NL1004094C2 - Werkwijze voor het opnemen van een aktieve stof in een kunststofvormdeel. - Google Patents

Description

- 1 -

5 WERKWIJZE VOOR HET OPNEMEN VAN EEN AKTIEVE

STOF IN EEN KUNSTSTOFVORMDEEL

De uitvinding heeft betrekking op een 10 werkwijze voor het opnemen van een aktieve stof in een kunststofvoorwerp, door het kunststofvoorwerp in kontakt te brengen met de aktieve stof.

Een dergelijke werkwijze is bekend uit Kirk Othmer, Encyclopedia of Chemical Technology, Vol. 8 15 (1993), blz 672-753. Beschreven hierin is het kleuren van kunststofvezels in een bad met een oplossing van een kleurstof, waarbij de kleurstof, in dit geval de aktieve stof, in de vezel dringt.

Een nadeel van de bekende werkwijze is dat de 20 aktieve stof moeilijk wordt opgenomen in het kunststofvoorwerp. Zo is bijvoorbeeld het kleuren van polypropeenvezels niet goed mogelijk, omdat de kleurstof niet of zeer moeilijk in de polypropeenvezel dr ingt.

25 Doel van de uitvinding is te voorzien in een werkwijze die bovengenoemd nadeel niet bezit.

Verrassenderwijze is nu gevonden dat de aktieve stof zeer goed wordt opgenomen indien het kunststofvoorwerp uit een kunststofsamenstelling 30 bestaat die een dendrimeer bevat met eindgroepen die compatibel zijn met de kunststof.

Een verder voordeel is dat er nieuwe combinaties van aktieve stoffen en polymeren mogelijk zijn geworden, omdat aktieve stoffen die niet of in het 35 geheel niet worden opgenomen in de kunststof zelf, wel worden opgenomen in de kunststofsamenstelling die het dendrimeer bevat.

1004094 - 2 -

Door de uitvinding ontstaan nieuwe, verrassende mogelijkheden. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk om een goed werkzame, aktieve stof, die het verwerkingsproces van de kunststofsamenstelling tot het 5 vormdeel niet kan doorstaan, bijvoorbeeld omdat de aktieve stof bij de temperaturen die tijdens het verwerkingsproces heersen degradeert, na afloop van het verwerkingsproces op te nemen in de samenstelling.

In het kader van de uitvinding worden onder 10 dendrimeren verstaan drie-dimensionele, sterk vertakte oligomere of polymere moleculen. De dendrimeren volgens de uitvinding kunnen een kern, een aantal generaties vertakkingen en eindgroepen bevatten. Een generatie vertakkingen is opgebouwd uit struktuur eenheden ABx, 15 waarbij x >of= 2, die radiaal aan de kern of aan de struktuureenheden van de vorige generatie gebonden zijn en zich naar buiten toe uitstrekken. Een volgende generatie kan ontstaan, doordat bijvoorbeeld de groepen A met de groepen B van de vorige generatie reageren.

20 De struktuureenheden kunnen ofwel steeds hetzelfde zijn (zich repeteren) bij elke volgende generatie ofwel verschillen. Dendrimeren kunnen worden gekarakteriseerd aan de hand van een vertakkingsgraad. Onder vertakkingsgraad van een dendrimeer van een 25 bepaalde generatie wordt hier verstaan de verhouding tussen het aantal aanwezige vertakkingen en het maximaal mogelijke aantal vertakkingen in een volledig vertakt dendrimeer van dezelfde generatie.

De vertakkingen kunnen met meer of minder 30 regelmaat optreden. Zo kan het in de dendrimeren die in het kader van de uitvinding gebruikt worden, voorkomen dat de vertakkingen aan het buitenoppervlak van het dendrimeer alle van dezelfde generatie zijn maar het is ook mogelijk dat de vertakkingen aan het 35 buitenoppervlak van verschillende generaties zijn. Dit laatste kan bijvoorbeeld optreden als de synthese van de dendrimeren minder gecontroleerd verloopt.

. 10 0 0 9 4 - 3 -

Onder dendrimeren worden volgens de uitvinding begrepen volledig vertakte dendrimeren, dendrimeren met defecten in de vertakkingsstruktuur, dendrimeren met een onvolledige vertakkingsgraad, 5 asymmetrisch vertakte dendrimeren, sterpolymeren, hoogvertakte polymeren, hoogvertakte copolymeren en/of blokcopolymeren van hoogvertakte en niet-hoogvertakte polymeren. Bij voorkeur bedraagt de vertakkingsgraad ten minste 50%, nog meer bij voorkeur ten minste 75%.

10 Bij voorkeur worden volledig vertakte dendrimeren, dendrimeren met defecten in de vertakkingsstruktuur, dendrimeren met een onvolledige vertakkingsgraad, of asymmetrisch vertakte dendrimeren gebruikt.

15 Door de drie-dimensionele struktuur van het dendrimeer zijn tussen de vertakkingen holten aanwezig. De vorm en de afmetingen van deze holten variëren met de generatie, met de chemische samenstelling van de struktuureenheden en de vertakkingsgraad. Het is 20 mogelijk om tijdens de bereiding van het dendrimeer de vertakkingsgraad en de vorm en afmetingen van de holten tussen de vertakkingen te beïnvloeden. Dit kan onder meer bereikt worden door bijvoorbeeld de chemische samenstelling te variëren, het molecuulgewicht van de 25 struktuureenheden te variëren, door de vertakkingsgraad te verhogen of te verlagen of door de regelmaat in de opbouw van de vertakkingen te verstoren.

Door de vorm en afmetingen van de holtes te variëren kan de mate en de snelheid waarmee de aktieve 30 stof in het vormdeel wordt opgenomen worden beïnvloed.

De eindgroepen van de dendrimeren worden gevormd door de niet-gereageerde groepen B van de structuureenheden ABx. Het is mogelijk dat de eindgroepen B zelf compatibel zijn met de kunststof van 35 het vormdeel dat in kontakt wordt gebracht met de aktieve stof. Indien de eindgroepen B zelf niet of onvoldoende compatibel zijn met de kunststof, dan ’ 1004094 - 4 - kunnen de eindgroepen B worden gemodificeerd met een modificerende verbinding tot gemodificeerde eindgroepen, die compatibel zijn met de kunststof.

Doordat de eindgroepen compatibel met de 5 kunststof zijn kan het dendrimeer goed worden gedispergeerd in de kunststof.

Indien de kunststof van het vormdeel a-polair is, wordt als modificerende verbinding een eveneens a-polaire verbinding gebruikt. Indien de kunststof polair 10 is, wordt een eveneens polaire verbinding gebruikt.

De keus voor de soort modificerende verbinding, zal in grote mate bepaald worden door de reaktiviteit van de modificerende verbinding ten aanzien van de eindgroep B van het dendrimeer. Bij 15 voorkeur wordt een verbinding gekozen die een zo volledig mogelijke reaktie aangaat met de eindgroep van het dendrimeer.

Geschikte modificerende verbindingen om apolaire groepen aan te brengen aan eindgroepen van het 20 dendrimeer, zijn bijvoorbeeld alifatische halogeniden, alifatische alkoholen, fenolen, alifatische en aromatische carbonzuren, vetzuren, esters van alifatische carbonzuren en aromatische of alifatische alkoholen, esters van aromatische carbonzuren en 25 aromatische of alifatische alkoholen, alifatische of aromatische epoxiden, alifatische of aromatische isocyanaten, alifatische of aromatische amiden, alifatische of aromatische aminen, volledig of onvolledig gefluoreerde alifatische verbindingen, 30 sulfonzuren en derivaten van sulfonzuren, fosforbevattende verbindingen of siliciumbevattende verbindingen. Ook mengsels van dergelijke verbindingen zijn geschikt om te worden toegepast. Bij voorkeur wordt als apolaire verbinding gebruik gemaakt van een 35 verbinding die de eindgroep modificeerd met een alkylgroep, omdat hiermee over het algemeen een zeer goede compatabiliteit met apolaire kunststoffen, zoals > 1004094 - 5 - bijvoorbeeld polyolefinen wordt bereikt. Voorbeelden van modificerende verbindingen die de eindgroepen modificeren met een alkylgroep zijn vetzuren, alkoholen die afgeleid zijn van een vetzuur, aminen die afgeleid 5 zijn van een vetzuur, met een vetzuur overeenkomende isocyanaten, met een vetzuur overeenkomende epoxiden, met een vetzuur overeenkomende halogeniden. Voorbeelden zijn stearylalkohol, dodecylfenol, 4,4,5,5,5-pentafluor-n-pentanol-1, stearamide, 10 palmitylisocyanaat, palmitoylchloride, stearoylchloride, pentafluorpropionylchloride, laurinezuur, myristinezuur, palmitinezuur, stearinezuur, perfluornonaanzuur en het mengsel van alkaancarbonzuren bekend als "Montanwachs". Met meer 15 voorkeur wordt gebruik gemaakt van een verzadigd of (enkel- of meervoudig) onverzadigd vetzuur.

Bij voorkeur wordt een modificerende verbinding gebruikt die de eindgroep modificeert met een alkylgroep met 6-50 C-atomen, met meer voorkeur met 20 een alkylgroep met 12-30 atomen, met nog meer voorkeur met een alkylgroep met 16-20 atomen.

Andere geschikte verbindingen om de eindgroepen te modificeren met apolaire groepen zijn oligo- en/of polymeerketens, die met de kunststofmatrix 25 waar het dendrimeer in ingemengd moet worden, compatibel zijn.

Geschikte verbindingen om de eindgroepen van het dendrimeer te modificeren met polaire groepen zijn bijvoorbeeld polyacrylaten, polymethacrylaten, 30 polyvinylalkoholen, polyvinylesters, polyvinylethers, polyurethanen, polyurea, polyisocyanaten, polyvinylpyridines, polyvinylpyrrolidonen, polyethyleenglycolen, polyethyleenimines, polycarbonaten, polycaprolactonen, nylons, styreen-35 acrylonitril copolymeren (SAN), styreen-maleïnezuuranhydride copolymeren (SMA), polyfenyleenoxides (PPO), Jeff-amines, telechelen van . ' o 0 4 0 9 4 - 6 - polyesters, copolymeren van alkenen met koolstofmonoxide, copolymeren van styreen, polymeren van acrylzuur en polymeren van methacrylzuur.

Bij voorkeur worden dendrimeren toegepast 5 waarbij ten minste 30% van de eindgroepen van het dendrimeer gereageerd heeft met een modificerende verbinding, meer bijvoorkeur heeft 40-75% van de eindgroepen gereageerd met een modificerende verbinding. Hierdoor wordt bereikt dat het dendrimeer 10 goed mengbaar is in de kunststofsamenstelling van het vormdeel en dat de aktieve stof snel wordt opgenomen.

De bereiding van regelmatig opgebouwde dendrimeren kan plaatsvinden via een divergente methode, waarbij opeenvolgende generaties 15 dendrimeermoleculen worden gegenereerd door herhaalde reaktiesequenties uitgaande van een multifunctionele kern, waarbij de vertakkingen op systematische wijze worden aangebracht. Een dergelijke werkwijze is bijvoorbeeld beschreven in EP-A-575 596. Ook is het 20 mogelijk om via een convergente werkwijze eerst regelmatig vertakte segmenten te synthetiseren en deze in een laatste stap aan een multifunctionele kern te koppelen. Daarnaast is het mogelijk om combinaties van convergente en divergente werkwijzen te gebruiken.

25 De bereiding van minder regelmatig opgebouwde dendrimeren kan bij voorbeeld plaatsvinden via polycondensatie, ringopeningspolymerisatie of additiepolymerisatie.

Een mogelijkheid voor de bereiding van 30 hoogvertakte polymeren is de radicalaire of anionische of kationische ketenpolymerisatie van monomeren van het type AB, waarbij A een vinylgroep is en B een groep die via een voor ketenpolymerisatie gebruikelijke initiatie wordt geactiveerd. Een dergelijke polymerisatie is 35 bijvoorbeeld beschreven in J.M.J. Fréchet, Science 269 (1995) blz. 1080-1083.

Een andere mogelijkheid voor de bereiding van , '004094 - 7 - een hoogvertakt polymeer is de kationische polymerisatie van ethyleenimine. Het hierbij gevormde sterk vertakte polymeer draagt vele reaktieve functionele eindgroepen.

5 In het kader van de uitvinding geschikte dendrimeren zijn dendrimeren op basis van bijvoorbeeld een polyester, polyether, polythioether, polyamide, polyetherketon, polyalkyleenimine, polyamidoamine, polyetheramide, polyaryleen, polyalkaan, 10 polyalkyleenaromaat, polyarylacetyleen en/of een fosfor- of silicium bevattend dendrimeer, of een combinatie daarvan. Bij voorkeur wordt gebruik gemaakt van een dendrimeer op basis van polyalkyleenimine of polyamidoamine. Ook kan gebruik gemaakt worden van een 15 hoogvertakte polyester.

Bij gebruik van die dendrimeren volgens de uitvinding waarbij generaties vertakkingen aanwijsbaar zijn, worden bij voorkeur dendrimeren van de 2e tot en met de 5e, nog meer bij voorkeur van de 3e of 4e 20 generatie gebruikt.

Aktieve stoffen, die in de werkwijze volgens de uitvinding kunnen worden gebruikt, zijn bijvoorbeeld antistatica, plakmiddelen, geurstoffen, brandwerende middelen, vlamdovende middelen, antioxidantia, UV-25 stabilisatoren en kleurstoffen. Bij voorkeur worden kleurstoffen gebruikt.

Voorbeelden van geschikte typen kleurstoffen zijn bijvoorbeeld azo-, azine-, perinon-, anthrachinon-, xantheen-, ftalocyanine-, 30 triarylmethaan-, indofenol-, coumarine- en diazomethinekleurstoffen. Ook mengsels van kleurstoffen zijn geschikt. Criteria bij de keuze van de kleurstof zijn bijvoorbeeld de gewenste kleur en de thermische en UV-bestendigheid van de kleurstof.

35 De aktieve stoffen kunnen door toepassing van de werkwijze volgens de uitvinding opgenomen worden in vormdelen van velerlei kunststoffen. Zowel

' ‘ · 'J A

- 8 - thermoplasten, thermoharders als rubbers komen in aanmerking. De uitvinding is geschikt voor zowel homo-als copolymeren. Ook mengsels van kunststoffen kunnen worden gebruikt. Voorbeelden van geschikte kunststoffen 5 zijn polyolefinen, zoals bijvoorbeeld lage dichtheid polyetheen (LDPE), hoge dichtheid polyetheen (HDPE), vLDPE, LLDPE, polypropeen (PP), waaronder PP-homopolymeren en PP-copolymeren, zoals bijvoorbeeld random etheen/propeen copolymeren en PP-blokcopolymeren 10 met een etheen/propeen fase worden verstaan, vinylpolymeren, styreenpolymeren, acrylpolymeren, fluorhoudende polymeren, polyamiden, polycarbonaten, polyoxyalkylenen, polyimiden, polybenzimidazolen, polyfenyleenoxyden, polyacrylonitrillen, polyesters, 15 fenol-formaldehyden, aminoplasten, epoxyharsen, polyurethanen, styreen-butadieenrubber, butylrubber, chloorbutylrubber, chloropreenrubber, nitrilrubber, butadieenrubber, isopreenrubber, etheen-propeenrubbers (EPM, etheen-propeen-monomeer en EPDM etheen-propeen-20 dieen monomeer), siliconenrubbers, urethaanrubbers, acrylaatrubbers, fluorhoudende rubbers en/of cyclopenteenrubbers.

In de werkwijze volgens de uitvinding kan het kunststofvormdeel op verschillende manieren in kontakt 25 worden gebracht met de aktieve stof. Zo is het mogelijk het vormdeel onder te dompelen of te bestrijken met een vloeibare aktieve stof of het vormdeel op deze manier te behandelen met een oplossing, een smelt, een slurry, of een emulsie van een aktieve stof. Het is ook 30 denkbaar dat een vormdeel in kontakt wordt gebracht met een gasvormige aktieve stof of met een aktieve stof in vaste fase.

In een voorkeursuitvoeringsvorm betreft de uitvinding een werkwijze waarin als kunststof in de 35 kunststofsamenstelling van het vormdeel een polyolefine, nog meer bij voorkeur polypropeen wordt gebruikt.

\ - 9 -

Dergelijke vormdelen kunnen met behulp van de werkwijze volgens de uitvinding zeer goed worden bedrukt, zonder dat het oppervlak van het vormdeel een speciale behandeling, zoals bijvoorbeeld een corona 5 behandeling, behoeft te ondergaan. Ook kunnen dergelijke vormdelen zeer goed worden gekleurd, door de vormdelen in een bad met een oplossing van een kleurstof te dompelen. Op deze manier kunnen vormdelen van een polyolefine worden verkregen met zeer diepe en 10 intense kleuren, terwijl dit met de bekende werkwijzen niet of zeer moeilijk te bereiken is.

De voordelen van de uitvinding komen zeer goed naar voren indien de werkwijze volgens de uitvinding wordt toegepast bij het kleuren van vezels, 15 in het bijzonder polypropeenvezels.

Vooral het kleuren van vezels, in het bijzonder polypropeenvezels, levert volgens de bekende werkwijzen problemen op, in verband met de slechte opname van de kleurstoffen in de vezels. Het is niet 20 mogelijk het oppervlak van de vezels te modificeren om de opname van kleurstof te verbeteren, zoals etsen van het vezeloppervlak, omdat door deze modificaties van de vezels de mechanische eigenschappen van de vezels, zoals treksterkte en stijfheid over het algemeen 25 nadelig worden beïnvloed.

Vezels die zijn gekleurd met behulp van de werkwijze volgens de uitvinding kunnen heldere en diepe kleuren bezitten en er doen zich geen problemen voor met de mechanische eigenschappen van de vezels.

30 De uitvinding wordt toegelicht aan de hand van de voorbeelden, zonder zich daartoe te beperken.

In onderstaande voorbeelden worden polypropyleenimine-dendrimeren toegepast. De bereiding van dergelijke dendrimeren is beschreven in EP-A-575 596 en EP-A-707 35 611. Amine-eindstandige polypropyleenimine-dendrimeren volgens voornoemde aanvragen hebben in de derde generatie 16 amine-eindgroepen en in de vierde 1004094 - 10 - generatie 32 amine-eindgroepen.

Voorbeeld I

4,84 gram van een amine-eindstandig 5 polypropyleenimine-dendrimeer van de vierde generatie (overeenkomend met 44,0 millieguivalenten NH2), 12,50 gram stearinezuur (overeenkomend met 43,9 milliequivalenten) en 20 ml xyleen werden in een driehalskolf van 250 ml inhoud gedurende een half uur 10 geroerd en verwarmd tot 180°C. De driehalskolf was voorzien van een Dean-Stark opzetstuk met terugvloeikoeler. Daarna werd de nog warme xyleenoplossing uitgegoten in 250 ml methanol, waarbij een neerslag werd gevormd. Het neerslag werd 15 afgefiltreerd, gewassen met methanol, en in vacuo gedroogd bij 45°C. De opbrengst was 12,8 gram van een geelachtig wit poeder. Uit infrarood- en kernspinresonantiespectra blek dat alle aminegroepen van het dendrimeer met stearinezuur tot amide waren 20 omgezet. Het met stearinezuur gemodificeerde dendrimeer had een smeltpunt van 82-83°C.

In een mini-extrusie-apparaat werd telkens een mengsel geextrudeerd van 4,5 g van een isotactisch polypropeen met een smeltindex van 20 g/10 min. (230 C, 2,16 kg) en 25 het dendrimeer in hoeveelheden van respctievelijk 1, 2 en 4 gewichtsprocent. Via de aftapopening van de extruder werd een draad verkregen, welke via een snel draaiende opwikkelmachine werd verstrekt tot vezels met een dikte van ongeveer 70 micrometer.

30

Voorbeeld II

4,24 gram van een amine-eindstandig polypropyleenimine-dendrimeer van de vierde generatie (overeenkomend met 38,6 milliequivalenten NH2) en 5,48 35 gram stearinezuur (overeenkomend met 19,3 milliequivalent, dat is de helft van het ingezette aantal aminegroepen) werden in een tweehalskolf van 250 . 100^094 - 11 - ml, welke was voorzien van een destillatieopzet met koeler, gedurende 1 uur verwarmd tot 150°C bij een verminderde druk van 20 mm kwik. Na afkoelen was een geelwitte vaste stof gevormd, die blijkens 5 spectroscopisch onderzoek geen vrij stearinezuur meer bevatte en een smeltpunt had van 74-76°C. Polypropeenvezels werden bereid zoals beschreven onder voorbeeld I.

10 Voorbeeld III

10,56 gram van een amine-eindstandig polypropyleenimine-dendrimeer van de derde generatie (overeenkomend met 100,2 milliequivalenten NH2) en 28,44 gram stearinezuur (overeenkomend met 100,0 15 milliequivalent) werden in een tweehalskolf van 250 ml, welke was voorzien van een destillatieopzet met koeler, gedurende 1 uur verwarmd tot 150°C bij een verminderde druk van 20 mm kwik. Na afkoelen was een geelwitte vaste stof gevormd, die geen vrij stearinezuur meer 20 bevatte. Het produkt had een smeltpunt van 81-82°C.

Polypropeenvezels werden bereid zoals beschreven onder voorbeeld I.

Voorbeeld IV

25 14,19 gram van een amine-eindstandig polypropyleenimine-dendrimeer van de derde generatie (overeenkomend met 134,6 milliequivalenten NH2) en 19,11 gram stearinezuur (overeenkomend met 67,2 milliequivalent, dat is de helft van het ingezette 30 aantal aminegroepen) werden in een tweehalskolf van 250 ml, welke was voorzien van een destillatieopzet met koeler, gedurende 1 uur verwarmd tot 150°C bij een verminderde druk van 20 mm kwik. Na afkoelen was een geelwitte vaste stof gevormd, die geen vrij 35 stearinezuur meer bevatte.

Polypropeenvezels werden bereid zoals beschreven onder voorbeeld I.

'*· · ' 9 L

% - 12 -

Vergelijkend experiment A

Polypropeenvezel zonder dat daar een gemodificeerd dendrimeer aan was toegevoegd werd verkregen door 5 extrusie bij 220°C van het polypropeen gebruikt in voorbeeld I, verder zoals beschreven onder voorbeeld I.

Voorbeeld V

Een zuur verfbad bevattende de kleurstof Tectilon Blue 10 GC-G (Acid Blue 344) werd bereid door 1 gram van deze kleurstof op te lossen in een oplossing van 2,8 ml geconcentreerd zwavelzuur in 1 liter water, dat een pH van ongeveer 1,6 bezat. Bundels polypropeenvezels met een lengte van ongeveer 50 mm, bereid volgens voorbeeld 15 I-IV en vergelijkend experiment A, werden geplaatst in 10 ml van de kleurstofoplossing. Terwijl de oplossing werd geroerd via een magnetische roerder, werd deze in een waterbad in een periode van ca. 30 minuten verwarmd tot 80°C, en gedurende twee uur op deze temperatuur 20 gehouden. Daarna werd de vezelbundel uit de kleurstofoplossing gehaald, en twee maal in stromend water van ca. 20°C gewassen gedurende ongeveer tien seconden. Vervolgens werd de vezelbundel aan de lucht gedroogd.

25 De mate van kleurstofopname door de vezels werd visueel beoordeeld. Hierbij werden de volgende predikaten toegekend: 0 kleurloos, gelijk aan het uitgangsmateriaal 30 1 lichte kleuring 2 matige kleuring 3 diepe kleuring 4 zeer diepe kleuring 35 De resultaten van de kleurbeoordeling voor de verschillende vezels zijn weergegeven in tabel 1.

1004094 - 13 -

Tabel 1

Kleurbeoordeling van vezels gekleurd met Tectilon Blue GC-G (Acid Blue 344) 5 vezel volgens 1 gew.% 2 gew.% 4 gew.% voorbeeld II 2 2 voorbeeld II 2 3 4

Vezel volgens vergelijkend experiment A: 0.

10

Hieruit blijkt dat de resultaten verkregen met de vezels, bereid uit de samenstellingen volgens de uitvinding, aanzienlijk betere resultaten worden verkregen dan met vezels uit polypropeen zonder dat 15 daaraan het gemodificeerde dendrimeer is toegevoegd. De beste resultaten worden verkregen met vezels bereid uit de samenstelling volgens voorbeeld II, waarin 50 % van de eindgroepen van het dendrimeer zijn gemodificeerd.

20 Voorbeeld VI

De werkwijze volgens voorbeeld VI werd herhaald met de kleurstof Tectilon Blue 4R-01 (Ciba-Geigy). De kleurbeoordeling van de resulterende vezels is gegeven in tabel 2.

25

Tabel 2

Kleurbeoordeling van vezels gekleurd met Tectilon Blue 4R-01 30 vezles volgens 1 gew.% 2 gew.% 4 gew.% voorbeeld II 2 2 voorbeeld II 1 3 4 , 1004094 - 14 -

Vezels volgens vergelijkend expreiment A: 0.

De helft van de diep gekleurde vezelbundel met 4 % gemodificeerd dendrimeer volgens voorbeeld II werd 5 onder roeren gedurende 2 uur in 10 ml water van 40°C geplaatst. Na drogen was de visuele beoordeling van de kleuring onveranderd.

Voorbeeld VII

10 De werkwijze volgens voorbeeld V werd herhaald met de kleurstof Tectilon Red 2B (Ciba-Geigy). De visuele beoordeling van de kleuring is gegeven in tabel 3.

Tabel 3 15 Kleurbeoordeling van vezels gekleurd met Tectilon Red 2B.

vezel volgens 1 gew.% 2 gew.% 4 gew.% voorbeeld II 3 3 20 voorbeeld II 2 3 4

Vezel volgens vergelijkend experiment A: 0.

De helft van de diep gekleurde vezelbundel met 4 % 25 additief volgens voorbeeld II werd onder roeren gedurende 2 uur in 10 ml water van 40°C geplaatst. Na drogen was de visuele beoordeling van de kleuring onveranderd.

30 Voorbeeld VIII

De werkwijze volgens voorbeeld V werd herhaald met de kleurstoffen Tectilon Yellow 2G 200 en Erionyl Blue RL. De kleuring van de vezels met 2 en 4 gewichtsprocent dendrimeer volgens de voorbeelden 2 tot en met 4 was 35 zeer diep. Met 1 % van het dendrimeer werd reeds een . 100-004 - 15 - matige tot diepe kleuring verkregen.

Bij behandeling met water van 40°C zoals beschreven in voorbeeld VIII van de diep gekleurde vezels met 4 % dendrimeer volgens voorbeeld II vond geen kleurverlies 5 plaats.

Voorbeeld IX

Een zuur verfbad met de kleurstof Erionyl Red 2B werd verkregen door oplossen van 1 gram van deze kleurstof 10 in een oplossing van azijnzuur in water met een pH van 3,1. Vezels werden aangeverfd op de wijze zoals is beschreven in voorbeeld VIII. De visuele beoordeling van de kleuring is gegeven in tabel 4. Bij behandeling met water van 40°C zoals beschreven in voorbeeld VI van 15 de diep gekleurde vezels met 4 % gemodificeerd dendrimeer volgens voorbeeld II vond geen kleurverlies plaats.

Tabel 4 20 Kleurbeoordeling van vezels gekleurd met Erionyl Red 2B in verdund azijnzuur vezel volgens 1 gew.% 2 gew.% 4 gew.% voorbeeld 12 3 3 25 voorbeeld II 2 3 4 voorbeeld III 2 3 voorbeeld IV - 4 4

Vezel volgens vergelijkend experiment A: 1.

, 1 o 0 A 0 9 4

Claims (11)

1. Werkwijze voor het opnemen van een aktieve stof in 5 een kunststofvoorwerp, door het voorwerp in kontakt te brengen met een aktieve stof, met het kenmerk, dat het kunststofvoorwerp uit een kunststofsamenstelling bestaat die een dendrimeer bevat met eindgroepen die compatibel zijn met de 10 kunststof.

2. Werkwijze volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat als dendrimeer wordt gebruikt een volledig vertakt dendrimeer, een dendrimeer met defecten in de vertakkingsstructuur, een dendrimeer met een 15 onvolledige vertakkingsgraad of een asymmetrisch vertakt dendrimeer.

3. Werkwijze volgens conclusie 1 of 2, met het kenmerk, dat de eindgroepen van het dendrimeer zijn gemodificeerd met een modificerende 20 verbinding tot gemodificeerde eindgroepen, die compatibel zijn met het polymeer.

4. Werkwijze volgens conclusie 3, met het kenmerk, dat de modificerende verbinding de eindgroepen modificeert met een alkylgroep.

5. Werkwijze volgens conclusie 4, met het kenmerk dat de alkylgroep 6-50 C-atomen bevat.

6. Werkwijze volgens een der conclusies 3-5, met het kenmerk, dat ten minste 30% van de eindgroepen gereageerd heeft met de modificerende verbinding.

7. Werkwijze volgens een der conclusies 1-6, met het kenmerk, dat een dendrimeer van de 2e tot en met 5e generatie wordt gebruikt.

8. Werkwijze volgens een der conclusies 1-7, met het kenmerk dat als kunststof in de 35 kunststofsamenstelling van het kunststofvormdeel polypropeen wordt gebruikt. • 1004094 - 17 -

9. Werkwijze volgens een der conclusies 1-8, met het kenmerk, dat als vormdelen vezels wordt gebruikt.

10. Kunststofvormdeel om te gebruiken in de werkwijze volgens conclusie 3-8.

11. Kunstofsamenstelling van het kunststof vormdeel om te gebruiken in de werkwijze volgens een der conclusies 3-8. . \ *' <· ; Λ » *>.·«>·/ V , SAMENWERKINGSVERDRAG (PCT) RAPPORT BETREFFENDE NIEUWHEIDSONDERZOEK VAN INTERNATIONAAL TYPE IOENTIFIKATIE VAN OE NATIONALE AANVRAGE Kenmerk ven da aanvrager of ven de gemachtigd· 8683NL Nederland*· aanvrage nr. Indieningsdatum 1004094 23 september 1996 Ingeroepen voorlangs datum Aanvrager INaam) DSM N.V. Datum ven het verzoek voor een onderzoek ven internationaal type Door de Instantie voor Internationaal Onderzoek (ISA) een het verzoek voor een onderzoek van (ntematkmael type toegekend nr. SN 28132 NL I. CLASSIFICATIE VAN HET ONDERWERP(by toepassing van verschillende classificaties.ale classificatiesymbolen opgeven) Volgens de International· classificatie II PCI Int. Cl.6: D 06 P 3/79, D 06 P 3/00, D 01 F 6/46, D 01 F 1/02, C 08 L 23/02 II. ONDERZOCHTE GEBIEDEN VAN DE TECHNIEK ___Onderzochte minimum documentatie_ Classificatiesysteem__Classificatiesytnbolen _ Int. Cl.6 D 06 P, D 01 F, C 08 L Onderzoch· andere documents tie dan da minimum documentatie voor zover dergelijka documenten in de onderzochte gebieden zijn opgenomen Hl- | | GEEN ONDERZOEK MOGELUK VOOR BEPAALDE CONCLUSIES (opmerkingen op aanvullingsblad) ^ IV. 1 | GEBREK AAN EENHEID VAN UITVINDING (opmerkingen op aanvullingsblad) <=Orm eCT/ISA/ZOKal 07.1979