Przedmiotem wynalazku jest sposób prowadzenia procesu konwersji wegla, w kitóryim otrzymuje sie paliwa gazowe i ciekle, a w szczególnosci doty¬ czy usuwania- nadmiaru drobnego pylu tworzacego sie w procesie fluidalnego' przetwarzania wegla na paliwa gazowe i ciekle.Procesy przetwarzania wegla, taikie jak zgazo- wanie, koksowanie i podobne, sa znane i stosowa¬ ne od dawna. W ostatnich latach procesy te na¬ bieraja dodatkowego znaczenia poniewaz paliwa syntetyczne pochodzace z wegla moga uzupelnic kurczace sie gwaltownie zasoby ropy naftowej i ga¬ zu ziemnego.Przetwarzanie wegla na oleje i gazy polega za¬ sadniczo na poddaniu wegla reakcji uwodorniania, w której wodór wprowadza sie do wegla w spo¬ sób bezposredni lub posredni. Poniewaz energia niezbedna do wytworzenia z wody wodoru musi byc dostarczana z samego wegla, dlatego tez za¬ gadnienie ekonomicznego wytwarzania wodoru w procesie jest wezlowym zagadnieniem opracowy¬ wanych obecnie procesów konwersji wegla.Jedna z atrakcyjniejszych z ekonomicznego punktu widzenia metod konwersji wegla omówio¬ no' w .opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Aimeryfki nr 3 9&$ 6Q|3. Sposób ten * obeijimiuje zin¬ tegrowany proces przetwarzania wegla przy za¬ stosowania techniki zloza fluidalnego. W sposobie tym czastki wegla poddaje sie karbondtzacji w tem¬ peraturze .ponizej53$fC, a otrzymany w rezulta- 10 cie pólkoks wprowadza sie do fluidalnego gazo- generatora, w którym para wodna reaguje z pól- kolksem z wytworzeniem gazu syntezowego. Po¬ wstajacy wodór wykorzystuje sie do uwodornienia smól pochodzacych z karbonizacji oraz do reduk¬ cji tlenku wegla otrzymujac syntetyczny olej su¬ rowy i metan (bedacy substytutem gazu ziemnego — SNiG). Pólkolks otrzymany w wielostopniowym procesie fluidalnej pirolizy wegla, opisanym w opi¬ sie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 375175 wykazuje duza aktywnosc chemiczna wzgledem pary wodnej.Cieplo potrzebne do wspomnianego procesu kon¬ wersji wegla uzysjkuje sie ze spalania pylu we- 15 glowego odzyskanego z gazów odlotowych i wy¬ korzystania goracych gazów spalinowych do ogrze¬ wania strumienia czastek stalych odciaganych z gazogeneratora. Strumien zawracany oddziela sie od gazów spalinowych celem zmniejszenia do mi- nimiuim reakcji zachodzacych miedzy nimi i kie¬ ruje do gazogeneratora o zlozu fluidalnym, dostar¬ czajac w ten sposób cieplo dla strefy zgazowania.Gorace czastka stale i/lub gazy z gazogenera-tora sluza do ogrzania zlóz fluidalnych strefy karboni¬ zacji.Ja glowych w fazie fluidalnej, jak np. w procesie zgazowainia wegla, czesc czastek weigla ulega roz¬ drobnieniu na bairdzo doróbmy pyl /wskurtek sciera¬ nia sie i/lub w wyniku realkcji wegla z para wod- ?o 25 30 114 776114 776 3 na. W kazdym razie ten niezwykle drobny pyl we¬ glowy zwany tez mialem jest tak lekki i lotny, ze jest wywiewany z gazogeneratora wraz ze stru¬ mien em produktów gazowych, od których musi byc nastepnie oddzielony. Zwylkle pyl weglowy wylapuje sie w cyklonach zainstalowanych na przewodach odprowadzajacych surowe gazy, skad czastki stale, po oddzieleniu od gazów, zawraca sie do- gazogeneratora. Jesli proces odzyskiwania pro¬ wadzi sie przez dluzszy czas, wówczas, zawartosc pylu w surowym produkcie gazowymi bedzie wzra¬ stac. W miare jak zwieksza sie ilosc mialu w ukladzie rosna trudnosci z wylapywaniem go w cyklonacfowW rezultacie straty z cyklonów zrów¬ nuja- s*e; $i s^yb]ko?cia tworzenia sie pylu w gazo- generatorze. Zjawisko takie jest wybitnie nieko¬ rzystne i zapobiezenie .wydmuchiwaniu pylu wy- magafó^fo^^azania. -... ' Sposób ^Qjftie?jszenia ¦ problemu pylu weglowego omówiono w opisie patentowym Stanów Zjednoczo¬ nych Ameryki nr 3 932 146. W sposobie tym ode¬ brany z ukladu pyl weglowy mieszano z swiezo wprowadzanymi czastkami wegla i calosc wpro¬ wadzano' do wysokotemperaturowej fluidalnej stre¬ fy zgazowania. Pozbawiony cial lotnych material przywieral do czastek wegla w miare jak miekly i tworzyl niekleista powloke zapobiegajaca powsta¬ waniu wiekszych aglomeratów czastek wegla. W czasie zgaizowania przyklejone czastki byly zatrzy¬ mywane w zlozu, gdzie co najmniej czesciowo' ule¬ galy zgazowaniu. Zwiekszalo to stopien wykorzy¬ stania wegla.W zintegrowanym procesie przerobu wegla obej¬ mujacym karbonizacje i zgazowanie wedlug opisu patentowego' Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 066/633, pyl weglowy wykorzystuje sie jako pali¬ wo na pokrycie ciepla dla calego ukladu. Jed¬ nak w nieiktórych przypadkach ilosc powstajacego pylu weglowego przewyzsza ilosc potrzebna na pa¬ liwo. Nadmiar pylu mozna zawracac do gazogene¬ ratora, lecz wystapia tu trudnosci z utrzymaniem tego materialu w zlozu fluidalnym. Rozwiazanie problemu pylu weglowego przez odbieranie go z ukladu i mieszanie go z surowym weglem i pod¬ dawanie mieszaniny karbonizacji, jak to propono¬ wano w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 932 146, daje zasadniczo zadowalaja¬ ce wymilki, lecz wymaga zwiejkszonych na!kladów inwestycyjnych, zwiazanych ze stosowaniem spe¬ cjalnych urzadzen potrzebnych do mieszania gora¬ cego mialu pólkoksu z surowym weglem oraz urza¬ dzen do wprowadzania mieszaniny do strefy kar¬ bonizacji w gazogeneratorze, zwykle fluidalnym.Jak widac, zagadnienie regulowania i wykorzy¬ stania pylu weglowego nadal tpoizostaije nie1 rozwia¬ zanym problemem metod przetwarzania wegla w fazie fluidalnej.Wedlug wynalazku, proces konwersji wegla, w ukladzie olbejmiujacym strefe zgazowania wegla za pomoca pary wodnej, gdzie pólkoks poddaje sie w fazie fluidalnej reakcji z para wodna, a otrzy¬ many gaz syntezowy odprowadza sie z górnej czesci stTefy, zas cieplo dla endotermicznej reakcji zgazowania dostarcza, sie przez zewnetrzne ogrze¬ wanie gaJzami spalinowyimi zawracanego ze strefy zgazowania pólkoksu oraz strefe karbonizacji w fa¬ zie fluidalnej, gdzie wprowadzany surowiec weglo¬ wy przerabia sie na pólkoks, kierowany nastepnie do strefy zgazowania, polega na tym, ze reguluje 5 sie w gazie syntezowym ilosc pylu powstajacego z pólkoksu przez wprowadzanie go do strefy ka*r- bonizacji, w której przylepiaja sie do ulegajacych karbonizacji czastek wegla.Wynalazek pozwala na regulowanie zawartosci ie pylów w zintegrowanym ukladzie konwersji we¬ gla, w którym jednostka karbonizacji pracuje sprzezona z jednostka zgazowania, zas proces pro¬ wadzi sie w fazie fluidalnej. W sposobie tym cza¬ stki wegla ogrzewa sie do temiperaltury karboni- 15 zacji otrzymujac ciekle weglowodory oraz jako po¬ zostalosc pólkoks, który sluzy za zródlo wegla dla jednostki zgazowania. Cieplo dla przeprowadzenia reakcji zgazowania dostarcza sie znanymi sposo¬ bami, jak zawracanie goracych cial stalych, kra- 20 zacych miedzy zlozem gazogeneratora i strefa spa¬ lania. Innym zródlem ciepla jest wprowadzanie tle¬ nu do gazogeneratora dla spowodowania czesciowe¬ go spalania pólkoksu. Pyl weglowy powstaje przede wszystkim w strefie zgazowania, chociaz moze 25 równiez powstawac w pewnych ilosciach takze w innych czesciach ukladu, wliczajac w to' mial z przygotowywania surowca weglowego.W sposobie wedlug wynalazku wegiel rozdrab¬ nia sie do wymiarów czastek zasadniczo ponizej 30 3,175 mm, suszy i kieruje do jednostki karboniza¬ cji, która moze sie skladac z kilku reaktorów (zwykle 2 do< 4), pracujacych w temperaturze od okolo 3ll6°C do okolo 538°C i pod cisnieniem od atoo&ferycznego do okolo 7i0i9j,3 kPa. Wejgiel utrzy- 35 muje sie w kazdym realkitorze w zlozu o fazie ge¬ stej, przy czasie jego przebywania zawartym w granicach od okolo- 2 do okolo 25 minut, zalez¬ nie od wlasnosci koksujacych uzytego wegla.W kazdym etapie temperatura i czas przebywania 40 sa tak dobrane, aby osiagnac zadana przemiane wegla, która zapobiegalaby spiekaniu sie wegla w ostrzejszych warunkach nastepnego etapu.Pólkoks z najbardziej goracego stopnia, zwykle pracujacego w temperaturze okolo 538°C, kieruje 45 sie do gazogeneTaftora, gdzie material ten reaguje z para wodna w temperaturze 870°C^930°C, dajac gaz wodny w rezultacie silnie endotermicznej reak¬ cji wegiel — para wodna. Pólkoks nalezy ogrzac do temperatury okolo 536 °C (temperatura ostatnie - 5i go stopnia karbonizacji) do temperatury 845^-955°C.W celu dostarczenia niezbednego ciepla, zarówno namacalnego, jak i ciepla reakcji, strumien pólko¬ ksu odciaga sie z gazogeneratora i przeprowadza przez grzewcza rure pionowa, gdzie kontaktuje sie 55 on z goracymi gazami. Pólkoks ogrzany do tem¬ peratury 895—10,9-5°C oddziela sie od goracych ga¬ zów i zawraca do igazogieneraltora, tak aby iuftrzy- mac stale warunki prowadzenia procesu. Czesc pólkoksu spala sie z powietrzem, wytwarzajac go- 60 race gazy sluzace do podgrzewania cyrkulujacego strumienia pólkoksu. Popiól z tego spalania usu- - wa sie z procesu.Jednostka karbonizacji równiez wymaga dopro¬ wadzania ciepfta w celiu dostarczenia, ciepla: nama- w calnego i utajonego ciepla parowania odpedzanych1141 ,5 ¦ -¦ .substancji lotnych. Niezbedne cieplo uzyskac moz¬ na z< cynk uliaej i pólkoksiu z gazogeneratora lufo ze strumienia .goracych gazów z gazogeneratora, badz tez. z oibu tych zródel Pyly weglowe o temperaturze 840—965°C od- 5 biera sie z cyklonów gazogeneratora i wprowadza powtórnie do strefy karbonizacji, która moze sie skladac z szeregu reaktorów. Tym sposobem unika sie zawracania pylu do gazogeneratora i stalej cyr¬ kulacji tego materialu. Miejsce, do którego w pro- 1Q cesie koksowania zawraca sie te dTofone frakcje, zalezy w pewnymi stopniu od charakteru surowca weglowego. W operacji spiekania wegla stosuje sie dwie zasadnicze metody.Pierwsze, bardziej konwencjonalne rozwiazanie i5 polega, na, zawracaniu goracego pylu do ostatnie¬ go stopnia karboniizacjd ((temperatura nominalna 538°C)? a nastepnie kaskadowym ich kierowaniu z powrotem kolejno do wczesniejszych stopni.W pewnym momencie pyly napotykaja zloze we- M glowo-koksowe o wlasnosciach plastycznych i beda aglomerowac na czastkach, zloza.. W roz¬ wiazaniu tym cyklon kazdego ze stopni zaopa¬ trzony jest w odnoge, która kieruje wylapane cza¬ stki do poprzedniego stopnia. Odpowiednie wzno- ^ szace sie usytuowanie przestrzenne-zapewnia prze- cjwpradowy przeplyw pylów pomiedzy poszczegól¬ nymi stopniami., Drugie roizwiazande polega na wprowadzeniu ca¬ lego goracego pylu póllkoksiu do tego zloza uikla- M du karbonizacji; w którym czastki wegla sa w stanie poprzedzajacym stan plastycznosci, na ogól w temperaturze 425—455°C. W przypadku takim istnieje ograniczenie ilosci pylów, tjakie mozna wpro¬ wadzac, wynikajace z bilansu cieplnego ukladu. 35 Dla fachowca jest oczywiste, ze wyboru wlasciwej metody dokonuje sie na podstawie analizy techni¬ czno-ekonomicznej. W obu jednak przypadkach istota wynalazku jest doprowadzenie pylów pól- koiksu do tego stopnia procesu karbonizacji, w któ- 40 rym wegiel znajduje sie w stanie poprzedzajacym stadium plastyczne i na powierzchni jego pólpla- stycznych czastek rrloga zostac przyklejone czastki pylów.Na zalaczonych rysunkach fig. 1 przedstawia 45 sdhamiatycznie proces fLiuiMalnej konwersji wegja, prowadzony sposobem wedlug wynalazku, gdzie pyly z gazogeneratora zawraca sie do ostatniego stopnia etapu karbonizacji, zas pyly z poszcze¬ gólnych stopni karbonizacji kieruje sie do stopnia 50 poprzedniego.Figura 2 przedstawia schemat fluidalnej kon¬ wersji wegla prowadzonej sposobem, wedlug wy¬ nalazku, gdzie pyly z gazogeneratora zawraca sie do tego stopnia karbonizacji, w którym czastki w wegla wyikaziulja wlasnosci plastyczne.W procesie przedstawionym na fig. 1, suchy i -rozdrobniony do wymaganych rozmiarów wegiel przesyla sie ze zbiornika magazynowego- (nie po¬ kazanego na rysunku) przewodem 15 do reaktora 1 60 na pierwszym stopniu karbonizacji. Gorace gazy spalinowe lub inny gaiz o dostatecznej zawarto¬ sci ciepla namacalnego doprowadza sie do reakto¬ ra 1 przewodem 16. Dzieki bezposredniej wymianie ciepla, pomiedzy gazeim i weglem teimiperatura w. ^ 6 reaktorze 1 podnosi sie, do okolo' Sl!6°C, Dla wiek¬ szosci wegli biifarnioznych, tajkich jak wegle - ze zlóz Illinois lub Western . J^entiucley, tempe¬ ratura ta nie jest wystajezajjaca* ;.clo odparo¬ wania . substancji . weglowodoTowych. Wiel¬ kosc reaktora 1 jest talk -dobrana,, zeby natezenie przeplywu bylo wieksze niz minimalna szybkosc fluidyzacji, lecz mniejsze niz szybkosc unoszeni ai, ^tak zeby w reaktorze utrzymywac fa¬ ze gesta fluidalnego zloza czastek wegla. Pyly be¬ da jednak unoszone ze zloza. Gazy odlotowe ihiot- szace pyly kieruje sie do dwustopniowych cyklo¬ nów, oznaczonych numeramii 10 i 11. W cyklonach wiekszosc pylu zostaje zatrzymana, skad kieruje sie je ponownie do zloza. Chociaz nie pokazano tego na rysunku, korzystne moze byc zawracanie pól.koksuf z drugiego stopnia., reaktora 2, do stop¬ nia pierwszego, celem pokrycia czesci zapotrzebo¬ wania' na cieplo. Zmiana taka moze wynikac z. analizy procesu i moze byc wykorzystana w 'spo¬ sobie wedlug wynalazku.' Gaz pozbawiony znacznej czesci pylów weglowych kieruje sie przewodem 29 do ostatecznego oczyszczania, wymaganego wzgle¬ dami ochrony srodowiska, a nastepnie usuwa sie do atmosfery.Wegiel ogrzany do temperatury 316°C kieruje sie z reaktora 1 przewodem 17 do nastepnego stopnia w reaktorze 2. W reaktorze 2 utrzymuje sie tem¬ perature okolo 425—455 °C, przy czym glównym zródlem ciepla jest gaz z trzeciego stopnia tj. z reaktora 3 przesylany do, stopnia drugiego prze¬ wodem 18. ^Dodatkowym zródlem .ciepla sa pyly reaktora 3 odbierane w cyklonie 14 i kierowane do reaktora 2 przewodem 19. Zarówno gaz, jak i cieplo stale maja temperature okolo 538°C( Go¬ race ciala, stale wprowadzane do< zloza o tempe¬ raturze 425—455°C powoduja ogrzanie powierzchni poddawanych karbonizacji czastek wegla do tem¬ peratury uplastycznienia, dzieki czemu nastepuje przywieranie wprowadzanego ciala atalegO', do cza¬ stek wegla. Na skutek aglomeracji nie tylko zni¬ kaja pyly, lecz ponadto czesciowo sikoksowane cza¬ stki wegla zostaja pokryte warstwa nieprzylepne- go pylu, co zmniejsza tendencje zloza do- sklejania sie. Czesc goracych pylów mozna zawrócic prze¬ wodem 20 do' trzeciego stopnia w reaktorze 3, o ile ich calkowita ilosc przewyzsza ilosc wymaga¬ na wzgledami bilansu cieplnego. Reaktor 2 ma równiez wymiary tak dobrane, aby utrzymywac ga&ta faze zloza w stanie fluidalnym, stosujac linio¬ wa szybkosc przeplywu gazu w granicach 0yK5 do 0,75 m/sekunde. Pyly wywiane ze zloza sa wyla¬ pywane w cyklonach 12 i 13 i zawracane do zlo¬ za przez zanurzone w nim odnogi cyklonów. Gaz stanowiacy produkt odprowaidza sie z realktora 2, przez cyklon 13 do przewodu 28. Gaiz opuszczajacy cyklon 13 stanowi surowy produkt procesu i za¬ wiera lotne substancje odpedzane z wegla.Póllkoiks z drugiego stopnia, tj. z reaktora 2, prze¬ chodzi do stopnia trzeciego w reaktorze 3, przewo¬ dem 21; reaktor 3 pracuje w temperaturze okolo 538°C. Tak jak w przypadku stopnia równiez stopien trzeci ogrzewany jest przede wszy¬ stkim) goracym gazem o temperaituirze okolo 87°C wytwarzanym w gat^generaitorze i doprowadzanym114 776 7 8 do trzeciego stopnia przez zewnetrzny cyklon 9 i przewód 22. Dodatkowym zródlem ciepla sa py¬ ly z gazogeneraftora doprowadzane do trzeciego stopnia przewodem 24. Regulacji temperatury do¬ konuje sie przez , odprowadzanie nadimiaru gazu przez zawór 41 umieszczony na przewodzie 27 do przewodu 28, gdzie laczy sie on z gazem z drugie¬ go stopnia. Gazy odlotowe z realktorów 2, 3 i 4 odprowadza sie przez zawór 43 do przewodu od¬ prowadzajacego 30. Pótttkoks ze stopnia trzeciego przechodzi przewodeim 23 do< gazogeneratora 4, pra¬ cujacego w temperaturze od o/kolo ©40 do olkolo 955°C, przy czyim cieplo dostarcza sie w sposób opisany ponizej. Do gazogeneratora doprowadza sie równiez przewodem 32 pare wodna przegrzana do temperatury od okolo- 427 do okolo 538°C. Pa¬ ra wodna reaguje z weglem ze zloza tworzac tlen¬ ki wegla i wodór, czyli tzw. gaz wodny wedlug ponjzszej reakcji: C + H20=iCO +H2 CXD + HiO = C02 +H2 (2) Reakcja 1 jest reakcja silnie endotermiczna, nato¬ miast realkcja 2 jest nieznacznie egzotermiczna; su¬ maryczny efekt realkcji jesit endoterimiczny i nie¬ zbedne jest dostarczanie ciepla z zewnatrz zgod¬ nie z podanym nizej opisem.Wytwarzany w gazogeneratorze 4 gaz wodny wfaz z powstajacymi taim pylami oraz pylami wprowadzanymi przewodem 23, odbiera sie z gór¬ nej czesci gazogeneratora przewodem 31 i kieruje do wewnejtrznego cyklonu 9. W cyfklonie 9 wiek¬ szosc pylów zoistaije oddzielana od gazu. Wieksza czesc gazu odprowadza sie przewodem 22, celem pokrycia wiekszosci zapotrzebowania na cieplo w trzecim stopniu kolksowania. Cialo stale równiez kieruje sie do trzeciego stopnia koksowania w po¬ zadanej ilosci, zas reszte zawraca sie do gazoge¬ neratora przewodeim 25, alby ultrzymac w nim do¬ stateczna zawartosc pylów dla wlasciwego przebie- Pólkoks z gazogeneratora przechodzi do podgrze¬ wacza 7 przewodem 34, gdzie spotyka sie z plyna¬ cymi do góry goracymi gazaimi spalinowymi o tem¬ pera/turze zwykle powyzej 1|650°C. Pólkoks osiaga temperature olkolo- 900—1100°C. Gorace produkty spalania odprowadza sie z podgrzewacza 7 przewo¬ dem 37 do cyklonu 8, gdzie goracy pólkoks oddzie¬ la sie od gazu d zawraca przewodem 33 do gazo- geinefatora, celem dostarczenia! tani niezbednego ciepla. Gazy odlotowe odprowadza sie przewodem 38'do wykorzystania reszty zawartego' w nim cie¬ pla i kieruje do pierwszego stopnia karboniza¬ cji. '¦ ;¦' Czesc pólkoksuz gazogeneratora kieruje sie prze¬ wodem 35 do cyklonowej komory spalania 5, gdzie pólkoiks ulega spaleniu w" powietrzu doprowadza¬ nym przewodem 36. W cylklomowej komorze spala¬ nia 5 wegiel zawarty w materiale spala sie zasad¬ niczo calkowicie; pozostawiajac jedynie popiól w postaci stopionego zuzla. Zuzel ten oddziela sie od goracych gazów i po przejsciu przez urzadzenie chlodzace 6, usuwa sie przewodem' 39 j?rzez za-' 9 wór 40 regulacyjny zuzla. Wode do urzadzenia chlodzacego' 6 doprowadza sie ^przewodem 44. 0 W ukladzie zgazowania typu przedstawionego1 na fig. 1, zawartosc popiolu w zlozu pólkoksu w ga- i 5 zoigeneraitorze zwykle jest wiejksza niz w odpro-' : wadzainych pylach. Dlaltego tez uzycie pólkoiksu ze zloza gazogeneratora jaikx paliwa, odprowadza- 4 nego przewodem 35, jest korzystnym wariantem procesu, gdyz sprzyja ono zmniejszeniu zawartosci 3 io popiolu w zlozu. Równiez w ten sposób zwiejksza sie reaktywnosc materialu zloza. Jednak moze sie ) zdarzyc, ze szybkosc powstawania pylów jest zbyt ) duza, aby cala ich ilosc mozna bylo zawracac do i karbonizacji z uwagi na * bilans cieplny, a takze \ 15 moze wystapic koniecznosc doprowadzenia pewnej ilosci goracych gazów, spelniajacych role nosnika dla ciezkich olejów i smól z wegla. W takich 1 f przypadkach czesc pylów mozna wykorzystac jakc paliwo, kierujac pyly ze strumienia 26 przewodem 20 47 przez zawór 48 do spalarnia.W schemacie przedstawionym na fig. 2. gorace pyly z gazogeneraitorai oddzielone od igiazu w cyklo- , nie 9, kieruje sie przewodem 26 do drugiego stop¬ nia karbonizacji w reaktorze 2. Wewnetrzne cyiklo- 25 ny 12 i 13 umieszczone w reaktorze 2 powoduja zawracanie pylów, az wreszcie zostana one zaglo- merowaine na czastikach wegla 'poddawanych kar¬ bonizacji. Pozostale operacje procesu sa zasadni¬ czo takie same jalk w procesie przedstawionym 30 schematycznie na fig. 1. Wariant procesu przed¬ stawiony na fig. 2 jest korzystniejszy od warian¬ tu z fig. 1, w przypadku, gdy sposób wedlug wy- nalazJku przystosowany zostaje do istniejacej in¬ stalacji, gdyz wyimiaga mniejszych zmian w cgól- 35 nym schemacie technologicznym procesu. Sposób wedlug wynalazku jest szczególnie korzystnym spo¬ sobem usuwania nadmiaru pylów w stosunku do ilosci wykorzystywanych do dostarczania ciepla do fluidalnego ukladu konwersji wegla opisanego w 40 opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Amery¬ ki nr 3 966 633.Zastrzezenia patentowe 45 1. Sposób prowadzenia konwersji wegla w ukla¬ dzie obejmujacym strefe zgazowania wegla za ponioca pary wodnej, w której pólkoks w fazie fluidalnej poddaje sie realkcji z para wodna, od 50 góry strefy zgazowania odprowadza sie gaz synte¬ zowy, a cieplo dla endotermicznej reakcji zga¬ zowania dostarcza sie przez zewnetrzne ogrzewa¬ nie za pomoca gazów spalinowych zawracanego strumienia pólkoksu ze strefy zgazowania oraz 55 strefe (kanbonizacj'i, w 'której wegiel w fazie fluidal¬ nej poddaje sie karbomizacji, w temperaturze po¬ nizej 538°C uzyskujac pólkoks kierowany nastep¬ nie do strefy zgazowania, znamienny tym, ze ' w gazie syntezowymi reguluje sie ilosc pylu powsta¬ no jacego z pólkoiksu przez wprowaTdzenie go do stre¬ fy karbonizacji, gdzie przylepia sie do ulegaja¬ cych karbonizacji czastek wegla: 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze. proces prowadzi sie w wielostopniowej strefie kar- g5 bOnizaCji przy sukcesywnie wyrastajacej tempera- 10 15 40 45 50 55 W114 776 turze na kazdym stopniu, przy czym mial zawra¬ ca sie ze stopnia o najwyzszej temperaturze z po¬ wrotem do stopni wczesniejszych. 10 3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze mial zawraca sie do stopnia, w którym tempera¬ tura wyinosi 343—454°C.F/a i FIG.2 JUJUP y /g* rti PL