PL153010B1 - Sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541 - Google Patents

Sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541

Info

Publication number
PL153010B1
PL153010B1 PL26207786A PL26207786A PL153010B1 PL 153010 B1 PL153010 B1 PL 153010B1 PL 26207786 A PL26207786 A PL 26207786A PL 26207786 A PL26207786 A PL 26207786A PL 153010 B1 PL153010 B1 PL 153010B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
group
compound
formula
compounds
alkyl
Prior art date
Application number
PL26207786A
Other languages
English (en)
Other versions
PL262077A1 (en
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed filed Critical
Priority to PL26207786A priority Critical patent/PL153010B1/pl
Publication of PL262077A1 publication Critical patent/PL262077A1/xx
Publication of PL153010B1 publication Critical patent/PL153010B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Oxygen Or Sulfur (AREA)

Description

RZECZPOSPOLITA OPIS PATENTOWY 153 010 POLSKA
URZĄD
PATENTOWY
RP
Patent dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 86 10 27 (P. 262077)
Pierwszeństwo--Zgłoszenie ogłoszono: 88 09 01
Opis patentowy opublikowano: 1991 09 30
Int. Cl.5 C07D 493/22 A01N 43/32 ln
Twórca wynalaaZu--Uprawniony z patentu: Glaxo Group Limited,
Londyn (Wielka Brytania)
Sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541.
Z brytyjskiego opisu patentowego nr 2 166436 znane jest wytwarzanie antybiotyków S541, które wyodrębnia się z produktów fermentacji nowego szczepu Streptomyces sp.
Obecnie znaleziono dalszą grupę związków o aktywności antybiotycznej, które można wytworzyć przez chemiczną modyfikację antybiotyku S541 lub przez wyodrębnienie z hodowli drobnoustroju z rodzaju Streptomyces. Nowe związki wytwarzane sposobem według wynalazku mają aktywność antybiotyczną i/lub są użyteczne jako związki pośrednie przy wytwarzaniu innych związków aktywnych i/lub przy wyodrębnianiu i oczyszczaniu związków antybiotycznych S541.
Sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541 i ich soli o wzorze 1, w którym R1 oznacza grupę metylową, etylową lub izopropylową, R i R tworzą razem z atomem węgla, do którego są przyłączone grupę > C = O, OR4 oznacza grupę -OH, -OCOR6, w której R6 oznacza grupę Ci-4alkilową ewentualnie podstawioną atomem chlorowca, grupą tri/Ci-4alkilo/slliloksylową, fenylową lub chlorowcofenylową albo OR4 oznacza grupę -OCOzR6a, w której R6® oznacza grupę Ci-4alkilową ewentualnie podstawioną grupą fenylową lub atomem chlorowca albo OR4 oznacza grupę OR7, w której R7 oznacza grupę Ci-4alkilową, według wynalazku polega na tym, że utlenia się związek o wzorze 2, w którym R1 i OR4 mają wyżej podane znaczenie, OR5 oznacza grupę hydroksylową lub podstawioną grupę hydroksylową, przy czym utlenianie przeprowadza się środkiem utleniającym zdolnym do konwersji drugorzędowej grupy hydroksylowej w grupę keto, takim jak chinon w obecności wody, chromowy (VI) środek utleniający, manganowy (IV) środek utleniający, N-chlorowcosukcynimid,di- alkilosulfotlenek w obecności substancji aktywującej lub kompleks pirydyna- trójtlenek siarki, zazwyczaj w obecności rozpuszczalnika w temperaturze od -80°C do + 50°C, po czym ewentualnie wydziela grupę ochronną ze związku, w którym OR4 oznacza ochronioną grupę hydroksylową i ewentualnie poddaje reakcji związek, w którym OR4 oznacza grupę hydroksylową z reagentem podstawiającym hydroksyl takim jak środek acylujący lub eteryfikujący z wytworzeniem związku o wzorze 1, w którym OR4 oznacza podstawioną grupę hydroksylową, po czym otrzymany związek ewentualnie wyodrębnia się i oczyszcza.
153 010
Jako związek wyjściowy korzystnie stosuje się związek o wzorze 2, w którym R1 oznacza grupę izopropylową, a OR4 i OR5 oznaczają grupy hydroksylowe.
W celu otrzymania związku o wzorze 1, w którym OR4 oznacza grupy -OCOR6 lub -OCO2R6a, a pozostałe symbole mają znaczenie podane wyżej, otrzymany związek, w którym OR4 oznacza grupę OH, poddaje się działaniu środka acylującego, takie jak kwas o wzorze HOCOR6 lub HOC2R6a lub jego reaktywnej pochodnej, przy czym R6 i R6a mają znaczenie podane wyżej.
W celu otrzymania związku o wzorze 1, w którym OR4 oznacza grupy OR7, a pozostałe symbole mają znaczenie podane wyżej, otrzymany związek, w którym OR4 oznacza grupę OH, poddaje się eteryfikacji związkiem o wzorze R7y, w którym R7 ma znaczenie podane wyżej, a Y oznacza grupę odszczepialną.
Jeżeli związki o wzorze 1 mają być używane jako związki przejściowe, to grupy oznaczone symbolami -OR4 będą często oznaczały chronioną grupę hydroksylową, a sposób według wynalazku umożliwia otrzymanie takich związków chronionych.
Związki o wzorze 1, w którym -OR4 oznacza podstawioną grupę hydroksylową można na ogół wytwarzać przez reakcję antybiotyku S541 lub jego 5- lub 23-0-jednopodstawionych pochodnych z reagentami służącymi do otrzymania podstawionej grupy hydroksylowej. Na ogół grupa 5hydroksylowa jest bardziej reaktywna niż grupa 23-hydroksylowa. Grupy hydroksylowe w pozycji 5 są znacznie łatwiej odblokowywane niż grupy hydroksylowe w pozycji 23. Zwykle związki 5-jednopodstawione można wytwarzać przez reakcję związku 5,23-niepodstawionego S541 z ograniczoną ilością reagenta, w łagodnych warunkach, natomiast związki 5,23-dwupodstawione wytwarza się stosując większe ilości reagenta i nie tak łagodne warunki i/lub stosując katalizator. 23--ednopodstawione związki można wytwarzać przez wytworzenie najpierw związku 5,23podstawionego i selektywne odblokowanie pozycji 5. Związki 5,23-dwupodstawione mające różne podstawniki w pozycjach 5- i 23- można otrzymać przez poddanie związku jednopodstawionego albo w pozycji 5- albo w pozycji 23- reakcji z reagentem służącym do tworzenia w drugiej pozycji innej, podstawionej grupy hydroksylowej. Reakcja ta będzie na ogół acylowaniem lub eteryfikacją.
Tak więc na przykład acylowanie może być przeprowadzone z użyciem takiego środka acylującego jak kwas o wzorze R6COOH lub HOCO2R6® lub jego reaktywna pochodna, taka jak halogenek, np. chlorek kwasu, bezwodnik lub aktywowany ester lub reaktywna pochodna.
Reakcje acylowania z użyciem halogenków kwasowych i bezwodników mogą w frazie potrzeby, być przeprowadzane w obecności środka wiążącego kwas, takiego jak trzeciorzędowa amina, np. trietyloamina, dimetyloanilina lub pirydyna, zasady nieorganiczne, np. węglan wapniowy lub węglan sodowy, i oksirany, takie jak niższe tlenki 1,2-alkilenowe, np. tlenek etylenu lub tlenek propylenu, które wiążą halogenowodór uwalniany w reakcji acylowania.
Reakcje acylowania z użyciem wysoce elektrofilowych chlorków kwasowych, np. chlorku oksalilu, chlorku metoksyacetylu, chlorku chloroacetylu lub chlorku bromoacetylu, korzystnie w obecności środka wiążącego kwas, takiego jak węglan wapniowy, mogą być używane do selektywnego podstawiania pozycji 23-, przy czym otrzymuje się związek o wzorze 1, w którym R2 oznacza grupę OR5, która oznacza podstawioną grupę hydroksylową, a OR4 oznacza grupę hydroksylową.
Reakcje acylowania z użyciem kwasów prowadzi się korzystnie w obecności środka kondensującego, na przykład karbondiimidu, takiego jak Ν,Ν'-dicykloheksylokarbondiimid lub N-etyloNy-dimetyloaminopropylokarbondumid, związku karbonylowego, takiego jak karbonylodiimidazol lub soli izoksazolinowej, takiej jak nadchloran N-etylo^-fenyloizoksazoliny.
Aktywowany ester można łatwo wytworzyć in situ z użyciem na przykład 1-hydroksybenzotriazolu, w obecności środka kondensującego wymienionego powyżej. Alternatywnie można wytarzać aktywowany ester.
Reakcję acylowania można prowadzić w wodnym lub niewodnym środowisku reakcji, korzystnie w temperaturze mieszczącej się w zakresie od -20°C do 100°C, np. od -10°C do 50°C.
Eteryflkację można prowadzić z użyciem reagenta o wzorze R7y, w którym R7 ma wyżej podane znaczenie, a Y oznacza grupę odszczepialną, taką jak atom chlorku, bromu lub jodu lub grupę węglowodorosulfonyloksylową, taką jak mezyloksylowa lub tozyloksylową, albo grupa chlorowcoalkanoiloksylowa, taka jak dichloroacetoksylowa. Reakcję można prowadzić przez utworzenie alkoholanu magnezu z użyciem reagenta Grignarda, takiego jak halogenek metylomag153 010 3 nezowy, np. jodek metylomagnezowy, albo stosując halogenek trialkilosililoksymetylomagnezowy, np. chlorek trimetylosililometylomagnezowy, a następnie przez działanie reagentem R7Y.
Alternatywnie, reakcja może być prowadzona w obecności soli srebra, takiej jak tlenek srebra, nadchloran srebra, węglan srebra lub salicylan srebra albo ich mieszaniny, i ten układ może być szczególnie odpowiedni jeżeli eteryfikację prowadzi się z użyciem halogenku alkilu, np. jodku metylu.
Eteryfikację można dogodnie prowadzić w rozpuszczalniku takim jak eter, np. eter etylowy.
Niewodnymi rozpuszczalnikami, które mogą być stosowane w powyższych reakcjach, są ketony, np. aceton, amidy, np. Ν,Ν-dimetyloacetamid lub heksametylofosforamid, etery, np. etery cykliczne, takie jak tetrahydrofuran lub dioksan, i etery acykliczne, takie jak dimetoksyetan lub eter etylowy, nitryle, np. acetonitryl, węglowodory, takie jak chlorowcowane węglowodory, np. chlorek metylenu, i estry, takie jak octan etylu, jak również mieszaniny dwóch lub kilku takich rozpuszczalników.
Sililowanie może być prowadzone w reakcji z halogenkiem sililowym, np. chlorkiem, dogodnie w obecności zasady, takiej jak imidazol, trimetyloamina lub pirydyna, z użyciem takiego rozpuszczalnika jak dimetyloformamid.
W wielu przypadkach, na przykład jeżeli jako związek wyjściowy stosuje się związek 5,23dihydroksylowy o wzorze 2, otrzymuje się mieszaninę produktów, np. mieszaninę pochodnych 5-jednopodstawionych i 5,23-dwupodstawionych. Związki te mogą być jednak rozdzielone znanymi technikami, np. chromatograficznie przez chromatografie na żelu krzemionkowym lub wysokosprawną chromatografię cieczową (hplc).
Związki wyjściowe o wzorze 2, w którym OR4 oznacza podstawioną grupę hydroksylową, a OR5 oznacza grupę hydroksylową, poddaje się reakcji z reagentem służącym do zastępowania grupy hydroksylowej grupą odszczepialną, przy czym otrzymuje się związki o wzorze 3, w którym R1 i -OR4 mają wyżej podane znaczenie, a L oznacza atom lub grupę usuwalną przez redukcję, na przykład przez redukcję homolityczną, taką jak grupa o wzorze R”OCSO, w którym R” oznacza grupę Ci-6alkilową, arylową, taką jak fenyl, lub grupę /Ci-ealkilo/arylową, taką jak grupa p-toliloksytiokarbonyloksylowa.
Odpowiednimi reagentami, które mogą być użyte do wprowadzenia ugrupowania L, są na przykład chlorotionomrówczanami arylu jak chlorotionomrówczan p-tolilu. Reakcja może być prowadzona w obecności zasady, na przykład aminy, takiej jak pirydyna, w rozpuszczalniku takim jak chlorowcowany węglowodór, np. dichlorometan. W razie potrzeby pośrednie związki o wzorze 3 można wyodrębniać.
Jak wspomniano powyżej w sposobie według wynalazku odpowiednimi środkami utleniającymi są chinony w obecności wody, np. 2,3-dichloro-5,6-dicyjano-l,4-benzochinon lub 2,3,5,6tetrachloro-l ,4-benzochinon, chromowy (VI) środek utleniający, np. dwuchromian pirydyniowy lub trójtlenek chromowy w pirydynie, manganowy (IV) środek utleniający, np. tlenek manganu w dichlorometanie, N-chlorowcosukcynimid, np. N-chlorosukcynimid lub N-bromosukcynimid lub N-bromosukcynimid, dialkilosulfotlenek, np. dimetalosulfotlenek, w obecności środka aktywującego, takiego jak Ν,Ν'-dicykloheksylokarbondiimid lub halogenek acylowy, np. chlorek oksalilu, lub kompleks pirydyna - trójtlenek siarki.
Reakcję prowadzi się dogodnie w odpowiednim rozpuszczalniku wybranym spośród ketonu, np. acetonu, eteru, np. eteru etylowego, diaksanu lub tetrahydrofuranu, węglowodoru, np. heksanu, chlorowcowanego węglowodoru, np. chloroformu lub chlorku metylenu, lub estru, np. octanu etylu lub podstawionego amidu, np. dimetyloformamidu. Można również stosować kombinacje takich rozpuszczalników albo same albo z wodą. Wybór rozuszczalnika będzie zależał od stosowanego do konwersji środka utleniającego. Reakcję prowadzi się w temperaturze od -80°C do 50°C.
Oczyszczanie i/lub wydzielanie związków według wynalazku można przeprowadzić znanymi technikami, takimi jak na przykład chromatografia, w tym wysoko sprawna chromatografia cieczowa „hplc“, na odpowiednim nośniku, takim jak krzemionka makroretikulinowa, nie zawierająca grup funkcyjnych, żywica adsorpcyjna, na przykład usieciowane żywice polistyrenowe, takie jak żywice Amberlite XAD-2, XAD-4 lub XaD-1180 (Rohm and Haas Ltd.) lub żywica SI 12 (Kastell Ltd.) lub kompatybilny z rozpuszczalnikiem organicznym usieciowany dekstran, taki jak
153 010
Sephadex LH20 (Pharmacia UK Ltd.) albo, w przypadku hplc, nośniki z odwróconymi fazami, takie jak krzemionka usieciowana węglowodorem, np. krzemionka sieciowana Cie. Nośnik może mieć postać złoża albo, bardziej korzystnie, może być upakowany w kolumnie. W przypadku żywic makroretikulinowych nie zawierających grup funkcyjnych, takich jak XAD-1180 lub SI 12 do eluowania można stosować mieszaniny rozpuszczalników organicznych, np. acetonitrylu z wodą.
Roztwór związków w odpowiednim rozpuszczalniku osadza się zwykle na kolumnach z krzemionką lub Sephadex'em, ewentualnie po uprzednim zmniejszeniu objętości rozpuszczalnika. Kolumnę można ewentualnie przemyć, a następnie eluować rozpuszczalnikiem o odpowiedniej polarności. W przypadku Sephadex'u i krzemionki jako rozpuszczalniki mogą być stosowane alkohole, takie jak metanol, węglowodory, takie jak heksan, acetonitryl, chlorowcowane węglowodory, takie jak chloroform lub chlorek metylenu, lub estry, takie jak octan etylu. Można również stosować kombinacje tych rozpuszczalników albo same albo z wodą.
Elucja i rozdzielanie (oczyszczanie związków według wynalazku może być kontrolowana znanymi technikami, takimi jak chromatografia cienkowarstwowa lub wysokosprawna chromatografia cieczowa, albo przez wykorzystanie opisanych dalej właściwości związków.
Związki otrzymane sposobem według wynalazku mogą być wstępnie oczyszczane chromatograficznie na żelu krzemionkowych, korzystnie przy użyciu jako eluenta chloroformu: octanu etylu, ewentualnie dalej mogą być oczyszczane przez wysokosprawną chromatorafię cieczową. Otrzymany, oczyszczony materiał można następnie poddać chromatografii na kolumnie z Sephadex'em, do którego korzystnie stosuje się taki eluent jak acetonitryl. Następnie związki można wyodrębniać stosując wysokosprawną chromatografię cieczową.
Związek otrzymany w zasadniczo czystej postaci można oczyszczać dalej przez krystalizację, np. z metanolu, izopropanolu lub mieszaniny metanol/woda.
Przez odpowiednie kojarzenie podanych sposobów postępowania związki o wzorze 1 można wyodrębnić jako ciała stałe. Winno być oczywiste, że kolejność, w której prowadzi się powyższe etapy oczyszczania, dobór tych etapów, które się stosuje i uzyskany stopień oczyszczenia mogą znacznie się różnić. Jednak wytwarzane związki będą oczyszczane w takim stopniu jakiego wymaga zamierzone ich zastosowanie. Do zastosowania w medycynie wymagana jest czystość co najmniej 90%, korzystnie większa niż 95%. Dla celów weterenaryjnych i innych będą wystarczające niższe czystości, na przykład 50% lub niższe.
Antybiotyczne związki pośrednie S541 o wzorze 2, w którym OR5 oznacza grupę hydroksylową, a OR4 oznacza grupę hydroksylową lub metoksylową, można również otrzymać stosując metody wyodrębniania opisane w brytyjskim opisie patentowym nr 2 166436. Inne związki pośrednie o wzorze 2 można otrzymać z tych związków stosując metody opisane wyżej w odniesieniu do wytwarzania związków o wzorze 1.
Jak wspomniano poprzednio, związki wytwarzane sposobem według wynalazku mogą być używane jako antybiotyki i/lub jako związki pośrednie do wytwarzania innych związków aktywnych i/lub do wyodrębniania i oczyszczania antybiotycznych związków S541. Jeżeli związki wytwarzane sposobem według wynalazku mają być używane jako związki pośrednie grupy, to OR4 oznacza chronione grupy hydroksylowe. Winno być oczywiste, że taka grupa powinna mieć minimum dodatkowej funkcjonalności, żeby uniknąć dalszych punktów reakcji i powinna być taka, żeby było możliwe selektywne regenerowanie z nich grupy hydroksylowej. Przykłady chronionych grup hydroksylowych są dobrze znane i zostały opisane, na przykład w „Protective Groups in Organie Synthesis“ Theodora W. Greene (Wiley - Interscience, New York, 1981) i „Protective Groups in Organie Chemistry J.F. W. McOmie (Plenum Press, Londyn, 1973).
Specjalnie użytecznym związkiem jest związek o wzorze 1, w którym R1 oznacza grupę izopropylową, a OR4 oznacza grupę hydroksylową, który może być korzystnie używany w wyodrębnianiu i oczyszczaniu związku antybiotycznego S541 wspomnianego w brytyjskim opisie patentowym nr2 166 436jako czynnik A (związek o- wzorze l,w którym R1 oznacza grupę izopropylową, a OR4 oznacza grupę OH). Czynnik A w postaci zanieczyszczonej może być przekształcony w inny związek o wzorze 1, i wyodrębniony, np. w postaci krystalicznej. Czynnik A może być następnie regenerowany w praktycznie czystej postaci z tego ostatniego związku z zastosowaniem opisanych tu metod, przy czym wyodrębnianie i oczyszczanie stanowią dalsze cechy sposobu według wynalazku.
153 010
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku mają aktywność antybiotyczną, np. aktywność przeciw robakom, na przykład przeciw nicieniom, a zwłaszcza aktywność przeciw robakom, na przykład przeciw nicieniom, a zwłaszcza aktywność przeciw pasożytom wewnętrznym i przeciw pasożytom zewnętrznym.
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku są z tego powodu użyteczne w leczeniu zwierząt i ludzi zakażonych pasożytami wewnętrznymi i/lub zewnętrznymi.
Pasożyty zewnętrzne i pasożyty wewnętrzne zakażające ludzi i różne zwierzęta są szczególnie rozpowszechnione u takich zwierząt hodowlanych jak świnie, owce, bydło, kozy i drób (np. kury i indyki), konie, króliki, ptactwo łowne, ptactwo w klatkach i takich zwierząt domowych jak psy, koty, świnki morskie, garbile i chomiki. Zakażenia pasożytami inwentarza żywego, prowadzące do anemii, niedożywienia i utraty wagi, są główną przyczyną strat na całym świecie.
Przykładami gatunków pasożytów wewnętrznych zakażających takie zwierzęta i/lub ludzi są Ancylostonia, Ascaridia, Ascaris, Aspicularis, Brugia, Bunostomum, Capillaria, Chabertia, Cooperia, Dictyocaulus, Dirofilaria, Dracunculus, Enterobius, Kaemonchus, Heterakis, Los, Necator, Nematodirus, Nematospiroides (heligomoroides), Nippostrongylus, Oasophagostomum, Onchocerca, Ostertagia, Oxyuria, Parascaris, Strongylus, Strongyloides, Syphacia, Toxascaria, Toxocara, Trichonema, Trichostrongylus, Trichinella, Trichuris, Triodontophorus, Uncinaria i Wuchareria.
Przykładami pasożytów zewnętrznych zakażających zwierzęta i/lub ludzi są stawonogowe pasożyty zewnętrzne, takie jak owady kąsające, mucha stajenna, pchły, wszy, roztocza, owady ssące, kleszcze i inne szkodniki nicieniowe.
Przykładami gatunków takich pasożytów zewnętrznych atakujących zwierzęta i/lub ludzi są Ambylomma, Boophilus, Chorioptes, Culliphore, Demodex, Damalinia, Dermatobia, Gastrophilus, Haematobia, Haematopinus, Haemophysalia, Hyaloma, Hypoderma, Ixodes, Linognathus, Lusilia, Melophagus, Oestrus, Otobius, Otodectes, Psorergates, Psoroptes, Rhipicephalus, Sarcoptes, Stomoxys i Tabanus.
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku są jak stwierdzono skuteczne zarówno in vitro i in vivo przeciw wielu pasożytom wewnętrznym i zewnętrznym. Aktywność antybiotyczną tych związków można na przykład wykazać ich aktywnością wobec wolnych, żywych nicieni Caenorhabiditis elegans. Stwierdzono zwłaszcza, że związki wytwarzane sposobem wynalazku są aktywne przeciw pasożytniczym nicieniom, takim jak Haemonchus contortus, Ostertagia circumcincta, Trichostongylus colubiformia, Dictyocaulus viviparis, Cooperia oncophera, Ostergia ostertagi, Nematospiroides dubius i Nippostrongylus braziliensis i pasożytniczym roztoczom, takim jak Sarcoptes sp. i Psoroptes sp.
Rodzaje pasożytów będą różne w zależności od żywiciela i głównego miejsca zakażenia. Tak więc dla przykładu Haemonchus contortus, Ostertagia circumcincta i Trichostrongylus colubiformis zwykle zakażają owce i są umiejscowione głównie w żołądku i jelicie cienkim, natomiast Dictyocaulus viviparus, Cooperia oncophora i Ostertagia ostertagi zwykle zakażają bydło i są przede wszystkim ulokowane odpowiednio w płucach, jelitach lub żołądku.
Ponadto związki wytwarzane sposobem według wynalazku są użyteczne jako środki przeciwgrzybowe, na przykład przeciwko szczepom Candida sp., takim jak Candida albicans i Candida glabrata i przeciwko drożdżom, takim jak Saccharomyces carlsbergensis.
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku są również użyteczne w zwalczaniu pasożytów owadzich, roztoczowych i nicieniowych w rolnictwie, sadownictwie, leśnictwie, w placówkach zdrowia publicznego i w magazynach. Można nimi zwalczać pasożyty gleby i roślin uprawnych, w tym roślin zbożowych, takich jak pszenica, jęczmień, kukurydza i ryż, warzyw, np. soi, owoców, np. jabłek, winogron i roślin cytrusowych, jak również upraw korzeniowych, takich jak buraki cukrowe i ziemniaki.
Konkretnymi przykładami takich szkodników są roztoczowe i mszycowe szkodniki owoców jak Aphis fabas, Aulacorthum circumflexum, Myzus persica, Nephotettic cincticeps, Nilparvata lugens, Panonychus ulmi, Phorodon humuli, Phyllocoptruta oleivora, Tetranychus urticae i członkowie gatunku Trialeuroides, nicienie, takie jak członkowie gatunku Aphelencoides, Globodera, Heterodera, Meloidone i Panagrellus, motyle, takie jak Heliothis, Plutella i Spodoptera, wołki zbożowe, takie jak Anthonomus grandis i Sitophilus granarius, mączniki młynarki, takie jak
153 010
Tribolium castaneum, muchy, takie jak Musca domestica, mrówki, owady minujące liście, wyjadające miękisz, Pear psylla, Thris tabaci, karaczany wschodnie, takie jak Blatella germanica i Periplaneta americana i komary, takie jak Aedes aegypti.
Sposobem według wynalazku wytwarza się związki o wzorze 1, które mogą być stosowane jako antybiotyki, zwłaszcza mogą być używane w leczeniu zwierząt i ludzi z pasożytami wewnętrznymi, pasożytami zewnętrznymi i/lub zakażeniami grzybowymi oraz- w rolnictwie, sadownictwie lub leśnictwie jako środki szkodnikobójcze do zwalczania szkodników owadzich, roztoczowych i nicieniowych. Można ich również używać jako ogólne pestycydy do zwalczania lub niszczenia szkodników w innych okolicznościach, np. w magazynach, budynkach albo innych miejscach użyteczności publicznej lub też miejscach występowania szkodników. Zwykle związki mogą być dostarczane gospodarzowi, zwierzęciu, człowiekowi, roślinie lub innemu rodzajowi' wegetacji albo szkodnikom jako takim, lub też mogą być doprowadzane do miejsca ich występowania.
Do stosowania można związki otrzymane sposobem według wynalazku preparować w dowol ny, dogodny sposób nadający się do wykorzystania w weterynarii lub medycynie. Preparaty farmaceutyczne zawierają związek otrzymany sposobem według wynalazku przystosowany do takiego właśnie użytku. Takie preparaty mogą być przygotowywane w znany sposób z jednym lub kilkoma nośnikami lub rozczynnikami. Preparaty mogą mieć postać nadającą się do stosowania pozajelitowego, w tym dosutkowego, doustnego, doodbytniczego, - zewnętrznego lub jako wszczepy. Odpowiednie metody i składniki preparatów do stosowania związków wytwarzanych sposobem według wynalazku w weterynarii i medycynie podano w brytyjskim opisie patentowym nr 2166 436 dla związków antybiotycznych S541.
Związki według wynalazku można podawać w połączeniu z innymi składnikami mającymi aktywność farmakologiczną.
Odpowiednie, całkowite dawki dzienne związków wytwarzanych sposobem według wynalazku zarówno' w weterynarii jak i w medycynie zawierają się w zakresie l-200Qp/kg wagi ciała, korzystnie 10-1000Ag/kg,' a jeszcze korzystniej HO^óM/ąg/kg, przy czym dawki te mają być podawane w porcjach podzielonych na 1-4 razy dziennie.
Związki można preparować w każdy dogodny sposób do zastosowania w sadownictwie lub rolnictwie. Takie preparaty mogą być suche lub ciekłe i mogą to być na przykład pyły, w tym pyły do bezpośreniego stosowania i koncentraty, proszki, w tym proszki rozpuszczalne lub zwilżalne, granulaty, w tym mirkogranulaty i granulki do dyspergowania, pastylki, preparaty płynne, emulsja, takie jak emulsje rozcieńczone i koncentraty do emulgowania, ciecze do zanurzania, takie jak kąpiele dla korzeni lub nasion, zaprawy do nasion, pastylki do nasion, koncentraty olejowe, roztwory olejowe, ciecze do wstrzykiwania, np. ciecze do wstrzykiwania w łodygi, spraye, dymy i zawiesiny koloidalne.
Odpowiednie sposoby i składniki do preparowania związków wytwarzanych sposobem według wynalazku do zastosowania w rolnictwie lub sadownictwie podano w brytyjskim opisie patentowym nr 2166436 w odniesieniu do antybiotyku S541.
Stężenie substancji czynnej w tych preparatach wynosi zwykle od 0,01 do 99%, a bardziej korzystnie zawiera się w zakresie 0,01 do 40% wagowych.
Produkty handlowe mają zwykle postać koncentratów do rozcieńczania przed użyciem, np. do stężenia od 0,001 do 0,0001% wagowych.
W zastosowaniu weterynaryjnym lub w sadownictwie lub rolnictwie, jeżeli związki według wynalazku wytwarzane są jako produkty pochodzące z fermentacji, to może być pożądane używanie całej pożywki fermentacyjnej jako źródła związków aktywnych. Może być również właściwe zastosowanie suchej pożywki (zawierającej grzybnię) albo zastosowania grzybni oddzielonej od pożywki -i pasteryzowanej albo jeszcze lepiej suszonej. W zależności od potrzeby pożywka lub grzybnia może być preparowana w kompozycję zawierające znane, obojętne nośniki, rozczynniki lub rozcieńczalniki, jak wspomniano poprzednio.
Związki antybiotyczne wytwarzane sposobem według wynalazku mogą być podawane lub stosowane w połączeniu z innymi substancjami czynnymi.
Szczególnie omawiane związki antybiotyczne mogą być używane razem ze związkami antybiotycznymi S541 lub z innymi związkami antybiotycznymi według wynalazku. Może się to zdarzyć na przykład wtedy, gdy surowe produkty fermentacji poddaje się reakcji według sposobu zgodnego
153 010 z wynalazkiem bez uprzedniego lub późniejszego rozdzielania. Może to być korzystne na przykład w zastosowaniu omawianych związków w rolnictwie, gdzie ważną sprawą jest utrzymanie niskich kosztów.
Aktywność związków wytworzonych poniżej w przykładach I, II, III, IV i V badano w próbach zwalczania nicieni u myszy. Wynosiła ona w dawkach doustnych 2 mg/kg, a w podskórnych lOmg/kg.
Związek wytworzony w przykładzie II badano również pod względem zwalczania przędziorkowatych Tetranychus vortica na plantacjach fasoli. Wykazał on dobrą aktywność w tym zakresie.
Przedmiot wynalazku ilustrują poniższe przykłady.
W przykładach tych związek o wzorze 2, w którym R1 oznacza grupę izopropylową, a OR4 i OR5 oznaczają grupy hydroksylowe nazwany jest czynnikiem A; Ri oznacza grupę metylową czynnikiem B; Ri oznacza grupę etylową czynnikiem D.
Przykład I. 5-Acetoksy-23-keto czynnik A.
Roztwór chlorku oksalilu (1,96 ml) w suchym dichlorometanie (25 ml), w temperaturze -70°C w atmosferze azotu, zadano kroplami roztworem dimetylosulfotlenku (3,19 ml) w suchym dichlorometanie (15 ml), a następnie kroplami roztworem 5-acetoksy czynnika A ( 4,91 g) w suchym dichlorometanie (30 ml). Otrzymany roztwór mieszano w temperaturze -70°C w czasie 1,5 h przed zadaniem kroplami roztworem trietyloaminy (12,6 ml) w suchym dichlorometanie (40 ml). Całość mieszano w czasie 1,25 h bez chłodzenia i wylano do mieszaniny (1:1) zimnej wody i eteru. Warstwę wodną ekstrahowano eterem. Połączone warstwy organiczne przemyto wodą, solanką, suszono i odparowano. Otrzymaną pianę chromatografowano na żelu krzemionkowym stosując dichlorometan : aceton (50:1). Otrzymano tytułowy związek (3,4g)o ó(CDCb): 3,33 (m, 1H), 3,49 (m,lH), 3,70 (dlO, 1H) i 5,52 (d5, 1h), m/z: 652, 634, 609, 591, 574, 482, 263, 235 i 151.
Przykład II. 23-Keto czynnik A.
Związek z przykładu I (276 mg) w metanolu (5 ml) w temperaturze 0°C zadano kroplami roztworem 2N wodorotlenku sodu (0,42 ml) w metanolu (1,0 ml). Roztwór pozostawiono na 5 h w temperaturze 5°C przed wylaniem do zimnej wody. Mieszaninę ekstrahowano eterem i octanem etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką, osuszono i odparowano do postaci stałej, którą oczyszczono preparatywną chromatografią cienkowarstwową (tle), stosując jako rozpuszczalnik dichlorometan : aceton (10:1). Otrzymano tytułowy związek (140 mg) o δ (CDCI3): 3,28 (m, 1H), 3,48 (m, 1H), 3,70 (dlO, 1H) i 4,28 (tr7, 1H), m/z: 592, 549, 482, 370, 263, 235 i 151.
Przykład III. 5-chlorooctan,23-keton czynnik A.
Roztwór 5-chlorooctanu czynnika A (276 mg) i dwuchromian pirydyniowy (602 mg) w suchym N,N-dimetyloformamidzie (10 ml) mieszano w czasie 48 h w temperaturze 20°C, a następnie wylano do mieszaniny octanu etylu (50 ml) i 2N kwasu solnego (25 ml).Fazę organiczną przemyto 2N kwasem solnym i nasyconym wodorowęglanem sodu, studzono (siarczan magnezu) i odparowano do sucha. Pozostałość oczyszczono chromatograficznie na żelu (Kieselgel 60) (25 g). Eluowanie kolumny lekkim eterem naftowym : octanem etylu (4:1) dało tytułowy związek (85 mg) w postaci bezbarwnej piany. [gOd20 + 120° (cl,05, CHCI3), ^max (EtOH) 245nm (ε 26500), ^max (CHBre) 3480 (OH), 1760 (chlorooctan) i 1715 cm”1 (ester i keton), < (CDCI3): 5,5-5,7 (m, 2H), 4,17 (s, 2H), 3,72 (d, J= 10Hz, 1H), 2,50 (s, 2H) i 0,85 (d, J= 7Hz, 3H), m/z: 686 (M+ 35C1).
Przykład IV. 5-Metylowęglan, 23-keton czynnika A (830mg).
[c]d20 + 132° (c 0,82, CHCI3), Amax (EtOH) 245 nm (ε 29800) wytworzono z 23-keton czynnika A (916 mg) i chloromrówczanu metylu (0,23 ml).
Przykład V. 5-Benzylowęglan 23-keton czynnika A (57mg).
Md20 + 99° (c 0,4, CHCb), Amax (EtOH) 245,2 nm (ε 29600), Vmax (CHBr3) 3600,3550 i 3480 (OH), 1740 (węglan) i 1715 cm (ester i keton), < (CDCU): 7,5-7,2 (m, 5H), 5,57 (s, 1H), 5,21 (s, 2h), 3,70 (d, J=10Hz, 1H) 2,49 (s, 2H) i 0,86 (d, J=6Hz, 3H), wytworzono z 23-ketonu czynnika A (92 mg) i chloromrówczanu benzylu (0,05 ml).
Przykład VI. 5-Acetoksy, 23-keton czynnik D (152 mg) o temperaturze topnienia 228- 230°, [o:]d21 + 84° (c 0,6, CHCb), Amax (EtOH) 244,5 nm εσ3χ 31100; vmax (CHBra) 3500 (OH), 1732 i
1714 cm’1 (ester i keton), < (CDCb): 0,86 (d, 6Hz, 3H), 0,98 (d, 6 Hz, 3H), 1,00 (t, 7 Hz, 3H), 1,49 (s,
3H), 1,67 (s, 3H), 1,74 (s, 3H), 2,14 (s, 3H), 3,33 (m, 1H), 4,03 (d, 6Hz, 1H), i 5,5-5,6 (m, 2H).
m/z = 638, wytworzono w sposób analogiczny do przykładu I, wychodząc z 336 mg czynnika D.
153 010
Przykład VII. 23-Keto czynnik D (59 mg) o wartości [g]d21 + 84° (c 0,4, CHCI3), Amax EtOH 244,5 nm (fmax28000), iw (CHBre) 3550 i 3500 (OH) i 1712 cm1 (ester i keton), <5 (CDCI3): 0,86 (d, 6Hz, 3H), 0,98 (d, 7Hz, 3H), 1,00 (t, 7Hz, 3H), 1,50 (s, 3H), 1,68 (s, 3H), 1,86 (s, 3H), 3,27 (m, 1H), 3,73 (d, 10Hz, 1H), 3,95 (d, 6Hz, 1H) i 4,27 (t, 6Hz, 1H), wytworzono w sposób analogiczny do przykładu II wychodząc z 96 mg 5-acetoksy-23-keto czynnika D.
Przykład VIII. 23-Keto czynnik B (160mg) o temperaturze topnienia 213-215°C (mięknienia około 209°C), [cr]o22 + 122° (c 0,36, CHCU), 3max EtOH 238,5 nm (26400), 244,5 (28700) i 282 nm /fmax 400), imax (CHBre) 3450 (OH) i 1710 cm4 (ester i keton), 5 (CDCI3) obejmuje 5,47 (q, 6Hz, 1H), 4,02 (d, 6Hz, 1H), 3,95 (d, 6Hz, 1H), 3,73 (d, 10Hz, 1H), 3,51 (s, 3H), 3,31 (m, 1H), 1,81 (s, 3H), 1,69 (s, 3H), 1,67 (d, 6Hz, 3H), 1,50 (s, 3H), 0,97 (d, 6Hz, 3H) i 0,82 (d, 7Hz, 3H). m/z = 596 (M+), wytworzono z czynnika B (599 mg) w postaci stałej mikrokrystalicznej po krystalizacji z eteru sposobem według przykładu I.
Przykład IX. 5-Tert-butylodimetylosililoksyacetoksy-23-keto czynnik A.
Wytworzony w przykładzie IX 5-tert-butylodimetylosililoksyacetoksy czynnik A w ilości 300 mg w 5 ml suchego dimetyloformamidu w temperaturze 22°C zadaje się 1,40 g pirydyniodichromianu (PDC) i miesza w czasie 3,5 h. Następnie dodaje się jeszcze 1,0 g PDC i kontynuuje mieszanie w czasie lh. Mieszaninę wlewa się do wody z lodem i eteru. Warstwę wodną przemywa się dokładnie eterem. Połączone warstwy organiczne przemywa się wodą i solanką, po czym suszy i odparowuje. Pozostałość oczyszcza się preparatywną chromatografią cienkowarstwową z zastosowaniem dichlorometanu : acetonu (40:1) jako eluentu. Otrzymuje się 150 mg stałego produktu, stanowiącego związek tytułowy (potwierdzono wysokociśnieniową chromatografią cieczową) m/z obejmuje 782, 721, 592, 549, 370, 340, 263, 235 i 157.
Przykład X. 5-/2,2,2-trichloroetylo/węglan, 23-keton, czynnika A.
Sposobem analogicznym do przykładu III ze 186 mg 5-/2,2,2-trichloroetylo/węglanu czynnika A wytworzono 65 mg związku tytułowego o [ct]d + 98° (cl,07, CHCI3), Amax (EtOH)
245.5 nm, (ε 28300), Vmax (CHBrs) 3300 - 3600 (OH), 1755 (węglan) i 1710 cm”1 (ester i keton), 5 (CDCI3) obejmuje 5,61 (s, 1H), 4,90 i 4,75 (ABq, J=12Hz, 2H), 3,72 (d, J=10Hz, 1H), 2,51 (s, 2H) i 0,87 (d, J=7Hz, 3H), m/z = 784 (M+, 35C1).
Przykład XI. 5-/4-chl.orobenzoesan/,23-keto, czynnik A.
Sposobem analogicznym do przykładu III z 420 mg 5-/4-chlorobenzoesanu/ czynnika A wytwarza się 150 mg związku tytułowego, który krystalizuje po rozcieraniu z eterem diizopropylowym.
Temperatura topnienia 230-232°, [α^3 + 25° (c 0,48, CHC13), 3max EtOH 245 (50600) i
281.5 nm (f max 1100), Vmax (CHBr3) 3480 (OH) i 1718 cmH (ester i keton), 5 (CDCI3) obejmuje 8,00 (d, 8Hz, 2H), 7,40 (d, 8Hz, 2H) i 2,50 (s, 2H). m/z = 748, 750 (M+, 35C1 i 37C1.
Przykład XII. 5-Tert-butylodimetylosililoksyacetoksy, czynnik A.
W temperaturze 0°C 2,144g czynnika A w 25 ml bezwodnego eteru i 2,5 ml pirydyny w atmosferze azotu zadaje się kroplami 1,2 g chlorku t-butylodimetylosililoksyacetylu w 10 ml eteru. Mieszaninę miesza się w czasie 90 min. w temperaturze 0°C, po czym zadaje jeszcze kroplami 1,10 g chlorku kwasowego w 10 ml eteru. Mieszaninę miesza się w temperaturze 0°C w czasie 60 min i wlewa do zimnej wody i eteru. Warstwę wodną przemywa się eterem. Połączone warstwy organiczne przemywa się wodą i solanką, suszy i odparowuje. Pozostałość oczyszcza się chromatograficznie na krzemionce z zastosowaniem dichlorometanu i acetonu (25:1) jako eluentu. Otrzymuje się związek tytułowy. 5 (CDCh) obejmuje 0,09 (s, 6H), 0,78 (d6, 3H), 0,90 (s, 9H), 0,93 (d6, 3H), 0,97 (d6,3H), 1,03 (d6,3H), 1,51 (s, 3H), 1,59 (s, 3H), 1,74 (s, 3H), 3,32 (m, 1H), 3,52 (dl 0,1H), 3,64 (m, 1H), 3,74 (dl O, 3H), 3,82 (m, 1H), 4,32 (s, 2H) i 5,57 (d5,1H), m/z obejmuje 784,766,748,595,577, 484, 466, 354, 314, 297, 265, 247, 237, 219 i 151.

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541 i ich soli o wzorze 1, w którym R1 oznacza grupę metylową, etylową lub izopropylową, R2 i R3 tworzą drazem z atomem węgla, do którego są przyłączone grupę > C = O, OR4 oznacza grupę -OH, - OCORe, w której Re oznacza grupę
    Ci-4alkilową ewentualnie podstawioną atomem chlorowca, grupą tri /Ci-4alkilo/sililoksylową,
    153 010 fenylową lub chlorowcofenylową albo OR4 oznacza grupę -OCOiR6®, w której R®8 oznacza grupę Ci-4alkilową ewentualnie podstawioną grupą fenylową lub atomem chlorowca albo OR4 oznacza grupę OR7, w której R7 oznacza grupę Ci-4alkilową, znamienny tym, że utlenia się związek o wzorze 2, w którym R1 i OR4 mają wyżej podane znaczenie, OR5 oznacza grupę hydroksylową lub podstawioną grupę hydroksylową, przy czym utlenianie przeprowadza się środkiem utleniającym zdolnym do konwersji drugorzędowej grupy hydroksylowej w grupę keto, takim jak chinon w obecności wody, chromowy (VI) środek utleniający, manganowy (IV) środek utleniający, Nchlorowcosukcynimid,di-alkilosulfotlenek w obecności substancji aktywującej lub kompleksu pirydyna -trójtlenek siarki, zazwyczaj w obecności rozpuszczalnika w temperaturze od -80°C do + 50°C, po czym wydziela grupę ochronną ze związku, w którym OR4 oznacza ochronioną grupę i ewentualnie poddaje reakcji związek, w którym OR4 oznacza grupę hydroksylową z reagentem podstawiającym hydroksyl takim jak środek acylujący lub eteryfikujący z wytworzeniem związku o wzorze 1, w którym OR4 oznacza podstawioną grupę hydroksylową, po czym otrzymany związek ewentualnie wyodrębnia się i oczyszcza.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się związek o wzorze 2, w którym R1 oznacza grupę izopropylową, a OR4 i OR5 oznaczają grupy hydroksylowe.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania związku o wzorze 1, w którym OR4 oznacza grupy -OCOR6 lub -OCOzR^, a pozostałe symbole mają znaczenie podane w zastrz. 1, otrzymany związek, w którym OR4 oznacza grupę OH, poddaje się działaniu środka acylującego, takiego jak kwas o wzorze HOCOR6lub HOC2R68 mają znaczenie podane w zastrz. 1.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w przypadku wytwarzania związku o wzorze 1, w którym OR4 oznacza grupy OR7, a pozostałe symbole mają znaczenie podane w zastrz. 1, otrzymany związek, w fktórym OR4 oznacza grupę OH, poddaje się eteryfikacji związkiem o wzorze R7y, w którym r7 ma znaczenie podane w zastrz. 1, a Y oznacza grupę odszczepialną.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4, znamienny tym, że produkt wyodrębnia się w zasadniczo czystej postaci.
    WZÓR 3
PL26207786A 1986-10-27 1986-10-27 Sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541 PL153010B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL26207786A PL153010B1 (pl) 1986-10-27 1986-10-27 Sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL26207786A PL153010B1 (pl) 1986-10-27 1986-10-27 Sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL262077A1 PL262077A1 (en) 1988-09-01
PL153010B1 true PL153010B1 (pl) 1991-02-28

Family

ID=20033229

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL26207786A PL153010B1 (pl) 1986-10-27 1986-10-27 Sposób wytwarzania nowych antybiotyków S541

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL153010B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL262077A1 (en) 1988-09-01

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US4950683A (en) Macrolide antibiotics
HU200771B (en) Process for producing macrolide compounds and pharmaceutical compositions comprising same
KR950010077B1 (ko) 마크롤라이드 화합물의 제조방법
EP0237339B1 (en) Macrolide compounds
EP0238258B1 (en) Macrolide compounds
EP0241146B1 (en) Macrolide compounds
US4918096A (en) Antibiotic compounds and method of use
US5001145A (en) Macrolide compounds
US5336789A (en) Macrolide compounds
EP0307225B1 (en) Macrolide compounds
CA1333599C (en) Macrolide compounds
RU2029770C1 (ru) Способ получения макролидных соединений
US5185456A (en) Macrolide compounds
US5192777A (en) Macrolide compounds
KR950010078B1 (ko) 마크롤라이드 화합물
RU2099334C1 (ru) Макролидные соединения, композиция, обладающая антибиотической активностью, ветеринарная композиция, инсектоакарицидонематоцидная композиция и способ уничтожения насекомых и/или клещей, нематод
AP38A (en) Macrolide Compounds.
DE3781563T2 (de) Makrolid-antibiotika und verfahren zu ihrer herstellung.
PL154818B1 (pl) Sposób wytwarzania nowych antybiotyków s 541