PL149309B1 - Apparatus for sectorwise wetting cutting blades of a cutting machine - Google Patents

Description

OPIS PATENTOWY 149 309

POLSKA

RZECZPOSPOLITA

LUDOWA

Patent dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 85 11 15

Int. Cl.4 E21C 35./22 (P. 256284)

URZĄD

PATENTOWY

PRL

Pierwszeństwo: 84 11 20 Francja

Zgłoszenie ogłoszono: 86 09 23

Opis patentowy opublikowano: 1990 06 30

CZYTELNIA

Urzędu Patentowego

- ---

Twórca wynalazku: Jean Joseph Demoulin

Uprawniony z patentu: Charbonnages de France, Paryż (Francja)

Urządzenie do sektorowego zwilżania noży wrębowych bębna wrębiarki

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do sektorowego zwilżania noży wrębowych bębna wrębiarki podczas urabiania węgla, w celu zmniejszania wytwarzania pyłów i chłodzenia narzędzi oraz zminimalizowania ryzyka eksploatacji w atmosferze wybuchowej.

Urabianie węgla wykonuje się za pomocą wrębiarek, które są zaopatrzone w jeden lub kilka wrębników podtrzymujących bęben zaopatrzony w noże wrębowe, którego oś jest prostopadła do czoła przodka. Noże wrębowe są umieszczone z jednej strony na powierzchni walcowej bębna, a z drugiej strony, na powierzchni płaskiej usytowanej od strony czoła przodka, zwanej często tarczą wrębową. Podczas wrębiania noże tarczy wrębowej atakują stale caliznę podczas gdy tylko część noży powierzchni walcowej jest w danej chwili w kontakcie z węglem. W odniesieniu do wrębiarki położenie tych noży wrębowych odpowiada jednemu sektorowi walcowemu bębna. Na ogół, wrębnik może zajmować bądź położenie górne podczas urabiania stropu, bądź położenie dolne podczas urabiania spągu. W każdym z tych położeń bębna odpowiednie noże będące w kontakcie z węglem w danej chwili, tworzą dwa sektory walcowe bębna. Te dwa sektory pokrywają się na ogół częściowo.

Wrębiarka zawiera często dwa wrębniki, z których jeden umieszczony z przodu maszyny, jest w położeniu górnym podczas gdy drugi umieszczony z tyłu, jest w położeniu dolnym. Wówczas, gdy wrębiarka dochodzi do końca przodku, położenie wrębników jest przeciwne zanim zmieni ona kierunek swojego przemieszczania.

Znane jest polewanie wodą calizny urabianej w pobliżu każdego noża wrębowego. Do tego celu służą specjalne noże wrębowe, zawierające odpowiednio umieszczone dysze do doprowadzania wody. Jest pożądane zmniejszenie do niezbędnego minimum zużycia wody a w wyniku zasilanie w danej chwili tylko tych noży wrębowych, które są w kontakcie z węglem, tj. z jednej strony noży tarczy wrębowej, a z drugiej strony noży sektora walcowego, które są w danej chwili w kontakcie z calizną.

Celem wynalazku jest wykonanie urządzenia, które rozdzielałoby wodę zwilżającą, -będąc umieszczone w części środkowej bębna wrębowego, i które zawierałoby trzy obwody zasilające, które zapewniłyby stałe zasilanie noży tarczy wrębowej, zasilanie wybiórcze noży dwóch walco2

149 309 wych sektorów bocznych w zależności od kierunku poziomego przemieszczania się bębna wrębowego.

Cel ten osiągnięto przez wykonanie urządzenia zawierającego bęben wrębowy mający czołowe powierzchnie skra_jne zaopatrzone w noże wrębowe, zwane tarczami wrębowymi i powierzchnię walcową zaopatrzoną w noże wrębowe, na której wyróżnia się dwa oddzielne walcowe sektory mające część wspólną. Ten bęben ma także strefę środkową, w której jest zmontowany stały wał, który ma co najmniej jedną swobodną, skrajną powierzchnię czołową. Zgodnie z wynalazkiem, wał i strefa środkowa bębna zawierają trzy kanały współśrodkowe z wałem i bębnem, z których pierwszy jest walcowym kanałem wewnętrznym, drugi pierścieniowym kanałem pośrednim, a trzeci pierścieniowym kanałem zewnętrznym. Te kanały są połączone jednym końcem z doprowadzeniem wody zawierającym zawór odcinający, a drugim końcem bądź z kanałem połączonym z nożami tarczy wrębowej, bądź z pierścieniowymi komorami sektorowymi wydrążonymi na wale, którym odpowiadają kanały rozmieszczone kołowo na bębnie i połączone giętkim przewodem z odpowiednim nożem wrębowym.

Korzystnie, pierwszy, walcowy kanał wewnętrzny jest połączony z nożami wrębowymi tarczy wrębowej.

Korzystnie, drugi kanał pośredni jest dłuższy w swojej skrajnej części końcowej niż trzeci kanał zewnętrzny, a kilka kanałów promieniowych łączy te kanały z pierścieniowymi komorami sektorowymi, które są usytuowane w płaszczyznach poprzecznych oddalonych od siebie w kierunku osiowym. Na jednym wrębniku przestrzeń, która jest do dyspozycji jest znacznie ograniczona w kierunku osiowym.

Zgodnie z wynalazkiem, korzystnie, na końcach oddalonych od tarczy wrębowej bębna, kanały wykonane w wale są zakończone w pobliżu stałej tarczy poprzecznej, na której są wydrążone promieniowo kanały zasilające w tej samem płaszczyźnie prostopadłej do osi bębna. Te kanały zasilające są połączone zewnętrznymi końcami z przewodami doprowadzającymi wodę, a ich wenwętrzne końce są przedłużone przez przejścia wewnętrzne aż do końców kanałów. Dzięki takiemu rozwiązaniu, przy niewielkiej rozległości w kierunku osiowym można zasilać przez kilka przewodów doprowadzających wodę i kilka przejść wewnętrznych, jeden z kanałów w zależności od wymaganego wydatku wody zwilżającej.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia położenie dwóch bębnów wrębowych na jednym wrębniku pozwalające zrozumieć konieczność sektorowego zasilania noży wrębowych, schematycznie, fig. 2 — bęben wrębowy w położeniu górnym i dolnym pokazującym wykorzystywane sektory, schematycznie, fig. 3 — przekrój wzdłuż linii III—111 oznaczonej na fig. 5, fig. 4 — przekrój wzdłuż linii IV-IV oznaczonej na fig. 5, fig. 5 — bęben wrębowy, w przekroju osiowym, fig. 6 — część skrajną wału oddaloną od tarczy bębna wrębowego, w przekroju osiowym, fig. 7 — przekrój wzdłuż linii VII-VII oznaczonej na fig. 6.

Pierwszy bęben wrębowy 1 /fig. 1/ i drugi bęben wrębowy 2 wrębiarki, przemieszczają się poziomo z prawej strony na lewą w kierunku strzałki FI. Pierwszy bęben 1 jest w położeniu górnym, a drugi bęben 2 w położeniu dolnym. Przy końcu przejścia w kierunku FI, wrębiarka przemieszcza się w kierunku przeciwnym F2 po obróceniu się bębnów 1 i 2 zgodnie ze strzałką F3 tak, że pierwszy bęben 1 przemieszcza się w położenie dolne a drugi bęben 2 w położenie górne.

Zmiana sektorów roboczych, w których węgiel jest urabiany wynika ze zmiany położenia górnego lub dolnego bębna 1 w następstwie jego obrotu zgodnie ze strzałką F3 względem środka O /fig. 2/. W położeniu górnym cały sektor walcowy G lewej powierzchni bocznej bębna 1 jest czynny na połowie obwodu. W położeniu dolnym prawy sektor walcowy D jest czynny na obwodzie odpowiadającym kątowi środkowemu 120°. Z powodu wychylenia się bębna obydwa sektory G i D mają wspólną część C zakreskowaną, która zawsze jest czynna.

Noże wrębowe części wspólnej C sektora wymagają stałego zwilżania, natomiast noże wrębowe pozostałej części lewego sektora G i prawego sektora D wymagają zwilżania tylko wtedy gdy bęben wrębowy jest w położeniu odpowiednio górnym albo dolnym. Urządzenie do sektorowego zwilżania według wynalazku zapewnia ten rezultat. Ponadto zapewnia ono stałe zasilanie wodą noży wrębowych tarczy, które urabiają węgiel w obydwu położeniach bębna 1.

149 309

Bęben 1 jest znany jako taki, a ponieważ nie jest przedmiotem wynalazku nie będzie opisany szczegółowo. Ten bęben 1 ma część środkową 2, która jest zmonotwana obrotowo na nieobrotowym wale 3 /fig. 5/. Wał 3 jest wydrążony wzdłużnie mając stopniowane średnice i obsadzone w nim tuleje 4,5,6, które są współśrodkowe względem siebie i względem osi wału 3. Każda tuleja ma kanał odpowienio pierwszy walcowy kanał wewnętrzyn 7, drugi pierścieniowy kanał pośredni 8 i trzeci pierścieniowy kanał zewnętrzny, które to kanały są również współśrodkowe. Część skrajna wału 3, która jest bliższa bębna, ma pierwszy walcowy kanał wewnętrzny 7 /fig. 5/, który jest przedłużony kanałem 7A aż do przyłączeniowej końcówki 10,do której są dołączone giętkie przewody 10A, które są zakończone w nożach wrębowych tarczy wrębowej.

Drugi kanał pośredni 8 i trzeci kanał zewnętrzny 9 są zakończone częściami skrajnymi w płaszczyznach odpowiednio III-III i IV-IV oddalonych od siebie wzdłuż osi wału 3, w których są wykonane kanały promieniowe odpowiednio 11 i 12. W płaszczyźnie III-ΠΙ /fig. 3/ kanały promieniowe 12 przechodzą przez ściankę wału 3 i kończą się w pierścieniowej komorze sektorowej 13 utworzonej w płaszczyźnie III-III i wydrążonej na powierzchni wału 3 na obwodzie odpowiadającym kątowi środkowemu równemu 180°. Również w płaszczyźnie III-III są usytuowane kanały promieniowe 14 przchodzące przez część środkową 2 bębna 1. Ilość tych kanałów odpowiada ilości noży wrębowych umieszczonych na czołowej płaszczyźnie boku bębna 1, i są one rozstawione regularnie kątowo na jego obwodzie. Te kanały są przedłużone w bębnie 1 przez kanały wzdłużne 15 a następnie przez kanały promieniowe 16 /fig. 5/, które są doprowadzane do łączeniowych końcówek 17 i giętkich przewodów 18. Te ostatnie są doprowadzane odpowiednio do noży wrębowych na powierzchni bocznej bębna.

W płaszczyźnie IV-IV istnieje rozwiązanie podobne do opisanego. Kanały promieniowe 11 są zakończone w pierścieniowej komorze sektorowej 19 wydrążonej na powierzchni wału 3, ale tylko na obwodzie odpowiadającym kątowi środkowemu równemu 120°. W części środkowej 2 bębna 1, kanały promieniowe 20 są przedłużone przez kanały wzdłużne 21, które są doprowadzone do łączeniowych końcówek 17 i przez giętkie przewody 18 do noży wrębowych.

Obydwie pierścieniowe komory sektorowe 13 i 19 są rozmieszczone kołowo odpowiednio do czynnych sektorów G i D bębna 1 /fig. 1/, i pokrywają się na części wspólnej C. Podczas obrotu bębna 1, noże wrębowe, które są połączone z promieniowymi kanałami 14 i 20 są zasilane wodą tylko gdy kanały przechodzą podczas obracania się na wprost komór sektorowych 13 i 19. Te kanały są zasilane wodą przez trzeci, zewnętrzny kanał pierścieniowy 9 lub przez drugi, pośredni kanał pierścieniowy 8 zależnie od położenia górnego lub dolnego bębna 1. Na kanałach wzdłużnych 15 i 21 /fig. 5/ są umieszczone zawory zwrotne 22 i 23 zapobiegające aby woda płynąca w jednym obiegu nie zawracała w drugim obiegu.

Kanały współśrodkowe 7,8,9 są zasilane wodą, przy czym kanał 7 w sposób ciągły, a kanały 8 i 9 przemiennie na końcu wału 3 oddalonym od tarczy wrębowej bębna, korzystnie w sposób opisany poniżej w odniesieniu do fig. 6 i 7.

Od strony wlotu wody zasilającej, tuleje 4, 5, 6 a w wyniku kanały współśrodkowe 7, 8, 9 są zakończone w płaszczyznach oddalonych od siebie osiowo, a każdy kanał ma wylot w przestrzeniach zasilania 24,25,26 usytuowanych na przedłużeniach tych kanałów. Te przestrzenie 24,25,26 i części skrajne tulei 4, 5, 6 znajdują się w stałej części 27 zakończonej tarczą 28 umieszczoną w płaszczyźnie poprzecznej do osi bębna wrębowego. Ta tarcza 28, ma grubość wystarczającą do wydrążenia w niej promieniowych kanałów zasilających 29, 30, 31, 32. Te kanały są od siebie oddalone obwodowo, a na ich zewnętrznych końcach są połączone z przewodami 33, 34,' 35, 36 doprowadzającymi wodę. Promieniowy kanał zasilający 29 ma wylot bezpośrednio w przestrzeni zasilania 26 pierwszego, walcowego kanału wewnętrznego 7.

Promieniowy kanał zasilania 30 jest połączony przez wewnętrzne przejścia to jest przez przejście wzdłużne 37 i przejście promieniowe 38 wydrążone w części stałej części 27, z przestrzenią zasilania 25 drugiego pierścieniowego kanału pośredniego 8. Obydwa kanały 31 i 32 są zakończone w przestrzeni zasilania 24 trzeciego, pierścieniowego kanału zewnętrznego 9 za pośrednictwem przejść wewnętrznych wzdłużnych 39 i promieniowych 40. Za pomocą tarczy 28 o niewielkiej grubości, a więc o niewielkim wymiarze w kierunku osiowym, można zasilać każdy z kanałów współśrodkowych 7, 8, 9 za pomocą kilku przewodów 33 do 36 doprowadzających wodę o żądanym wydatku. Na przewodach 34, 35, 36 doprowadzających wodę, są zmontowane zawory

149 309 odcinające /nie przedstawione/, które są samoczynnie otwierane lub zamykane w zależności od górnego lub dolnego położenia bębna wrębowego.

Zasięg działania kanałów sektorowych 13, 19 w kierunku obwodowym jest dobrany odpowiednio do walcowych sektorów czynnych G, D bębna wrębowego. Zasięg działania sektora czynnego G w położeniu górnym bębna odpowiada na ogół kątowi środkowemu równemu 180° chociaż można sobie zażyczyć zwilżanie na większej rozległości odpowiadającej kątowi środkowemu równemu około 210°. Rozległość kątowa sektora czynnego D w położeniu dolnym bębna jest zmienna zależnie od wysokości czoła przodka i może w praktyce odpowiadać kątowi środkowemu równemu od 60 do 180°C.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patento we

   1. Urządzenie do sektorowego zwilżania noży wrębowych bębna wrębiarki, mającego zewnętrzną powierzchnię czołową lub tarczę wrębową zaopatrzoną w noże wrębowe, i powierzchnię walcową zaopatrzoną w noże wrębowe, na której wyróżnia się dwa pojedyńcze sektory walcowe ewentualnie z jedną częścią wspólną, przy czym te pojedyńcze sektory są czynne naprzemian zależnie od kierunku obrotu bębna, znamienne tym, że zawiera w środkowej strefie bębna (1), trzy współśrodkowe kanały (7, 8, 9), z których każdy jest połączony jednym końcem z co najmniej jednym przewodem (33 do 36) doprowadzającym wodę, i które są pojedyńczo połączone bądź z kanałami (10A) prowadzącymi do noży wrębowych tarczy wrębowej, bądź z pierścieniowymi, stałymi komorami sektorowymi (13,19), którym odpowiadają obrotowe kanały (14, 20) rozmieszczone kołowo, połączone z nożami wrębowymi na powierzchni czołowej boku bębna, przy czym komory sektorowe (13,19) mają położenie względne i rozległości w kierunku obwodowym, które odpowiadają położeniom i rozległościom walcowych sektorów czynnych (G, D) bębna (1).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwszy kanał wewnętrzny (7) jest walcowy i jest przedłużony przez kanał (7A) aż do końcówki (10) łączącej z nożami wrębowymi tarczy wrębowej.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że drugi, pierścieniowy kanał pośredni (8) jest dłuższy w swojej końcowej części skrajnej, niż trzeci, pierścieniowy kanał zewnętrzny (9), a wiele kanałów promieniowych odpowiednio (11,12) łączy te kanały z odpowiednimi komorami sektorowymi (13, 19), które znajdują się w płaszczyznach poprzecznych oddalonych od siebie w kierunku osiowym.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zasięg kątowy komory sektorowej (13), który odpowiada walcowemu sektorowi (G) czynnemu w górnym położeniu bębna (1), jest wybrany między 180° i 210° podczas gdy rozległość kątowa komory sektorowej (19), która odpowiada walcowemu sektorowi (D) czynnemu w położeniu dolnym bębna (1) jest wybrana między 60° i 180°.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że współśrodkowe kanały (7,8,9) na ich końcu oddalonym od tarczy bębna (1), są zakończone w pobliżu stałej tarczy poprzecznej (28), w której są wydrążone w tej samej płaszczyźnie prostopadłej do osi bębna, promieniowe kanały zasilające (29, 30, 31, 32) mające zewnętrzne końce połączone z rurami doprowadzającymi wodę, a końce wewnętrzne przedłużone przez przejścia wewnętrzne (39, 40) aż do końców kanałów współosiowych (7, 8, 9).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że co najmniej jeden kanał współśrodkowy (9) jest połączony przez przejścia wewnętrzne (39,40) z dwoma promieniowymi kanałami zasilającymi (31, 32) usytuowanymi w tarczy poprzecznej (28).

   IS c\l

   R³

   149399

   Pracownia Poligraficzna UP RP. Nakład 100 egz. Cena 1500 zł