NL8603272A - Werkwijze en inrichting voor het verifieren van de identiteit van een persoon. - Google Patents

Description

* * t - 1 -

Werkwijze ea inrichting voor het yerifiëren van de identiteit van een persoon

De onderhavige uitvinding heeft betrekking op een stelsel en een werkwijze voor het verifiëren van de identiteit van een persoon gebaseerd op verschillen in de manier waarop mensen typen. Dat wil zeggen dat de uitvinding is gebaseerd 5 op de dynamiek van het aanslaan van de toetsen door verschillende personen. De onderhavige uitvinding heeft in het bijzonder toepassing bij het sturen van het binnentreden in gegevens-verwerkingsstelsels» zoals die welke gebruikt worden in het bankwezen, waar typen gewoonlijk een eerste middel is voor 10 het inschrijven van gegevens in het computerstelsel.

Er bestaan verschillende werkwijzen voor het verifiëren van de identiteit van een persoon, welke beschreven zijn in de bekende techniek. Deze werkwijzen omvatten het gebruiken van een handtekening van een persoon, een wachtwoord (zoals 15 persoonsidentificatienummer- PIN), een handpalmafdruk en/of een vingerafdruk teneinde de identiteit van de persoon te verifiëren. Die werkwijzen, welke betrekking hebben op wachtwoorden, worden gemakkelijk gemanipuleerd door verkrijgen van de wachtwoorden. Werkwijzen die betrekking op een bijzonder 20 fysiek kenmerk (bijvoorbeeld een handpalmafdruk) van een persoon zijn gevoelig voor bedrog door het tonen van een foto of een copie van het fysiek kenmerk van de inrichting die de identiteit van een persoon probeert te verifiëren.

Deze werkwijzen zijn voorgesteld om te gebruiken in het 25 bankwezen om het binnentreden bij plaatsen of inrichtingen zoals zelf-bankieren-inrichtingen en ruimten die terminals bevatten, gebruikt voor electronische kapitaaloverdracht, te besturen.

Experimenten zijn uitgevoerd om te tonen dat de 50 wijze waarop een persoon typt (gewoonlijk een stuk van een tekst) de neiging heeft even uniek te zijn als een vingerafdruk van een persoon. In het experiment uit de bekende techniek vonden onderzoekers dat elke persoon in experiment een apart typepatroon bezat, dat gebruikt zou kunnen 55 worden om de identiteit van zelfde personen die aan het experiment deelnamen te verifiëren. Aan verschillende typistes 8603272 * f - 2 - werd een stuk tekst gegeven en de tijdsduren tussen opeenvolgende toetsaanslagen werden opgenomen. Later werd aan dezelfde typistes hetzelfde stuk tekst gegeven om te typen; de tijdsduren tussen opeenvolgende toetsaanslagen werden wederom 5 opgenomen. De onderzoekers vergeleken toen de tijdpatronen van elke aparte typisten en vonden dat de patronen voor een bepaalde typiste meer op elkaar leken dan de op patronen van een. andere typiste. In dit experiment werd het vergelijken van typepatronen van een persoon met zijn eerder typepatroon 10 uitgevoerd nadat de persoon opgehouden was met typen, hetgeen het daaropvolgende typepatroon voortbracht. Verder waren de onderzoekers gericht op de tijdpatronen in de tijdsperiodes tussen opeenvolgende toetsaanslagen. Dit experiment werd uitgevoerd door de Rand Corporation bij 15 sponsoring van the National Science Foundation. Een rapport, dat het experiment beschrijft, is geschreven door R+ Stockton Gaines e.a., getiteld "Authentication by Keystroke Timing; Some Preliminary Results" met identificatie R-2526-NSF.

Zoals beschreven zal worden verschaft de onderhavige 20 uitvinding werkwijzen en inrichtingen voor het verifiëren van de identiteit van een persoon, gebaseerd op de dynamiek van toetsaanslagen. Dit verifiëren wordt continu en onvertraagd uitgevoerd. De onderhavige .uitvinding maakt het mogelijk dat hiërarchieën indeveiligheid bepaald worden met 25 betrekking tot de toegang tot het computerstelsel, zodat strengere verificatiedrempels vereist worden voor de toegang tot bijzondere bestanden of taken. Lagere drempels kunnen bepaald worden voor gewonere, minder kritische, functies.

In het algemeen omvat de uitvinding inrichtingen en 30 werkwijzen voor het verifiëren van de identi-téitvan een persoon gebaseerd op zijn dynamiek bij het aanslaan van toetsen. Een dynamiek van een persoon bij het aanslaan van toetsen (bijvoorbeeld de wijze waarop een persoon een stuk tekst typt, zoals zijn. naam) heeft de neiging even uniek te zijn als een 35 vingerafdruk van een persoon. De uitvinding vergelijkt een weergave van de eerdere toetsaanslagdynamiek van een persoon met een weergave. van de toetsaanstootdynamiek van een persoon die toegang zoekt en aanspraak er op maakt die persoon te zijn. De uitvinding kan gebruikt worden in een computerstelsel 8603272 i ¢.

- 3 - om te verzekeren dat alleen gemachtigde personen toegang hebben tot dergelijke handelingen, als eleetronische kapitaal-overdrachtbepalingen, enz. In het algemeen, wanneer gebruikt in een computerstelsel, is de werking van de uitvinding 5 duidelijk aan de gebruiker en voor de toepassing en de programmateur van de systemen. De eerdere aanslagdynamieken van een persoon woreten typisch vastgehouden in een vorm.

Een persoon, die een vorm voortbracht, wordt soms een schepper genoemd, en een persoon die toegang zoekt (en aan-10 spraak er op maakt een gemachtigde gebruiker te zijn die een vorm gemaakt hee£t) wordt soms de eiser genoemd. De uitvinding probeert te verifiëren dat een eiser de schepper is.

De uitvinding bouwt eerst een vorm op van een persoon uit het typen van tekens door de persoon, welke 15 gewoonlijk alfanumerieke tekens zijn. Wanneer de tekens van de vorm getypt worden neemt het stelsel van de uitvinding de tijd op van de periodes (soms "tijdsperiodes" genoemd) tussen de toetsaanslagen en onderzoekt andere kenmerken van het typen, zoals de totale tijd om een voorafbepaald aantal 20 tekens (bijvoorbeeld een rij van tekens) te typen, of de druk, aangebracht op de verschillende toetsen, enz. De tijdsperiodes en andere kenmerken worden geanalyseerd in een wiskundig model teneinde kenmerken te geven die een vorm maken. Een vorm wordt typisch wiskundig afgeleid uit een 25 groep van kenmerken.

Wanneer een persoon toegang probeert te krijgen en aanspaak er op maakt een bijzondere persoon te zijn die een schepper is vergelijkt de uitvinding weergave van het typen van de persoon met een vorm van het typen van de 30 schepper. Het systeem volgt gewoonlijk het typen van de eiser door het constant vergelijken van het typen van de eiser met de vorm van de schepper. De uitvinding, gewoonlijk continu, haalt de verschillende kenmerken uit het typen van de eiser , analyseert die kenmerken en vergelijkt 35 dan de geanalyseerde kenmerken met dezelfde kenmerken in de vorm van de schepper. Evenals bij de vorm worden de kenmerken gebaseerd op de perioden tussen toetsaanslagen (bijvoorbeeld de totale tijd om een voorafbepaalde rij van tekens te typen).

In het algemeen brengt de uitvinding het verifiëren 3803272 ί> i . . Μ - 4 - van de identiteit van een persoon tot stand door de tijdsperiodes tussen toetsaanslagen vast te zetten en door bepaalde kenmerken van die verzameling periodes te vergelijken met een vorm die bestaat uit een groep van 5 kenmerken. Een toetsenbordorgaan, zoals een toetsenbord, wordt gekoppeld aan een toetsaanslag-tijdindelingscodeer-inrichting die de periodes tussen toetsaanslagen in een tijdschema opneemt. De toetsaanslaggegevens worden overgebracht naar een volginrichting voor veiligheidstoegangen, 6 die de tijdgegevens analyseert. De volginrichting voor veiligheidstoegangen zet typisch de tijdsperioden en het aantal tekens in de rij van dekens die op dat ogenblik geanalyseerd worden vast. De werkelijke tekens in de rij van tekens kunnen eveneens vastgezet worden* De volg-15 inrichting voor veiligheids toegangen analyseert dan de tijdsperiodes zodat een yoorafhepaalde serie kenmerken uit de tijdsperiodes van de tekens in de lopende rij van tekens die geanalyseerd wordt gehaald wordt. De volginrichting voor veiligheids toegangen vergelijkt dan de kenmerken, die 20 . uit de lopende rij van tekens (bijvoorbeeld een tweede serie toetsaanslagen! gehaald zijn met de kenmerken van de vorm (bijvoorbeeld een eerste hoeveelheid kenmerken]. Vergelijken zal dan. een aanwijzing geven van de correlatie, zoals verschillen of overeenkomsten, tussen de toestaanslag-25 dynamiek van de schepper en de toetsaanslagdynamiek van de eiser. Indien het verschil groter is dan een geoorloofd bedrag (of overeenkomsten zijn minder dan een geoorloofde hoeveelheidl, "drempels” genoemd, kan het stelsel op verschillende manieren antwoorden, waaronder het weigeren van 3Ö toegang tot de computer. De verschillende manieren, waarop het stelse kan antwoorden ("antwoorden" of "acties"! worden bepaald door een programmeerbare veiligheidsmatrix die drempelwaarden, identiteiten van scheppers en computer-taken (of bestanden] verbindt met acties.

35 . De uitvinding wordt getoond in de volgende tekeningen:

Fig. J toont twee tijdassen die het verschil in de typepatronen tussen twee verschillende typistes gebruiker A en gebruiker B tonen; hij toont ook een tabel die de tijd (in milliseconden! aangeeft tussen het aanslaan van 8603272 * 4.

« - 5 - opeenvolgende tekens volgens het typen van de gebruikers A en 5, zoals getoond is langs de tijdassen.

Fig. 2 toont de waarschijnlijkheidskrommen voor type 1-fouten (verkeerd afwijzen) en type 2 fouten (verkeerd 5 aannemen).

Fig. 3 toont twee waarschijnlijkheiddichtheidsfuncties A(x) en B(x).

Fig. 4 toont waarschijnlijkheidskrommen voor type 1-fouten (verkeerd afwijzen) en type 2-fouten (verkeerd 10 aannemen).

Fig. 5 toont twee type 1-krommen en twee type 2- krommen.

Fig. 6 toont een uitvoeringsvoorbeeld met behulp van een blokschema van de uitvinding zoals gebruikt in een 15 op zichzelf staande computer, zoals een 'r '^microcomputer.

Fig. 7 is een stroomschema, dat een aanmeldings-werkwijze van de uitvinding zoals verschaft bij een computer-stelsel, toont.

Fig, 8 is een overzicht met een stroomschema van 2Q de werkwijzen van de uitvinding voor verifiëren en het opwekken van een vorm.

Fig. 9 is een stroomschema dat de inschrijfmode toont waarin een vorm opgebouwd kan worden.

Fig. 10 toont in de vorm van een stroomschema 25 de uitvinding in de verificatiemode.

Fig. 1.1 is een uitvoering van de uitvinding in een computerstelsel dat van buffers voorziene eindstations gebruikt.

Fig. 12 toont de toetsaanslagtijdonderbreker 3Q die gebruikt kan worden in een computerstelsel met eind stations.

Fig. 13 toont de toetsaanslagtypecodeerinrichting die gebruikt kan worden in een computerstelsel met eindstations.

35 Fig. 14 toont een uitvoering van de uitvinding in een computerstelsel met niet van buffers voorziene eindstations.

Werkwijzen en inrichtingen voor het verifiëren van de identiteit van een persoon worden vermeld.

8603272 ί ? .. .. Μ ..-6- Ιη de volgende beschrijving worden ter toelichting specifieke tekens, tijden, formaten, kenmerken enz. vermeld teneinde een goed begrip te verschaffen van de onderhavige uitvinding. Het zal echter aan deskundigen duidelijk zijn 5 dat de onderhavige uitvinding uitgevoerd kan worden zonder dergelijke specifieke details. In andere gevallen worden bekende schakelingen in blokschema getoond teneinde de onderhavige uitvinding niet onnodig onduidelijk te maken.

De onderhavige uitvinding gebruikt de verschillen 10 in de typepatronen tussen een persoon A en een persoon B

teneinde, onderscheid te maken tussen zulke personen. In het bijzonder gebruikt de uitvinding de tijd- en/of druk-kenmerken van het typen van een persoon om te verifiëren dat die persoon op dat ogenblik typt. Onder verwijzing naar 15 fig. 1 tonen de twee assen, getoond voor gebruiker A en voor gebruiker B, de verschillen tussen het typen van gebruiker A en dat van gebruiker B. Gebruiker B gebruikt bijvoorbeeld meer tijd om "Log in" dan gebruiker A; dat betekent, zoals getoond is in de tabel van fig. 1, dat 20 gebruiker A "Log in" typte in 185 ms, hetgeen 65 ms sneller is dan gebruiker B. Eveneens wordt opgemerkt dat gebruiker B een extra ogenblik lijkt te wachten na het typen van de eerste letter van een woord alvorens de tweede letter van dat woord :bijv. C'Log"lte typen. Deze verschillen in 25 tijd (en verschillen in toètsaansluitdruk) kunnen toets- aanslagdynamiek genoemd worden en geven de verschillende tijdspatronen die afgeleid worden uit typen van een persoon. Een-toetsaanslagdynamiek - van een persoon (bijvoorbeeld de wijze waarop een persoon een stuk tekst typt} heeft de 3Q neiging even uniek te zijn als een vingerafdruk van een persoon.

Statische analyse kan gebruikt worden om twee verschillende monsters van typepatronen te vergelijken. Bijvoorbeeld kunnen de gegevens, getoond in tabel van fig. 1, 35 statistisch geanalyseerd worden om te tonen dat gebruiker B

een ander typepatroon bezit dan gebruiker A. Zo zou het gemiddelde van de tussentekentijd van het typepatroon van gebruiker B groter kunnen zijn dan de gemiddelde tussentekentijd van gebruiker A. Een werkwijze om typepatronen te 8603272 * * i - 7 - vergelijken omvat het gébruiken van het in een tijdschema opstellen van bepaalde paren van opeenvolgende toetsaanslagen (zoals "og", ’’in’1, of "lo"). Indien aan gebruiker A een stuk tekst gegeven werd met verschillende keren 5 een bijzonder paar van opeenvolgende toetsaanslagen dan zou de gemiddelde tijd tussen een bijzonder paar opeenvolgende toetsaanslagen, zoals "og" berekend kunnen worden voor dat monster. Op gelijke wijze zou de gemiddelde tijd van een andere persoon voor het typen van hetzelfde paar opeenvolgende 10 toetsaanslagen berekend kunnen worden voor een monster van het typen van die persoon. De twee gemiddelden, afgeleid uit de monsters , zouden vergeleken kunnen worden en het verschil tussen die gemiddelden zou berekend kunnen worden.

Dat verschil zou een vergelijking van de toetsaanslagdynamiek 15 weergeven tussen de personen. Het verschil zou eveneens een "afstand" tussen de twee typemonsters weergeven.

Natuurlijk is de absolute waarde van de afstand kleiner wanneer twee monsters vergeleken worden, die getypt zijn door dezelfde persoon, ten opzichte van twee monsters 20 die getypt zijn door verschillende personen.

Onder verwijzing naar fig. 2 worden twee conditionele waargchijnlijkheidskrommen getoond, gelabeled Type 1 en Type 2. De ahscissen gelabeled met D geven de absolute waarde van een berekende afstand weer, zoals daarnet 25 beschreven, tussen twee typemonsters. De ordinaten geven een waarschijnlijkheidswaarde die loopt van 0 (onmogelijkl tot 1,0 (zekerl. In het bijzonder is de ordinaat gelabeld A van toepassing op Type 1-kromme en geeft de waarschijnlijkheid weer dat D groter is dan D^, bij een gegeven waarde 30 van D, bij het gegeven dat de monsters van een persoon zijn.

De ordinaat, gelabeld met B (rechter zijde uit de· grafiek van fig. 2) is van toepassing op de Type 2-kromme en geeft de waarschijnlijkheid dat D kleiner is dan Dq, bij een gegeven waarde van D, gegeven het feit dat de monsters van 35 verschillende personen zijn.Dezekrommen·zijngeen waarschijn lijkheids dichtheidsfuncties, maar in plaats daarvan geven zij de waarschijnlijkheidswaarde bij een bepaalde afstand.

Men kan zien, dat in het algemeen de afstanden, berekend uit twee typemonsters die vervaardigd zijn door dezelfde 8803272 r ? Μ - 8 ·- persoon kleiner zijn dan de afstanden Berekend uit type** monsters die vervaardigd zijn door verscB.illende personen. Zoals getoond in fig, 2 voor de Type 1-kromme is· de •waarschijnlijkheid van D, welke groter is dan DQ, aQ, 5 gegeven het feit dat de monsters van êën persoon zijn, Op gelijke wijze voor de Type 2-kromme is de waarschijnlijkheid D, die kleiner is dan D^, b^, gegeven het feit dat de monsters van -verschillende personen zijn,

In plaats van het gebruiken van een enkel gemiddelde voor de tijd voor het typen van een Bijzonder paar van opeenvolgende toetsaanslagen zou men verschillende elementen en analyses kunnen gebruiken zoals een gemiddelde interteken-tijd, een gemiddelde tijd om een bepaalde rij van tekens te typen zoals het woord "the", correlatiecoëfficiënten tussen twee rijen, het gemiddeldeendeverdeling van intervallen over grote aantallen tekens, enz. De verschillende elementen, gewoonlijk "kenmerken" genoemd, worden gebaseerd op tijdsperiodes die geanalyseerd zijn overeenkomstig een voorafbepaalde wiskundige formule, zoals een eenvoudig gemiddelde.

20 Zoals hieronder beschreven is kunnen vele kenmerken geanaly seerd worden, zodat het verschil tussen de typemonsters verkleind kan worden tot enkel getal.

Fig. 3 toont twee waarschijnlijkheiddichtheidsfuncties A,(xl en B(x). X is een meting van het verschil tussen twee 25 typepatronen, zoals hiervoor beschreven. Zo kan X bijvoorbeeld het verschil zijn tussen twee gemiddelden uit twee monsters, die de gemiddelde tijd weergeeft voor het typen van een bepaald paar opeenvolgende toetsaanslagen (bijv. "og").

De dichtheidsfunctie A(x) geeft de waarschijnlijkheiddicht-20 heidsfunctie voor X uit twee typepatronen, gemaakt door de zelfde persoon. De dichtheidsfunctie B(x) is een waarschijuli jkheidsfunctie van X-waren, gemeten uit twee typemonsters van yerschillende gebruikers. Men kan zien dat in het algemeen de waarden van X uit twee typepatronen van verschillende gebruikers groter zijn dan de waarden voor X verkregen 55 uit de tijdpatronen gemaakt door dezelfde persoon. De meting van het verschil tussen twee typepatronen verkregen uit twee typemonsters, in dit bijzondere voorbeeld, geeft altijd een positieve waarde omdat de absolute waarde van 8603272 * $ - 9 - het verschil gebruikt wordt voorafgaande aan het berekenen van de waarschijnlijkheiddichtheidsfunctie. Hetzelfde is waar voor de afstanden D, getoond in de fig. 2, 4 en 5.

Fig. 4 toont twee krommen die de waarschijnlijkheids-5 waren van de twee typen fouten aangeven die kunnen optreden wanneer men statistisch probeert de identiteit van een persoon te verifiëren. De type 1-fout (verkeerd afwijzen) treedt op wanneer de verificatiewerkwijze aangeeft dat de twee typen monsters (zoals een eerste serie toets-jq aanslagen van een gemachtigde gebruiker en een tweede serie toetsaanslagen van een persoon die aanspraak er op maakt de gemachtige gebruiker te zijn) afkomstig zijn van verschillende personen, wanneer zij in feite van dezelfde persoon komen. De type-fout (verkeerd aannemen) treedt J5 op wanneer de verificatiewerkwijze aangeeft dat de typemonsters gemaakt werden door dezelfde persoon, wanneer zij in feite gemaakt werden door verschillende personen. Onder verwijzing naar fig. 4 geven de ab seis sereh afstand weer, uitgedrukt als een enkel positief getal, tussen twee type monsters.

20 De ordinaat links, gelabeld als waarschijnlijkheid voor

Type 1-fout, en van toepassing op de kromme, gelabeld "Type 1-verkeerd afwijzen" geeft de waarschijnlijkheid van een Type I-fout, die optreedt bij een bijzondere waarde van D. Op gelijke wijze toont de kromme, gelabeld "Type 2-25 verkeerd aannamen", de waarschijnlijkheid van een Type 2- verkeerd aannemen-fout, die optreedt bij een bijzondere waarde van D. De ordinaat rechts, gelabeld als waarschijnlijkheid van Type II-fout, is van toepassing op de Type II-kromme. Mien moet begrijpen dat deze krommen, getoond in fig. 4, 30 geen waarschijnlijkheiddichtheidsfuncties zijn. In plaats daarvan, zoals in fig. 2, geeft de Type 1-kromme de waarschijnlijkheid van. D, groter dan een bepaalde waarde van D gekozen langs de abscissen, weer, wanneer de eiser de schepper isj op gelijke wijze geeft de Type 2-kromme 35 de waarschijnlijkheid van D, kleiner dan een gekozen waarde van D, weer, wanneer de eiser een bedrieger is.

Fig. 4 toont dat wanneer de waarden van toenemen, de waarschijnlijkheid van een Type 1-fout af neemt. Tezelfdertijd echter, wanneer D^ toeneemt, neemt de waarschijnlijkheid 8603272 - 10 - τ * op verkeerd aannemen toe. Men zal begrijpen dat de abscissen de overeenkomst tussen de twee typemonsters zouden kunnen weergeven in plaats van bet verschil en de krommen zouden eveneens berekend en opnieuw getekend kunnen worden.

2 Het gearceerde gebied, dat zich onder beide krommen bevindt, geeft het meten van de doelmatigheid van een bijzondere wijze van onderscheiden van typemonsters weer. Stelsels met kleinere doorsnijdingen zijn effectiever dan stelsels met grotere doorsnijdingen. De doorsnijding ]q bij Dj in fig. 4 van de krommen is de waarde van D waarbij gelijke fouten voor een verkeerd aannemen en verkeerd afwijzen plaatsvinden.

Onder verwijzing nu naar fig. 5 kan men zien dat de gestippelde krommen, die een bijzondere werkwijze voor het verifiëren van de. identiteit door aanslagdynamiek weergeven,, minder doelmatig is dan het stelsel weergegeven door de krommen met getrokken lijnen. Fig. 5 gebruikt dezelfde abscissen en ordinaten, (linksen rechts) zoals gebruikt in. fig. 4; de krommen zijn, evenals in fig. 4, 20 geen waarschijnlijkheiddichtheidsfuncties en geven de waarschijnlijkheidswaarde bij een bepaalde afstand. Dergelijke verschillen in stelsels komen in het algemeen vanwege het gebruik, van verschillende kenmerken bij het bepalen van de oyereenkomst of het verschil (met andere 25 woorden: de correlatie)'tussen typemonsters. Bijvoorbeeld kunnen de stippellijnen, getoond in fig. 5, verkregen worden uit het stelsel dat een enkel gemiddelde van de tijdperioden tussen een bijzonder paar opeenvolgende toetsaanslagen zoals nog,T gebruikt. Dit stelsel is gebaseerd 30 op het gebruik van een kenmerk (dat wil zeggen het eenvoudige gemiddelde van de tijdperiodes tussen opeenvolgende toetsaanslagen die "og" vormen!· Het stelsel getoond met de doorgetrokken lijn in fig. 5 zou opgewekt kunnen worden door het gebruik, van verschillende kenmerken die gereduceerd 35 worden tot een enkel getal, zoals een Euclidische afstand, zoals hieronder beschreven is. Zo kan men de verificatiewerk-wijze optimaliseren (en in het bijzonder kenmerken uitkiezen voor gebruik in de werkwijze) door het bepalen van grafieken zoals getoond in de fig. 4 of 5, gebaseerd op empirisch 8603272 - 11 - * * onderzoek.

Verschillende kenmerken kannen gebruikt worden om te bepalen of twee typemonsters van dezelfde persoon zijn. Typisch, omvat het eerste typemonster een eerste set toetsaanslagen die dan vergeleken wordt met een tweede monster welke een tweede set toetsaanslagen vormt. De kenmerken, die men wil gebruiken voor het vergelijken, worden normaliter Berekend uit de eerste set toetsaanslagen en worden dan vergeleken met de kenmerken die berekend zijn uit de tweede set toetsaanslagen. Het vergelijken zail de correlatie bepalen tussen de eerste set van toetsaanslagen en de tweede set van toetsaanslagen zoals hier gebruikt om te beschrijven en om de uitvinding te bepalen betekent "correlatie" of wel de overeenkomst of wel het verschil tussen de twee typemonsters; dat wil zeggen de betrekking tussen de twee typemonsters.

Bepaalde kenmerken vereisen dat zij bepaald worden uit pen voorafhepaald aantal toetsaanslagen. Bijvoorbeeld zou het tijdsgemiddelde, vereist om een troorafbepaald aantal toetsaanslagen in te typen, gebruikt kunneaworden als een kenmerk. Teneinde een geldige vergelijking te maken zou dat voorafbepaalde aantal toetsaanslagen gebruikt moeten worden om dat kenmerk te bepalen voor zowel de eerste als de tweede set toetsaanslagen. Zodoende, indien 22 vijf toetsaanslagen het voorafbepaalde aantal toetsaanslagen vormden (soms aangeduid met "S") zou vervolgens een kenmerk gebaseerd op een gemiddelde tijd om vijf toetsaanslagen in te typen uit een typemonster gehaald kunnen worden en zou dan gebruikt kunnen worden om te vergelijken met 2Q het gemeenschappelijke kenmerk gebaseerd op de gemiddelde tijd om vijf toetsaanslagen uit een tweede typemonster in te typen.

Een typerend stelsel kan meerdere kenmerken omvatten.

Een groep kenmerken, gebaseerd op de eerste set toetsaanslagen 22 wordt gewoonlijk een vorm genoemd alhoewel een vorm gebaseerd kan zijn op een kenmerk. Een vorm is een model van een type-patroon van een persoon, gewoonlijk gemaakt door een persoon die een voorafbepaalde code typt, zoals een gekozen stuk tekst. De vorm omvat de eerste hoeveelheid kenmerken die 8603272 ? *· - η - yergeleken wordt net de iioeveelheid aan eruitgehaaldacken-merken (eveneens de tweede hoeveelheid kenmerken genoemd] bepaald uit de tweede set toetsaanslagen.

Kenmerken, die omvat kunnen worden in een typerend 5 stelsel, omvatten de tijd om een gewoon woord of een gewone lettercombinatie (bijv. "the", "and", uforn, "of", enz.) in te voeren, de gemiddelde tijd tussen opeenvolgende toetsaanslagen, Het tijdsverschil om opeenvolgende toets— aanslagen in te voeren, de langste tijd om een voorafbepaald jq aantal toetsaanslagen in te typen, de kortste tijd om een voorafbepaald aantal toetsaanslagen in te typen, de gemiddelde tijd om een voorafbepaald toetsaanslagen in te typen, de verhouding tussen de kortste en de langste tijd om een voorafbepaald aantal toetsaanslagen in te typen enz., J5 als ook verschillen of standaardafwijkingen voor deze waren. De kenmerken gebruikt in een bijzonder stelsel teneinde het rendement van het stelsel te maximaliseren zullen afhangen van de mate van nauwkeurigheid die vereist is en van de lengte en het. aantal rijen toetsaanslagen 20 dat gebruikt is om bepaalde kenmerken te Berekenen, zoals een voorafbepaald aantal (S) toetsaanslagen.

De kenmerken kunnen gewogen worden in overeenkomst met hoe bruikbaar zij zijn bij het nauwkeurig onderscheiden van toetsaanslagdynamieken. van verschillende personen.

25 Het wegen kan uitgevoerd worden door elk kenmerk met een voorafbepaaide factor te vermenigvuldigen. Elk kenmerk van de eerste hoeveelheid kenmerken (dat' wil zeggen de kenmerken die de vorm omvatten) en elk overeenkomstig kenmerk van de tweede hoeveelheid kenmerken (of hoeveelheid aan eruit 3Q gehaalde kenmerken) wordt vermenigvuldigd met een vooraf- bepaalde factor. Elk kenmerk wordt daardoor gewijzigd zodat hij gewogen, wordt bij het vergelijken van de eerste set toetsaanslagen met de tweede set toetsaanslagen. Dat wil zeggen dat het vergelijken van twee typemonsters gebaseerd 35 wordt op de kenmerken, wanneer zij gewijzigd zijn, en daarom wordt elke correlatie gebaseerd op de kenmerken wanneer zij gewijzigd zijn.

Stelsels die verschillende lengtes van rijen toetsaanslagen gebruiken (bijvoorbeeld een voorafbepaald aantal 880 3 27 2"' * £ -ja-

Cs) toetsaanslagen) kunnen verschillende voorafBepaalde factoren Bijna dezelfde kenmerken Bezitten.. Bijvoorbeeld kan een stelsel, dat een kenmerk weegt met een factor 0,5, welk kenmerk gebruikt wordt in. een stelsel waar het 5 voorafbepaalde aantal toetsaanslagen waarop het kenmerk gebaseerd wordt vijf toetsaanslagen is, een ander gewicht hebben, zoals 0,7, wanneer het gebruikt wordt in een stelsel met een rijlengte van tien toetsaanslagen.

Bij een groot aantal personen zullen de. beste 10 kenmerken (dat wil zeggen die met het grootste onderscheidings vermogen! die zijn met een kleine afwijking gemeten bij een persoon en een grote afwijking tussen personen. De kenmerken zouden gewogen kunnen worden zodat de meest belangrijke kenmerken (dat wil zeggen "de beste kenmerken") 15 dienovereenkomstig behandeld worden. Bijyoorbeeld, indien kenmerken F^, ^3 hs hes te kenmerken zijn in de groep F^, F^, F^, F^, en F^, zouden F^ en F,_ dan minder gewogen kunnen worden dan de andere kenmerken. In het algemeen zullen er echter personen zijn die een grotere dan de normale 20 afwijking hebben bij de beste kenmerken, zodat hun presta tie onduidelijker wordt. Dit probleem kan omzeild worden door verschillende weegprocedures te gebruiken die hierna besproken worden.

Wanneer de uitvinding gebruikt wordt in een stelsel 25 om veiligheid te verschaffen tegen ongeoorloofde toegang om het stelsel te gebruiken kan de uitvinding rekening houden met de taken welke de eiser zoekt om op het stelsel, zoals een computer, uit te voeren. De uitvinding kan de taken ^.bestanden) die gevraagd zijn zichtbaar maken, 30 bepalen welke taken gevraagd worden, en, gebaseerd op een voorafbepaalde matrix, bepaalde veiligheidsniveaux aan de verschillende taken toekennen. Dergelijke veiligheidsniveaux zullen bepalen hoe nauwkeurig de correlatie tussen de eerste set toetsaansIggen en de tweede set toetsaanslagen 35 moet zijn teneinde voor het stelsel te verifiëren of de eiser in werkelijkheid de schepper is of zal bepalen welke acties uitgevoerd worden indien de eiser niet geverifieerd wordt (dat wil zeggen ongeoorloofd is) wanneer die taak uitgevoerd wordt. De uitvinding kan evenzo verschil- 8603272 ί '< - 14 - lende eisers verbinden met verschillende veiligheidsniveaux en zo het niveau van nauwkeurigheid en de acties bepalen welke ondernomen moeten worden als functie van zowel de eiser als de specifieke taken (of bestanden) die gebruikt 5 moeten worden. De matrix, die soms een programmeerbare veiligheidsmatrix genoemd wordt, kan in een computerprogramma ingevoerd worden waar hij gemakkelijk bijgeregeld kan worden voor elke plaatsing van de uitvinding, waarbij elke plaatsing op maat gemaakt wordt.

IQ Een vorm van een persoon wordt gewoonlijk gemaakt onder toezicht van een controlepersoon. Onder verwijzing naar fig. 7, die algemeen het starten toont, doet de controlepersoon gewoonlijk het maken van de vorm beginnen door het stelsel te sturen dat aan een persoon toegestaan J5 wordt zich aan te melden en om dan een vorm van een persoon te vervaardigen. Verschillende vormen kunnen daarbij gemaakt worden, elk gebaseerd op een rij tekens met verschillende vaste lengtes, zoals verschillende voorafbepaalde aantallen toetsaanslagen. De controlepersoon kan bepaalde 20 wachtwoorden en andere identificatiecodes hierbij aan de persoon toewijzen. Deze wachtwoorden en codes of op eenvoudige wijze de naam van de persoon kunnen verbonden worden met de typen taken welke een persoon mag uitvoeren op het stelsel. De naam, de wachtwoorden en de codes kunnen 25 eveneens verbonden worden met voorafbepaalde drempelwaarden welke verschillende veiligheidsniveaux weergeven en zij kunnen eveneens gebruikt worden als gegevens voor de programmeerbare veiligheidsmatrix. Zo zullen de typen taken welke een persoon mag uitvoeren eveneens verbonden 20 kunnen worden met de persoon door de geoorloofde taken te correleren aan de identiteit van de persoon. De controlepersoon kan een stelsel ook instellen om een aanpassen te vereisen tussen een vorm en. het typen van een persoon wanneer kritische taken uitgevoerd worden. Dat betekent 25 dat de drempel voor geoorloofde verschillen tussen het typen op dat moment en de vorm verlaagd kan worden wanneer bepaalde kritische taken uitgevoerd worden. De drempel kan gewijzigd worden afhankelijk van de taken. Bijvoorbeeld kan een electronische kapitaaloverdracht van een miljoen 8603272 - 15 - dollar een hoger veiligheidsniveau vereisen dan een statusrapport betreffende een kredietrekening. Dergelijke informatie kan omvat worden in de programmeerbare veiligheidsmatrix om elke plaatsing op geschikte wijze aan 5 te brengen.

De vorm wordt gewoonlijk gemaakt door vormopwek-organen die tijdinformatie verzamelen uit geoorloofd typen van een persoon. De toetsaanslagen, die gebruikt zijn om de vorm te bepalen worden de eerste set toets-10 aanslagen genoemd. De eerste set toetsaanslagen kan bepaald worden zoals een voorafbepaalde crbde van een tekst of andere alfanumerieke tekens of zelfs besturingskodes.

Het maken van een vorm begint met het aanmelden bij het stelsel van een persoon. Niet elke persoon, die 15 het stelsel gebruikt, heeft een vorm nodig. De aanmeldings- codes kunnen gebruikt worden om aan te geven wanneer een yorm beschikbaar moet zijn voor het gebruik van het stelsel door een bepaalde persoon. Na het aanmelden zoekt het stelsel de vorm op, indien aanwezig. Indien geen vorm 20 aanwezig is maar vereist wordt zal de persoon gevraagd worden om een vorm te maken, gewoonlijk door via een contro leper soon het maken van de vorm te doen Beginnen. Evenzo, indien er een vorm’ is maar dit niet de geschikte is omdat bijvoorbeeld de afwijking(en) van de kenmerken 25 die gebruikt zijn om de vorm te bepalen te groot is (zijn) zal de persoon eveneens gevraagd worden om een geschikte vorm te maken. Onder verwijzing nu naar fig. 9, die een algemeen stroomschema toont voor het vervaardigen van een vorm, kannen zien dat een vorm gewoonlijk gemaakt 3Q wordt na het aanmelden van de persoon. Het aanmelden (of ,,log-in,,l zou bijna altijd een persoon kunnen vragen era zichzelf te identificeren. Het stelsel controleert dan de aanmeldingscodes om op voldoende wijze te bepalen of die codes authentiek zijn voor de bepaalde persoon. Het 35 aamneldingsproces zelf kan onderworpen worden aan het in een tijdsschema plaatsen van de toetsaanslagen teneinde een vorm op te bouwen voor het aanmeldingsproces. Na het aanmelden zal het stelsel de tijdsperiodes verzamelen uit de eerste serie toetsaanslagen. Dit wordt gewoonlijk 8603272 f * - 16 - uitgevoerd door een vormopwekorgaan (dat een orgaan voor het eruithalen van kenmerken zou kunnen zijn dat beide series toetsaanslagen analyseert). De tijdperiodes, verzameld uit de eerste serie toetsaanslagen, worden 5 dan geanalyseerd om de verschillende kenmerken, gebruikt in dê vorm, te bepalen. Deze analyse omvat het gebruik yan tijdinformatie ("tijdperiodes") om wiskudig de kenmerk-waarden te berekenen. De groep kenmerken, gebruikt in de vorm, wordt de eerste hoeveelheid kenmerken genoemd. In 10 een uitvoering van de uitvinding wordt de eerste hoeveelheid kenmerken gebaseerd op de laatste twee groepen van een voorafbepaald aantal (S) toetsaanslagen uit de eerste serie toetsaanslagen. Typisch is in dit geval elk kenmerk uit de eerste hoeveelheid kenmerken een gemiddelde van de 15 overeenkomstige kenmerken die afgeleid zijn uit elke groep (S) toetsaanslagen uit de eerste serie toetsaanslagen. Zo zal statistiek gebruikt worden voor elk kenmerk voor de eerste hoeveelheid kenmerken, welke gebruikt kan worden om de geschiktheid van het kenmerk te testen en bijgevolg 20 de geschiktheid van de vorm. Bijvoorbeeld kan de afwijking van het kenmerk berekend worden om te bepalen of het voldoende stabiel is om een nauwkeurige waarde te hebben voor dat bijzonder kenmerk en voor de normale afwijkingen in dat kenmerk. Elk kenmerk, gebruikt in de eerste hoeveel-25 heid kenmerken, zou getest kunnen worden op ''zijn afwijking en wanneer alle kenmerken een geschikte stabiele afwijking zouden bezitten zou de vorm dan de verzameling van gemiddelde kenmerken kunnen vormen. Het vormopwekorgaan zou kunnen voortgaan met het verzamelen en analyseren van tijdinformatie 3Q uit elke groep van (S) toetsaanslagen om de kenmerken te bepalen totdat de afwijkingen geschikt stabiel zijn. Een grote afwijking geeft gebrek aan samenhang aan in de typepatronen van een persoon en een kleine afwijking geeft samenhang aan. De samenhang van de typepatronen van een 35 persoon kan gebruikt worden als kenmerk, zoals de gemiddelde waarden zelf gebruikt kunnen worden. De verzameling van gemiddelde kenmerken, de afwijkingen van deze kenmerken, en elke andere analytische meting aan typepatronen geven de eerste ên de tweede hoeveelheid kenmerken weer (en de 8603272 - 17 - hoeveelheid van eruitgehaalde kenmerken). Wanneer een geschikte plaat vervaardigd is kan het stelsel vervolgens gebruikt worden om te verifiëren of een eiser inderdaad de schepper is (dat wil zeggen dat de gebruiker, -die 5 eist een gemachtigd persoon te zijn, in werkelijkheid die persoon is).

Het maken van een vorm hoeft niet in het eomputer-stelsel plaats te vinden waarvoor de toegang gevolgd wordt om ongeoorloofd gebruikt te voorkomen. Bijvoorbeeld zou de 10 vorm gemaakt kunnen worden op een alleenstaande computer, zoals een microcomputer, vastgezet en en vervolgens overgebracht (bijvoorbeeld via een modem) maar een computerstelsel dat het verificatiestelsel van de uitvinding gebruikt.

Wanneer hij een maal gemaakt is kan de vorm vastgezet 15 worden in één van de verschillende typen opslagorganen, zoals een RAM (levend geheugen), ROM (dood geheugen) of magnetisch medium, magneetband of schijven. Er moet voor gezorgd worden dat voorkomen wordt dat geknoeid wordt met de vorm.

20 De fig. 6, 11 en 14 tonen typische uitvoeringen van de uitvinding in computerstelsels, welke uitvoeringen toetsenbordorganen kunnen omvatten, zoals een toetsenbord, een toetsaanslag-tijdindeelcodeerinrichting, een toets-aanslag-tijdonderbreker, en een volginrichting voor veilig-25 heids toegangen (ook bekend als "verif ieerinrichting11).

De volginrichting voor veiligheidstoegangen wordt typisch, gekoppeld aan de computer zodat de verbinding tussen de computer (bijvoorbeeld centrale verwerkingseenheid, CVE) en de toetsenbordorganen (bijvoorbeeld het toetsenbord) 3Q beëindigd kan worden. Een toetsenbordorgaan kan typisch een toetsenbord zoals van een typemachine zijn, of telefoon-toetsen, of toetskussens, voor automatische optelmachines, gebruikt door banken, of een variteit aan andere instrumenten met toetsen voor het opnemen van toetsaanslagen. Bijvoorbeeld 35 in een alleenstaande computer (zie fig. 6} bestuurt de verifieerinrichting 24 de ingang en de uitgang (en derhalve de toegang) door het besturen van de bus 30. Het gebruik van deze verschillende componenten zal afhangen van de bijzondere uityoering van het stelsel; bijvoorbeeld zal de 8603272 J- *· - j$ - uitvoering in een alleenstaande computer, zoals een microcomputer, enigszins verschillend zijn ten opzichte van de uitvoering voor een universeel computerstelsel, in elk geval is de volginrichting voor veiligheidstoegangen 5 (of verifieerinrichting) gewoonlijk een computer voor een speciaal doel, ontworpen om tijdsperiodes uit toetsaanslagen te analyseren. Het stelsel kan ook organen omvatten voor het opbergen van de tijdsperiodes of de kenmerken teneinde yerder ongeoorloofde toegang te yoorkomen. Het jq coderen van het verifiëren van berichten is een vorm van opbergen die geschikt is voor het gebruik van de uitvinding bij meer aansluitingen of bij het gebruik van de uitvinding bij een meervoudige computer. De computer, die de infórmaite zendt, zal geverifieerd worden alleen indien de informatie 35 weer er uit gehaald kan worden; dat wil zeggen dat het bericht van de computer authentiek is alleen indien het weer er uit gehaald kan worden. Opbergtechnieken worden beschreven in verschillende documenten, bijvoorbeeld Cryptography and Data Security, D.E.R. Denning, Addison-Wesley, 1982.

20 Fig. 6 toont een uitvoering van de uitvinding bij een alleenstaande computer (zoals een microcomputer!.

De computer omvat een CVE 20, een geheugen 22, de verifieerinrichting 24, een schijfbesturingsinrichting 26, en een yedeobesturingsinrichting 28, alle gekoppeld aan een. bus 25 30. De toetsaanslagen uit het toetsenbord worden in een tijdschema opgesteld door de tijdindelingscodeerinrichting 31 en de tijdinformatie wordt typisch vastgezet.in een geheugen voor korte termijn voor opeenvolgend analyseren door de verifieerinrichting. De verifieerinrichting 24 3Q vergelijkt de vorm die voorafgaand gemaakt is met de kenmerken die uit het typen van dat moment gehaald zijn.

Het verifiëren is duidelijk voor de persoon, die het toetsenbord gebruik en voor de toepassing en de stelselprogramma-tuur. Een uitvoering in een microcomputer kan vereisen dat 35 bepaalde opstart-ROMS 32 (dood geheugen! veranderd worden zodat elke keer wanneer de machine aangezet wordt het stelsel aangeroepen wordt. De verifieerinrichting 24, getoond in fig. 6, omvat de toetsaanslag-tijdindeelcodeer-inrichting. Een toetsaanslagtijdonderbreker kan eveneens om- 8603272 - 19 - vat worden bij de verifieerinrichting in andere uitvoering van de uitvinding bij een alleenstaande computer, waar de tijdinformatie gescheiden moet worden van de tekengegevens. De CVE 20 van het stelsel zou echter de toets-5 aanslagen in een tijdschema kunnen opstellen de verschillende kenmerken er uit kunnen halen, en zelfs die kenmerken met een vorm kunnen vergelijken. De verifieerinrichting 24, getoond in fig. 6, haalt de tweede hoeveelheid kenmerken (of hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken) uit het typen 10 van de gebruiker op dat moment die eist een gemachtigd persoon te zijn. Het extractieproces omvat het analyseren van de tweede serie tijdperiodes, die gebaseerd kan zijn op tenminste één groep van een voorafbepaald aantal (S) toetsaanslagen uit een tweede serie toetsaanslagen 15 (dat wil zeggen het typen van de eiser op dat moment).

De verifieerinrichting 24 werkt eveneens als een vergelijkings-orgaan en vergelijkt de eerste hoeveelheid kenmerken, die de vorm omvatten, met de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken (of de tweede hoeveelheid kenmerken). Een vergelijking 20 door de verifieerinrichting 24 vindt normaliter gelijktijdig plaats met het proces voor het er uit halen van de kenmerken, dat eveneens in de verifieerinrichting kan plaatsvinden.

Zo kan de identiteit van de eiser geverifieerd worden gelijktijdig met het typen van de eiser van een tweede serie 25 toetsaanslagen. De verifieerinrichting 24 is gewoonlijk een computer voor speciale doeleinden die ontworpen wordt om de tijdsperiodes te analyseren welke verzameld zijn uit een serie toetsaanslagen. In een microcomputer van de verifieerinrichting omvat worden op een gedrukte schakelingsplaat, 3Q ontworpen om te monteren in een randgleuf van de computer; typisch kan de plaat opstart-ROM (S) omvatten om de opstart— ROM’s van de computer te vervangen zodat de computer niet zal starten zonder de verifieerinrichting. Zoals hierin gebruikt is een ROM een willekeurig dood geheugen-inrichting 35 (bijvoorbeeld EPROM: electrisch programmeerbaar dood geheugen). Functieyectoren op het toetsenbord en routines kunnen gebruikt worden in de alleenstaande versie teneinde het voor de verifieerinrichting mogelijk te maken om te weten welke toets aangeslagen is of het toetsenbord kan 8603272, i ”* · · - 20 - direct verbonden worden met de verifieerinrichting.

Opgemerkt moet worden dat een toetsaanslag-tijd-indee 1 inrichting die werkt als een tijdorgaan niet elke opeenvolgende toetsaanslag in de tijd hoeft in te delen.

5 Bijvoorbeeld, indien de kenmerken, gebruikt in een bijzondere uitvoering van de uitvinding, zodanig zijn dat alleen het in de tijd indelen van bepaalde tekens nodig is teneinde die kenmerken dan af te leiden kan het tijdorgaan alleen die bepaalde toetsaanslagen in de tijd indelen. In het 10 bijzonder, indien de kenmerken die gebruikt zijn de tijd-omvatten, neemt het tijd om bepaalde woorden te typen (bijv. "the", ''you", enz.), en dan zou het tijdorgaan kunnen werken wanneer een dergelijke rij van tekens getypt is en de tijd kunnen opnemen, genomen voor het typen van 15 een dergelijke rij.

De verifieerinrichting 24 (volginrichting voor veiligheidstoegang) werkt typisch op continue basis, waarbij een hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken van elke opeenvolgende groep van een voorafbepaald aantal 20 (S) van toetsaanslagen bepaald wordt. Het orgaan voor het er uit halen van kenmerken in de verifieerinrichting kan echter met onderbrekingen werken (bijvoorbeeld bij kritische tijdstippen) of op eenvoudige wijze bij het begin om een enkele groep van toetsaanslagen te verifiëren 25 welke een tweede serie toetsaanslagen omvat.

In een omgeving met van buffers voorziene eindstations kan. het toetsaanslag-tijdindeelorgaan geplaatst worden in het eindstation zelf, typisch als een toetsaanslag-tijdindeelcodeerinrichting (zie fig. 13). Fig. 13 toont 3Q een toetsaanslag-tijdindeelcodeerinrichting om te gebruiken in een van buffers voorziene eindstationomgeving. Typisch wordt de tijdinformatie verzonden tezamen met de eind-stationinformatie vanuit het eindstation naar een eenheid dat de ingangs-/uitgangsinformatie van het eind-35 station concentreert voor de CVE-bijvoorbeeld een eind- station-clusterhesturingsinrichting. Zoals getoond in de fig. 11 en 12 wordt een toetsaanslagtijdonderbreker 45 verschaft in een van buffers voorziene eindstationomgeving om de tijdinformatie te verzamelen en om deze toe te voeren 8503272 τ * Μ - 21 - aan de yolginrichting 5Q voor veiligheidstoegangen en om de eindinfomnat ie (bijvoorbeeld een teken}, te vervoeren naar de ingangs/uitgangsconcentreerinrichting (bijvoorbeeld besturingsinrichting of schakelaar). Het verifiëren wordt 5 uitgevoerd voor de aparte eindstations (ofwel van buffers voorzien ofwel niet), zonder het direct, erbij betrekken van de universele computer. "BISYHC", getoond in fig. 12, is een standaardtype electronics dat kabels vereist om daarheen te leiden en te verbinden.

10 Voor een stelsel met niet van buffers voorziene eindstations» getoond in fig. 14 (dat wil zeggen dat de uitgang van de eindstations niet van buffers voorzien wordt en elk teken onmiddellijk naar de ingangs-/uitgangs-concentreerinrichting gezonden wordt) kan de toetsaanslag-15 tijdindeelcodeerinrichting». die de tijdinformatie zal afgeven, toegevoegd worden aan de geschikte concentreer-inrichting (bijvoorbeeld clusterhestuurinrichtingl en zal de tijdinformatie naar de volginrichting 50 voor het veiligheidstoegangen yerzenden.

20 Het meten van de toetsaanslagdynamiek kan omvatten niet alleen niet alleen de tijdsdynamiek van de feitelijke toetsaanslagen» maar ook de dynamiek van de druk welke gebruikt wordt bij het doen van de toetsaanslagen (en de veranderingen in de druk op het toetsenbord).. De 25 drukdynamiek zou gemeten kunnen worden met belastingscellen, die gemonteerd zijn onder het toetsenbord» of met belastingscellen die bevestigd zijn aan de monteerpunten van het toetsenmontuur onder elke toets van het toetsenbord of met belastingscellen onder de montering voor de gedrukte 3Q schakelingsplaats, die typisch het hoofdgedeelte vormt van een toetsenbord. De signalen uit de belastingscellen zouden gedigitaliseerd kunnen worden (door schakelingen voor analoog naar digitaal omzetting en toegevoegd kunnen worden aan de toetsaanslagdynamiekinformatie. Informatie uit 35 deze belastingscellen zou geanalyseerd kunnen worden door volginrichting voor veiligheidstoegangen om de kenmerken te bepalen welke de plaatselijke en gehele druk en de veranderingen in de druk op de toetsen of op het toetsenbord wanneer zij gebruikt worden te beschrijven. De kenmerken, 8603272 - 22 - zoals de gemiddelde druk, karakteristieke plaatselijke drukken, de gemiddelde druk voor specifieke toetsen, maximum drukveranderingen en dergelijke zouden bepaald kunnen worden en toegevoegd kunnen worden aan de kenmerken 5 die de tijddynamiek van de toetsaanslagen zelf beschrijven.

De kenmerken die betrekking op de druk worden op dezelfde wijze behandeld als de kenmerken die bepaald zijn uit de tijdsperiodes tussen de toetsaanslagen. De vorm omvat die drukkenmerken en zij worden vergeleken met de overeen-10 komstige drukkenmerken uit meerdere er uit gehaalde kenmerken ( of de tweede hoeveelheid kenmerken).

De volginrichting voor veiligheidstoegangen (veri-fieerinrichting) in dc eenvoudigste uitvoering daarvan vergelijkt de kenmerken uit een eerste serie toetsaanslagen 15 met kenmerken die gehaald zijn uit. een tweede serie toetsaanslagen. De volginrichting voor veiligheidstoegangen omvat typisch een vergelijkingsorgaan voor het vergelijken van de eerste hoeveelheid kenmerken die de vorm bevatten met de tweede hoeveelheid kenmerken (of meerdere er uit 20 gehaalde kenmerken). De volginrichting voor veiligheids toegangen omvat eveneens in een typische uitvoering van de uitvinding een orgaan voor het er uit halen van kenmerken voor het bepalen van de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken (of tweede hoeveelheid kenmerken) gebaseerd op de tweede 25 serie toetsaanslagen. Dat orgaan voor het er uit halen van de kenmerken kan eveneens de vorm maken (door het er uit halen van de kenmerken gebaseerd op de eerste serie tijd-periodes tussen toetsaanslagen uit de eerste serie toetsaanslagen) en kan daardoor werken als een orgaan voor het 3Q opwekken van een vorm. De tweede serie, toetsaanslagen is typisch het typen van de eiser op dat moment.

De fig. 8 en 10 tonen de algemene volgorde van het verifiëren met de toetsaanslagdynamiek. Wanneer toetsen worden aangeslagen wordt dc tijdinformatie gekoppeld 35 aan de tijd tussen toetsaanslagen, verzameld. De tijd- indeelinrichting, typisch te vinden in de toetsaanslag-tijd-indeelcodeerinrichting, werkt als het tijdindeelorgaan, dat de tijdinformatie verzamelt. Typisch wordt tijdinformatie yastgezet in een vastzetorgaan, zoals een RAM (levend 8603272 Λ - 23 - geheugen}. Indien bepaalde kenmerken, gebruikt in het stelsel, gebaseerd worden op een voorafbepaald aantal (S) toetsaanslagen wacht het orgaan voor het er uit halen van kenmerken totdat die rij van S toetsaanslagen verzameld 5 is. Bovendien, indien de taken, gevraagd door de eiser, verbonden worden met verschillende vexligheidsniveaux, wordt die informatie eveneens verzameld op gebruikelijke wijze door het orgaan voor het er uit halen van kenmerken.

De taakinformatie wordt gebruikt om de voorafbepaalde j q drempelwaarde in te stellen welke ofwel de kleinste geoorloofde overeenkomst tussen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken (ofwel tweede hoeveelheid kenmerken) ofwel het grootste geoorloofde verschil tussen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken bepaalt. Wanneer 25 een voldoende aantal toetsaanslagen verzameld is (bijvoor beeld (S-toetsaanslagen) en de taakinformatie bepaald is bepaalt het orgaan voor het er uit halen van de kenmerken, dat gekoppeld wordt aan het tijdindeelorgaan, de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken, gebaseerd op de tweede serie 2Q tijdperiodes, afgeleid uit de tweede serie toetsaanslagen.

Het orgaan voor het er uit halen van kenmerken omvat gewoonlijk logische eenheden, omvat als gedeelte van de volginriehting voor veiligheidstoegangen, die de verschillende wiskundige berekeningen uitvoert om de kenmerken 25 te bepalen uit de tijdinformatie. Wanneer de kenmerken één maal bepaald worden voor de tweede hoeveelheid kenmerken of de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken kunnen zij vergeleken worden met de vorm (die een eerste hoeveelheid kenmerken omvat). Typisch bezit de eerste hoeveelheid 3Q kenmerken (die de vorm omvat) dezelfde groep van en kenmerken als de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken ( of tweede hoeveelheid kenmerken). Dat betekent dat er een één op één betrekking bestaat tussen de twee hoeveelheden kenmerken. Het vergelijken bepaalt de correlatie tussen de 35 vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken (of tweede hoeveelheid kenmerken), welke correlatie een mate is voor de betrekking tussen de twee typemonsters) dis de eerste serie toetsaanslagen en de tweede serie toetsaanslagen weergeven). De correlatie zou een maat kunnen zijn ofwel 8S03272 - 24 - van de overeenkomst!: tussen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken ofwel voor het verschil tussen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken. Het vergeiijkingsorgaan vergelijkt normaliter elk kenmerk 5 van de eerste hoeveelheid kenmerken met elk overeenkomend kenmerk van de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken (of tweede hoeveelheid kenmerken). Dat vergelijken (van elk kenmerk van de eerste hoeveelheid met elk overeenkomend kenmerk van de tweede hoeveelheid) kan direct gebruikt worden 10 om de correlatie te bepalen» of meer geavanceerde technieken kunnen gebruik worden zoals hieronder beschreven is. Het vergeiijkingsorgaan omvat gewoonlijk. logische eenheden, omvat als gedeelte van de volginrichting voor veiligheids-toegangen, die de wiskundige berekeningen uitvoert, gebruikt 15 om de correlatie te bepalen.

De correlatie kan bepaald worden door vectoranalyse te gebruiken. Een eerste hoeveelheid kenmerken, die opgebouwd is om dezelfde groep van n kenmerken te bezitten als een hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken (of tweede hoeveel-20 heid kenmerken) geeft een vector van n-kenmerken weer, welke een punt vormt in een n-dimensionale ruimte. Op soortgelijke wijze geeft de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken met n-kenmerken een vector weer met n kenmerken welke een ander punt vormt in dezelfde n -dimensionale ruimte.

25 Deze twee yectoren kunnen vergeleken worden door de Euclidische afstand te meten tussen de punten in de n-dimensionale ruimte. Natuurlijk werden de twee monsters destewaarschijnlijker door dezelfde persoon (bijvoorbeeld is de eiser waarschijnlijk de schepper) getypt naarmate de afstand tussen, de punten 30 kleiner was. De Euclidische afstand (D) wordt gegeven door de gegeneraliseerde uitdrukking: D= (X(i) - Y(i))2', 35 : -' waar X en Y n-dimensionale vectoren zxjn welke de eerste hoeveelheid kenmerken en de hoeveelheid van ar uit gehaalde kenmerken (of tweede hoeveelheid kenmerken) weergeven en waarin X(i)=js. en X=(x., χΛ, x_.....x ) en Y(i)=y. en Υ"(Υ|ί Y2> Υ3......y )zijn. Deze analyse zal een enkel 8603272 - 25 - getal geven* dat vergeleken kan worden met de voor afbepaalde drempelwaarde. Deze voorafbepaalde drempelwaarden zouden de grootste toelaatbare verschillen kunnen bepalen tussen de vorm van kenmerken en de hoeveelheid van er uit 5 gehaalde kenmerken (of tweede hoeveelheid kenmerken) waarboven nauwkeurig omschreven acties ondernomen zullen worden. Voorafbepaalde dreumpelwaarden kunnen empirisch afgeleid worden door grafieken te maken zoals getoond in de fig. 2, 4 en 5, en door de drempelwaarde te 10 variëren om de doelmatigheid van het stelsel te maximali seren, zoals hieronder beschreven is. Zo zou de correlatie* gebaseerd op de Euclidische afstand* gebruikt kunnen worden om het verschil te meten tussen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken (of tweede hoeveelheid 15 kenmerken).

Andere werkwijzen voor het bepalen van het verschil op de overeenkomst tussen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken (of tweede hoeveelheid kenmerken) kunnen gebruikt worden, zoals een Euclidische afstand, 20 welke de veranderlijkheid van het typen van een persoon in rekening brengt. In het bijzonder kan bepaalde compensatie aangebracht worden voor personen van wie de aparte kenmerken afwijkingen omvatten welke verschillend zijn van die van de grootste populatie. Voor deze personen 25 kan de werking van het stelsel vaak verbeterd worden wanneer hun wegen van kenmerken verschillend is van die van anderen binnen dezelfde populatie; daarom kan de serie kenmerken gewogen worden op verschillende wijze voor elke persoon. Dit kan rekenintensief zijn voor het 3Q opwekken van een vorm maar kan de werking van een stelsel verbeteren.

Een aparte afwijking kan eveneens genormaliseerd worden door een factor op te nemen in de berekening van de Euclidische afstand, waar de afstand D zou zijn 35 / Γ1 D = / s W(ij(X(i) - Y(iir (l=J (Sj (i) - S2(i))2 860 3272 - 26 - waar W(i) de gewichten vormen voor de kenmerken en Sj(i) en S^ii) standaarddeviaties zijn voor de kenmerken in de vorm en de serie toetsaanslagen (tweede serie toetsaanslagen) op dat moment. Bij deze werkwijze wordt de verscheidenheid, 5 specifiek voor zowel het kenmerk als voor de individuele gebruiker, in rekening gebracht voor de afstandsmeting.

De uitvinders gebruiken tegenwoordig deze Euclidische afstand met aparte standaard deviaties, en wegen alle kenmerken op gelijke wijze (bijv. W(i)=l voor alle waarden JO van i). Wederom kan deze af standsmeting gebruikt worden . als de correlatie welke vergeleken kan worden met de . voorafbepaalde drempelwaarden.

Het antwoord van het stelsel, wanneer de vergelijking aangeeft dat de eiser niet de schepper is (dat wil zeggen 15 iemand probeert op ongeoorloofde wijze gebruik te maken) kan afhankelijk van verschillende factoren gemaakt worden, omvattende de taken of bestanddelen die gevraagd zijn, de mate yan veiligheid die nodig is, de specifieke persoon die geverifieerd wordt, en de waarschijnlijkheid van 20 Type 1-fouten (verkeerde afwijzingen),. Het antwoord van het stelsel kan eveneens afhankelijk gemaakt worden van de mate van gebrek aan overeenstemming tussen de typepatronen van de eiser en van de schepper. Bijvoorbeeld zou het antwoord van het systeem kunnen omvatten: 25 (J) het stelsel start een controlereeks, die informatie aangeeft over de acties van de eiser; (2) het opnieuw invoeren van gegevens die het laatst in volgorde ingevoerd zijn voor het stelsel om de typepatronen opnieuw* te onderzoeken; 30 (3) het systeem verzoekt om controleinformatie, die de verschillende vragen van de eiser opvraagt, opgesteld om te bepalen of de eiser de schepper is - dat wil zeggen de gemachtigde gebruiker; (4). de controlepersoon van het stelsel wordt gewaarschuwd; 35 (51 de onderhavige bewerking wordt onderbroken en opnieuw aanmelden is nodig om het stelsel weer functioneel te maken; (6) het stelsel wordt in die toestand gelaten, zodat de gebruiker het stelsel niet opnieuw kan starten om het 8803272 > * - 27 - werkzaam te doen zijn - een controlepersoon wordt vereist om liet stelsel opnieuw te starten. -

Dergelijke verschillende antwoorden kunnen gekoppeld worden aan verschillende taken welke verschillende veiligheidsniveaus 5 vereisen. Bijvoorbeeld kan een electronische kapitaaloverdracht van één miljoen dollar een hogere veiligheid bezitten dan alleen een statuscontrole, bij een credietrekening, en daarom zou een fout bij het verifiëren van de eiser als schepper bij een bepaald drempelniveau resulteren in een strenger antwoord 10 in het geval van de kapitaalsoverdracht dan bij de status- controle.

Het stelsel van de uitvinding kan eveneens de vorm wijzigen om rekening te houden met de verandering in de typepatronen van een persoon in de tijd. De 15 werkwijze voor het veranderen van de vorm kan (en zou kunnen} alleen plaatsvinden nadat geverifieerd is dat de eiser de schepper is. De vormverandering vindt typisch plaats door het veranderen van elk kenmerk in de vorm (dat wil zeggen eerste hoeveelheid kenmerken} zodat elk kenmerk van 2Q de eerste hoeveelheid kenmerken nauwer elk overeenkomstig kenmerk van de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken (of tweede hoeveelheid: kenmerken) benadert. Typisch zou de verandering van elk kenmerk kunnen plaatsvinden alleen wanneer het verschil tussen elk kenmerk van de eerste hoeveelheid 25 kenmerken en elk overeenkomstig kenmerk van de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken (of tweede hoeveelheid kenmerken} zich. bevindt binnen een voorafbepaald veranderingsgebied voor elk kenmerk. Bijvoorbeeld, indien het kenmerk dat gebaseerd is op de tijd nodig voor het typen van het woord "the" in de 30 eeste hoeveelheid kenmerken de waarde van 400 ms heeft en het overeenkomstige kenmerk in de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken een waarde van 375 ms bezit, wordt dan, indien het voorafbepaalde veranderingsgebied voor dat kenmerk groter is dan 25 ms, het kenmerk uit de eerste hoeveelheid kenmerken , 35 dat dit kenmerk weergeeft, veranderd om het overeenkomstige kenmerk uit de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken te benaderen. De wijziging kan plaatsvinden op meerdere verschillende wijzen. Bijvoorbeeld is het nemen van een gewogen gemiddelde van de kenmerken een mogelijke oplossing. Andere omvatten: 8803272 - 28 - het gelijk maken van het kenmerk uit de eerste hoeveelheid kenmerken aan het overeenkomstige kenmerk uit de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken, enz. Het vooraf bepaalde wijzigings-gebied kan uit gedrukt worden als het verschil tussen de 5 kenmerken uit de eerste hoeveelheid kenmerken en de hoeveelheid er uit gehaalde:· kenmerken. Men moet er voor zorgen te voorkomen dat een niet gemachtigde persoon de geoorloofde vorm. wijzigt. Voor stelsels die een hoge veiligheid vereisen zou een wijziging van de vorm toegestaan mogen worden.

10 De werking van het systeem van de uitvinding kan gemeten worden en derhalye verbeterd worden indien de kosten van fouten bij verkeerd opnemen en verkeerd afwijzen berekend of benaderd kunnen worden. In het algemeen vertragen fouten bij verkeerd afwijzen de handelingen gemachtigde 15 gebruiker en hebben zij andere effecten welke kwantitatief gewogen kunnen worden, gewoonlijk in termen van geld.

Fouten bij verkeerd aannemen resulteren in risico’s en waarschijnlijke verliezen welke eveneens verkleind kunnen worden tot meetbare hoeveelheden - misschien geld, uitgegeven 20 voor het vervangen van verloren bedrijfsmiddelen. Deze kosten, uitgedrukt in gewone eenheden, zoals dollars, worden aangegeven met Cj en als de kosten voor fouten respectievelijk bij verkeerd terugwijzen en bij verkeerd aannemen. De a priori-waarschijnlijkheid, dat personen, welke bij een ingangspunt 25 komen, bedriegers zijn, is eenandere belangrijke overweging bij de werking van een toegangsbesturingsstelsel. Wij nemen aan dat deze waarschijnlijkheid P(T) is; de waarschijnlijkheid dat personen, die dit ingangspunt naderen, gemachtigd zijn om binnen te komen is dan l—P (II.

30 Het verwachte verlies (of de kosten! van verkeerd afwijzen van toegang aan gemachtigde personen is /T-P(I)_7/waarschijnlijkheid van Type J-fout_/ en het verwachte verlies van yerkeerd verlenen van toegang aan bedriegers is 35 L2=C2 Z^^s^^i^ijkheid Type II-fout_7.

Getoond kan worden dat het minimum totale verlies (of stelsel-kosten) plaatsvindt wanneer gelijk is aan L^. Dit betekent dat de stelseloperateur de voorafbepaalde drempelwaarde zo moet instellen dat de waarschijnlijkheid voor een fout van 8603272 > £ - 29 -

Type I en de waarschijnlijkheid op een fout van Type 2 voldoen aan de volgende relatie» indien werking hij minimale kosten gewenst wordt: /waarschijnlijkheid van Type II-fout / C_/P(I) /

I-;-1_£1_L_ = I

5 /waarschijnlijkheid van Type I-fout_7 C^/T-P(I)_7

Deze vergelijking kan gebruikt worden in het volgende voorbeeld: indien de kosten bij een fout van verkeerd terugwijzen (Cj) 1 eenheid bedragen, de kosten voor een fout van verkeerd aannemen (C^) 170 eenheden bedragen, en de waarschijnlijkheid 10 dat een bedrieger toegang zal proberen te krijgen, P(I), 0,001 is, zou de verhouding van de waarschijnlijkheid van een Type I-fout en van een Type II-fout ongeveer 1/6 zijn voor werking bij minimale kosten. Zo moet de drempelwaarde van het stelsel ingesteld worden om deze verhouding te bereiken. De 15 verticale stippellijn in fig. 5 toont dit grafisch waarbij de keuze van een specifieke drempel "X^" gevonden kan worden teneinde de vereiste verhouding van ongeveer 1/6 te bereiken.

Naast het verifiëren of de toegang tot een computer-20 stelsel of een andere inrichting geoorloofd is kan de uit vinding gebruikt worden om gebieden te ontdekken waar de productiviteit verbeterd kan worden en kan hij in het algemeen gebruikt worden bij productiebeleid. De uitvinding verschaft werkwijzen voor het volgen en indelen van de 25 tijd voor een gebruiker bijvoorbeeld van een computer om taken op de computer uit te voeren. Dergelijke werkwijzen kunnen gegevens leveren die de verschillende tijden tonen voor bepaalde uit te voeren taken. Die gegevens zullen aangeyen dat verbeteringen gerechtvaardigd kunnen worden bij het 30 uitvoeren van bepaalde taken. Bijvoorbeeld kan een persoon, die tekstverwerking tot stand brengt (bijvoorbeeld het typen yan teksten) en een electronisch kladblok gebruikt (bijvoorbeeld het invoeren van gegevens) de taak van het tekstverwerken sneller uitvoeren dan met vergelijkbare kladbloktaken. Dit 35 suggereert dat de kladblokwerkwijze verbeterd zou kunnen worden; betere kennis van kladblokopdrachten kan bijvoorbeeld nodig zijn. De uitvinding kan dan gebruikt worden om te bepalen wanneer de verbeterde kennis van dergelijke opdrachten 8603272 - 30 - het uityoeren van de kladbloktaken verbeterd heeft. Samenvattend verschaft de uitvinding een stelsel een stelsel en werkwijze voor het verifiëren van de dynamiek van het typen van een persoon. De uitvinding is gebaseerd op de verschillen in 2 toetsaanslagdynamiek tussen het typen van personen en vergelijkt de tijdsperiodes die wiskundig geformuleerd zijn in kenmerken tussen twee typemonsters.

Terwijl een bijzondere vorm van de uitvinding getoond is in de figuren en beschreven is zal duidelijk zijn jq dat andere wijzigingen aangebracht kunnen worden zonder buiten het idee en het kader van de uitvinding te treden.

8603272

Claims (18)

1. 2. Inrichting volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat de tijdindeelorganen gekoppeld worden aan opslagorganen 30 voor het opslaag van de tweede serie tijdperiodes.
2. 3. Inrichting volgens conclusie 2, met hét kenmerk, dat de vergelijkingsorganen werken tegelijkertijd met de organen voor het er uit halen van de kenmerken en met de tijdindeelorganen, zodat de hoeveelheid er uit gehaalde 35 kenmerken vergeleken wordt met de vorm, tegelijkertijd met het typen van de tweede serie toetsaanslagen, waardoor de 8603272 -32 - identiteit van, de persoon geverifieerd kan worden tegelijkertijd met het typen van de tweede aerie toetsaanslagen.
3. 4. Inrichting volgens conclusie 3, met het kenmerk, dat de eerste hoeveelheid kenmerken dezelfde groep van n- 5 kenmerken bezit als de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken en dat de vorm opgewekt wordt na. het invoeren van een voorafbepaalde kode.
4. 5. Inrichting volgens conclusie 4, met hét kenmerk, dat de vergalijkingsorganen organen omvatten voor het bepalen 10 van de Euclidische, afstand (D) tussen de eerste hoeveelheid kenmerken van de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken door het berekenen van de uitdrukking: Is-:-'
5. 15 D = 1 / Σ (X(i)-Y(i)!2 * i=J waarin X en Y n-dimensionale vectoren zijn die de eerste hoeveelheid kenmerken en de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken weergeyen waarin X(i) = x^ en X = (x^, x^, *3 ·*··· 20 xn) en Y(i) = yj en Y = (y^ y2» y3......yn).
6. 6. Inrichting volgens conclusie 4, met het kenmerk, dat de inrichting gekoppeld wordt aan een computerstelsel met een centrale verwerkingsaenheid (CVE). en dat de toetsen— bordorganen een toetsenbord omvatten voor het invoeren van 25 gegevens en dat de correlatie een meting is van het verschil tussen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken en dat de correlatie vergeleken wordt met een voorafbepaalde drempelwaarde die het grootste toelaatbare verschil tussen de vorm en de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken bepaalt 30 zodat de inrichting selectief toegang verleent tot het gebruiken van CVE alleen wanneer de correlatie kleiner is dan of gelijk is aan de drempelwaarde.
7. 7. Inrichting volgens conclusie 4, met het kenmerk, dat de inrichting gekoppeld wordt aan een computerstelsel 35 met een centrale verwerkingseenheid (CVE) en dat de toetsenbord- órganen een toetsenbord omvatten voor het invoeren van de gegevens en dat de correlatie een meting is van de overeenkomst tussen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken en dat de correlatie vergeleken wordt met een voorafbepaalde 8603272 -33 - drempelwaarde welke de kleinste toelaatbare overeenkomst bepaalt tussen, de vorm en de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken, zodat de inrichting selectief toegang verleent tot het gebruiken van de CVE alleen wanneer de correlatie 5 gelijk is aan of uitstijgt boven de drempelwaarde.
8. 8. Inrichting volgens conclusie 6 of 7, met het kenmerk, dat de voorafbepaalde drempelwaarde afhankelijk is van tenminste êén van de taken van de CVE, gevraagd door de persoon, en van de identiteit van de persoon, en dat 10 de actie, ondernomen door de inrichting, afhankelijk is van tenminste êén vooraf bepaalde drempelwaarde, van de taak aangevraagd door de persoon, en van de identiteit van de eiser.
9. 9. Inrichting volgens conclusie 4, gekenmerkt 15 door organen voor het wijzigen van de vorm, wanneer het verschil tussen eSckenmerk van de eerste hoeveelheid kenmerken en elk overeenkomstig kenmerk van de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken ligt binnen een voorafbepaald wij zigingsgebied voor elk kenmerk, waarbij elk van de eerste hoeveelheid 20 kenmerken gewijzigd wordt om elk overeenkomstig kenmerk van de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken te benaderen.
10. 10. Inrichting volgens conclusie 4, met het kenmerk, dat de organen voor het er uit halen van kenmerken continu de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken op dat moment bepalen 25 voor elke opeenvolgende groep van een voorafbepaald aantal (S) toetsaanslagen welke op dat moment ingevoerd worden door de persoon, waarbij de geldende hoeveelheid eruit gehaalde kenmerken opgeslagen wordt in de opslagorganen en dat de vergelijkingsorganen continu de geldende hoeveelheid er uit 30 gehaalde kenmerken vergelijken met de eerste hoeveelheid kenmerken.
11. 11. Inrichting volgens conclusie 4, met het kenmerk, dat de organen voor het er uit halen van kenmerken de geldende hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken bepalen voor een groep 35 van een vooraf bepaald aantal (Sl toetsaanslagen die op dat moment ingeyoerd worden door de persoon, waarbij de geldende hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken opgeslagen worden in de opslagorganen, en dat de vergelijkingsorganen met onderbrekingen de geldende hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken 8503272 •I -34 - vergelijken, met de eerste hoeveelheid kenmerken.
12. 12. Inrichting volgens conclusie 4, met het kenmerk, dat de inrichting gekoppeld wordt aan een computerstelsel met een centrale verwerkingseenheid (CVE) en dat de organen 5 voor het maken van een vorm een vorm maken voor elke persoon die het computerstelsel gebruikt, dat elk kenmerk van de eerste hoeveelheid kenmerken en elk overeenkomstig kenmerk van de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken vermenigvuldigd worden met een voorafbepaalde factor waardoor elk kenmerk 10 gewijzigd.wordt, dat vergelijkingsorganen de kenmerken, gewijzigd,, vergelijken, waardoor de correlatie gebaseerd wordt op de gewijzigde kenmerken, dat de inrichting druk-aftastorganen omvat, gekoppeld aan de toetsenbordorganen voor het meten van de druk van de toetsaanslagen, dat de organen voor het opwekken van een vorm de vorm opwekken gebaseerd op de eerste serie van tijdsperiodes en op de druk van de eerste serie toetsaanslagen, en dat de organen voor het er uit halen van. kenmerken de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken, gebaseerd op de tweede serie tijdperiodes 20 en de druk van de tweede serie toetsaanslagen bepalen.
13. 13. Inrichting voor het verifiëren van de identiteit van een persoon, gebaseerd op de aanslagdypamièk ' van de persoon, gekenmerkt door: toetsenbordorganen met meerdere ingangstoetsen voor 25 het invoeren van gegevens in de vorm van alphanumerieke tekens door middel van toetsaanslagen; tijdindeelorganen gekoppeld aan de toetsenbordorganen voor het de tijd indelen van periodes tussen de toetsaanslagen, waarbij de tijdindeelorganen gekoppeld worden aan opslagorganen 5Q voor het opslaan van de periodes; organen voor het opwekken van een vorm voor de persoon, waarbij de vorm een eerste hoeveelheid kenmerken omvatïgebaseerd op periodes tussen toetsaanslagen uit tenminste één groep van een voorafbepaald aantal (S) toetsaanslagen -55 uit een eerste serie toetsaanslagen van de persoon, waarbij het voorafbepaalde aantal (S) toetsaanslagen een opeenvolgende rij toetsaanslagen omvat, waarbij de eerste serie toetsaanslagen voorafbepaald wordt, waarbij de vorm opgeslagen wordt in de opslagorganen; 8603272 - 35 - organen voor het er uit halen van kenmerken gekoppeld aan de tij dindelingsorganen, waarbij de organen voor het er uit halen van kenmerken een hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken bepalen, gebaseerd op periodes tussen 5 toetsaanslagen uit tenminste éën groep van het voorafbepaalde aantal (Sj van toetsaanslagen uit een tweede serie toetsaanslagen; en vergelijkingsorganen gekoppeld aan de organen voor het er uit halen van de kenmerken en aan de opslagorganen, -IQ waarbij de vergelijkingsorganen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken vergelijken, waarbij de eerste hoeveelheid kenmerken dezelfde groep van n-kenmerken bevat als de hoeveelheid van eruit gehaalde kenmerken,, waarbij de vergelijkingsorganen werken tegelijkertijd met de organen 15 voor het er uit halen van kenmerken en met de tijdindeelorganen zodat de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken vergeleken wordt met de vorm tegelijkertijd met het typen van de tweede serie toetsaanslagen, waarbij de identiteit yan de persoon geverifieerd wordt door de correlatie tussen de plaat en 20 de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken, waardoor de identiteit van de persoon geverifieerd kan worden tegelijkertijd met het typen van de tweede serie toetsaanslagen.
14. 14. Inrichting volgens conclusie 12, met het kenmerk, dat de eerste hoeveelheid kenmerken gebaseerd wordt op 25 tenminste twee (2) groepen van het voorafbepaalde aantal (S) toetsaanslagen uit de eerste serie toetsaanslagen, waarbij elk kenmerk van de eerste hoeveelheid kenmerken een gemiddelde is van de overeenkomstige kenmerken afgeleid uit elke groep van het voorafbepaalde aantal (S)_ toetsaanslagen 20 uit de eerste serie toetsaanslagen, en dat de organen voor het er uit halen van kenmerken continu de geldende hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken bepalen voor elke opeenvolgende groep van het voorafbepaalde aantal (S) toetsaanslagen uit de tweede serie toetsaanslagen en dat de vergelijkingsorganen 25 continu de geldende hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken vergelijken met de eerste hoeveelheid kenmerken.
15. 15. Inrichting volgens conclusie 13, met het kenmerk, dat de inrichting gekoppeld wordt aan een computerstelsel met een centrale verwerkingseenheid (CVE) en dat de toetsenbord- 8603272 i r • - 36 - organen een toetsenbord omvatten voor het invoeren van de gegevens en dat de correlatie een meting is van de overeenkomst tussen de vorm en de geldende hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken en dat de correlatie vergeleken wordt met een 5 voorafbepaalde drempelwaarde die de kleinste toelaatbare overeenkomst bepaalt tussen de vorm. en de geldende hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken, zodat de inrichting selectief toegang verleent tot het gebruiken CVE alleen wanneer de correlatie gelijk is aan of uitstijgt boven de drempelwaarde-10 16. Inrichting volgens conclusie 33, met het' kenmerk, dat de inrichting gekoppeld wordt aan een computerstelsel met een centrale verwerkingseenheid (CVE), dat de toetsenbord-organen een toetsenbord omvatten voor het invoeren van de gegevens,, dat de correlatie een; maat is voor het verschil 15 tussen de vorm en de geldende hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken en dat de correlatie vergeleken wordt met de voorafbepaalde drempelwaarde die het grootst toegelaten verschil bepaalt tussen de vorm en de geldende hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken, zodat de inrichting selectief 20 toegang verleent tot het gebruik van CVE alleen wanneer de correlatie kleiner is dan of gelijk is aan de drempelwaarde.
16. 17. Werkwijze voor het verifiëren van de identiteit van een persoon in een computerstelsel met toetsenbordorganen voor het aannemen van toetsaanslagen voor het invoeren van 25 gegevens in de vorm van alphanumerieke tekens door de persoon, gekenmerkt door de stappen van: het maken van een vorm voor de persoon·, waarbij de vorm tenminste een eerste kenmerk omvat gebaseerd op een eerste serie tijdperiodes tussen toetsaanslagen uit een eerste 3Q serie toetsaanslagen; het opslaan yan de vorm in opslagorganen; het in de tijd indelen, van een tweede serie tijdperiodes tussen toetsaanslagen uit een tweede serie toetsaanslagen; 35 het bepalen van tenminste ëën tweede kenmerk gebaseerd op de tweede serie tijdperiodes; en het vergelijken van de vorm met het tweede kenmerk, waarbij de identiteit van de persoon geverifieerd, wordt door de correlatie tussen de vorm en het tweede kenmerk, waardoor 8803272 - 37 - de identiteit van de persoon geverifieerd kan worden.
17. 18. Werkwijze in een digitaal computerstelsel met een toetsenbord voor bet aannemen van toetsaanslagen bestemd voor bet invoeren van de gegevens in de vorm van 5 alphanumerieke tekens, om te verifiëren of een gebruiker van het stelsel die eist een persoon te zijn, de persoon is, gekenmerkt door de stappen van: bet maken van een vorm voor de persoon, waarbij de vorm een eerste hoeveelheid kenmerken omvat gebaseerd 10 op een eerste serie van tijdperiodes tussen toetsaanslagen uit een eerste serie toetsaanslagen van de persoon, waarbij de eerste serie toetsaanslagen een voorafbepaalde serie toetsaanslagen omvat; het opslaan van de vorm in opslagorganen; 15 het indelen van periodes tussen de toetsaanslagen die op dat moment door de gebruiker ingevoerd zijn, waarbij de periodes tussen de toetsaanslagen die op dat moment door de gebruiker ingevoerd zijn een tweede serie tijdsperiodes omvat; 20 het opslaan van de tijdsperiodes tussen de toets aanslagen die op dat moment door de gebruiker ingevoerd zijn in de opslagorganen, waarbij de toetsaanslagen die door de gebruiker op dat moment ingevoerd zijn een rij tekens omvatten; 25 het bepalen van een hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken gebaseerd op de tweede serie tijdsperiodes, waarbij de eerste hoeveelheid kenmerken dezelfde groep van en kenmerken bezit als de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken; en 3Q het vergelijken van de vorm met de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken, waarbij elk kenmerk van de eerste hoeveelheid kenmerken vergeleken wordt met elk overeenkomstig kenmerk van de hoeveelheid van er uit gehaalde kenmerken, waarbij de identiteit van de persoon geverifieerd wordt door 35 de correlatie tussen de vorm en de hoeveelheid er uit gehaalde kenmerken, waardoor de identiteit van gebruiker die eist de persoon te zijn, geverifieerd kan worden.
18. 19. Werkwijze volgens conclusie 18, gekenmerkt door het meten van de druk uitgeoefend op de toetsen van 8603272 ί * - 38 - het toetsenbord gedurende het aanslaan van de toetsen op dat moment door de gebruiker, waarbij de vorm eveneens gebaseerd wordt op metingen van de druk van de eerste serie toetsaanslagen, en waarbij de hoeveelheid er uit 5 gehaalde kenmerken eveneens gebaseerd wordt op de druk gemeten gedurende het aanslaan van de toetsen door gebruiker op dat moment. 8603272