PL151948B1 - Palnik gazowy - Google Patents

Description

OPIS PATENTOWY

Patent dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 85 06 20 /P. 254098/

Pierwszeństwo ____

Zgłoszenie ogłoszono: 86 12 30

Opis patentowy opublikowano: 1991 03 29

151 948

CZYTELNIA

OGÓLfiA

Int. Cl.⁵ F23D 14/84

Twórca wynalazku

Uprawniony z patentu: Asarco Incorporated,

Nowy Jork /Stany Zjednoczone Ameryki/

PALNIK GAZOWY

Przedmiotem wynalazku jest palnik gazowy o dużej prędkości wypływu gazu, posiadający podwyższoną stabilność płomienia· ściślej mówiąc, wynalazek dotyczy palnika gazowego posiadającego podwyższoną stabilność płomienia w szerokim zakresie pracy, stosowanego w piecach do topienia i tym podobnych·

Potrzeba stosowania palników gazowych zapewniających skuteczne ogrzewanie i topienie jest poważnym problemem w przemyśle, szczególnie dzisiaj, gdy rosną koszty energii, a dostawy paliwa zmniejszają się· Poza tym istnieje również zapotrzebowanie na palniki do pieców zawierających zarówno mały jak i duży wsad przy produkcji wyrobów z ogólnie znanych stopionych metali, od których wymaga się, aby były wolne od zanieczyszczeń·

Palniki,według wynalazku, mogą być użyte w różnych piecach lub w innych urządzeniach, gdzie potrzebne są wysokie temperatury· Opisywany palnik gazowy jest z założenia skuteczny w piecach do topienia, takich jak piec kolumnowy, ujawniony w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 199 977, a opracowany przez Alberta 3. Phillipsa i innych, dnia 10 sierpnia 1965 r· W tym opisie patentowym palniki gazowe są wbudowane w boczne ściany i przymocowane są za pomocą śrub szczelnie do powierzchni pieca w sposób zapewniający gazoszczelność· W opisie tym podobnie jak w innych opisach patentowych nie poruszono problemu stabilności płomienia palnika gazowego· Przykładowo widoczne jest w opisach patentowych St .Zjedn.Ameryki nr 3 701 517, 3 715 203, 3 788 623 jak również w innych podanych niniejszym. W opisach tych przedstawiono poszczególne przykłady palników. Inne układy komór spalania zostały ujawnione w opisach patentowych St .Zjedn.Ameryki nr 3 299 940, 4 211 555, 4 301 997, 4 309 170 i 4 311 519 oraz w kanadyjskim opisie patentowym nr 1 100 029 i w opisie patentowym RFN nr 2 946 120.

151 948

151 948

Zasadniczym problemem, jaki powstał w palnikach znanych ze stanu techniki, zwłaszcza biorąc pod uwagą ich zastosowanie w kolumnowych plecach do topienia, takich jak opiseny w opisie patentowym Phillipsa i innych, było utrzymanie stabilnego płomienia w ciągu całego czasu pracy. W palniku, według wynalazku, płomień pali sią zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz komory spalania, a jego kształt w komorze jest określony kształtem komory spalania, przy czym jego kształt poza komorą spalania jest zasadniczo stożkowy. Typowe palniki mają zapalnik umieszczony w sekcji zapłonu połączonej z komorą spalania, przy czym komora spalania ma większą średnicę niż wylot sekcji zapłonu. Płomień jest utrzymywany zgodnie z kierunkiem zapalnika i tryska na niezapaloną mieszankę, która obok przepływa. Dodatkowo płomień utrzymuje występ umieszczony obwodowo w miejscu złączenia sekcji zapłonu z komorą spalania. W ten sposób tworzą się dwa fronty płomienia, jeden wytryskuje z zapalnika, a drugi wytryskuje z obwodowego występu będącego rodzajem stabilizatora płomienia.

Niestety płomień wytryskujący z obwodowego występu jest niestabilny, całkowicie nie przyjmuje kształtu występu i w rezultacie tworzy czarne i zimne miejsca na powierzchni występu. Ten rodzaj płomienia tworzy płomień niestabilny, który chwieje się i faluje, a w przypadku pieców kolumnowych powoduje powstanie zimnych miejsc na powierzchni występu, w których osadza się metaliczna miedź. To osadzanie się miedzi w komorze spalania i/lub powstanie niestabilnego płomienia powoduje powstanie zanieczyszczeń na powierzchni stopionej miedzi i możliwość zatrzymania pieca, gdyż zachodzi wówczas konieczność oczyszczenia go. Niestabilność płomienia szczególnie jest uciążliwa na początku pracy palnika, gdy piec i palnik są zimne, ale również jest niepożądana, w trakcie samej operacji.

Problem ten jest szczególnie uciążliwy w piecach kolumnowych, mających wydajność na przykład mniejszą niż 20 STPH, która może być zmniejszona jak 2,5 do 1, utrzymując stabilny płomień w palniku. Pojęcie zmniejszona oznacza zredukowanie prędkości topienia poprzez zmniejszenie ilości mieszanki paliwo-tlen dostarczanej do palników. Współczynnik redukujący jak 2,5 do 1 dla pieców mających maksymalną wydajność 20 STPH spowoduje obniżenie wydajności do 8 STPH, to znaczy 20/2,5*8. Aby piec prawidłowo w całym szerokim zakresie pracy wymaga się, aby palnik utrzymywał stabilny płomień również w zredukowanym zakresie pracy. Jeśli płomień jest niestabilny przy małych prędkościach, to stopiona miedź zostanie zanieczyszczona, metal osadzi się w komorze spalanie, a przy tym powstaną jeszcze inne problemy.

Na przykład, piec o małej wydajności, tradycyjnie pracuje z pojedyńczym rzędem palników rozmieszczonych w odpowiedniej odległości, ponieważ drugi rząd mógłby zbytnio zwiększyć wydajność wytopu, powodując tym samym problem zmniejszenia szybkości wytopu w piecu, celem uniknięcia opadania metalu i ochładzania go wewnątrz pieca. W małych piecach poważnym problemem jest uzyskanie jednakowego rozprowadzenia ciepła z pojedyńczego szeregu palników. W piecach z pojedyńczym rowkiem przy maksymalnej prędkości grzewczej, metal nie może zostać zawieszony nad palnikiem, podczas gdy niestopiony ładunek spada z górnej części pieca o większej średnicy do dolnej części o mniejszej średnicy. Zjawisko to powoduje powstanie dużej zawartości tlenu w metalu, nierówny rozkład temperatur i buczenie pieca. Dodatkowy efekt pustego pieca, który powstaje, gdy ładowany wsad nie dociera do podstawy pieca, ma miejsce również w przypadku nierównomiernego rozkładu ciepła i prowadzi do przegrzania materiałów ogniotrwałych, szerokich zmian temperaturowych w stopionym metalu i dużych zmian strumienia stopionego metalu przy maksymalnym dostarczaniu ciepła. W piecach o dwóch rzędach palników, a nawet w piecach o jednym rzędzie palników, zredukowanie topienia metalu w ciągu długiego okresu czasu prowadzi do tego, że metal staje się miękki, a ponieważ zmniejszona zostaje ilość paliwa, to zmniejsza się ilość dostarczanego ciepła ewentualnie powodując, że metal spada wewnątrz pieca.

Celem wynalazku jest palnik gazowy dostarczający gaz o wysokiej prędkości, który zapewni stabilny płomień w ciągu całego wytopu.

Palnik gazowy według wynalazku, posiada tak dobrane wymiary, aby stosunek średnicy komory spalania do średnicy wylotu stabilizatora płomienia wynosił 1,35 do 1*70, a stosunek efektywnej długości komory spalenia do średnicy komory spalania wynosił 1,2 do 3,7. Korzystnie wymiary komory spalania są tak dobrane, że stosunek całkowitej długości obudowy do efektywnej długości komory spalania wynoszą 1,2 do 2,0. Stosunek D_e/D_p wynosi od 1,40 do 1,45. Stosunek

151 948

L /D wynosi od 1,85 do 3,7· Stosunek L /D wynosi od 1,2 do 1,7· Komora spalanie jest E 8 ES umieszczone na jednej wspólnej osi ze stykającym sią z nią stabilizatorem płomienia·

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony na rysunku, na którym fig.l przedstawia zespół palnika gazowego w powiększonym przekroju pionowym, fig.2 - komorę spalenie w przekroju, fig.3 - piec kolumnowy do topienia, fig.4 - piec kolumnowy do topienia w przekroju pionowym z fig.3, z częścią zespołu palnika, z pominięciem przewodów dostarczających paliwo.

□ak pokazano na fig.l korpus 3 palnika zawiera sekcję mieszania 50, w której łączy się strumień paliwa i strumień gazu zawierającego tlen /strumień powietrza/ tworząc połęczony, wspólny strumień, a następnie wprowadza się połączony strumień do stabilizatora płomienia 51. Korpus 3 palnika zawiera także komorę spalania 52, która dokładniej została pokazana na fig.2. Komora spalania 52 jest zamontowane na kołnierzu 53, zamocowanym z kolei na występie 54 stabilizatora płomienia 51. Zapalnik 58 jest umieszczony w przewężeniu, a typowa świeca zapłonowa 59,pobudzana elektrycznie, służąca do zapalanie połączonego strumienia paliwa i gazu, jest umieszczona na boku stabilizatora płomienia 51, przy czym wewnętrzny koniec świecy zapłonowej 59 znajduje się blisko zapłonnika 58. Połączenie przewężenia i zapłonnika 58 jeet szczególnie korzystne przy utrzymaniu spalania połączonego strumienia paliwa i gazu w komorze spalania 52, zwłaszcza przy zastosowaniu paliw o dużych prędkościach. Stabilizator płomienia 51 posiada również otwory 69 i 70 do pobierania próbek połączonego strumienia paliwa i gazu.

Sekcja mieszania 50 posiada obwodowy, rozgałęźny przewód rurowy 60, tuleję 61, odcinek łącznika łukowego lub kolanka 62, płytę z otworem 63 i otwór wziernikowy, obserwacyjny 64 z przeźroczystą kontrolną nasadką rurową 65. Tuleja 61, która przylega do występu 66 i do lewej części sekcji mieszania 50, współpracuje z obwodowym rozgałęźnym przewodem rurowym 60, zaopatrzonym w rozgałęźny przewód rurowy, służący do wprowadzania mniejszego z dwóch strumieni, które mają być połączone /zwykle strumienia paliwa/, z przewodu 36 otworami 67 do komory miesza nia 68. Wielkość i rozmieszczenie otworów 67 ne obwodzie tulei 61 jest tak dobrane, aby kontrolować wprowadzanie strumienia paliwa do komory mieszania 68. Większy strumień jest wprowadzany do komory mieszania 68 przez otwór w płycie 63 i przez zagięty odcinek 62.

W czasie pracy palnika, większy strumień z dwóch strumieni, które mogą być połączone, jest wprowadzany do palnika przez otwór w kolanku prowadzącym do komory mieszania, a dokładność składu strumienia jest przedstawiona w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 199 977.

Na fig.2 uwidoczniono komorę spalania 52 w korzystnym przykładzie wykonania· Komorę spalania 52 umieszczono na stałe w ogniotrwałej ściance 5 pieca· Połączony strumień paliwa gazowego i powietrza przechodzi przez stabilizator płomienia 51 i zapalnik 58, po czym mieszanka jest zapalana przez świecę zapłonową 59 lub inny środek powodujący zapalenie i wchodzi do komory spalania 52·

Komora spalania 52 korzystnie ma kształt cylindryczny i rozciąga się na długości 94 od występu 99 utworzonego przez przekrój poprzeczny komory spalania 52 stykającego się ze stabilizatorem płomienia 51 aż do początku wylotu lejka 96, to znaczy do punktu, w którym gazy spalonego paliwa wchodzą do pieca i topią wsad metalowy·

Komorę spalania 52 tworzy obudowa 49 palnika, korzystnie wykonana z węglika krzemu i cienka cylindryczna tuleja 90 o uprzednio określonym wymiarze, zwykle o grubości 1/2 cala, wykonana z twardego, ścisłego, odpornego na ścieranie materiału, korzystnie SiC, który jest odporny na temperaturę 2800°F· Chociaż korzystne jest zastosowanie, w najszerszym przykładzie wykonania wynalazku, wyjmowalnej tulei wykonanej z węglika krzemu, to podobne wyniki uzyskuje się przy zastosowaniu obudowy palnika i tulei stanowiących jeden odlew, przy czym konstrukcja ta musi zachować pewne stosunki wymiarów podane poniżej. Zastosowanie tulei pozwala na łatwą wymianę zużytych elementów oraz umożliwia zmianę średnicy komory spalania na różnych poziomach załadowczych pieca. Przez określenie uprzednio określony wymiar tulei rozumie się szczególną, zasadniczo jednolitą grubość ścianki tulei. Tuleja jest umieszczona na osi otworu komory spalania o średnicy zewnętrznej 92 i jeet spojone, korzystnie tlenkiem, z ogniotrwałą obudową 49 palnika.

151 948

Stwierdzono, że palnik zapewnie korzystne warunki pracy wówczas, gdy obudowa 49 palnika zawierająca tuleją 90 została zwymlarowana tak, aby zachować kilka ważnych parametrów komory spalania 52, a mianowicie: /1/ stosunek średnicy wewnętrznej 95 komory spalania 52, oznaczonej /0₈/ do średnicy wewnętrznej 97 wylotu stabilizatora płomienia 54, oznaczonej /Dp/ i /2/ stosunek efektywnej długości 94 komory spalania 52 oznaczonej /Lg/ do średnicy wewnętrznej 95 tulei 90, oznaczonej /Dg/· W korzystnym przykładzie wykonania palnik zachowuje stosunek całkowitej długości 100 obudowy 49 palnika, oznaczonej /Ly/, stanowiącej długość mierzoną wzdłuż osi komory mieszania 52 od wlotu obudowy 49 palnika do punktu przecięcia z płaszczyzną poprowadzoną przez wylot obudowy 49 palnika, do efektywnej długości 94 komory spalania 52, oznaczonej /L_£/, to znaczy długości obudowy 49 mierzonej od płaszczyzny etycznej do stabilizatora płomienia 51 /występ 99/ do końca tulei 90 stanowiącej wylot komory spalania 52· *

Ta zależność konstrukcyjna Dg/D_p umożliwię sterowanie stopniem rozprężenia mieszanki paliwowej, która opuszcza stabilizator płomienia 51 i wchodzi do komory spalania 52· Sterowanie rozprężaniem pozwala ustawić zapłon i płomień, aby ten powstał na występie 99, utworzonym przez stabilizator płomienia 51 i komorę spalania 52· W palnikach znanych ze stanu techniki, reakcje spalania zachodzą bardzo często w połowie komory spalania, a warunkiem jeat nagłe rozprężenie eię strumienia paliwa wpływającego z dużą prędkością do komory spalania· Stwierdzono, że właściwie zwymiarowana /D^/D^/ komora spalania znajdująca się na przeciwko zapalnika, zapewnia i utrzymuje ciągły płomień, przy czym palnik topiąc wsad pracuje na optymalnym poziomie·

Utrzymanie ciągłego płomienia jeet absolutnie konieczne, ponieważ długi i nieciągły płomień jest charakterystyczny dla odpowiednio niskiego stopnia spalania paliwa i tlenu· Taki płomień umożliwia zwiększanie ilości miedzi wypełniającej komorę i podwyższa zawartość tlenu w miedzi do wymaganego poziomu· Natomiast krótki i ciągły płomień wskazuje na zasadniczo całkowite spalenie zachodzące wewnątrz komory· W wyniku niezupełnego spalania następuje zróżnicowanie temperatur ogniotrwałej obudowy palnika i niejednakowe zużywanie się ogniotrwałej obudowy skracające jej czas użytkowania·

Stwierdzono, że korzystny zakres stosunku średnicy komory spalania do średnicy wylotu stabilizatora płomienia /Dg/D^/ wynosi od 1,35 do 1,70, a najkorzystniej od 1,40 do 1,45, na przykład 1,43·

Stosunek efektywnej długości L_£ komory spalania do średniej tulei D* komory spalania stanowi również ważny parametr palnika, z uwagi na fakt, że stosunek ten zapewnia właściwą geometrię komory spalania, która umożliwia spalanie i utrzymuje ścianki w jednakowej temperaturze na całej długości· Stwierdzono, że stosunek ten zależy od wielkości wydajności palnika /BTU/godz·/, przy czym przy wzroście tej wielkości, stosunek maleje· W ten sposób można dla wynalazku stosować zakres od 1,2 do 3,7, uzyskując najlepsze wyniki, gdy stosunek /Lg/D_s/ wynosi od 1,85 do 3,70, a najkorzystniej od 2,5 do 3,5, na przykład: 3,0 dla mniejszych palników β fi 6 poniżej 10 x 10 BTU/godz., na przykład od 0,5 x 10 BTU/godz. do 4 x 10 BTU/godz. Dla większych palników, na przykład większych niż 10 χ 10θ BTU/godz· korzystne jest, gdy stosunek wynosi od 1,2 do 1,7, na przykład: od 1,3 do 1,6·

Stosunek całkowitej długości oznaczonej L_T obudowy komory spalania do efektywnej długości oznaczonej Lg, /Lg/Ly/ zasadniczo zależy od tego, jaka długość tulei zapewni efektywną pracę danego palnika i oczekiwany rezultat tej pracy· Najlepsze wyniki uzyskuje się wówczas, gdy wyżej wymieniony stosunek zmienia się od 1,20 do 2,00, przy korzystnej długości ogniotrwałej obudowy ll cali, mającej tuleję z węglika krzemu o długości 6-9 cali, najkorzystniej około 7 1/2 cala, przy uzyskanym wówczas stosunku 1,47·

Stwierdzono, że absolutne wielkości 0₈, D_p, L_£ i zmieniają się zależnie od wielkości wymaganej wydajności palnika, przy czym stosunki podane wyżej powinny być utrzymana· Ogólnie mówiąc, im większa wydajność palnika, tym większe wartości D₈, Dp, Lg i Ly.

Innym ważnym parametrem jeet prędkość,z jaką spalone gazy przepływaję przez komorę spalania· Prędkość uchodzących gazów jest dwa razy większa, przy najlepszych rezultatach, niż prędkość gazów w palnikach, znanych ze etanu techniki· Powodem tego jeet dobranie wymiarów palnika, biorąc pod uwagę powyższe stosunki 1 wzrost stopnia spalania paliwa· W tan spoaób dobranie wymiarów palnika według wynalazku, zapewnlajęce właściwe zwymlarowanle komory spalania

151 948 zwiększa stabilność strumienia przy zmniejszonej wydajności jak 2,5 do 1, zmniejszając w ten sposób stopień zanieczyszczenia stopionej miedzi 1 zmniejszając stopień zużycia komory spalania·

Na fig· 314 pokazano zespół zawierający pionowy piec do topienia 1, rynnę spustową 2 i przewody połączone z wieloma palnikami 3 umieszczonymi w dwóch obwodowych rzędach dostarczających paliwo 1 gaz zawierający tlen /powietrze/· Jak pokazano na fig.4, piec do topienia 1 posiada w bocznych ściankach i w dnie wykładzinę ogniotrwałą 5, która otoczona jest płaszczem 6, wykonanym z odpowiedniego materiału, korzystnie stali i połączona z płaszczem za pomocą spawania· Piec jest gazoszczelny· W bocznych ściankach pieca 1 znajdują się otwory 7 przeznaczone na palniki 3· Jak pokazano na fig«4, dolne boczne ścianki 8 pieca 1 są nachylone do wewnątrz, a dno 9 pieca 1 jest nachylone w kierunku otworu spustowego 10, który prowadzi do rynny spustowej 2· □ak przedstawiono na fig.3 powietrze z wentylatora 11 przepływa pod odpowiednim ciśnieniem przewodem 12 do zaworu sterującego 13 doprowadzającego powietrze do rozgałęzionych przewodów rurowych 14 i stąd, jeśli zachodzi teka potrzeba jest dostarczane pod odpowiednim ciśnieniem izolowanymi przewodami do pojedyńczych palników 3·

Paliwo gazowe, dostarczane z odpowiedniego źródła, płynie pod odpowiednim ciśnieniem przewodem 15, na którym umieszczono podgrzewacz 16· Podgrzewacz 16 jest zaopatrywany w ciepło w odpowiedni sposób, na przykład, stosując wymiennik ciepła można wykorzystać podgrzewanie elektryczne lub gorące produkty spalania, celem wstępnego podgrzania paliwa. Wstępnie ogrzane paliwo jest stopniowo doprowadzane izolowanymi przewodami i zaworem sterującym 16A do poszczególnych palników 3, które mogą być także zaizolowane, aby zabezpieczyć je przed ucieczką ciepła· Palniki 3 są umieszczone w każdym z otworów w bocznych ściankach pieca 1 i utrzymywane są w tym położeniu za pomocą śrub 17, które przyciskają płytę montażową 18 każdego palnika 3 ściśle do płaszcza 6, aby uzyskać mocowanie gazoszczelne· Takie mocowanie wraz z zamkniętą konstrukcją palników zapobiega ucieczce powietrza z pieca przez otwory na palniki· Jak już wspomniano wyżej, w ściance pieca 1 umieszczono wiele palników, przy czym każdy palnik znajduje się w odpowiedniej odległości od drugiego palnika·

Szczegółowy opis pieca do topienia z pionowym wałem i palnika można znaleźć w opisie patentowym St· Zjedn. Ameryki nr 3 199 977.

Zgodnie z rozwiązaniem według wynalazku, na fig.2 pokazano korzystny przykład palnika o dużej prędkości wypływu gazów, a mający następujące wymiary· Obudowy 49 są kwadratowe o długości boku 228 mm· średnica Ds tulei 90 obudowy 49 wynosi 63 mm, średnica D_p wylotu stabilizatora płomienia 51 wynosi 44,5 mm, a stosunek D /D wynosi 1,43· Palnik jest wyposażony w r

elektrycznie wzbudzaną świecę zapłonową 59 zapalającą połączony strumień i w zapalnik 56 podtrzymujący spalanie połączonego strumienia w komorze spalania 52· Efektywna długość mierzona od wylotu stabilizatora płomienia 51 do końca obudowy 49 wynosi 190,5 mm· Długość obudowy 49 wynosi 11 cali, co czyni stosunek L_T/Lg 1,47· Stosunek efektywnej długości L_E, do średnicy D_s tulei, wynosi L^/Dg · 3,0· Palnik ten zapewnia stabilny płomień przy zmniejszeniu zdolności wytopu jak 2,5 do 1 w pionowym piecu do topienia, ujawnionym w opisie patentowym St.Zjedn.Ameryki nr 3 199 177, mający określoną wydajnoność topienia rzędu 20 STPH.

Zgodnie z fig.2 palnik o wysokiej wydajności powyżej 10 χ 10^S BTU/godz. według wynalazku, posiada tuleję o średnicy D_g wynoszącej 260,2 mm, średnicę 0_p wylotu wynoszącą 190,5 mm, długość efektywną L_£ około 406 mm i długość l__T obudowy 589,3 mm. Stosunek Οθ/Dp wynosi 1,37,

L_E/Og wynosi 1,56 i Ly/L_E wynosi 1,45· Palnik zapewnia stabilność płomienia przy zmniejszeniu zdolności wytopu jak 2,5 do 1·

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1· Palnik gazowy posiadający zmniejszoną zdolność wytopu jak 2,5 do 1, przy utrzymaniu ciągłego stabilnego płomienia z równomiernym 1 całkowitym spalaniem powyżej tego zakresu, zawierający aakcję mieszania do łączenia strumienia gazu zawierającego tlen i strumienia paliwa.

   151 948 stabilizator płomienia do zapalania mieszanki paliwa i tlenu i przylegającą do niego komorą spalania utrzymującą i wzmacniającą spalanie, przy czym komora spalania Jest utworzona z ogniotrwałej obudowy i posiada zasadniczo cylindryczny kształt, znamienny tym, że wymiary palnika są tak dobrane, że stosunek średnicy /D_g/ komory spalania /52/ do średnicy /Dp/ wylotu stabilizatora płomienia /51/, /D_s/Dp/, wynosi od 1,35 do 1,70, a stosunek efektywnej długości /L_E/ komory spalania /52/ do średnicy /D_g/ komory spalania /52/, /L^/Dg/, wynosi od 1,2 do 3,7.
2. 2. Palnik według zastrz.l, znamienny tym, że wymiary komory spalania /52/ są tak dobrane, że stosunek całkowitej długości /L^./ obudowy /49/ do efektywnej długości /L^/ komory spalania /L-p/L^/, wynosi od 1,2 do 2,0.

   wynosi 3. od 1 Palnik według ,40 do 1,45. zastrz.l albo 2, z n a mie η n y t y ni. że stosunek /d₈/°f/ wynosi 4. od 1 Palnik według ,85 do 3,7. zastrz.l albo 2, z n a mie η n y t y «i. że stosunek A_e/o_s/ wynosi 5. od 1 Palnik według ,2 do 1,7. zast rz.1 albo 2, z n a mie η n y t y m. że stosunek /l_e/d_s/ 5. Palnik według zastrz.l. z n a m i e nny t y 51, że i komora spalania /52/ jest umieszczona na jednej wspólnej osi ze stykającym się z nią stabilizatorem i płomienia /51/.

   FIG. I

   151 9-8

   151 9i9

   FIG. +

   Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 Cena 3000 zł