Problem taniego rafinowania weglowo¬ dorów alifatycznych i aromatycznych nie zostal dotychczas zadowalniajaco rozwiaza¬ ny. Powstajace przy myciu kwasem siarko¬ wym zywice sa zródlem duzych strat w we¬ glowodorach. Straty te sa spowodowane miejscowem sulfonowaniem i spalaniem we¬ glowodorów wskutek zetkniecia sie ich z nadmiarem kwasu siarkowego, dzialajacego na malej powierzchni. Przy dodawaniu kwasu w postaci rozdrobnionej i przy do¬ brem mieszaniu weglowodory nie sulfonu¬ ja sie i nie spalaja. Niniejszy wynalazek po¬ zwala na zmniejszenie potrzebnej ilosci kwasu do 25%, przy jednoczesnem zmniej¬ szeniu wytworzonych zywic do 40%. Przed rafinowaniem weglowodory o róznym cieza¬ rze wlasciwym miesza sie w takim stosunku, by temperatura, jako wynik reakcyj polime¬ ryzacyjnych mycia, nie przekraczala pod normalnem cisnieniem 80°C.Przyklad. Na 1000 cz. mieszanki, skladajacej sie z 70 cz. benzenu, 10 cz. to¬ luenu oraz 20 cz. ksylenu i solwentnafty, do-daje sie kwats siarkowy w postaci deszczu, wsród mieszalnia mieszanki. Wytworzone zywice wynosza 1.5—2%. PL PL