PL150145B1

PL150145B1 - Rozpora do obudowy górniczej oraz sposób zabudowy rozpory do obudowy górniczej

Info

Publication number: PL150145B1
Application number: PL25914686A
Authority: PL
Priority date: 1986-04-23
Filing date: 1986-04-23
Publication date: 1990-04-30

Description

OPIS PATENTOWY 150 145

POLSKA

RZECZPOSPOLITA

LUDOWA

URZĄD

PATENTOWY

PRL

Patent dodatkowy do patentu nr Zgłoszono: 86 04 23 (P. 259146)

Pierwszeństwo Zgłoszenie ogłoszono: 88 02 18

Opis patentowy opublikowano: 1990 08 31

Int. Cl.⁴ E21D 11/28 czyteTni* *

Urzędu

Twórcy wynalazku: Jan Mateja, Kazimierz Rułka, Jerzy Godziek,

Ignacy Roński, Marian Drobniak, Eugeniusz Kosta

Uprawniony z patentu: Zakład Badawczo-Rozwojowy

Przedsiębiorstwa Robót Górniczych „Budokop*⁴, Mysłowice (Polska)

Rozpora do obudowy górniczej oraz sposób zabudowy rozpory do obudowy górniczej

Przedmiotem wynalazku jest rozpora do obudowy górniczej oraz sposób jej zabudowy, przeznaczone do stabilizowania odrzwi, zwłaszcza dla obudowy łukowej.

Rozpory dla obudowy łukowej znane z polskich opisów patentowych nr 123989, 63897, 91 806,113037,121 276, 117250,116 966 oraz opisów Republiki Federalnej Niemiec nr 2 158434, 2212915, wykonywane są z kształtowników, które posiadają odpowiednie wycięcie dostosowane do profilu odrzwi, bądź specjalne obejmy, nakładki i są mocowane do odrzwi za pomocą połączeń śrubowych, klinowych lub swobodnie obejmują profil odrzwi. Rozpory tego typu wykonywane są o stałej długości zależnie od rozstawu odrzwi z zachowaniem niewielkiej tolerancji zabudowy co uniemożliwia zastosowanie ich przy odrzwiach obudowy łukowej o zmiennym rozstawie wynikającym z niedokładności wykonania elementów odrzwi, względnie zmiany odległości między odrzwiami spowodowanymi koniecznością zabudowania w dowolnym rozstawie. Większość z tych rozpór nie da się zabudować w jeden ciąg co ma duże znaczenie do stabilizowania obudowy, ponadto znane rozpory praktycznie stabilizują dwa sąsiednie odrzwia.

Celem wynalazku jest opracowanie rozpory i sposobu jej zabudowy pozbawionej wyżej wymienionych wad umożliwiających mocowanie rozpór na odrzwiach bez względu na ich rozstaw, linię zabudowy oraz ewentualne ich zwichrowanie. Postawiony cel osiągnięto w rozwiązaniu będącym przedmiotem wynalazku.

Rozpora wykonana jest z kształtownika hutniczego, korzystnie płaskownika, który usytuowany jest w gniazdach co najmniej jednej pary zamków mocujących, w których osadzony jest wciskowo za pomocą połączenia śrubowego lub klinowego wyposażonego w korzystne elementy. Zamek mocujący jest tak ukształtowany, że po zabudowaniu rozpory na odrzwiach obejmuje kołnierze korytka, zaś gniazdo posiada korzystny kształt, zależny od rodzaju kształtownika.

150 145

Szerokość gniazda jest mniejsza od sumy szerokości umieszczonych w nim kształtowników i szerokości elementów połączenia usytuowanych pomiędzy kształtownikami w jednej płaszczyźnie. Rozpora może być wyposażona w zamek łączący o korzystnym kształcie, umożliwiający połączenie końców rozpory w jeden ciąg posiadający takie same gniazda i połączenia jak zamek mocujący. Rozpora może również posiadać korzystnie ukształtowany element łączący do połączenia zamków mocujących od strony dna korytka odrzwi.

Sposób zabudowy rozpory polega na tym, że odcinki kształtownika umieszcza się w gniazdach zamków mocujących oddalonych od siebie na odległość większą od szerokości korytka odrzwi. Ilość par zamków mocujących zależy od ilości stabilizowanych odrzwi jedną rozporą. Następnie luzuje się połączenie ostatniego zamka mocującego uprzednio zabudowanej rozpory i wprowadza się do jego gniazda jeden z końców rozpory, a zamkami mocującymi obejmuje się kołnierze korytka stabilizowanych odrzwi, po czym realizuje się ostatecznie połączenia każdego zamka mocującego z wyjątkiem ostatniego, którego połączenie realizuje się wstępnie, a po wprowadzeniu kolejnej rozpory ostatecznie.

Odmiana sposobu zabudowy rozpory polega na tym, że odcinki kształtownika umieszcza się w gniazdach zamków mocujących oddalonych od siebie na odległość większą od szerokości korytka odrzwi, oraz w gniazdach zamka łączącego usytuowanego na końcu rozpory. Ilość par zamków mocujących zależy od ilości stabilizowanych odrzwi jedną rozporą. Następnie luzuje się połączenie zamka łączącego poprzednio zabudowanej rozpory i wprowadza się do jego gniazd jeden z końców rozpory, a zamkami mocującymi obejmuje się profil stabilizowanych odrzwi, po czym realizuje się ostatecznie połączenia wszystkich zamków, za wyjątkiem zamka łączącego, którego połączenie realizuje się ostatecznie po wprowadzeniu do jego gniazd kolejnej rozpory.

Przedstawione rozwiązanie posiada wiele zalet i korzyści technicznych. Umożliwia stabilizowanie odrzwi przy dowolnym i zmiennym ich rozstawie, przy wykonywaniu obudowy po linii prostej lub krzywej. Rozpora może stabilizować więcej niż dwa odrzwia obudowy, jest prosta i łatwa w zabudowie oraz transporcie. Znacznie obniża materiałochłonność i czasochłonność wykonania i zabudowy w stosunku do obecnie stosowanych rozpór. Można je stosować w trudnych warunkach górniczo-geologicznych.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia rozporę zabudowaną na odrzwiach w widoku z boku wykonaną z płaskowników, fig. 2 przedstawia tę samą rozporę w widoku z góry, a fig. 3 - w przekroju poprzecznym, fig. 4 obrazuje zamek łączący w stanie połączenia sąsiednich rozpór, fig. 5 - przedstawia rozporę w przekroju poprzecznym wykonaną z kształtownika zbliżonego do kątowego, fig. 6 - rozporę z płaskownika posiadającą element rozpierający, a fig. 7 - przedstawia rozporę z płaskowników z połączeniem klinowym. ^f

Jak uwidoczniono na rysunku na fig. 1,2,3 rozporę stanowią dwa płaskowniki 1 usytuowane równolegle względem siebie w gniazdach 2 jednej pary zamków 3 mocujących. Zamki 3 mają kształt kątownika, który w jednej półce posiada gniazdo 2 o przekroju prostokątnym, a w półce obejmującej kołnierz korytka odrzwi 6 otwór do przeprowadzenia śruby połączenia 4. Szerokość s gniazda 2 jest mniejsza od sumy szerokości b dwóch płaskowników i średnicy d śruby połączenia 4, w związku z czym płaskowniki w gnieździe są usytuowane skośnie i wspierają się o śrubę do czasu ostatecznego dokręcenia. Połączenie śrubowe wyposażone jest w korzystny element 5, którego stanowi podkładka kształtowa zabezpieczająca łeb śruby przed obrotem.

Rozpora według wynalazku może być łączona pomiędzy odrzwiami, co przedstawia fig. 4.

Zamek 7 łączący wykonany jest w kształcie ceownika, który posiada w półkach gniazda, identyczne jak gniazda 2 w zamku mocującym. Płaskowniki 1 dociskane są do gniazda za pomocą połączenia 4 śrubowego poprzez podkładkę kształtową 5. W przykładzie przedstawionym na fig. 5 rozporę stanowią dwa kształtowniki 1 o przekroju zbliżonym do kątownika, którego ścianki tworzą kąt rozwarty, osadzone w gniazdach 2 zamka 3 mocującego za pomocą połączenia śrubowego. Gniazdo 2 posiada występ w kształcie trapezu równoramiennego, jednoznacznie określający położenie kształtowników w zamku. W innym przykładzie uwidocznionym na fig. 6 rozpora wykonana jest z dwóch płaskowników o jednostronnie sfazowanych krawędziach usytuowanych poziomo w gnieździe 2 do którego dociskane są połączeniem 4 śrubowym poprzez korzystny

159145 3 element 5 wykonany w postaci podkładki stożkowej współpracującej ze sfazowanymi krawędziami płaskowników.

W rozwiązaniu na fig. 7 rozporę stanowią dwa płaskowniki 1, umieszczone w zamkniętym gnieździe 2 zamka 3 mocującego. Docisk do gniazda jest realizowany za pomocą połączenia 4 klinowego, w którym klin posiada korzystny element 5 usytuowany pomiędzy kształtownikami. Szerokość s gniazda 2 jest mniejsza od sumy szerokości b dwóch płaskowników i szerokości d elementu 5 połączenia 4.

Sposób zabudowy rozpory polega na tym, że odcinki kształtownika 1 umieszcza się w gniazdach 2 zamków 3 mocujących, po czym zakłada się na odrzwiach i dokręca połączenie śrubowe. Przy montażu kolejnej rozpory luzuje się połączenie 4 śrubowe ostatniego zamka uprzednio zabudowanej rozpory i wprowadza się do jego gniazda koniec rozpory, a następnie dokręca się połączenia.

W odmianie sposobu zabudowy rozpory, który stosowany jest w sytuacjach, gdy rozpory łączone są między odrzwiami, rozpora posiada dodatkowy zamek 7 łączący. Rozporę zaopatrzoną w zamki 3 i 7 zakłada się na odrzwia, przy czym koniec rozpory wprowadza się do gniazda zamka łączącego uprzednio zabudowanej rozpory, a następnie stabilizuje się odrzwia przez dokręcenie połączeń 4 ostatecznie.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Rozpora do obudowy górniczej, znamienna tym, że stanowi ją conajmniej jeden odcinek kształtownika (1) hutniczego, korzystnie płaskownika, który usytuowany jest w gniazdach (2) conajmniej jednej pary zamków (3) mocujących wyposażonych w połączenie (4) śrubowe lub klinowe posiadające elementy (5), z tym że zamki (3) mocujące są tak wyprofilowane, że po zabudowaniu na odrzwiach (6) obudowy obejmują ich kołnierze, przy czym gniazda (2) mają kształt zależny od rodzaju kształtownika (1), a ich szerokość (s) jest mniejsza od sumy szerokości (b) kształtowników (1) i szerokości (d) elementów połączenia (4) usytuowanych pomiędzy kształtownikami.
2. Rozpora według zastrz. 1, znamienna tym, że ma zamek (7) łączący posiadający takie same gniazda (2) i połączenie (4) jak zamek (3) mocujący.
3. Rozpora według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że zamki (3) mocujące łączone są od strony dna korytka odrzwi, korzystnie ukształtowanym elementem łączącym.
4. Sposób zabudowy rozpory do obudowy górniczej, znamienny tym, że odcinki kształtownika (1) umieszcza się w gniazdach (2) zamków (3) mocujących, oddalonych od siebie na odległość większą od szerokości korytka odrzwi (4), przy czym ilość par zamków (3) zależy od ilości stabilizowanych odrzwi, a następnie luzuje się połączenie (4) ostatniego zamka (3) mocującego uprzednio zabudowanej rozpory i wprowadza się do jego gniazda jeden z końców rozpory, po czym zamkami (3) mocującymi montowanej rozpory stabilizuje się odrzwia realizując ostatecznie połączenie (4) za wyjątkiem ostatniego zamka (3) mocującego, którego połączenie (4) realizuje się wstępnie, a ostatecznie po wprowadzeniu kolejnej rozpory.
5. Sposób zabudowy rozpory do obudowy górniczej, znamienny tym, że odcinki kształtownika (1) umieszcza się w gniazdach (2) zamków (3) mocujących oddalonych od siebie na odległość większą od szerokości korytka odrzwi (6) i w gniazdach (2) zamka (7) łączącego usytuowanego na końcu rozpory, przy czym ilość par zamków (3) mocujących zależy od ilości stabilizowanych odrzwi, a następnie luzuje się połączenie (4) śrubowe lub klinowe zamka (7) łączącego poprzednio zabudowanej rozpory i wprowadza się do jego gniazda (2) jeden z końców rozpory, po czym zamkami (3) mocującymi montowanej rozpory stabilizuje się odrzwia realizując ostatecznie połączenia (4) za wyjątkiem zamka (7) łączącego, którego połączenie realizuje się ostatecznie po wprowadzeniu do jego gniazd kolejnej rozpory.

15*145

15*145

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz. Cena 1500 zł