με μαννάνη υπό την οξειδωμένη ή μειωμένη μορφή της υπόκεινται σε έρευνα. Ένα συζυγές MOG θα δοκιμαστεί σε κλινικές δοκιμές. Προκειμένου να μελετηθεί η επίδρασή τους στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, προσδιορίστηκαν η παραγωγή αντισωμάτων και οι εκκρίσεις έκκρισης κυτοκινών σε αρουραίους Lewis, σε μοντέλα ποντικών και σε Τ-κύτταρα ανθρώπινου περιφερικού αίματος. Αυτές οι μελέτες περιλαμβάνουν την ανάπτυξη αναλογών πεπτιδικών αναλογών κυκλικού ανταγωνιστή που σχεδιάστηκαν πρόσφατα και βασίζονται σε επίτοπο ΜΒΡ 87-99 και επιτόπιο MOG 35-55 που καταστέλλει την ανάπτυξη της κλινικής ΕΑΕ, της φλεγμονής του ΚΝΣ και της απομυελίνωσης. Η χρήση οξειδωμένου ή μειωμένου μαννάνης για την ανάπτυξη μιας Th1 ή Th2 απόκρισης (και των κατάλληλων κυτοκινών) στα πεπτίδια μυέλινης που εκφράζονται σε MS αποτελεί μια νέα στρατηγική για τη θεραπεία της νόσου.
Η χρήση μαννόζης ως φορέα αντιγόνου αντί για μαννάνη παρέχει διακεκριμένα συζεύγματα γνωστού μοριακού βάρους. Αυτό επιτρέπει ποσοτικοποίηση του πεπτιδίου στο συζυγές και αποτελεσματικό πειραματικό χειρισμό. Η μαννόζη με ένα μοναδικό μοριακό βάρος είναι ένας προτιμώμενος φορέας αντιγόνου σε σύγκριση με την πολυμαννόζη μαννάνη.
Το μοντέλο ΕΑΕ χρησιμοποιείται ευρέως για την αξιολόγηση του θεραπευτικού δυναμικού των πεπτιδίων. Τα πεπτίδια μπορούν να δράσουν ως ανταγωνιστές στον ίδιο υποδοχέα με τον εγκεφαλιτογόνο επίτοπο ή μπορούν να δεσμευτούν σε διαφορετικούς υποδοχείς που προκαλούν την ενεργοποίηση των κυττάρων Th2 ή Treg τα οποία, με τη σειρά τους, καταστέλλουν την ενεργοποίηση κυττάρων Thl από τον εγκεφαλογενικό επίτοπο. Οι προηγούμενες μελέτες μας σε μοντέλα ΕΑΕ που χρησιμοποιούν διαφορετικά τροποποιημένα παράγωγα επιτόπων Μυέλινης (APL μυέλινης) έδειξαν ότι τα ανταγωνιστικά αποτελέσματα των πεπτιδίων οφειλόταν στην επίδρασή τους σε διαφορετικούς πληθυσμούς Τ-κυττάρων με αντίθετες λειτουργίες, αυξάνοντας την πιθανότητα ότι ο μηχανισμός αναστολής από APLs διαμεσολαβείται μέσω ενεργοποίησης Ειδικών για το αντιγόνο ρυθμιστικών Τ-κυττάρων. Λόγω των κλινικών ομοιοτήτων της ΕΑΕ με την MS, αυτό το μοντέλο χρησιμοποιείται ευρέως για τη μελέτη παθολογικών μηχανισμών καθώς και νέων πειραματικών θεραπειών για τη νόσο. Η ΕΑΕ επάγεται σε ευαίσθητα ζώα χρησιμοποιώντας γραμμικά πεπτίδια (αντιγόνα) πρωτεϊνών μυέλινης του ΚΝΣ. Αυτά τα πεπτίδια φέρουν διαφορετικές αντιγονικές ιδιότητες σε κάθε είδος ζώου και η ασθένεια προσδιορίζεται από τις ιδιότητες του απλότυπου MHC τάξης II του ζώου. Οποιαδήποτε τροποποίηση στο αντιγονικό πεπτίδιο και οποιαδήποτε προκαλούμενη απόκλιση από ένα σφιχτό σύμπλοκο MHC κατηγορίας ΙΙ-πεπτιδίου-TCR μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ενεργοποίηση Τ-κυττάρων, ανεργία Τ κυττάρων ή / και διαφορετικά προφίλ κυτοκινών. Βάσει αυτής της ιδέας, έγιναν αρκετές προσπάθειες να τροποποιηθούν οι συγγένειες των τριμερούς συνθετικού συμπλόκου και να καταστούν τα αυτοαντιδραστικά Τ-κύτταρα σε MS και ΕΑΕ ανενεργό, τροποποιημένα ή εξαλειμμένα.
Στην παρούσα εφεύρεση χρησιμοποιήσαμε μάλλον διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση για την βελτίωση της ΕΑΕ σε ποντίκια C57BL / 6. Συντιθέσαμε το ανοσογόνο και εγκεφαλοτογόνο πεπτίδιο MOG35-55 (1-MOG35-55) και τροποποιήσαμε τη 3D διαμόρφωση του ώστε να γίνει κυκλική (C-MOG35-55). Με αυτό τον τρόπο διατηρήσαμε τον ίδιο αντιγονικό γραμμικό επίτοπο του MOG35-55 αλλά αλλάξαμε το στερεοδιάταξη του μορίου έτσι ώστε να μειώσουμε τη συγγένεια και την εγγύτητα του TCR με το MHC στο τριμερές σύμπλεγμα. Αυτή είναι η πρώτη φορά, σύμφωνα με τις γνώσεις μας, ότι αναφέρεται μια τέτοια χημική διαμόρφωση του γραμμικού MOG35-55. Περαιτέρω, εξετάσαμε την πιθανή εγκεφαλονογένεια αυτού του νέου συντιθέμενου κυκλικού πεπτιδίου C-MOG35-55 στους ποντικούς C57BL / 6 και χρησιμοποιήσαμε το πεπτίδιο ως προληπτική αγωγή στο αντίστοιχο μοντέλο 1-MOG35-55 της ΕΑΕ. Στην επαγόμενη ΕΑΕ μελετήθηκαν τόσο η κλινική πορεία όσο και η παθολογία. Ο τρόπος σύνδεσης μέσω υπολογιστικών μεθόδων του C-MOG35-55 σε H2-IAb ήταν παρόμοιος με τον 1-MOG35-55, αλλά τα αμινοξέα που έδειχναν προς το TCR άλλαξαν. Επιπλέον, οι μελέτες σύνδεσης και η μοριακή μοντελοποίηση του c-MOG35-55 σε ανθρώπινο MHC κατηγορίας II, HLA-DR2 έδωσαν γνώση και συνάφεια του C-MOG35-55 για περαιτέρω μελέτες που χρησιμοποίησαν ανθρώπινα κύτταρα και το συνολικό δυναμικό μεταφράσεώς του.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Το γραμμικό MOG 35-55 συζευγμένο με μαννάνιο μέσω συνδέτη (KG) 5 έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί μακροχρόνια ανοχή Τ κυττάρου με ειδικό πεπτίδιο και μειώνει τη φλεγμονή του ΚΝΣ και τα νευρολογικά συμπτώματα σε μοντέλα ΕΑΕ σε πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα (ΕΑΕ) -προ-κλινικό μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε για MS, με προφυλακτικά και θεραπευτικά πρωτόκολλα και δείχνει καλό προφίλ ασφάλειας στις μελέτες τοξικολογίας Το γραμμικό συζυγές MOG35-55 επάγει επίσης μειωμένες αποκρίσεις πολλαπλασιασμού Τ κυττάρων σε σύγκριση με μη συζευγμένο ανθρώπινο MOG35-55, σε αίμα απομονωμένο από MS Ασθενείς που χρησιμοποιούν δοκιμασία διέγερσης ex vivo λεμφοκυττάρων. Για αυτούς τους λόγους, το γραμμικό συζυγές MOG35-55 αντιπροσωπεύει μια πολλά υποσχόμενη, νέα θεραπευτική προσέγγιση για τη θεραπεία μιας χρόνιας μη μεταδοτικής νευρολογικής νόσου, MS, σχεδιασμένη να στοχεύει επιλεκτικά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού που είναι υπεύθυνα για την πρόκληση ασθένειας χωρίς να επηρεάζεται το υπόλοιπο ανοσοποιητικό σύστημα [Apostolopoulos, 1995, Tseveleki et al, 2016].
To κυκλικό MOG35-55 είναι ένα σταθερότερο μόριο σε σύγκριση με το αντίστοιχο γραμμικό του. Τα in vitro και in vivo πειράματα που περιγράφονται στην παρούσα εφεύρεση έδειξαν ότι αυτό το κυκλικό ανάλογο είναι ένα δυνητικά υποψήφιο φάρμακο στην ανοσοθεραπεία της MS [Matsoukas, Apostolopoulos et al., που πρόκειται να υποβληθεί].
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΦΕΥΡΕΣΗΣ
Σύνοψη της μεθόδου ΕΑΕ
Η ΕΑΕ επάγεται σε ευαίσθητους ποντικούς χρησιμοποιώντας γραμμικά πεπτίδια πρωτεϊνών μυέλινης του κεντρικού νευρικού συστήματος. Ειδικά μοτίβα πεπτιδίων εντός της αύλακας σύνδεσης πεπτιδίου του συμπλέγματος πεπτιδίου ΜΗΟ καθορίζουν τη συγγένεια του πεπτιδίου σε κάθε ζώο και την επακόλουθη αναγνώριση και ενεργοποίηση του υποδοχέα Τ-κυττάρου. Ο τροποποιημένος εμβολιασμός πεπτιδικού προσδέματος είναι μια νέα προσέγγιση που βασίζεται σε μια προσπάθεια να προκληθεί ανοχή κυττάρων Τ ή να μεταβληθεί το προφίλ κυτοκίνης από προ-φλεγμονώδη έως αντιφλεγμονώδη. Στην παρούσα μελέτη συνθέσαμε το πεπτίδιο MOG35-55 και τροποποιήσαμε την τρισδιάστατη διαμόρφωσή του για να την καταστήσουμε κυκλική (c-MOG35-55). Η ΕΑΕ προκλήθηκε σε ποντίκια C57BL / 6 και η παθολογία μελετήθηκε σε οξεία και χρόνια φάση της νόσου. Τα δεδομένα μας υποδεικνύουν ότι το πεπτίδιο C-MOG35-55 φέρει ήπια εγκεφαλογαινογένεια, προκαλώντας μια ήπια οξεία φάση χωρίς χρόνια αξονιοπάθεια. Η χορήγηση του πεπτιδίου σε αναλογία 1: 1 κατά την επαγωγή της νόσου βελτιώνει σημαντικά την κλινική ασθένεια και την υποκείμενη παθολογία. Η απομυελίνωση και η αξονόπαυση μειώνονται σημαντικά στις οξείες και χρόνιες φάσεις παρουσία C-MOG35-55. Διεξήχθησαν μελέτες σύνδεσης και δομής προκειμένου να κατανοηθούν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ αλλήλων MHC τάξης II ποντικού και ανθρώπου (H2-IAb και HLA-DR2). Τα δεδομένα δείχνουν για πρώτη φορά την ευεργετική επίδραση του πεπτιδίου C-MOG35-55 στις υποκείμενες παθολογικές διεργασίες που είναι υπεύθυνες για την κλινική πορεία της ΕΑΕ. Έτσι, δικαιολογούνται περαιτέρω μελέτες για να προσδιοριστεί εάν το C-MOG35-55 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ανοσορρύθμιση της ανθρώπινης MS όπου η αυτοανοσία του 1-MOG35-55 παίζει κάποιο ρόλο στην παθογένεση της νόσου.
Εισαγωγή στην εφεύρεση
Η πολλαπλή Σκλήρυνση (MS) ορίζεται ως μια χρόνια απομυελινωτική ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπου τα ανοσοκύτταρα (μακροφάγα, Τ helper (h) 1, Th2, Th17, CD8 Τ κύτταρα, Β κύτταρα) μεταναστεύουν στο σημείο της βλάβης (η έλυτρο μυέλινης) και επάγουν φλεγμονή, απομυελίνωση και αποικοδόμηση νευρώνων.<1>Η αναγνώριση πεπτιδίων αυτό- μυέλινης από CD4 Τ κύτταρα που παρουσιάζονται από το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας (MHC) κατηγορίας II είναι μία από τις διαδικασίες που εμπλέκονται στην παθογένεση της Σκλήρυνσης κατά πλάκας (ΚΥΡΙΑ). Τα αυτοενεργά αντιδραστικά CD4 Τ κύτταρα σε αυτοαντιγόνο, κατάλοιπα 83-99 βασικής πρωτεΐνης μυέλινης (ΜΒΡ) 83-99 (ΜΒΡ83-99) σε σύμπλεγμα με HLA-DR2 (DRA, DRB1 * 1501) σε ανθρώπους σχετίζονται με ευαισθησία σε MS.<2-4>Ως συνέπεια, αυτοδραστικών CD4 Τ κύτταρα εκκρίνουν κυτοκίνες Thl όπως, IL-1, IL-6, ΙΡΝ-γ και ΤΝΡ-α, οι οποίες επάγουν μία φλεγμονώδη απόκριση.<5>Άλλα συστατικά της μυέλινης που είναι σημαντικά στην μυελίνωση των νεύρων και είναι στόχοι για Αυτοάνοση προσβολή, γλυκοπρωτεΐνη ολιγοδενδροκυττάρων μυέλινης (MOG) και πρωτεΐνη πρωτεολιπιδίου (PLP). Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι αντισώματα αντι-ΜΟΟ εμπλέκονται στην παθογένεση της MS.<6>Επιπλέον, παρατηρήθηκαν υψηλές συχνότητες πρόδρομων κυττάρων Τ έναντι MOG, ειδικότερα σε επίτοπους MOG, MOG1-22, MOG34-56 και MOG64-96 που υποστηρίζουν έναν πρωταρχικό ρόλο των αυτοάνοσων Τ κυττάρων CD4 να MOG στην ανάπτυξη της νόσου. Αν και υψηλά επίπεδα Τ-λεμφοκυττάρων εναντίον MOG σημειώνονται, επίσης, και σε υγιή άτομα.<'>Ειδικότερα, τα Τ κύτταρα που απομονώθηκαν από ασθενείς με θετικό MS HLA-DR2 αντέδρασαν σε πεπτίδια MOG με έκκριση υψηλών ΙΡΝ-γ, αλλά όχι από Τ κύτταρα από υγιή άτομα, υποδηλώνοντας έναν ρόλο των HLA-DR2 στην ασθένεια.<10>Στην πραγματικότητα, HLA-DR2 και HLA-DR4 (DRB1 * 0401) αστροκύτταρα και μικρογλοία αποτελεσματικά παρούσα επίτοποι MOG σε CD4 Τ κύτταρα επάγουν τις μικτές απαντήσεις Thl κυτοκίνης / Th2, ενώ παρουσίαση MOG επίτοπο από δενδριτικά κύτταρα επάγουν κυρίως Thl κυτοκίνες.<11>Κατά συνέπεια, σε HLA-DR2 διαγονιδιακά ποντίκια MOG35-55 ποντικού σημειώθηκε να είναι ισχυρά ανοσογόνα και επάγεται πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα (ΕΑΕ), ενώ τα ανθρώπινα MOG35-55 (διαφέρει κατά ένα αμινοξύ από Ρ<42>αντί του S<42>) ήταν ανοσογόνα αλλά όχι εγκεφαλιτογόνα. Αυτά τα ευρήματα προετοίμασαν το δρόμο για τη μελέτη του πεπτιδίου MOG<3555>ως δυνητικού παθογόνου προσδιοριστικού παράγοντα σε ανθρώπους με MS.<12>
Η ΕΑΕ είναι ένα πειραματικό μοντέλο απομυελίνωσης, φλεγμονωδών διεργασιών και νευροπάθειας στο κεντρικό νευρικό σύστημα (CNS) ευαίσθητων ζώων, χρησιμοποιώντας την ενεργοποίηση διαφόρων αντιγόνων του ΚΝΣ όπως οι πρωτεΐνες ΜΒΡ, PLP και MOG ή τα πεπτίδια τους.<13,14>Λόγω των ομοιομορφιών της ΕΑΕ με MS, το μοντέλο αυτό χρησιμοποιείται ευρέως για τη μελέτη παθολογικών μηχανισμών καθώς και νέων πειραματικών θεραπειών για τη νόσο. Η ΕΑΕ επάγεται σε ευαίσθητα ζώα χρησιμοποιώντας γραμμικά πεπτίδια (αντιγόνα) πρωτεϊνών μυέλινης του ΚΝΣ. Αυτά τα πεπτίδια φέρουν διαφορετικές αντιγονικές ιδιότητες σε κάθε είδος ζώου και η ασθένεια προσδιορίζεται από τις ιδιότητες του απλότυπου MHC τάξης II του ζώου. Στην πραγματικότητα, η έγχυση C57BL / 6 ποντικών με το γραμμικό πεπτίδιο MOG35-55 (1-MOG35-55) εναιωρημένο σε πλήρες ανοσοενισχυτικό Freund (CFA) ακολουθούμενο από ενέσεις 2 τοξινών του κοκκύτη, αναπτύσσει μια κλασική αυτοπεριοριζόμενη μονοφασική ΕΑΕ με ανερχόμενη άμορφη. Η παράλυση μέσα σε 2 εβδομάδες μετά την ένεση και οι ποντικοί παρακολουθούνται συνήθως έως και 50 ημέρες, ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων της ΕΑΕ.<15>Η αλληλεπίδραση μεταξύ του πεπτιδίου MHC κατηγορίας II και του υποδοχέα Τ κυττάρων (TCR) που σχηματίζει ένα τριμερές σύμπλεγμα είναι το κλειδί για Πρόκληση νόσου. Οποιαδήποτε τροποποίηση του αντιγονικού πεπτιδίου και οποιαδήποτε προκαλούμενη απόκλιση από ένα σφιχτό σύμπλοκο MHC κατηγορίας ΙΙ-πεπτιδίου-TCR μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ενεργοποίηση Τ-κυττάρων, ανεργία Τ κυττάρων ή / και διαφορετικά προφίλ κυτοκινών<16-18>. Με βάση αυτή την έννοια, υπήρξαν αρκετές προσπάθειες να μεταβληθούν οι συγγενικές σχέσεις τριμερούς συνθέσεως και να καταστούν τα αυτοαντιδραστικά Τ-κύτταρα σε MS και ΕΑΕ ανενεργά, τροποποιημένα ή εξαλειμμένα. Αυτή η προσέγγιση έχει χρησιμοποιήσει είτε εμβολιασμό με Τ-κύτταρα, εμβολιασμό με πεπτίδιο υποδοχέα Τ-κυττάρου, εμβολιασμό με DNA ή τροποποιημένο εμβόλιο πεπτιδικού προσδέματος (APL).<18-26>
Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε μάλλον διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση για την βελτίωση της ΕΑΕ σε ποντίκια C57BL/ 6. Συντιθέσαμε το ανοσογόνο και εγκεφαλοτογόνο πεπτίδιο MOG35-55 (1-MOG35-55) και τροποποιήσαμε τη 3D διαμόρφωση του ώστε να γίνει κυκλική (C-MOG35-55). Με αυτό τον τρόπο διατηρήσαμε τον ίδιο αντιγονικό γραμμικό επίτοπο του MOG35-55 αλλά αλλάξαμε το στεροταξύ του μορίου έτσι ώστε να μειώσουμε τη συγγένεια και την εγγύτητα του TCR με το MHC στο τριμερές σύμπλεγμα. Αυτή είναι η πρώτη φορά, σύμφωνα με τις γνώσεις μας, ότι αναφέρεται μια τέτοια χημική διαμόρφωση του γραμμικού MOG35-55. Περαιτέρω, εξετάσαμε την πιθανή εγκεφαλονογένεια αυτού του νέου συντιθέμενου πεπτιδίου C-MOG35-55 στους ποντικούς C57BL / 6 και χρησιμοποιήσαμε το πεπτίδιο ως προληπτική αγωγή στο αντίστοιχο μοντέλο 1-MOG35-55 της ΕΑΕ. Στην επαγόμενη ΕΑΕ μελετήθηκαν τόσο η κλινική πορεία όσο και η παθολογία. Ο τρόπος σύνδεσης μέσω υπολογιστικών μεθόδων του C-MOG35-55 σε H2-IAb ήταν παρόμοιος με τον 1-MOG35-55, αλλά τα αμινοξέα που έδειχναν προς το TCR άλλαξαν. Επιπλέον, οι μελέτες σύνδεσης και η μοριακή μοντελοποίηση του C-MOG35-55 σε ανθρώπινο MHC κατηγορίας II, HLA-DR2 έδωσαν γνώση και συνάφεια του C-MOG35-55 για περαιτέρω μελέτες που χρησιμοποίησαν ανθρώπινα κύτταρα και το συνολικό δυναμικό μεταφράσεώς του.
Η ανάπτυξη κυκλικών μορίων που μιμούνται την ανοσοδιαμορφωτική δραστικότητα των γραμμικών επιτόπων μυέλινης διατηρώντας παράλληλα ένα πλεονέκτημα έναντι των τακτικών πεπτιδίων όσον αφορά τη σταθερότητα και τη δέσμευση με HLA, είναι ένα απαραίτητο βήμα προτού αυτά τα μόρια προταθούν ως φάρμακα. Η χρήση κυκλικών πεπτιδίων αντί των γραμμικών ομολόγων ως θεραπευτικών οντοτήτων έχει πολλά πλεονεκτήματα, περιλαμβανομένης (ί) σταθερότητας και αντοχής στην ενζυματική αποικοδόμηση, (ii) αυξημένης εκλεκτικότητας υποδοχέα, με αποτέλεσμα βελτιωμένο φαρμακολογικό προφίλ, (iii) καθορισμένη διαμόρφωση επιτρέπουσα την ταυτοποίηση ενεργών (ϊν) σχεδιασμός χρήσιμων προτύπων για την ανάπτυξη ενός μη πεπτιδικού (μιμητικού) φαρμάκου για στοματική χορήγηση, με δυνητική στοματική δραστικότητα εάν είναι κατάλληλα περιορισμένη. Περιγράψαμε προηγουμένως τον ορθολογικό σχεδίασμά και σύνθεση κυκλικών πεπτιδίων, με βάση ένα συνδυασμό μελετών διαμορφωτικής ανάλυσης και θεωρητικών υπολογισμών που έγιναν στα γραμμικά πεπτίδια επιτόπου ΜΒΡ χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία 2D NOESY και ROESYNMR (Ref.17, 19,20,21 , 29,31 ,33,36,52,53).
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
To C-MOG35-55 είναι ελαφρώς ανοσογόνο και βελτιώνει την 1-MOG35-55 (μάρτυρα) ΕΑΕ.
Για να δοκιμαστούν οι in vivo ανοσογόνες δράσεις του C-MOG35-55 σε ΕΑΕ σε ποντίκια, οι μύες εγχύθηκαν μόνο με πεπτίδιο C-MOG35-55 (ανοσογονικότητα) και σε γαλάκτωμα 1: 1 με το πεπτίδιο C-MOG35-55 (Προληπτική θεραπεία).
Ήταν σαφές ότι το C-MOG35-55 βελτιώνει τόσο τη χρόνια όσο και την οξεία φάση της ΕΑΕ (Εικόνα 1). Στα χρόνια πειράματα, τα ποντίκια ανέπτυξαν μέτρια ΕΑΕ με αργή και σχετικά καθυστερημένη έναρξη της νόσου (η κλινική πορεία της χρόνιας ΕΑΕ παρουσιάζεται στο Σχήμα ΙΑ). Κανένα ζώο δεν πέθανε από την ΕΑΕ σε οποιαδήποτε ομάδα. Το συνολικό φορτίο της νόσου, όπως ορίζεται από τις μέσες περιοχές κάτω από την καμπύλη (mAUC, σχήμα 1Β), για κάθε ομάδα ήταν σημαντικά χαμηλότερο στην ομάδα Β (mAUC = 39,63 ± 7,12) σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου mAUC = 68,72 ± 11,07, ρ = 0,036). Η μέση κλινική βαθμολογία ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετική στις ημέρες 21-28, 30-34 και 46 (ρ <0,05). Το μέγιστο φορτίο της νόσου (όπως ορίζεται από το Μέσο Μέγιστο Κλινικό Αποτέλεσμα, MMS) ήταν σημαντικά χαμηλότερο στην ομάδα που υποβλήθηκε σε αγωγή σε σύγκριση με τους μάρτυρες (έλεγχος MMS = 3,3 ± 0,42 και ομάδα Β MMS = 2,13 ± 0,34, ρ = 0,043, Εικόνα 1C). Και οι δύο ομάδες είχαν μια παρόμοια ημέρα εμφάνισης της νόσου (dDO), που ορίστηκε ως η πρώτη ημέρα με κλινική βαθμολογία "1" (έλεγχος = 17,90 ± 3,17 και ομάδα Β = 21,90 ± 3,32, Ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meier, log rank ρ = 0,358, Σχ. ID).
Τα πειράματα της οξείας φάσης της ΕΑΕ αναπαράγουν τα κύρια οξέα κλινικά ευρήματα χρόνιων πειραμάτων, σημαντικά κάτω από πιο σοβαρή, πιο επιθετική και γρηγορότερη ασθένεια (Εικ. ΙΕ). Εξ ορισμού, όλα τα ποντίκια θανατώθηκαν 5 ημέρες μετά το πρώτο κλινικό τους σημάδι της ΕΑΕ (δηλαδή την 16η ημέρα, οξεία φάση). Κανένα ζώο δεν πέθανε σε καμία ομάδα, μέχρι την ημέρα της θυσίας. Το βάρος της νόσου για την οξεία φάση (mAUC, Σχήμα 1F) ήταν χαμηλότερο για την ομάδα Β (αντιμετωπίστηκε) σε σύγκριση με το μάρτυρα (ομάδα Β mAUC = 7.62 ± 2.09, ομάδα ελέγχου mAUC = 18.56 ± 1.46, ρ = 0.01). Οι επεξεργασμένοι ποντικοί είχαν χαμηλότερες μέσες κλινικές βαθμολογίες από την 11η ημέρα και μετά (ρ <0,05 για την ημέρα 11, ρ <0,01 για τις ημέρες 14-16). Το μέγιστο φορτίο ασθένειας (MMS) δεν υπολογίστηκε για αυτό το πείραμα, επειδή τα ποντίκια δεν παρακολουθήθηκαν αρκετά μακρά ώστε να φθάσουν στις μέγιστες βαθμολογίες τους. Και πάλι, και οι δύο ομάδες είχαν σχεδόν παρόμοια ημέρα εμφάνισης νόσου (μέσος όρος dDO για έλεγχο = 11 ,67 ± 0,49 και ομάδα Β = 13,67 ± 0,84, Ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meier, log rank ρ = 0,073, Σχήμα 1G).
Η ένεση με το C-MOG35-55 μόνο έδειξε ένα ήπιο εγκεφαλιτιδογόνο δυναμικό για το πεπτίδιο, που δεν διατηρείται μακροπρόθεσμα. Ποντίκια που εγχύθηκαν με πεπτίδιο c-MOG35-55 μόνο ανέπτυξαν μια ήπια ασθένεια, με μία ήπια οξεία φάση και ελάχιστα υπολειπόμενα χρόνια ελλείμματα, σε σύγκριση με μία σοβαρή χρόνια ΕΑΕ ζώων ελέγχου (ρ <0,01 για ημέρες 14 και εξής, Σχ. 1 Η). Το συνολικό φορτίο της νόσου από C-MOG35-55 ήταν ελάχιστο στα πλείστα ποντίκια (c-MOG35-55 mAUC = 29,45 ± 14,87, ομάδα ελέγχου mAUC = 109,29 ± 17,83, ρ = 0,002, Σχήμα 11). Παρότι τα ποντίκια εμφάνισαν κάποια συμπτώματα ήπιας έως μέτριας ασθένειας, αυτά δεν διατηρήθηκαν μακροπρόθεσμα, γεγονός που υποδηλώνει μακροχρόνια συμπτωματολογία της νόσου (c-MOG35-55 MMS = 1,5 ± 0,48, ομάδα ελέγχου MMS - 3,30 ± 0,47, ρ = 0,033, Μακροπρόθεσμη ανίχνευση της νόσου με ελάχιστα ή καθόλου υπολειμματικά ελλείμματα. Η έναρξη της νόσου ήταν στατιστικά παρόμοια και στις δύο ομάδες (C-MOG35-55 και 1-MOG35-55, δοκιμή log-rank ανάλυσης επιβίωσης Kaplan-Meier ρ = 0,0629), παρά το γεγονός ότι οι ποντικοί C-MOG35-55 είχαν τάση καθυστέρησης (Σχ. 1Κ).
Από κοινού, τα κλινικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι η ένεση με C-MOG35-55 έχει πολύ χαμηλό εγκεφαλιτιδογόνο δυναμικό. Ωστόσο, η προσθήκη C-MOG35-55 στο γαλάκτωμα ανοσοποίησης του ΕΑΕ (1-MOG35-55) βελτιώνει το συνολικό βάρος της νόσου και τα μέγιστα κλινικά ελλείμματα, υποδεικνύοντας ένα προληπτικό ή ανοσοποιητικό αποτέλεσμα για το πεπτίδιο C-MOG35-55.
Το σχήμα 1 περιγράφει κλινικές παραμέτρους πορείας και έκβασης της ΕΑΕ με ή χωρίς C-MOG35-55. Τα διαγράμματα (A-D) δείχνουν τη μακροπρόθεσμη (χρόνια) κλινική πορεία και τις παραμέτρους των ζώων που έχουν ανοσοποιηθεί με το πεπτίδιο C-MOG35-55 (+ cMOG): (Α) τη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση της νόσου, ) Το συνολικό βάρος της νόσου (mAUC), (C) τα μέγιστα ελλείμματα ασθένειας (MMS) και (D) Ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meier για την έναρξη της νόσου (% ζώων χωρίς ασθένεια). Τα πάνελ (EG) παρουσιάζουν την αντίστοιχη βραχυπρόθεσμη (οξεία) κλινική πορεία και τις παραμέτρους των ζώων που είναι ταυτόχρονα ανοσοποιημένα με το πεπτίδιο C-MOG35-55 (+ cMOG): (Ε) βραχυχρόνια παρακολούθηση, (F) Η ασθένεια και (Ζ) ανάλυση επιβίωσης για την εμφάνιση της νόσου. Τα πάνελ (GJ) παρουσιάζουν τη μακροπρόθεσμη κλινική πορεία και τις παραμέτρους των ζώων που ανοσοποιήθηκαν μόνο με το πεπτίδιο C-MOG35-55 (cMOG) σε σύγκριση με τους μάρτυρες (ανοσοποιημένο με το 1-MOG35-55): (G) (Η) το συνολικό βάρος της νόσου, (I) τα μέγιστα ελλείμματα νόσου και (I) ανάλυση επιβίωσης για την εμφάνιση της νόσου. Οι ομάδες ελέγχου σε όλα τα πειράματα ΕΑΕ ανοσοποιούνται με το πεπτίδιο 1-MOG35-55. * Δηλώνει ρ <0,05, ** ρ <0,01. Τα δεδομένα των κλιμακωτών βαθμολογιών ΕΑΕ (A, Ε, Ζ) εμφανίζονται ως μέση ± τυπική απόκλιση (SD). Οι οριζόντιες γραμμές στα τελεία dot δείχνουν μέσα.
ΙΣΤΟΠΛΘΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Η συν-ανοσοποίηση με C-MOG35-55 μειώνει τις φλεγμονώδεις διεργασίες της ΕΑΕ Μελέτη φλεγμονωδών διεργασιών σε οξεία και χρόνια φάση της ΕΑΕ έδειξε ότι το c-MOG35-55 βελτίωσε τις φλεγμονώδεις διεργασίες της ΕΑΕ. Ειδικότερα, κατά την οξεία φάση, ο C-MOG35-55 μείωσε τον ολικό αριθμό των κυττάρων διήθησης ανά mm2 (ομάδα ελέγχου 260,51 ± 19,30, ομάδα Β 172,23 ± 18,91, ρ = 0,001, σχήμα 2) και το μέγεθος φλεγμονώδους εστίας Κύτταρα ανά διήθηση: ομάδα ελέγχου 55,75 ± 3,90, ομάδα Β 37,61 ± 3,25, ρ <0,001). Ως αποτέλεσμα, το χρονικό υπολειμματικό φλεγμονώδες φορτίο (αριθμός κυττάρων διηθήσεως ανά mm2: ομάδα ελέγχου 28,14 ± 4,67, ομάδα Β 14,36 ± 3,13, ρ = 0,015, σχήμα 3) και μέγεθος φλεγμονώδους εστίας (ομάδα ελέγχου 15,76 2,34, ομάδα Β 7,54 ± 1,27, ρ = 0,992) βελτιώθηκαν επίσης από το C-MOG35-55.
Λαμβανόμενα μαζί, αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι το C-MOG35-55 βελτιώνει τις οξείες φλεγμονώδεις διεργασίες εντός των σπονδυλικών κλώνων των ποντικών, το οποίο αντανακλάται σε ένα μειωμένο φλεγμονώδες φορτίο μακροπρόθεσμα.
Το σχήμα 2 περιγράφει (Α) απομυελινωτικές, (Β) φλεγμονώδεις και (C, D) αξονοπαθητικές διαδικασίες ελέγχου και cMOG ομάδες κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της ΕΑΕ του νωτιαίου μυελού. Τα γραφήματα C και D δείχνουν την αξονική βλάβη (ΑΙ) και την απώλεια (AL) ως ημιποσοτική κατανομή βαρύτητας (κλίμακες 0 έως +++ στη δεξιά πλευρά των γραφημάτων). Οι φωτογραφίες Ε και ΣΤ δείχνουν αντιπροσωπευτικές διαμήκεις τομές νωτιαίου μυελού (κάτω από το στόχο ΙΟχ) ενός ελέγχου και συν-ανοσοποιημένο ζώο cMOG που χρωματίζεται με LFB (μπλε: άθικτη μυέλινη, κόκκινος: κυτταρικοί πυρήνες<.>βέλη σημείο σε θέσεις φλεγμονώδους εστίας ή / και απομυελίνωση ). Σημειώστε την πιο έντονη φλεγμονή και απομυελίνωση των ποντικών ελέγχου. Οι φωτογραφίες G-Η δείχνουν αντιπροσωπευτικά τμήματα διαμήκους νωτιαίου μυελού (κάτω από 10x αντικειμενικό στόχο) μάρτυρα και συνανοσοποιημένο ζώο με cMOG χρώση με Bielschowsky και αιματοξυλίνη (BLS Hem) για νευροπάθεια και φλεγμονή (μπλε: κυτταρικά σώματα, σκούρο καφέ: άξονες). Τα ένθετα παρουσιάζουν μεγεθύνσεις ενός κομμένου αξόνου σε ένα ζώο ελέγχου (σφαιροειδές / ωοειδές, ένθετο του G) ή άθικτα άξονια δίπλα σε φλεγμονώδη κύτταρα σε συν-ανοσοποιημένο ζώο cMOG (ένθετο Η). *** υποδηλώνει ρ <0,001. Τα δεδομένα εμφανίζονται ως μέσο ± τυπικό σφάλμα της μέσης τιμής (SEM).
Η συν-ανοσυποίηση με C-MOG35-55 μειώνει την αξονοπάθεια και την απομυελίνωση της ΕΑΕ
Η μελέτη της αξονικής παθολογίας αποκάλυψε ένα σημαντικό αποτέλεσμα της θεραπείας C-MOG35-55 στον τραυματισμό και στην απώλεια του νευρικού συστήματος. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης, η συν-ανοσοποίηση με C-MOG35-55 οδήγησε σε μειωμένη νευραξική βλάβη (ΑΙ) και απώλεια αξονικών (AL) σε σύγκριση με τον έλεγχο (chi-square τεστ Pearson, ρ <0,001, Εικόνα 2C-D, G-Η). Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η απώλεια νευραξόνων ήταν μικρότερη στους ποντικούς που συν-ανοσοποιήθηκαν με C-MOG35-55, σε σύγκριση με τον έλεγχο (chi-square δοκιμή Pearson, ρ = 0,001, σχήμα 3D, GH), αντικατοπτρίζοντας μια μακροχρόνια αξονική προστασία από C-MOG35-55 πεπτίδιο. Ενεργός νευραξονικός τραυματισμός κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης (παρουσία δυστροφικών ή κομμένων αξόνων, που απεικονίζονται ως μορφολογία "μαργαριτάρια-χορδές" και "ωοειδή / σφαιροειδή", ένθετα στο σχήμα 3C, GH) βελτιώθηκε επίσης σε ποντίκια συν-ανοσοποιημένα με c-MOG35 -55 σε σύγκριση με τους μάρτυρες, αν και αυτό δεν ήταν οριακά στατιστικά διαφορετικό (δοκιμή chi-square Pearson, ρ = 0,071).
Μελέτες απομυελίνωσης (σε τμήματα χρωματισμένα με LFB) έδειξαν ότι η συνανοσοποίηση με C-MOG35-55 μείωσε την περιοχή απομυελινοποίησης κατά την οξεία φάση, σε σύγκριση με μάρτυρες (ομάδα ελέγχου = 20,73 ± 1,34 και ομάδα Β = 7,99 ± 0,83, ρ <0,001 , Σχήμα 2Α, EF). Η ίδια ωφέλιμη δράση του C-MOG35-55 παρατηρήθηκε επίσης κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης της νόσου (ομάδα ελέγχου = 14,92 ± 0,92 και ομάδα Β = 6,77 ± 0,67, ρ <0,001) (Σχήμα 3Α, Ε-Ρ).
Συνολικά, αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι το C-MOG35-55 μειώνει σημαντικά τις απομυελινωτικές και αξονοπαθητικές διαδικασίες της ΕΑΕ κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της νόσου, με αποτέλεσμα την καλύτερη ανατομική ακεραιότητα των οδών λευκής ουσίας του νωτιαίου μυελού. Είναι σημαντικό ότι η ευεργετική αυτή επίδραση διατηρείται μέχρι τη χρόνια φάση της νόσου και αντανακλάται σε καλύτερες νευρολογικές βαθμολογίες για την ομάδα που υποβλήθηκε σε θεραπεία.
Το σχήμα 3 περιγράφει (Α) απομυελινωτικές, (Β) φλεγμονώδεις και (C, D) αξονοπαθητικές διαδικασίες ελέγχου και cMOG ομάδες κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης της ΕΑΕ, στα νωτιαίου μυελού. Τα γραφικά C και D δείχνουν τα αποτελέσματα της αξονικής βλάβης (ΑΙ) και της απώλειας (AL) ως ημιποσοτική κατανομή της σοβαρότητας. Οι φωτογραφίες Ε και F δείχνουν αντιπροσωπευτικές διαμήκεις τομές νωτιαίου μυελού (κάτω από το στόχο 10χ) μάρτυρα και συν ανοσοποιημένο ζώο cMOG, χρωματισμένο με LFB (μπλε: άθικτη μυέλινη, κόκκινο: κυτταρικοί πυρήνες, βέλη με σημεία φλεγμονώδεις εστίες και / ή Απομυελίνωση). Σημειώστε την υπολειμματική φλεγμονή και την προφανή απομυελίνωση των ποντικών ελέγχου με την παρουσία κενοτοπισμού και των συντριμμιών μυέλινης (μπλε χρώση μέσα σε κενοτόπια ή κύτταρα, εισαγωγή στο ε). Οι φωτογραφίες G-Η δείχνουν αντιπροσωπευτικές διαμήκεις τομές νωτιαίου μυελού (κάτω από ΙΟχ αντικειμενικό στόχο) ποντικών ελέγχου (G) και cMOG συν-ανοσοποιημένων (Η) χρωματισμένων με BLS Hem για νευροπάθεια και φλεγμονή (μπλε: κυτταρικά σώματα, σκούρα καφέ: άξονες). Τα ένθετα παρουσιάζουν μεγεθύνσεις μιας περιοχής με σοβαρή απώλεια νευραξόνων και συνεχή τραυματισμό σε ένα ζώο ελέγχου (σχεδόν πλήρης απουσία σκούρων καφέ αξόνων με ταυτόχρονη παρουσία σφαιροειδών, ένθετο του G) ή ήπιου νευραξονικού τραυματισμού με ανέπαφα νευραξόνια σε ζώο συνανοσοποιημένο με cMOG (Ένθετο του Η). * Δηλώνει ρ <0,05, * ρ <0,001. Τα δεδομένα εμφανίζονται ως μέσο ± τυπικό σφάλμα της μέσης τιμής (SEM).
Ο τρόπος σύνδεσης των πεπτιδίων 1-MOG35-55 και C-MOG35-55 σε σύμπλεγμα με μυϊκό MHC κατηγορίας II (Η2-ΙΑβ)
Ένας αριθμός μελετών έχει αναγνωρίσει τον τρόπο σύνδεσης του 1-MOG35-55 με ποντικίσιο MHC τάξης II, H2-IAb<27, 28>. Σημειώθηκε ότι τα αμινοξέα στο πεπτίδιο MOG38-51 ήταν σημαντικά για σύνδεση με Η2-ΙΑβ. Τα αμινοξέα R41, F44, R46 και V47 αποτελούν την κύρια επαφή υποδοχέα Τ κυττάρου, δεδομένου ότι οι υποκαταστάσεις του αμινοξέος Αλανίνη (Ala) καταργούν τις αποκρίσεις των κυττάρων Τ χωρίς να επηρεάζουν την συγγένεια σύνδεσης του πεπτιδίου με το Η2-ΙΑβ<.>τα 27 G38 και W39 δρουν ως υπολείμματα πρόσδεσης υποδοχέα Τ κυττάρου. Επιπροσθέτως, το αμινοξύ Τυροσίνη στη θέση 40 αναγνωρίστηκε ότι είναι σημαντικό για την αγκύρωση του πεπτιδίου στο Η2-ΙΑβ, το οποίο καταλαμβάνει το θύμο Ρ1 των κοινώς ταυτοποιημένων θυλάκων των συμπλοκών MHC, 27 καθώς η αντικατάσταση με Ala σε αυτό το υπόλειμμα μείωσε τη συγγένεια δέσμευσης του πεπτιδίου με Η2-ΙΑβ έως 50%. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις πληροφορίες για σκοπούς επικύρωσης, η αλληλουχία 1-MOG35-55 εξετάστηκε για την τοποθέτησή της στο H2-IAb χρησιμοποιώντας τον εξυπηρετητή IEDB, ο οποίος χρησιμοποιεί αρκετούς αλγορίθμους για την αναγνώριση της τοποθέτησης των αντισωμάτων μέσα στα αλληλόμορφα MHC (βλέπε υλικά και μεθόδους). Τα αποτελέσματα έδειξαν μια προβλεπόμενη υψηλότερη συγγένεια της αλληλουχίας YRPPFSRVV (MOG40-48) από το πεπτίδιο CLIP91-99 που χρησιμοποιήθηκε για λόγους σύγκρισης καθώς έχει συν-κρυσταλλωθεί με Η2-ΙΑβ (Πίνακας 1). Αυτό το αποτέλεσμα, που είναι σύμφωνο με τα προαναφερθέντα πειραματικά αποτελέσματα, που δείχνει ότι οι θύλακες Ρ1-Ρ9 είναι πιο πιθανό να καταληφθούν από την ειδική αλληλουχία MOG40-48, χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή των μοντέλων των 1-MOG35-55 και C-MOG35-55 με H2-IAb.
Τα 3-D πολύπλοκα μοντέλα του l-MOG35-55-H2-IAb και του c-MOG35-55-H2-IAb κατασκευάστηκαν διαδοχικά με αντικατάσταση αμινοξέων μέσω μοντέλων ομολογίας, προκειμένου να αποκτήσουν καλύτερη κατανόηση των στοιχείων της αγκύρωσης. Η κατοχή των θυλάκων Ρ1-Ρ9 και των αντίστοιχων αλληλουχιών MOG40-48 παρουσιάζεται στο Σχ. 4. Οι θύλακες Ρ1-Ρ9 καταλαμβάνονται από τα υπολείμματα Υ40ΡΡΡΡΡΡΚ48 αντίστοιχα και στα δύο πεπτίδια, 1-MOG35-55 και C-MOG35-55. Στην περίπτωση του 1-MOG35-55 (Σχήμα 4α) το Υ40 καταλαμβάνει Ρ1, σχηματίζοντας ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της υδροξυλομάδας και της Ε86β. To Ρ4 καταλαμβάνεται από Ρ43 που κάνει υδρόφοβες αλληλεπιδράσεις με Flla, V78a και δεσμό υδρογόνου με Ν62α. To S45 αλληλεπιδρά με το Ν69α σε Ρ6 και το V48 βρίσκεται σε ένα υδρόφοβο περιβάλλον του Ρ9 που αλληλεπιδρά με V72a και W61 β. Στην περίπτωση του c-MOG (Εικόνα 4b), η κυκλοποίηση δεν φαίνεται να παρεμβαίνει στην κατακράτηση των θυλάκων PI, Ρ4, Ρ6 και Ρ9 παρόμοια με την πείνα μας που αναφέρεται σε κυκλικά APL μικρότερου μήκους.29 Η τοπολογία των αντίστοιχων MOG40-48 Τα υπολείμματα στους θύλακες PI, Ρ4, Ρ6 και Ρ9 είναι τα ίδια όπως το κυκλικό πεπτίδιο μήκους 20 και έχει επαρκές μήκος ραχοκοκαλιάς για να προσδεθεί στην τάξη II MHC. Τα υπολείμματα N53GK55<_,>-M35EV37 δείχνουν προς τη θέση αλληλεπίδρασης TCR.
Με βάση τα κλινικά και νευροπαθολογικά δεδομένα (περίπου 50% καλύτερα κλινικά και ιστολογικά αποτελέσματα), μπορούμε να υποθέσουμε ότι το C-MOG35-55 (όταν τα ζώα συν-ανοσοποιούνται με 1: 1 κυκλικό γραμμικό γαλάκτωμα) ανταγωνίζεται το γραμμικό πεπτίδιο για Επαγωγή ανοσοαποκρίσεων. Υποθέτουμε ότι ένας πεπτιδικός εξειδικευμένος ανταγωνισμός (C-MOG35-55 κατά 1-MOG35-55) είναι πιθανόν υπεύθυνος για τα ευεργετικά αποτελέσματα του C-MOG35-55 δεδομένου ότι το c-MOG35-55 παρέχει μια παρόμοια συνάφεια συνάφειας συγγένειας και συγγένεια με 1 -MOG35-55 σε H2-IAb (Πίνακας 1). Επιπλέον, καθώς το C-MOG35-55 δεσμεύεται εντός της αύλακας σύνδεσης Η2-ΙΑβ, τα κατάλοιπα επαφής TCR είναι διαφορετικά από εκείνα του 1-MOG35-55, επομένως θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανταγωνισμό Τ κυττάρων. Τα δεδομένα της συν-ανοσοποίησης με C-MOG35-55 έχουν αντιγράφει σε 2 πειραματικά σύνολα (οξεία και χρόνια). Αυτό αυξάνει την εγκυρότητα των δεδομένων, ως προϋπόθεση σύμφωνα με τα κριτήρια ARRIVE.30
Πίνακας 1
Ο πίνακας 1 απεικονίζει τα υψηλότερα ταξινομημένα πεπτίδια χρησιμοποιώντας τη συναινετική προσέγγιση για την πρόβλεψη της συγγένειας σύνδεσης πεπτιδίων με το αλληλόμορφο H2-IAb στη βάση δεδομένων ελεύθερου επιτόπου και τον πόρο πρόβλεψης (IEDB). Τα πεπτίδια ταξινομούνται (ποσοστό κατάταξης) χρησιμοποιώντας τη μέθοδο συναίνεσης. ΝΝ-ευθυγράμμιση, ένας αλγόριθμος ευθυγράμμισης βασισμένος σε τεχνητό νευρικό δίκτυο για πρόβλεψη δέσμευσης πεπτιδίων MHC τάξης II. SMM-ευθυγράμμιση, μέθοδος ευθυγράμμισης μήτρας σταθεροποίησης για πρόβλεψη συγγένειας σύνδεσης MHC τάξης II.
Στο σχήμα 4 απεικονίζονται κορδέλες και επιφανειακές αναπαραστάσεις των (A) 1-MOG35-55 (σε κίτρινο) και (Β) C-MOG35-55 (σε πορτοκαλί) πεπτίδια συνδεδεμένα με το μοντέλο H2-IAb. Οι αλυσίδες α και β εμφανίζονται σε χρώματα σιταριού και κυανίου αντίστοιχα. Η αρίθμηση των πεπτιδίων εμφανίζεται με έντονα γράμματα.
ΟΙ ΜΕΛΕΤΕΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΤΩΝ ΠΕΠΤΙΔΙΩΝ 1-MOG35-55 ΚΑΙ C-MOG35-55 ΣΕ
ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ HLA-DR2 (DRB1 * 1501)
Τόσο το 1-MOG35-55 όσο και το C-MOG35-55 δεσμεύονται με HLA-DR2
Προκειμένου να προσδιοριστεί η ικανότητα δέσμευσης των πεπτιδίων 1-MOG35-55 και C-MOG35-55 με HLA- που είχε δημοσιευθεί προηγουμένως 17, 31-36 ΜΒΡ83-99-AMCA-σημασμένο πεπτίδιο και καθαρισμένα με ανοσοσυγγένεια προϊόντα απομόνωσης HLA-DR2 από μετασχηματισμένο ανθρώπινο ΕΒν DRB1 * 1501 Β κυτταρικές σειρές. Καθώς οι ανταγωνιστές 1-MOG35-55 και C-MOG35-55 πεπτίδια χρησιμοποιήθηκαν σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, χρησιμοποιήθηκε ΜΒΡ83-99 ως θετικός έλεγχος. Το γραμμικό MOG35-55 δεσμεύθηκε με υψηλή συγγένεια παρόμοια με εκείνη του πεπτιδίου ελέγχου ΜΒΡ83-99 και του πεπτιδίου C-MOG35-55 που συνδέθηκε με μειωμένη ικανότητα δέσμευσης με HLA-DR2 αλλά ακόμη με σημαντική συγγένεια (Σχήμα 5)
DR2 in vitro, χρησιμοποιήθηκαν δοκιμασίες ανταγωνισμού με βάση μια μέθοδο διήθησης πηκτής όπως δημοσιεύθηκε προηγουμένως 17, 31-36 MBP83-99-AMCA-επισημασμένο πεπτίδιο και απομονωθέντα HLA-DR2 προϊόντα απομόνωσης καθαρισμένα με ανοσοσυγγένεια από ανθρώπινες κυτταρικές γραμμές DRB1 * 1501 Β μετασχηματισμένες με ΕΒν. Καθώς οι ανταγωνιστές 1-MOG35-55 και C-MOG35-55 πεπτίδια χρησιμοποιήθηκαν σε διαφορετικές συγκεντρώσεις, χρησιμοποιήθηκε ΜΒΡ83-99 ως θετικός έλεγχος. Το γραμμικό MOG35-55 δεσμεύθηκε με υψηλή συγγένεια παρόμοια με εκείνη του πεπτιδίου ελέγχου ΜΒΡ83-99 και του πεπτιδίου c-MOG35-55 που συνδέθηκε με μειωμένη ικανότητα δέσμευσης με HLA-DR2 αλλά ακόμη με σημαντική συγγένεια (Σχήμα 5).
Το σχήμα 5 περιγράφει τη σύνδεση των πεπτιδίων 1-MOG35-55 και C-MOG35-55 με HLA-DR2. Η ανταγωνιστική δέσμευση σε 10-πλάσια, 20-πλάσια και 50-πλάσια περίσσεια πεπτιδίου. Ο ανταγωνισμός% εμφανίζεται στον άξονα γ και τα πεπτίδια επισημαίνονται στον άξονα χ. Τα πειράματα έγιναν εις τριπλούν και τα αποτελέσματα δίδονται ως μέσο ± τυπικό σφάλμα της μέσης τιμής (SEM).
Προκειμένου να εκτιμηθούν τα δεδομένα της δέσμευσης πεπτιδίου 1-MOG35-55 και C-MOG35-55 με HLA-DR2, εξετάστηκε η αλληλουχία MOG35-55 για την τοποθέτησή της στο HLA-DR2 χρησιμοποιώντας τον εξυπηρετητή IEDB, σε σύγκριση με την αλληλουχία ΜΒΡ83-98 (Πίνακας 2). Από την πρόβλεψη συνάφειας πεπτιδίων, η βέλτιστη προβλεπόμενη αλληλουχία σύνδεσης για 1-MOG35-55 είναι F44SRVVHLYR52. Αυτό που ήταν αξιοσημείωτο να βρεθεί είναι ότι η προκύπτουσα αλληλουχία MOG35-55 στο κυκλικό πεπτίδιο περιέχει μία πολύ ομόλογη αλληλουχία προς την ΜΒΡ83-99 λόγω της κυκλικής φύσης που παράγεται από τα συντηγμένα άκρα. Συγκεκριμένα, η υψηλότερη βαθμολογημένη ακολουθία cMOG, MOG [(48-55) - (35)] (παρένθεση υποδηλώνουν τα τμήματα της γραμμικής αλληλουχίας στο πλαίσιο ενός κυκλικού πεπτιδίου) V48HLYRNGK55-M35, είναι ομόλογη προς το ΜΒΡ87-95 Ρ1-Ρ9 (V, Η, Ν αντίστοιχα) και οι θύλακες Ρ3, Ρ4 και Ρ5 έχουν παρόμοια αντίστοιχα υπολείμματα (F / L, F / Υ και R / Κ αντίστοιχα). Η αλληλουχία MOG [(48-55) - (35)] είχε προβλεφθεί ότι έχει παρόμοια συγγένεια με το ΜΒΡ87-95 και σημαντικά υψηλότερη από αυτή του MOG44-52 και στους τρεις αλγορίθμους που χρησιμοποιήθηκαν.
Για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων πρόβλεψης δέσμευσης, δημιουργήθηκαν μοντέλα των πεπτιδίων σε σύμπλοκο με HLA-DR2 χρησιμοποιώντας μοντέλο ομολογίας. Σύκο. Το Σχήμα 6 απεικονίζει το κρυσταλλικό σύμπλοκο του HLA-DR2 με ΜΒΡ83-98 και τα μοντέλα σύμπλοκα με 1-MOG35-55 και C-MOG35-55. To HLA-DR2 έχει έναν πολύ υδρόφοβο θύλακα Ρ1 που σχηματίζεται από F24a, F32a, ν85β και ν86β, στον οποίο είναι τοποθετημένο V87 του ΜΒΡ83-98 (Σχήμα 6α). To F90 του ΜΒΡ83-98 βρίσκεται στο θύλακα Ρ4, που αποτελείται από R13 β, F26β, Q70β και Υ78β, το Ν92 αλληλεπιδρά με E11a και το R13β στο Ρ6 και το Τ95 είναι τοποθετημένο μεταξύ 171α και D57β. Στην περίπτωση του 1-MOG, οι F44 και V47 καταλαμβάνουν τους υδρόφοβους θύλακες Ρ1 και Ρ4 αντίστοιχα (Σχήμα 6b). Η49 είναι τοποθετημένη σε Ρ6 και R52 είναι θαμμένη βαθιά στο Ρ9, πιθανώς σχηματίζοντας μια ισχυρή γέφυρα άλατος με την πλευρική αλυσίδα D57β. Για την c-MOG35-55, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η αλληλουχία MOG [(48-55) - (35)] που εμφανίζεται μετά την κυκλοποίηση είναι πολύ ομόλογη με την ΜΒΡ87-95 (Πίνακας 2) και επομένως αναμένεται να έχει πολύ παρόμοια αλληλεπίδραση (Σχήμα 6γ). Πράγματι, το σύμπλοκο μοντέλου έδειξε την ίδια ακριβώς τοπολογία για τα κατάλοιπα V48, Η49 και Υ51 σε σύγκριση με τους ΜΒΡ87-95 V87, Η88 και F90 που καταλαμβάνουν τους θύλακες P1, Ρ2 και Ρ4 αντίστοιχα. To R52 στο Ρ5 χάνει την εκτεταμένη διαμόρφωση της πλευρικής αλυσίδας που δείχνει προς TCR, λόγω της στερικής επικαλύψεως κυκλοποίησης με την σπονδυλική στήλη C-MOG35-55. Τέλος, το Μ35 καταλαμβάνει το Ρ9, αλληλεπιδρώντας κυρίως με το 172. Τα δεδομένα διαμόρφωσης δέσμευσης επιβεβαιώνουν ότι παρόλο που το C-MOG35-55 είναι ασθενέστερο συνδετικό υλικό στο γραμμικό του αντίστοιχο, το 1-MOG35-55 (λόγω των αποτελεσμάτων κυκλοποίησης) εξακολουθεί να έχει σημαντική συγγένεια με το HLA-DR2 (Εικόνα 5).
Πίνακας 2
Ο πίνακας 2 απεικονίζει τα πεπτίδια υψηλότερης ταξινόμησης χρησιμοποιώντας τη συναινετική προσέγγιση για την πρόβλεψη της συγγένειας σύνδεσης πεπτιδίων με το αλλήλιο HLA-DR2 (DRB1 * 1501) στη βάση δεδομένων ελεύθερου επιτόπου και τον πόρο πρόβλεψης (IEDB). Οι αλληλουχίες σε αγκύλες υποδηλώνουν την κυκλική φύση του πεπτιδίου. Τα πεπτίδια ταξινομούνται (ποσοστό κατάταξης) χρησιμοποιώντας τη μέθοδο συναίνεσης. ΝΝ-ευθυγράμμιση, ένας αλγόριθμος ευθυγράμμισης βασισμένος σε τεχνητό νευρικό δίκτυο για πρόβλεψη δέσμευσης πεπτιδίων MHC τάξης II. SMM-ευθυγράμμιση, μέθοδος ευθυγράμμισης μήτρας σταθεροποίησης για πρόβλεψη συγγένειας πρόσδεσης τάξης II MHC. To Sturniolo score, ένα λογισμικό πρόβλεψης που ανιχνεύει τις πεπτιδικές βάσεις δεδομένων HLA τάξης II που είναι ειδικές για τα ιστούς και τη διάσπαση, χρησιμοποιώντας μαρκαρίσματα DNA και εικονικές μήτρες HLA τάξης II.
Στο σχήμα 6 απεικονίζονται κορδέλες και επιφανειακές αναπαραστάσεις της (Α) ΜΒΡ83-99 (σε μπλε) - HLA-DR2 κρυσταλλική δομή 37 και σύμπλοκα μοντέλων (Β) 1-MOG35-55 (σε κίτρινο) και (C) C-MOG35-55 (Σε πορτοκαλί) πεπτίδια συνδεδεμένα με HLA-DR2. Οι αλυσίδες α και β εμφανίζονται σε πράσινο και γκρι χρώματα αντίστοιχα. Η αρίθμηση των πεπτιδίων εμφανίζεται με έντονα γράμματα.
ΣΥMΠΕΡΑΜΑΤΑ
Είναι σαφές ότι η συγχορήγηση ενός πεπτιδίου C-MOG35-55 σε αναλογία 1: 1 με το αντίστοιχο πεπτίδιο 1-MOG35-55 κατά τη διάρκεια της επαγωγής της ΕΑΕ παρέχει ένα ευεργετικό προληπτικό αποτέλεσμα στην κλινική πορεία μιας αυτοάνοσης φλεγμονώδους νόσου όπως Ως ΕΑΕ. Αυτό επιτυγχάνεται με τη μείωση της κλινικής σοβαρότητας της οξείας φάσης καθώς και με τη μείωση του συνολικού βάρους της νόσου. Αυτές οι κλινικές επιδράσεις αντανακλώνται σε βελτιωμένες φλεγμονώδεις, αξονοπαθητικές και απομυελινωτικές διεργασίες στο ΚΝΣ των ζώων που υποβλήθηκαν σε αγωγή. Το όφελος στις φλεγμονώδεις διεργασίες διατηρείται κατά τη διάρκεια τόσο της οξείας όσο και της χρόνιας φάσης της ΕΑΕ. Το ίδιο είναι επίσης εμφανές για τις διεργασίες απομυελίνωσης. Η ακονοπάθεια επίσης μειώνεται σημαντικά κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της νόσου και αυτό οδηγεί σε σημαντική διατήρηση της λευκής ουσίας κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης της ΕΑΕ. Είναι σημαντικό ότι η συντηρητική μυελίνωση και η αξονική ακεραιότητα των οδών του νωτιαίου μυελού σε ζώα συν-ανοσοποιημένα με πεπτίδιο C-MOG35-55 αντανακλώνται σε σημαντικά βελτιωμένα χρόνια νευρολογικά ελλείμματα σε αυτά τα ζώα, σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Προκειμένου να κατανοηθεί ο τρόπος σύνδεσης των C-MOG35-55 και 1-MOG35-55 πεπτιδίων, διεξήχθησαν μελέτες μοντελοποίησης σε σύμπλοκο με την κρυσταλλική δομή του Η2-ΙΑβ και σημειώθηκε ότι ο C-MOG35-55 παρείχε δέσμευση σε Η2- IAb. Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν ευεργετική επίδραση του πεπτιδίου C-MOG35-55 στις υποκείμενες παθολογικές διεργασίες που είναι υπεύθυνες για την κλινική πορεία της ΕΑΕ. Επιπλέον, καταδείξαμε ότι το c-MOG35-55 δεσμεύεται σε ανθρώπινο MHC τάξης II, HLA-DR2 με χαμηλότερη αλλά συγκρίσιμη συγγένεια με το γραμμικό του αντίστοιχο (1-MOG35-55) και για τον έλεγχο του αγωνιστικού πεπτιδίου ΜΒΡ83-99. Ήταν ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το C-MOG35-55 δεσμεύεται με HLA-DR2 με παρόμοια διαμόρφωση με εκείνη του ΜΒΡ83-99. Αν και τα αμινοξέα επαφής TCR είναι κάπως διαφορετικά και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ανταγωνισμό TCR. Έτσι, αυτό το νέο πεπτίδιο (c-MOG35-55) θα μπορούσε ενδεχομένως να συζευχθεί με έναν κατάλληλο φορέα (δηλαδή με μαννάνη, στοχεύοντας κύτταρα που παρουσιάζουν αντιγόνο) ώστε να προκόψει μια νέα ανοσοδιαμορφωτική θεραπεία ανθρώπινης MS όπου η αυτοανοσία του Ι-Μ0035-55 παίζει ρόλο Στην παθογένεια της νόσου. Πράγματι, έχουμε δείξει ότι η σύζευξη με μαννάν σε Ι-ΜOO35-55 προστατεύει ποντικούς έναντι ΕΑΕ και συσχετίστηκε με μειωμένο πολλαπλασιασμό Τ κυττάρων ειδικού αντιγόνου και επαγόμενη ανεκτικότητα Τ κυττάρων<.>26 επιπλέον η σύζευξη με μαννάνη είναι ικανή να εκτρέψει τις ανοσολογικές αποκρίσεις σε ΜΒΡ83-99 Αλλοιωμένους πεπτιδικούς συνδέτες (19-21, 23-25).
ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Σύνθεση πεπτιδίων στερεάς φάσης κυκλικού-ΜOG35-55
Γραμμικά προστατευμένο MOG35-55 (αρουραίου, ποντικού) (H2N-]Μετ35-Glu-Val-Gly-Trp-Tyr-Arg-Ser42-Pro-Phe-Ser-Arg- Val -Val-His-Leu-Tyr-Arg- -Gly-Lys55-OH) συντέθηκε σε ρητίνη χλωριούχου 2-χλωροτριτυλοχλωριδίου (CTLR-C1) χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία Fmoc / tBu (Σχήμα 1). Όλα τα αμινοξέα αγοράστηκαν από την CBL (Πάτρα, Ελλάδα). Η σύνθεση πεπτιδίων ήταν σε κλίμακα 0,5 mmol μέχρι το τελικό προστατευμένο ανάλογο. Η χρήση της ρητίνης 2-χλωροτριτυλίου υπό ήπιες συνθήκες (DCM / TFE, 7/3) για τη διάσπαση του δεσμού πεπτιδίου-ρητίνης, επέτρεψε την απελευθέρωση υψηλής απόδοσης και καθαρότητας του προστατευμένου πεπτιδίου από τη ρητίνη. FI απόδοση των πλήρως προστατευμένων πεπτιδικών ρητινών ήταν> 90%.
Η κυκλοποίηση γραμμικά προστατευμένου MOG35-55 επιτεύχθηκε χρησιμοποιώντας τετραφθοροβορικό Ο-βενζοτριαζολ-1-υλ-Ν, Ν, Ν ', Ν'-τετραμεθυλουρόνιο (TBTU) και 1-υδροξυ-7-αζαβενζοτριαζόλη, 2,4,6 κολλιδίνη σε DMF Που επιτρέπει γρήγορες αντιδράσεις και προϊόντα κυκλοποίησης υψηλής απόδοσης (Σχήμα 2).
Η αντίδραση κυκλοποίησης παρακολουθήθηκε χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία νινυδρίνης και το μίγμα της αντίδρασης αναλύθηκε με χρωματογραφία λεπτής στιβάδας, σύστημα διαλύτη nbutanol / οξεικό οξύ / νερό (4/1/1) και αναλυτική HPLC σε υλικό συσκευασίας C4 Nucleosil RP 5 pm. Το προστατευμένο κυκλικό ανάλογο στη συνέχεια απελευθερώνεται από προστατευμένες ομάδες πλευρικής αλύσου με 90% τριφθοροοξικό οξύ (TFA) σε διάλυμα DCM που περιέχει 5% διθειοθρεϊτόλη / νερό / ανισόλη ως σαρωτές. Ο καθαρισμός του τελικού αναλόγου κυκλικού πεπτιδίου επιτεύχθηκε με τη χρήση ενός συστήματος χρωματογραφίας HPLC Waters Delta Prep εφοδιασμένο με ελεγκτή Prep LC και ανιχνευτή συστοιχίας Photodiode Waters 2996. Ο διαχωρισμός επιτεύχθηκε σε στήλη αντίστροφης φάσης Nucleosil RP-18 με υλικό συσκευασίας 7 pm με βαθμιδωτή γραμμική βαθμίδωση ακετονιτριλίου σε 0.1% CF3C02H με ρυθμό ροής 8 ml / min. Κυκλικό ανάλογο, 5 mg ανά δείγμα, εγχύθηκε για τις συλλογές των κλασμάτων σύμφωνα με τα δεδομένα χρωματογραφήματος. Η έκλουση του αναλόγου πεπτιδίου ανιχνεύθηκε από απορρόφηση στα 254 nm και 230 nm ταυτόχρονα. Τα κλάσματα που περιείχαν το απαιτούμενο πεπτίδιο συγκεντρώθηκαν μετά την απομάκρυνση του CH3CN σε έναν περιστροφικό εξατμιστήρα στους 40 ° C και λυοφιλοποιήθηκαν. Το τελικό κυκλικό πεπτίδιο ήταν> 98% καθαρό όπως αναλύθηκε με αναλυτική RP-HPLC και ESI-MS (Σχήμα 7).
Το Σχέδιο 1 απεικονίζει τη σχηματική αναπαράσταση της χημικής σύνθεσης του πεπτιδίου C-MOG35-55
Το Σχήμα 7 περιγράφει (Α) Αναλυτική RP-HPLC καθαρισμένου (καθαρότητα> 98%) C-MOG35-55 πεπτιδίου. Στήλη: Συσκευασία Xbridge C18, 150 mm χ 4.6 mm, 3.5 μm (Μέρος / Ν = 186003034). RT: 9.49 λεπτά Συνθήκες: βαθμίδα 5% (Β) -100% (Β), σε 30 λεπτά, ρυθμός ροής 1 κ.εκ. / λεπτό. [Εκλουστικοί παράγοντες (α): διάλυμα TFA σε Η2O 0,1% (ν / ν), (β): διάλυμα TFA σε AcN 0,1% (ν / ν)]. (Β) ESI MS του πεπτιδίου C-MOG35-55. Μ 2Η / 2: 1282.83, Μ 3Η / 3: 855.23. Μ 4Η / 4: 642.23],
Μεταχείριση των ζώων
Τα θηλυκά ποντίκια χωρίς C57BL / 6 αγοράστηκαν από το Ελληνικό Ινστιτούτο Pasteur της Αθήνας και στεγάστηκαν στη ζωοτεχνική μονάδα του Β 'Νευρολογικού Τμήματος του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου ΑΗΕΡΑ, Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου σύμφωνα με τις οδηγίες του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας. Τα ποντίκια τρέφονταν με κανονική δίαιτα και έδωσαν νερό χωρίς αντιβιοτικά.
ΕΑΕ επαγωγή και αξιολόγηση της κλινικής νόσου
Η MOG ΕΑΕ προκλήθηκε ως εξής. Εν συντομία, θηλυκοί ποντικοί ηλικίας C57BL / 6 ηλικίας 10 εβδομάδων, διαιρέθηκαν σε διαφορετικές ομάδες ανάλογα με τα χρησιμοποιούμενα πεπτίδια. Οι ομάδες ελέγχου σε όλα τα πειράματα εγχύθηκαν με 300 μg γραμμικού πεπτιδίου MOG35-55 (που συντέθηκε από την ομάδα του Καθ. Ματσούκα). Τα ποντίκια επίσης ανοσοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας ένα μίγμα 1: 1 του γραμμικού πεπτιδίου MOG35-55 και του κυκλικού MOG35-55 (C-MOG35-55) ή c-MOG35-55 μόνο του. Όλες οι ομάδες εγχύθηκαν υποδορίως στην αριστερή παραοσφυϊκή περιοχή γαλακτωμάτων που αποτελούνται από το ειδικό μίγμα πεπτιδίων αραιωμένο σε 100 μl φιλτραρισμένο με φωσφορικό αλατούχο διάλυμα (PBS) και γαλακτωματοποιήθηκε με 100 μl πλήρους ανοσοενισχυτικού Freund (CFA) με 4 mg/ml Mycobacterium tuberculosis H37RA, σε ένα συνολικό εγχυμένο όγκο 200 μl (ημέρα 0). Επιπρόσθετα, την ημέρα επαγωγής (ημέρα 0), όλες οι ομάδες έλαβαν επίσης ενδοπεριτοναϊκά 400 ng τοξίνης κοκκύτη (Sigma) αραιωμένα σε 0,5 ml διηθημένου PBS. Την ημέρα 2, εγχύθηκαν άλλα 200 ng τοξίνης κοκκύτη. Μία δεύτερη ένεση των γαλακτωματοποιημένων πεπτιδίων, παρέλαβε επίσης 7 ημέρες αργότερα στην δεξιά παρα-οσφυϊκή περιοχή. Πραγματοποιήθηκαν τρία πειράματα χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες πειραματικές διαδικασίες: (i) χρόνιες ΕΑΕ, οι ποντικοί θυσιάστηκαν την ημέρα 46 μετά την πρόκληση ασθένειας, (Ιi) οξεία ΕΑΕ, οι ποντικοί θυσιάστηκαν την ημέρα 17 μετά την πρόκληση ασθένειας, και (iii) η σύγκριση μεταξύ των ανοσογόνων ιδιοτήτων του C-MOG35-55 έναντι του γραμμικού MOG35-55. Όλα τα ποντίκια εξετάστηκαν καθημερινά και αξιολογήθηκαν για αλλαγές σωματικού βάρους και κλινικά συμπτώματα ασθένειας. Τα πρώτα κλινικά σημεία εμφανίζονται την ημέρα 12-16 μετά την ανοσοποίηση, ανάλογα με την εξέλιξη της νόσου των ΕΑΕ. Η κλινική κατάσταση των ποντικών βαθμολογήθηκε ως εξής: 0, χωρίς κλινική ασθένεια. 1) αδυναμία κινητικότητας ουράς 2) παράλυση ουράς 3) αδυναμία πίσω άκρου επαρκή για να μειώσει την αποκατάσταση. 4) παραπληγία. 5) μερική παράλυση ή παραπληγία του πρόσθιου άκρου. 6) θάνατος από την ΕΑΕ.
ΙστοπαΘολογία
Σε οξεία (ημέρα 17) και χρόνια (ημέρα 46) φάση της ΕΑΕ, τα ποντίκια υποβλήθηκαν σε διακαρδική διάχυση με 4% παραφορμαλδεΰδη σε PBS (pH 7.2, παγωμένο). Οι εγκέφαλοι και τα νωτιαία κορδόνια απομακρύνθηκαν, τοποθετήθηκαν στο ίδιο σταθεροποιητικό για περίπου 20 ώρες, υποβλήθηκαν σε διαδικασία ρουτίνας για την ενσωμάτωση σε παραφίνη και διαχωρίστηκαν στα 6 pm. Οι τομές από ποντίκια οξείας και χρόνιας φάσης της νόσου, στη συνέχεια, κηλιδώθηκαν χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες μεθόδους: (i) τροποποιημένη μέθοδο βαφής εμποτισμού με άργυρο Bielschowsky silver (BLS) σε συνδυασμό με αιματοξυλίνη (Hem) (BLS Hem), για την ταυτόχρονη αξιολόγηση (Ιϊ) χρώση Luxol fast blue (LFB), βαμμένη αντιθέτως με τον πυρηνικό κόκκινο κόκκινο για την ανίχνευση περιοχών απομυελινοποίησης εντός του κεντρικού νευρικού συστήματος των ποντικών, χρησιμοποιώντας ιστοπαθολογικά πρωτόκολλα ρουτίνας.
Η παθολογική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με μικροσκόπιο φωτός (Olympus Axioplan-2) από δύο τυφλούς ερευνητές και λήφθηκαν φωτογραφίες χρησιμοποιώντας κάμερα CCD (Nikon). Πέντε τυχαία επιλεγμένες διαμήκεις τομές ανά ιστό (εγκεφάλου και σπονδυλικής στήλης) αξιολογήθηκαν ως εξής: για κάθε ζώο, κάθε τμήμα αξιολογήθηκε σε οπτικά πεδία 20x ή 40x (ανάλογα με το αντικείμενο της μελέτης) έτσι ώστε να καλύπτει ολόκληρη την περιοχή του τμήματος . Τα δεδομένα εκφράστηκαν ανά mm2 ιστού, κατά περίπτωση. Τα νωτιαία σχοινιά είχαν την πλειοψηφία των βλαβών (σε σύγκριση με τους εγκεφάλους), επομένως οι παθολογικές μελέτες επικεντρώθηκαν στα τμήματα του νωτιαίου μυελού των ζώων.
Ανάλογα με την εκτιμώμενη παράμετρο χρησιμοποιήσαμε τις ακόλουθες κλίμακες όπως περιγράψαμε προηγουμένως.39,42 Αξονική βλάβη (ΑΙ), αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας την ακόλουθη κλίμακα: 0 = όχι ΑΙ, 1+ = διασκορπισμένοι δυστροφικοί τραυματισμένοι άξονες χωρίς σφαιροειδές ή ωοειδές, 2+ = Ήπια ΑΙ με την παρουσία τουλάχιστον ενός σφαιροειδούς ή ωοθυλακίου, 3+ = μέτριας ΑΙ, 4+ = σοβαρής ΑΙ, Οι γενικώς τραυματισμένοι νευραξόνες ορίστηκαν και ταυτοποιήθηκαν ως σφαιροειδή και ωοειδή (που αντιπροσωπεύουν αξονότμεση) και διασταλμένα (δυστροφικά) νευραξόνια τα οποία αντιπροσωπεύουν τραυματισμένους νευράξονες που δεν έχουν ακόμη κοπεί. Η αξονική απώλεια (AL) αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας την ακόλουθη κλίμακα: 0 = κανονική αξονική πυκνότητα, 1+ = 25% AL, 2+ = ήπια AL (26-50%), 3+ = μέτρια έως σοβαρή (51-75%) AL, 4+ = σοβαρό AL (> 75%). Διάφοροι βαθμοί μειωμένης πυκνότητας των νευραξόνων αποδόθηκαν σε απώλεια αξονικών κυττάρων και αξιολογήθηκαν αναλόγως. Οι διηθήσεις ιστού εκτιμήθηκαν με στόχο 20χ και τα δεδομένα εκφράστηκαν ως ο αριθμός των κυττάρων διήθησης ανά mm2 και ο αριθμός των κυττάρων διείσδυσης ανά διήθηση. Η απομυελίνωση της λευκής ύλης αξιολογήθηκε σε 40χ οπτικά πεδία: χρησιμοποιώντας ένα προμετωπικό πλέγμα, μετρήσαμε την περιοχή απομυελίνωσης και τη συνολική επιφάνεια λευκής ύλης σε κάθε οπτικό πεδίο και στη συνέχεια υπολογίσαμε το% της απομυελίνωσης.
Στατιστική ανάλυση
Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων του ποντικιού πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το λογισμικό SPSS 23.0. Για κλινικά κλινικά και ιστοπαθολογικά δεδομένα, η κανονικότητα της κατανομής δοκιμάστηκε χρησιμοποιώντας δοκιμές Shapiro- Wilk. Για 2 συγκρίσεις ομάδων εφαρμόσαμε είτε t-test Student (παραμετρικά δεδομένα) είτε Mann-Whitney U test (μη παραμετρικά δεδομένα). Για ονομαστικά ή σειριακά δεδομένα και συγκρίσεις μεταξύ 2 ομάδων χρησιμοποιήσαμε ακριβείς δοκιμές Pearson chi-square ή Fisher, όπου αυτό ήταν απαραίτητο. Ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meier χρησιμοποιήθηκε για την κλινική πορεία της ΕΑΕ, με την «έναρξη της νόσου» ως το τελικό σημείο της ανάλυσης (η ημέρα εμφάνισης της νόσου, dDO, ορίστηκε ως η πρώτη ημέρα με κλινική βαθμολογία «1»), Η μέση μέγιστη βαθμολογία (MMS) υπολογίστηκε για κάθε ομάδα χρησιμοποιώντας τις μέγιστες βαθμολογίες από κάθε ζώο κάθε ομάδας. Το βάρος της νόσου εκφράστηκε ως η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC), η οποία υπολογίστηκε για κάθε ποντίκι χρησιμοποιώντας τον τύπο: 43 Τα δεδομένα εκφράζονται ως μέση τιμή ± SEM, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.
Ανταγωνιστική πρόσδεση γραμμικού και κυκλικού MOG35-55 σε αλληλόμορφο HLA-DR2
Η σύνδεση των αναλογών 1-MOG35-55 και C-MOG35-55 με HLA-DR2 διεξήχθη όπως αποδείχθηκε προηγουμένως.34, 35 Εν συντομία, χρησιμοποιήθηκαν μετασχηματισμένες με ΕΒν ομόζυγες ανθρώπινες Β κυτταρικές γραμμές ΗΤΟ-Λαν (DRB1 * 1501, DRB5 * 0101) Για την απομόνωση του μορίου MHC τάξης II. Τα σφαιρίδια κυττάρων HTC-Lan λυθήθηκαν από nonidet Ρ-40 και HLA-DR2 που απομονώθηκαν από ομογενοποιήματα με χρωματογραφία συγγένειας χρησιμοποιώντας το μονοκλωνικό αντίσωμα L243. Η καθαρότητα του παρασκευάσματος ελέγχθηκε με SDS-PAGE, HPSEC και κηλίδωση Western (δεν φαίνεται). Διεξήχθησαν δοκιμασίες δέσμευσης ανταγωνισμού όσον αφορά γραμμικά MOG35-55 και C-MOG35-55 με τη χρησιμοποίηση επισημασμένου με φθορίζοντα AMCA αλληλόμορφου μορίου ΜΒΡ83-99 για την αλυσίδα HLA-DR2b. Διαλυτοποιημένο HLA-DR2 (0.66 mM) επωάστηκε για 48 ώρες στους 37 ° C με επισημασμένο με ΜΒΡ83-99- (AMCA) πεπτίδιο διαλυμένο σε 150 mM φωσφορικό νάτριο, pH 6.0, που περιείχε 15% ακετονιτρίλιο, 0.1% Zwittergent-12 (Calbiochem) . Διεξήχθησαν προσδιορισμοί ανταγωνισμού σε διάλυμα 1 μΜ πεπτιδίου AMCA. Όλα τα δείγματα αναλύθηκαν σε στήλη διήθησης πηκτής υψηλής απόδοσης Pharmacia Superdex 75 HR 5/20. Η στήλη λειτουργεί με ρυθμό ροής 0,3 ml / λεπτό χρησιμοποιώντας το ρυθμιστικό διάλυμα HPSEC, pH 6,0. Το μέσο έκλουσης διήλθε μέσω φασματόμετρου φθορισμού Shimadzu (350/450 nm) και ανιχνευτή υπερύθρου Merck (214 nm) σε σειρά. Τα σήματα φθορισμού και υπεριώδους ακτινοβολίας που εκλούονται με τα διμερή HLA-DR καταγράφηκαν από ένα μοντέλο Ο 2500 ολοκλήρωσης (Merck-Hitachi).
Σύζευξη πεπτιδίων μυέλινης με μαννάνη ή μαννόζη
Η σύζευξη των πεπτιδίων μυέλινης στη μαννάνη πολυσακχαρίτη ζυμομύκητα τους κατευθύνει απευθείας σε δενδριτικά κύτταρα μέσω του υποδοχέα μαννόζης και είναι μια ισχυρή προσέγγιση για τη ρύθμιση των ανοσοαποκρίσεων. Οι καθηγητές Ian McKenzie και Vasso Apostolopoulos ανέπτυξαν για πρώτη φορά αυτή την προσέγγιση στο Austin Research Institute, Βικτώρια, Αυστραλία. Έδειξαν ότι το καρκινικό αντιγόνο MUC1 που συνδέονται με οξειδωμένη μαννάνη επαγόμενη την ενεργοποίηση των κυτταροτοξικών CD8 Τ λεμφοκυττάρων κατά του «ξένου» αντιγόνο MUC 1 σε ποντικούς και να τους προστατεύονται έναντι πρόκλησης με κύτταρα όγκου MUC1 (Αποστολόπουλος et al., 1995). Αυτή η προσέγγιση έχει μεταφραστεί με επιτυχία μέσα φάσης I για την πιλοτική μελέτες φάσης III σε ένα εμβόλιο όγκου για χρήση σε πρώιμο καρκίνο του μαστού (Αποστολόπουλος et al., 2006, Βασίλαρο et al., 2013). Αργότερα έδειξαν ότι «αυτό» πεπτίδια που συνδέονται με την οξειδωμένη μαννάνη επάγεται την εναλλακτική ενεργοποίηση αυτοαντιδραστικών CD4 Τ λεμφοκύτταρα όταν τα αλλοιωμένα πεπτίδια μυέλινης (APL) χρησιμοποιείται (Κατσαρά et al., 2008, Κατσαρά et al., 2009), ή έλλειψη ανταποκρίσεως όταν τα φυσικά Χρησιμοποιούνται πεπτίδια μυέλινης (Tseveleki et αϊ., 2015). Τα πεπτίδια φυσικό μυέλινης που συνδέονται με οξειδωμένο μαννάνη επαγόμενη πεπτιδίου-ειδική ανοχή Τ κυττάρου και προστασία έναντι νευροφλεγμονής σε 4 διαφορετικά μοντέλα των MS (MOG35-55-EAE σε C57BL / 6 και εξανθρωπισμένα ποντίκια DR2, PLP139-151-EAE σε ποντικούς SJL, ΜΒΡ74 -87-ΕΑΕ σε αρουραίους Lewis), χρησιμοποιώντας προφυλακτικά ή θεραπευτικά πρωτόκολλα (Tseveleki et αϊ., 2015). Συνεπώς, τα οξειδωμένα πεπτίδια συζευγμένα με μαννάνη όπως το MOG35-55 αντιπροσωπεύουν πολλά υποσχόμενα αντιδραστήρια για την αποκατάσταση της ανοχής των περιφερειακών κυττάρων Τ σε αυτοανοσία και για τη θεραπεία της MS. Το κυκλικό MOG35-55 είναι ανώτερο από το γραμμικό MOG35-55 ως αποτέλεσμα της κυκλικής δομής του, γεγονός που το καθιστά πιο ανθεκτικό στα πρωτεολυτικά ένζυμα και είναι συγκεκριμένο στις δράσεις του.
Το Σχήμα 8 περιγράφει την αλληλουχία του πεπτιδίου MOG 35-55 και τη σύζευξη του με μαννάνη.
REFERENCES
1. Steinman, L. Multiple sclerosis: a coordinated immunological attack against myelin in the central nervous system. Cell 1996, 85, 299-302.
2. Krogsgaard, M.; Wucherpfennig, K. W.; Cannella, B.; Hansen, B. E.;
Svejgaard, A.; Pyrdol, J.; Ditzel, H.; Raine, C.; Engberg, J.; Fugger, L. Visualization of myelin basic protein (MBP) T cell epitopes in multiple sclerosis lesions using a monoclonal antibody specific for the human histocompatibility leukocyte antigen (HLA)-DR2-MBP 85-99 complex. J Exp Med2000, 191, 1395-412.
3. Martin, R.; McFarland, H. F.; McFarlin, D. E. Immunological aspects of demyelinating diseases. Annu Rev Immunol 1992, 10, 153-87.
4. Ota, K.; Matsui, M.; Milford, E. L.; Mackin, G. A.; Weiner, H. L.; Hafler, D.
A. T-cell recognition of an immunodominant myelin basic protein epitope in multiple sclerosis. Nature 1990, 346, 183-7.
5. Steinman, L.; Waisman, A.; Altmann, D. Major T-cell responses in multiple sclerosis. Mol Med Today 1995, 1, 79-83.
6. Berger, T.; Rubner, P.; Schautzer, F.; Egg, R.; Ulmer, H.; Mayringer, I.;
Dilitz, E.; Deisenhammer, F.; Reindl, M. Antimyelin antibodies as a predictor of clinically definite multiple sclerosis after a first demyelinating event. N Engl J Med2003, 349, 139-45.
7. Diaz-Villoslada, P.; Shih, A.; Shao, L.; Genain, C. P.; Hauser, S. L.
Autoreactivity to myelin antigens: myelin/oligodendrocyte glycoprotein is a prevalent autoantigen. J Neuroimmunol 1999, 99, 36-43.
8. Kerlero de Rosbo, N.; Hoffman, M.; Mendel, I.; Yust, I.; Kaye, J.; Bakimer, R.; Flechter, S.; Abramsky, O.; Milo, R.; Kami, A.; Ben-Nun, A. Predominance of the autoimmune response to myelin oligodendrocyte glycoprotein (MOG) in multiple sclerosis: reactivity to the extracellular domain of MOG is directed against three main regions. Eur J Immunol 1997, 27, 3059-69.
9. Sun, J.; Link, H.; Olsson, T.; Xiao, B. G.; Andersson, G.; Ekre, Η. P.;
Linington, C.; Diener, P. T and B cell responses to myelin-oligodendrocyte glycoprotein in multiple sclerosis. J Immunol 1991, 146, 1490-5.
10. Wallstrom, E.; Khademi, M.; Andersson, M.; Weissert, R.; Linington, C.; Olsson, T. Increased reactivity to myelin oligodendrocyte glycoprotein peptides and epitope mapping in HLA DR2(15)+ multiple sclerosis. Eur J Immunol 1998, 28, 3329-35.
11. Kort, J. J.; Kawamura, K.; Fugger, L.; Weissert, R.; Forsthuber, T. G. Efficient presentation of myelin oligodendrocyte glycoprotein peptides but not protein by astrocytes from HLA-DR2 and HLA-DR4 transgenic mice. J Neuroimmunol 2006, 173, 23-34.
12. Rich, C.; Link, J. M.; Zamora, A.; Jacobsen, H.; Meza-Romero, R.; Offner, H.; Jones, R.;Burrows, G. G.; Fugger, L.; Vandenbark, A. A. Myelin oligodendrocyte glycoprotein-35- 55 peptide induces severe chronic experimental autoimmune encephalomyelitis in HLA- DR2-transgenic mice. Eur J Immunol 2004, 34, 1251-61.
13. Grigoriadis, N.; Ben-Hur, T.Karussis, D.; Milonas, I. Axonal damage in multiple sclerosis: a complex issue in a complex disease. Clin Neurol Neurosurg 2004, 106, 211-7.
14. Grigoriadis, N.; Grigoriadis, S.; Polyzoidou, E.; Milonas, I.; Karussis, D.
Neuroinflammation in multiple sclerosis: evidence for autoimmune dysregulation, not simple autoimmune reaction. Clin Neurol Neurosurg 2006, 108, 241-4.
15. Bittner, S.Afzali, A. M.; Wiendl, H.; Meuth, S. G. Myelin oligodendrocyte glycoprotein (MOG35-55) induced experimental autoimmune encephalomyelitis (EAE) in C57BL/6 mice. J Vis Exp 2014.
16. Degano, M.; Garcia, K. C.; Apostolopoulos, V.; Rudolph, M. G.; Teyton, L.;
Wilson, I. A. A functional hot spot for antigen recognition in a superagonist TCR/MHC complex. Immunity 2000, 12, 251-61.
17. Deraos, G.; Chatzantoni, K.; Matsoukas, Μ. T.; Tselios, T.; Deraos, S.;
Katsara, M.; Papathanasopoulos, P.; Vynios, D.; Apostolopoulos, V.; Mouzaki, A.; Matsoukas, J. Citrullination of linear and cyclic altered peptide ligands from myelin basic protein (MBP(87-99)) epitope elicits a Th1 polarized response by T cells isolated from multiple sclerosis patients: implications in triggering disease. J Med Chem 2008, 51, 7834-42.
18. Katsara, M.; Minigo, G.; Plebanski, M.; Apostolopoulos, V. The good, the bad and the ugly: how altered peptide ligands modulate immunity. Expert Opin Biol Ther 2008, 8,1873-84.
19. Katsara, M.; Deraos, G.; Tselios, T.; Matsoukas, J.; Apostolopoulos, V.
Design of novel cyclic altered peptide ligands of myelin basic protein MBP83-99 that modulate immune responses in SJL/J mice. J Med Chem 2008, 51, 3971-8.
20. Katsara, M.; Deraos, G.; Tselios, T.; Matsoukas, Μ. T.; Friligou, I.;
Matsoukas, J.; Apostolopoulos, V. Design and synthesis of a cyclic double mutant peptide (cyclo(87-99)[A91,A96]MBP87-99) induces altered responses in mice after conjugation to mannan: implications in the immunotherapy of multiple sclerosis. J Med Chem 2009, 52, 214-8.
21. Katsara, M.; Deraos, S.; Tselios, T. V.; Pietersz, G.; Matsoukas, J.;
Apostolopoulos, V. Immune responses of linear and cyclic PLP139-151 mutant peptides in SJL/J mice: peptides in their free state versus mannan conjugation. Immunotherapy 2014, 6, 709-24.
22. Katsara, M.; Matsoukas, J.; Deraos, G.; Apostolopoulos, V. Towards immunotherapeutic drugs and vaccines against multiple sclerosis. Acta Biochim Biophys Sin (Shanghai) 2008, 40, 636-42.
23. Katsara, M.; Yuriev, E.; Ramsland, P. A.; Deraos, G.; Tselios, T.; Matsoukas, J.; Apostolopoulos, V. A double mutation of MBP(83-99) peptide induces IL-4 responses and antagonizes IFN-gamma responses. J Neuroimmunol 2008, 200, 77-89.
24. Katsara, M.; Yuriev, E.; Ramsland, P. A.; Deraos, G.; Tselios, T.; Matsoukas, J.; Apostolopoulos, V. Mannosylation of mutated MBP83-99 peptides diverts immune responses from Thl to Th2. Mol Immunol 2008, 45, 3661-70.
25. Katsara, M.; Yuriev, E.; Ramsland, P. A.; Tselios, T.; Deraos, G.;
Lourbopoulos, A.; Grigoriadis, N.; Matsoukas, J.; Apostolopoulos, V. Altered peptide ligands of myelin basic protein (MBP87-99 ) conjugated to reduced mannan modulate immune responses in mice. Immunology 2009, 128, 521-33.
26. Tseveleki, V.; Tselios, T.; Kanistras, I.;Koutsoni, O.; Karamita, M.;
Vamvakas, S. S.; Apostolopoulos, V.; Dotsika, E.; Matsoukas, J.; Lassmann, H.; Probert, L. Mannan- conjugated myelin peptides prime nonpathogenic Thl and Thl 7 cells and ameliorate experimental autoimmune encephalomyelitis. Exp Neurol 2015, 267, 254-67.
27. Petersen, T. R.; Bettelli, E.; Sidney, J.; Sette, A.; Kuchroo, V.; Backstrom, B.
T. Characterization of MHC-and TCR-binding residues of the myelin oligodendrocyte glycoprotein 38-51 peptide. European journal of immunology 2004, 34, 165-173.
28. Ben-Nun, A.; de Rosbo, N. K.; Kaushansky, N.; Eisenstein, M; Cohen, L.;
Kaye, J. F.; Mendel, I. Anatomy of T cell autoimmunity to myelin oligodendrocyte glycoprotein (MOG): Prime role of MOG44F in selection and control of MOG-reactive T cells in H-2b mice. European journal of immunology 2006, 36, 478-493.
29. Apostolopoulos, V.; Deraos, G.; Matsoukas, M.-T.; Day, S.; Stojanovska, L.;
Tselios, T.; Androutsou, M.-E.; Matsoukas, J. Cyclic citrullinated MBP 87-99 peptide stimulates T cell responses: Implications in triggering disease. Bioorganic & Medicinal Chemistry, 2017 , 25, 528-538.
30. Kilkenny, C.; Browne, W. J.; Cuthill, I. C.; Emerson, M.; Altman, D. G.
Improving bioscience research reporting: the ARRIVE guidelines for reporting animal research. PLoS Biol 2010, 8, el 000412.
31. Deraos, G.; Rodi, M.; Kalbacher, H.; Chatzantoni, K.; Karagiannis, F.;
Synodinos, L.; Plotas, P.; Papalois, A.; Dimisianos, N.; Papathanasopoulos, P.; Gatos, D.; Tselios, T.; Apostolopoulos, V.; Mouzaki, A.; Matsoukas, J. Properties of myelin altered peptide ligand cyclo(87-99)(Ala91,Ala96)MBP87-99 render it a promising drug lead for immunotherapy of multiple sclerosis. Eur J Med Chem 2015, 101, 13-23. 32. Hlalder, T. M.; Bluggel, M.; Heinzel, S.; Pawelec, G.; Meyer, Η. E.;
Kalbacher, H. Defensins are dominant HLA-DR-associated self-peptides from CD34(-) peripheral blood mononuclear cells of different tumor patients (plasmacytoma, chronic myeloid leukemia). Blood 2000, 95, 2890-6.
33. Matsoukas, J.; Apostolopoulos, V.; Kalbacher, H.; Papini, A. M.; Tselios, T.;
Chatzantoni, K.; Biagioli, T.; Lolli, F.; Deraos, S.; Papathanassopoulos, P.; Troganis, A.; Mantzourani, E.; Mavromoustakos, T.; Mouzaki, A. Design and synthesis of a novel potent myelin basic protein epitope 87-99 cyclic analogue: enhanced stability and biological properties of mimics render them a potentially new class of immunomodulators. J Med Chem 2005, 48, 1470-80.
34. Max, H.; Haider, T.; Kalbus, M.; Gnau, V.; Jung, G.; Kalbacher, Η. A 16mer peptide of the human autoantigen calreticulin is a most prominent HLA-DR4Dw4-associated self-peptide. Human immunology 1994, 41, 39-45.
35. .Max, H.; Haider, T.; Kropshofer, H.; Kalbus, M.; Muller, C. A.; Kalbacher, H. Characterization of peptides bound to extracellular and intracellular HLA-DR1 molecules. Human immunology 1993, 38, 193-200.
36. Tselios, T.; Apostolopoulos, V.; Daliani, I.; Deraos, S.; Grdadolnik, S.;
Mavromoustakos, T.; Melachrinou, M.; Thymianou, S.; Probert, L.; Mouzaki, A.; Matsoukas, J. Antagonistic effects of human cyclic MBP(87-99) altered peptide ligands in experimental allergic encephalomyelitis and human T-cell proliferation. J Med Chem 2002, 45, 275-83.
37. Smith, K. J.; Pyrdol, J.; Gauthier, L.; Wiley, D. C.; Wucherpfennig, K. W.
Crystal structure of HLA-DR2 (DRA* 0101, DRB1* 1501) complexed with a peptide from human myelin basic protein. The Journal of experimental medicine 1998, 188, 1511-1520.
38. Hahn, M.; Nicholson, M. J.; Pyrdol, J.; Wucherpfennig, K. W. Unconventional topology of self peptide-major histocompatibility complex binding by a human autoimmune T cell receptor. Nature immunology 2005, 6, 490-496. 39. 39.Lourbopoulos, A.; Grigoriadis, N.; Lagoudaki, R.; Touloumi, O.;
Polyzoidou, E.; Mavromatis, I.; Tascos, N.; Breuer, A.; Ovadia, H.; Karussis, D.; Shohami, E.; Mechoulam, R.; Simeonidou, C. Administration of 2-arachidonoylglycerol ameliorates both acute and chronic experimental autoimmune encephalomyelitis. Brain Res 2011, 1390, 126-41.
40. Theotokis, P.; Touloumi, O.; Lagoudaki, R.; Nousiopoulou, E.; Kesidou, E.;
Siafis, S.; Tselios, T.; Lourbopoulos, A.; Karacostas, D.; Grigoriadis, N.; Simeonidou, C. Nogo receptor complex expression dynamics in the inflammatory foci of central nervous system experimental autoimmune demyelination. J Neuroinflammation 2016, 13, 265.
41. Lourbopoulos, A.; Grigoriadis, S.; Symeonidou, C.; Deretzi, G.; Taskos, N.;
Shohami, E.; Grigoriadis, N. Modified Bielschowsky silver impregnation combined with Hematoxylin or Cresyl Violet counterstaining as a potential tool for the simultaneous study of inflammation and axonal injury in the central nervous system. Aristotle University Med J 2007, 34, 31-39.
42. Gur-Wahnon, D.; Mizrachi, T.; Maaravi-Pinto, F. Y.; Lourbopoulos, A.; Grigoriadis, N.; Higazi, A. A.; Brenner, T. The plasminogen activator system: involvement in central nervous system inflammation and a potential site for therapeutic intervention. J Neuroinflammation 2013, 10, 124.
43. Fleming, K. K.; Bovaird, J. A.; Mosier, M. C.; Emerson, M. R.; LeVine, S.
M.; Marquis, J. G. Statistical analysis of data from studies on experimental autoimmune encephalomyelitis. J Neuroimmunol 2005, 170, 71-84.
44. Nielsen, M.; Lundegaard, C.; Lund, O. Prediction of MHC class II binding affinity using SMM-align, a novel stabilization matrix alignment method. BMC bioinformatics 2007, 8, 1.
45. Nielsen, M.; Lund, O. NN-align. An artificial neural network-based alignment algorithm for MHC class II peptide binding prediction. BMC bioinformatics 2009, 10, 1.
46. Stumiolo, T.; Bono, E.; Ding, J.; Raddrizzani, L.; Tuereci, O.; Sahin, U.;
Braxenthaler, M.; Gallazzi, F.; Protti, Μ. P.; Sinigaglia, F. Generation of tissue-specific and promiscuous HLA ligand databases using DNA microarrays and virtual HLA class II matrices. Nature biotechnology 1999, 17, 555-561.
47. Wang, P.; Sidney, J.; Kim, Y.; Sette, A.; Lund, O.; Nielsen, M.; Peters, B.
Peptide binding predictions for HLA DR, DP and DQ molecules. BMC bioinformatics 2010, 11, 1.
48. Webb, B.; Sali, A. Comparative protein structure modeling using Modeller.
Current protocols in bioinformatics 2014, 5.6. 1-5.6. 32.
49. Zhu, Y.; Rudensky, A. Y.; Corper, A. L.; Teyton, L.; Wilson, I. A. Crystal structure of MHC class II IA b in complex with a human CLIP peptide: prediction of an IA b peptide- binding motif. Journal of molecular biology 2003, 326, 1157-1174.
50. Shen, M. y.; Sali, A. Statistical potential for assessment and prediction of protein structures. Protein science 2006, 15, 2507-2524.
51. Accelrys. Discovery Studio Modeling Environment, 3.5; Accelrys: San Diego, CA, 2012.
52. 52. Tselios T., Probert L, Daliani I., Matsoukas E., Troganis A., Gerothanassis I.,. Mavromoustakos T, Moore G. Matsoukas J. Design and Synthesis of a Potent Cyclic Analogue of the Myelin Basic Protein Epitope MBP72-85: Importance of the Ala81 Carboxyl Group and of a Cyclic Conformation for Induction of Experimental Allergic Encephalomyelitis (E.A.E.). Journal of Medicinal Chemistry 1999, 42, 170-1177.
53. Matsoukas J., Apostolopoulos V., Kalbacher H., Papini A.M., Tselios T., Chantzantoni K., Biagioli T., Lolli F., Deraos S., Papathanassopoulos P., Mavromoustakos T., Probert L., Mouzaki A. Enhanced Stability and Biological Properties of Myelin Basic Protein Epitope 87-99 cyclic mimics render them a potentially new class of Immunomodulators. Journal of Medicinal Chemistry , 2005, 10, 48 (5) 1470-80,
OTHER REFERENCES
Apostolopoulos V, Pietersz GA, Loveland BE, Sandrin MS, McKenzie IF (1995) Oxidative/reductive conjugation of mannan to antigen selects for T1 or T2 immune responses. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 92:10128-10132.
Apostolopoulos V, Pietersz GA, Tsibanis A, Tsikkinis A, Drakaki H, Loveland BE, Piddlesden SJ, Plebanski M, Pouniotis DS, Alexis MN, McKenzie IF, Vassilaros S (2006) Pilot phase III immunotherapy study in early-stage breast cancer patients using oxidized mannan-MUCl [ISRCTN71711835]. Breast cancer research : BCR 8:R27.
Avloniti M, Evangelidou M, Kanistras I, Anagnostouli M, Tseveleki V, Lampros F, Tselios T, Jensen LT, Kilindireas C, Matsoukas J, Lassmann H, Probert L. (2017) Mannan-conjugated myelin peptides induce T cell anergy in humanized DR2 mice and reduce T cell responses in multiple sclerosis. Submitted for publication March 2017.
Kappos L, Comi G, Panitch H, Oger J, Antel J, Conlon P, Steinman L (2000) Induction of a non-encephalitogenic type 2 T helper-cell autoimmune response in multiple sclerosis after administration of an altered peptide ligand in a placebocontrolled, randomized phase II trial. The Altered Peptide Ligand in Relapsing MS Study Group. Nature medicine 6:1176-1182.
Katsara M, Yuriev E, Ramsland PA, Deraos G, Tselios T, Matsoukas J, Apostolopoulos V (2008) Mannosylation of mutated MBP83-99 peptides diverts immune responses from Thl to Th2. Molecular immunology 45:3661-3670.
Katsara M., Deraos G., Tselios T., Matsoukas J.M., Apostolopoulos V.(2008) Design of novel cyclic altered peptide ligands of myelin basic protein MBP83-99 modulate immune responses in SJL/J mice. Journal of Medicinal Chemistry, 51 (13), 3971-8.
Katsara M., Yuriev E., Ramsland P.R., Deraos G., Tselios T., Matsoukas J., Apostolopoulos V.,(2008) A double mutation of MBP83-99 peptide induces IL-4 responses and antagonizes IFN- g responses. Journal of Neuroimmunology, 200, 77-89.
Rodi M, Dimisianos N, de Lastic AL, Sakellaraki P, Deraos G, Matsoukas J, Papathanasopoulos P, Mouzaki A (2016) Regulatory Cell Populations in Relapsing-Remitting Multiple Sclerosis (RRMS) Patients: Effect of Disease Activity and Treatment Regimens. Int J Mol Sci. (Advances in Multiple Sclerosis), 25; 17(9).
Tselios, L Probert, I. Daliani, E. Matsoukas, A. Troganis, I. Gerothanassis, T. Mavromoustakos, G. Moore and J. Matsoukas (1999) Design and Synthesis of a Potent Cyclic Analogue of the Myelin Basic Protein Epitope MBP72-85: Importance of the Ala81 Carboxyl Group and of a Cyclic Conformation for Induction of Experimental Allergic Encephalomyelitis (E.A.E.). T. Journal of Medicinal Chemistry, 42, 170-1177.
T. Tselios, V. Apostolopoulos, I. Daliani, S. Deraos, S. Grdadolnik, T. Mavromoustakos, M. Melachrinou, S. Thymianou, L. Probert, A. Mouzaki, J. Matsoukas(2002) Antagonistic Effects of Human Cyclic MBP87-99 Altered Peptide Ligands in Experimental Allergic Encephalomyelitis (EAE) and Human T-Cell Proliferation. Journal of Medicinal Chemistry, 45, 275-283.
Tseveleki V, Tselios T, Kanistras I, Koutsoni O, Karamita M, Vamvakas SS, Apostolopoulos V, Dotsika E, Matsoukas J, Lassmann H, Probert L (2015) Mannan conjugated myelin peptides prime non-pathogenic Th1 and Th 17 cells and ameliorate<.>experimental autoimmune encephalomyelitis.Experimental neurology 267:254-267.
Turley DM, Miller SD (2010) Prospects for antigen-specific tolerance based therapies for the treatment of multiple sclerosis. Results and problems in cell differentiation 51 :217-235.
Vassilaros S, Tsibanis A, Tsikkinis A, Pietersz GA, McKenzie IF, Apostolopoulos V (2013) Up to 15-year clinical follow-up of a pilot Phase III immunotherapy study in stage II breast cancer patients using oxidized mannan-MUCl. Immunotherapy 5:1177- 1182.

Claims (10)

ΑΞΙΩΣΕΙΣ
1. Ένα πεπτίδιο που περιλαμβάνει την αλληλουχία αμινοξέων του MOG 35-55 αρουραίου όπου το S στη θέση 42 της αλληλουχίας υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ, συζευγμένο με μαννάνη ή μαννόζη.
H-MEVGWYRS42PFSRVVHLYRNGK-OH
2. Ένα κυκλικό πεπτίδιο που περιλαμβάνει την αλληλουχία αμινοξέων του MOG 35-55 αρουραίου όπου το S στη θέση 42 της αλληλουχίας υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ.
MEVGWYRS<42>PFSRVVHLYRNGK
3. Ένα κυκλικό πεπτίδιο που περιλαμβάνει την αλληλουχία αμινοξέων του MOG 35-55 αρουραίου και τη γέφυρα (KG) 5 όπου το S στη θέση 42 της αλληλουχίας υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ.
KGKGKGKGKGMEVGWYRS<42>PFSRVVHLYRNGK|
4. Ένα κυκλικό πεπτίδιο που περιλαμβάνει την αλληλουχία αμινοξέων του MOG 35-55 αρουραίου και τη γέφυρα (KG) 5 όπου το S στη θέση 42 της αλληλουχίας υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ, συζευγμένο με μαννάνη ή μαννόζη.
KGKGKGKGKGMEVGWYRS<42>PFSRVVHLYRNGK
5. Ένα πεπτίδιο που περιλαμβάνει την αλληλουχία αμινοξέων του ανθρώπινου MOG 35-55 όπου το Ρ στη θέση 42 της αλληλουχίας υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ συζευγμένο με μαννάνη ή μαννόζη.
H-MEVGWYRP42PFSRWHLYRNGK-OH
6. Ένα κυκλικό πεπτίδιο που περιλαμβάνει την αλληλουχία αμινοξέων του ανθρώπινου MOG 35-55 όπου το Ρ στη θέση 42 της αλληλουχίας υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ.
MEVGWΥΡ<42>PFSRVVHLYRNGK
7. Ένα κυκλικό πεπτίδιο που περιλαμβάνει την αλληλουχία αμινοξέων του ανθρώπινου MOG 35-55 και τη γέφυρα (KG) 5 όπου το Ρ στη θέση 42 της αλληλουχίας υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ.
KGKGKGKGKGMEVGWYRP<42>PFSRVVHLYRNGK
8. Κυκλικό πεπτίδιο που περιλαμβάνει την αλληλουχία αμινοξέων του ανθρώπινου MOG 35-55 και τη γέφυρα (KG) 5 όπου το Ρ στη θέση 42 της αλληλουχίας υποκαθίσταται από ένα φυσικό ή μη φυσικό αμινοξύ, συζευγμένο με μαννάνη ή μαννόζη.
KGKGKGKGKGMEVGWYRP<42>PFSRVVHLYRNGK,
9. Μέθοδος σύνθεσης κυκλικών αναλογών και συζευγμάτων αυτών όπως στις αξιώσεις 1-8 και μέθοδο ανοσοποίησης ενός ατόμου και θεραπευτική αγωγή ανοσολογικής διαταραχής, όπου η εν λόγω μέθοδος περιλαμβάνει τη χορήγηση σε ένα υποκείμενο ενός πεπτιδίου ή συζυγούς σύμφωνα με οποιαδήποτε από τις αξιώσεις 1 έως 8.
10. Χρήση ενός πεπτιδίου ή συζεύγματος και των μεθόδων σύμφωνα με οποιαδήποτε από τις αξιώσεις 1 έως 9, σε μια δοκιμασία για διαλεύκανση παραγόντων ικανών να ρυθμίζουν την πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα (ΕΑΕ) ή να ρυθμίζουν τη σκλήρυνση κατά πλάκας.
GR20170100262A 2017-06-12 2017-06-12 Κυκλικα πεπτιδικα αναλογα της πρωτεϊνης "ολιγοδενδροκυτταρικη μυελινη" και συζευγματα των για την ανοσοθεραπεια της σκληρυνσης κατα πλακας GR20170100262A (el)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
GR20170100262A GR20170100262A (el) 2017-06-12 2017-06-12 Κυκλικα πεπτιδικα αναλογα της πρωτεϊνης "ολιγοδενδροκυτταρικη μυελινη" και συζευγματα των για την ανοσοθεραπεια της σκληρυνσης κατα πλακας

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
GR20170100262A GR20170100262A (el) 2017-06-12 2017-06-12 Κυκλικα πεπτιδικα αναλογα της πρωτεϊνης "ολιγοδενδροκυτταρικη μυελινη" και συζευγματα των για την ανοσοθεραπεια της σκληρυνσης κατα πλακας

Publications (1)

Publication Number Publication Date
GR20170100262A true GR20170100262A (el) 2019-03-20

Family

ID=60320907

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
GR20170100262A GR20170100262A (el) 2017-06-12 2017-06-12 Κυκλικα πεπτιδικα αναλογα της πρωτεϊνης "ολιγοδενδροκυτταρικη μυελινη" και συζευγματα των για την ανοσοθεραπεια της σκληρυνσης κατα πλακας

Country Status (1)

Country Link
GR (1) GR20170100262A (el)

Citations (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2009093143A2 (en) * 2008-01-25 2009-07-30 Eldrug S.A. Therapeutic vaccines
AU2014200921A1 (en) * 2008-01-25 2014-03-27 Vianex S.A. Therapeutic vaccines

Patent Citations (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
WO2009093143A2 (en) * 2008-01-25 2009-07-30 Eldrug S.A. Therapeutic vaccines
AU2014200921A1 (en) * 2008-01-25 2014-03-27 Vianex S.A. Therapeutic vaccines

Non-Patent Citations (4)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Title
A. R. OLIVER, G. M. LYON, N. H. RUDDLE: "Rat and Human Myelin Oligodendrocyte Glycoproteins Induce Experimental Autoimmune Encephalomyelitis by Different Mechanisms in C57BL/6 Mice", THE JOURNAL OF IMMUNOLOGY, THE AMERICAN ASSOCIATION OF IMMUNOLOGISTS, US, vol. 171, no. 1, 1 July 2003 (2003-07-01), US, pages 462 - 468, XP055430200, ISSN: 0022-1767, DOI: 10.4049/jimmunol.171.1.462 *
CONAN K. WANG, CHRISTIAN W GRUBER, &SPAR; MAŠ, CEMAZAR, CHRISTOPHER SIATSKAS, PRASCILLA TAGORE, NATALIE PAYNE, GUIZHI SUN, SHUNHE: "Molecular Grafting onto a Stable Framework Yields Novel Cyclic Peptides for the Treatment of Multiple Sclerosis", ACS CHEMICAL BIOLOGY, AMERICAN CHEMICAL SOCIETY, vol. 9, no. 1, 17 January 2014 (2014-01-17), pages 156 - 163, XP055204928, ISSN: 15548929, DOI: 10.1021/cb400548s *
LOURBOPOULOS ATHANASIOS; DERAOS GEORGE; MATSOUKAS MINOS-TIMOTHEOS; TOULOUMI OLGA; GIANNAKOPOULOU AGGELIKI; KALBACHER HUBERT; GRIGO: "Cyclic MOG35–55ameliorates clinical and neuropathological features of experimental autoimmune encephalomyelitis", BIOORGANIC & MEDICINAL CHEMISTRY, PERGAMON, GB, vol. 25, no. 15, 7 June 2017 (2017-06-07), GB, pages 4163 - 4174, XP085114634, ISSN: 0968-0896, DOI: 10.1016/j.bmc.2017.06.005 *
THEODORE TSELIOS, MIHALIS AGGELIDAKIS, ANTHI TAPEINOU, VIVIAN TSEVELEKI, IOANNIS KANISTRAS, DIMITRIOS GATOS, JOHN MATSOUKAS: "Rational Design and Synthesis of Altered Peptide Ligands based on Human Myelin Oligodendrocyte Glycoprotein 35–55 Epitope: Inhibition of Chronic Experimental Autoimmune Encephalomyelitis in Mice", MOLECULES, vol. 19, no. 11, pages 17968 - 17984, XP055431427, DOI: 10.3390/molecules191117968 *

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Zamvil et al. T-cell epitope of the autoantigen myelin basic protein that induces encephalomyelitis
Mézière et al. In vivo T helper cell response to retro-inverso peptidomimetics
Matsoukas et al. Design and synthesis of a novel potent myelin basic protein epitope 87− 99 cyclic analogue: enhanced stability and biological properties of mimics render them a potentially new class of immunomodulators
AU730477B2 (en) MHC binding peptide oligomers and methods of use
Wilson et al. Immunogenicity. I. Use of peptide libraries to identify epitopes that activate clonotypic CD4+ T cells and induce T cell responses to native peptide ligands
EP1732595A2 (en) Identification of self and non-self antigens implicated in autoimmune diseases
CA2203629A1 (en) Compositions and treatment for multiple sclerosis
WO1998005684A9 (en) Mhc binding peptide oligomers and methods of use
WO1996012737A9 (en) Compositions and treatment for multiple sclerosis
Young et al. Molecular chaperones and the immune response
Lourbopoulos et al. Cyclic MOG35–55 ameliorates clinical and neuropathological features of experimental autoimmune encephalomyelitis
Kaye et al. The central nervous sytem-specific myelin oligodendrocytic basic protein (MOBP) is encephalitogenic and a potential target antigen in multiple sclerosis (MS)
Falk et al. Induction and suppression of an autoimmune disease by oligomerized T cell epitopes: enhanced in vivo potency of encephalitogenic peptides
EP0922057A1 (en) Myelin oligodendrocyte glycoprotein peptides and uses thereof
US10377800B2 (en) Myelin oligodendrocyte glycoprotein (MOG) peptide
WO2021204969A1 (en) Peptides and combinations of peptides for use in immunotherapy against an infection by sars-cov-2 (covid-19)
US7585843B2 (en) Treatment of demyelinating autoimmune disease with modified ordered peptides
GR20170100262A (el) Κυκλικα πεπτιδικα αναλογα της πρωτεϊνης &#34;ολιγοδενδροκυτταρικη μυελινη&#34; και συζευγματα των για την ανοσοθεραπεια της σκληρυνσης κατα πλακας
EP2227486B1 (en) Peptide analogues and conjugates thereof
Sitaraman Myasthenia gravis: Role of cytokines in disease and design of therapy
Stepanov et al. Therapeutic effect of mbp immunodominant peptides encapsulated in nanovehicles in the development of experimental autoimmune encephalomyelitis in DA rats
HK1211596B (en) Peptide
Bell et al. Specific Immunotherapeutic Strategies: Lessons from Myelin Basic Protein-Induced Experimental Allergic Encephalomyelitis
BROCKE c. 3 HLA-OO/H2-0 in antigen presentation
Myers Custom designed MHC binding peptides for cancer immunotherapy

Legal Events

Date Code Title Description
NF Restoration of lapsed right

Effective date: 20240209