Znanie jest hydrolityczne rozszczepia¬ nie roztworów rodanku amonowego, otrzy¬ mywanych np. przy oczyszczaniu gazów wydestylowanych z wegla, uskuteczniane zapomoca ogrzewania z kwasami, zwla¬ szcza z rozcienczonym kwasem siarkowym.Otrzymuje sie przytem z jednej strony siarczan amonowy, z drugiej zas tlenosiar- czek wegla, wzglednie z tego ostatniego przez dzialanie wody tworzy sie dwutle¬ nek wegla i siarkowodór.Sposób ten ze wzgledu na duza ilosc kwasu siarkowego i przeprowadzenie pro¬ cesu jest kosztowny, a prócz tego zwiazki siarki, tworzace sie podczas procesu, wy¬ magaja przeróbki osobnej.Wynalazek niniejszy, w przypadku za¬ stosowania jakiegokolwiek sposobu tioftia- nowego w celu otrzymywania siarczanu a- monowego i siarki zawartej w gazie, daje latwy i tani sposób techniczny, nie wyma¬ gajacy nakladu materjalów, a zwlaszcza kwasu siarkowego, przy zastosowaniu któ¬ rego rodanek amonu w jednym jedynym zabiegu którakolwiek z metod tioniano- wych przeprowadza sie w siarczan amo¬ nowy i siarke. Nowy sposób polega na tern, ze hydroliza rodanku amonowego odby¬ wa sie zapomoca ogrzania przeznaczonych do rozlozenia na sianczan i siarke roztwo¬ rów plócznych, otrzymanych podczas pló- kania. Roztwory takie, jako skladniki czyn¬ ne, zawieraja wielotioniany albo odpo¬ wiednia ilosc tiosiarczanu i zwiazanego z nim kwasu siarkowego, z którego, jak wia¬ domo, tworzy sie czynny wielotionian.Oprócz wielotionianów roztwory takie mo¬ ga zawierac równiez, tiosiarczan, siarczyn i kwasny?siarczyn". Pod dzialaniem wielo- tionianów sole te przetwarzaja sie na siar¬ czan amonowy i siarke.Gladki rozpad takich roztworów na siarczan i siarke zalezy, jak wiadomo, od stosunków ilosciowych miedzy pos-zczegól- nemi skladnikami, a mianowicie na kazdy mol wielotionianu winno przypadac 2 mole siarczynu albo tiosiarczanu, zas na kazde 2 mole kwasnego siarczynu —1 mol siarczynu albo tiosiarczanu, W razie obec¬ nosci nadmiaru siarczynu lulb tiosiarczanu, rozklad nie dobiega konca, poniewaz roz¬ twór oprócz siarczanu zawiera je&zcze nie- rozlozony tiosiarczan. W razie obecnosci nadmiaru wielotionianu lub siarczynu tworzy sie przedewszystkiem, przy pracy w naczyniach zamknietych, odpowiednia ilosc wolnego kwasu siarkowego oprócz siarczanu amonowego.Poniewaz przy hydrolizie rodanku a- monowego tworzacy sie amonjak zuzywa kwas siarkowy, a zatem, zwiekszajac sto¬ sunki ilosciowe zawartosci wielotionianu lub dwusiarezynu w roztworze odpowied¬ nio do ilosci przerabianego rodanku amo¬ nowego, mozna niezbedna ilosc kwasu wy¬ tworzyc w samym roztworze, co uskuitecz- nia sie, doprowadzajac wieksza ilosc kwa¬ su siarkowego do roztworu plócznego.Równiez prziez dalsze zwiekszanie zawar¬ tosci wielotionianu albo kwasnego siarczy¬ nu mozna osiagnac usuwanie tworzacego sie przy hydrolizie z rodanku amonowego siarkowodoru (poprzez tlenosiarczek we¬ gla) przez reakcje z terni .zwiazkami.Sposób niniejszy mozna równiez wyko¬ nac, ogrzewajac rodanek amonowy tylko z roztworami dwusiarczynu, mogacemi za¬ wierac pewna ilosc siarczynu. Hydrolize rodanku amonowego mozna równiez pro¬ wadzic zapomoca kwasu siarkowego.Sposób prowadzi sie najprzód w tem¬ peraturach znacznie przewyzszajacych 100°C, np. okolo 140°^160°C, i pod cisnie¬ niem. Rodanek amonowy moze przytem uprzednio znajdowac sie w roztworze. Je¬ sli przy oczyszczaniu gazów cala zawarta w nich ilosc ziwiazków cyjanowych otrzy¬ muje sie osobno w postaci rodanku amo¬ noweigo, to caly otrzymany przytem roz¬ twór mozna dodac do roztworu plóczmego, sluzacego do usuwania amonjaku i siarko¬ wodoru. Albo tez prowadzac odpowied¬ nio proces plókania, cala zawartosc zwiaz¬ ków cyjanowych wraz z amonjakiem i siarkowodorem mozna z gazów wyplóki- wac w jednym jedynym zabiegu. Przy o- trzymywaniu rodanku amonowego zapo¬ moca osobnego plókania mozna otrzymy¬ wany przytem roztwór rodanku amonowe¬ go wtlaczac do odpowiednio ogrzanego na¬ czynia rozkladowego. Tak samo mozna uprzednio podgrzany roztwór wielotionia- nów, zawierajacy rodanek amonu i prze¬ znaczony do rozkladu, wtlaczac do odpo¬ wiednio ogrzanego naczynia rozklado¬ wego.Dalej wykryto, ze taka sama przemia¬ ne rodanjku amonowego i innych soli roda- nowych na siarczan i siarke mozna usku¬ tecznic przez ogrzewanie razem z tiosiar¬ czanami i kwasem siarkowym.Próbowano juz rozlkladac rodanek a- monowy zapomoca ogrzewania z kwasem siarkowym lub kwasnym siarczanem amo¬ nowym. Sposób ten jednakze nie nadaje sie do zastosowania w technice, poniewaz wywiazujacy sie przytem kwas rodanowo- dorowy niszczy naczynia. Pracujac nato¬ miast niniejszym sposobem, unika sie wszystkich tych niedogodnosci.Specjalna wartosc wykazuje sposób ten przy prowadzeniu jak wyzej procesu z za¬ stosowaniem kwasiu siarkowego, dwusiar¬ czynu albo wielotionianów, gdzie otrzymu¬ je sie roztwory siarczanów, zawierajace nadmiar kwasu siarkowego. W tym przy^ padku ma sie moznosc ponownego wpro¬ wadzenia do procesu rozkladowego lugów - 2 —macierzystych mniej lub wiecej zakwa¬ szonych kwasem siarkowym, otrzymywa¬ nych przy odparowywaniu kwasnego roz¬ tworu siarczanu amonowego.Przyklad I. Do wodnego roztworu 100 kg rodanku amonowego i 389,3 kg tiosiar¬ czanu amonowego dodaje sie 1269| kg kwa¬ su siarkowego 20% -owego i roztwór ogrze¬ wa sie do 200°C w autoklawie zaopatrzo¬ nym w kwasoodporne omurowanie albo wykladzine ze stopu stali niklowo-chromo- wej. Po dwóch godzinach caly roztwór za¬ mienia sie na siarczan amonowy, siarke i dwutlenek wegla.Przyklad II. Do roztworu 100 kg ro¬ danku amonowego i 2143 k|g tiosiarczanu amonowego w 2500 Ikg wody dodaje sie 3220 kg kwasu siarkowego 20%-owego i mieszanine przerabia sie jak w przykla¬ dzie L PL PL