PL153658B1 - Sposób wyprawy skór - Google Patents

Description

W dotychczasowej praktyce gartorskiej, przy przerobie skór z przeznaczeniem na wierzchy obuwia, podszewki, odzież i galanterię - wzystkie wyprawione skóry doprowadzane są poprzez operacje wrsztatu mokrego oraz garbowania do stanu, w którym nadają się one do obróbki mecchaicznej, takiej jak, dwojenie i struganie. Proces garbowania właściwego jest ostatnim procesem, po którym skóry wyrzucane są z bębnów w stanie wet-blue lub wet-wtite. W trakcie procesu garbowania następuje utrwalenie ici naturalnej struktury przestrzennej. Następuje to w wyniku oddziaływania na kolagen skóry środków garbujących.

środki garbujące podzzelić można w sposób najogólniejszy na środki organiczne, do których należą garbniki roślinne, garbniki syntetyczne, a także niektóre aldehydy oraz grupę środków mineralnych, do których w pierwszym rzędzie zaliczyć należy sole chromu, a następnie sole takich oeetai, jak glin, cyrkon, tytan i żelazo.

Wssystkie wymienione wyiaj środki, z wyjątkiem aldehydu mrówkowwgo, rają jedną wspólną cechę, a mianowweie posiadają zdolność tworzenia obfitych osadów w warunkach garbowania. Drugą wspólną ich cechą jest zdolność wyierania z białka kolagenowego, w sposób praktycznie nieodwracalny, wody konstytucyjnej. Odaayelons od kolagenu woda zostaje podstawiona cząsteczką środka garbującego. W wyniku odpowiednich działań dodatkowych, takich jak zakwszanie lub alkalizowanie układu garbującego następuje trwałe związanie się środków garbujących z kolagenem, z jednoczesną zmianą jakościową substancji skórnej. Skóra zachowuje nadal pierwotną strukturę przestrzenną, ale jej włókna rają dalece ograniczoną zdolność do sklejania się ze sobą. W przypadku garbowania skór związkami metal jest to wynikiem w iniejszyi lub większym stopniu zmaneralizowania białka. W przypadku na przykład garbowania chromowego stopień ten określa się ilością związanego z białkim chromu. 153 658

153 658

W składzie skóry wygarbowanej może się znajdować nawet więcej niż 10% chromu przeliczonego na C^Oy

Spośród wżinionych na wstępie rodzajów środków garbujących jedynie aldehyd mrówkowy nie posiada w warunkach garbownia właściwości osadotwórczych. Zaliczany jest do tej grupy środków dzięki wjątkowo dużej zdolności trwałego łączenia się w sposób chemiczny z białkiem. Skutkiem tej reakcji jest całkowite wydarcie z kolagenu wody konstytucyjnej. Aldehyd mrówkowy nie pozostawia w przestrzeniach międz^ywóknistych skóry żadnych osadów, jak to ma miejsce przy zastosowaniu garbników mineralnych. Nie ma on charakteru ^płniacza, izolującego dodatkowo włókna skóry od ich strony zewntrznej. Nawet duże nadmiary użytego- aldehydu mrówkowego nie powodują zwiększania tak zwanej pulchności skóry werbowanej, jak ma -to miejsce przy użyciu środków mineralnych. Skóry garbowane aldehydem mrówkowym są sztywne i puste oraz nie rają odpo rnn ści termicznej.

Ogólna ilość formaldehydu używana do garbownia surowca cienkiego wⁿ°si do 2,5% wgowych, mtom^ist dla skór grubych ilość ta w^nnoić może 5 6 % wagootych.

W celu złagodzenia zbyt intensywnego działania aldehydu obniża się początkowo pH kąpieli do około 6, a następnie dozuje formalinę w kilku porcjach w odstępach co 50 minut. Po dodaniu ostatniej porcji, skóry obraca się około 2 godzin, alkalizując po upływie tego czasu roztwór garbujący dodatkiem sody kalcyrnowanej lub amonnakalnej przy ciągłej kontroli kwsowoóci środowiska tak, aby utrzymać pH w granicach 7,0-7,5.

Sposób wtoług wd lazku polega na tym, że skóry po procesach wrsztatu mokrego, w^k®“ nanych według tradycyjnego sposobu, doprowadza się dc* pH poniżej 7, a następnie wykonuje garbowanie aldehydem mrówkowym o stężeniu od 0,W do 1,C% wagowych w czasie nie krótszym niż 15 mimt, a rastępnie doda je się od 0,% do 5,0% wagowych wodorotlenku wapnia i wapni skóry w czasie nie krótszym niż 1 godzina przy pH 12, po czym całość układu zakąsza się kwasem siarkowym poniżej pH 6.

W dotychczas znanych metodach wrrawy skóry nie poddawano procesowi dodatkowego ^pnienia po ich wygarbowniu. Okkzało się, że sposób według wynalazku, w^owdzzjący dodatkową operację ^pnienia po garbowaniu formaldehyd o w^ra zapewnia skórom odpowiedni stopień wygarbo^nia mineralnego, tak że w stanie wet-white nie ustępują one właściwościami fizycznymi skórom wet-blue. Mją także podobną odporność termiczną. Przekąszają natomiast swoimi właściwościami inne rodzaje garbom nia do stanu wet-wbite, wykony^ne znanym i dotychczas metodami. Arnaogicznie, jak skóry wet-blue dają się one w dalszych procesach W” kończania mokrego dogarbowywać innymi rodzajami środków garbujących.

Sposób wprawy skór według wnalazku podany jest poniżej w przykładzie w^onnia.

Przykład. Do skór wypłukanych po procesach wapienia, oZoapnienia i wprawiania doda je się wody o temperaturze 55°C, 1% ^gowch chlorku ^pnia i obraca w mieszaln.ku przez 15 minut, po czym dodaje się 1% ^gowch formaliny i garbuje skóry przez okres 1 godziny. Następnie dodaje się 2% wigowch ^pna hydratyzowanego i wami przez 5 godziny przy . pH 12. Po tym czasie dodaje się 2,5% wagowch stężonego k^su siarkowego w trzech porcjach co 50 minut. Mieszalnik obraca się przez 2 godziny, po czym skóry płucze się wor dą i w stanie wet-white wkłada na podesty. Dalsze operacje się jak -w metodyce klasycznej.

Claims (1)

1. Sposób wyprawy skór po procesach wrsztatu mokrego polegający na garbo^niu w roztworze aldehydu mrówkowego o stężeniu od 0,1% do 1% wagowych przy pH poniżej 7,0, znamienny tym, że po czasie nie krótszym niż 15 minut od o?^ΓOwdzenia aldehydu mrówkowego skóry ^pni się w wapnicy zawierającej od 0,% do 5% wagowch w^ć^^i^c^ttle^^ku ^pnia w czasie nie krótszym niż 1 godzina, a następnie zakwasza k^sem siakkwwm do pH poniżej 6,0.