NL193298C

NL193298C - Kleurenkathodestraalbuis van het index-type.

Info

Publication number: NL193298C
Application number: NL8502430A
Authority: NL
Original assignee: Sony Corp
Priority date: 1984-09-04
Filing date: 1985-09-04
Publication date: 1999-05-06
Also published as: KR860002856A; KR930005046B1; AT393758B; US4908547A; JPH0552018B2; JPS6164045A; FR2571541A1; NL193298B; ATA258885A; DE3531587A1; FR2571541B1; GB8521848D0; AU584631B2; CA1239974A; NL8502430A; GB2164204A; GB2164204B; AU4664485A; DE3531587C2

Description

1 193298

Kleurenkathodestraalbuis van het index-type

De uitvinding heeft betrekking op een kleurenkathodestraalbuis van het index-type, omvattende een beeldscherm met een schermoppervlak dat geschikt is om te worden afgetast door een enkele elektronen-5 bundel die het beeld telkens in de breedterichting van het schermoppervlak aftast om opeenvolgende horizontale lijnen van een beeld te leveren, met een groot aantal rode, groene en blauwe kleurfosforstroken, welke zich in breedterichting cyclisch herhalend evenwijdig aan elkaar en loodrecht op de breedterichting op het schermoppervlak van de kathodestraalbuis zijn aangebracht, waarbij aangrenzende kleurfosforstroken door beschermingsbanden zijn gescheiden en waarbij m indexstroken, welke aan n stellen van steeds drie 10 kleurfosforstroken zijn toegevoegd, op beschermingsbanden zijn gerangschikt, waarbij n en m natuurlijke priemgetallen zijn, waarbij de hart-tot-hartafstanden in de breedterichting tussen de aangrenzende kleurfosforstroken aan elkaar gelijk zijn, de breedte van ten minste de rode, de groene of de blauwe kleurfosforstroken verschilt van de breedten van de andere kleurfosforstroken, de respectieve indexstroken een constante breedte hebben, waarbij de indexstroken in breedterichting onregelmatig zijn verdeeld in een 15 patroon dat zich iedere m indexstroken herhaalt.

Figuur 3 van de bijbehorende tekening toont een voorbeeld van een kleurenkathodestraalbuis van bekend index-type. Zoals figuur 3 laat zien, bestaat de kathodestraalbuis uit een schermpaneel 11, dat de vorm van een vlakke plaat heeft, een trechtergedeelte 12 en een elektronenkanon 13. Op het binnen-oppervlak van het schermpaneel 11 is een groot aantal onderling evenwijdige, zich in de verticale richting 20 uitstrekkende kleurfosforstroken 22 aangebracht. Deze stroken 22 vormen drietallen of triaden van steeds een rode, een groene en een blauwe kleurfosforstrook en zijn gerangschikt in de zich cyclisch herhalende volgorde van een rode fosforstrook 22R, een groene fosforstrook 22G, een blauwe fosforstrook 22B, een rode fosforstrook 22R, enz., hetgeen in figuur 3 met de pijl H is aangeduid. Tussen aangrenzende van deze kleurfosforstroken is een groot aantal beschermingsbanden 23, bijvoorbeeld van koolstof zwart, aange-25 bracht. Tegen het gehele achteroppervlak van de kleurfosforstroken 22 en de beschermingsbanden 23 rust een achterlaag 24 van elektrisch geleidend metaal, zoals aluminium. Op de achterlaag 24 is een aantal indexstroken 25 aangebracht op de met die van bepaalde beschermingsbanden 23 overeenkomende posities. Op een deel van bijvoorbeeld het trechtergedeelte 12 van de buis bevindt zich een aantal fotosensors of lichtgevoelige elementen 14 voor detectie van de lichtbundel of van de elektromagnetische 30 golven, welke worden geëmitteerd wanneer de elektronenbundel deze indexstroken 25 treft.

Bij de kleurenkathodestraalbuis volgens figuur 3 treft de van het elektronenkanon 13 afkomstige elektronenbundel 15 de driekleurige fosforstroken 22R, 22G en 22B voor zodanige excitatie van deze stroken, dat zij licht uitzenden. Bovendien treft de bundel de indexstroken 22 voor zodanige excitatie daarvan, dat deze indexlicht 16 (of elektromagnetische golven) uitzenden. Het indexlicht 16 wordt door de 35 fotosensors 14 gedetecteerd voor afleiding van de genoemde indexsignalen. De voor overschakeling tussen de respectieve primaire kleursignalen (rode, groene en blauwe kleursignalen) van het videokleurensignaal benodigde schakelsignalen, welke ook wel ’’kleurschakelsignalen” worden genoemd, worden op basis van deze indexsignalen gevormd.

Opgemerkt wordt, dat wanneer de kleurschakelsignalen op basis van de indexsignalen worden gevormd, 40 het de voorkeur verdient, dat tussen de frequentie f, van de indexsignalen en de frequentie fs van de kleurschakelsignalen een zogenaamd ”niet-integrale” relatie wordt aangehouden, zodanig, dat f> = TT · fs' waarin m en n natuurlijke getallen vormen, welke priemgetallen zijn. De reden van deze voorkeur is, dat de kleursignalen bij een zogenaamde "integrale” relatie nadelig worden beïnvloed door de indexsignalen; dit 45 geldt derhalve bij een stelsel, waarin de frequentiewaarde f, voor de indexsignalen gelijk is aan of een geheel veelvoud vormt van de frequentiewaarde fs van de kleurschakelsignalen. Figuur 4 toont voor een niet-integrale relatie, waarin m = 3 en n = 2, de relatieve posities van de kleurfosforstroken 22R, 22G en 22B enerzijds en de indexstroken 25 anderzijds.

In figuur 4 zijn steeds drie indexstroken 25 toegevoegd aan twee triaden of stellen rode (R), groene (G) 50 en blauwe (B) kleurfosforstroken 22R, 22G en 22B. De steekwaarde van de kleurfosforstroken 22, dat wil zeggen de afstand in de breedterichting tussen de middellangslijnen van een willekeurig paar aangrenzende kleurfosforstroken 22, is constant, terwijl de breedten WB, WG en WB van de respectieve kleurfosforstroken 22R, 22G en 22B eveneens gelijk aan elkaar zijn (WR = WG = WB). Als gevolg daarvan zijn ook de breedten van de beschermingsbanden 23 constant en aan elkaar gelijk. De indexstroken 25 van de constante breedte 55 w, zijn gecentreerd op deze beschermingsbanden 23, zodanig, dat aan de genoemde niet-integrale relatie wordt voldaan, hetgeen in dit geval wil zeggen, dat steeds drie indexstroken aan twee triaden met 193298 2 kleurfosforstroken zijn toegevoegd, zoals hiervoor is opgemerkt. Deze indexstroken 25 zijn met een faseverschil van p/2 ten opzichte van de kleurfosforstroken 22 van constante steekwaarde aangebracht en vertonen een eveneens constante steekwaarde 2p.

Figuur 5 toont een blokschema van een kleurenkathodestraalbuis van het indextype met een scherm-5 paneel van het aan de hand van figuur 4 beschreven type en de bijbehorende schakeling. Zoals figuur 5 laat zien, worden de van de fotosensor 14 van de buis 10 afkomstige indexsignalen met de frequentie f,, welke bijvoorbeeld 8,4 MHz bedraagt, via een bandfilter 31, waarvan de centrale doorlaatfrequentie dezelfde waarde als de indexfrequentie f, heeft, toegevoerd aan een begrenzer 32, waardoor de gefilterde indexsignalen op een voorafbepaald niveau worden begrensd en daardoor worden omgezet in nagenoeg 10 rechthoekgolfvormige signalen, welke worden toegevoerd aan een als fasevergrendelde lus werkende schakeling 33. Deze schakeling 33 omvat, in volgorde beschouwd vanaf de ingangszijde, een fase-vergelijkingsschakeling 34, een laagdoorlaatfilter 35 en een spanningsgeregelde oscillator 36. De laatstgenoemde is ingesteld voor oscillatie bij een frequentie 2f, (bijvoorbeeld 16,8 MHz), dat wil zeggen de dubbele waarde van de indexfrequentie f,. De uitgangssignalen van de spanningsgeregelde oscillator 36 worden door 15 een frequentietweedeler 37 aan frequentiehalvering onderworpen en aan de fasevergelijkingsschakeling 34 toegevoerd voor fasevergelijking met de van de begrenzer 32 afkomstige indexsignalen. De uitgangssignalen van de spanningsgeregelde oscillator 36 van de als fasevergrendelde lus werkende schakeling 33 worden derhalve onderworpen aan fase-aanpassing aan de indexsignalen, terwijl de frequentie van de oscillatie-uitgangssignalen op tweemaal de indexsignaalfrequentie wordt gebracht, dat wil zeggen op een 20 waarde 2f„ welke bijvoorbeeld 16,8 MHz bedraagt. De oscillatie-uitgangssignalen met de frequentie 2f, worden toegevoerd aan een frequentiedriedeler 39.

In de frequentiedriedeler 39 wordt de frequentie 2f, van het oscillatie-uitgangssignaal door drie gedeeld, waarbij een signaal ontstaat, dat de gedaante heeft van drie over 120° ten opzichte van elkaar verschoven kleurschakelsignalen met de frequentie fs (=2f/3) van bijvoorbeeld 5,6 MHz. Deze drie kleurschakelsignalen 25 worden toegevoerd aan een kleurschakeleenheid 40, waaraan tevens drie primaire kleurenvideosignalen, dat wil zeggen het rode signaal SR, het groene signaal SG en het blauwe signaal SB via respectieve ingangsaansluitingen 41R, 41G en 41B worden toegevoerd. Deze primaire kleursignalen S worden met behulp van respectieve schakelaars 42R, 42G en 42B van de kleurschakeleenheid 40 bij elkaar opgeteld en gemengd en vervolgens toegevoerd aan een video-uitgangsschakeling 43. De genoemde schakelaars 42R, 30 42G en 42B van de kleurschakeleenheid 40 worden in- en uitgeschakeld door de genoemde drie impulsvormige schakelsignalen, welke over 120° in fase ten opzichte van elkaar zijn verschoven. De respectieve primaire kleursignalen R, G, B worden derhalve door de kleurschakeleenheid 40 afwisselend met een ten opzichte van elkaar over 120° verschoven fase afgegeven binnen een periode Ts, welke gelijk is aan 1/fs of 3/2f„ hetgeen 1,5 maal de indexsignaalperiode T, ter waarde 1/f, is; deze kleursignalen worden toegevoerd 35 aan het elektronenkanon 13 van de kathodestraalbuis 10.

Op deze wijze worden bij aftasting van iedere drie indexstroken 25 (zie figuur 4) steeds kleurschakelsignalen voor twee perioden afgegeven. Tussen de genoemde kleursignalen SR, SG en SB wordt afhankelijk van deze kleurschakelsignalen zodanig overgeschakeld, dat de elektronenbundel 15, welke sequentieel op de kleurfosforstroken 22R, 22G en 22B wordt gericht, door de respectieve kleursignalen SR, SG en SB in het 40 bijbehorende ritme aan helderheidsmodulatie wordt onderworpen, waardoor kleurenbeeldweergave of -zichtbaarmaking ontstaat.

Opgemerkt wordt, dat bij de hiervoor beschreven kleurenkathodestraalbuis van het index-type de respectieve breedten WR, WG en WB van de rode, groene en blauwe kleurfosforstroken 22R, 22G en 22B van elkaar moeten verschillen voor het bereiken van zogenaamde "witbalans” in verband met het verschil in 45 lichtemissie-eigenschappen tussen de respectieve fosforescente materialen. Figuur 6 toont het geval, waarin bijvoorbeeld slechts de breedte WG van de groene kleurfosforstroken 22G afwijkt van de breedten WR ,WB van de andere kleurfosforstroken 22R en 22B (WG > WR = WB). Bovendien is het in een projectiebuis, waarin lichtemissie van hoge helderheid nodig is en de respectieve kleurfosformaterialen met een elektronenbundel van hoge stroomdichtheid dienen te worden geëxciteerd, bovenal noodzakelijk, dat ten 50 behoeve van het behoud van de genoemde witbalans slechts de breedte WG van de groene kleurfosforstroken 22G groter is dan de breedten WR en WB van de andere kleurfosforstroken, zulks in het bijzonder in verband met het feit, dat groene fosformaterialen met lichtemitterende eigenschappen, welke met die van de andere kleurfosformaterialen vergelijkbaar zijn, op dit ogenblik nog niet ter beschikking staan.

Aangezien de hart-tot-hart afstand tussen aangrenzende van de respectieve kleurfosforstroken 22R, 22G 55 en 22B, dat wil zeggen de steekwaarde p in figuur 6, steeds dezelfde en constant is, dient de breedte W,' van de indexstrook 25 te worden verkleind, indien indexstroken 25 welke voldoen aan het hiervoor beschreven vereiste van een niet-integrale relatie tussen het aantal indexstroken en het aantal triaden met 3 193298 een faseverschil van p/2 op de centrale posities tussen aangrenzende kleurfosforstroken 22 worden gerangschikt. Als gevolg daarvan krijgt het uit het treffen door de elektronenbundel van de indexstroken 25 resulterende indexlicht of de daaruit resulterende elektromagnetische golven een lagere intensiteit, met als gevolg, dat af en toe geen normale kleurschakelsignalen kunnen worden verkregen.

5 Uit het voorgaande komt naar voren, dat wanneer de breedten van de respectieve kleurfosforstroken van een kleurenkathodestraalbuis van het index-type niet aan elkaar gelijk zijn, terwijl de indexstroken met de hiervoor genoemde, niet-integrale systeemrelatie op de genoemde wijze met een steeds gelijke steek-waarde dienen te worden aangebracht, de relatie tussen de indexstrookbreedte en de kleurfosforstrook-breedte aan zodanige beperkingen onderhevig is, dat de noodzakelijke breedtevermindering van de 10 indexstrook resulteert in een vermindering van de indexsignaalintensiteit, welke een storende invloed op de normale kleuroverschakeling heeft.

Uit de in Nederland ter inzage gelegde octrooiaanvrage 265.401 is een kathodestraalbuis bekend, waarbij indexstroken met een dusdanige breedte dat de indexsignaalintensiteit wordt gehandhaafd, doch waarbij de indexstroken tevens zodanig zijn aangebracht, dat ten minste enkele hiervan kleurfosforstroken 15 overlappen, in het bijzonder de kleurfosforstroken van die kleur, welke een grotere breedte hebben dan de kleurfosforstroken van de andere kleuren.

De bekende techniek volgens de bovengenoemde Nederlandse octrooiaanvrage heeft als nadeel, dat, hoewel indexsignaalintensiteit afdoende is, de beoogde verbetering van "witbalans” en ook de intensiteit van het gegenereerde beeld worden verminderd, doordat ten minste enkele van de indexstroken een 20 kleurfosforstrook overlappen, welke overlapte kleurfosforstroken derhalve niet worden geëxiteerd door de elektronenbundel, hetgeen juist afbreuk doet aan de beoogde verbetering van de "witbalans” en intensiteit.

De onderhavige uitvinding stelt zich ten doel, deze beperking weg te nemen en een kleurenkathodestraalbuis van het indextype te verschaffen, waarbij zelfs wanneer de breedten van de rode, groene en blauwe kleurfosforstroken niet aan elkaar gelijk zijn, indexstroken van grotere breedte kunnen worden 25 toegepast ten einde te voldoen aan het eerder genoemde vereiste van een niet-integrale relatie, terwijl desondanks indexsignalen van voldoende intensiteit kunnen worden verkregen om een bedrijfszekere kleuroverschakeling te waarborgen, zonder de indexstroken de kleurfosforstroken te laten overlappen, hetgeen afbreuk zou doen aan zowel de helderheid van het gegenereerde beeld als de "witbalans”.

Een kleurkathodestraalbuis van een in de aanhef genoemde soort, wordt van het index-type volgens de 30 uitvinding gekenmerkt, doordat dat de breedte van de resp. indexstroken niet groter dan de minimale breedte van de beschermingsband is, en dat de indexstroken zodanig zijn aangebracht, dat hun middellijnen, beschouwd in de breedterichting, samenvallen met die van de bijbehorende beschermingsbanden.

Bij een kleurenkathodestraalbuis van het index-type volgens de uitvinding kan voor de breedte van de indexstrook een waarde worden gekozen, welke betrekkelijk groot is binnen het onder de minimale 35 breedtewaarde van één van de beschermingsbanden gelegen gebied, zodanig, dat de resulterende indexsignalen niet een te laag niveau aannemen. Bovendien kan een eventuele afwijking van het vereiste van steeds gelijke steekwaarden voor de indexstroken binnen het stelsel van aanwezige indexstroken worden vereffend, zodanig, dat enige nadelige beïnvloeding van de als fasevergrendelde lus werkende schakeling wordt vermeden en dat normale kleurschakelsignalen worden verkregen, terwijl tevens aan de 40 vereisten voor de hiervoor genoemde, niet-integrale systeemrelatie wordt voldaan.

De uitvinding zal worden verduidelijkt in de nu volgende beschrijving aan de hand van de bijbehorende tekening van enige uitvoeringsvormen. In de tekening tonen: figuur 1, schematisch, een doorsnede door enige wezenlijke onderdelen van het schermpaneel bij een eerste uitvoeringsvorm, 45 figuur 2, schematisch, een doorsnede door een tweede uitvoeringsvorm, figuur 3, schematisch, een doorsnede door een kleurenkathodestraalbuis van het index-type, figuur 4, schematisch, een doorsnede door het schermpaneel van een kleurenkathodestraalbuis van bekend indextype, figuur 5 een blokschema van een typische schakeling voor vorming van kleurschakelsignalen en 50 figuur 6, schematisch, een doorsnede door een schermpaneel van gebruikelijke uitvoering.

In figuur 1 zijn slechts de wezenlijke onderdelen van het schermpaneel van een eerste uitvoeringsvorm getekend. De tekening toont een groot aantal zich in verticale richting uitstrekkende, onderling evenwijdige kleurfosforstroken 2, welke zijn aangebracht op het afbeeldoppervlak van een kleurenkathodestraalbuis van het index-type, dat wil zeggen op het schermpaneel 1 daarvan, waarbij een constante steekwaarde p is 55 toegepast, zodat de hart-tot-hart-afstanden in de breedterichting van aangrenzende kleurfosforstroken constant en aan elkaar gelijk zijn. Deze kleurfosforstroken bestaan uit rode fosforstroken 2R, groene fosforstroken 2G en blauwe fosforstroken 2B, welke zich cyclisch herhalend in de volgorde R-G-B zijn 193298 4 aangebracht, waarbij slechts de breedte WG van iedere groene fosforstrook 2G groter dan de breedten WR, WB van de overige kleurfosforstroken 2R, 2B is (WG > WR = WB). Tussen aangrenzende van de respectieve kleurfosforstroken 2 bevinden zich beschermingsbanden 3 van bijvoorbeeld koolstofzwart. Op het totale achterappervlak van de kleurfosforstroken 2 en de beschermingsbanden 3 is een metalen achterlaag 4 van 5 een elektrisch geleidende metaalfilm, zoals Al-film, aangebracht. Op de metalen achterlaag 4 zijn index-fosforstroken 5 als dunne lagen aangebracht.

Voor het speciale, hier weergegeven geval, waarin de reeds genoemde, niet-integrale systeemrelatie inhoudt, dat m = 3 en n = 2 volgt uit deze numerieke waarden, dat de indexstroken 5 afwisselend op iedere tweede beschermingsband 3 zijn aangebracht, zoals figuur 1 laat zien. Meer algemeen kan worden gesteld, 10 dat wanneer bij n stellen of triaden van steeds drie kleurfosforstroken R, G en B m indexstroken worden toegepast, waarbij n en m natuurlijke priemgetallen zijn, m indexstroken aan 3n beschermingsbanden worden toegewezen. Voor m = 3 en n = 2 worden drie indexstroken 5 aan zes beschermingsbanden 3 toegewezen. Figuur 1 toont een voorbeeld, waarbij de indexstroken 5 aan iedere tweede beschermingsband 3 zijn toegewezen. Ook is het mogelijk, dat twee indexstroken opeenvolgend aan vier opeenvolgende 15 beschermingsbanden worden toegevoegd, dat wil zeggen, dat twee indexstroken aan twee aangrenzende beschermingsbanden worden toegewezen, terwijl aan de volgende twee aangrenzende beschermingsbanden geen indexstroken worden toegewezen, waarbij het desbetreffende verdelingspatroon van indexstroken en beschermingsbanden zich cyclisch herhaalt.

De indexstroken 5 volgens figuur 1 hebben een breedte Wh welke niet groter is dan de minimale waarde 20 van de breedte Wc van de bijbehorende beschermingsband 3, en zijn op zodanige wijze gerangschikt, dat het middelpunt, beschouwd in de breedterichting, van iedere indexstrook 5 samenvalt met dat van de bijbehorende beschermingsband 3.

Bij een dergelijk verdelingspatroon van kleurfosforstroken en beschermingsbanden hebben de kleurfosforstroken 2 een steeds gelijke steekwaarde p, terwijl slechts de breedte WG van de groene kleurfosfor-25 stroken 2G een grotere waarde heeft dan die van de breedten WR, WB van de overige kleurfosforstroken, zodat de relatie WC2 > WC1 = WC3 geldt voor de breedte WC1 van de beschermingsband 31 tussen de rode fosforstrook 2R en de groene fosforstrook 2G, de breedte WC2 van de beschermingsband 32 tussen de blauwe fosforstrook 2B en de rode 30 fosforstrook 2R en de breedte WC3 van de beschermingsband 33 tussen de groene fosforstrook 2B en de blauwe fosforstrook B. Als gevolg daarvan is het, door voor de breedte W, van de indexstroken 5 een waarde te kiezen, welke nagenoeg gelijk aan doch niet groter dan de waarde van de breedten WC1, WC3 is, mogeiijk om de respectieve indexstroken 5 zodanig op de beschermingsbanden 3 aan te brengen, dat zij in de breedterichting niet daarbuiten uitsteken.

35 Opgemerkt wordt, dat de afstand of het interval tussen de aangrenzende indexstroken 5 in de horizontale of beeldregelaftastrichting, dat wil zeggen in de door de pijl H in figuur 1 aangeduide richting, niet constant op de waarde 2p ligt, zoals bij het eerder beschreven stelsel van bekend type; in plaats daarvan zijn enige indexstroken ten opzichte van hun bij een standaardsteekwaarde behorende positie verschoven. Deze bij de standaardsteekwaarde behorende positie wordt verondersteld de positie te zijn, waarin een indexstrook een 40 faseverschil van p/2 ten opzichte van de op steeds gelijke afstanden tot elkaar aangebrachte, overige indexstroken 5 vertoont, waarbij de hart-tot-hartafstand tussen aangrenzende indexstroken of steekwaarde constant en gelijk aan 2p is. Duidelijk zal zijn, dat de positie van de indexstrook 5., tussen de rode fosforstrook 2R en de groene fosforstrook 2G in figuur 1 ten opzichte van de zojuist gedefinieerde, bij de standaardsteekwaarde behorende positie met een bedrag d., in de richting naar de rode kleurfosforstrook 2R 45 (dat wil zeggen naar links in figuur 1) is verschoven, terwijl de positie van de indexstrook 53 tussen de groene kleurfosforstrook 2G en de blauwe kleurfosforstrook 2B in figuur 1 met een bedrag d3 in de richting naar de blauwe fosforstrook 2B (dat wil zeggen naar rechts in figuur 1) is verschoven. De indexstrook 52 tussen de blauwe kleurfosforstrook 2B en de rode kleurfosforstrook 2R bevindt zich daarentegen in de hiervoor gedefinieerde, bij de standaardsteekwaarde behorende positie.

50 Voorts wordt opgemerkt, aangezien de verschuiving met een bedrag d-, van de indexstrook 5-, en de verschuiving met een bedrag d3 van de indexstrook 53 onderling gelijk doch tegengesteld zijn, deze verschuivingen d^ d3 elkaar binnen het totale stelsel van twee triaden van steeds een rode, een groene en een blauwe kleurfosforstrook elkaar opheffen, zodat hun totale invloed op het indexsignaaldetectiestelsel (zie figuur 5) nagenoeg verwaarloosbaar is.

55 De als fasevergrendelde lus werkende schakeling 33 volgens figuur 5 treedt namelijk in reactie op het faseverschil tussen de ingangssignalen in werking om een constante faserelatie van de uitgangssignalen in vergelijking met de ingangssignalen te onderhouden. De responsietijdconstante van de schakeling 33

Claims

5 193298 verschilt echter één of meer cijfers van de ingangssignaalperiode, zodat de werking van de schakeling niet in aanzienlijke mate door het in de opeenvolging van enige perioden van de ingangssignalen optredende faseverschil wordt beïnvloed. Bij de uit de indexstroken 5 volgens figuur 1 resulterende indexsignalen worden slechts geringe faseverschuivingen in de eerste en de derde periode van de door een periode van 5 drie gekenmerkte signalen teweeggebracht, waarbij deze faseverschuivingen elkaar opheffen. Bij middeling over de drie opeenvolgende signaalperioden blijkt geen faseverschuiving naar voren te komen, zodat gesteld kan worden, dat in de indexsignalen als geheel geen faseverschuiving is opgetreden. Op deze wijze kunnen de hiervoor beschreven, normale kleurschakelsignalen op basis van de uit de indexstroken volgens figuur 1 afgeleide indexsignalen worden verkregen. Opgemerkt wordt, dat aangezien de breedte W, van de 10 indexstrook 5 kan worden gekozen binnen een ruim gebied, dat de kleinste waarde van de breedten WC1, WC2 en WC3 van de beschermingsbanden 3 niet te boven gaat, geen gevaar aanwezig is, dat de intensiteit van het indexsignaal een ongewenste verlaging ondergaat. Opgemerkt wordt nog, dat een schermpaneel van de constructie volgens figuur 1 kan worden gebruikt voor een kleurenkathodestraalbuis van het indextype volgens figuur 3. 15 Figuur 2 toont een tweede uitvoeringsvorm, waarbij de breedten WR, WG en WB van de respectieve kleurfosforstroken 2R, 2G en 2B van elkaar verschillen, bijvoorbeeld zodanig, dat WG > W8 > WR. In dit geval geldt de relatie WC2 > WC1 > WC3 voor de breedte WC1 van de beschermingsband 3., tussen de rode fosforstrook 2R en de groene fosfor-20 strook 2G, de breedte WC2 van de beschermingsband 32 tussen de blauwe fosforstrook 2B en de rode fosforstrook 2R, en de breedte WC3 van de beschermingsband 33 tussen de groene fosforstrook 2G en de blauwe fosforstrook 2B. Wat betreft de verschuiving van de respectieve indexstroken 5 ten opzichte van de hiervoor gedefinieerde, bij de standaardsteekwaarde behorende positie, kan worden opgemerkt, dat de indexstrook 5, op de beschermingsband 3, met een bedrag d., naar links in figuur 2 is verschoven, de 25 indexstrook 52 op de beschermingsband 32 met een bedrag d2 naar rechts in figuur 2 is verschoven, en dat de indexstrook 53 met een bedrag d3 naar rechts in figuur 2 is verschoven. De uitvoeringsvorm volgens figuur 2 komt in alle overige opzichten overeen met die volgens figuur 1, zodat de met die in figuur 1 overeenkomende onderdelen weer met dezelfde respectieve verwijzings-symbolen zijn aangeduid, een gedetailleerde beschrijving van deze onderdelen wordt eenvoudigheidshalve 30 niet opnieuw gegeven. Opgemerkt wordt nog, dat voor de breedte W., van de indexstrook 5, een zo groot mogelijke waarde kan worden gekozen, zo lang als deze waarde niet boven de minimale breedtewaarde WC3 van de beschermingsband 33 ligt. Bij de tweede uitvoeringsvorm volgens figuur 2 is het verschuivingsbedrag d-, van de indexstrook in grootte gelijk aan de som (d2 + d3) van de verschuivingsbedragen van de respectieve indexstroken 52, 53 35 (d1 = d2 + d3) , doch in tegenfase daarmee, zodat de faseverschuiving bij middeling over de respectievelijk bijbehorende drie indexsignaalperioden van de drie indexstroken 5,, 52 en 53 tot nul wordt teruggebracht. Als gevolg daarvan is het mogelijk om de normale kleurschakelsignalen te verkrijgen, zonder dat de werking van de als fasevergrendelde lus werkende schakeling nadelig wordt beïnvloed, zoals ook bij de hiervoor beschreven, eerste uitvoeringsvorm het geval is. 40 Uit het voorgaande blijkt, dat bij een kleurenkathodestraalbuis van het index-type waarbij, zelfs wanneer ten minste één van de kleurfosforstroken een van die van de overige kleurfosforstroken afwijkende breedte heeft, de indexstroken een grotere breedte kunnen hebben, terwijl desondanks aan het vereiste voor een niet-integrale systeemrelatie wordt voldaan. Op deze wijze ontstaat de mogelijkheid indexsignalen van een hoger signaalniveau te verkrijgen, terwijl de normale kleurschakelsignalen kunnen worden verkregen zonder 45 nadelige beïnvloeding van de als fasevergrendelde lus werkende schakeling of aanverwante schakeling. Voor de genoemde getallen m en n voor de reeds genoemde, niet-integrale systeemrelatie bestaat niet de beperking tot respectievelijk 3 en 2, doch willekeurig andere priemgetallen kunnen worden gebruikt. 50 Conclusies

1. Kleurenkathodestraalbuis van het index-type, omvattende een beeldscherm met een schermoppervlak dat geschikt is om te worden afgetast door een enkele elektronenbundel die het beeld telkens in de breedterichting van het schermoppervlak aftast om opeenvolgende horizontale lijnen van een beeld te 55 leveren, met een groot aantal rode, groene en blauwe kleurfosforstroken, welke zich in breedterichting cyclisch herhalend evenwijdig aan elkaar en loodrecht op de breedterichting op het schermoppervlak van de kathodestraalbuis zijn aangebracht, waarbij aangrenzende kleurfosforstroken door beschermingsbanden zijn 193298 6 gescheiden en waarbij m indexstroken, welke aan n stellen van steeds drie kleurfosforstroken zijn toegevoegd, op beschermingsbanden zijn gerangschikt, waarbij n en m natuurlijke priemgetallen zijn, waarbij de hart-tot-hartafstanden in de breedterichting tussen de aangrenzende kleurfosforstroken aan elkaar gelijk zijn, de breedte van ten minste de rode, de groene of de blauwe kleurfosforstroken verschilt van de breedten van 5 de andere kleurfosforstroken, de respectieve indexstroken een constante breedte hebben, waarbij de indexstroken in breedterichting onregelmatig zijn verdeeld in een patroon dat zich iedere m indexstroken herhaalt, met het kenmerk, dat de breedte van de resp. indexstroken niet groter dan de minimale breedte van de beschermingsband is, en dat de indexstroken zodanig zijn aangebracht, dat hun middellijnen, beschouwd in de breedterichting, samenvallen met die van de bijbehorende beschermingsbanden.

2. Kleurenkathodestraalbuis van het indextype volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat m en n de respectieve waarden 3 en 2 hebben.

3. Kleurenkathodestraalbuis van het indextype volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat de breedte van de groene fosforstrook groter is dan de breedten van de overige kleurfosforstroken.

4. Kleurenkathodestraalbuis van het indextype volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat voor de 15 respectieve breedten WG, WB en WR van de groene, blauwe en rode kleurfosforstroken zodanige waarden zijn gekozen, dat wordt voldaan aan de relatie WG > WB > WR. Hierbij 3 bladen tekening