Przedmiotem wynalazku jest wspornik stropnicowy lukowej obudowy górniczej, zwlaszcza do chodnikowych wyrobisk przyscianowych.Znany jest z patentu glównego nr 109 111 wspornik stropnicowy stanowiacy element oporowy, skladajacy sie z dwóch czlonów polaczonych rozdzielnie para sworzni, przy czym czlon oporowy górny wspólpracuje z lukami stropnicowymi odrzwi, a czlon oporowy dolny zaopatrzony w stope wspólpracuje ze stropnica podciagu. Górny czlon wyposazony jest w wymienna wkladke klinowa, która jest osadzona przesuwnie na jego oporowej plycie i tworzy wraz z nia powierzchnie kontak¬ towa dla luku stropnicowego odrzwi. Wkladka klinowa od dolu jest zaopatrzona w ustalajace trzpienie osadzone w otworach wykonanych w plycie oporowej czlonu górnego wspornika, a od góry jest zaopatrzona w cylindryczne powierzchnie z promieniami dostosowanymi do wspólpracy z lukami stropnicowymi. Taka konstrukcja wspornika zapewnia wlasciwe powiazanie podciagów z lukami stropnicowymi odrzwi, jednak stwarza pewne trudnosci przy jego zabudowywaniu.Celem wynalazku jest uproszczenie konstrukcji wspornika dla usprawnienia jego zabudowy pod lukiem stropnicowym.Cel ten osiagnieto za pomoca \Vspornika stropnicowego wedlug wynalazku, którego istota polega na tym, ze klinowa wkladka jest trwale osadzona na powierzchni oporowej plyty, a stopa jest wyposazona od dolu w pionowe ograniczniki w postaci wygietych elementów o wypuklosci skierowanej na zewnatrz obudowy lukowej.Trwaleosadzenie klinowej wkladki uproscilo konstrukcje wspornika i ulatwi jego zabudowy¬ wanie pod lukiem stropnicy, a pionowe ograniczniki uniemozliwiaja wysuniecie podciagu spod stopy.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykladowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wspornik w widoku z boku, fig. 2 — czlon dolny wspornika w widoku A zaznaczonym na fig. 1.Jak uwidoczniono na rysunku do stropnicowego luku 1 odrzwi obudowy chodników ej zam¬ ocowany jest za pomoca hakowych srub 2 lub innymi znanymi sposobami górny czlon z oporowa plyta 3, w której w otworach 4 osadzone sa sruby 2 dokrecane nakretkami 5, a na powierzchni oporowej plyty 3 usytuowane sa ograniczajace zebra 6 i klinowa wkladka 7, której miejsce przytwierdzenia do powierzchni oporowej czlonu i jej wysokosc, a takze nachylenie powierzchni oporowej do przedluzacza wspornika, kazdorazowo dostosowuje sie do wielkosci i odrzwi oraz2 121 452 przewidywanego miejsca zabudowania wspornika na luku stropnicowym. Zebra6przeciwdzialaja przechylaniu sic wspornika w stosunku do luku stropnicowego 1, a klinowa wkladka 7 wspólnie z oporowa powierzchnia górna plyty 3 ustalaja kazdorazowo katy kontaktowe wspornika wspólpra¬ cujacego z lukiem stropnicowym. Pomiedzy opprowa plyta 3 a plaska stopa 8 usytuowany je%t przedluzacz 9 z usztywniajacymi zebrami 10, natomiast do stopy 8 od dolu sa przytwierdzone pionowe ograniczniki 11 w postaci wygietych lukowo elementów o wypuklosci skierowanej na zewnatrz odrzwi obudowy lukowej to znaczy w strone wygietego luku, ociosowego, gdyz w tym kierunku deformuje sie podciag w czasie nadmiernego obciazenia poszczególnych odrzwi. Monto¬ wanie wspornika wedlug wynalazku prowadzi sie przez nalozenie hakowych srub 2 na stropnicowy luk 1 i dokrecanie nakretkami 5 z odpowiednim momentem obrotowym. Demontaz prowadzi sie w obrotowej kolejnosci, przy czym wystarczy zwolnic nakretki 5 tylko z jednej strony luku 1 i dokrecac je przy kolejnych zakladaniach wspornika.Tak wykonane wsporniki stropnicowe lukowej obudowy górniczej wykorzystuje sie do wzmocnienia obudowy na skrzyzowaniach na przyklad z wyprzedzeniem, a nastepnie wypina sie luki ociosowe bedace przeszkoda przy wykonywaniu przekladki przenosnika i urabianiu koncó¬ wek sciany. W odpowiedniej odleglosci za czolem sciany dolacza sie luki ociosowe, a zwolnione wsporniki przenosi sie do przodu.Zastrzezenie patentowe Wspornik stropnicowy lukowej obudowy górniczej, wspólpracujacy z lukiem stropnicowym odrzwi oraz stropnica podciagu, stanowiacy oporowy element zaopatrzony od góry w klinowa wkladke osadzona na oporowej plycie, natomiast od dolu w stope, wedlug patentu nr 109 111, znamienny tym, ze klinowa wkladka (7) jest trwale osadzona na powierzchni oporowej plyty (3) a stopa (8) wyposazona jest od dolu w pionowe ograniczniki (11) w postaci wygietych elementów o wypuklosci skierowanej na zewnatrz odrzwi obudowy lukowej.^ Fig2 Pracownia Poligraficzna UP PRL. Naklad 120 egz. PL