Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania kwasów 1-aminoalkanofosfonowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 i R2 sa jednakowe lub rózne i oznaczaja rodniki alkilowe, cykloalkilowe, arylowe, zwlaszcza fenyl i naftyl, ewentualnie rodniki alkilowe, cykloalkilowe, arylowe podstawione innymi grupami funkcyjnymi takimi jak: atom chlorowca, grupy alkoksy- lowe lub aryloksylowe, grupy tiolowe, grupy acyloaminowe, grupy karboksylowe lub grupy nitrowe, wzglednie R1 i R2 tworza razem lancuch polimetylenowy o 2-7 atomach wegla, zawiera¬ jacy ewentualnie zamiast grupy metylenowej rónowazna grupe heterocykliczna, taka jak atom tlenu siarki lub azotu, zas R1 moze oznaczac atom wodoru, R3 oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy, cykloalkilowy, arylowy, natomiast R4 oznacza grupe wodorotlenowa albo rodnik alki¬ lowy zwlaszcza metyl, rodnik cykloalkilowy lub rodnik aromatyczny zwlaszcza fenyl.Kwasy 1-aminoalkanofosfonowe znalazly szerokie zastosowanie w róznych dziedzinach nauki i techniki, a w szczególnosci sa stosowane jako inhibitory korozji w liniach przesylowych wód technologicznych, jako inhibitory osadzania sie kamienia kotlowego i osadu w kotlach parowych i rurociagowych wodnych, jako skladniki bezcyjankowych kapieli galwanicznych do elektrochemi¬ cznego pokrywania metali i niemetali,jako dodatki zmiekczajace wode i neutralizujace szkodliwy wplyw jonów metali ciezkich oraz wapnia i magnezu w róznorodnych kapielach myjacych np. w fotografii, wlókiennictwie lub kosmetyce, jako stabilizatory kapieli nadtlenkowych i wiele innych.Ponadto znajduja zastosowanie w medycynie jako preparaty antybakteryjne, stymulatory ukladu nerwowego, preparaty tonizujace, regulatory metabolizmu wapnia oraz jako specyficzne inhibi¬ tory niektórych enzymów metabolizujacych naturalne kwasy aminokarboksylowe. Stosowane sa tez w analizie chemicznej jako odczynniki stracajace, kompleksujace badz maskujace.Dotychczas znanych jest wiele metod otrzymywania kwasów 1-aminoalkanofosfonowych.Najwazniejsze metody wytwarzania kwasów 1-aminoalkanofosfonowych polegaja na kondensacji aldehydów lub ketonów z amoniakiem lub aminami i odpowiednimi estrami kwasu fosforawego lub foslonawego, po czym otrzymany w ten sposób ester kwasu 1-aminoalkanofosfonowego poddaje sie hydrolizie do wolnego kwasu; addycji kwasnych estrów kwasu fosforawego lub fosfonawego do aldimin lub ketimin, albo ewentualnie ich trimerów czyli 1,3,5-heksahydro-1,3,5- triazyn, po czym hydrolizie otrzymanych w ten sposób estrów kwasów 1-aminoalkanofosfonowych2 133 388 do wolnych kwasów, redukcji imin, oksymów, hydrazonów lub arylohydrazonów 1- ketoalkanotbsibnianów przy pomocy metali nieszlachetnych lub ich amalgamatów, albo wodoru na katalizatorach uwodornienia kondensacji fosforynów trójarylowych lub aktywnych estrów kwasu fosforawego badz fosfonawego z aldehydem i uretanem lub mocznikiem, a nastepnie hydrolizie otrzymanych w ten sposób estrów kwasów 1-ureidoalkanofosfonowego do wolnych kwasów l-aminoalkanofosfonowych; alkilowanie pochodnych kwasu aminometanofosfonowego, posiadajacych aktywna grupe metylenowa, takich jak izocyjanometylofosfonian dialkilowy,ben- zylidenoaminometanofosfonian lub nitrometanofosfonian, w wyniku którego otrzymuje sie pro¬ dukty do budowy lancucha weglowego, z których po odpowiednich przeksztalceniach chemicznych otrzymuje sie pozadane kwasy 1-aminoalkanofosibnowe; aminolizie amoniakiem lub aminami, albo amidowaniu ich acylowymi pochodnymi, kwasów 1-halogenoalkanofosfonowych lub kwasów 1-hydroksyalkanoibsfonowych, badz ewentualnie ich estrów, po czym hydrolizie otrzymanych pólproduktów do wolnych kwasów 1-aminoaikanofosfonowych, redukcyjnym fosfo- rylowaniu nitryli przy pomocy estrów kwasu fosforawego lub fosfonawego, po czym hydrolizie estrów do kwasów l-aminoalkanofosfonowych, przegrupowaniu Curtiusa, Hofmanna, Lessena lub Schmidta odpowiednich pochodnych kwasu fosfonooctowego lub fosfonoacetonu, po czym, hydrolizie otrzymanych przejsciowo izocyjanianów lub uretanów do wolnych kwasów 1- aminoalkanofosfonowych.Istotna wspólna wada wszystkich omówionych poprzednio metod wytwarzania kwasów l-aminoalkanofosfonowych jest koniecznosc wytwarzania w pierwszym etapie odpowiedniego zwiazku fosforoorganicznego takiegojak: fosforyn dialkilowy, fosforyn diarylowy, fosforyn triary- lowy, alkilofosfonin alkilowy, arylofosfonin alkilowy itp., które otrzymuje sie w osobnej reakcji z podstawowych surowców jakimi sa trójchlorek fosforu lub odpowiednia dwuchlorofosfina.Znany jest równiez z opisów patentowych PRL nr 105164 i 105728 sposób wytwarzania kwasów l-aminoalkanofosfonowych, polegajacy na reakcji karbaminianu benzylu z aldehydem lub ketonem i trójchlorkiem fosforu lub odpowiednia dwuchlorofosfina. Sposób ten jest równiez znany z literatury chemicznej Oleksyszyn J. i wsp., Synthesis 1978,479-480, Oleksyszyn J. i wsp., Synthesis 1980, 722-4.Znany natomiast z opisu patentowego PRL nr 105164 sposób wytwarzania kwasu 1- aminoalkanofosfonowego, polega na tym, ze do mieszaniny 0,05 mola karbaminianu benzylu, 0,05 mola trójchlorku fosforu i 10 ml kwasu octowego, wkrapla sie w ciagu 20 minut 7,85 g aldehydu benzoesowego, po czym mieszanine ogrzewa sie do wrzenia pod chlodnica zwrona jeszcze przez 40 minut, a nastepnie hydrolizuje przy pomocy 40 ml 4 N kwasu solnego przez 30 minut, po czym w znany sposób wydziela sie kwas 1-aminobenzylofosfonowy. Identyczny sposób wytwarzania kwa¬ sów l-aminoalkanofosfonowych jest opisany w cytowanej juz poprzednio literaturze chemicznej.Zasadnicza wada tego bardzo prostego i skutecznego sposobu wytwarzania kwasów 1- aminoalkanofosfonowych jest srednia wydajnosc procesu, która wedlug opisów patentowych oraz zródel literaturowych zawiera sie w granicach od 35 do 65% wydajnosci teoretycznej. Ponadto metoda ta zastosowana do innych, nieopisanych dotychczas w literaturze zwiazków, daje czesto jeszcze nizsze wydajnosci, a nawet wrecz uniemozliwia wydzielenia otrzymanego kwasu 1- aminoalkanofosfonowego z mieszaniny poreakcyjnej przy pomocy prostych operacji jednostko¬ wych. Na przyklad dla aldehydu propionowego z mieszaniny poreakcyjnej uzyskanej wedlug opisanej poprzednio metody, nie udaje sie wydzielic krystalicznego kwasu 1-aminopropanofosfo- nowego, natomiast po oczyszczeniu koncentratu przy pomocy chromatografii kationowymiennej otrzymuje sie kwas 1-aminopropanofosfonowy z wydajnoscia nizsza od 30%.Niedogodnosc tego sposobu wytwarzania jest przyczyna nie tylko wystapienia konkretnych trudnosci operacyjnych zwiazanych z wydzieleniem czystego kwasu 1-aminoalkanofosfonowego, ale stwarza równiez dodatkowe problemy techniczne i ekologiczne, zwiazane z koniecznoscia zagospodarowania lub unieszkodliwienia od 40 do 70% molowych ubocznych zwiazków fosforoo¬ rganicznych o duzej aktywnosci biologicznej, a stanowiacych produkty odpadowe w tym sposobie wytwarzania kwasów l-aminoalkanofosfonowych.Pewna dodatkowa uciazliwoscia tego sposobu wytwarzania kwasów l-aminoalkanofosfono¬ wych jest równiez koniecznosc stosowania 50% nadmiaru molowego aldehydu lub ketonu, co w przypadku aplikacji w stosunku do trudno dostepnych aldehydów lub ketonów prowadzi do nie-133388 3 odwracalnej straty cennych substratów, których nie mozna regenerowac, a których produkty rozkladu obciazaja dodatkowo i tak juz niekorzystny bilans odpadów.Celem wynalazku jest wyeliminowanie wad i niedogodnosci wystepujacych w dotychczas znanych sposobach wytwarzania kwasów 1-aminoalkanofosfonowych.Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania kwasów 1-aminoalkanofosfonowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 i R2 sa jednakowe lub rózne i oznaczaja rodniki alkilowe, cykloalkilowe, arylowe, zwlaszcza fenyl i naftyl, rodniki alkilowe, cykloalkilowe, arylowe podstawione innymi grupami funkcyjnymi takimi jak atom chlorowca, grupy alkoksylowe lub aryloksylowe, grupy tiolowe, grupy acyloaminowe, grupy karboksylowe lub grupy nitrowe, wzglednie R1 i R2 tworza razem lancuch polimetylenowy o 2-7 atomach wegla, zawierajacy ewentualnie zamiast grupy metylenowej równowazna grupe heteroatomu, taka jak atom tlenu, siarki lub azotu, wzglednie R1 moze oznaczac atom wodoru, R3 oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy, cykloalkilowy, arylowy, natomiast R4 oznacza grupe wodorotlenowa albo rodnik alkilowy zwlaszcza metyl, rodnik cykloalkilowy lub rodnik aromatyczny zwlaszcza fenyl.Istota wynalazku polega na tym, ze co najmniej 2 czesci molowe zwiazku o wzorze ogólnym 3, w którym R3 ma podane wyzej znaczenie lub oznacza grupe acylowa, R5 oznacza rodnik alkilowy, cykloalkilowy lub arylowy, atom wodoru, albo grupe alkoksylowa, aryloksylowa, aminowa, alkiloaminowa, dwiialkiloaminowa korzystnie metylowa poddaje sie reakcji zjedna czescia halo¬ genku o wzorze ogólnym 4, w którym R6 oznacza grupe alkilowa, cykloalkilowa lub arylowa, lub równowazna iloscia halogenku o wzorze ogólnym 5, w którym A oznacza grupe alkilenowa, cykloalkilcnowa lub arylenowa, zas X w zwiazkach o wzorze ogólnym 4 i 5 oznacza atom chlorowca, korzystnie chloru, a reakcje prowadzi sie w cieklym kwasie organicznym w temperatu¬ rze 260-330 K, nastepnie do mieszaniny reakcyjnej dodaje sie 1 czesc molowa zwiazku karboksylo- wego o wzorze ogólnym 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, po czym do mieszaniny dodaje sie 1 czesc molowa halogenku fosforu o wzorze ogólnym 6, w którym R4 ma podane wyzej znaczenie lub oznacza X, zas X oznacza atom halogenu, korzystnie atom chloru i dalej kontynuuje reakcje w temperaturze 260-400 K, po czym mieszanine poreakcyjna poddaje sie destylacji i hdrolizie, a nastepnie wydziela produkt najkorzystniej przez krystalizacje.Zasadnicza korzyscia techniczna wynikajaca ze stosowania sposobu wytwarzania kwasów 1-aminoalkanofosfonowych wedlug wynalazkujest znaczne podwyzszenie wydajnosci otrzymywa¬ nych kwasów aminofosfonowych w stosunku do innych znanych metod ich wytwarzania. Wydaj¬ nosc kwasów 1-aminoalkanofosfonowych wytwarzanych wedlug wynalazku osiaga bardzo czesto wydajnosc bliska teoretycznej, a z reguly przekracza 70% wydajnosci teoretycznej. Umozliwia to latwe wydzielenie czystych kwasów 1-aminoalkanoibsfonowych z mieszaniny poreakcyjnej, a mala ilosc produktów ubocznych nie stwarza dodatkowych problemów z ich zagospodarowaniem.Niektóre z nich, jak na przyklad chlorek acylowy, mozna z latwoscia oddestylowac w stanie czystym, co umozliwia ich wytwarzanie jako produktu ubocznego.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w 27 przykladach wykonania.P r z y k l a d I. Do mieszaniny 11,8 g (0,2 mola) acetamidu w 18 g (0,3 mola) kwasu octowego wkrapla sie przy intensywnym mieszaniu 7,85 g (0,1 mola) chlorku acetylu z taka szybkoscia, aby temperatura reakcji nie przekroczyla 293 K, co wymaga chlodzenia w lazni lodowej. Po kilku minutach zaczyna krystalizowac bialy osad, co doprowadza do prawie calkowitego zakrzepniecia mieszaniny. Po zaniku efektu egzotermicznego zwiazanego z wkraplaniem chlorku acetylu, do mieszaniny reakcyjnej wkrapla sie przy energicznym mieszaniu 4,41 g (0,1 mola) aldehydu octo¬ wego, po czym miesza sie w temperaturze pokojowej przez godzine, az do przereagowania substra¬ tów, co poznaje sie po sukcesywnym roztwarzaniu sie bialego, krystalicznego osadu. Nastepnie wkrapla sie 13,7 g (0,1 mola) trójchlorku fosforu, miesza sie przez godzine w temperaturze pokojo¬ wej, po czym ogrzewa pod chlodnice zwrotna jeszcze przez pól godziny, nastepnie oddestylowuje sie chlorek acetylu pod lekko zmniejszonym cisnieniem na wyparce rotacyjnej, po czym do pozostalosci dodaje sie ostroznie 50 ml 7 N kwasu solnego i ogrzewa do wrzenia pod chlodnica zwrotna przez 4 godziny. Po zakonczeniu hydrolizy odparowuje sie mieszanine poreakcyjna do sucha na wyparce rotacyjnej, pod zmniejszonym cisnieniem z wrzacej lazni wodnej, a z pozostalosci ekstrahuje sie chlorowodorek aminokwasu przy pomocy 50 ml wrzacego etanolu, saczy i oddziela chlorek amonu, po czym z przesaczu wytraca sie aminokwas przy pomocy stechiometrycznej ilosci4 133 388 5,8 g tlenku propylenu i zostawia do krystalizacji na dwie doby. Wydzielony bialy krystaliczny osad kwasu 1-aminoetanoibsibnowego saczy sie, przemywa obficie etanolem, po czym suszy w suszarce prózniowej i otrzymuje sie 12,4g kwasu 1-aminoetanoibsibnowego o temperaturze topnienia 548-550K, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 99% wydajnosci teoretycznej.Przyklad II. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 5,81 g (0,1 mola) aldehydu propionowego i otrzymuje sie 10,9g kwasu 1- aminopropanoibsfonowego o temperaturze topnienia 573-574 K z rozkladem identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 70% wydajnosci teoretycznej.Przyklad III. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 5,81 g (0,1 mola) acetonu, otrzymuje sie w wyniku 13,4g bialego krystalicznego kwasu 1-amino-l-metyloetanoibsibnowego o temperaturze topnienia 538-541 K z rozkladem, identy¬ cznego ze wzorcem, z wydajnoscia 78% wydajnosci teoretycznej.Przyklad IV. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 7,21 g (0,1 mola) aldehydu izomaslowego, otrzymuje sie ll,5g bialego krystalicznego kwasu l-amino-2-metylopropanoibsibnowego o temperaturze topnienia 545-547 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 75%.Przyklad V. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 8,61 g (0,1 mola) metyloizopropyloketonu, otrzymuje sie 12,7 g kwasu l-amino-1,2- dimetylopropanoibsibnowego w postaci bialego, drobnokrystalicznego proszku o temperaturze topnienia 535-538 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 76% wydajnosci teoretycznej.Przyklad VI. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 8,41 g (0,1 mola) cyklopentanonu, otrzymuje sie 1 l,2g kwasu 1-amino-cyklopentano-l- lbslbnowego w postaci bialego, drobnokrystalicznego proszku o temperaturze topnienia 542-544 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 68% wydajnosci teoretycznej.Przyklad VII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 10,6g (0,1 mola) aldehydu benzoesowego, otrzymuje sie 17,8g kwasu 1-amino-l- fenylometanofosibnowego w postaci bialego krystalicznego proszku o temperaturze topnienia 544-546 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 95% wydajnosci teoretycznej.Przyklad VIII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 15,1 g (0,1 mola) aldehydu 3-nitrobenzoesowego, otrzymuje sie 16,7 g kwasu 1-amino-l- /3-nitrofenylo/metanoibsibnowego w postaci kremowo-bialego, krystalicznego proszku o tempe¬ raturze topnienia 545-548 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 72% wydajnosci teoretycznej.Przyklad IX. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 14,6 g (0,1 mola) aldehydu p-chlorobenzoesowego, otrzymuje sie w wyniku 19,1 g kwasu l-amino-l-/4-chlorofenylo/metanoibsibnowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o tem¬ peraturze topnienia 563-565 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 86% wydaj¬ nosci teoretycznej.Przyklad X. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 13,6 g (0,1 mola) aldehydu p-metoksybezoesowego, otrzymuje sie 18,9 g kwasu 1-amino- l-/4-metoksyfenylo/metanoibsfonowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperatu¬ rze topnienia 485-489 K rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 87% wydajnosci teoretycznej.Przyklad XI. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 13,0g (0,1 mola) acetylooctanu etylu, otrzymuje sie 13,2g kwasu l-amino-l-metylo-2- karboksyetanoibsibnowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperaturze topnienia 504-507 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 72%.Przyklad XII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 4,41 g (0,034 mola) paraaldehydu, otrzymuje sie 12,1 g kwasu 1-aminoetanoibsibnowego w postaci bialego, krystalicznego osadu o temperaturze topnienia 546-548 K, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 96% wydajnosci teoretycznej.Przyklad XIII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 3,0 g trioksanu, otrzymuje sie 8,4 g kwasu aminometanofbsibnowego, w postaci bialego,133 388 5 krystalicznego osadu, o temperaturze topnienia 578-585 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 76% wydajnosci teoretycznej.Przyklad XIV. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast acetamidu stosuje sie 24,3 g (0,2 mola) benzamidu, otrzymuje sie w 10,9 kwasu 1-aminoetanolbslbnowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperaturze topnienia 574-550 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 87% wydajnosci teoretycznej.Przyklad XV. Postepuje siejak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast acetamidu stosuje sie 14,6 g (0,2 mola) propionamidu, otrzymuje sie w 12,1 g kwasu 1-aminoetanofosfonowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperaturze topnienia 547-550 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, z wydajnoscia 97% wydajnosci teoretycznej.Przyklad XVI. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast acetamidu stosuje sie 17,8g (0,2 mola) karbaminianu etylu, a hydrolize produktu posredniego prowadzi sie przez 72 godziny zamiast 4 godzin, otrzymuje sie w 10,6 g (85% wydajnosci) kwasu 1- aminoetanofosfonowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperaturze topnienia 547-550 K z rozkladem, zgodnego zw wzorcem.Przyklad XVII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast acetamidu stosuje sie 30,2 g (0,2 mola) karbaminianu benzylu, a hydrolize produktu prowadzi sie przez 16 godzin, po czym hydrolizat przez odparowanie na wyparce rotacyjnej poddaje sie dwukrotnej ekstrakcji 50 ml chlorku metylenu celem usuniecia alkoholu benzylowego, otrzymuje sie w 10,4g (83% wydajnosci) kwasu 1-aminoetanofosfonowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperaturze top¬ nienia 547-550 K z rozkladem, zgodnego ze wzorcem.Przyklad XVIII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast chlorku acetylu stosuje sie 9,25 g chlorku propionylu, otrzymuje sie 12,1 g (97% wydajnosci) kwasu 1- aminoetanofosfonowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperaturze topnienia 547-550 K z rozkladem, zgodnego ze wzorcem.Przyklad XIX. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 8,41 g (0,1 mola) cyklópentanonu, natomiast zamiast trójchlorku fosforu stosuje sie ll,7g (0,1 mola) metylodwuchlorofosfiny, otrzymuje sie w 12,2g (75% wydajnosci) kwasu 1- aminocyklopentylo/metylo/fosfinowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperatu¬ rze topnienia 484-489 K z rozkladem, zgodnego ze wzorcem.Przyklad XX. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 9,81 g (0,1 mola) cykloheksanonu, a zamiast trójchlorku fosforu stosuje sie 17,9g (0,1 mola) fenylodwuchlorofosfiny, otrzymuje sie w wyniku 19,6g (82% wydajnosci) kwasu 1- aminocykloheksylofenylo/fosfinowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperaturze topnienia 484-486 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem.Przyklad XXI. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 10,6 g (0,1 mola) aldehydu benzoesowego, zamiast trójchlorku fosforu stosuje sie 13,1 g (0,1 mola) etylodwuchlorofosfiny, otrzymuje sie w wyniku 16,7 g (84% wydajnosci) kwasu 1- aminobenzylo/etylo/fosfinowego 505-509 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem.Przyklad XXII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast trójchlorku fosforu stosuje sie 11,7 g (0,1 mola) metylodwuchlorofosfiny, otrzymuje sie w wyniku 10,8 g (88% wydajnosci) kwasu 1-aminoetylo/metylo/fosfinowego w postaci bialego, krystalicznego proszku, o temperaturze topnienia 531-534 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem.Przyklad XXIII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 7,21 g (0,1 mola) aldehydu izomaslowego, zamiast acetamidu stosuje sie 14,6g(0,2 mola) N-metyloacetamidu, a zamiast trójchlorku fosforu stosuje sie 17,9 g (0,1 mola) fenylodwuchlorofosfiny, otrzymuje sie w wyniku 17,7 g (78% wydajnosci) kwasu 1-/N- metyloamino/-2-metylopropylo/fosfinowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o tempe¬ raturze topnienia 471-475 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem.Przyklad XXIV. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octów ego stosuje sie 7,21 g (0,1 mola) aldehydu n-maslowego, a zamiast acetamidu stosuje sie 29,8 g (0,2 mola) N-benzyloacetamidu, otrzymuje sie w wyniku 17,2g z 70% wydajnoscia kwasu 1-/N- benzyloamino-/butanofosfonowego w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperaturze topnienia 486-489 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem.6 133388 Przyklad XXV. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast kwasu octowego stosuje sie 23 g (0,3 mola) kwasu propionowego, otrzymuje sie w wyniku 12,1 g (96% wydajnosci) kwasu 1-aminoetanoloslonowego, w postaci bialego, krystalicznego proszku o temperaturze top¬ nienia 546-549K z rozkladem, identycznego ze wzorcem.Przyklad XXVI. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 16,6 g (0,1 mola)aldehydu benzylotiooctowego, otrzymuje sie w wyniku 15,5 g (63% wydajnosci) kwasu l-amino-2-benzylotioetanolbsfonowego w postaci bialego, krystali¬ cznego proszku o temperaturze topnienia 261-265°C, z roukladem, identycznego ze wzorcem.Przyklad XXVII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 15,0g (0,1 mola) aldehydu benzyloksyoctowego, a hydrolize prowadzi sie przez 24 godziny, po czym hydrolizat przed odparowaniem poddaje sie dwukrotnej ekstrakcji 50 ml chlorku metylenu celem usuniecia zwiazków benzylowych, otrzymuje sie w wyniku 10,7 g (76% wydajnosci) kwasu l-amino-2-hydroksyetanofosfonowego w postaci bialego, bezpostaciowego proszku o temperaturze topnienia 449-457 K z rozkladem, identycznego ze wzorcem, który na powietrzu rozplywa sie w zywicowa mase.Przyklad XXVIII. Postepuje sie jak w przykladzie I z ta róznica, ze zamiast aldehydu octowego stosuje sie 10,7 g (0,1 mola) aldehydu 4-chloromaslowego. Po hydrolizie odparowuje sie kwas solny na wyparce obrotowej i mieszanine reakcyjna zostawia na noc w 50 ml 2 N zasady sodowej. Po zakwaszeniu do pH okolo 1 stezonym kwasem solnym chlorowodorek aminokwasu ekstrakuje sie 50 ml goracego etanolu, saczy od chlorku sodu i dalej postepuje jak w przykladzie I.Otrzymuje sie 12,6g kwasu 2-pirolidynofosfonowego o temperaturze topnienia 514-516 K identy¬ cznego ze wzorcem, z wydajnoscia 83% wydajnosci teoretycznej.Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania kwasów 1-aminoalkanofosfonowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 i R 2 sa jednakowe lub rózne i oznaczaja rodniki alkilowe, cykloalkilowe, arylowe, zwlaszcza fenyl i naftyl, rodniki alkilowe, cykloalkilowe, arylowe podstawione innymi grupami funkcyjnymi takimi jak: atom chlorowca, grupy alkoksylowe lub aryloksylowe, grupy tiolowe, grupy acyloaminowe, grupy karboksylowe lub grupy nitrowe, wzglednie R1 i R2 tworza razem lancuch polimetylenowy o 2-7 atomach wegla, zawierajacy ewentualnie zamiast grupy metylenowej równowazna grupe heteroatomu, taka jak atom tlenu, siarki lub azotu, wzglednie R1 moze oznaczac atom wodoru, R3 oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy, cykloalkilowy, arylowy, natomiast R4 oznacza grupe wodorotlenowa albo rodnik alkilowy zwlaszcza metyl, rodnik cykloalkilowy lub rodnik aromaty¬ czny zwlaszcza fenyl, znamienny tym, ze co najmniej 2 czesci molowe zwiazku o wzorze ogólnym 3, w którym R3 ma podane wyzej znaczenie lub oznacza grupe acylowa, R5 oznacza rodnik alkilowy, cykloalkilowy lub arylowy, atom wodoru albo grupe alkoksylowa, aryloksylowa, aminowa, alki- loaminowa, dwualkiloaminowa, korzystnie metylowa, poddaje sie reakcji zjedna czescia molowa halogenku o wzorze ogólnym 4, w którym R6 oznacza grupe alkilowa, cykloalkilowa lub arylowa, lub równowazna iloscia halogenku o wzorze ogólnym 5, w którym A oznacza grupe alkilenowa, cykloalkilenowa lub arylenowa, zas X w zwiazkach o wzorze ogólnym 4 i 5 oznacza atom chlorowca, korzystnie chloru, a reakcje prowadzi sie w cieklym kwasie organicznym w temperatu¬ rze 260-330 K, nastepnie do mieszaniny reakcyjnej dodaje sie 1 czesc molowa zwiazku karboksylo- wego o wzorze ogólnym 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenie, po czym do mieszaniny dodaje sie 1 czesc molowa halogenku fosforu o wzorze ogólnym 6, w którym R4 ma podane wyzej znaczenie lub oznacza X, zas X oznacza atom halogenu, korzystnie atom chloru i dalej kontynuuje reakcje w temperaturze 260-400 K, po czym mieszanine poreakcyjna poddaje sie destylacji i - hydrolizie a nastepnie wydziela produkt najkorzystniej przez krystalizacje.133188 o # II / n R1 ^C'P\0H R2' SNHR3 WZÓR 1 O o tf-C-R2 RlNH-C-R WZÓR 2 WZÓR 3 R6-COX A(COX).WZÓR A WZÓR 5 RLPX2 WZÓR 6 PLThe subject of the invention is a process for the preparation of 1-aminoalkanephosphonic acids of the general formula I, in which R1 and R2 are the same or different and represent alkyl, cycloalkyl, aryl radicals, especially phenyl and naphthyl, optionally alkyl, cycloalkyl, aryl radicals substituted with other functional groups such as : halogen atom, alkoxy or aryloxy groups, thiol groups, acylamino groups, carboxyl groups or nitro groups, or R1 and R2 together form a polymethylene chain with 2 to 7 carbon atoms, optionally containing instead of a methylene group a heterocyclic group such as such as oxygen, sulfur or nitrogen, and R1 may be a hydrogen atom, R3 is a hydrogen atom or an alkyl, cycloalkyl or aryl radical, and R4 is a hydroxyl group or an alkyl radical, especially methyl, a cycloalkyl radical or an aromatic radical, especially phenyl. aminoalkanephosphonic compounds have been widely used in various fields of science and technology, in particular Saltiness is used as corrosion inhibitors in transmission lines of technological waters, as limescale and sludge inhibitors in steam and water pipeline boilers, as components of cyanide-free plating baths for electrochemical coating of metals and non-metals, as additives softening water and neutralizing the harmful effects of ions heavy metals and calcium and magnesium in various washing baths, e.g. in photography, textiles or cosmetics, as stabilizers for peroxide baths and many others. In addition, they are used in medicine as antibacterial preparations, stimulants of the nervous system, toning preparations, regulators of calcium metabolism and as specific inhibitors ¬ tracks of some enzymes that metabolize natural amino carboxylic acids. They are also used in chemical analysis as losing, complexing or masking reagents. So far, many methods of obtaining 1-aminoalkanephosphonic acids are known. The most important methods of producing 1-aminoalkanophosphonic acids are the condensation of aldehydes or ketones with ammonia or amines and appropriate phosphorous or phosphorous acid esters, the 1-aminoalkanephosphonic acid ester thus obtained is then hydrolyzed to the free acid; addition of acid esters of phosphorous or phosphonous acid to aldimines or ketimines or their trimers, i.e. 1,3,5-hexahydro-1,3,5-triazines, followed by hydrolysis of the thus obtained esters of 1-aminoalkanophosphonic acids2 133 388 to free acids , reduction of imines, oximes, hydrazones or arylhydrazones, 1-ketoalkanetbsibniates with base metals or their amalgams, or hydrogen on catalysts for hydrogenation, condensation of traryl phosphites or active esters of phosphorous or phosphonous acid with aldehyde and urethane or urea, and then esters obtained in this way 1-ureidoalkanephosphonic acids to free 1-aminoalkanephosphonic acids; alkylation of aminomethane phosphonic acid derivatives having an active methylene group, such as dialkyl isocyanomethylphosphonate, benzylideneaminomethane phosphonate or nitromethane phosphonate, which produces carbon chain products from which, after appropriate chemical transformations, non-amino-alkane acids are obtained; aminolysis with ammonia or amines, or amidation with their acyl derivatives, 1-halogenoalkanophosphonic acids or 1-hydroxyalkanoibsonic acids or their esters, followed by hydrolysis of the resulting intermediates to free 1-aminoaicanophosphonic acids, reductive phosphorylation of nitriles or phosphonous esters of phosphorous acid , followed by hydrolysis of the esters to 1-aminoalkanephosphonic acids, Curtius, Hofmann, Lessen or Schmidt rearrangement of the corresponding phosphonoacetic acid or phosphonoacetone derivatives, followed by hydrolysis of the transiently obtained isocyanates or urethanes to free 1-aminoalkanephosphonic acids. The common method of preparation of all previously discussed common disadvantages is of 1-aminoalkanophosphonic acids, it is necessary to prepare in the first step a suitable organophosphorus compound such as: dialkyl phosphite, diaryl phosphite, triaryl phosphite, alkyl alkylphosphonite, alkyl arylphosphonite, etc. Not in a separate reaction from the basic raw materials, such as phosphorus trichloride or the appropriate dichlorophosphine. It is also known from the Polish Patent Nos. 105164 and 105.728 to produce l-aminoalkanophosphonic acids, involving the reaction of benzyl carbamate with aldehyde or ketone and phosphorus trichloride or the appropriate di-chlorine. This method is also known from the chemical literature of Oleksyszyn J. et al., Synthesis 1978, 479-480, Oleksyszyn J. et al., Synthesis 1980, 722-4. The method for the preparation of 1-aminoalkanephosphonic acid is known from the Polish patent specification No. 105164. is that 7.85 g of benzaldehyde is added dropwise over 20 minutes to a mixture of 0.05 mole of benzyl carbamate, 0.05 mole of phosphorus trichloride and 10 ml of acetic acid, and then the mixture is heated to the boil under a condenser. for another 40 minutes, then hydrolyzed with 40 ml of 4N hydrochloric acid for 30 minutes, whereupon 1-aminobenzylphosphonic acid is isolated in the known manner. The same method of producing 1-aminoalkanephosphonic acids is described in the previously cited chemical literature. The main disadvantage of this very simple and effective method of producing 1-aminoalkanophosphonic acids is the average efficiency of the process, which, according to patents and literature sources, ranges from 35 to 65% of the theoretical amount. Moreover, this method, applied to other compounds, not described in the literature so far, often gives even lower yields, and even makes it impossible to separate the obtained 1-aminoalkanephosphonic acid from the reaction mixture by simple unit operations. For example, for propionaldehyde, from the reaction mixture obtained according to the method described above, it is not possible to isolate the crystalline 1-aminopropanophosphonic acid, while after purification of the concentrate by means of cation exchange chromatography, 1-aminopropanophosphonic acid is obtained in a yield lower than 30%. production is the cause of not only specific operational difficulties related to the separation of pure 1-aminoalkanophosphonic acid, but also creates additional technical and ecological problems related to the need to manage or neutralize 40 to 70 mol% of organophosphate by-products with high biological activity, and which are waste products in this method of producing 1-aminoalkanophosphonic acids. Some additional nuisance of this method of producing 1-aminoalkanophosphonic acids is also the necessity to use 50% molar excess of aldehyde or ketone, which in the case of application to hardly available aldehydes or ketones, it leads to a non-reversible loss of valuable substrates, which cannot be regenerated, and whose decomposition products additionally burden the already unfavorable waste balance. The aim of the invention is to eliminate the disadvantages and inconveniences of The invention relates to a process for the preparation of 1-aminoalkanephosphonic acids of general formula I, in which R1 and R2 are the same or different and represent alkyl, cycloalkyl, aryl radicals, especially phenyl and naphthyl, alkyl, cycloalkyl, aryl radicals substituted with other functional groups such as halogen, alkoxy or aryloxy groups, thiol groups, acylamino groups, carboxyl groups or nitro groups, or R1 and R2 together form a polymethylene chain with 2-7 carbon atoms, optionally containing instead of a methylene group an equivalent heteroatom group, such as the tl atom ene, sulfur or nitrogen, or R1 may represent a hydrogen atom, R3 represents a hydrogen atom or an alkyl, cycloalkyl or aryl radical, and R4 represents a hydroxyl group or an alkyl radical, especially methyl, a cycloalkyl radical or an aromatic radical, especially phenyl. with at least 2 mole parts of a compound of general formula 3, in which R3 is as defined above or is an acyl group, R5 is an alkyl, cycloalkyl or aryl radical, a hydrogen atom, or an alkoxy, aryloxy, amino, alkylamino, dialkylamino group, preferably methyl, one part of the halide of the general formula IV, in which R 6 is an alkyl, cycloalkyl or aryl group, or an equivalent amount of a halide of the general formula 5, in which A is an alkylene, cycloalkyl or arylene group, and X in the compounds of the general formula 4 and 5 are halogen, preferably chlorine, and the reactions are carried out in a liquid organic acid at a temperature of 26 0-330 K, then 1 mole of a carboxylic compound of the general formula 2, in which R1 and R2 are as defined above, is added to the reaction mixture, and then 1 mole of a phosphorus halide of the general formula 6 is added to the mixture, in wherein R4 is as defined above or is X, and X is a halogen atom, preferably a chlorine atom, and continues to react at a temperature of 260-400 K, after which the reaction mixture is distilled and hdrolysed, and then isolates the product, most preferably by crystallization. The technical method resulting from the use of the method for the production of 1-aminoalkanephosphonic acids according to the invention is a significant increase in the yield of the obtained aminophosphonic acids in relation to other known methods of their preparation. The yield of the 1-aminoalkanephosphonic acids produced according to the invention very often reaches a yield close to theoretical, and as a rule exceeds 70% of the theoretical yield. This allows the easy separation of pure 1-aminoalkanoibsonic acids from the reaction mixture, and the small amount of by-products does not pose any additional management problems. Some of them, such as acyl chloride, can be easily distilled in a pure state, which allows them to be produced as a product The subject of the invention is illustrated in 27 working examples. Example 1 To a mixture of 11.8 g (0.2 mol) of acetamide in 18 g (0.3 mol) of acetic acid, 7.85 g (0 , 1 mole) of acetyl chloride at such a rate that the reaction temperature does not exceed 293 K, which requires cooling in an ice bath. After a few minutes, a white precipitate begins to crystallize, which causes the mixture to solidify almost completely. After the exotherm of acetyl chloride had disappeared, 4.41 g (0.1 mole) of acetaldehyde was added dropwise to the reaction mixture with vigorous stirring and then stirred at room temperature for one hour until the substances had reacted. what you can tell by the successive digestion of a white, crystalline precipitate. Then 13.7 g (0.1 mol) of phosphorus trichloride are added dropwise, stirred for an hour at room temperature, then heated under reflux for half an hour, then acetyl chloride is distilled off under slightly reduced pressure on a rotary evaporator, then 50 ml of 7N hydrochloric acid are carefully added to the residue and the mixture is heated under reflux for 4 hours. After the hydrolysis is complete, the reaction mixture is evaporated to dryness on a rotary evaporator under reduced pressure from a boiling water bath, the amino acid hydrochloride is extracted from the residue with 50 ml of boiling ethanol, filtered and the ammonium chloride is separated, then the amino acid is removed from the filtrate by stoichiometry amount of 4 133 388 5.8 g of propylene oxide and left to crystallize for two days. The separated white crystalline precipitate of 1-aminoethanesibnic acid is filtered, washed abundantly with ethanol, and then dried in a vacuum dryer, obtaining 12.4 g of 1-aminoethanibsic acid with a melting point of 548-550K, identical with the standard, with a yield of 99% of theoretical value. II. The procedure is as in example I, with the difference that 5.81 g (0.1 mol) of propionaldehyde is used instead of acetaldehyde and 10.9 g of 1-aminopropane ibphonic acid are obtained with a melting point of 573-574 K with a distribution identical to the standard , with a yield of 70% of the theoretical value. Example III. The procedure is as in example 1, with the difference that 5.81 g (0.1 mol) of acetone is used instead of acetaldehyde, resulting in 13.4 g of white crystalline 1-amino-1-methylethanebsibnic acid, m.p. 538- 541 K with the distribution identical to the reference, with the yield of 78% of the theoretical yield. Example IV. The procedure is as in example 1 with the difference that 7.21 g (0.1 mol) of isobutyraldehyde is used instead of acetaldehyde, 11.5 g of white crystalline 1-amino-2-methylpropanibsibnic acid is obtained, m.p. 545-547 K with a decomposition, identical to the reference, with an efficiency of 75%. Example 5 The procedure of example 1 is followed with the difference that instead of acetaldehyde, 8.61 g (0.1 mol) of methyl isopropyl ketone is obtained, 12.7 g are obtained 1-amino-1,2-dimethylpropanibsibic acid in the form of a white, fine crystalline powder with a melting point of 535-538 K with a decomposition, identical to the standard, the yield of 76% of theory. Example VI. The procedure is as in example 1 with the difference that 8.41 g (0.1 mol) of cyclopentanone is used instead of acetaldehyde, 1.2 g of 1-amino-cyclopentane-1-lbsbnic acid are obtained in the form of a white, fine-crystalline powder with a melting point of 542-544 K with the decomposition, identical to the reference, with a yield of 68% of theoretical yield. Example VII. The procedure is as in example 1 with the difference that instead of acetaldehyde 10.6 g (0.1 mol) of benzaldehyde is used, 17.8 g of 1-amino-l-phenylmethanophosphic acid are obtained in the form of a white crystalline powder with a melting point of 544 -546 K with a distribution identical to the reference, yield 95% of theoretical efficiency. Example VIII. The procedure is as in example 1 with the difference that 15.1 g (0.1 mol) of 3-nitrobenzaldehyde is used instead of acetaldehyde, 16.7 g of 1-amino-1- (3-nitrophenyl) methanesibnic acid are obtained in the form of a cream-white, crystalline powder with a melting point of 545-548 K with a distribution identical to the standard, with a yield of 72% of theory. The procedure is as in Example 1 with the difference that 14.6 g (0.1 mol) of p-chlorobenzaldehyde is used instead of acetaldehyde. 19.1 g of 1-amino-1- (4-chlorophenyl) acid are obtained / methanesibne in the form of a white, crystalline powder with a melting point of 563-565 K with a decomposition, identical to the standard, with an efficiency of 86% of theoretical yield. Example X. The procedure of example I is followed with the difference that instead of acetaldehyde 13.6 g (0.1 mol) of p-methoxybezoicaldehyde are used, 18.9 g of 1-amino-1- (4-methoxyphenyl) methanesphonic acid are obtained as a white, crystalline powder, m.p. 485-489 K distribution, identical to the standard, with the efficiency 87% of the theoretical efficiency. Example XI. The procedure is as in example I with the difference that instead of acetaldehyde 13.0 g (0.1 mol) of ethyl acetoacetate are used, 13.2 g of 1-amino-1-methyl-2-carboxyethanibsibic acid are obtained in the form of white, crystalline powder with a melting point of 504-507 K with a distribution, identical to the standard, with a yield of 72%. Example XII. The procedure is as in example 1, with the difference that 4.41 g (0.034 mol) of paraaldehyde is used instead of acetaldehyde, 12.1 g of 1-aminoethanibsibic acid are obtained in the form of a white, crystalline precipitate with a melting point of 546-548 K, identical to the standard, with 96% of theoretical yield. Example XIII. The procedure is as in example 1, with the difference that 3.0 g of trioxane is used instead of acetaldehyde, 8.4 g of aminomethanofbsibic acid are obtained, in the form of a white, 133 388 5 crystalline precipitate, mp 578-585 K with decomposition , identical to the standard, with 76% of theoretical yield. Example XIV. The procedure is as in example 1, except that 24.3 g (0.2 mol) of benzamide is used instead of acetamide, it is obtained in 10.9 1-aminoethanolbnic acid as a white, crystalline powder with a melting point of 574-550 K with distribution, identical to the reference, with yield 87% of theoretical yield. Example XV. The procedure for Example 1 is followed, with the difference that 14.6 g (0.2 mol) of propionamide is used instead of acetamide, and 12.1 g of 1-aminoethanephosphonic acid are obtained in the form of a white, crystalline powder with a melting point of 547-550 K with distribution, identical to the reference, with 97% of theoretical efficiency. Example XVI. The procedure is as in example 1 with the difference that 17.8 g (0.2 mol) of ethyl carbamate is used instead of acetamide and the hydrolysis of the intermediate product is carried out for 72 hours instead of 4 hours, the result is 10.6 g (85% yield) of 1-aminoethanephosphonic acid in the form of a white, crystalline powder with a melting point of 547-550 K with a distribution consistent with the standard. Example XVII. The procedure is as in example I with the difference that instead of acetamide, 30.2 g (0.2 mol) of benzyl carbamate are used, and the product is hydrolyzed for 16 hours, after which the hydrolyzate is extracted twice by rotary evaporation 50 ml of methylene chloride to remove benzyl alcohol are obtained in 10.4 g (83% yield) of 1-aminoethanephosphonic acid in the form of a white, crystalline powder with a melting point of 547-550 K with a decomposition according to the standard. Example XVIII. The procedure is as in Example 1, except that 9.25 g of propionyl chloride are used instead of acetyl chloride, 12.1 g (97% yield) of 1-aminoethane-phosphonic acid are obtained as a white, crystalline powder, m.p. 547-550 K with a distribution consistent with the pattern. Example XIX. The procedure is as in example I with the difference that 8.41 g (0.1 mol) of cyclopentanone is used instead of acetaldehyde, while instead of phosphorus trichloride, 11.7 g (0.1 mol) of methyldichlorophosphine is used, obtained in 12, 2 g (75% yield) of 1-aminocyclopentyl (methyl) phosphinic acid in the form of a white, crystalline powder with a melting point of 484-489 K with a decomposition according to the standard. Example XX. The procedure is as in example I with the difference that 9.81 g (0.1 mol) of cyclohexanone is used instead of acetaldehyde, and 17.9 g (0.1 mol) of phenyldichlorophosphine is used instead of phosphorus trichloride, the result is 19 6 g (82% yield) of 1-aminocyclohexylphenyl / phosphinic acid in the form of a white, crystalline powder with a melting point of 484-486 K with a decomposition, identical to the standard. Example XXI. The procedure is as in example I with the difference that 10.6 g (0.1 mol) of benzaldehyde is used instead of acetaldehyde, 13.1 g (0.1 mol) of ethyldichlorophosphine is used instead of phosphorus trichloride. 16.7 g (84% yield) of 1-aminobenzyl / ethyl / phosphinic acid 505-509 K with a decomposition, identical to the standard. Example XXII. The procedure is as in example 1, with the difference that 11.7 g (0.1 mol) of methyldichlorophosphine are used instead of phosphorus trichloride, resulting in 10.8 g (88% yield) of 1-aminoethyl / methyl / phosphinic acid in as a white, crystalline powder, with a melting point of 531-534 K with a decomposition, identical to the standard Example XXIII. The procedure is as in example I, with the difference that 7.21 g (0.1 mol) of isobutyraldehyde is used instead of acetamide, and 14.6 g (0.2 mol) of N-methylacetamide is used instead of acetaldehyde, and phosphorus trichloride is used instead 17.9 g (0.1 mol) of phenyldichlorophosphine are used, 17.7 g (78% yield) of 1- (N-methylamino) -2-methylpropyl) phosphinic acid are obtained in the form of a white crystalline powder with a temperature of with a melting point of 471-475 K, identical to the reference. Example XXIV. The procedure is as in example I with the difference that 7.21 g (0.1 mol) of n-butyl aldehyde is used instead of acetaldehyde and 29.8 g (0.2 mol) of N-benzylacetamide is used instead of acetamide. , yields 17.2 g with a 70% yield of 1- (N-benzylamino / butanephosphonic acid) as a white, crystalline powder with a melting point of 486-489 K with a decomposition, identical to the standard.6 133388 Example XXV. The procedure is as in example 1, with the difference that 23 g (0.3 mol) of propionic acid is used instead of acetic acid, resulting in 12.1 g (96% yield) of 1-aminoethanol saline in the form of white, crystalline a powder having a melting point of 546-549K with a decomposition identical to the standard. Example XXVI. The procedure is as in example 1 with the difference that 16.6 g (0.1 mol) of benzylthioacetic aldehyde are used instead of acetaldehyde, resulting in 15.5 g (63% yield) of l-amino-2-benzylthioethanolphonic acid in the form of a white, crystalline powder with a melting point of 261-265 ° C, with a routine identical to the standard. Example XXVII. The procedure is as in example I with the difference that 15.0 g (0.1 mol) of benzyloxyacetic aldehyde is used instead of acetaldehyde, and the hydrolysis is carried out for 24 hours, then the hydrolyzate is twice extracted with 50 ml of methylene chloride before evaporation. removal of benzyl compounds, the result is 10.7 g (76% yield) of l-amino-2-hydroxyethanophosphonic acid in the form of a white, amorphous powder with a melting point of 449-457 K with a decomposition, identical to the standard that flows in the air in resinous mass. Example XXVIII. The procedure is as in example 1 with the difference that 10.7 g (0.1 mol) of 4-chlorobutyraldehyde is used instead of acetaldehyde. After hydrolysis, the hydrochloric acid is evaporated off in a rotary evaporator and the reaction mixture is left overnight in 50 ml of 2N sodium base. After acidification to a pH of about 1 with concentrated hydrochloric acid, the hydrochloride of the amino acid is extracted with 50 ml of hot ethanol, filtered from sodium chloride, and then the procedure is as in Example I. 12.6 g of 2-pyrrolidinophosphonic acid with a melting point of 514-516 K, identical to that of with the standard, with the yield of 83% of theoretical yield. Patent claim A method of producing 1-aminoalkane phosphonic acids of the general formula 1, in which R1 and R2 are the same or different and represent alkyl, cycloalkyl, aryl radicals, especially phenyl and naphthyl, alkyl and cycloalkyl radicals , aryl groups substituted with other functional groups such as: halogen atom, alkoxy or aryloxy groups, thiol groups, acylamino groups, carboxyl groups or nitro groups, or R1 and R2 together form a polymethylene chain with 2-7 carbon atoms, optionally containing an equilibrium instead of a methylene group a heteroatom group such as an oxygen, sulfur or nitrogen atom or R1 may be a hydrogen atom, R3 denotes a hydrogen atom or an alkyl, cycloalkyl, aryl radical, while R4 is a hydroxyl group or an alkyl radical, in particular a methyl, a cycloalkyl radical, or an aromatic radical, especially phenyl, characterized in that at least 2 molar parts of the compound of general formula 3, in which R3 is as defined above or represents an acyl group, R5 represents an alkyl, cycloalkyl or aryl radical, a hydrogen atom or an alkoxy, aryloxy, amino, alkylamino, dialkylamino, preferably methyl group, is reacted with one mole portion of the halide of general formula 4, in which R6 is an alkyl, cycloalkyl or aryl group, or an equivalent amount of a halide of general formula 5 in which A is an alkylene, cycloalkylene or arylene group and X in compounds of general formula 4 and 5 is a halogen atom, preferably chlorine, and the reactions are carried out by in liquid organic acid at a temperature of 260-330 K, then 1 part of the compound is added to the reaction mixture of a carboxylic acid of the general formula II, in which R1 and R2 are as defined above, and then 1 mole of a phosphorus halide of the general formula 6 is added to the mixture, in which R4 is as defined above or is X, and X is halogen, preferably a chlorine atom, and continues the reaction at a temperature of 260-400 K, after which the post-reaction mixture is distilled and hydrolyzed and then the product is separated, most preferably by crystallization. 133188 o # II / n R1 ^ C'P \ OH R2 'SNHR3 MODEL 1 O o tf-C-R2 RlNH-CR MODEL 2 MODEL 3 R6-COX A (COX). MODEL A MODEL 5 RLPX2 MODEL 6 PL