PL111022B1 - Safety explosives and method of its manufacture - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku sa .powietrzne materia¬ ly wybuchowe w postaci sproszkowanej miesza¬ niny chlorku amonu, azotanów metali alkalicanych i weglanów metali ziem alkalicznych z sensybili- zatorem wybuchu oraz z substancjami palnymi lub tlenodajnymi, posiadajace wyzsza energie i wiek¬ szy stopien bezpieczenstwa wobec gazów kopalnia¬ nych niz znane powietrzne materialy wybuchowe o tych samych udzialach skladników uczulajacych jak i sposób otrzymywania tych powietrznych ma¬ terialów wybuchowych.Znane sa powietrzne materialy wybuchowe w formie proszku, sporzadzone ze skladników uczu¬ lajacych wybuch, soli jonowymiennych, weglanów metali i spalajacych sie substancji, zawierajace mieszanine chlorku amonu, azotanów metali alka¬ licznych i weglanów metali ziem alkalicznych z sensybilizatorem, nitroglicerynowym jako uczu- laczem wybuchu oraz z substancjami palnymi lub dostarczajacymi tlenu.W tych znanych mieszankach jako skladniki sto¬ suje sie trójazotan gliceryny, dwuazotan glikolu, azotan sodu, chlorek amonu, rozdrobniony kwas krzemowy, weglan lub stearynian wapnia, maczke guarowa i maczke drzewna.Materialy te wywiazuja przy swej detonacji tyl¬ ko ograniczona ilosc errergii. Podwyzszanie ilosci energii poprzez zwiekszenie udzialu skladników uczulajacych wybuch lub udzialu spalajacych sie substancji z wysokoujeimnym bilansem tlenowym 10 15 20 25 30 jest czesto niemozliwe ze wzgledu na zwiazane z tym obnizenie stopnia bezpieczenstwa wobec ga¬ zów kopalnianych.Powietrzne materialy wybuchowe wedlug wyna¬ lazku charakteryzuja sie tym, ze zawieraja 0,1—5, korzystnie 0,5—2% tworzacego otoczka srodka plo- mieniochronnego w przeliczeniu na calosc suchej masy materialu wybuchowego przy utrzymaniu wartosci liczbowej stosunku molowego, chlorku amonu lub azotanów metali alkalicznych w zakre¬ sie 0,6—1,6 przy 60—90, korzystnie 75—85p/o udziale soli jonowymiennych w calosci materialu wybu¬ chowego.Wprowadzane srodki plomienioochronne tworzace otoczki skladaja sie z mieszaniny substancji wy¬ wiazujacych kwas fosforowy (np. polifosforan amonowy, kwasny fosforan dwuamonowy) ze sklad¬ nika bogatego w grupy hydroksylowe oraz srodka speczniajacego lub prekondensaty amdnoplastów jak i substancji speczniajacej powodujacej spienia¬ nie lub wzdymanie tej mieszaniny pod wplywem ogrzewania. Dzieki temu dodatkowi materialy te wykazuja wyzszy stopien bezpieczenstwa wobec gazów kopalnianych niz porównywalne powietrzne materialy wybuchowe. Jest nawet mozliwe aby w mieszaninie materialu wybuchowego zwiekszyc w-okreslonych granicach udzial substancji dostar¬ czajacych energie bez obnizania bezpieczenstwa wobec gazów kopalnianych.Zwiekszenie energii przy jednoczesnym utrzy- 111 022111 022 3 imaniu stopnia bezpieczenstwa wobec gazów kopal¬ nianych nalezy arzyjac jako zjawisko szczególnie zaskakujace gdyz wspomniane srodki plamienio- ahranne jak mp. zywice sztuczne, wykazuja bilans tlenowy nizszy niz 150—200%. Niebezpieczenstwo deflagracji powietrznych materialów wybuchowych ulega w przypadku wprowadzenia srodków plomie- ndochrormych tworzacych otoczkf zmniejszeniu, mi¬ mo ze wobec wysoico ujemnego bilansu tlenowego substancji organicznych zawartych w tych srod¬ kach nalezalo by oczekiwac zwiekszenia niebezpie¬ czenstwa deflagracji.Sposób wytwarzania powietrznych materialów wybuchowych wedlug wynalazku polega na tym, ze ulegajace spaleniu substancje organiczne trak¬ tuje sie wstepnie srodkami plomieniochronnymi tworzacymi otoczki i ewentualnie suszy, a nastep¬ nie miesza w znany sposób z pozostalymi sklad¬ nikami materialu wybuchowego, takimi jak wyzej wymienione przy ewentualnym wprowadzeniu estrów azotanowych glikolu, * pentaerytrytolu lub ich mieszanin zamiast sensybilizatora nitroglicery- nowego oraz ewentualnym dodaniu znanych srod¬ ków hydrofobowych.Wprowadzenie wymienionych srodków plomie- nioahronnych prowadzi do uzyskania powietrznych materialów wybuchowych o stosunkowo duzej energii, wykazujacych jpoza tym korzystne wlasci¬ wosci wybuchowe oraz bezpiecznych w uzyciu.Substancje zawierajace srodki plomieniochronne wytwarzajace otoczki podczas ogrzewania silnie sie pienia i wzdymaja (podobnie jak tak zwane weze faraona), a poczawszy od 200—<300°C ulegaja zwe¬ gleniu i zestalaja sie tworzac przy tym drobno- porowata, dobrze izolujaca poduszke (pianke). Po¬ duszka ta tworzy warstewke na powierzchni spa¬ lajacych sie substancji zawartych w powietrznych materialach wybuchowych.Jako skladniki bogate w grupy hydroksylowe wprowadza sie diole lub poliglikole typu skrobia lub pentaerytryt. Mozna równiez wprowadzac nis- koczasteczkowe, niezupelnie utwardzone produkty kondensacji formaldehydu lub substancji tworzacej formaldehyd z mocznikiem, melamina, ewentualnie fenolami, lub z kazda z tych substancji oddzielnie, otaeskuiych ogólnie jako aminoplasty. Te produkty wstepnej kondensacji zawieraja jeszcze liczne gru- 1 py hydroksylowe, które pod wplywem ciepla rea- ^ija z kwasem fosforowym wydzielanym przez zródlo kwasu fosforowego, tworzac wegiel, wode, dwutlenek wegla i inne niepalne gazy oraz utwar¬ dzana pianke aminoplastów. Srodek speczniajacy, np." dwucyjanodwuamid, sluzy do sjpieniania pro¬ duktów rozkladu bogatych w wegiel.Srodki ploomemochronne wytwarzajace otoczki zawdzieczaja swe wysmienite dzialanie zdolnosci sztucznych zywic do tworzenia pod wplywem pod¬ wyzszonej temperatury silnie rozdetej i zle prze¬ wodzacej cieplo skorupy z pianki, która nie ule¬ gajac sama spaleniu wytwarza dzieki powyzszym wlasciwosciom stosunkowo dlugotrwala izolacje chroniaca wnetrze przed dalszym ogrzewaniem i przed spalaniem.Srodki plomienioohronne wytwarzajace otoczki wystepuja w postaci proszków lub cieczy, w za- 4 leznosci od stosowanych skladników. Moga one byc równiez wprowadzane w postaci roztworów w roz¬ puszczalnikach stosowanych dla srodków plamie- niochromnych. Dzieki temu mozliwe jest dodawanie 5 ich do powietrznych materialów wybuchowych za¬ równo w postaci proszków jak i cieczy.Zalecany sposób stosowania polega na calkowi¬ tym lub czesciowym pokryciu powierzchni mate¬ rialu wybuchowego za pomoca roztworu srodka io plomieniochronnego korzystnie roztworu wodnego i na nastepnym odparowaniu rozpuszczalnika.Skladnik w formie proszku obciazonego srodkiem plomieniochronnym dodaje sie do powietrznego materialu wybuchowego. 15 Ze wzgledu na koniecznosc wytworzenia jedno¬ rodnej mieszaniny sposób ten moze byc realizo¬ wany z dobrym rezultatem w mieszalniku fluidal¬ nym. Szczególnie korzystne jest stosowanie tej metody wykonawczej wtedy, gdy wykonuje sie 20 otoczke srodkiem ploanieniochronnyim na substan¬ cji o ujemnym bilansie tlenowym. Jesli powietrzny material wybuchowy zawiera np. maczke drzewna mozna ja latwo i szybko zmieszac w mieszalniku fluidalnym z cieklym srodkiem plomieniochronnym. 25 Po wysuszeniu wzglednie utwardzeniu tworzywa sztucznego spelniajacego funkcje srodka wiazacego wprowadza sie maczke drzewna do powietrznego materialu wybuchowego. 30 Wedlug tego sposobu mozna wprowadzac do wy¬ soko bezpiecznych powietrznych materialów wybu¬ chowych lepiej spalajace sie substancje, co ozna¬ cza ze nadmiar tlenu w jonowymiennych solach zawartych w powietrznych materialach wybucho- 35 wych moze byc lepiej wykorzystywany niz bez zastosowania wynalazku.Omawiany sposób postepowania umozliwia wspo¬ mniane wyzej podwyzszenie energii wybuchu przy jednoczesnym polepszeniu lub co najmniej zacho- 40 waniu wysokiego stopnia bezpieczenstwa wybuchu i deflagracji.Ilosc dodawanych srodków plomieniochronnych wynosi 0,1—5°/o wagowych, przewaznie 0,5—2,0°/o wagowych w przeliczeniu na calosc materialu wy- 45 buchowego. Ilosc ta jest przeliczana na sucha sub¬ stancje, zas dokladne ilosci ustala sie wedlug bi¬ lansu tlenowego pozostalych skladników materialu wybuchowego. Sole jonowymiennie zawarte w po- wietrznych materialach wybuchowych skladaja sie 50 na ogól z azotanu potasu lub sodu lub ich mie¬ szanin, oraz z chlorku amonu. Nie jest konieczne, aby przyjmowac równowagowy stosunek chlorku amonu do azotanów. Stosunek molowy chlorku M przyjmowac wartosci 0,6—1,6. Udzial soli jonowy¬ miennych w calosci materialu wybuchowego wy¬ nosi od 60 do 90f/e wagowych, przewaznie od 75 do 85*/o wagowych.Jak to jest ogólnie znane, oprócz azotanów me- 60 tali alkalicznych mozna wprowadzac jeszcze inne sole oddajace tlen. Azotan amonu wystepuje prze¬ waznie w postaci granulek wzglednie granul. Ma¬ terial wybuchowy moze zawierac do 40e/o wago¬ wych azotanu amonu, przewaznie w granicach 65 4—20% wagowych.111 022 Powietrzne materialy wybuchowe, stanowiace przedmiot wynalazku moga zawierac jako substan¬ cje spalajace sie maczki roslinne jak skrobia, maczka guarowa i drzewna, cukier i inne mate¬ rialy o podobnym bilansie tlenowym. Jako sub¬ stancje spalajace sie wchodza równiez w rachube zwiazki w postaci soli typu soli amonowych kwasów organicznych, ich soli metali alkalicznych, soli me¬ tali ziem alkalicznych, jak np. szczawian amonu, kwasny winian potasu lub mrówczan wapnia.Substancje spalajace sie moga wystepowac w po¬ wietrznych materialach wybuchowych w ilosciach 0,5—8% wagowych, przewaznie 3—5°/o wagowych, w przeliczeniu na mieszanine materialu wybucho¬ wego.Jako weglany metali mozna .stosowac np. we¬ glany metali alkalicznych i metali ziem alkalicz¬ nych jak kwasny weglan sodowy, weglan magnezu, weglan wapniowy, dolomit, weglan barowy oraz weglany metali ciezkich jak weglan cynkowy lub weglan zelaza. Weglany metali wystepuja w po¬ wietrznych materialach wybuchowych w ilosciach 3—10% wagowych, przewaznie 4—8% wagowych.Substancjami uczulajacymi sa w mysl wynalazku estry azotanowe gliceryny, glikolu, pentaerytrytu lub ich mieszaniny. Estry azotanowe ciekle moga byc w iznany sposób zageszczane. Ilosci substancji uczulajacych wynosza 6,5—15% wagowych, prze¬ waznie 8—12% wagowych.Powietrzne materialy wybuchowe moga zawierac jak to jest ogólnie znane, srodki hydrofobowe typu mydel metali, np. stearynian wapnia. Mozna rów¬ niez dodawac do nich w znany sposób inne nie¬ organiczne substancje jak glinka, /krzemionka lub tlenek magnezu. Powietrzne materialy wybuchowe bedace przedmiotem wynalazku otrzymuje sie w znany sposób. Skladniki nieorganiczne za wy¬ jatkiem uziarnionego azotanu amonu rozdrabnia sie tak, aby 30—100% przeszlo przez sito o wy¬ miarach oczek 0,1 mm.Srodek plomieniochronny dodaje sie albo w po¬ staci ziarnistej, albo wedlug wyzej opisanego spo¬ sobu nanosi sie na powierzchnie imnych substancji i po wysuszeniu dodaje do mieszaniny. Szczególna skutecznosc wykazuje przy nanoszeniu srodka plo- mienochronnego na powierzchnie spalajacych sie substancji. Stale skladniki miesza sie nastepnie z cieklymi skladnikami uczulajacymi.Zaleta powietrznych materialów wybuchowych stanowiacych przedmiot wynalazku jest znaczne podwyzszenie energii wybuchu wskutek dodatku opisanych srodków plc^nieniochronnych, przy utrzy¬ maniu nie zmienionego stopnia bezpieczenstwa wo¬ bec gazów kopalnianych oraz wobec deflegracji.Jesli traktuje sie srodkami plomiendochronnymi spalajace sie organiczne substancje jak np. maczka drzewna lub maczka guarowa dzialajace na sprosz¬ kowane materialy wybuchowe spulchniajaco i wia¬ zace wode, osiaga sie ponadto .polepszenie trwalosci ich magazynowania. Dla wyjasnienia wynalazku przytacza sde dalej przyklady.Wynalazek objasniaja ale nie ograniczaja nizej podane przyklady.Przyklad I. 1,47 czesci gestoplynnego srodka plomieniochronnego o nazwie handlowej R-742 fir- 10 15 20 30 40 45 50 55 my „Felten and Guillaume AG" — Koln, miesza sde w .szybkobieznym mieszalniku z 2 czesciami maczki drzewnej. Wymieniony srodek plomienio¬ chronny zawiera okolo 32% wody, okolo 17% nie¬ rozpuszczalnych w wodzie aminoplastów, okolo 12% kwasnego fosforanu dwuamonowego oraz okolo 40% rozpuszczalnych w wodzie zywic i srodków pianotwórczych. Maczke drzewna obciazona srod¬ kiem plomieniotwórczym po wymieszaniu suszy sie, w wyniku czego wysuszona powierzchnia 2 czesci maczki drzewnej pokryta jest przez 1 czesc wysu¬ szonego srodka ploniieniochronnego. Produkt ten miesza sie najpierw ize stalymi skladnikami mie¬ szanki i materialu wybuchowego (tablica 1) w mie¬ szalniku Wernera-Pfleiderera. Ciekle srodki uczu¬ lajace dodaje sie jako ostatnie i miesza w ciagu 20 minut. Dla porównania ujeto w tablicy 1 znany powietrzny material wybuchowy (mieszanka 2).Zamiast iriieszaniny maczki drzewnej i srodka plo- mieniochronnego zawiera on tyle samej maczki drzewnej, ze obie mieszanki wykazuja jednakowy bilans tlenowy. Wymieniony w tablicy stopien bez¬ pieczenstwa wobec gazów kopalnianych okreslono wedlug niemieckich metod badan powietrznych materialów wybuchowych klasy II (patrz H. Ahrens, Nobel Hefte, maj 1959). Im wyzsza jest ilosc na¬ boi, które nie zapalily danej mieszanki powietrz¬ nego materialu wybuchowego, tym jest on bardziej bezpieczny.Dla pomiaru energii wybuchu odpala sie w moz¬ dzierzu balistycznym 3 naboje bez przybitek (100 g, srednica 30 mm) i mierzy uzyskane wychylenie (przeprowadzenie próby i obliczenie energii wy¬ buchal patrz P. Limgeus, W. Christman i H. Radze- witz, Nobel Hefte, kwiecien — czerwiec 1974). 65 Tabl Sklad 1 trójazotan gliceryny 1 dwuazotan glikolu azotan sodu chlorek amonu 1 subtelnie rozdrobniony kwas krzemowy * stearynian wapnia grafit weglan wapnia maczka giuarowa maczka drzewna wysuszony srodek plo¬ mieniochronny energia wybuchu mie¬ rzona mozdzierzem ba¬ listycznym KJ/kg stopien bezpieczenstwa wobec gazów kopalnia¬ nych ica I Material wybuchowy Nr 1 2 % 2 6,60 4,40 45,63 34,07 0,15 0,05 0,10 5,00 1,00 2,00 1,00 1130 zaplon 12 naboi brak zaplonu 11 naboi % 3 ¦ . 6,60 4,40 45,50 34,00 | 0,15 | 0,05 | 0,10 | 5,00 j 1,00 I 3,20 j — 1140 zaplon 7 naboi brak zaplonu 6 naboi |7 111 022 8 Z wyników prób okreslenia stopnia bezpieczen¬ stwa wobec gazów kopalnianych oraz energii wy¬ buchu wynika, ze dwa bardzo zblizone do siebie materialy wybuchowe z jednakowym bilansem tle¬ nowym i posiadajace praktycznie ta sama energie wybuchu moga sie znacznie róznic pod wzgledem stopnia bezpieczenstwa wobec gazów kopalnia¬ nych.Mieszanka materialu wybuchowego Nr 1 bedaca przedmiotem wynalazku, wskutek dodatku srodka plomieniochronnego tworzacego otoczke stala sie znacznie bezpieczniejsza pod wzgledem mozliwosci zaplonu gazów kopalnianych niz znana mieszanka materialu wybuchowego Nr 2.Przyklad II. 1,18 czesci srodka plomienio¬ chronnego okreslonego w przykladzie 1 miesza sie w szybkobieznym mieszalniku z 4,2 czesciami macz¬ ki guarowej.Produkt po wysuszeniu sklada sie z 4,2 czesci maczki guarowej i 0,8 czesci wysuszonego i utwar¬ dzonego srodka plomieniochronnego. Wytwarzanie materialu wybuchowego przebiega dalej tak jak opisano w przykladzie 1.Dla porównania z mieszanka materialu wybu¬ chowego nr 3 bedaca przedmiotem wynalazku, ujeto w tablicy II jeszcze dwa znane materialy wybuchowe nie zawierajace srodka plomienio¬ chronnego. Stopien bezpieczenstwa wobec gazów kopalnianych okreslono wedlug niemieckich me¬ tod badan powietrznych materialów wybuchowych klasy III (patrz H. Ahrems, Nobel Hefte, maj 1959).Tablica II Sklad trójazotan gliceryny 1 dwuazotan glikolu 1 azotan sodu ] chlorek amonu 1 tlenek glinowy 1 weglan wapnia 1 maczka guarowa 1 wysuszony srodek plomieniochronny 1 bilans tlenowy •/§ energia wybuchu mierzona mozdzie¬ rzem balistycznym I KJ/kg stopien bezpieczen¬ stwa wobec gazów | kopalnianych Material wybuchowy nr 3 4 5 ;N 5,4 3,6 46,3 34,4 0,3 (5,0 4,2 0,8 +0,3 1065 brak zaplonu °/o Z 5,4 3,6 47,2 35,0 0,3 5,0 3,5 +2,7 960 brak zaplonu °/o 5,4 3,6 47,1 34,9, . 0,3 5,0 3,7 +2,5 970 zaplon Porównanie skladu i wyników badan mieszanki materialu wybuchowego nr 3 i 4 wykazuje, ze mieszanka nr 3 bedaca przedmiotem wynalazku osiaga znacznie wyzsza energie wybuchu niz zna¬ na mieszanka nr 4.Wedlug niemieckich metod badan powietrznych materialów wybuchowych klasy III, obie mieszanki naleza do bezpiecznych pod wzgledem mozliwosci zaplonu gazów kopalnianych.Próby podwyzszenia energii znanej mieszanki nr 4 poprzez dodatek dalszych materialów ulega¬ jacych spaleniu nie doprowadzily do skutku, I tak mieszanka nr 5 w której zawartosc maczki guaro¬ wej w stosunku do mieszanki nr 4 zostala tylko nieznacznie podwyzszona, zapalala mieszanke ga¬ zów kopalnianych w chodniku doswiadczalnym.W podobny sposób wytworzono nastepna wia¬ zanke materialu wybuchowego ale z ta róznica, ze uzyto 1,18 czesci srodka plomieniochronnego uzys¬ kanego z mieszaniny zawierajacej polifosforan amonu skrobie i dwucyjanodwuamid jako srodka speczniajacego. Mieszanka ta wykazywala identy¬ czne wlasciwosci jak wyzej wymieniona.Zastrzezenia patentowe 1. Powietrzne materialy wybuchowe w postaci sproszkowanej mieszaniny chlorku amonu, azota¬ nów metali alkalicznych i weglanów metali ziem alkalicznych z sensybilizatorem nitroglicerynowym jako substancja uczulajaca oraz z substancjami palnymi lub dostarczajacymi tlenu, znamienne tym, ze w przeliczeniu na calosc suchej masy materialu wybuchowego zawieraja 0,1—5, korzystnie 0,5—2°/o tworzacego plomieniochronna otoczke srodka plo¬ mieniochronnego bedacego produktem wytworzo¬ nym z mieszaniny stanowiacej zródlo kwasu fos¬ forowego, komponenty bogate w grupy hydroksy¬ lowe, takie jak diole lub poliglikole lub prekon- densaty aminoplastów, jak L substancje specznia¬ jace powodujace spienianie lub wzdymanie tej mie¬ szaniny pod wplywem ogrzewania, przy czym war¬ tosc liczbowa stosunku molowego chlorku amonu do azotanów metali alkalicznych miesci sie w za¬ kresie 0,6—1,6 przy 60—90 korzystnie, 75—85°/o udziale soli jonowymiennych w calosci materialu wybuchowego, jak i zawieraja substancje uczula¬ jaca wybuch, taka jak senisybilizator mitroglicery- nowy lub estry azotanowe glikolu, pentaerytrytolu lub ich mieszaniny oraz ewentualnie znane srodki hydrofobowe. 2. Sposób wytwarzania powietrznych materialów wybuchowych w postaci sproszkowanej mieszaniny chlorku amonu, azotanów metali alkalicznych i we¬ glanów metali ziem alkalicznych z sensybilizatorem nitroglicerynowym oraz z substancjami palnymi lub dostarczajacymi tleniu, znamienny tym, ze ule¬ gajace spalaniu substancje organiczne traktuje sie wstepnie srodkami pJomieniochronnymi tworzacymi otoczki, bedacymi produktem wytworzonym z mie¬ szaniny ^stanowiacej zródlo kwasu fosforowego, komponenty bogate w grupy hydroksylowe, takie jak diole lub poliglikole albo prekondensaty ami¬ noplastów oraz z substancje speczniajace powodu¬ jace spienianie lub wzdymanie tej mieszaniny pod wplywem ogrzewania, po czym nasycona tym srod¬ kiem mieszanine ewentualnie suszy, a nastepnie miesza w znany sposób z pozostalymi skladnikami materialu wybuchowego, przy ewentualnym wpro¬ wadzeniu estrów azotanowych glikolu, pentaerytry- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 609 111 022 10 tolu lub ich mieszanin jak sensybilrizatora wybuchu oraiz przy ewentualnym dodaniu znanych srodków hydrofobowych, z tym, ze srodek ploirueniochronny wprowadza sie w ilosci 0,1—5,0, korzystnie 0,5— —2,0°/o w przeliczeniu na calosc suchej masy ma¬ terialu wybuchowego, a stosunek molowy chlorku amonu do azotanów metali alkalicznych miesci sie w zakresie 0,6—1,6 przy 60—90 korzystnie 75—85% udziale soli jonowymiennyeh w calosci materialu wybuchowego. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Powietrzne materialy wybuchowe w postaci sproszkowanej mieszaniny chlorku amonu, azota¬ nów metali alkalicznych i weglanów metali ziem alkalicznych z sensybilizatorem nitroglicerynowym jako substancja uczulajaca oraz z substancjami palnymi lub dostarczajacymi tlenu, znamienne tym, ze w przeliczeniu na calosc suchej masy materialu wybuchowego zawieraja 0,1—5, korzystnie 0,5—2°/o tworzacego plomieniochronna otoczke srodka plo¬ mieniochronnego bedacego produktem wytworzo¬ nym z mieszaniny stanowiacej zródlo kwasu fos¬ forowego, komponenty bogate w grupy hydroksy¬ lowe, takie jak diole lub poliglikole lub prekon- densaty aminoplastów, jak L substancje specznia¬ jace powodujace spienianie lub wzdymanie tej mie¬ szaniny pod wplywem ogrzewania, przy czym war¬ tosc liczbowa stosunku molowego chlorku amonu do azotanów metali alkalicznych miesci sie w za¬ kresie 0,6—1,6 przy 60—90 korzystnie, 75—85°/o udziale soli jonowymiennych w calosci materialu wybuchowego, jak i zawieraja substancje uczula¬ jaca wybuch, taka jak senisybilizator mitroglicery- nowy lub estry azotanowe glikolu, pentaerytrytolu lub ich mieszaniny oraz ewentualnie znane srodki hydrofobowe.
2. 2. Sposób wytwarzania powietrznych materialów wybuchowych w postaci sproszkowanej mieszaniny chlorku amonu, azotanów metali alkalicznych i we¬ glanów metali ziem alkalicznych z sensybilizatorem nitroglicerynowym oraz z substancjami palnymi lub dostarczajacymi tleniu, znamienny tym, ze ule¬ gajace spalaniu substancje organiczne traktuje sie wstepnie srodkami pJomieniochronnymi tworzacymi otoczki, bedacymi produktem wytworzonym z mie¬ szaniny ^stanowiacej zródlo kwasu fosforowego, komponenty bogate w grupy hydroksylowe, takie jak diole lub poliglikole albo prekondensaty ami¬ noplastów oraz z substancje speczniajace powodu¬ jace spienianie lub wzdymanie tej mieszaniny pod wplywem ogrzewania, po czym nasycona tym srod¬ kiem mieszanine ewentualnie suszy, a nastepnie miesza w znany sposób z pozostalymi skladnikami materialu wybuchowego, przy ewentualnym wpro¬ wadzeniu estrów azotanowych glikolu, pentaerytry- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 609 111 022 10 tolu lub ich mieszanin jak sensybilrizatora wybuchu oraiz przy ewentualnym dodaniu znanych srodków hydrofobowych, z tym, ze srodek ploirueniochronny wprowadza sie w ilosci 0,1—5,0, korzystnie 0,5— —2,0°/o w przeliczeniu na calosc suchej masy ma¬ terialu wybuchowego, a stosunek molowy chlorku amonu do azotanów metali alkalicznych miesci sie w zakresie 0,6—1,6 przy 60—90 korzystnie 75—85% udziale soli jonowymiennyeh w calosci materialu wybuchowego. PL