Przedmiotem wynalazku jest aerozolowe urza¬ dzenie inhalacyjne.Inhalatory do zastosowan medycznych musza spelniac szczególne wymagania odnosnie zdolnosci rozpylania. Dotyczy to zwlaszcza aerozoli stoso¬ wanych do leczenia chorób dróg oddechowych.Najczesciej zachodzi koniecznosc stosowania bar¬ dzo silnych lekarstw i w zwiazku z tym wyma¬ gana jest odpowiednio wysoka dokladnosc dozo¬ wania. Zdolnosc rozpylania inhalatora jest stala i powtarzalna przez caly czas uzytkowania inhala¬ tora. Inhalatory do zastosowan medycznych za¬ pewniaja okreslone i pgwtarzalne cisnienie pod¬ czas kazdorazowego uzycia i powtarzalny rozklad czasteczek.Przy leczeniu niektórych chorób dróg oddecho¬ wych niezbedne jest równiez wytwarzanie aero¬ zolu w znacznych wymiarach czasteczek. Zbyt duze czasteczki maja tendencje do osiadania na zbyt wysokim poziomie drzewa oskrzelowego.Znane sa inhalatory z opisu patentowego Sta¬ nów Zjednoczonych Ameryki nr 3776227, Wielkiej Brytanii nr 922310, ZSRR nr 429818, oraz polskie¬ go opisu patentowego nr 27223 i 70982, zawieraja¬ ce urzadzenia dozujace, przeznaczone do dozowa¬ nia cieklego materialu miotajacego, w którym jest rozpuszczona lub pozostaje w formie zawiesiny substancja czynna.Jal^o substancje miotajace sa szeroko stosowa¬ li 15 20 ne rózne rodzaje chlorowcowanych weglowodorów, korzystnie FreonR. Te substancje wykazuja takie wlasciwosci fizyko-chemiczne, które umozliwiaja zastosowanie ich jako substancje miotajace. W temperaturze pokojowej i pod umiarkowanym ci¬ snieniem, 300X10*—500X10S pascali, sa ohe cie¬ czami, które latwo sa dozowane z duza doklad¬ noscia. Uprzednio uwazano je za substancje o ni¬ skiej toksycznosci i znalazly szerokie zastosowa¬ nie jako substancje miotajace w róznego rodzaju aerozolach. W ostatnich latach zakwestionowano atoksycznosc chlorowcowanych weglowodorów i zalecono, aby niektóre z nich nie byly stosowane w inhalatorach medycznych.Chlorowcowane weglowodory typu FreonuR u- wazane sa równiez za biorace udzial w niszcze¬ niu warstwy ozonu otaczajacej Ziemie i chronia¬ cej ja przed promieniowaniem ultrafioletowym.Inna znana substancja miotajaca dla urzadzen do wytwarzania, areozoli jest dwutlenek wegla.Dotychczas byl on jednak uzywany glównie w tak zwanych „mokrych aerozolach" do uzytku do¬ mowego i ochrony roslin. Stosuje sie tu rozpusz¬ czalnik, który jest nasycony dwutlenkiem wegla.Podczas uzytkowania urzadzenia do wytwarzania aerozoli takiego typu cisnienie dwutlenku wegla zmniejsza sie ze wzgledu na trudnosc rozpusz¬ czenia w rozpuszczalniku dostatecznej ilosci dwu¬ tlenku wegla. Konsekwencja takiego stanu rze- 110 912110 912 czy jest stopniowe pogarszanie sie zdolnosci roz- pylan4a^w_jniare wyczerpywania sie dwutlenku weglaj 2tfiz£fljgupyneza ?yc calkowicie opróznione z sulitancji miotajacej przed calkowitym opróz¬ nieniem z substancji akftywnej. Poniewaz w ten sposób°feaMh^ nie jest stala i pow- tarrTair/g1^ ftftffimj^a^rtta 1 7. biegiem czasu, taki ro¬ dzaj inhalatorów nie jest odpowiedni do zastoso¬ wan medycznych.Znane jest urzadzenie rozpylajace z opisu pa¬ tentowego Wielkiej Brytanii nr 922310, w którym pojemnik skladnika aktywizujacego zawiera o- kreslona, wystarczajaca na wiele dawek ilosc skladnika czynnego. Urzadzenie rozpylajace jest tak skonstruowane,* ze jest ono napelnione poje¬ dyncza jednoJttfr.^dozowania skladnika aktywizu¬ jacego w czasie. Urzadzenie to jest wrazliwe na nadmierna eksploatacje, poniewaz zbiornik sklad¬ nika czynnego zawiera wiecej niz jedna dawke.Znane jest urzadzenie rozpylajace z opisu pa¬ tentowego Zwiazku Radzieckiego nr 429818 skon¬ struowane tak, ze jest naladowane jedna jednost¬ ka dozowania substancji czynej w czasie, a ele¬ ment miotajacy i dozujacy jest skonstruowany tak, aby mógl wytrzymywac wysokie cisnienia. Cecha ta pozwala na zastosowanie jako materialu mio¬ tajacego cieklego dwutlenku wegla. W rozwia¬ zaniu tym, zbiornik materialu, miotajacego jest skonstruowany w taki sposób, ze ilosc materialu miotajacego wydzielona w jednym „dmuchnieciu" nie moze byc zmierzona. Niniejsze rozwiazanie u- mozliwia dokladne dozowanie materialu miotaja¬ cego uzytego w kazdym „dmuchnieciu" za pomoca urzadzenia dozujacego.Znany jest równiez inhalator z opisu patento¬ wego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3776227 przeznaczony do dostarczania podmuchu dwutlen¬ ku wegla zgromadzonego w naboju. Rozwiazanie to nie zastrzega rozprowadzenia w strumien dwu¬ tlenku wegla jakiejkolwiek substancji farmakolo¬ gicznie czynnej.W opisie patentowym polskim nr 70982 przed¬ stawiono urzadzenie dozujace wykorzystywane w medycynie, w którym jednostkowa dawka ciek¬ lego lekarstwa jest zmagazynowana w kapilarze i po pobudzeniu zostaje wyrzucona z rurki dzieki wyzwalajacemu dzialaniu sprezonego gazu. No¬ woscia w tym rozwiazaniu jest obsada pojedyn¬ czej dawki cieczy powodujaca, ze dawka cieczy jest utrzymywana przez sily wloskowatosci w swoim zbiorniku z pecherzem gazowym w kazdym zakonczeniu obsady. W rozwiazaniu tym, wyko¬ rzystano zbiornik pojedynczej dawki substancji czynnej, oprózniany strumieniem materialu miota¬ jacego. W rozwiazaniu znanym z opisu patentowe¬ go polskiego wykorzystana zostala zasada, polega¬ jaca na tym, ze miotajacy material przeplywa przez kapilare zawierajaca czynny skladnik.Istnieje potrzeba znalezienia innych substancji miotajacych i rozwiazan technicznych inhalatorów do zastosowan medycznych, które umozliwiaja dokladne odmierzenie dawki substancji czynnej farmakologicznie i jednoczesnie czynia mozliwym wykorzystanie substancji miotajacych wolnych od 25 30 wad wlasciwych najbardziej powszechnie stoso¬ wanym obecnie substancjom miotajacym.Celem wynalazku jest skonstruowanie inhalato¬ ra przeznaczonego do inhalacji substancji czyn- 6 nych farmakologicznie, w których jako substan¬ cje miotajaca zastosowano dwutlenek wegla, prze¬ znaczonego do zastosowan medycznych.Celem wynalazku jest skonstruowanie inhalato¬ ra, w którym nieszczelnosc pojemnika z substan- 10 cja miotajaca nie wplywaja na dokladnosc daw¬ kowania, poniewaz substancja miotajaca jest do¬ zowana bezposrednio przed uzyciem inhalatora i oddzielnie od substancji czynnej.Cel osiagnieto przez zaprojektowanie inhalatora 15 zawierajacego pojemnik substancji miotajacej przeznaczony dla cieklego dwutlenku wegla, przy czym pojemnik ma membrane, urzadzenie do do¬ zowania substancji miotajacej przymocowane do pojemnika substancji miotajacej, zawierajace gór- 20 na komore polaczona bezposrednio z pojemnikiem substancji miotajacej i dolna komore zawieraja¬ ca komore dozujaca.Inhalator- zawiera element zaworowy przysto¬ sowany do wykonywania ruchu posuwisto-zwrot¬ nego wzdluz swej osi wzdluznej w komorze gór¬ nej i komorze dozujacej. Element ten jest zaopat¬ rzony w pierwsza kapilare, której jeden otwór jest zwrócony w strone górnej komory urzadze¬ nia dozujacego, a drugi otwór jest usytuowany w górnej czesci elementu zaworowego i druga kapi¬ lare majaca jederi otwór w dolnej czesci elemen¬ tu zaworowego i drugi otwór zwrócony w strone przewodu wylotowego substancji miotajacej pro¬ wadzacego od dolnego konca elementu zaworowe¬ go do wylotu inhalacyjnego i przechodzacego przez pojemnik z porcja substancji czynnej.Element zaworowy jest przystosowany do prze¬ mieszczania z pierwszego polozenia, w którym 40 pierwsza kapilara laczy górna komore urzadze¬ nia dozujacego z komora dozujaca, w drugie po¬ lozenie, w którym zostaje zamkniete przejscie miedzy górna komora i komora dozujaca. Przejs¬ cie przez dolna kapilare do komory dozujacej jest 43 otwarte, przy czyni substancja miotajaca przecho¬ dzi przewodem wylotowym do wylotu inhalacyj¬ nego porywajac substancje czynna z pojemnika do utworzenia aerozolu w wylocie inhalacyjnym, zas element zaworowy powraca po dozowaniu do 30 pierwszego polozenia, w którym komora dozujaca jest polaczona z pojemnikem substancji miotaja¬ cej.Przedmiot wynalazku zostal zilustrowany w przykladzie wykonania na rysunku, na którym 55 fig, 1 przedstawia inhalator wedlug wynalazku przeznaczony do stosowania w charakterze sub¬ stancji miotajacej dwutlenku wegla i podawania porcji roztworu substancji czynnej, w przekroju, fig. 2 — inhalator przeznaczony do stosowania «o w charakterze substancji miotajacej dwutlenek wegla i podawania porcji substancji czynnej znaj¬ dujacych sie w postaci proszku w przekroju, fig. 3 — inhalator analogiczny do przedstawionego na fig. 1, który jest uruchamiany za pomoca syste- •& mu dzwigniowego sterowanego przez zmiane cis-5 110 912 6 nienia w wylocie inhalacyjnym, uzyskiwana przy glebokim wdechu, w przekroju, fig. 4 — zmody¬ fikowany inhalator analogiczny do przedstawio¬ nego na fig. 2, który jest uruchamiany za po¬ moca systemu dzwigniowego sterowanego przez zmiane cisnienia w wylocie inhalacyjnym uzyski¬ wana przy glebokim wdechu.Pojemnik 2 substancji miotajacej (cieklego dwu¬ tlenku wegla) jest umieszczony w oslonie 1. Po¬ jemnik substancji miotajacej wykonany jest z ma¬ terialu, korzystnie stali, odpowiedniego z punktu widzenia wysokiego cisnienia niezbednego do prze¬ chowywania cieklego dwutlenku wegla. U wy¬ lotu pojemnika 2 substancji miotajacej sa u- mieszczone dwa pierscienie 3 i 4, tworzace u- szczelnienie miedzy urzadzeniem do dozowania substancji miotajacej a szyjka pojemnika 2 sub¬ stancji miotajacej. Wylot pojemnika substancji miotajacej jest zamkniety membrana, która jest przedziurkowana za pomoca ruchomych elemen¬ tów 6, korzystnie igla polaczona z urzadzeniem do dozowania substancji miotajacej. Kolejny piers¬ cien 5 stanowi uszczelnienie w miejscu zamoco¬ wania elementów dziurkujacych 6 w urzadzeniu dozujacym. Pierscien 5 jest zamocowany za po¬ moca podkladki 11. Elementy dziurkujace 6 sa zaopatrzone w srube lub uklad dzwigniowy u- mozliwiajacy przenikanie tych elementów do mem¬ brany. Elementy dziurkujace 6 sa równiez uzy¬ wane w charakterze srodków uszczelniajacych membrane, gdy inhalator nie jest uzywany.Urzadzenie do dozowania substancji miotajacej zawiera komore glówna 35 polaczona bezposred¬ nio z pojemnikem 2 substancji miotajacej i ko¬ more dolna zawierajaca komore dozujaca 17, w której umieszczony jest element zaworowy 16 majacy mozliwosc ruchu. posuwisto-zwrotnego wzdluz swej osi wzdluznej. Koniora dozujaca za¬ wiera kanal utworzony miedzy elementem zawo¬ rowym 16 i sciankami dolnej komory urzadzenia dozujacego.Objetosc komory dozujacej 17 jest okreslona za pomoca tulejki dystansowej 13, która jest rów¬ niez uzywana do zmiany objetosci komory do¬ zujacej 17, korzystnie przez odpowiedni dobór wewnetrznej srednicy tulei dystansowej 13.Element zaworowy 16 przystosowany do ru¬ chu posuwistonzwrotnego wzdluz osi wzdluznej, zawiera pierwsza kapilare 36 majaca jeden ot¬ wór zwrócony w strone górnej komory urzadze¬ nia dozujacego 35 i drugi otwór z boku górnej czesci elementu zaworowego. Element zaworowy 16 zawiera równiez druga kapilare 37 majaca je¬ den otwór z boku dolnej czesci elementu zawo¬ rowego i drugi otwór zwrócony w strone prze¬ wodu wylotowego 22 substancji miotajacej. Ele¬ ment zaworowy 16 jest zamocowany w taki spo¬ sób, ze pod dzialaniem sprezyny 20 moze powra¬ ca c^ do pierwszego polozenia, w którym komora dozujaca 17 jest polaczona z pojemnikem sub¬ stancji miotajacej. • Przewód wylotowy 22 substancji miotajacej konczy sie w wylocie 23 przeznaczonym do wkla¬ dania do ust pacjenta. Wylot 23 zawiera równiez pojemnik 26 porcji roztworu substancji czynnej.Korzystne jest, aby przewód wylotowy 22 sub¬ stancji miotajacej konczyl sie powyzej kapilary 24 w pojemniku z porcja substancji czynnej, któ- 5 ra jest bezposrednio polaczona z roztworem por¬ cji substancji czynnej.Gdy element zaworowy 16 jest ustawiony w polozeniu przedstawionym na fig. 1. komora do¬ zujaca 17 zostanie napelniona cieklym dwutleri- 10 kiem wegla. Objetosc komary dozujacej 17 jest latwo zmieniana w drodze wymiany tulejki dy¬ stansowej 13. Gdy element zaworowy zostanie przesuniety do góry, polaczenie poprzez pierw¬ sza kapilare 36 miedzy urzadzeniem, magazynuja- 15 cym z cieklym dwutlenkiem wegla i komora do¬ zujaca 17 zostanie zamkniete, po czym druga ka- pilara 37 w elemencie zaworowym 16 otworzy polaczenie miedzy komora dozujaca 17 cieklego dwutlenku wegla i przewodem wylotowym 22 20 prowadzacym do wylotu inhalacyjnego 23. Ciekly dwutlenek wegla przechodzi w postac gazowa i z duza predkoscia przechodzi przez przewód wylo¬ towy 22.Wylot inhalacyjny 23 jest zaopatrzony w ka- 25 pilaire 24 wpuszczona do urzadzenia dozujacego 26 zawierajacego roztwór substancji czynnej. Ga¬ zowy dwutlenek wegla przelatuje nad górna czes¬ cia kapilary tworzac drobnoczasteczkowy aerozol.Kapilara 24 jest przemieszczana wzgledem prze- 30 wodu wylotowego w celu uzyskania optymalnych warunków rozpylania. Wylot inhalacyjny jest za- ¦".¦ opatrzony w otworki w celu ulatwienia oddycha¬ nia przez wylot. W momencie uzycia inhalatora element zaworowy 16 automatycznie powróci do 85 polozenia poczatkowego pod wplywem sprezyny 20 (fig. 1), w wyniku czego komora dozujaca zo¬ stanie ponownie napelniona cieklym dwutlenkiem wegla.Inhalator zapewnia odpowiednie dawkowanie do wyczerpania sie z pojemnika 2 zapasu cieklego dwutlenku wegla.Poniewaz cisnienie cieklego dwutlenku wegla w temperaturze pokojowej wynosi okolo 5X106 pa- 45 scali inhalator jest zaopatrzony w uklad zabez¬ pieczajacy, uniemozliwajacy zdjecie oslony 1, gdy w pojemniku 2 substancji miotajacej znajduje sie pod cisnieniem dwutlenek wegla. Dlatego dolny koniec oslony ma wyciecie i oslona jest podczas 50 uzytkowania inhalatora zabezpieczona za pomoca plytki zabezpieczajacej 8. Przy takim urzadzeniu przed zdjeciem oslony 1 z urzadzenia dozujace¬ go nalezy najpierw usunac wkret 7 z pierscie¬ niem 10. W ten sposób, zanim stanie sie mozliwe 55 zdjecie oslony 1, zostanie zlikwidowane ewen¬ tualne nadcisnienie w pojemniku 2 z substancja miotajaca.Urzadzenie do dozowania substancji miotajacej przedstawione na fig. 1 stanowi dalszy aspekt ni- 60 niejszego wynalazku. Urzadzenie to jest bardzo odpowiednie do zastosowania w konwencjonal¬ nych naczyniach do wytwarzania aerozoli, gdzie sa uzywane równiez substancje miotajace inne niz ciekly dwutlenek wegla. W takim' przypad- w ku, dolna czesc elementu zaworowego jest zaopat-iiOi 7 rzona w lacznik, który jest nakrecany na pojem¬ nik z substancja miotajaca i w ten sposób otwie¬ rany zawór w pojemniku. W celu kazdorazowe¬ go zadzialania inhalatora zostanie podana zadana ilosc substancji miotajacej, cieklego dwutlenku 5 wegla. Ciekly dwutlenek wegla przechodzi w po¬ stac gazowa i w ten sposób zwieksza ilosc sub¬ stancji miotajacej w naczyniu do wytwarzania aerozolu. W ten sposób naczynie do wytwarzania aerozolu jest dokladnie opróznione z zawartosci. 10 Inhalator oparty na zastosowaniu dwutlenku wegla w charakterze substancji miotajacej dla porcji substancji czynnej w postaci proszku jest uwidoczniony na fig. 2.Pojemnik na ciekly dwutlenek 'wegla i urza- 15 dzenie do dozowania substancji miotajacej sa ta¬ kie same jak na fig. 1 powyzej, natomiast czesc przeznaczona do podawania substancji czynnej jest zbudowana inaczej.Druga kapilara 37 elementu zaworowego 16 u- chodzi do przewodu wylotowego 22, który z kolei uchodzi do pojemnika 26 zawierajacego porcje substancji czynnej w postaci stalej lecz rozdrob¬ nionej do odpowiednich wymiarów czasteczek. Po¬ jemnik 26 porcji substancji czynnej jest zamon¬ towany w oslonie 25, która jest przymocowana do przewodu wylotowego 22. Przewodem wyloto¬ wym 22 mieszanina substancji miotajacej i sub¬ stancji czynnej otrzymana w pojemniku 26 porcji substancji czynnej przechodzi do wylotu inhala¬ cyjnego 23, gdzie jest wytwarzany aerozol. W celu rozdrobnienia mozliwych zbrylen sproszkowanej substancji w rozszerzeniu rury wylotowej 2*2 jest umieszczony element 31. Element 31 jest korzyst- ^ nie pólkolisty, przy czym kulista czesc -jest skie¬ rowana w strone ujscia przewodu wylotowego 22 do wylotu inhalacyjnego. Tylna czesc wylotu in¬ halacyjnego jest zaopatrzona w otwory w celu u- latwienia oddychania przez wylot. *0 Gdy gazowy dwutlenek wegla opusci komore dozujaca 17, przechodzi przewodem wylotowym 22 i dostaje sie do pojemnika 26. Gdy gazowy dwu¬ tlenek wegla wpada z duza predkoscia z prze¬ wodu wylotowego do pojemnika 26 z substancja ^5 czynna, porywa "czasteczki rozdrobnionej substan¬ cji i przewodem wylotowym 22 wyrzuca je do wylotu inhalacyjnego, gdzie zostaje wytworzony aerozol.Do inhalatora wklada sie otwarta kapsulke lub ^o zamknieta kapsulke, która zostaje przedziurkowa- na przed uzyciem inhalatora. Do inhalatora wkla¬ da sie pojedyncze pojemnik z substancja czynna lub tez pojemniki (kapsulki) sa podawane za po¬ moca „pasa amunicyjnego" lub kola obrotowego, '55 które ulatwia umieszczenie kapsulek w polozeniu roboczym.Inhalator oparty na zastosowaniu dwutlenku wegla jako substancji miotajacej moze byc mody¬ fikowany w celu wywolywania ich cyklu robo- '60 czego za pomoca wdechu.Innym przykladem wykonania jest inhalator oparty na zastosowaniu dwutlenku wegla w cha¬ rakterze substancji miotajacej z wywolywaniem cyklu roboczego za pomoca wdechu. ¦(ta Poniewaz niektórzy pacjenci maja trudnosci z uruchomieniem swych mhalatorów w odpowied¬ niej fazie cyklu oddechowego, przy leczeniu pew¬ nych chorób za pomoca inhalatorów sa uzyskiwa¬ ne znacznie rózniace sie od siebie rezultaty. Dla¬ tego w niektórych przypadkach korzystne jest dysponowanie inhalatorem, którego cykl roboczy jest wywolywany automatycznie w odpowiedniej fazie cyklu oddechowego. Zasada inhalatora z cyklem roboczym wywolywanym za pomoca wde¬ chu jest przedstawiona na fig. 3. Urzadzenie dla cieklego dwutlenku wegla jest identyczne z przed¬ stawionym na fig. 1.Element zaworowy 16 w urzadzeniu .dozujacym jest uruchamiany w polozeniu zasilania za po¬ moca pierwszej dzwigni 28 polaczonej ruchomo z urzadzeniem do dozowania substancji miotaja¬ cej, której jeden koniec jest przymocowany do dolnej czesci elementu zaworowego 16 a drugi koniec^ via wystep oporowy 32, zaczepia o wy¬ step oporowy na drugiej dzwigni 30. Druga dzwignia 30 jest za pomoca lacznika przymoco¬ wana do przewodu wylotowego 22 a jeden jej koniec jest przymocowany do ruchomego tloka 34 umieszczonego w wylocie inhalacyjnym 23. Pod¬ czas uzycia inhalatora tlok 34 jest uruchamiany przez zmniejszone cisnienie wytwarzane przez wdech w wylocie inhalacyjnym 23, w wyniku cze¬ go druga dzwignia 30, przymocowana do tloka 34, zostaje poruszona i jej wystep oporowy zwalnia wystep oporowy 32 pierwszej dzwigni 28.•Element zaworowy 16 nie bedzie juz utrzymy¬ wany w .polozeniu zasilania przez pierwsza dzwi¬ gnia 28 lecz zostanie popchniety w dól pod wply¬ wem cisnienia dwutlenku wegla w urzadzeniu do dozowania substancji miotajacej i sprezyny 20, w rezultacie czego przejscie przez pierwsza kapilare 36 w dolnym koncu elementu zaworowego 16 i gór¬ na komore 35 urzadzenia do dozwania substancji miotajacej zostanie zamkniete natomiast zostanie otwarte przejscie przez druga kapilare elementu za¬ worowego 16 i przewód wylotowy 22. Dwutlenek wegla teraz bedzie przechodzil przez przewód wy¬ lotowy 22 do wylotu inhalacyjnego 23 w taki sam sposób, jak opisano i "bedzie wytwarzal aerozol substancji czynnej w wylocie inhalacyjnym. Tylna czesc wyloM inhalacyjnego *moze byc zaopatrzo¬ na w otwory w celu ulatwienia oddychania przez wylot.Inhalator oparty na zastosowaniu dwutlenku wegla jako substancji miotajacej dla porcji sub¬ stancji czynnej w postaci proszku z wywolywa¬ niem cyklu roboczego za pomoca wdechu (fig. 4).Ten inhalator dziala w taki sam sposób jak przed¬ stawiony na fig. 3 z wyjatkiem tego, ze zamiast roztworu substancji czynnej jest stosowana drob¬ no sproszkowana substancja stala. Ftig. 4 przed¬ stawia element zaworowy w polozeniu zasilania.Element zaworowy jest unieruchomiony w* po¬ lozeniu za pomoca dwóch dzwigni 28 i 30. W tym polozeniu, komora dozujaca 17 jest napel¬ niana cieklym" dwutlenkiem wegla. Wylot inha¬ lacyjny 23 Jesit wlozony do ust. Przy glebokim wdechu 'tlok "34 porusza sie zgodnie z figura w110 912 9 10 prawo, w wyniku czego druga dzwignia 30, przy¬ mocowana do tloka, zostanie uruchomiona i wy¬ step oporowy zwolni wystep oporowy 32 pierw¬ szej dzwigni 28.Element zaworowy 16 zostanie zwolniony i po¬ pchniety w dól pod wplywem cisnienia dwutlen¬ ku wegla w urzadzeniu do dozowania substancji miotajacej i sprezyny 20, w rezultacie czego przejscie przez pierwsza kapilare 36 w górnym koncu elementu zaworowego i górna komore 35 w urzadzeniu do dozowania substancji miotaja¬ cej zostanie zamkniete. Nastepnie zostanie otwo¬ rzone przejscie przez dolna kapilare 37 elementu zaworowego 16 miedzy komora dozujaca 17 i prze¬ wodem wylotowym 22 do pojemnika z substan¬ cja czynna 26, w wyniku czego dwutlenek w-egla bedzie porywal drobno sproszkowana substancje czynna i via przewód wylotowy 22 bedzie prze¬ nosil ja do wylotu inhalacyjnego 23. W celu roz¬ drabniania mozliwych zbrylen czasteczek w roz¬ szerzeniu przewodu wylotowego 22 moze byc u- mieszczony element 31. Tylny koniec wylotu inha¬ lacyjnego moze byc zaopatrzony w otwory w celu ulatwienia oddychania przez wylot.Do inhalatora mozna wkladac pojedyncze porcje (kapsulki) lub tez kapsulki sa podawane za po¬ moca „pasa amunicyjnego" lub kola obrotowego, co moze ulatwic umieszczenie kapsulek w poloze¬ niu roboczym.Zastrzezenia patentowe 1. Inhalator z zastosowaniem dwutlenku wegla jako substancji miotajacej dla porcji przeznaczo¬ nych do inhalacji przez wylot inhalacyjny sub¬ stancji farmakologicznie czynnych, zawierajacy po¬ jemnik substancji miotajacej przeznaczony dla cieklego dwutlenku wegla, urzadzenie do dozowa¬ nia substancji miotajacej, .znamienny tym^ze po¬ jemnik (2) ma membrane dziurkowana przez ru¬ chome elementy (6) polaczone z urzadzeniem do¬ zujacym, zas urzadzenie do dozowania substancji miotajacej jest przymocowane do pojemnika (2) substancji miotajacej zawierajace górna komore (35) polaczona bezposrednio z pojemnikem sub¬ stancji miotajacej i dolna komore zawierajaca komore dozujaca (17), element zaworowy (16) przy¬ stosowany do wykonywania ruchu posuwisto- -zwrotnego wzdluz swej osi wzdluznej w komo¬ rze (35) i komorze dozujacej (17), przy czym ele¬ ment zaworowy (16) jest zaopatrzony w pierwsza kapilare (36), której jeden otwór jest zwrócony w strone górnej komory (35) urzadzenia dozuja¬ cego, a drugi otwór jest usytuowany w górnej czesci elementu zaworowego i druga kapilare (37) majaca otwór w dolnej czesci elementu zaworo¬ wego i drugi otwór zwrócony w strone przewo¬ du wylotowego (22 substancji miotajacej prowa¬ dzacego od dolnego konca elementu zaworowego (16) do wylotu inhalacyjnego (23) i przechodza¬ cego przez pojemnik (26) z porcja substancji czyn¬ nej, zas element zaworowy (16) jest przystosowa¬ ny do przemieszczania z pierwszego polozenia, w którym pierwsza kapilara (36) laczy górna ko¬ more (35) urzadzenia dozujacego z komora do¬ zujaca (17), w drugie polozenie, w którym zo¬ staje zamkniete przejscie miedzy górna komora (35) i komora dozujaca (17) zas przejscie przez dolna kapilare (37) do komory dozujacej (17) jest otwarte, przy czym substancja miotajaca prze¬ chodzi przewodem wylotowym (22) do wylotu in¬ halacyjnego (23) porywajac substancje czynna z pojemnika (26) do utworzenia aerozolu w wylo¬ cie inhalacyjnym (23), zas element zaworowy (16) powraca po dozowaniu do pierwszego polozenia, w którym komora dozujaca (17) jest polaczona z pojemnikem substancji miotajacej (2). 2. Inhalator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze element zaworowy (16) jest zaopatrzony w sprezyne (20) przystosowana do powrotu elemen¬ tu zaworowego (16) z drugiego do pierwszego po¬ lozenia. 3. Inhalator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pojemnik substancji miotajacej jest przymo¬ cowany do urzadzenia dozujacego za pomoca o- slony (1). 4. Inhalator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze miedzy pojemnikem (2) substancji miotajacej i urzadzeniem dozujacym sa umieszczone uszczel¬ nienia (3) i (4), a miedzy srodkami do dziurkowa¬ nia (6) i urzadzeniiem dozujacym jest usytuowane uszczelnienie (5) zamocowane podkladka zabez¬ pieczajaca. 5. Inhalator wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze przewód wylotowy (22) uchodzi do wylotu in¬ halacyjnego (23) przy górnym koncu kapilary (24) polaczonej z roztworem porcji substancji czynnej w celu utworzenia aerozolu substancji czynnej. 6. Inhalator wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze przewód wylotowy (22) z komory dozujacej (17) jest przystosowany do wprowadzenia otwartej kapsulki (26) zawierajacej porcje substancji czyn¬ nej w postaci proszku, rozdrobnionej do odpowied¬ nich wymiarów czasteczek, a nastepnie otwiera sie wylot inhalacyjny (23), w celu utworzenia aerozolu substancji czynnej. 7. Inhalator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze dolna czesc elementu zaworowego (16) jest po¬ laczona z pierwsza dzwignia (28), która za posred¬ nictwem wystepu oporowego (32) jest polaczona z druga dzwignia (30) przymocowana do tloka (34) zamontowanego przesuwnie w wylocie inha¬ lacyjnym (23) zas tlok (34) jest przystosowany do zmian cisnienia w wylocie inhalacyjnym (23) i przy takiej zmianie cisnienia druga dzwignia (30) przymocowana do tloka (34) jest uwalniana ze stanu zaczepienia z pierwsza dzwignia (28). & Inhalator wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze oslona (1) urzadzenia dozujacego (9) jest przy¬ mocowana do urzadzenia dozujacego (9) za po¬ moca podkladki zabezpieczajacej (8) unierucho¬ mionej wkretem (7), zas koniec wkreta jest u- sytuowany w górnej komorze urzadzenia dozu¬ jacego. 10 15 20 25 30 35 40 45 60 55 I110 912 Fig.1 3t 23 Fig.2110 dl2 34 23 /////SW//»M/J\ Fig.3 Fig.A PL PL PL PL PL PL PL PL