Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia ziarniscie ukierunkowanej stalowej blachy elektrotechnicznej.W szczególnosci dotyczy on ulepszenia waznego etapu w produkcji stalowej blachy krzemowej ze zorientowanymi ziarnami o tak dobrych wlasci¬ wosciach magnetycznych, by nadawala sie ona do produkcji transformatorów i innych urzadzen elek¬ trycznych. Ulepszenie wedlug niniejszego wyna¬ lazku dotyczy etapów tworzenia na powierzchni blachy ciaglej zwartej warstwy separatora wyza¬ rzania oraz pózniejszej transformacji przynajmniej czesci separatora wyzarzania w warstwe o zlo¬ zonym skladzie zwana „folia szklana" albo „szkli¬ wem".Sposób wytwarzania elektrotechnicznej, stalo¬ wej blachy krzemowej jest dlugi i skomplikowa¬ ny. Po wielu operacjach, które koncza sie walco¬ waniem na zimno do koncowej grubosci i gruntow¬ nym odwegleniem tasmy, wymagana jest opera¬ cja wyzarzania w wysokiej temperaturze, która z powodów dobrze znanych fachowcom trwa kil¬ kadziesiat godzin.Wyzarzanie musi byc zatem przeprowadzone w piecach wsadowych, zwanych piecami dzwo¬ nowymi, na tasmie zwinietej w zwoje lub cietej w arkusze ukladane w wiazki. Temperatura osia¬ gana przy takim wyzarzaniu wystarcza, by spo¬ wodowac wraz z produktami wielu reakcji za¬ chodzacych na powierzchni tasmy sklejenie zwo- 10 15 20 25 jów lub arkuszy w wiazkach. Z tego powodu opra¬ cowano substancje zwane seperatorami wyzarza¬ nia, które pierwotnie mialy na celu tylko oddzie¬ lenie zwojów lub arkuszy od siebie.Pózniej zauwazono, ze separatory wyzarzania moga równiez spelniac zadanie wspomagania eks¬ trakcji z tasmy wielu skladników szkodliwych dla koncowych wlasciwosci tasmy.Innym zadaniem separatorów stalo sie to, ze reaguja one z krzemem wypieranym z tasmy glów¬ nie podczas odweglania, aby utworzyc na samej tasmie przywierajaca do niej warstwe o zlozonym skladzie zwana „folia szklana".Z podanych wyzej wzgledów separatory wyza¬ rzania z materialów obojetnych jakimi byly lub mogly byc pierwotnie staly sie materialami typu reakcyjnego i obecnie wytwarzane sa glównie z tlenku magnezu z ewentualnymi niewielkimi dodatkami innych zwiazków.Najprostszy sposób nakladania separatora wy¬ zarzania na tasme polega na przygotowaniu wod¬ nej zawiesiny separatora i przepuszczaniu tasmy przez te zawiesine. Sposób ten, skuteczny do pewnego czasu w przeszlosci, zaczal wykazywac wiele istotnych wad w zastosowaniu do nowo¬ czesnych krzemowych blach stalowych z ziarna¬ mi zorientowanymi posiadajacych wlasciwosci magnetyczne. Rzeczywiscie, pewne wady wlasci¬ we dla tego sposobu, na przyklad niemozliwosc unikniecia powstawania pokryc o wiekszej gru- 117 0773 117 077 4 bosci na górnej powierzchni tasmy niz na dolnej, chociaz dopuszczalne dla blach bez orientacji zia¬ ren lub w niektórych przypadkach dla materia¬ lów o niskiej jakosci, nie moga byc tolerowane w nowoczesnych materialach. Istnieje jednak jesz- 5 cze inna bardzo wazna wada, która zostanie omó¬ wiona ponizej.Wiadomo, ze tlenek magnezu reaguje z woda tworzac wodorotlenek. Woda jest jednak nieste¬ ty wydzielana ze stosunkowo duza temperatura 10 (okolo 300°C) na przyklad podczas etapu wyzarza¬ nia w piecach dzwonowych i powoduje szereg is¬ totnych niedogodnosci.Znany jest fakt, ze atmosfera wewnatrz pie¬ ca podczas wyzarzania musi byc scisle kontrolo- 15 wana, zwlaszcza jesli chodzi o wilgotnosc. Rzeczy¬ wiscie przewiduje sie bardzo waskie granice dla punktu rosy gazu wchodzacego do pieca, przy czym gazem tym jest zwykle wodór. Mozna sobie latwo wyobrazic jak woda uwalniana przez se- 20 parator wyzarzania mozne zmienic punkt rosy atmosfery wewnatrz pieca, przy czym zmiana ta moze byc znacznie wieksza dokladnie w punkcie uwalniania wody, mianowicie pomiedzy ciasnymi zwojami, gdzie cyrkulacja gazu tworzacego atmo- 25 sfere pieca jest oczywiscie bardzo ograniczona.Silny lokalny wzrost punktu rosy powoduje zmia¬ ny w rekacjach, które musza zachodzic na po¬ wierzchni tasmy i w powierzchniowym utlenieniu tasmy, z powaznym pogorszeniem jakosci produk- 30 tu finalnego.W zwiazku z tym nie wolno przeoczyc tego, ze nowoczesne materialy przy zawartosci krzemu 0- kolo 3%, grubosci tasmy okolo 0,3 mm, przepusz¬ czalnosci teoretycznych granic jakosci, tak ze kon- 35 cowe zmiany, niewielkie w sensie bezwzglednym, w wartosciach przepuszczalnosci i w stratach mo¬ ga doprowadzic do znacznych zmian klasy jakosci produktu.Aby uniknac tych niedogodnosci proponuje sie 40 zwiekszenie temperatury kalcynacji tlenku magne¬ zu, aby zmniejszyc jego reaktywnosc. Jednakze temperatura ta nie moze byc bardzo duza, ponie¬ waz zwieksza to w niemozliwym do przyjecia stopniu wielkosc czastek. Ponadto przy normalnych 45 okresach styku magnezu z woda niemozliwe jest unikniecie powstania pewnych ilosci wodorotlen¬ ku. Nastepnie zaproponowano z wielu stron u- trzymywanie temperatury zawiesiny magnezji w wodzie na bardzo niskich poziomach, ponizej 5— 50 —10°C i czesta wymiane zawiesiny. Tego rodzaju dzialanie, nawet jezeli ma znaczna skutecznosc, moze jednak skomplikowac proces i zwiekszyc je¬ go koszty, mimo to proces taki jest juz wystar¬ czajaco skomplikowany i drogi. 55 Waznosc warstwy powierzchniowej tasmy stanie sie bardziej oczywista, jezeli rozwazy sie, ze rów¬ nosc i czystosc samej powierzchni sa podstawowy¬ mi czynnikami dla utworzenia dobrej warstwy szkliwa, która z drugiej strony nie moze byc ciagla 60 i przylegajaca do metalicznej warstwy podloza, jezeli na tej warstwie podloza znajduje sie pewna ilosc tlenku zelaza utworzone¬ go poprzednio przez wode pozostawiona przez seperator wyzarzania. Takie wady warstwy €5 folii szklanej uniemozliwiaja powstanie zjawiaka naprezania kolejnego pokrycia o malym wspól¬ czynniku rozszerzalnosci cieplnej, które ma na ce¬ lu zmniejszenie strat w rdzeniu.Jeszcze inna wazna przyczyna obnizenia jakos¬ ci produktu jest poplamienie i nierówny wyglad na skutek powierzchniowego utleniania tasmy.Jest zatem oczywistym, ze duze ilosci wody hy¬ dratyzacyjnej w swiezo nalozonym separatorze wyzarzania stanowia zródlo wymienionych niedo¬ godnosci, których dotychczas unikano tylko czes¬ ciowo. Wysilki majace na celu otrzymanie warstw separatora wyzarzania srodkami nie zawierajacy¬ mi wody nie daly zadowalajacych rezultatów, zwlaszcza ze dla zapewnienia przywierania tej warstwy do warstwy podloza konieczne jest sto¬ sowanie spoiw organicznych.Znana z opisu patentowego wloskiego nr 652 122 próba otrzymania przywierajacych warstw srodkami elektrostatycznymi w powietrzu wyda¬ wala sie poczatkowo obiecujaca, ale niestety nie doprowadzila do praktycznej realizacji na skale przemyslowa, przynajmniej wedlug naszych in¬ formacji.Podczas badan przeprowadzanych przez zgla¬ szajacego próbowano kontrolowac dokladnie i powtarzalnie ilosc wody reagujacej z tlenkiem magnezowym, a to w celu sprawdzenia jego wplywu na koncowa jakosc blachy. W badaniach tych jednym ze sposobów wybranych dla nakla¬ dania warstwy magnezji bylo zjawisko elektro¬ forezy w otoczeniu organicznym ze zmiennym do¬ datkiem wody. Sposób ten umozliwil bardzo dobre kontrolowanie stopnia hydratyzacji magnezji i umozliwil oddzielenie wplywu stopnia hydratyza¬ cji od wplywu grubosci nakladanej warstwy, któ¬ ra niezmiennie otrzymywano jako niezwykle sta¬ la.Oprócz tych wyników, rzeczywiscie waznych dla zrozumienia zjawisk polaczonych z jakoscia blachy magnetycznej, otrzymano jednak inny na¬ wet jeszcze wazniejszy rezultat, a mianowicie to, ze warstwy magnezji otrzymywane sposobami elek¬ troforezy zadziwiajaco silnie przywieraja do ze¬ laznej warstwy podloza nawet bez uzycia spoiw.Dokladne wieloletnie sledzenie literatury z dzie¬ dziny elektroforezy doprowadzily w rzeczywistos¬ ci do mniemania, ze warstwy otrzymane sposoba¬ mi elektroforezy bez pomocy spoiw organicznych sa mozliwe tylko w tych miejscach, które nie podlegaja zginaniu, scieraniu lub stykaniu sie z innymi cialami lub innymi typami obróbki zanim nastapi ostateczna obróbka zestalania warstwy.Rzeczywiscie w 1955 roku Shyne i inni w publi¬ kacji „Plating", strona 1255 i nastepne stwierdza¬ ja: „Pokrycia uzyskane po wysuszeniu nie sa sa¬ me w sobie strukturalne, poniewaz konieczne jest laczenie czastek ze soba i z warstwa podloza*'.Podobne mysli podejmowano znowu w nastepnych latach „Stosujac dodatki mozna otrzymac zawie¬ siny, które tworza przywierajace pokrycia...; Za- ina... jest doskonalym spoiwem, a powloki zawie¬ rajace go maja tak dobra wytrzymalosc w stanie swiezym, ze dla usuniecia ich z warstwy podloza trzeba stosowac mechaniczne skrobanie" (Gutierrez5 1 inni, Journal of Elektrochemical Society 1962, strona 923 i nastepne).Znowu Pearistein i inni zapewniaja, ze powloki otrzymane bez spoiw „ulegaja latwo uszkodzeniu przy manipulowaniu... mozna dodac kilka spoiw... 5 aby polepszyc kohezje powloki" (Journal of the Electromechanical Society 1963, strona 843 i nas¬ tepne). Wreszcie Andrews stwierdza, ze „powlo¬ ka pylowa otrzymana przez elektroforeze utrzymy¬ wana jest normalnie przez sily typu fizyczne- i« go, a zatem wymaga pewnej formy konsolidacji... zanim bedzie mozna ja uzywac" (Metal Finishing jouilial, 1970, pazdziernik, strona 322 i nastepne), a w innej publikacji (proceedings of the British Ceramic Society, 12/3/1969 strona 211 i nastepne) 15 stwierdza, ze w celu umozliwienia manipulacji wykonanymi elementami bez uszkadzania powlo¬ ki trzeba stosowac pewna liczbe spoiw typu sze¬ laku lub nitrocelulozy.Technika elektroforezy, nawet jezeli potencjal- 20 nie daje korzysci, dotychczas nie byla stosowa¬ na dla nakladania separatorów wyzarzania na bla¬ chy ze stali krzemowej. Ze wzgledu na brak in¬ formacji o elektroforetycznym pokrywaniu ciag¬ lym tasm i widzialna koniecznosc stosowania spo- 25 iw organicznych. Blachy ze stali krzemowej dla zastosowan magnetycznych pokryte separatorami wyzarzania zostaly juz poddane odwegleniu, któ¬ re zmniejszylo zawartosc wegla do bardzo niskie¬ go poziomu (zwykle 20—40 czesci na milion) ko- 34 niecznego dla otrzymania potrzebnych wysokich wlasciwosci magnetycznych. Mozna teraz latwo zrozumiec, dlaczego spoiwa organiczne typu zainy, szelaku i pochodnych celulozy itd., sa wysoce nie¬ pozadane w tej dziedzinie, poniewaz podczas wy- 35 zarzania zwojów w piecach dzwonowych, mogty by spowodowac powtórne naweglanie tasmy z c- czywistym pogorszeniem jakosci.Wynalazek obecny proponuje pokonanie niedo¬ godnosci znanych sposobów poprzez wprowadzenie 4% procedury osadzania tlenków, na przyklad tlenku magnezu, która jest w stanie zabezpieczyc ciagle uzyskiwanie osadów przyczepnych, pozbawionych spoiw organicznych i z dokladnie regulowana 1- loscia wody uwadniajacej. 45 Sposób wytwarzania ziarniscie ukierunkowanej stalowej blachy elektrochemicznej obejmujacy po wstepnej obróbce i walcowaniu na zimno do wy¬ maganej koncowej grubosci, walcowanie na zim¬ no, odweglanie, pokrywanie odweglonej i trawio- 50 nej blachy mieszanina separatora wyzarzajacego, oziebianie i obróbke wyzarzajaca kregów w pie¬ cach dzwonowych, wedlug wynalazku charaktery¬ zuje sie/ tym, ze pas blachy przygotowuje sie ze stali krzemowej, wprowadza sie do dyspersji nie- 55 wodnej separatora wyzarzajacego, gdzie separa¬ tor wyzarzajacy i osrodek dyspergujacy zawieraja znana i kontrolowana ilosc wody a stezenie se¬ paratora wyzarzania wynosi 20—300 kg/l i prze¬ prowadza sie pas pomiedzy parami elektrod usy- 00 tuowanych w dyspersji, przy czym pole elektrycz¬ ne pomiedzy parami elektrod a pasem blachy wy¬ nosi* 3—60 kV/m, nastepnie do pasa blachy opusz- czajacego dyspersje doprowadza sie strumien ga- 077 t zowy, przy czym bez dalszej obróbki nawija sie pas w kregi i przekazuje do wyzarzania w kregu dzwonowym.Korzystnie jako osrodek dyspersyjny stosuje sie mieszanine alkoholu etylowego i wody.Nawet jezeli jest zalecane, aby poczatkowa za¬ wartosc w wodzie alkoholu byla mozliwie naj¬ mniejsza i na przyklad aby wynosila ponizej 5%, to ze wzgledu na cele obecnego wynalazku jest » mozliwe powiekszenie tej zawartosci nawet w znacznym stopniu, bez pogarszania jakosci uzys¬ kiwanego osadu i jakosci wyrobu koncowego.WaiHinki otoczenia i warunki prowadzenia spo¬ sobu powinny byc takie, aby dopuszczac ciagla, nawet priy malym udziale wody, dosc duza za¬ wartosc wody osiagana w dyspersji, tak aby po¬ wodowac wydzielanie wodoru na powlekanym pasie blachy, w tym przypadku i ciagle bez po¬ garszania procesu jest mozliwe dodanie do osrod¬ ka dyspergujacego troche substancji latwo redu- kowalnych, takich jak aldehydy lub ketony, któ¬ re jak wiadomo reaguja natychmiast z wodorem zapobiegajac tworzeniu sie pecherzyków.Separator wyzarzajacy, zawierajacy zasadniczo kalcynowany tlenek magnezowy, z mozliwym do¬ datkiem takim jak kalcynowany borny bezwodnik, tlenki lub pierwiastki ziem rzadkich itd,, znane w tej dziedzinie, bedzie posiadal straty prazenia korzystnie nizsze nifc 5%, i bedzie rozproszony w osrodku dyspergujacym w ilosci pomiedzy 20 a 1 300 g/litrj' jednakze wyzsze straty prazenia sa nieszkodliwe dla procesu wedlug wynalazku.Zgodnie z wynalazkiem, pas blachy ze stali krzemowej bedzie wprowadzany do dyspersji za- werajacej separator wyzarzajacy i srodek dys¬ pergujacy bedzie przeprowadzany na plaszczyzne symetrii dwóch elektrod, które tworza anode o- gniwa, podczas gdy katode tworzy sam pas sta¬ lowy. Zawiesina lub dyspersja jest oczywiscie poddawana ciaglemu krazeniu tak ze pomiedzy e- lektrodami jest zawsze swieza zawiesina.Z powodu pola elektrycznego ustalonego pomie¬ dzy elektrodami a pasem, czesteczki separatora wyzarzajacego wystaja w strone stalowego pasa i przylegaja do niego, tworzac scisla, ciagla i abso¬ lutnie jednolita warstwe na powierzchni samego pasa.Przyczyny tego zjawiska sa ciagle niejasne, ale osad uzyskany posiada wyjatkowa przyczepnosc do zelazowej podwarstwy nawet w stanie zielo¬ nym, tak ze po osuszeniu w strumieniu gazowym powleczony arkusz moze byc poddawany licznym operacjom zginania na rolkach odchylajacych i jest zwijany z predkoscia przemyslowa, przy czym powloka ani nie jest zdejmowana ani niszczona.Dla wyeliminowania powloki w stanie „zielo¬ nym" jest konieczne dosc silne scieranie mecha¬ niczne.Jako wynik silnego przywierania do podwarstwy, ze wzgledu na zawartosc i ciaglosc i na kontrole ilosci wódy która zawiera, separator wyzarzaja¬ cy osadzony sposobem wedlug wynalazku bedzie tworzyl podczas wyzarzania w piecach dzwono¬ wych „folie szklana" o prawdziwie wyjatkowej €57 117 077 8 przyczepnosci i ciaglosci. Jakosc „folii szklanej" i jej wplywu na koncowa jakosc arkusza moze byc oceniana róznymi sposobami.Jednym z klasycznych sposobów jest izolacja elektryczna, mierzona na arkuszu z „folia szkla¬ na" oraz na arkuszu koncowym powleczonym innymi izolujacymi i mozliwie rozciaganymi zwiaz¬ kami.Dla porównania, w Tablicy 1 sa zestawione wartosci, uzyskane dla izolacji (wyrazone w kQ/m2), naniesionej na arkusz jako rózne rodzaje „folii szklanej". W lewej kolumnie tej tablicy sa poda¬ ne rodzaje badanych powlok, przy czym dla kaz¬ dej grupy uzyskano piec zestawów po tysiac po¬ miarów kazdy, wykonanych na arkuszach wytwa¬ rzanych przemyslowo. Druga kolumna przedsta¬ wia wartosci izolacji, uzyskane przy arkuszach na których zostal osadzony separator wyzarzajacy za pomoca tradycyjnych srodków, w trzeciej kolumnie natomiast sa zestawione wartosci izolacji uzyska- Mozna uzyskac nawet bardziej istotne wyniki, gdy mierzona jest ciaglosc „folii szklanej"; ciag¬ losc ta jest szacowana, wedlug sposobu podanego w „Zashohita Metallov", 11, strony 109—111, 1975, przy zastosowaniu malego kawalka arkusza po¬ wleczonego „folia szklana", wystawiajac 1 cm2 jego powierzchni jako elektrode w ogniwie elek- ne przy separatorze wyzarzajacym osadzonym wedlug obecnego wynalazku.W kazdym przypadku dla jednolitosci separa¬ tor wyzarzajacy byl wykonany z tlenku magnezu zawierajacego 4% tlenków pierwiastków ziem rzad¬ kich, i mial straty prazenia równe 3%.Jak zostanie stwierdzone, sposób wedlug wyna¬ lazku pozwala na uzyskanie znacznie lepszych i mniej rozproszonych wartosci izolacji niz te, któ¬ re sa uzyskiwane przy zastosowaniu metod tra¬ dycyjnych. Mozna zauwazyc, ze przez osadzanie separatora wedlug obecnego wynalazku, wartosci izolacji uzyskiwane sa porównywalne z najlep¬ szego rzedu wartosciami przy separatorze osadza¬ nym w sposób konwencjonalny: stad wiec, na przy¬ klad wartosci izolacji dla samej „folii szklanej", wedlug wynalazku moga byc porównywane z uzys¬ kiwanymi przy „folii szklanej" z separatora wy¬ zarzajacego, osadzonego tradycyjnie i powlekane¬ go fosforanem. trolitycznym, zawierajacym 100 g/l sulfocyjanku potasu, i przez utrzymywanie stalego potencjalu 0,5 V pomiedzy ta elektroda a elektroda przeciw¬ na o tej samej powierzchni.Przeplywajacy prad jest proporcjonalny do nie- powleczonej powierzchni arkuaza.Wyniki sa zestawione w Tablicy 2. 10 20 blic znan 5 10 10 10 0 10 61 65 Tablica 1 Rodzaj powloki Folia szklana 1 • ¦ x 1 2 1 3 4 i 5 .Folia szklana | + powloka fosforanu i - : 1 2 o 3 4 5 Folia szklana + rozciagana powloka fosforanu 1 2 3 4 5 i Izolacja Uzyskana znanymi srodkami Min. 0 0 0 0 0 70 70 70 60 100 200 200 300 200 250 | Sred. 5 10 10 20 10 190 200 180 250 300 1300 1200 1200 1000 1000 1 Max. 40 ^50 40 40 60 1200 1300 1000 1500 1500 5000 10000 6000 6000 7000 w kQ/m2 U Min. 60 i 40 80 80 60 500 500 600 600 600 1500 1700 1700 1400 1600 zyskana \ wynalaz Sred. 130 150 120 150 120 1500 1500 1300 1600 1500 8000 8000 9000 9000 8000 wedlug .ku Max. 160 200 150 180 180 8000 10000 10000 7000 10000 10000 10000 10000 10000 100009 117 077 10 Tablica 2 Serie badan Rodzaj „folii szklanej" Uzyskane przez proste zanurzanie Uzyskane wedlug wynalazku 1 % pokrywy 1 75 93 2 72 96 3 60 95 4 66 96 5 | 86 90 Dla tego rodzaju badania takze piec serii po 1000 pomiarów kazda dla kazdego rodzaju „folii szklanej" zostalo przeprowadzone. Jak widac, pro¬ cent pokrywy uzyskanej dla „folii szklanej" otrzy¬ manej za pomoca separatorów osadzonych zgod¬ nie z wynalazkiem jest znacznie wiekszy i mniej rozpraszajacy niz z „folia szklana" otrzymana wedlug wynalazku technologii.Dalsze dane moga byc wziete z'zalaczonego wy¬ kresu, w którym sa pokazane straty rdzenia w W/kg dla blach majacych grubosc, okolo 0,30 mm sporzadzone w porównaniu do przepuszczalnosci.Grupa wartosci A dotyczy blach z tradycyjna „folia szklana" podczas gdy grupa B dotyczy blach pokrytych wedlug wynalazku. Te wykresy wska¬ zuja na ciaglosc i przyczepnosc „folii szklanej" otrzymanej róznymi sposobami i stosownie do tego, z wplywu tych czynników stosowania wy¬ dajnosci zdolnosci rozciagania koncowego pokry¬ cia.Zarówno tabela 1 i 2 i zwiazany z nimi wykres wskazuja na wplyw wynalazku na jakosc blachy i nie maksymalne uzyskanie efektu zgodnie z wy¬ nalazkiem poniewaz parametry, które moga miec wplyw na wynik koncowy sa bardzo duze i naj¬ bardziej uzaleznione od zastosowanego urzadze¬ nia i od ogólnych warunków pracy.Tym niemniej zrozumialym jest ulepszenie, któ¬ re moze byc uzyskane, rodzaj blachy albo miesza¬ nina separatora wyzarzajacego i kolejne obrób¬ ki w tych samych warunkach, przez osadzanie separatora wyzarzajacego na pasie zgodnie z wy¬ nalazkiem.W szczególnosci, odpowiednio do zalaczonego wykresu, moze wydawac sie ze grupa uzyskanych wartosci strat rdzenia jest bardzo malo rozrzuco¬ na i pokazuje znacznie wiekszy odczyt postepuja- 55 cych w stratach z wzrostem przepuszczalnosci z „foliami szklanymi" pochodzacymi z separatorów wyzarzajacych osadzonych wedlug wynalazku niz z „folia szklana" z separatorów osadzonych w tra¬ dycyjny sposób. To znaczy, ze nie tylko wartosci 60 strat uzyskanych wedlug wynalazku sa lepsze niz te które moga byc uzyskane przy obecnym sta¬ nie technologii, przepuszczalnosci w tych samych warunkach, ale takze, ze przy podanym wzroscie w przepuszczalnosci to odpowiada postepowi w 65 wartosci strat znacznie bardziej uwidocznionego rodzaju, zgodnie z, wynalazkiem.Ponadto, wedlug wynalazku, przechodzac, na przyklad od wartosci przepuszczalnosci 1900 do jednej z 1915, poprawa w stratach bedzie wyste¬ powala, w innym przypadku, poniewaz pasmo dyspersji jest bardzo waskie, podczas gdy, wedlug znanych technologii, dla takiego samego wzrostu w wartosci przepuszczalnosci, jest mozliwe uzys¬ kac poprawe w stratach, ale takze pogorszenie.Pasmo dyspersji jest, w tym przypadku bardziej szerokie i spadziste.Korzysci uzyskane z stosowania wynalazku sa jasne i wyrazne. Ponadto jest mozliwosc uzyska¬ nia dzieki wynalazkowi dalszych waznych korzys¬ ci.Jak stwierdza sie, suszenie pokrytego pasa jest wykonywane przez przedmuchiwanie powietrzem, W „tym sposobie piec ogrzewajacy do 300—400°C jest wyeliminowany, poniewaz wystarcza krótki przewód do którego jest przesylany strumien po¬ wietrza który moze byc takze ogrzewany, na przy¬ klad do 40—60°C, i, w kazdym razie, z przyczyn ekonomicznych, do mniej niz 100°C.Inna korzyscia która moze byc uzyskana jest zastosowanie pojedynczego zbiornika oblewnicze- go, i mniejszego takze, poniewaz osad separato¬ ra wystepuje jedynie albo rzeczywiscie jedynie, w obszarze pomiedzy elektrodami rozmieszczonymi w parze.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania ziarniscie ukierunkowa¬ nej stalowej blachy elektrochemicznej obejmujacy po wstepnej obróbce i walcowaniu na zimno do wymaganej koncowej grubosci, walcowanie na zim¬ no, odweglanie, pokrywanie odweglonej i trawionej blachy mieszanina separatora wyzarzajacego, ozie¬ bianie i obróbke wyzarzajaca kregów w piecach dzwonowych, znamienny tym, ze pas blachy przy¬ gotowuje sie ze stali krzemowej, wprowadza sie do dyspersji niewodnej separatora wyzarzajacego gdzie separator wyzarzajacy i osrodek dyspergu¬ jacy zawieraja znana i kontrolowana ilosc wody a stezenie separatora wyzarzania wynosi 20—300 kg/l i przeprowadza sie pas pomiedzy parami elektrod usytuowanymi w dyspersji, przy czym pole elektryczne pomiedzy parami elektrod a pa¬ sem blachy wynosi 3—60 kV/m, a nastepnie do pa¬ sa blachy opuszczajacego dyspersje doprowadza sie strumien gazowy, przy czym bez dalszej obrób¬ ki nawija sie pas w kregi i przekazuje do wyza¬ rzania w piecu dzwonowym. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek dyspergujacy stosuje sie mieszanine alkoholu etylowego i wody. 3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze alkohol etylowy zawiera poczatkowo mniej niz 5% wody. 4. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze do mieszaniny wodno-alkoholowej dodaje sie al¬ kohole albo ketony. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pas stali krzemowej przechodzi pomiedzy elektro- 10 15 20 25 30 35 40 4511 117 677 12 darni na symetrycznej plaszczyznie pary elektrod. jako strumien gazu stosuje sie powietrze ogrzewane 6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do temperatury ponizej 100°C.Pr^epuszczaLr 1930 1920 1910 1900 1890 1880 0.8 0.9 1.0 1.1 1.2 1.3 Straty rdzenia Wr7/50 Druk: Opolskie Zaklady Graficzne im. J. Langowskiego w Opolu.Zam. 1090/82 90+22 egz.Cena 100 zl PL PL PL PL PL