NL8403242A - Contourcorrectieschakeling voor een televisiestelsel. - Google Patents

Description

* * NL 32431-dV/kvn

Contourcorrectieschakeling voor een televisiestelsei.

De uitvinding heeft betrekking op een contourcorrectieschakeling voor een televisiestelsei, dat is uitgerust met middelen, die tenminste een eerste en een tweede video-kleursignaal leveren, welke correctieschakeling is voorzien 5 van een eerste orgaan, dat een eerste contoursignaal afleidt uit één van de videokleursignalen, welk contoursignaal doorlopend wordt gecombineerd met de genoemde kleursignalen voor het versterken van de beeldscherpte ter plaatse van de kleurovergangen.

10 Het is bekend dat de beeldscherpte kan worden verhoogd door een apertuurcorrectie of contourcorrectie. Een dergelijke correctie leidt tot een verbetering van een reso-lutieverlies ten gevolge van onvolkomenheden bij de produk-tie- en overdracht van beeldsignalen. Het is bekend om bij 15 camera's, die gebruik maken van rode, groene en blauwe came-ra-opneemelementen, hoogfrequente horizontale en verticale ruimtelijke informatie uit één van de drie kleursignalen af te scheiden en deze informatie toe te voegen aan elk van de drie kleursignalen of het luminantie-signaal. Gewoonlijk 20 wordt het groene signaal gebruikt voor het afleiden van een apertuur- of contourcorrectiesignaal, aangezien het merendeel van de versterking, die voor de meeste gemiddelde scènes noodzakelijk is, het beste kan worden afgeleid uit de contouren van het groene videosignaal. Dit uit het groene 25 signaal afgeleide contourcorrectiesignaal wordt vervolgens toegevoegd aan elk van de drie kleursignalen afzonderlijk of aan het luminantiesignaal. Op deze wijze levert het apertuur-gecorrigeerde kleursignaal scherpe overgangen op.

Apertuur-gecorrigeerde kleursignalen, waarbij al-30 leen van het groene videosignaal gebruik werd gemaakt, leveren het probleem op, dat scènes, die weinig tot geen groene informatie bevatten, zacht of niet scherp lijken. Rode scènes met een groot oppervlak zijn bijvoorbeeld duidelijk zacht, aangezien er geen contourinformatie uit het rode vi-35 deosignaal aanwezig is. Bij een dergelijk stelsel, waarbij de rode en groene videosignalen van elkaar gescheiden zijn, levert de combinatie van een versterkt, van het groene sig- 8403242 ' ƒ f - 2 - naai afgeleid contoursignaal en het niet versterkte rode signaal een onbalans op, hetgeen soms bij de kijker de indruk wekt, dat het beeld afkomstig is van een camera die niet is scherpgesteld. Voorts kunnen in het geval dat de 5 rode en groene videosignalen aan elkaar grenzen, de groen-versterkte contoursignalen zich uitstrekken in het rode videos ignaalgebied en de luminantie aan de rand van het rode signaal verlagen. Indien het rode beeld klein is, vormt dit gedeelte met lage luminantie een aanmerkelijk deel van het 10 totale beeld, waardoor het rode beeld donker lijkt.

De versterkingsonbalans tussen afzonderlijke rode en groene beelden zou kunnen worden opgeheven door een contoursignaal af te leiden uit het rode videosignaal en dit signaal te sommeren met het groene contoursignaal. Dit kan 15 echter andere problemen veroorzaken, wanneer de beide beelden aan elkaar grenzen, doordat de overgangen van de rode en groene contoursignalen elkaar in de grenspunten kunnen opheffen, waardoor een verlies of onbalans van de versterking aan de kleurranden wordt veroorzaakt. Voorts kan, in het 20 geval dat de beelden niet samenvallen of elkaar overlappen, deze oplossing de fout door het niet samenvallen accentueren in plaats van verminderen, zoals het geval is wanneer het contoursignaal wordt afgeleid van slechts één kleur videosignaal, zoals het groene videosignaal.

25 Het probleem bij toepassing van een contoursig- naal, dat is afgeleid van slechts één van de drie video-kleursignalen, alsmede de neiging tot het accentueren van de fout door niet samenvallen, is beschreven in de stand van de techniek. Het Amerikaanse octrooischrift 4.209.801 be-30 schrijft een schakeling, waarbij het apertuurcorrectiesignaal normaal wordt afgeleid van het groene videosignaal maar tevens van het rode videosignaal, wanneer het rode videosignaal een grootte bereikt van ongeveer twee maal het amplitu-deniveau van het groene videosignaal. Het Amerikaanse oc-35 trooischrift 3.681.520 betreft een schakeling, waarbij het apertuurcorrectiesignaal wordt afgeleid door het onderzoeken van de amplitude van de groene, blauwe en rode videosignalen en dat signaal te gebruiken, dat de grootste amplitude heeft, voor het afleiden van het contour- of apertuurcorrec- 8403242 - 3 - tiesignaal. Het Amerikaanse octrooischrift RE 29.570 betreft een schakeling voor het voorkomen van overcompensatie bij apertuurcorrectie, in het bijzonder gedurende een superposi-tiefout. Het contourcorrectiesignaal wordt afgeleid van 5 slechts één van de kleursignalen, en vervolgens toegevoegd aan elk van de rode, groene en blauwe kleursignalen afzonderlijk of via een matrixnetwerk.

Uit de genoemde octrooischriften blijkt, dat het bekend is om een door een kleurencamera opgewekt beeld 10 scherper te maken door een apertuur- of contourcorrectiesignaal toe te voegen aan het videosignaal, zodat de randen hiervan worden geaccentueerd. Wanneer echter het contoursig-naal altijd uit êén van de drie kleuren wordt afgeleid, zoals het groene videosignaal, dan zullen scènes, die hoofdza-15 kelijk een andere kleur, zoals rood, bevatten, zacht worden aan de randen, aangezien er geen contourinformatie uit het rode videosignaal aanwezig is. Wordt echter het contoursig-naal afgeleid uit meer dan één kleursignaal, bijvoorbeeld zowel het rode als het groene videosignaal, dan kunnen ande-20 re problemen ontstaan, zoals de totale opheffing van de contours ignalen, wanneer de beelden aan elkaar grenzen, of het accentueren van samenvallingsfouten bij een in geringe mate niet samenvallend beeld.

De uitvinding beoogt een contourcorrectieschake-25 ling van de in de aanhef genoemde soort te verschaffen, waarmede de contoursignalen op zodanige wijze worden opgewekt, dat accentueren van kleur-samenvallingsfouten worden geminimaliseerd.

Volgens de uitvinding omvat de correctieschake-30 ling van de bovengenoemde soort hiertoe een tweede orgaan, dat een tweede contoursignaal afleidt uit het andere video-kleursignaal, waarbij middelen zijn aangebracht, die selectief tevens het tweede contoursignaal combineren met de genoemde kleursignalen in afhankelijkheid van het eerste 35 kleursignaal, zodanig dat kleurovergangen van de kleursignalen niet worden geaccentueerd, wanneer zij niet samenvallen.

De uitvinding wordt hierna nader toegelicht aan de hand van de tekening, waarin een uitvoeringsvoorbeeld is weergegeven.

8403242 4' , - 4 -

Pig. 1 is een blokschema van een bekende schakeling voor het versterken van de beeldscherpte.

De fig. 2A-2C tonen golfvormen, die een werking van de bekende schakeling uit fig. 1 toelichten.

5 De fig. 3A-3C tonen golfvormen, die een andere werking van de bekende schakeling uit fig. 1 toelichten.

De fig. 4A-4D tonen golfvormen ter toelichting van de problemen, die de onderhavige uitviding beoogt te ondervangen.

10 De fig. 5A-5D komen overeen met de fig. 4A-4D en dienen ter toelichting van de problemen, die de onderhavige uitvinding beoogt te ondervangen.

Fig. 6 is een blokschema van een voorkeursuitvoeringsvorm van de schakeling volgens de uitvinding.

15 De fig. 7A-7G tonen golfvormen ter toelichting van een werking van de schakeling volgens de uitvinding.

De fig. 8A-8G tonen golfvormen ter toelichting van een andere werking van de schakeling volgens de onderhavige uitvinding.

20 In fig. 1 is een bekende contourcorrectieschake- ling voor een televisiestelsel weergegeven, waarbij gebruik wordt gemaakt van een blauwe camerabuis 10, een groene came-rabuis 12 en een rode camerabuis 14. Zoals gebruikelijk is, wordt het groene videosignaal toegevoerd aan een contourgene-25 rator 16, die de hoogfrequente video-informatie hieruit haalt en het resulterende contoursignaal toevoert aan optelcircuits 18, 20 en 22. Deze optelcircuits tellen het contoursignaal respectievelijk op bij het blauwe, groene en rode videosignaal, ten einde een contourversterking te verkrijgen, waar-30 door de beeldscherpte wordt verhoogd. De blauwe, groene en rode videosignalen worden aan de optelcircuits toegevoerd via respectieve vertragingslijnen 24, 26 en 28. De vertraging van elk van deze vertragingslijnen komt bij benadering overeen met de vertraging in de contourgenerator 16. De blauwe, groe-35 ne en rode videosignalen kunnen als alternatief eerst bij elkaar worden opgeteld, zodat een luminantiesignaal wordt verkregen, waarbij het contourcorrectiesignaal wordt gevoegd.

De bekende schakelingen, zoals de in fig. 1 weergegeven schakeling,leiden gewoonlijk een contour- of apertuurcor- 840 3242 Γ % - 5 - rectiesignaal af uit het groene videosignaal. Dit vanwege het feit dat in de praktijk is gebleken, dat het contour- of apertuurcorrectiesignaal dient te worden afgeleid uit het kleursignaal, dat de grootste component is van de helderheid 5 van het signaal. Bij televisiecamerastelsels is het helder-heidssignaal gewoonlijk samengesteld uit 0,3QR plus 0,11B plus 0,59G, waarin de letters R, G en B respectievelijk de rode, groene en blauwe kleursignalen aanduiden. Het groene kleursignaal is bijgevolg het signaal, dat gewoonlijk wordt 10 gekozen voor het afleiden van een contourcorrectiesignaal.

Indien echter scènes geen of nagenoeg geen groene informatie bevatten, zullen zij zacht of onscherp lijken. Rode scènes met een groot oppervlak zijn bijvoorbeeld merkbaar zacht, aangezien er geen contourinformatie wordt verkregen uit het 15 rode videosignaal.

De fig. 2 en 3 tonen twee storende situaties, wanneer de contoursignalen alleen uit het groene videosignaal worden afgeleid. Zoals uit fig. 2A blijkt, zijn de groene (G) en rode (R) videosignalen van elkaar gescheiden.

20 De golfvorm in fig. 2B toont een contoursignaal, dat alleen uit het groene videosignaal is afgeleid, terwijl fig. 2C de resulterende vertraagde luminantiegolfvorm weergeeft, wanneer het groene contoursignaal hieraan is toegevoegd. Uit deze golfvorm blijkt, dat de combinatie van het contourver-25 sterkte groene videosignaal en het niet-versterkte rode videosignaal uit balans lijken, hetgeen onder omstandigheden de kijker de indruk geeft, dat het beeld afkomstig is van een camera, die niet op de juiste wijze is scherpgesteld.

De golfvormen volgens de fig. 3A-3C tonen een 30 andere omstandigheid, welke zich voordoet wanneer de rode en groene videosignalen aan elkaar grenzen. Het contourcorrectiesignaal, dat uitsluitend uit het groene videosignaal is afgeleid, is in fig. 3B weergegeven. Wanneer het groene contourcorrectiesignaal wordt toegevoegd aan het vertraagde 35 luminantiesignaal, zoals in fig. 3C is weergegeven, blijkt, dat de negatieve overgangen van het door groen in contour versterkte signaal zich uitstrekken in het rode videosig-naalgebied en de luminantie aan de rand van het rode signaal verlagen. Wanneer het rode beeld klein is, zal dit 8403242 - 6 - lage luminantiesignaal bijgevolg een groter deel vormen van het totale beeld en het totale rode beeld hierdoor donker lijken.

De versterkingsonbalans tussen de rode en groene 5 beelden, zoals weergegeven door de golfvormen uit de fig.

2A, 2B en 2C, zou kunnen worden verminderd door eenvoudigweg een contoursignaal af te leiden uit het rode videosignaal en dit rode contoursignaal op te tellen bij het groene contour-signaal en vervolgens het resulterende contoursignaal toe te 10 voegen aan elk van de kleurvideosignalen of het luminantiesignaal. Deze eenvoudige oplossing kan echter gemakkelijk tot verdere problemen leiden, aangezien het sommeren van rode en groene contoursignalen weer andere problemen oplevert, in het bijzonder wanneer de beelden aan elkaar gren-15 zen. Dit is aangeduid door de golfvormen uit de fig. 4A-4D. Fig. 4A geeft een golfvorm weer, waarbij ongeveer even grote rode en groene beelden naast elkaar liggen. De groene contours ignalen zijn weergegeven door de golfvorm uit fig. 4B, terwijl de rode contoursignalen, die uit het rode videosig-20 naai· zijn afgeleid, in fig. 4C is aangeduid. Wanneer de rode en groene contoursignalen worden samengevoegd en op het vertraagde luminantiesignaal worden gesuperponeerd, wordt het door de golfvorm uit fig. 4D voorgestelde resultaat verkregen. Hieruit blijkt, dat de rode en groene contoursignalen 25 elkaar opheffen in de aangrenzende punten van de rode en groene beelden van gelijk niveau. Dit veroorzaakt een verlies of onbalans van de versterking ter plaatse van de kleurranden.

In fig. 5A is een in geringe mate niet samenval-30 lend beeld weergegeven. Op de ene plaats zijn de groene en rode beelden van elkaar gescheiden, terwijl op een tweede plaats de groene en rode beelden elkaar overlappen. De groene en rode contoursignalen, die respectievelijk uit de groene en rode videosignalen zijn afgeleid, zijn respectievelijk 35 weergegeven in fig. 5B en 5C. Wanneer de contoursignalen worden samengevoegd met het vertraagde luminantiesignaal wordt het in fig. 5D weergegeven resultaat bereikt. Hieruit blijkt, dat de fout ten gevolge van het niet samenvallen wordt geaccentueerd in plaats van onderdrukt, zoals het ge- 8403242

Hr- » *·. » - 7 - val zou zijn bij een enkel contoursignaal.

In fig. 6 is een uitvoeringsvorm van de schakeling volgens de onderhavige uitvinding weergegeven. Evenals bij de bekende schakeling uit fig. 1, wordt hierbij gebruik 5 gemaakt van een contourgenerator voor het afleiden van een contoursignaal uit het groene videosignaal. Voorts is een contourgenerator aangebrachtr welke een tweede contoursignaal afleidt uit het rode videosignaal. Dit uit het rode videosignaal afgeleide tweede contoursignaal wordt selectief 10 toegevoegd aan het groene contoursignaal, ten einde een samengesteld contoursignaal te verkrijgen, dat vervolgens aan het luminantiesignaal wordt toegevoegd op de gebruikelijke wij ze.

De schakeling uit fig. 6 is evenals die uit fig.

15 1/ bestemd voor een televisiestelsel, waarbij blauwe, groene en rode camerabuizen 50, 52 en 54 worden toegepast, die respectievelijk blauwe, groene en rode videosignalen leveren. Deze signalen worden respectievelijk vertraagd door vertra-gingslijnen 56, 58 en 60, voordat zij worden gesommeerd in 20 een optelcircuit 62 ter verkrijging van een luminantiesig-. naai. Het door het optelcircuit 62 gevormde luminantiesignaal wordt vervolgens als eerste ingangssignaal toegevoerd aan een volgend optelcircuit 64, welke het luminantiesignaal sommeert met een contoursignaal, dat overeenkomstig de uit-25 vinding wordt gevormd. De groene contourgenerator 70 leidt een contoursignaal af uit het groene videosignaal en dit contoursignaal wordt geleverd aan een optelcircuit 72, waar selectief een door een poort gevoerd rood contoursignaal wordt toegevoegd.

30 De schakeling voor het leveren van het door een poort gevoerde of gepoorte rode contoursignaal is weergegeven in het onderste deel van fig. 6. Een rood contoursignaal wordt afgeleid uit het rode videosignaal door dit rode videosignaal via een buffer 74 toe te voeren aan een contour-35 generator 76. Deze is op dezelfde wijze uitgevoerd als de contourgenerator 16 en 17 en dient een rood contoursignaal te verschaffen met een golfvorm, zoals weergegeven in de genoemde fig. 4C en 5C.

De uitgang van de contourgenerator is verbonden 844324 2 ' » - 8 - met de ene ingang van een poort 80/ welke bijvoorbeeld op geschikte wijze kan zijn voorzien van een veldeffekttransis-tor. Het poortsignaal opent en sluit de poort 80 selectief, ten einde het door de contourgenerator 76 geleverde rode con-5 toursignaal tegen te houden of door te laten. Het poortsignaal wordt afgeleid uit het groene videosignaal.Hiertoe wordt het groene videosignaal geleverd aan een vertragingslijn 82, welke een vertragingstijd T heeft, die de helft bedraagt van de vertragingstijd 2T van de contourgenerator 76. Het 10 vertraagde groene videosignaal wordt vervolgens via een buffer 84 toegevoerd aan een niveaudetector 86. Alleen wanneer het groene videosignaalniveau meer dan 10% van een nominaal niveau bedraagt, wordt het doorgelaten en versterkt door een versterker 88. Dit versterkte signaal wordt toegevoerd aan 15 een poortstuurtrap 90, welke het poortsignaal levert aan de poort 80 voor het selectief doorlaten of tegenhouden van het rode contoursignaal.

Elk van de beschreven contourgenerators kan zijn uitgevoerd als de contourgenerator 76 uit fig. 6. Het uit-20 gangssignaal van de buffer 74 wordt via een weerstand 92 rechtstreeks aan de basis van een NPN-transistor 100 geleverd en via een vertragingslijn 101 aan de basis van een tweede NPN-transistor 102. De emitters van de transistors 100 en 102 zijn via weerstanden 104 en 106 verbonden met een 25 gemeenschappelijk knooppunt en vervolgens via een weerstand 108 met een negatieve spanningsbron B-. De collector van de transistor 100 is via een weerstand 110 verbonden met een positieve spanningsbron B+, terwijl de collector van de transistor 102 rechtstreeks op deze positieve spanningsbron 30 is aangesloten. Het knooppunt tussen de weerstand van de collector van de transistor 102 vormt de op de poort 80 aangesloten uitgang. Zoals bijvoorbeeld uit de fig. 7A en 7C blijkt, zal het uitgangssignaal van de contourgenerator, wanneer de voorflank van het rode videosignaal positief is, 35 negatief worden gedurende een tijdovergang T en vervolgens positief worden gedurende een tijdovergang T. De totale tijdovergang van de contourgenerator wordt dan 2T. Het aan de poort 80 toegevoerde poortsignaal wordt afgeleid uit het groene videosignaal en is in fig. 7D weergegeven, waarbij 8403242 f ' - 9 - het poortsignaal is vertraagd met de helft van de totale contourovergang, d.w.z. vertraagd met een tijd T.

De werking van de schakeling uit fig. 6 zal duidelijk worden uit de hierna volgende beschrijving van de golfvor-5 men uit de fig. 7 en 8. Zoals kan worden vastgesteld stellen de golfvormen uit de fig. 7A en 8A dezelfde omstandigheden voor als hiervoor werd besproken met betrekking tot de golf-vorraen van de fig. 4A respectieveljk 5A. De golfvorm uit fig.

7A toont het videosignaal voor aan elkaar grenzende groene en 10 rode beelden. Evenals bij de bekende schakelingen levert de groene contourgenerator 70 een groen contoursignaal, dat in fig. 7B is weergegeven. Voorts wordt het door de golfvorm uit fig. 7C voorgestelde rode contoursignaal geleverd door de rode contourgenerator 76. Het poortsignaal voor het rode 15 contoursignaal wordt afgeleid uit het groene videosignaal en heeft de door de golfvorm uit fig. 7D voorgestelde vorm.

Wanneer het poortsignaal voor het rode contoursignaal wordt toegevoerd aan de poort 80, houdt het de neergaande overgang van het rode contoursignaal tegen, zodat alleen de positieve 20 overgang zoals weergegeven in fig. 7E overblijft. Hierdoor wordt de positieve overgang van het groene contoursignaal niet opgeheven door het optelproces en deze positieve overgang levert een gebalanceerde versterking op van de rode -groene randen zonder een donker rood gebied op te leveren, 25 zoals uit de golfvormen volgens de fig. 7F en 7G blijkt, dit in tegenstelling met de resulterende golfvorm uit fig. 4D, waarbij een groen contoursignaal en een niet gecompenseerd rood contoursignaal worden gecombineerd en aan het luminan-tiesignaal worden toegevoegd. Met de schakeling volgens de 30 onderhavige uitvinding wordt derhalve een gebalanceerde versterking van de randen tussen groene en rode beelden bereikt, wanneer de rode en groene videosignalen aan elkaar grenzen.

Een vergelijking van de fig. 3 en 7 toont aan, 35 dat de neergaande overgangen in het kleine rode gebied worden verwijderd door het toevoegen van de rode contouren.

Hierdoor wordt het "vuil rood" verschijnsel in scènes geëlimineerd, zoals dit dikwijls wordt waargenomen bij toepassing van een alleen uit het groene signaal afgeleid con- 8403242 < - 10 - toursignaal.

In fig. 8A is evenals in fig.5A een toestand weergegeven, waarbij de rode en groene videosignalen in geringe mate niet samenvallen in die zin, dat zij in het ene 5 geval van elkaar zijn gescheiden, terwijl zij in het andere geval elkaar overlappen. De schakeling volgens fig. 6 levert groene en rode contoursignalen op, die in de fig. 8B en 8C zijn weergegeven, alsmede een in fig. 8D weergegeven poort-signaal voor het rode contoursignaal. Zoals uit de golfvorm 10 volgens fig. 8E blijkt, heeft het poortsignaal tot gevolg, dat de poort 80 het rode contoursignaal tegenhoudt, wanneer de rode en groene videosignalen elkaar overlappen, terwijl het rode contoursignaal, dat is verkregen van de voorflank van het rode videosignaal, waar dit is gescheiden van de ach-15 terflank van het aangrenzende, doch hiervan gescheiden groene videosignaal, doorlaat. Wanneer dit gepoorte rode contoursignaal wordt toegevoegd aan het groene contoursignaal, wordt de golfvorm volgens fig. 8F verkregen. Wanneer dit gecombineerde contoursignaal wordt toegevoegd aan het luminantiesignaal, 20 wordt een golfvorm volgens fig. 8G verkregen. Uit vergelijken van de golfvorm uit fig. 8G met die uit fig. 5B, blijkt, dat de schakeling volgens fig. 6 de meervoudige overgangen in de golfvorm uit fig. 5D elimineert voor het geval van een overlapping door niet juist samenvallen van de beelden. Het rode 25 contoursignaal wordt alleen bij het groene contoursignaal gevoegd, wanneer hierdoor geen accentuering van de kleursa-menvallingsfouten wordt veroorzaakt.

De uitvinding is niet beperkt tot het in het voorgaande beschreven uitvoeringsvoorbeeld, dat binnen het kader 30 der uitvinding op verschillende manieren kan worden gevari-'eerd.

840 32 42

Claims (9)

1. Contourcorrectieschakeling voor een televisie-stelsel, dat is uitgerust met middelen, die tenminste een eerste en een tweede videokleursignaal leveren, welke correc-tieschakeling is voorzien van een eerste orgaan, dat een eer- 5 ste contoursignaal afleidt uit één van de videokleursignalen, welk contoursignaal doorlopend wordt gecombineerd met de genoemde kleursignalen voor het versterken van de beeldscherpte ter plaatse van de kleurovergangen, met het k e n -ra e r k,dat de correctieschakeling een tweede orgaan omvat,dat 10 een tweede contoursignaal afleidt uit het andere videokleur-signaal, waarbij middelen zijn aangebracht, die selectief tevens het tweede contoursignaal combineren met de genoemde kleursignalen in afhankelijkheid van het eerste kleursignaal, zodanig dat de kleurovergangen van de kleursignalen niet wor- 15 den geaccentueerd wanneer zij niet samenvallen.

2. Contourcorrectieschakeling volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat het combinatie-orgaan is voorzien van een poortorgaan, dat wordt - bestuurd in afhankelijkheid van het eerste kleursignaal en het tweede contour- 20 signaal doorlaat als een gepoort contoursignaal.

3. Contourcorrectieschakeling volgens conclusie 2, gekenmerkt door een optelorgaan, dat het eerste contours ignaal en het gepoorte contoursignaal optelt en een samengesteld contoursignaal levert.

4. Contourcorrectieschakeling volgens conclusie 3, met het kenmerk, dat het combinatie-orgaan het samengestelde contoursignaal combineert met het kleursignaal.

5. Contourcorrectieschakeling volgens één der con- 30 clusies 2-4, gekenmerkt door een orgaan, dat een poortsignaal afleidt uit het eerste kleursignaal voor het besturen van het poortorgaan.

6. Contourcorrectieschakeling volgens conclusie 5, met het kenmerk, dat het orgaan, dat het poortsig- 35 naai afleidt, is voorzien van een vertragingsorgaan, dat het eerste kleursignaal vertraagt met een vertragingstijd T, zodat het poortsignaal over een vertragingstijd T wordt ver- 8403242 v 4> - 12 - traagd ten opzichte van het eerste kleursignaal.

7. Contourcorrectieschakeling volgens conclusie 6, met het kenmerk, dat elk orgaan voor het afleiden van een contoursignaal is voorzien van een vertragingsorgaan, 5 zodat elk contoursignaal een duur heeft van 2T.

8. Contourcorrectieschakeling volgens conclusie 7, met het kenmerk, dat het poortorgaan normaal het tweede contoursignaal doorlaat en dit tweede contoursignaal tegenhoudt gedurende een tijdperiode in overeenstemming met 10 het poortsignaal, waarbij middelen zijn aangebracht, die het poortsignaal aan het poortorgaan toevoeren voor het tegenhouden van het tweede contoursignaal.

9. Contourcorrectieschakeling volgens conclusie 8, met het kenmerk, dat het genoemde orgaan is voor- 15 zien van een niveaudetector, die het poortsignaal alleen doorlaat, wanneer het eerste kleursignaal een voorafbepaalde waarde overschreidt. 840 32 42 f