NL2000871C2 - Orthodontische bracket. - Google Patents

Description

Q.2EX88

ORTHODONTISCHE BRACKET

De uitvinding heeft betrekking op een orthodontische bracket, 5 ook wel slotje, omvattende een aangrijplichaam en ten minste een bevestigingslichaam, waarbij het aangrijplichaam een aangrijpoppervlak omvat dat is ingericht om te worden verbonden aan een oppervlak van een gebitselement, en waarbij het bevestigingslichaam is ingericht om te worden verbonden 10 met een spanorgaan, bijvoorbeeld een draad met elastische eigenschappen.

Dergelijke brackets zijn algemeen bekend.

15 In de praktijk wordt een aangrijplichaam ook wel aangeduid met 'basis'. Beide termen zullen hierna door elkaar gebruikt worden.

Bij het corrigeren van de stand van ten minste een 20 gebitselement wordt er in de orthodontie veelvuldig gebruik gemaakt van een vaste ofwel slotjesbeugel, waarbij brackets worden bevestigd op de tanden. Door deze brackets wordt een doorgaans metalen draad onder spanning aangebracht, waarbij deze spanning wordt overgedragen op de brackets en daarmee op 25 de tanden, waardoor de stand van deze tanden wordt gewijzigd. Doorgaans worden er om de kiezen metalen banden aangebracht voor het daaraan verbinden van de metalen spandraad, daar op deze manier de draad beter onder spanning gezet kan worden.

30 In de regel zijn dergelijke brackets vervaardigd uit metallische, porseleinen of keramische materialen, daar deze materialen goed in staat zijn de spanning van de spandraad over te dragen aan de tanden. Alvorens deze brackets te verbinden aan de tanden wordt er op het oppervlak van de 2 tand, waar de bracket bevestigd gaat worden, een geringe hoeveelheid glazuur opgelost door middel van bijvoorbeeld een fosforzuuroplossing met een concentratie van 35%. Hierna wordt er een hechtmiddel aangebracht en kan de bracket 5 geplaatst worden op de tand. Het oplossen van het tandglazuur, doorgaans tot een diepte van ongeveer 30 tot 40 Urn, heeft onder andere als resultaat dat het oppervlak van de tand wordt verruwd en poreus wordt, wat de mechanische verbinding van het hechtmiddel aan het tandoppervlak 10 verbetert. Bovendien komen door deze etsmethoden collageenvezels enigszins bloot te liggen, waaraan het gebruikte hechtmiddel zich bindt, waardoor tevens een chemische verbinding ontstaat.

15 Hoewel de hoeveelheid opgelost glazuur normaal gesproken niet al te groot is, leidt het oplossen van dit glazuur tot een beschadiging van de tanden. Ook nadat de stand van de tanden naar voldoening is aangepast en de beugel verwijderd kan worden, zal een dergelijke beschadiging doorgaans van 20 blijvende aard zijn, behoudens enige remineralisatie.

Een dergelijke verbindingsmethode heeft bovendien als nadeel dat deze niet werkt op niet natuurlijke gebitselementen zoals gouden of porseleinen kronen of amalgaam- of 25 composietvullingen, aangezien het hechtmiddel hier geen chemische werking heeft door de afwezigheid van collageenvezels, waardoor alleen de mechanische verbinding overblijft. Bovendien is het niet aantrekkelijk om een dergelijke kostbare kroon of brug te beschadigen door deze te 30 verruwen, waardoor ook niet de gewenste sterkte van de mechanische verbinding verkregen kan worden.

Het is het doel van de uitvinding om te voorzien in een 3 goedkope, efficiënte, eenvoudig aanbrengbare en/of veelzijdige orthodontische bracket die de bovenstaande bezwaren ondervangt.

5 Hiertoe heeft een orthodontische bracket van de in de aanhef vermelde soort volgens de uitvinding als bijzonderheid dat ten minste het aangrijplichaam althans in hoofdzaak is vervaardigd uit een zodanig flexibel materiaal dat het aangrijpoppervlak zich bij het handmatig aanbrengen op het 10 gebitselement vormt naar het oppervlak van het gebitselement. Bij voorkeur is het aangrijplichaam zodanig ingericht dat het aangrijpoppervlak in verbonden toestand althans in hoofdzaak de oppervlaktekromming van het gebitselement aanneemt. Hierdoor is er voorzien in een bracket met een goede pasvorm, 15 waarbij de bracket bij het aandrukken op het gebitselement, bijvoorbeeld een tand, zich aanpast aan de curvatuur van het tandoppervlak, waarbij de twee oppervlakken nauw aansluiten en nagenoeg complementair zijn.

20 Opgemerkt moet worden dat deze oppervlaktekromming van het gebitselement per persoon en per tand verschillen. Een flexibel aangrijplichaam, ofwel basis, biedt dan het voordeel dat deze zich vormt naar dit individuele oppervlak van het gebitselement. Op deze manier zou er volstaan kunnen worden 25 met enigszins generieke brackets, waarbij door het vervormen van het aangrijplichaam alsnog de oppervlaktekromming van het specifieke gebitselement wordt aangenomen.

In een verdere voorkeursuitvoeringsvorm van een 30 orthodontische bracket overeenkomstig de uitvinding heeft het aangrijplichaam in onverbonden toestand althans in hoofdzaak de vorm van een zuignap, waarbij het aangrijpoppervlak in onverbonden toestand een althans ten dele gekromd oppervlak 4 omvat. Met een gekromd oppervlak moet in dit verband onder andere verstaan worden een althans deels bol- of ellipsoïdevormig oppervlak. Bij voorkeur is de bracket vervormbaar van een eerste toestand waarbij het 5 aangrijpoppervlak een althans ten dele gekromd oppervlak omvat, naar een tweede toestand waarbij het aangrijpoppervlak althans in hoofdzaak de oppervlaktekromming van het te verbinden gebitselement aanneemt. Door een dergelijke opbouw kan de bracket worden aangebracht op een gebitselement als 10 ware het een zuignap, waarbij de initiële kromming van het aangrijpoppervlak bij het handmatig aanbrengen van de bracket de vorm aanneemt van de oppervlaktekromming van het gebitselement. Nog meer bij voorkeur is het aangrijplichaam ingericht om in verbonden toestand een nagenoeg afgesloten 15 ruimte te vormen tussen het aangrijpoppervlak en het oppervlak van het gebitselement. Hierdoor wordt er voorzien in een goede randaansluiting, wat de verbindingseigenschappen van de bracket bevordert.

20 In een verdere voorkeursuitvoeringsvorm van een orthodontische bracket overeenkomstig de uitvinding is het aangrijplichaam ingericht om hechtmiddel daarop aan te brengen voor het hechten van het aangrijpoppervlak aan het oppervlak van het gebitselement. Het bij voorkeur gekromde 25 oppervlak met meer bij voorkeur de vorm van een zuignap is hierbij geschikt om in onverbonden toestand genoemd hechtmiddel op te nemen, waarbij het aangrijplichaam als een kom fungeert om het hechtmiddel vast te houden. Wanneer de bracket volgens de uitvinding nu wordt aangebracht aan het 30 gebitselement, zal het aangrijpoppervlak zich vormen naar het oppervlak van het gebitselement. Er ontstaat hierbij een dunne film van hechtmiddel tussen het aangrijpoppervlak en het oppervlak van het gebitselement. Zoals de vakman zal 5 begrijpen komt een dergelijke dunne film van hechtmiddel de retentie van de bracket aan het gebitselement ten goede.

Bij het aanbrengen van de bracket op het gebitselement zal 5 een deel van het hechtmiddel uit het komvormige aangrijpoppervlak van het aangrijplichaam geperst worden langs de randen van het aangrijpoppervlak. Dit overtollige hechtmiddel aan de randen van de bracket kan hierna verwijderd worden. Het op deze wijze aanbrengen van de 10 bracket met uitpersen van het overtollige hechtmiddel langs de randen draagt bij aan het verbeteren van de randaansluiting.

In een verdere voorkeursuitvoeringsvorm van een 15 orthodontische bracket volgens de uitvinding is het aangrijplichaam ingericht om een nagenoeg gesloten ruimte te vormen tussen het aangrijpoppervlak en het oppervlak van het gebitselement waartussen het hechtmiddel zich uitstrekt. En bij voorkeur omvat de ruimte tussen de het aangrijpoppervlak 20 en het oppervlak van het gebitselement een nagenoeg vacuüm. Een dergelijke opbouw is voordelig, daar het aangebrachte hechtmiddel dat een dunne film vormt tussen het aangrijpoppervlak en het gebitselement moeilijk toegankelijk is voor bijvoorbeeld speeksel, waardoor het hechtmiddel 25 nauwelijks kan worden aangetast hierdoor. Dientengevolge blijft de hechtende werking van het hechtmiddel langer gewaarborgd.

Opgemerkt moet worden dat door bovengenoemde maatregelen het 30 opruwen van het oppervlak van het gebitselement door het oplossen van het glazuur daarvan niet meer noodzakelijk is, daar de bracket, en bij voorkeur met behulp van het hechtmiddel, zelf al voldoende hechtende werking heeft. Het 6 zal duidelijk zijn dat de bracket volgens de uitvinding voorziet in een element voor gebruik bij gebitscorrectie waarbij de gebitselementen niet beschadigd raken. Ook is de onderhavige uitvinding inzetbaar bij kronen en bruggen, daar 5 de chemische verbinding met bijvoorbeeld de collageenvezels bij de bekende bracket niet meer noodzakelijk is voor het verkrijgen van de benodigde sterke verbinding.

In een verdere voorkeursuitvoeringsvorm van een 10 orthodontische bracket volgens de uitvinding is het bevestigingslichaam althans in hoofdzaak vervaardigd uit het flexibele materiaal van het aangrijplichaam. Hiermee is er voorzien in een geheel flexibele bracket met goede schok brekende eigenschappen. In een andere uitvoeringsvorm is het 15 bevestigingslichaam althans in hoofdzaak vervaardigd uit een stijver materiaal dan het flexibele materiaal van het aangrijplichaam. Gedacht kan in dit verband worden aan bijvoorbeeld keramiek of een stijf kunststof. Bij voorkeur is het bevestigingslichaam vervaardigd uit een metaal. Meer bij 20 voorkeur omvat het flexibele materiaal een gekozen uit de groep van elastomeren.

Opgemerkt moet worden dat de uitvinding niet beperkt is tot een bepaald type bevestigingsorgaan. Een orthodontische 25 bracket volgens de uitvinding kan bijvoorbeeld zijn uitgevoerd met een kliksysteem bekend onder de merknaam "Damon".

In een verdere voorkeursuitvoeringsvorm van een 30 orthodontische bracket volgens de uitvinding omvat het flexibele materiaal een kunststof. Bij voorkeur omvat het flexibele materiaal een materiaal gekozen uit de groep van elastomeren. In een andere uitvoeringsvorm omvat het 7 flexibele materiaal rubber.

De uitvinding zal nader worden toegelicht aan de hand van in tekening weergeven figuren van een voorkeursuitvoeringsvorm 5 overeenkomstig de uitvinding, waarin: — Fig. 1 schematisch een overzicht toont van een systeem voor het corrigeren van de stand van het gebit gebruikmakend van een bracket volgens de 10 uitvinding; — Fig. 2 een voorkeursuitvoeringsvorm van een bracket volgens de uitvinding schematisch weergeeft; 15 - Fig. 3 de bracket uit figuur 2 vanuit een ander aanzicht weergeeft; — Fig. 4a schematisch de bracket volgens de uitvinding in dwarsdoorsnede langs de lijn IV uit 20 figuur 1 toont in onverbonden toestand; en — Fig. 4b de bracket schematisch toont langs de lijn IV uit figuur 1 in verbonden toestand.

25 In figuur 1 zijn drie tanden 10 weergegeven met daarop aangebracht een vaste ofwel slotjesbeugel· 100 voor het corrigeren van de stand van de tanden 10. De beugel 100 bestaat onder andere uit brackets 1 waartussen een metalen spandraad 6 gespannen is. De brackets 1 zijn met hun 30 aangrijplichaam, ofwel basis 2 op de tanden 10 verbonden.

Zoals meer in detail is weergegeven in figuur 2, bestaat een bracket 1 uit genoemde basis 2 en twee daarop aangebrachte 8 bevestigingslichamen 4, die ieder weer twee haken 4a en 4b omvatten. Tussen de haken 4a en 4b is er voorzien in een sleuf 5, waarin de spandraad 6 opgenomen kan worden. Na het aanbrengen van de spandraad 6 in de gleuven 5 van beide 5 bevestigingslichamen 4 wordt een elastiekje 7 aangebracht, zoals zichtbaar in figuur 1, dat zich uitstrekt over de spandraad 6 en onder vleugels 9 van de haken 4a en 4b, hierbij de spandraad 6 fixerend.

10 De uitvinding moet echter geenszins beperkend worden opgevat wat betreft de gebruikte bevestigingslichamen. In een andere uitvoering is het bijvoorbeeld mogelijk gebruik te maken van het kliksysteem op de markt gebracht onder de merknaam "Damon".

15

De basis 2 omvat zoals zichtbaar een gekromd aangrijpoppervlak 3 met een bodem 3a ter plaatse van de bevestigingslichamen 4. Het aangrijpoppervlak 3 heeft in onverbonden toestand, zoals ook zichtbaar in figuur 4a, 20 enigszins de vorm van een zuignap, waarbij de bodem 3a uitermate geschikt is voor het daarop aanbrengen van een hechtmiddel 8, waarbij het gekromde aangrijpoppervlak 3 fungeert als een kom.

25 Wanneer de bracket 1 nu wordt aangebracht op een tandoppervlak 11 in een richting II, zal het aangrijpoppervlak 3 zich vormen naar het tandoppervlak 11 wanneer deze contact maken. De basis 2 met aangrijpoppervlak 3 zal zich dan ook vervormen in een richting aangegeven met 30 I. Zoals ook weergegeven in figuur 4a, is er een flinke hoeveelheid hechtmiddel 8 aangebracht in de gekromde basis 2. Bij het handmatig aandrukken van de bracket 1 in de richting II, waarbij het aangrijpoppervlak 2 zich zal vormen naar het 9 tandoppervlak 11, zal het overschot aan hechtmiddel 8 langs de randen 2a naar buiten geperst worden. Hierdoor wordt er naast een zeer goede randafsluiting voorzien in een dunne film hechtmiddel 8 die zich uitstrekt tussen het 5 aangrijpoppervlak 3 van de basis 2 en het tandoppervlak 11, zoals weergegeven in figuur 4b. Het is gebleken dat een dergelijk dunne film hechtmiddel 8 voorziet in uitstekende retentie voor de bracket 1 op de tand 10.

10 Door de goede randafsluiting vormen het aangrijpoppervlak 3 en het tandoppervlak 11 een afgesloten ruimte, waardoor het hechtmiddel 8 moeilijk toegankelijk is voor bijvoorbeeld speeksel, waardoor de hechting van de bracket 1 aan de tand 10 duurzaam is. Het loskomen van brackets wordt aldus zoveel 15 mogelijk vermeden. Bovendien heeft een dergelijke afgesloten ruimte ook een verbindende werking gelijk een zuignap door het wegdrukken van alle lucht onder de basis 2 bij het aanbrengen van de bracket 1 in richting II.

20 De uitvinding beperkt zich niet tot de thans besproken uitvoeringsvorm, doch strekt zich tevens uit tot andere voorkeursvarianten vallend binnen het bereik van de aangehechte conclusies. Zo zal de vakman begrijpen dat de bracket volgens de uitvinding tevens geschikt is om 25 aangebracht te worden op niet natuurlijke gebitselementen zoals gouden of porseleinen kronen of amalgaam- of composietvullingen.

Claims (11)

1. Orthodontische bracket omvattende een aangrijplichaam en ten minste een bevestigingslichaam, waarbij het 5 aangrijplichaam een aangrijpoppervlak omvat dat is ingericht om te worden verbonden aan een oppervlak van een gebitselement, en waarbij het bevestigingslichaam is ingericht om te worden verbonden met een spanorgaan, met het kenmerk, dat ten minste het aangrijplichaam 10 althans in hoofdzaak is vervaardigd uit een zodanig flexibel materiaal dat het aangrijpoppervlak zich bij het handmatig aanbrengen op het gebitselement vormt naar het oppervlak van het gebitselement, waarbij het aangrijplichaam in onverbonden toestand althans in 15 hoofdzaak de vorm heeft van een zuignap, en waarbij het aangrijpoppervlak in onverbonden toestand een althans ten dele gekromd oppervlak omvat.

2. Orthodontische bracket volgens conclusie 1, waarbij het 20 aangrijplichaam zodanig is ingericht dat het aangrijpoppervlak in verbonden toestand althans in hoofdzaak de oppervlaktekromming van het gebitselement aanneemt.

3. Orthodontische bracket volgens conclusie 1 of 2, waarbij de bracket vervormbaar is van een eerste toestand waarbij het aangrijpoppervlak een althans ten dele gekromd oppervlak omvat, naar een tweede toestand waarbij het aangrijpoppervlak althans in hoofdzaak de 30 oppervlaktekromming van het te verbinden gebitselement aanneemt.

4. Orthodontische bracket volgens een van de voorgaande conclusies 1, 2 of 3, waarbij het aangrijplichaam is ingericht om in verbonden toestand een nagenoeg afgesloten ruimte te vormen tussen het 5 aangrijpoppervlak en het oppervlak van het gebitselement.

5. Orthodontische bracket volgens een der voorgaande conclusies 1 tot en met 4, waarbij het aangrijplichaam 10 is ingericht om hechtmiddel daarop aan te brengen voor het hechten van het aangrijpoppervlak aan het oppervlak van het gebitselement.

6. Orthodontische bracket volgens conclusie 4 of 5, 15 waarbij het aangrijplichaam is ingericht om een nagenoeg gesloten ruimte te vormen tussen het aangrijpoppervlak en het oppervlak van het gebitselement waartussen het hechtmiddel zich uitstrekt. 20

7. Orthodontische bracket volgens een der voorgaande conclusies 1 tot en met 6, waarbij de ruimte tussen de het aangrijpoppervlak en het oppervlak van het gebitselement een nagenoeg vacuüm omvat. 25

8. Orthodontische bracket volgens een der voorgaande conclusies 1 tot en met 7, waarbij het bevestigingslichaam althans in hoofdzaak is vervaardigd uit het flexibele materiaal van het aangrijplichaam. 30

9. Orthodontische bracket volgens een der voorgaande conclusies 1 tot en met 7, waarbij het bevestigingslichaam althans in hoofdzaak is vervaardigd uit een stijver materiaal dan het flexibele materiaal van het aangrijplichaam.

10. Orthodontische bracket volgens conclusie 9, waarbij het 5 bevestigingslichaam is vervaardigd uit een metaal.

11. Orthodontische bracket volgens een der voorgaande conclusies 1 tot en met 10, waarbij het flexibele materiaal een kunststof omvat. 10