NL1002412C2

NL1002412C2 - Werkwijze voor het meten van de groot motorische activiteit van een levend wezen en inrichting ten gebruike daarbij.

Info

Publication number: NL1002412C2
Application number: NL1002412A
Authority: NL
Inventors: Robert Christiaan Van Lummel
Original assignee: Robert Christiaan Van Lummel
Priority date: 1996-02-21
Filing date: 1996-02-21
Publication date: 1997-08-25
Also published as: EP0791328A1

Description

Titel: Werkwijze voor het meten van de groot motorische activiteit van een levend wezen en inrichting ten gebruike daarbij.

De uitvinding heeft betrekking op een werkwijze voor het meten van de groot motorische activiteit van een levend wezen, waarbij op of aan het lichaam van dat wezen tenminste een bewegingssensor wordt bevestigd en de meetgegevens van de 5 tenminste ene sensor worden overgebracht naar een geschikt geprogrammeerde rekeninrichting, die die gegevens omzet in gegevens betreffende positie en/of beweging en/of bewegingsverandering van het wezen. De uitvinding heeft voorts betrekking op een sensor-inrichting ten gebruike bij 10 een dergelijke werkwijze.

Onder groot motorische activiteit wordt gewoonlijk verstaan een motorische activiteit, waarbij het lichaam in zijn totaliteit op een of andere wijze betrokken is. Als hoofdcategorieèn van groot motorische activiteit kunnen 15 worden genoemd: zitten, staan, liggen, voortbewegen (het gaan van de ene plaats naar de andere plaats) en het bewegen van het lichaam op of nabij een bepaalde plaats (bijvoorbeeld schommelen). Groot motorische activiteit kan gezien worden in tegenstelling tot fijne motoriek, zoals bij voorbeeld 20 schrijven.

Een werkwijze als in de aanhef genoemd is bijvoorbeeld bekend uit een artikel in Klinische Fysica, 1995/4, blz. 9 - 13. Een sensor-inrichting voor het registreren van bewegingen of posities van het lichaam van bijvoorbeeld een mens is 25 beschreven in de PCT-aanvrage wo 81/01506.

Bij de békende werkwijze is het gebruikelijk te meten met behulp van her en der op het lichaam van de proefpersoon bevestigde sensoren. Hierdoor is de proefpersoon beperkt in 1002412 2 zijn bewegingsvrijheid. Het is bij de bekende werkwijze evenwel noodzakelijk om de sensoren over het lichaam verspreid te bevestigen, omdat de werkwijze meting aan een aantal verschillende lichaamssegmenten nodig heeft om de 5 gewenste informatie betreffende positie en/of beweging te kunnen verschaffen.

De uitvinding nu heeft tot doel een werkwijze te verschaffen, waarbij de te onderzoeken persoon (het levende wezen) op minimale wijze in de bewegingsvrijheid wordt 10 beperkt, terwijl niettemin de lichaamshouding en beweging met een grote mate van nauwkeurigheid kan worden bepaald. De uitvinding heeft voorts tot doel een sensor-inrichting te verschaffen, die op geschikte wijze bij die werkwijze kan worden gebruikt.

15 Het gestelde doel wordt volgens de uitvinding verschaft door een werkwijze, waarbij een sensorstelsel met ten hoogste drie nabij elkaar opgestelde sensoren wordt toegepast, waarbij, indien meer dan één sensor wordt toegepast de sensoren onderling orthogonaal gericht zijn, welk 20 sensorstelsel op zodanige plaats en wijze op het wezen wordt bevestigd, dat de positie of bewegingsverandering van het bekken van het wezen wordt gemeten. Bij een geschikte uitvoeringsvorm van de werkwijze volgens de uitvinding wordt één enkele sensor toegepast.

25 De sensor-inrichting volgens de uitvinding wordt gekenmerkt door een sensorstelsel met ten hoogste drie nabij elkaar opgestelde sensoren, waarbij, indien meer dan één sensor is voorzien die sensoren in onderling orthogonale richtingen zijn gericht, welk sensorstelsel is aangebracht in 30 een gordel, die is ingericht om als een riem of een band door het te onderzoeken levende wezen te worden gedragen.

Opgemerkt wordt dat uit het Amerikaanse octrooischrift 4.108.164 een inrichting bekend is, vaarmede de stand van de ruggegraat van een persoon en de mate van buiging (bij 35 voorbeeld bij het oppompen van een fietsband) kan worden 1002412 2a vastgesteld. De inrichting heeft de vorm van een jasje of harnas met op drie plaatsen langs de ruggegraat sensoren en met langs de mouw van het jasje verlopende leidingen voor verbinding van de sensoren met op de pols van de proefpersoon 5 te bevestigen meters. Met een dergelijke inrichting is het niet mogelijk de algemene groot motorische activiteit te meten, terwijl voorts de bewegingsvrijheid van de persoon, die de inrichting gebruikt, niet optimaal lijkt.

Uit het Amerikaanse octrooischrift 5.146.929 is voorts een 10 draagbaar instrument voor het meten van beweging van de ruggegraat van een proefpersoon bekend, bestaande uit tenminste twee op de ruggegraat van de proefpersoon te bevestigen, onderling gekoppelde dozen of behuizingen en een op afstand van die dozen op de ruggegraat van de proefpersoon 15 te bevestigen plaat. De dozen worden met een riem om het middel van de proefpersoon bevestigd en de plaat met een tweede riem of band om de borstkas van de proefpersoon. Niet alleen lijkt het niet mogelijk om met dit apparaat de positie of bewegingsverandering van het bekken van de proefpersoon te 20 meten, doch ook lijkt de bewegingsvrijheid van de proefpersoon niet optimaal.

Bij een geschikte uitvoeringsvorm van de sensor-inrichting volgens de uitvinding bevat het sensorstelsel twee sensoren, waarvan, na bevestiging van de gordel met het sensorstelsel 25 op het levende wezen, één gericht is langs de lichaamsas van het levende wezen en de andere in een richting loodrecht op die lichaamsas, overeenkomende met de richting van normaal voortbewegen van het levende wezen.

Volgens de uitvinding wordt derhalve niet meer geneten aan 30 verschillende lichaamssegmenten, maar gaat het nog slechts om de positie, beweging en/of bewegingsverandering van het befcken van de proefpersoon. Verrassenderwijze is gebleken dat uit metingen van die grootheden met behulp van een rekeninrichting de groot motorische activiteit van de 35 proefpersoon kan worden verkregen. De programmatuur, met 1 0 0 2 4 1 2 3 behulp waarvan zulks kan geschieden, is de deskundige bekend, althans zal door de deskundige op bekende wijze ontworpen kunnen worden, en maakt geen deel uit van de onderhavige uitvinding. Dank zij het feit dat nog slechts één 5 sensorstelsel volgens de uitvinding behoeft te worden toegepast, dat op een voor de proefpersoon niet ongebruikelijke plaats (de gordel) bevestigd wordt, is de beperking van de bewegingsvrijheid van de proefpersoon minimaal.

10 De uitvinding wordt toegelicht aan de hand van de tekening, waarin:

Figuur 1 een schematische weergave is van een uitvoeringsvorm van de sensor-inrichting volgens de uitvinding, gedragen door een proefpersoon, en 15 Figuur 2 een weergave in zijaanzicht is van proefpersonen met verschillende groot motorische activiteiten.

In figuur 1 is een proefpersoon 4 schematisch weergegeven. De proefpersoon 4 draagt een gordel of draagband l, waarin een sensorstelsel 2 is opgenomen. De draagband l bestaat uit 20 een geschikt materiaal, bijvoorbeeld een kunststofmateriaal. De gordel 1 is bij de proefpersoon 4 om het middel, dat wil zeggen ter hoogte van het bekken van de proefpersoon 4, bevestigd. De programmatuur voor het aan de hand van meting door het sensorstelsel bepalen van de groot motorische 25 activiteit van de proefpersoon 4 voorziet bij voorkeur in een aanpassing voor de uitgangspositie van de lichaamsas 3 bij staande positie van de proefpersoon. Deze uitgangspositie wordt bepaald alvorens verdere metingen aan positie en/of bewegingsveranderingen worden gedaan.

30 Gebleken is dat de stand van het bekken van een proefpersoon verschillend is voor de verschillende groot motorische activiteiten, zodat door die stand te meten informatie over de groot motorische activiteit wordt verkregen.

1002412 4 in figuur 2 zijn een aantal verschillende groot motorische activiteiten schematisch weergegeven. De houding liggen is met 5 aangeduid, de proefpersoon 6 zit, de houding staan wordt weergegeven door de proefpersoon 7, terwij1 bij 8 de 5 voortbeweging (lopen) is aangegeven.

De reden waarom de positie of bewegingsverandering van het middel (het bekken) kan worden vertaald naar groot motorische activiteit is de volgende. De positie van het bekken van de proefpersoon is verschillend voor de houdingen liggen 5, 10 zitten 6 en staan 7. Bovendien blijkt dat de bewegingsverandering van de gordel met het sensor-stelsel verschillend is voor voortbeweging (lopen) en willekeurige beweging. Voorts kan de frequentie van het voortbewegen worden bepaald.

15 Bij toepassing van het maximale aantal van drie sensoren in het sensor-stelsel kan iedere groot motorische activiteit worden vastgesteld en gemeten, omdat men daarmede de mogelijkheid heeft in drie onderling orthogonale richtingen te meten. Indien men in slechts een enkele groot motorische 20 activiteit is geinteresseeerd kan met minder sensoren worden volstaan. Voor het meten van de voortbeweging (het lopen) is een enkele sensor, gericht langs de lichaamsas van de proefpersoon reeds voldoende.

1002412

Claims

2. Werkwijze volgens conclusie 1, met het kenmerk dat een sensorstelsel met één enkele sensor wordt toegepast.
3. Sensor-inrichting ten gebruike bij de werkwijze volgens 25 conclusie 1, gekenmerkt door een sensorstelsel met ten hoogste drie nabij elkaar opgestelde sensoren, waarbij, indien meer dan één sensor is voorzien die sensoren in onderling orthogonale richtingen zijn gericht, welk sensorstelsel is aangebracht in een gordel, die is ingericht 30 om als een riem of een band door het te onderzoeken levende wezen te worden gedragen. 4.Sensor-inrichting volgens conclusie 3, met het kenmerk dat het sensorstelsel twee sensoren bevat, waarvan, na 35 bevestiging van de gordel met het sensorstelsel op het 1002412 « € levende wezen, één gericht is langs de lichaamsas van het levende wezen en de andere in een richting loodrecht op die lichaamsas, overeenkomende met de richting van normaal voortbewegen van het levende wezen.
5. Sensor-inrichting volgens conclusie 3, met het kenmerk dat het sensorstelsel één enkele sensor bevat. 1002412