Przedmiotem wynalazku jest plaskie urzadzenie obrazowe z zespolem odchylajacym przeznaczonym do kierowania wiazki elektronów na ekran obra¬ zowy tego urzadzenia, zwlaszcza do ograniczania prowadzenia oraz selektywnego odchylania wiazek elektronów.Od dawna czynione byly starania zmierzajace do zredukowania wymiaru glebokosci (grubosci) lampy obrazowej w celu uzyskania zasadniczo plaskiego urzadzenia obrazowego.Jedno z proponowanych rozwiazan polega na zastosowaniu banki o ksztalcie plaskiego pudelka, którego jedna z wiekszych scianek jest plyta czo¬ lowa, na której umieszczony jest ekran luminofo- rowy. Wyrzutnia elektronowa kieruje elektrony wzdluz lampy w kierunku zasadniczo równoleglym do ekranu. Elementy odchylajace zapewniaja se¬ lektywne odchylanie elektronów na kolejne punkty ekranu w celu uzyskania wymaganego wybierania.Lampa obrazowa tego typu jest opisana w opisie ^patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2928014 w wynalazku zgloszonym przez W. R.Aiken'a zatytulowanym „Lampa kineskopowa z ukladem elektronicznym" opublikowanym 08.03. 1960 r.Przy stosowaniu tej zasady technicznej wyla¬ niaja sie problemy realizacji plaskich urzadzen obrazowych o duzych ekranach, takich jak z ekra¬ nami o wymiarach w przyblizeniu 75 cm x 100 cm."W urzadzeniach o tak duzych wymiarach wyma¬ gana jest wewnetrzna konstrukcja nosna okreslo¬ nego typu zabezpieczajaca lampe prózniowa przed implozja. Urzadzenie z taka wewnetrzna kon¬ strukcja nosna opisano w opisie patentowym Sta¬ nów Zjednoczonych Ameryki nr 2858464.W lampie z wewnetrzna konstrukcja nosna utrzy¬ manie w stanie skupionym i prowadzenie wiazki elektronów jest bardziej krytyczne, gdyz wymaga zabezpieczenia przed oddzialywaniem konstrukcji nosnej na wiazke elektronów. Przy oddalaniu sie wiazki emitowanych elektronów od zródla, elek¬ trony te maja tendencje do rozbiegania sie, co po¬ woduje powiekszenie wymiarów poprzecznych wiazki.W przypadku, gdy rozrzut elektronów jest wy¬ starczajacy na to, zeby elektrony stykaly sie z konstrukcja nosna, czesci lampy zostaja nalado¬ wane elektrycznie, co narusza poprawne dzialanie lampy.Znanym jest, ze utrzymanie w stanie skupionym wiazki elektronów moze byc realizowane za pomo¬ ca prowadnic wiazek wytwarzajacych pole elek¬ trostatyczne oddzialywujace na elektrony wiazki w ten spos6b, ze te elektrony skupiaja sie w sto- 2j sunkowo waska wiazke w czasie przelotu elektro¬ nów w przestrzeni banki. Prowadnica wiazki sluzy do odchylania wiazki w kierunku ekranu lumino- forowego w wybranych punktach wzdluz toru wiazki.M Dla uproszczenia konstrukcji takiego plaskiego 15 20 115 766-a 3 urzadzenia obrazowego jest korzystnym, aby pro¬ wadnice wiazki mialy stosunkowo prosta kon¬ strukcje, to jest aby prowadnica mogla byc wy¬ konana z minimalnej liczby czesci, które moga byc latwo zmontowane a przy tym realizowac wy¬ magane od nich funkcje.Przedmiotem wynalazku jest plaskie urzadze¬ nie obrazowe zawierajace banke prózniowa, skla¬ dajaca sie ze scianki tylnej, scianki czolowej równoleglej do scianki tylnej, na której powierzch¬ ni wewnetrznej nalozony jest ekran luminoforowy, scianek bocznych oraz wewnetrznej konstrukcji nosnej, zabezpieczajacej plaska banke prózniowa przed implozja, w której to bance w sekcji wy¬ rzutni elektronowej umieszczona jest wyrzutnia elektronowa wieloczlonowa, przeznaczona do wy¬ twarzania i kierowania wielu wiazek elektronów w? kierunku scianki bocznej przeciwleglej do tej scianki bocznej, wzdluz której usytuowana jest wyrzutnia elektronowa, zasadniczo prostolinio¬ wymi torami równoleglymi do scianki czolowej z ekranem luminoforowym, a w sekcji odchylenia, przylegajacej bezposrednio do sekcji wyrzutni elektronowej, Usytuowane sa prowadnice ognis¬ kujace.Kazda prowadnica jest przyporzadkowana co najmniej jednej wiazce elektronów, i usytuowane równolegle do torów wiazek elektronów w po¬ czatkowych ich odcinkach, sa one przeznaczone do skupiania elektronów w wiazkach i odchylania wiazek ku ekranowi luminoforoweniu w wybie¬ ranych punktach torów wiazek.Kazda prowadnica sklada sie z rozmieszczonych z pewnym odstepem na sciance tylnej banki próz¬ niowej przewodników prostopadlych do kierunku torów wiazek elektronów emitowanych przez wy¬ rzutnie elektronowa, plaskiej elektrody równoleg¬ lej do plaszczyzny przechodzacej przez tory wia¬ zek elektronów emitowanych przez wyrzutnie elektronowa, która to elektroda siatkowa jest umieszczona w pewnym odstepie od plaszczyzny wyznaczonej torami wiazek w poczatkowych ich odcinkach i w której to elektrodzie siatkowej wy¬ konane sa otwory rozmieszczone na calej po¬ wierzchni elektrody siatkowej i uszeregowane w taki sposób, iz kierunek tego uszeregowania od¬ powiada kierunkowi, wyznaczonemu torami wia¬ zek elektronów emitowanych przez wyrzutnie elektronowa, przez które to otwory przelatuja elektrony wiazki odchylonej ku ekranowi lumino- forowemu.Zgodnie z wynalazkiem w sekcji odchylenia w przestrzeni miedzy elektroda siatkowa a sciana tylna banki prózniowej sa rozmieszczone elektro¬ dy ogniskujace, z których kazda jest przyporzad¬ kowana jednej wiazce elektronów, skierowane równolegle do torów wiazek emitowanych przez wyrzutnie elektronowa. Otwory plaskiej elektrody siatkowej sa rozmieszczone tak, iz ich scianki wzdluzne sa skierowane równolegle do torów wiazek i sa usytuowane naprzeciwko przyporzad¬ kowanej elektrody ogniskujacej. Scianki po¬ przeczne tych otworów sa skierowane do torów wiazek.Przewodniki rozmieszczone na sciance tylnej 5 766 i banki prózniowej maja rózne szerokosci. Przy tym. srodek kazdego z otworów w elektrodzie siatko¬ wej jest usytuowany nad jednym z wezszych, przewodników, a srodek scianki poprzecznej kaz- g dego z otworów jest usytuowany nad jednym z. szerszych przewodników.W prowadnicy ogniskujacej miedzy plaska elek¬ troda siatkowa a scianka czolowa z ekranem lumi¬ noforowym umieszczona jest druga plaska elek- 10 troda siatkowa z otworami, z których kazdy jest usytuowany nad jednym z otworów w pierwszej elektrodzie siatkowej.Korzystne jest, gdy pierwsze z przewodników rozmieszczonych na sciance tylnej banki próznio¬ wej sa uksztaltowane tak, iz maja obszary szersze laczone obszarami wezszymi, a drugie z przewod¬ ników sasiadujace z pierwszymi przewodnikami maja obszary szersze usytuowane miedzy obsza¬ rami wezszymi pderwiszych przewodników i obszary wecsze usytuowane miedzy obszara¬ mi szerszyimi pierwszych przewodników tak, iz. dlugosc kazdego obszaru szerszego kazdego z pier¬ wszych przewodników mierzona w kierunku pro¬ stopadlym do kierunku wyznaczonego torami wia¬ zek elektronów jest równa dlugosci obszaru wez¬ szego kazdego z drugich przewocjfcików, a dlugosc kazdego obszaru wezszego pierwszych przewodni¬ ków mierzona w tym samym kierunku jest równa dlugosci obszaru szerszego kazdego z drugich przewodników, przy czym otwory w elektrodzie siatkowej sa uszeregowane w kolumnach równole¬ gle do kierunku wyznaczonego torami wiazek, których to kolejna liczba odpowiada liczbie ognis¬ kowanych wiazek i rozmieszczona nad obszarami 35 szerszymi pierwszych przewodników, scianki wzdluzne otworów sa usytuowane nad obszarami wezszymi pierwszych przewodników, a< scianki: poprzeczne tych otworów sa usytuowane nad ob¬ szarami wezszymi drugich przewodników.Miedzy pierwsza elektroda siatkowa o scianka czolowa z ekranem luminoforowym umieszczona jest druga elektroda siatkowa z rozmieszczonymi' otworami, z których to otworów kazdy jest usy- 45 tuowany nad otworem w pierwszej elektrodzie siatkowej.Pierwsze przewodniki z przewodników rozmie¬ szczonych na sciance tylnej banki prózniowej ma¬ ja obszary szersze w ksztalcie eliptycznym pola- 50 czone obszarami wezszymi, a pierwsza elektroda siatkowa ma otwory w ksztalcie odwzorowujacym ksztalt szerszych obszarów pierwszych przewodni¬ ków, z których to otworów kazdy jest usytuowany nad szerszym obszarem kazdego z pierwszych prze- 55 wodników.Korzystne jest równiez, gdy równolegle prze¬ wodniki rozmieszczone na sciance tylnej banki prózniowej prostopadle do kierunku wyznaczonego* 60 torami wiazek elektronów maja jednakowe szero¬ kosci, a elektroda siatkowa ma prostokatne otwory uszeregowane w rzedach równoleglych do torów wiazek, których to rzedów.liczba odpowiada licz¬ bie ogniskowanych wiazek elektronów, z których n to otworów kazdy jest usytuowany nad jednym115 766 5 6 jl przewodników rozmieszczonych na tylnej scian¬ ce banki prózniowej.Miedzy pierwsza elektroda siatkowa i scianka czolowa z ekranem luminoforowym umieszczona jesf druga elektroda siatkowa z otworami, z któ¬ rych kazdy jest umieszczony nad odpowiednim otworem w pierwszej elektrodzie siatkowej.Korzystne jest poza tym, gdy równolegle prze¬ wodniki rozmieszczone na tylnej sciance banki prózniowej prostopadle do kierunku wyznaczonego torami wiazek elektronów maja jednakowe szero¬ kosci, a elektroda siatkowa ma otwory uszerego¬ wane w kolumnach równoleglych do kierunku wyznaczonego torami wiazek, których to kolumn liczba odpowiada liczbie ogniskowanych wiazek, z których to otworów pierwsze otwory i drugie otwory tworza osobne kolumny równolegle do kie¬ runku wyznaczonego torami wiazek i rzady pro¬ stopadle do kierunlku wyznaczonego torami wiazek, przy czym srodki drugich otworów w kazdej z tworzonej przez nich kolumnie sa przesuniete wzgledem srodków pierwszych otworów w kazdej z sasiednich tworzonych przez nich kolumn w kierunku wzdluznym o polowe odleglosci miedzy kolejnymi otworami w kolumnie, a w kierunku prostopadlym do kierunku wyznaczonym przez tory wiazek o odleglosc mniejsza niz wynosi sze¬ rokosc otworów mierzona w kierunku prostopad¬ lym do kierunku wyznaczonego torami wiazek.Miedzy pierwsza elektroda siatkowa o scianka czolowa banki prózniowej z ekranem luminoforo¬ wym umieszczona jest druga elektroda siatkowa z otworami pierwszymi i drugimi, z których to otworów pierwsze otwory i drugie otwory tworza osobne kolumny równolegle do kierunku wyzna¬ czonego torami wiazek i rzedy prostopadle do wy¬ znaczonego torami wiazek, przy czym otwory pier¬ wsze i drugie w drugiej elektrodzie siatkowej sa rozmieszczone wedlug takiego samego ukladu, jak w pierwszej elektrodzie siatkowej z tym, ze pier¬ wsze otwory uszeregowane w rzedach usytuowa¬ nych nad rzedami pierwszych otworów w pier¬ wszej elektrodzie siatkowej sa przesuniete wzgle¬ dem pierwszych otworów w pierwszej elektrodzie siatkowej o polowe odleglosci miedzy srodkami tych otworów, a drugie otwory uszeregowane w rzedach usytuowanych nad rzedami drugich otwo¬ rów w pierwszej elektrodzie sa przesuniete wzgle¬ dem drugich otworów w pierwszej elektrodzie siatkowej o polowe odlleglosci miedzy srodkami tych otworów.Przedmiot" wynalazku jest przedstawiony w przykladach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia plaskie urzadzenie obrazowe w widoku perspektywicznym w czesciowym prze¬ kroju, fig. 2 — czesc jednego z przykladu wyko¬ nania prowadnicy wiazki w widoku perspekty¬ wicznym w czesciowym przekroju przeznaczonej dla urzadzenia z fig. 1, fig. 3 — przekrój poprzecz¬ ny czesci prowadnicy wiazki z fig. 2, fig. 4 — przekrój podluzny czesci prowadnicy wiazki z lig. 2 wzdluz linii 4—4 z fig. 3, fig. 5 — inny przy¬ klad wykonania prowadnicy wiazki w widoku per¬ spektywicznym w czesciowym przekroju, fig. 6 — przekrój poprzeczny czesci prowadnicy wiazki z fig. 5, fig. 7 — przekrój podluzny czesci prowad¬ nicy wiazki z fig. 5 wzdluz linii 7—7 z fig. 6, fig. 8 — czesc innego przykladu wykonania elektrody w widoku z góry przeznaczonej dla prowadnicy 5 wiazki z fig. 5, fig. 9 — czesc jeszcze innego przy¬ kladu wykonania elektrody siatkowej w widoku z góry przeznaczonej do zastosowania z elektrodami pokazanymi na fig. 8 w prowadnicy wiazki z fig. 5, fig. IG — przekrój poprzeczny innego wykonania prowadnicy wiazki, fig. 11 — przekrój Wzdluz linii 11—11 na fig. 10, fig. 12 — czesc jeszcze inne¬ go wykonania prowadnicy wiazki w widoku per¬ spektywicznym w czesciowym przekroju, fig. 13 — przekrój poprzeczny czesci prowadnicy wiazki po¬ kazanej na fig. 12, fig. 14 — przekrój wzdluz linii 14—14 na fig. 13, fig. 15 —/ widok perspektywiczny w czesciowym przekroju czesci zmodyfikowanej prowadnicy wiazki z fig. 12—14, fig. 16 — prze¬ krój podluzny prowadnicy wiazki pokazanej na fig. 15, przy czym przekrój wykonano wzdluz jed¬ nego z torów wiazki, figJ 17 — przekrój wzdluz linii 17—17 na fig. 16, fig. 18 — przekrój wzdluz linii 18—18 na fig. 16, fig. 19 — przekrój podluzny ilustrujacy inny przyklad wykonania skupiajacej prowadnicy wiazki pokazanej na fig. 12—18.Na figurze 1 przedstawiony jest jeden z przy¬ kladów wykonania urzadzenia obrazowego 10 we¬ dlug wynalazku. Urzadzenie obrazowe sklada sie z oslony prózniowej 12, zwykle szklanej, podzielo¬ nej na sekcje obrazowa 14 i sekcje 16 wyrzutni elektronowej. Sekcja obrazowa obejmuje prosto¬ katna scianke czolowa 18, na której wytworzony jest ekran, oraz scianke tylna 20, prostokatna usy¬ tuowana w pewnym odstepie od scianki czolowej i równolegla do tej scianki przedniej. Scianki czo¬ lowa 18 i tylna 20 sa polaczone sciankami bocz¬ nymi 22. Scianki przednia 18 i tylna 20 maja ta¬ kie wymiary, aby wymiary ekranu wynosily 75 x 100 cm, a odstep miedzy tymi sciankami wy¬ nosil od 2,5 do 7,5 cm.Pomiedzy scianka czolowa 18 i scianka tylna 20 znajduje sie wiele usytuowanych w pewnym od¬ stepie równoleglych scianek nosnych 24 przebiega¬ jacych od sekcji wyrzutni 16 do scianki bocznej 22 znajdujacej sie po stronie przeciwnej. Scianki nos¬ ne 24 pelnia role wymaganej wewnetrznej kon¬ strukcji nosnej. banki prózniowej 12 przeciwdzia¬ lajacej silom zewnetrznego cisnienia atmosferycz¬ nego i dziela sekcje obrazowa 14 na wiele kana¬ lów 26.Na wewnetrznej powierzchni scianki czolowej 18 naniesiony jest ekran luminoforowy 28. Ekran luminoforowy 28 moze byc ekranem dowolnego do¬ brze znanego typu takim, jakie stosowane sa obec¬ nie w lampach elektronowo-promieniowych, np. w lampach obrazowych telewizji czarno-bialej lub telewizji kolorowej. Na ekranie luminescencyjnym 28 nalozona jest warstwowa metalizacji 30, wytwo¬ rzona metoda napylenia prózniowego, stanowiaca elektrode.Sekcja wyrzutni 16 stanowi przedluzenie sekcji obrazowej 14 i jest usytuowana wzdluz jednego zbioru sasiednich czesci koncowych kanalów 26.Sekcja wyrzutni moze miec dowolny ksztalt odpo- 20 50 55 607 115 766 8 wiednj do umieszczenia w niej okreslonej wyrzutni elektronów.Wyrzutnie znajdujace sie w sekcji wyrzutni 16 moga miec dowolna konstrukcje odpowiednia do selektywnego kierowania wiazki elektronów 5 wzdluz kazdego z kanalów 26. Na przyklad struk¬ tura wyrzutni moze skladac sie z wielu indywi¬ dualnych wyrzutni umieszczonych na koncach ka¬ nalów 26 przeznaczonych do kierowania oddziel¬ nych wiazek elektronów wzdluz kanalów. Struk¬ tura wyrzutni moze skladac sie z liniowej katody usytuowanej wzdluz sekcji wyrzutni 16 przez kon¬ ce kanalów 26 i dostosowana do selektywnego kierowania poszczególnych wiazek elektronów wzdluz kanalów.W kazdym z kanalów 26 usytuowane sa pro¬ wadnice ogniskujace przeznaczone do utrzymania w stanie skupionym elektronów kierowanych w postaci wiazek do kanalu, które to elektrony po¬ ruszaja sie torem biegnacym wzdluz kanalu. Kaz¬ da prowadnica ma równiez elementy przeznaczone do odchylania przyporzadkowanej wiazki w kie¬ runku ekranu luminescencyjnego 28 w róznych punktach toru wiazki rozmieszczonych wzdluz kanalu 26, Na figurach 2, 3 i 4 pokazano jeden z przykla¬ dów realizacji prowadnicy ogniskujacej wedlug niniejszego wynalazku, umieszczona w kanale 26.Jak pokazano, w kazdym kanale 26 umieszczone sa cztery prowadnice ogniskujace. Jednakze nalezy zaznaczyc, ze kazdy kanal 26 moze miec dowolna wymagana liczbe prowadnic.Prowadnice ogniskujace wedlug przedstawione¬ go przykladu realizacji maja dwie ulozone na przemian grupy przewodników 34 i 36 umie¬ szczone na wewnetrznej powierzchni scianki tyl¬ nej 20 poprzecznie do kierunku kanalów 26. Prze¬ wodniki 34 i 36 wykonane sa w postaci pasków materialu o dobrej przewodnosci elektrycznej, ta¬ kiego jak metal nalozony warstwa na wewnetrz¬ nej powierzchni scianki tylnej 20 metoda odparo¬ wywania prózniowego lub inna metoda. Przewod¬ niki 34 i 36 sa rozmieszczone z pewnym odstepem na calej dlugosci kanalu 26.Wskazane jest, aby przewodniki 36 byly szersze, to jest aby ich wymiary wzdluz kanalu byly wieksze od wymiarów przewodników 34. Jednakze nie wyklucza' sie ewentualnosci, aby przewodniki 36 i 34 mialy jednakowa szerokosc.Pierwsza metalowa elektroda siatkowa 38 jest umieszczona na calej dlugosci kanalu 26 równole¬ gle do scianki tylnej 20 w pewnym odstepie od scianki tylnej 20. Pierwsza elektroda siatkowa 38 jest zamocowana w rowkach wykonanych w scian¬ kach nosnych 24. Pierwsza elektroda siatkowa 38 ma budowe regularna, sklada sie z jednakowych fragmentów, z których kazdy ma krzyzujace sie pod katem prostym elementy 38a i 38b. Jeden z tych elementów 38a jest usytuowany prostopadle do kierunku kanalu 26. Przy tym kazdy z ele¬ mentów 38a jest usytuowany naprzeciwko i rów¬ nolegle do jednego z przewodników 36.Elementy 38a moga miec zasadniczo tatka sama szerokosc jak przewodniki 36. Zaleca sie, aby ich szerokosc byla nieco mniejsza, niz szerokosc prze¬ wodników 36. .Inne elementy 38b umieszczone sa równolegle do kierunku kanalu 26. Tak wiec krzyzujace sie ele¬ menty 38a i 38b tworza zbiór prostokatnych otwo¬ rów 38c w pierwszej elektrodzie siatkowej 38- Przy tym otwory 3Sc sa rozmieszczone w kilku? rzedach wzdluz kanalu 26, Wzdluz kanalu 26 umieszczonych jest wiele elek¬ trod ogniskujacych 40. Przy tym sa Qne umie¬ szczone z zachowaniem pewnego odstepu pomie¬ dzy pierwsza elektroda metalowa 38 i przewodni¬ kami 34 i 36. Elektrody ogniskujace 40 sa umie¬ szczone równolegle i w pewnej odleglosci jedna od drugiej, przy czym kazda z elektrod 40 jest usytuowana naprzeciwko odpowiednich elementów^ 38b pierwszej elektrody siatkowej skierowanych- wzdluz kanalu 26.Jak pokazano, kazda z elektrod ogniskujacych 40 wykonana jest z drutu metalowego o przekroju kolowym i ma srednice zasadniczo równa szero¬ kosci elementu 36b pierwszej elektrody skierowa¬ nych wzdluz kanalu 26.Jednakze nalezy zaznaczyc, ze elektrody 40 mo¬ ga miec oczywiscie inny dowolny przekrój po¬ przeczny, lecz ich szerokosc nie powinna byc wieksza niz szerokosc elementów wzdluznych 38b- siatki 38.Druga metalowa elektroda siatkowa 42 usytuo¬ wana jest w kanale 26 równolegle i w pewnym odstepie od pierwszej elektrody metalowej 38 przed scianka czolowa 18. Druga elektroda siatko¬ wa 42 jest umocowana w rowkach scianek nos¬ nych 24. W drugiej elektrodzie siatkowej 42 znaj¬ duje sie wiele otworów 44. Kazdy z otworów ma. zasadniczo takie same wymiary i jest usytuowany dokladnie naprzeciw odpowiednich otworów 38e pierwszej elektrody siatkowej 38. Zatem otwory 44 sa rozmieszczone w kilku rzedach na calej szerokosci kanalu 26.W przykladzie realizacji lampy obrazowej we¬ dlug wynalazku typowymi wymiarami elementów prowadnicy ogniskujacej sa nastepujace wymiaryr pierwsza elektroda siatkowa 38 jest odsunieta od przewodników 34 i 36 o okolo 1,02 mm, natomiast druga elektroda siatkowa 42 jest odsunieta1 od pierwszej elektrody siatkowej 38 o okolo 0,25 mm..Kazda z elektrod ogniskujacych 40 ma srednice okolo 0,25 mm i jest odsunieta od przewodników 34 i 36 o okolo 0,25 mm, natomiast odleglosc po¬ miedzy ich srodkami wynosi okolo 3,56 mm.W pierwszej elektrodzie siatkowej «*8 elementy 38a maja szerokosc okolo 0,61 mm, a odleglosc po¬ miedzy ich srodkami wynosi 1,52 mm.Elementy 38b maja szerokosc okolo 0,25 mm, a; srodki ich sa odsuniete od siebie na odleglosc okolo 3,56 mm. Szerokosc przewodników 36 na ca¬ lej dlugosci kanalu 26 wynosi okolo 0,61 mm, na¬ tomiast szerokosc przewodników 34 wynosi okolo- 0,41 mm.Podczas pracy urzadzenia obrazowego 10 wysoki potencjal dodatni, zwykle okolo +125V, jest po¬ czatkowo przykladany do kazdego z przewodni¬ ków 34, Na drugiej elektrodzie siatkowej 42 jest utrzymywany potencjal okolo 180V. Niski poten- 20 25 30 35 40 45 50 55 609 115 766 10 *cjal dodatni, zwykle okolo +56V, jest przykladany do kazdego z przewodników 36, do pierwszej elek¬ trody siatkowej 38 i do kazdej z elektrod 40.Wyrzutnie elektronowe umieszczone w sekcji wyrzutni wytwarzaja elektrony i kieruja kilka wiazek elektronów do kazdego kanalu 26. Wiazki elektronów sa kierowane pomiedzy scianke tylna 20 i pierwsza elektrode siatkowa 38, przy czym kazda wiazka znajduje sie pomiedzy para sasia¬ dujacych elektrod 40, wobec czego elektrony wia¬ zek przelatuja zasadniczo prostoliniowym torem wzdluz kanalu 26.Na figurze 3 i figurze 4 wiazki elektronów 46 zaznaczono liniami przerywanymi.Jak pokazano na fig. 3, na skutek róznicy po¬ tencjalów pomiedzy elektrodami 40 i przewodni¬ kami 34 wytwarza sie pomiedzy nimi pole elektro¬ statyczne, którego linie silowe sa oznaczone za pomoca strzalek 48. Na skutek róznicy potencja¬ lów pomiedzy pierwsza elektroda siatkowa 38 i druga elektroda siatkowa 42 równiez wytwarza sie pole elektrostatyczne, którego linie silowe sa oznaczone strzalkami 50. W wyniku oddzialywania pól elektrostatycznych na elektronów wiaaki 46 zapobiega sie lub ogranicza sie oddalanie elektro¬ nów z wiazki w czasie ich przelotu w kanale i ustala poprzeczne polozenie wiazek 46 podczas przelotu elektronów wzdluz prowadnicy.Jak pokazano na fig. 4, na skutek róznicy po¬ tencjalów pomiedzy przewodnikami 34 i 36 wy¬ twarza sie pole elektrostatyczne pomiedzy prze¬ wodnikami, którego linie silowe sa oznaczone strzalkami 52. Linie silowe oznaczone strzalkami 53 wyznaczaja fale elektrostatyczne wytwarzane pomiedzy elementami 38a pierwszej elektrody siat¬ kowej 38 i odpowiednimi elementami drugiej elek¬ trody siatkowej 42.W czasie przelotu elektronów kazdej wiazki w przestrzeni pomiedzy pierwsza elektroda siatkowa '38 i scianka tylna 20 z przewodnikami 34 i 36 ko¬ lejne pola elektrostatyczne oddzialywuja na elek¬ trony wiazek, dzieki czemu uzyskuje sie okresowe skupianie (ogniskowanie) elektronów w wiazkach.Polaczenie okresowego ogniskowania i ograni¬ czania poprzecznego ruchu elektronów utrzymuje elektrony w wiazce na calej dlugosci prowadnicy lub do momentu, gdy sa one z niej wyprowadzone.Tak wiec kazda prowadnica ogniskujaca obej¬ muje pare sasiadujacych ze soba elektrod 40 i od¬ cinki przewodników 34 i 36 oraz fragmenty pier¬ wszej i drugiej elektrody siatkowych 38 i 42, usy¬ tuowane nad elektrodami 40.W celu wyprowadzenia wiazki elektronów 46 z prowadnicy, zmienia sie biegunowosc potencja¬ lu przykladanego do przewodnika 34 na ujemna, przykladowo na —60V.Gdy elektrony wiazki przelatuja nad tym prze¬ wodnikiem 34, sa one przyciagane przez elektrode siatkowa 42, majaca duzy potencjal dodatni. Tak wiec elektrony wiazki moga byc odchylone od przewodnika 34 o potencjale ujemnym, przejsc przez pobliski otwór 38c pierwszej elektrody siat¬ kowej 38 oraz przez znajdujacy sie w tej samej linii otwór 44 drugiej elektrody siatkowej ;42 i wyjsc z prowadnicy.Elektrony wiazki 46 sa przyciagane do ekranu luminoforowego 28 na skutek duzego dodatniego potencjalu warstwy metalizacji 30, co powoduje, ze elektrony wiazek trafiaja w ekran luminoforo- wy.Dzialanie jednego z przykladów wykonania urza¬ dzenia obrazowego 10 polega na tym, ze przewod¬ nik 34 znajdujacy sie najblizej scianki bocznej 22 lezacej w poblizu sekcji wyrzutni 16 jest pier¬ wszym przewodnikiem przelaczanym na niski po¬ tencjal. Wobec tego wszystkie wiazki 46 we wszy¬ stkich kanalach 26 zostana odchylone w punkcie znajdujacym sie w poblizu tej scianki bocznej 22 tak, iz zostana wyprowadzone z przyporzadkowa¬ nych im prowadnic i skierowane ku ekranowi lu- minoforowemu 28.Kolejne elektrody 34 sa przelaczane na niski potencjal kolejno na calej dlugosci kanalów w taki sposób, ze wiazki sa wyprowadzane z prowadnic w roznych punktach toru wiazki wzdluz kanalu.W ten sposób realizowane jest wybieranie ko¬ lejnych linii na ekranie luminoforowym 28.Na ekranie luminoforowym 28 moze byc uzys¬ kany obraz wizyjny w wyniku realizacji tych przelaczen z odpowiednia predkoscia i poprzez modulowanie róznych wiazek w sekcji wyrzutni 16 w kazdym wybieraniu linii.Odtwarzany obraz moze byc ogladany przez przednia scianke 18 banki 12.Wybieranie linii moze rozpoczac sie w punkcie znajdujacym sie najdalej od sekcji wyrzutni 16, tak, ze punkt, w Którym nastepuje odchylenie wiazki od jej toru prostoliniowego przemieszcza sie stopniowo w Kierunku przeciwleglej scianki bocznej 22 polozonej najblizej do sekcji 16 lub tez przelaczenie potencjalu przykladanego do kolej¬ nych elektrod 34 moze byc realizowane w dowolnej wymaganej kolejnosc; w celu uzyskania wymaga¬ nego obrazu na ekranie luminoforowym 28.Na figurze 5, 6 i 7 pokazano inny przyklad wy¬ konania prowadnicy ogniskujacej, która moze byc zastosowana w urzadzeniu obrazowym 10. Prowad¬ nica wedlug tego przykladu wykonania jest zasad¬ niczo identyczna do prowadnicy pokazanej na fig. 2—A z ta róznica, ze nie wystepuja w niej elek¬ trody 40, a przewodniki 34 i 36 sa zastapione przewodnikami 134 i 136 skonstruowanymi w spo¬ sób pozwalajacy realizowac za ich pomoca funkcje ogniskowania realizowane w poprzednim przykla¬ dzie wykonania za pomoca elektrod 40.Przewodniki 134 i 136 maja postac pasków z materialu przewodzacego prad elektryczny, takiego jak metal nalozony warstwowo metoda odparowy¬ wania prózniowego na tylnej sciance 20 na calej dlugosci kanalu 26. Kazdy z przewodników 134 ma wiele prostokatnych szerszych obszarów 134a polaczonych wezszymi obszarami 134b.Kazdy z szerszych obszarów 134a ma powierzch¬ nie nieco mniejsza niz poszczególne otwory 138c pierwszej elektrody siatkowej 188 w pierwszym przykladzie wykonania a jego usytuowanie odpo¬ wiada umiejscowieniu odpowiedniego otwortL Obszary wezsze 134b usytuowane sa tak, iz ich srodek pokrywa sie ze srodkiem elementu 138b siatki 138 skierowanego wzdluz kanalu 26, przy 10 15 20 25 90 35 45 50 55 60115 766 11 12 czym dlugosc siatki 138 tego obszaru jest zasadni¬ czo równa szerokosci elementu 138b.Kazdy z przewodników 136 sklada sie z obsza¬ rów szerszych 136a polaczonych obszarami wezszy¬ mi, przy tym kazdy z obszarów szerszych 136a miesci sie miedzy odpowiednimi obszarami wez¬ szymi 134b sasiednich dwóch przewodników 134.Tak wiec linia przechodzaca przez srodki obszarów szerszych 136a przewodników 136 pokrywa sie z linia przechodzaca przez srodki elementów 138b pierwszej metalowej elektrody siatkowej 138, a dlugosc tych obszarów szerszych 136a jest nie wieksza od szerokosci elementów 138b elektrody siatkowej 138, W typowym wykonaniu prowadnicy ogniskuja¬ cej pierwsza elektroda siatkowa 138 jest oddalona od przewodników 134 i 136 o okolo 0,76 mm, nato¬ miast druga elektroda siatkowa 142 jest oddalona od pierwszej elektrody siatkowej 138 o okolo 0,25 mm. Elementy 138a pierwszej elektrody siatkowej 138 maja szerokosc okolo 0,51 mm, a odleglosci pomiedzy ich srodkami wynosza okolo 1,52 mm.Elementy 138b maja szerokosc okolo 0,25 mm, a odleglosci pomiedzy ich srodkami wynosza okolo 3,56 mm.Jak podano poprzednio, wymiary przewodników 134 i 136 odpowiadaja wymiarom elementów 138a i 138b oraz wymiarom otworów 138c pierwszej elektrody siatkowej 138.W czasie pracy urzadzenia obrazowego 10 zawie¬ rajacego opisana wyzej strukture ogniskujaca, po¬ dawane napiecia i dzialanie elementów sa zasadni¬ czo takie same, jak w przypadku opisanej prowad¬ nicy ogniskujacej, pokazanej na fig. 2—4. Jak po¬ kazano na fig. 7, podczas przelotu elektronów kaz¬ dej wiazki 146 wzdluz prowadnicy, elektrony sa okresowo skupiane ma skutek oddzialywania pól elektrostatycznych wytworzonych w obszarach po¬ miedzy przewodnikami 134 i 136 oraz pomiedzy elektrodami siatkowymi 13t i 142 przez co uzys¬ kuje sie utrzymanie elektronów w wiazce w stanie skupienia.Jak pokazano na fig. 6 ograniczenie ruchu po¬ przecznego elektronów w wiazce 146 jest uzyski¬ wane na skutek oddzialywania pól elektrostatycz¬ nych wytwarzanych pomiedzy elektrodami siatko¬ wymi 138 i 142 oraz pomiedzy obszarami szerszymi 136a przewodników 136 i obszarami szerszymi 134a przewodników 134.Odprowadzenie elektronów 146 z prowadnic uzyskiwane jest w ten sam poprzednio opisany sposób poprzez przelaczenie biegunowosci poten¬ cjalów przykladanych do przewodników 134, na przyklad na —60V. Zatem w tym przykladzie rea¬ lizacji prowadnicy ogniskujacej ograniczenie bocz¬ nego ruchu elektronów w wiazce jest uzyskiwane droga odpowiedniego zaprojektowania przewodni¬ ków 134 i 136, a nie za pomoca elektrod ognisku¬ jacych 40.Poniewaz przewodniki 134 i 136 maja postac warstwy metalizacji nalozonej na powierzchnie scianki tylnej 20, latwiej jest uksztaltowac prze¬ wodnik o dowolnym wymaganym ksztalcie niz wlasciwie umocowac elektrody drutowe 40 w 15 okreslonej odleglosci pomiedzy scianka tylna 20* i pierwsza elektroda metalowa 38.W prowadnicy ogniskujacej wedlug drugiego przykladu wykonania prostokatny ksztalt szer¬ szych obszarów 134a przewodników 134 powoduje, 5 ze wytworzone pole elektrostatyczne nie jest jed¬ norodne i w strefach naroznych odznacza sie/ zwiekszonym natezeniem, co moze powodowac przebicia.Celem wyeliminowania tego zjawiska korzystne- jest nadanie bardziej zaokraglonych ksztaltów ob¬ szarów w celu wyeliminowania ostrych zalaman.Przykladowo na fig. 8 pokazano przewodnik 234 majacy szersze obszary 234a zasadniczo o ksztalcie- elipsy, której glówna os jest skierowana prosto¬ padle do osi kanalów 26.Eliptyczne szersze obszary 234a sa polaczone za pomoca wezszych obszarów laczacych 234b, usytuo¬ wanych wzdluz glównych szerszych obszarów 20 234c, Ksztalt przewodników 236 jest wyznaczony- ksztaltem przewodników 234 bowiem przewodnik 236 zajmuje obszar zasadniczo miedzy dwoma ko¬ lejnymi przewodnikami 234.Zaokraglone ksztalty szerszych obszarów 234 nie-. 25 tylko zmniejszaja mozliwosc przebicia, lecz rów¬ niez powoduja, ze oddzialywanie pól elektrosta¬ tycznych na elektrony wiazki staja sie bardziej jednorodne wzdluz wiazki elektronów.W przypadku, gdy szersze obszary 234a przewód- 30 ników 234 sa zaokraglone stosuje sie pierwsza siatke 238, w której powinny miec ksztalt odpo¬ wiadajacy ksztaltowi tych szerszych obszarów.Przykladowo, na fig. 9 pokazano pierwsza siatko- ka elektrode 238 z wykonanymi w niej otworami 35 238c, których ksztalt odpowiada eliptycznemu ksztaltowi szerszych obszarów 234a przewodni¬ ków 234.Na figurze 10 i 11 pokazano przyklad innego wykonania prowadnicy ogniskujacej, która moze* 40 byc zastosowana w urzadzeniu obrazowym 10. Pro¬ wadnica ogniskujaca wedlug tego przykladu wy¬ konania jest zasadniczo identyczna z prowadnica ogniskujaca pokazana na fig. 2—4 z tym wyjat¬ kiem, ze nie wystepuja tu elektrody 40 i druga. 45 elektroda siatkowa 42. Prowadnica ogniskujaca, wedlug tego przykladu wykonania dziala zasadni¬ czo w taki sam sposób, jak poprzednio opisana prowadnica pokazana na fig. 2—4.Jednak, jak pokazano na fig. 10 ograniczenie bocznych przemieszczen elektronów wiazki 346: jest uzyskiwane na skutek oddzialywania pól elektrostatycznych wytworzonych pomiedzy ele¬ mentami wzdluznymi 338b elektrody siatkowej 338- 55 i poszczególnymi przewodnikami 334 oraz war¬ stwa metalizacji 30 luminoforu 28. Do warstwy metalizacji 30 zwykle przykladany jest wysoki po¬ tencjal od +2000 V do +8000 V, którego wartosc- zalezy od potencjalu katody generujacej elektrony 60 w sekcji wyrzutni 16 i od odleglosci pomiedzy warstwa metalizacji 30 i elektroda siatkowa 338.Gdy odleglosc pomiedzy warstwa metalizacji 30' i elektroda siatkowa 338 wynosi okolo 17,02 mm,. wystarczajace natezenie pól elektrostatycznych 65 uzyskuje sie przy potencjale równym okolo 5000 V., 50115 766 13 u -Jezeli ta odleglosc .jest wieksza, potencjal równiez powinien byc wiekszy, natomiast gdy odleglosc jest mniejsza, potencjal moze byc odpowiednio mniejszy.Jak pokazano na fig. 11, podczas przelotu elek¬ tronów wiazek 346 wzdluz prowadnicy, okresowe skupienie wiazki uzyskiwane jest na skutek od¬ dzialywania pól elektrostatycznych wytworzonych w obszarach miedzy przewodnikami 334 i 336 oraz "pomiedzy elementami 338a elektrody siatkowej 338 oraz warstwa metalizacji 30.Jak juz poprzednio wspomniano przy omawianiu prowadnicy ogniskujacej pokazanej na fig. 2—4 wyprowadzenie wiazki elektronów 346 z prowad¬ nicy uzyskuje sie poprzez przelaczenie potencjalów przylozonych do przewodników 334, przykladowo na —10 V. Tak wiec taka prowadnica ogniskujaca funkcjonuje zasadniczo w taki sam sposób, jak prowadnica ogniskujaca pokazana na fig. 2—4.Jednak ta prowadnica ogniskujaca ma znacznie prostsza konstrukcje w porównaniu z prowadnica 'Ogniskujaca pokazana na fig. 2—4, gdyz ma tylko jedna elektrode siatkowa.Prowadnica ogniskujaca, pokazana na fig. 2-—4 i prowadnica ogniskujaca, pokazana na fig. 10—11, moga obie pracowac raczej w warunkach, w których wszystkie przewodniki umieszczone na sciance tylnej 20, to znaczy przewodniki 34 i 36 oraz przewodniki 334 i 336 maja jednakowe duze potencjaly, na przyklad 125 V, niz w warunkach, gdy niektóre z tych przewodników maja duzy potencjal a inne — maly.Korzyscia tego, ze wszystkie przewodniki maja jednakowe potencjaly jest to, ze dla takiej pro¬ wadnicy potrzebny jest prostszy uklad elektryczny.Przy tym kazdy przewodnik kazdego ze zbiorów przewodników moze byc laczony z, sasiednim prze¬ wodnikiem drugiego zbioru przewodników tak, iz moze byc uzyskany dowolny wymagany ksztalt tych przewodników.Natomiast wada takiego urzadzenia jest to, ze zmniejsza sie przy tym natezenie ogniskujacego pola elektrostatycznego na skutek czego zmniejsza sie oddzialywanie tego pola na elektrony wiazek i zmniejszaja sie wlasciwosci ogniskujace prowad¬ nicy.Na figurach 12—14 pokazano jeszcze inny przy¬ klad wykonania prowadnicy ogniskujacej wedlug wynalazku, która moze byc stosowana w urzadze¬ niu obrazowym 10. W kazdym kanale 26 banki 12 pomiedzy sciankami nosnymi 24 znajduje sie wie¬ le prowadnic ogniskujacych,- z których pokazano cztery.Prowadnice ogniskujace zawieraja wiele równo¬ leglych przewodników 62 umieszczonych z pewnym odstepem na wewnetrznej powierzchni scianki tyl¬ nej 20 prostopadlych do osi kanalu 26 na calej jego dlugosci. Przewodniki 62 maja postac pasków materialu przewodzacego prad elektryczny, takiego jak metal, nalozonego warstwowo na sciance tyl¬ nej 20.Pierwsza -metalowa elektroda siatkowa 64 jest równolegla do scianki tylnej i jest umieszczona w pewnej odleglosci od scianki tylnej 26. Pierwsza •elektroda siatkowa 64 jest umocowana w rowkach scianek nosnych 24, Pierwsza elektroda siatkowa 64 ma wiele wykonanych w niej prostokatnych otworów 66, OtwoTy 66 sa rozmieszczone w rze¬ dach przebiegajacych wzdluz i poprzecznie do osi kanalu 26. Takie rozmieszczenie otworów 66 za¬ pewnia, ze pierwsza elektroda siatkowa 64 ma ele¬ menty wzdluzne 68 skierowane wzdluz osi kanalu 26 i elementy poprzeczne 70 skierowane prosto¬ padle do osi kanalu 26. Otwory 66 umieszczone w linii równoleglej do osi kanalu 26 znajduja sie nad odpowiednimi przewodnikami 62 na sciance tylnej 20.Druga metalowa elektroda siatkowa 72 jest rów¬ nolegla do pierwszej elektrody 64 i jest umie¬ szczona w pewnej odleglosci od pierwszej elek¬ trody siatkowej 64 przed scianka czolowa 18. Dru¬ ga elektroda siatkowa 72 ma wiele wykonanych w niej prostokatnych otworów 74. Otwory 74 sa roz¬ mieszczone w rzedach skierowanych wzdluz i po¬ przecznie do osi kanalu 26, przy czym kazdy z otworów 74 znajduje sie nad odpowiednim otwo¬ rem 66 pierwszej elektrody siatkowej 6*. Zatem druga elektroda siatkowa 72 ma wzdluzne elemen¬ ty 76 i poprzeczne elementy T8 tworzace mostki miedzy otworami 74.Szerokosc przewodników 62 w typowym wyko¬ naniu prowadnicy ogniskujacej tego typu, to jest wymiar mierzony wzdluz kanalu 26* wynosi okolo 1,25 mm, natomiast odstep miedzy nimi wynosi okolo 0,25 mm. Pierwsza elektroda siatkowa 64 jest oddalona od przewodników 62 o okolo 0,25 mm, a druga elektroda siatkowa 72 jest oddalona od pierwszej elektrody siatkowej 64 o okolo 0,76 mm.Wymiary otworów 66 i 76 elektrod siatkowych 64 i 70 mierzone w kierunku prostopadlym do osi kanalu 26 wynosza okolo 3,30 m$m i odpowiednio wymiary tych otworów mierzone wzdlui kanalu 26 wynosza okolo 0,01 mm. Otwory kazdej elek¬ trody siatkowej sa rozmieszczone w kierunku po¬ przecznym do kanaku 26 z odstepem równym okolo 1,78 mm a w kierunku równoleglym do osi kanalu 26 z odstepem równym okolo 8^1 ram.Podczas pracy urzadzenia obrazowego z taka prowadnica ogniskujaca, wysoki potencjal dodatni, zwykle równy okolo +200 V, jest dostarczany do kazdego z przewodników 62, a maly potencjal do¬ datni, zwykle równy okolo +50 V, jest przykla¬ dany do pierwszej i drugiej elektrod siatkowych 64 i 72.Wiazki elektronów 80 sa. kierowane w prowad¬ nicach ogniskujacych pomiedzy pierwsza elektroda siatkowa 64 i druga elektroda siatkowa 72, przy czym tor kazdej wiazki 80 jest zasadniczo prosto¬ liniowy i równolegly do powierzchni elektrod siat¬ kowych.Jak pokazano na fig. 13, na skutek róznicy po¬ tencjalów pomiedzy pierwsza elektroda siatkowa 64 i przewodnikami 62 wytwarza sie pole elektro¬ statyczne pomiedzy elementami wzdluznymi 68 pierwszej elektrody siatkowej 64 i przewodnikami 62, którego to pola linie silowe zaznaczone sa za pomoca strzalek 88. Pole elektrostatyczne, którego linie silowe sa oznaczone strzalkami 84, jest wy¬ twarzane pomiedzy wzdluznymi elementami 36 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60115 766 15 16 drugiej elektrody siatkowej 72 i warstwa metali¬ zacji 30 nalozona na ekranie luminoforowym 28, co jest spowodowane róznica potencjalów pomie¬ dzy druga elektroda siatkowa 72 i warstwa meta¬ lizacji 30.Jak poprzednio stwierdzono, przy omawianiu prowadnicy ogniskujacej pokazanej na fig. 10 i 11 do warstwy metalizacji 30 przykladany jest zwykle duzy potencjal dodatni równy od +2000 V do +8000 V, zalezmy ód potencjalu katody generuja¬ cej elektrony w sekcji wyrzutni i od odleglosci pomiedzy warstwa metalizacji 30 i druga elektro¬ da siatkowa 72, Jak pokazano na fig. 14, na skutek róznicy po¬ tencjalów pomiedzy pierwsza elektroda siatkowa 64 i przewodnikami 62 wytwarzane jest pole elek¬ trostatyczne pomiedzy elementami 68 prostopad¬ lymi do osi kanalu 68 pierwszej elektrody siatko¬ wej 68 i przewodnikami 62, którego to pola linie silowe sa oznaczone strzalkami 86.Na skutek róznicy potencjalów pomiedzy druga elektroda siatkowa 72 i warstwa metalizacji 30 wytwarzane jest pole elektrostatyczne pomiedzy ele¬ mentami 76 drugiej elektrody siatkowej i warstwa metalizacji 30, którego to pola linie silowe sa od¬ wzorowane strzalkami 88. Te pola elektrostatyczne oddzialywuja na elektrony wiazek 80, co w rezul¬ tacie prowadzi do okresowego skupiania wiazki podczas przelotu elektronów wzdluz zasadniczo prostoliniowego toru pomiedzy elektrodami siat¬ kowymi 64 i 72.Polaczenie wszystkich pól elektrostatycznych na elektrony sumaryczne oddzialywanie kazdej wiaz¬ ki 80 ogranicza ruch poprzeczny elektronów w wiazce na calej dlugosci toru wiazki w prowad¬ nicy ogniskujacej.Podobnie, jak w poprzednio opisanym przykla¬ dzie realizacji prowadnicy ogniskujacej, wyprowa¬ dzenie wiazek elektronów z prowadnicy ogniskuja¬ cej uzyskuje sie poprzez przelaczenie biegunowosci potencjalu przykladanego do przewodników 62, na przyklad na —100 V, Zaleta omówionej prowadnicy ogniskujacej w porównaniu z prowadnica ogniskujaca pokazana na fig. 2—4 i prowadnica pokazana na fig. 5—6 jest prosta budowa, przejawiajaca sie w tym, ze dla utrzymania elektronów w wiazce w stanie skupienia nie wymaga sie zastosowania elektrody ogniskujacej, i przewodników specjalnych ksztal¬ tów. Równiez przewodniki z wyjatkiem przewod¬ nika, który jest przelaczany na potencjal ujemny celem wyprowadzenia wiazki z prowadnicy utrzy¬ mywane sa przy tym samym potencjale, co upra¬ szcza budowe sterujacego ukladu elektronicznego i ogranicza do minimum straty mocy.Chociaz budowa tej prowadnicy ogniskujacej jest bardziej skomplikowana od struktury prowadnicy ogniskujacej pokazanej na fig. 10 i 11, gdyz ma ona dwie elektrody siat¬ kowe zamiast jednej, omawiana prowadni¬ ca wedlug tego przykladu realizacji ogniskujaca ma zalety polegajace na zapewnieniu mozliwosci przykladania tego samego potencjalu do wszyst¬ kich przewodników. Nawet wówczas, gdy prowad¬ nica ogniskujaca pokazana na fig.- 10 i 11 pracuje- z takim samym potencjalem wszystkich przewod¬ ników, jak to opisano poprzednio, ma ona te zale- 5 te, ze zapewnia sie wieksze oddzialywanie pól elektrostatycznych na elektrony wiazek.Na figurze 15—18, pokazano nastepny przyklad realizacji prowadnicy ogniskujacej wedlug wyna¬ lazku. 10 Ta prowadnica ogniskujaca podobnie, jak pro¬ wadnica ogniskujaca pokazana na fig. 12—14, ma wiele równoleglych przewodników 162 umieszczo¬ nych na tylnej sciance 20 skierowanych prosto¬ padle do osi kanalu 26. Tv^a równiez pierwsza 15 i druga metaliczne elektrody siatkowe 164 i 172. umieszczone w kanale 26 i umocowane w rowkach scianek nosnych 24, W pierwszej elektrodzie siatkowej 164 wykona¬ ne sa prostokatne otwory 166a i 166b. Przy tym.. otwory 166a sa przesuniete wzgledem otworów 166b w kierunku osi wzdluznej kanalu 26, tak iz srodek otworu 166b znajduje sie posrodku miedzy otworami 166a, oraz w kierunku poprzecznym do osi kanalu tak, iz srodki otworów 166b znajduja sie posrodku miedzy otworami 166a, a odstep mie¬ dzy srodkami otworów 166a d 166b znajdujacych sie w sasiednich kolumnach jest mniejszy od polo¬ wy dlugosci otworu, natomiast odstep miedzy srod¬ kami otworów 166 i 166b znajdujacych sde w sa¬ siednich rzedach jest nieco wietoszy od polowy sze¬ rokosci otworów. 20 25 30 Tak wiec otwory 166a i 166b w pierwszej elek¬ trodzie siatkowej 164 tworza kolumny skierowane 35 wzdluz osi kanalu 26 i rzedy skierowane prosto¬ padle do osi kanalu 26, przy czym dlugosc mie¬ dzy osiami dwóch sasiednich kolumn, z którycli jedna jest utworzona przez otwory 166a, a druga, — przez otwory 166b odpowiednio jest mniejsza od 40 polowy dlugosci otworu mierzonej w kierunku prostopadlym do osi kanalu 26, a odleglosc miedzy osiami dwóch sasiednich rzedów, z których jeden jest utworzony przez otwory 166a, a drugi — przez otwory 166b jest nieco wieksza od polowy 45 szerokosci otworów mierzonej w kierunku osi wzdluznej kanalu 26. Poza tym srodki otworów 166b znajduja sie w polowie odleglosci miedzy osiami kolejnych kolumn tworzonych przez otwo¬ ry 166a i w polowie odleglosci miedzy osiami ko¬ so lejnych rzedów tworzonych przez otwory 166a.Oznacza to, ze otwory 174a i 174b w drugiej elektrodzie siatkowej 172 równiez sa prostokatne i równiez sa usytuowane tak, iz tworza kolumny i rzedy. Przy tym rzedy utworzone otworami 174a 55 znajduja sie dokladnie nad rzedami utworzonymi przez otwory 166a w pierwszej elektrodzie siatko¬ wej, a rzedy utworzone otworami 174b znajdiuja sie nad rzedami utworzonymi przez otwory 166b pierwszej elektrody siatkowej.Jednakze srodki otworów 174a w drugiej elek¬ trodzie siatkowej sa przesuniete wzgledem srod¬ ków odpowiednich otworów 166a w pierwszej elek¬ trodzie siatkowej w kierunku prostopadlym do osi 65 kanalu 26 a srodki otworów 174b w drugiej elek- 60115 766 17 trodzie siatkowej 172 sa przesuniete wzgledem srodków otworów 16€b w pierwszej elektrodzie siatkowej 164 w kierunku prostopadlym do osi ka¬ nalu 26.Podczas pracy urzadzenia obrazowego 10 z taka prowadnica ogniskujaca do kazdego z przewodni¬ ków 162 przykladany jest wysoki potencjal równy okolo +200 V, natomiast maly potencjal dodatni równy okolo +50 V jest przykladany do pierwszej i drugiej elektrod siatkowych 164 i 172. Wiazki elektronów 180 sa kierowane do prowadnic ognis¬ kujacych pomiedzy pierwsza i druga elektrodami siatkowymi 164 i 172. . (Kazda wiazka 180 jest kierowana wzdluz zasad¬ niczo prostoliniowego toru skierowanego równo¬ legle do kierunku, wyznaczonego nakladajacymi sie obszarami przesunietych otworów 166a i 174a w pierwszej 164 i drugiej 172 elektrodach siatko¬ wych.Jak pokazano na fig. 16, 17 i 18 na skutek róz¬ nicy potencjalów pomiedzy pierwsza elektroda siatkowa 164 i przewodnikami 162 wytwarzane jest pomiedzy nimi pole elektrostatyczne, które jest odwzorowane liniaimi silowymi 182.Na skutek róznicy potencjalów pomiedzy druga elektroda siatkowa 172 i przewodnikami 162 wy¬ twarzane jest pomiedzy nimi pole elektrostatycz- ' ne odwzorowywane, liniami silowymi 184.Na skutek róznicy potencjalów pomiedzy druga elektroda siatkowa 172 i warstwa metalizacji 30, do której jak poprzednio opisano-, przykladany jest duzy potencjal dodatni, wytwarzane jest po¬ miedzy nimi pole elektrostatyczne, odwzorowane liniami silowymi 185.Na skutek róznicy potencjalów pomiedzy pier¬ wsza elektroda siatkowa 164 i warstwa metalizacji 30 wytwarzane jest pomiedzy nimi pole elektro¬ statyczne, odwzorowane liniaimi silowymi 186. Te pola elektrostatyczne oddzialuja na elektrony wia¬ zek 180 w taki sposób, ze utrzymuja elektrony wiazek 180 w stanie skupionym w czasie przelotu elektronów w wiazkach torami wyznaczonymi prowadnica ogniskujaca.Jak w innych poprzednio opisanych prowadni¬ cach ogniskujacych, wyprowadzenie wiazek 180 z prowadnic ogniskujacych uzyskuje sie poprzez po¬ laczenie biegunowosci potencjalu przykladanego do przewodników 162 na ujemna.Zaleta tej prowadnicy ogniskujacej w porówna¬ niu z prowadnicami ogniskujacymi pokazanymi na fig. 12—14 jest to, ze zapewnia mozliwosc stero¬ wania wieksza liczba wiazek na jednostke szero¬ kosci banki lampy.W urzadzeniu pokazanym na fig. 12—14 wzdluz kazdej wzdluznej kolumny otworów w elektrodach siatkowych przebiega pojedynczy tor wiazki. Jed¬ nak w urzadzeniu wedlug opisanego ostatnio przy¬ kladu realizacji wynalazku liczba torów wiazek jest prawie dwukrotnie wieksza niz w przypadku rozwiazania pokazanego na fig. 12—14 pod warun¬ kiem, ze oba urzadzenia maja takie same po¬ przeczne i takie same sa wymiary otworów na elektrodach siatkowych. Czym wieksza jest liczba prowadnic ogniskujacych, tym wieksza jest liczba 18 wiazek elektronów, którymi mozna sterowac w urzadzeniu obrazowym.Na figurze 19 przedstawiono inny przyklad reali¬ zacji prowadnicy ogniskujacej, która moze byc za- 5 stosowana w urzadzeniu obrazowym 10.Ta prowadnica ogniskujaca podobnie, jak pro¬ wadnica ogniskujaca, pokazana na fig. 12—14 i prowadnica ogniskujaca pokazana na fig.' 15—18, ma na tylnej sciance 20 wiele równoleglych prze- 10 wodników 262 prostopadlych do osi kanalu oraz pierwsza i druga metalowe elektrody siatkowe 264 i 272 biegnace w poprzek kanalu. Pierwsza elek¬ troda siatkowa 264 ma wiele wykonanych w niej prostokatnych otworów 266, natomiast druga elek- 15 troda siatkowa 272 ma wiele wykonanych w niej prostokatnych otworów 274.Otwory elektrody siatkowej 266 i 272 moga byc rozmieszczone " w sposób pokazany na fig. 12—14 lub tak, jak w przykladzie wykonania pokazanym 20 na fig. 15—18. Jednak w tej prowadnicy ognisku¬ jacej kazdy rzad otworów drugiej eleWtrody- siatkowej 272 jest raczej przesuniety wzdluznie wzgledem odpowiedniego rzedu otworów pierwszej elektrody siatkowej 266, a nie znajduje sie bezpo- 25 srednio nad rzedem otworów w pierwszej elektro¬ dzie siatkowej. Wzdluzne przesuniecie wykonane jest w kierunku odpowiadajacym kierunkowi prze¬ lotu elektronów w wiazkach.Te prowadnice ogniskujace dzialaja w ten sam 30 sposób jak poprzednio opisane prowadnice ognis¬ kujace pokazane na fig. 12—14 i fig. 15—18 zalez¬ nie od rozmieszczenia otworów elektrod siatko¬ wych. Jednak w tych prowadnicach ogniskujacych wzdluzne przesuniecie otworów drugiej elektrody 35 siatkowej 272 wzgledem otworów pierwszej elek¬ trody siatkowej 266 powoduje wytwarzanie pól elektrostatycznych odzialywujacyeh na elektrony wiazek w ten sposób, ze tory wiazek sa odwzoro¬ wywane liniami falistymi pomiedzy elektrodami 40 siatkowymi.Jak pokazano na fig. 19 pola elektrostatyczne dzialajace na elektrony wiazek 280 powoduja, ze elektrony przemieszczaja sie nieco w kierunku elektrody siatkowej 272 gdy elektrony przelatuja 45 do otworów 274 drugiej elektrody siatkowej i nie¬ co w kierunku pierwszej elektrody siatkowej 264, gdy przelatuja obok otworów 266 pierwszej elek¬ trody siatkowej.W celu wyprowadzenia wiazek elektronów 280 50 z prowadnicy ogniskujacej 260 biegunowosc, po¬ tencjal przykladany do jednego z przewodników, na przyklad przewodmika 262a zostaje zmieniony na potencjal ujemny. Powoduje to, ze tor wiazki elektronów odchyla sie w kierunku drugiej elek- 55 trody siatkowej 272.Nastepnie elektrony 280 przelatuja przez otwo¬ ry 274a drugiej elektrody siatkowej 272 i trafiaja w ekran luminóforowy 28, jak pokazano na fig. 19.Poniewaz opisane tu wiazki elektronów 280 okre- 60 sowo odchyla sie w kierunku otworu 274a drugiej elektrody siatkowej oddzialywanie pól elektrosta¬ tycznych zapewniajace skierowanie wyprowadza¬ nej wiazki z prowadnicy przez otwory 274a nie jest tak silne jak w innych przykladach wykona- 65 nia i z tego powodu wyprowadzenie wiazki elek-10 tronów z prowadnicy moze byc zrealizowane przy nizszych potencjalach sterujacych niz jest to reali- . zowane w przypadkach wykonania pokazanych na fig. 12—14 i na fig. 15—18.W prowadnicach ogniskujacych pokazanych na fig. 10 i 11 majacych tylko jedna elektrode siat¬ kowa 338, nieznaczne oscylacje wiazki elektronów 346 moga byc w podobny sposób uzyskane poprzez wzdluzne przesuniecie otworów 338c wzgledem przewodników 334 w kierunku ruchu elektronów %wiazek 346.Chociaz zostal opisany szczególowo jedynie przy¬ klad wykonania urzadzenia obrazowego 10 ze sciankami nosnymi pomiedzy sciankami tylna i przednia dla zabezpieczenia sie przed implozja banki prózniowej 12 to jednak nalezy miec na uwadze, ze w zamian scianek nosnych moga byc stosowane konstrukcje nosne dowolnego typu, na przyklad wsporniki nosne. Nie ma znaczenia ro¬ dzaj stosowanej konstrukcji nosnej pomiedzy przednia i tylna scianka, lecz musi ona byc tak ustawiona, aby tworzyla kanaly prowadzace z sek¬ cji wyrzutni 16 do scianki bocznej znajdujacej sie naprzeciwko sekcji wyrzutni.W powyzszym przykladzie realizacji wynalazku opisane zostaly rózne elektrody siatkowe usytuo¬ wane w kanalach równolegle do scianki tylnej i przymocowanych do scianek nosnych. Jednakze nalezy miec na uwadze, ze kazda z elektrod siat¬ kowych moze byc wspólna elektroda dla wszyst¬ kich kanalów.Urzadzenie obrazowe 10 moze byc wyposazone w dodatkowe siatki umieszczone pomiedzy pro¬ wadnicami ogniskujacymi i warstwa metalizacji 86 na ekranie luminoforowym 28 i siatki te pelnia role prowadnic ogniskujacych lub przyspieszaja¬ cych elektrony w wiazkach w tym czasie, gdy elektrony przelatuja w przestrzeni pomiedzy pro¬ wadnica ogniskujaca i ekranem luminoforo¬ wym 28.Jezeli jakiekolwiek urzadzenie obrazowe wedlug wynalazku zrealizowane wedlug jednego z przy¬ kladów wykonania przedstawionych na fig. 10—19, wykorzystujace róznice potencjalów miedzy war¬ stwa metalizacji 30 i jedna z elektrod siatkowych dla zapewnienia oddzialywania skupiajacego na elektrony wiazek, zawiera taka dodatkowa siatke wówczas róznica potencjalów miedzy elektroda siatkowa prowadnicy ogniskujacej a sasiednia do¬ datkowa siatka moze byc wykorzystana do zapew¬ nienia czesciowego skupiania elektronów w wiaz¬ kach.Zastrzezenia patentowe 1. Plaskie urzadzenie obrazowe zawierajace ban¬ ke prózniowa, skladajaca sie ze scianki tylnej, scianki czolowej równoleglej do scianki tylnej, na której powierzchni wewnetrznej nalozony jest ekran luminoforowy, scianek bocznych oraz we¬ wnetrznej konstrukcji nosnej, zabezpieczajacej plaska banke prózniowa przed implozja, w której to bance w sekcji wyrzutni elektronowej umie¬ szczona jest wyrzutnia elektronowa wieloczlonowa, 5 766 20 przeznaczona do wytwarzania i kierowania wielu wiazek elektronów w kierunku scianki bocznej przeciwleglej do tej scianki bocznej, wzdluz której usytuowana jest wyrzutnia elektronowa, zasadni- 5 czo prostoliniowymi torami równoleglymi do scian¬ ki czolowej z ekranem luminoforowym, a w sekcji odchylania, przylegajacej bezposrednio do sekcji wyrzutni elektronowej, usytuowane sa prowadnice ogniskujace, z których kazda jest przyporzadko- 10 wana co najmniej jednej wiazce elektronów, rów¬ nolegle do torów wiazek elektronów w poczatkom wych ich odcinkach, przeznaczone do skupiania elektronów w wiazkach i do odchylania wiazek ku ekranowi luminoforowemu w wybieranych punktach torów wiazek, z których to prowadnic ogniskujacych kazda prowadnica sklada sie z roz¬ mieszczonych z pewnym odstepem na sciance tyl¬ nej banki prózniowej przewodników prostopadlych do kierunku torów wiazek elektronów emitowa¬ nych przez wyrzutnie elektronowa, plaskiej elektro¬ dy siatkowej równoleglej do plaszczyzny przecho¬ dzacej przez tory wiazek elektronów emitowanych przez wyrzutnie elektronowa, która to elektroda 25 siatkowa jest umieszczona w pewnym odstepie od plaszczyzny wyznaczonej torami wiazek w po¬ czatkowych ich odcinkach i w której to elektro¬ dzie siatkowej wykonywane sa otwory rozmie¬ szczone na calej powierzchni elektrody siatkowej ^ i uszeregowane w taki sposób, iz kierunek tego uszeregowania odpowiada kierunkowi, wyznaczo¬ nemu torami wiazek elektronów emitowanych przez wyrzutnie elektronowa, przez które to otwo¬ ry przelatuja ^elektrony wiazki odchylonej ku 5 ekranowi luminoforowemu, znamienne tym, ze w sekcji odchylania (14) w przestrzeni miedzy elek¬ troda siatkowa (38) a sciana tylna (20) banki próz¬ niowej (12) sa rozmieszczone elektrody ogniskujace (40), z których kazda jest przyporzadkowana jed- |0 nej wiazce elektronów (46), skierowane równolegle do torów wiazek emitowanych przez wyrzutnie elektronowa (16), a otwory (38c) plaskiej elektrody siatkowej (38) sa rozmieszczone tak, iz ich scianki wzdluzne (38b) sa skierowane równolegle do torów l5 wiazek i sa usytuowane naprzeciwko przyporzad¬ kowanej elektrody ogniskujacej (40), scianki po¬ przeczne (38a) tych otworów (38) sa skierowane prostopadle do torów wiazek, przewodniki (34, 36) rozmieszczone na sciance tylnej (20) banki próz- i0 niowej (12) maja rózne szerokosci, przy czym sro¬ dek kazdego z otworów (38c) w elektrodzie siatko¬ wej (38) jest usytuowany nad jednym z wezszych przewodników (34), a srodek scianki poprzecznej <38a) kazdego z otworów (38c) jest usytuowany nad l5 jednym z szerszych przewodników (36). 2. Urzadzenie wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze w prowadnicy ogniskujacej miedzy plaska elek¬ troda siatkowa (38) a scianka czolowa (18) z ekra¬ nem luminoforowym (28) umieszczona jest druga 0 plaska elektroda siatkowa (42) z otworami (44), z których kazdy jest usytuowany nad jednym z otworów (38c) w pierwszej elektrodzie siatkowej (38). 3. Plaskie urzadzenie obrazowe zawierajace ban- 5 ke prózniowa, skladajaca sia ze scianki tylnej,21 115 766 22 scianki czolowej równoleglej do scianki tylnej, na której powierzchni wewnetrznej nalozony jest ekran luminoforowy, scianek bocznych oraz we¬ wnetrznej konstrukcji nosnej, zabezpieczajacej plaska banke prózniowa przed implozja, w któ- 5 rej to bance w sekcji wyrzutni elektronowej umieszczona jest wyrzutnia elektronowa wielo¬ czlonowa, przeznaczona do wytwarzania i kiero¬ wania wielu wiazek elektronów w kierunku scian¬ ki bocznej przeciwleglej do tej scianki bocznej, wzdluz której usytuowana jest wyrzutnia elektro- io nowa, zasadniczo prostoliniowymi torami równo¬ leglymi do scianki czolowej z ekranem luminofo- rowym, a w sekcji odchylania, przylegajacej bez¬ posrednio do sekcji wyrzutni elektronowej, usytuo¬ wane sa prowadnice ogniskujace, z których kazda 15 jest przyporzadkowana co najmniej jednej wiazce elektronów, równolegle do torów wiazek elektro¬ nów w poczatkowych ich odcinkach, przeznaczone do skupiania elektronów w wiazkach i do odchy¬ lania wiazek ku ekranowi luminoforowemu w wy- 20 bieranych punktach torów wiazek, z których to prowadnic ogniskujacych kazda prowadnica skla¬ da sie z rozmieszczonych z pewnym odstepem na sciance tylnej banki prózniowej przewodników prostopadlych do kierunku torów wiazek elektro- *s nów emitowanych przez wyrzutnie elektronowa, plaskiej elektrody siatkowej równoleglej do pla¬ szczyzny przechodzacej przez tory wiazek elek¬ tronów emitowanych przez wyrzutnie elektronowa, która to elektroda siatkowa jest umieszczona w 30 pewnym odstepie od plaszczyzny wyznaczonej to¬ rami wiazek w poczatkowych ich odcinkach i w której to elektrodzie siatkowej wykonane sa otwo¬ ry rozmieszczone na calej powierzchni elektrody siatkowej i uszeregowane w taki sposób, iz kieru- 35 nek tego uszeregowania odbiega kierunkowi, wy¬ znaczonemu torami wiazek elektronów emitowa¬ nych przez wyrzutnie elektronowa, przez które to otwory przelatuja elektrony wiazki odchylonej ku ekranowi luminoforowemu, znamienne tym, ze pier- 40 wsze (134) z przewodników (134,136) rozmieszczonych na sciance tylnej (20) banki prózniowej (12) sa uksztaltowane tak, iz maja obszary szersze (134a) laczone obszarami wezszymi (134b), a drugie (136) z przewodników (134, 136) sasiadujace z pierwszy- 45 mi przewodnikami (134) maja obszary szersze (136a) usytuowane miedzy obszarami wezszymi <134b) pierwszych przewodników (134) i obszary wezsze (136b) usytuowane miedzy obszarami szer¬ szymi (134a) pierwszych przewodników (134) tak, iz 50 dlugosc kazdego obszaru szerszego (134a) kazdego z pierwszych przewodników (134) rftierzona w kie¬ runku prostopadlym do kierunku wyznaczonego . torami wiazek elektronów jest równa dlugosci obszaru wezszego (136b) kazdego z drugich prze- 55 wodników (136), a dlugosc kazdego Obszaru wez¬ szego (134b) pierwszych przewodników (134) mie¬ rzona w tym samym kierunku jest równa dlugosci obszaru szerszego (136a) kazdego z drugich prze¬ wodników (136), przy czym otwory (138c) w elek- 60 trodzie siatkowej (138) sa uszeregowane w kolum¬ nach skierowanych równolegle do kierunku wy¬ znaczonego torami wiazek, których to kolejna licz¬ ba odpowiada liczbie ogniskowanych wiazek i roz- 65 mieszczona "nad obszarami szerszymi (134a) pier- wszych przewodników (134), scianki wzdluzne (138b) otworów (138c sa usytuowane nad obszara¬ mi wezszymi (134b) pierwszych przewodników <134), a scianki poprzeczne (138a) tych otworów <138c) sa usytuowane nad obszarami wezszymi (136b) drugich przewodników (136). 4. Urzadzenie wedlug zastrz. 3, znamienne tym, ze miedzy pierwsza elektroda siatkowa (138) a scianka czolowa (18) z ekranem luminoforowym (28) umieszczona jest druga elektroda siatkowa (142) z rozmieszczonymi otworami (144), z których to otworów <144) kazdy jest usytuowany nad otworem (138c) w pierwszej elektrodzie siatko¬ wej (138). 5. Urzadzenie wedlug zastrz. 3 albo 4, znamienne tym, ze pierwsze przewodniki (234) z przewodni¬ ków (234, 236) rozmieszczonych na sciance tylnej (20) banki prózniowej (12) maja obszary szersze (234a) w ksztalcie eliptycznym polaczone obszarami wezszymi (234b), a pierwsza elektroda siatkowa (238) ma otwory (234c) w ksztalcie odwzorowuja¬ cym ksztalt szerszych obszarów (234a) pierwszych przewodników (234), z których to otworów (234c) kazdy jest usytuowany nad szerszym obszarem (234a) kazdego z pierwszych przewodników (234). 6. Plaskie urzadzenie obrazowe zawierajace ban¬ ke prózniowa, skladajaca sie ze scianki tylnej, scianki czolowej równoleglej do scianki tylnej, na której powierzchni wewnetrznej nalozony jest ekran luminoforowy, scianek bocznych oraz we¬ wnetrznej konstrukcji nosnej, zabezpieczajacej plaska banke prózniowa przed implozja, w której to bance w sekcji wyrzutni elektronowej umie¬ szczona jest wyrzutnia elektronowa wieloczlonowa, przeznaczona do wytwarzania i kierowania wielu wiazek elektronów w. kierunku scianki bocznej przeciwleglej do tej scianki bocznej, wzdluz której usytuowana jest wyrzutnia elektronowa, zasadni¬ czo prostoliniowymi torami równoleglymi do scian¬ ki czolowej z ekranem luminoforowym, a w sekcji odchylania, przylegajacej bezposrednio do sekcji wyrzutni elektronowej, usytuowane sa prowadnice ogniskujace, z których kazda jest przyporzadko¬ wana nolegle do" torów wiazek elektronów w poczatko¬ wych odcinkach, przeznaczone do skupiania elek¬ tronów w wiazkach i do odchylania wiazek ku ekranowi luminoforowemu w wybieranych punk¬ tach torów wiazek, z których to prowadnic ognis¬ kujacych kazda prowadnica sklada sie z rozmie¬ szczonych z pewnym odstepem na sciance tylnej banki prózniowej przewodników prostopadlych do kierunku torów wiazek elektronów emitowanych przez wyrzutnie elektronowa, plaskiej elektrody siatkowej równoleglej do plaszczyzny przechodza¬ cej przez tory wiazek elektronów emitowanych przez wyrzutnie elektronowa, która to elektroda siatkowa jest umieszczona w pewnym odstepie od plaszczyzny wyznaczonej torami wiazek w poczat¬ kowych ich odcinkach i w której to elektrodzie siatkowej wykonane sa otwory rozmieszczone na calej powierzchni elektrody siatkowej i uszerego¬ wane w taki sposób, iz kierunek tego uszeregowa¬ nia odpowiada kierunkowi, wyznaczonemu torami23 115 766 24 wiazek elektronów emitowanych przez wyrzutnie elektronowa, przez które to otwory przelatuja elektrony wiazki odchylonej ku ekranowi lumino- forowemu, znamienne tym, ze równolegle prze¬ wodniki (62) rozmieszczone na sciance tylnej (20) banki prózniowej (12) prostopadle do kierunku wyznaczonego torami wiazek elektronów maja jed¬ nakowe szerokosci, a elektroda siatkowa (64) ma prostokatne otwory (66) uszeregowane w rzedach równoleglych do torów wiazek, których to rzedów liczba odpowiada liczbie ogniskowanych wiazek elektronów, z których to otworów (66) kazdy jest usytuowany nad jednym z przewodników (62) roz¬ mieszczonych na tylnej sciance (20) banki próz¬ niowej (12). 7. Urzadzenie wedlug zastrz. 6, znamienne tym, ze miedzy pierwsza elektroda siatkowa i scianka czolowa (18) z ekranem luminoforowym (28) umie¬ szczona jest druga elektroda siatkowa (72) z otwo¬ rami (74), z których kazdy jest umieszczony nad odpowiednim otworem (66) w pierwszej elektrodzie siatkowej (64). 8. Plaskie urzadzenie obrazowe zawierajace ban¬ ke prózniowa, skladajaca sie ze scianki tylnej, scianki czolowej równoleglej do scianki tylnej, na której powierzchni wewnetrznej konstrukcji nos¬ nej, zabezpieczajacej plaska banke prózniowa przed iimplozja, w której to bance w sekcji wy¬ rzutni elektronowej umieszczona jest wyrzutnia elektronowa wieloczlonowa, przeznaczona do wy¬ twarzania i kierowania wielu wiazek elektronów w kierunku scianki bocznej przeciwleglej do tej scianki bocznej, wzdluz której usytuowana jest wyrzutnia elektronowa, zasadniczo prostoliniowymi torami równoleglymi do scianki czolowej z ekra¬ nem luminoforowym, a w sekcji odchylania, przy¬ legajacej bezposrednio do sekcji wyrzutni elek¬ tronowej, usytuowane sa prowadnice ogniskujace, z których kazda jest przyporzadkowana co naj¬ mniej jednej wiazce elektronów, równolegle do torów wiazek elektronów w poczatkowych ich od¬ cinkach, przeznaczone do skupienia elektronów w wiazkach i do odchylania wiazek ku ekranowi lu- minoforowemu w wybieranych punktach torów wiazek, z których to prowadnic ogniskujacych kazda prowadnica sklada sie z rozmieszczonych z pewnym odstepem na sciance tylnej banki próz¬ niowej przewodników prostopadlych do kierunku torów wiazek elektronów emitowanych przez wy¬ rzutnie elektronowa, plaskiej elektrody siatkowej równoleglej do plaszczyzny przechodzacej przez tory wiazek elektronów emitowanych przez wy¬ rzutnie elektronowa, która to elektroda siatkowa jest umieszczona w pewnym odstepie od plaszczyz¬ ny wyznaczonej torami wiazek w poczatkowych rch odcinkach i -w której to elektrodzie siatkowej wykonane sa otwory rozmieszczone na calej po¬ wierzchni elektrody siatkowej i uszeregowane w taki sposób, iz kierunek tego uszeregowania odpo¬ wiada kierunkowi, wyznaczonemu torami wiazek elektronów emitowanych przez wyrzutnie elek¬ tronowa, przez które to otwory przelatuja elektro¬ dy wiazki odchylonej ku ekranowi luminofoTOwe- mu, znamienne tym, ze równolegle przewodniki (162) rozmieszczone na tylnej sciance (20) banki prózniowej (12) prostopadle do kierunku wyzna¬ czonego torami wiazek elektronów maja jedna¬ kowe szerokosci, a elektroda siatkowa (164) ma otwory (166a), 166b) uszeregowane w kolumnach równoleglych do kierunku wyznaczonego- torami wiazek, których to kolumn liczba odpowiada licz¬ bie ogniskowanych wiazek, z których to otworów pierwsze otwory (166a) i drugie otwory (166b) tworza osobne kolumny równolegle do kierunku wyznaczonego' torami wiazek i rzedy prostopadle do kierunku wyznaczonego torami wiazek, przy czym srodki drugich otworów (166b) w kazdej z tworzonej przez nich kolumnie sa przesuniete wzgledem srodków pierwszych otworów (166a) w kazdej z sasiednich tworzonych przez nich ko¬ lumn w kierunku wzdluznym o polowe odleglosci miedzy kolejnymi otworami w kolumnie, a w kie¬ runku prostopadlym do kierunku wyznaczonym przez tory wiazek o odleglosc mniejsza niz wy¬ nosi szerokosc otworów (166a, 166b) mierzona w kierunku prostopadlym do kierunku wyznaczonego torami wiazek. 9. Urzadzenie wedlug zastrz. 8, znamienne tym, ze miedzy pierwsza elektroda siatkowa (164) a scianka czolowa (18) banki prózniowej (12) z ekra¬ nem luminoforowym (28) umieszczona jest druga elektroda siatkowa z otworami pierwszymi (174a) i drugimi (174b), z których to otworów pierwsze otwory (174a) i drugie otwory (174b) tworza osob¬ ne kolumny równolegle do kierunku wyznaczonego torami wiazek i rzedy prostopadle do wyznaczo¬ nego torami wiazek, przy czym otwory pierwsze (174a) i drugie (174b) w drugiej elektrodzie siatko¬ wej sa rozmieszczone wedlug takiego samego ukla¬ du, jak w pierwszej elektrodzie siatkowej (164) z tym, ze pierwsze otwory (174a) uszeregowane w rzedach usytuowanych nad rzedami pierwszych otworów (166a) w pierwszej elektrodzie siatkowej (164) sa przesuniete wzgledem pierwszych otworów (166a) w pierwszej elektrodzie siatkowej (164) o polowe odleglosci miedzy srodkami tych otworów, a drugie otwory (174b) uszeregowane w rzedach usytuowanych nad rzedami drugich otworów (166b) w pierwszej elektrodzie (164) sa przesuniete wzgledem drugich otworów (166b) w pierwszej' elektrodzie siatkowej (164) o polowe odleglosci miedzy srodkami tych otworów. 10 15 20 26 30 35 40 45 50115 766 22 —l- Fig. 2. «-| f Ftg.3 7 J H ///J 234c 154 ?0 !J4H J34n 136 n 10 / '44 i4? ( /7? / \^&yy» ^ywy-yw v „^ FigJO n l115 766 I Fig.15. fig i? Fig. 19.PZGraf. Koszalin A-302 100 A-4 Cena 100 zl PL