PL153868B1 - Łukowa głowica metalizacyjna - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA OPIS PATENTOWY 153 868

POLSKA

Patent dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 88 05 13 (P. 272462)

URZĄD

PATENTOWY

RP

Int. Cl.5 _{Bft5B 7/22} C23C 4/00

Pierwsszństwo--Zgłoszenie ogłoszono: 89 11 27

Opis patentowy opublikowano: 1991 11 291

Twórcy wynalazku: Jerzy Brennek, Witold Milewski, Longin Zajkowski, Zbigniew Kondratowicz

Uprawniony z patentu: Instytut Mechaniki Precyzyjnej,

Warszawa (Polska)

Łukowa głowica metalizacyjna

Przedmiotem wynalazku jest łukowa głowica metalizacyjna do wytwarzania powłok metalowych, zwłaszcza powłok regeneracyjnych i antykorozyjnych. Materiał powłokowy stanowią doprowadzane do głowicy druty, będące jednocześnie elektrodami. Druty topione są w łuku elektrycznym i rozpylane sprężonym powietrzem.

Znane łukowe głowice metalizacyjne zawierają dwa podstawowe zespoły: zespół przesuwania drutów i zespół topiąco-rozpylający. Typowy zespół topiąco-rozpylający przedstawiony jest w polskim opisie patentowym urządzenia do łukowego natryskiwania powłok metalowych - patent nr 136 366. W korpusie zespołu wykonany jest osiowy przelotowy otwór stanowiący kanał doprowadzający sprężone powietrze oraz dwa zbieżne otwory, w których u ich zbiegających się ze sobą i kanałem wylotów usytuowane są dysze sprężonego powietrza. W dalszej części zbieżnych otworów znajdują się prowadnice, w których umieszczone są przesuwające się druty. Do drutów doprowadzony jest prąd za pomocą szeregu usytuowanych obok siebie miedzianych pierścieni. Pierścienie zamocowane są sprężyście umożliwiając ciągły przesuw drutów. Druty u wylotu otworów korpusu zbiegają się, gdzie wytwarzany jest łuk elektryczny, a po stopieniu w łuku rozpylane są strumieniem sprężonego powietrza wypływającym w zasadniczej części z osiowego kanału. Takie rozwiązanie powoduje nierównomierne rozpylanie materiału powłokowego, w wyniku czego powstają powłoki o dużej wielkości ziarna, a tym samym o dużej porowatości co z punktu widzenia jakości i trwałości powłoki jest zjawiskiem szkodliwym.

Celem wynalazku jest opracowanie głowicy metalizacyjnej, w której to szkodliwe zjawisko nie występowałoby wcale lub tylko w niewielkim zakresie. Cel udało się osiągnąć w głowicy według wynalazku, w której zespół topiąco-rozpylający ma dialektryczny korpus. W korpusie obok zbieżnych otworów zawierających dysze sprężonego powietrza i prowadnice drutów wykonany jest nieprzelotowy, osiowy kanał doprowadzający sprężone powietrze jedynie do dysz, co powoduje, że roztopiony metal nie jest tak gwałtownie porywany jak to ma miejsce w głowicach znanych. Przy czym korpus umieszczony jest w obudowie przedłużonej osłoną, na końcu której znajduje się kołpak. W wewnętrznej części kołpaka zbiegają się topione druty. W części tej stopiony metal,

153 868 zanim wydostanie się na zewnątrz, jest dokłanie rozdrobniony i wymieszany z powietrzem dzięki czemu uzyskuje się powłoki spójne, trwałe i o dobrej przyczepności do podłoża.

Korzystnym rozwiązaniem jest gdy osłona nakręcona jest na koniec obudowy, zaś kołpak usytuowany jest w osłonie w sposób umożliwiający zmianę jego odległości od miejsca powstania łuku, co przy zmianie parametrów procesu ma istotne znaczenie. Korzystnym rozwiązaniem jest także doprowadzenie napięcia do prowadnic drutów.

Głowica według wynalazku pokazana jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie widok głowicy z boku, zaś fig. 2 - istotny według wynalazku fragment zespołu ' topiąco-rozpylającego w przekroju.

Głowica składa się z zespołu podającego 1 druty-elektrody i zespołu topiąco-rozpylającego 2. Potrzebna dla wytworzenia łuku elektrycznego energia doprowadzana jest przewodem 3, natomiast sprężone powietrze służące do rozpylania stopionego materiału doprowadzane jest króćcem

4. Zespół topiąco-rozpylający głowicyzawiera dielektryczny korpus 5 usyyuowany w obudowie 6, osłonę 7 i kołpak 8. W korpusie 5 wykonany jest osiowy kanał 9, doprowadzający sprężone powietrze, oraz dwa zbieżne otwory 10. W otworach, w których wyloty stanowią dysze sprężonego powietrza 11, połączone z kanałem 9, usytuowane są prowadnice 12 dla drutów-elektrod 13. Prowadnice 12 połączone są z zaciskami elastycznymi 14 dla doprowadzenia napięcia. Kołpak 8 wkręcony jest w pierścień 15, a ten nakręcony jest na koniec tulei 16. Tuleja 16 usytuowana jest w otworze osłony 7 opierając się kołnierzem o jej płaską powierzchnię. Zespół podający 1 zawiera dwa radełkowane koła 17, napędzane silnikiem 18 za pośrednictwem dwustopniowej przekładni kół zębatych prostych 19 i jednostopniowej przekładni ślimakowej 20.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Łukowa głowica metalizacyjna do wytwarzania powłok metalowych przez rozpylanie sprężonym powietrzem dwóch roztapianych w łuku elektrycznym drutów-elektrod, składająca się z mechanizmu przesuwania drutów, w postaci radełkowanych kół napędzanych silnikiem za pośrednictwem dwustopniowej przekładni kół o zębach prostych i jednostopniowej przekładni ślimakowej, oraz zespołu topiąco-rozpylającego, zawierającego korpus, w którym obok osiowego kanału doprowadzającego sprężone powietrze wykonane są dwa zbieżne otwory, w których usytuowane są prowadnice drutów, a wyloty otworów stanowią dysze sprężonego powietrza, połączone z osiowym kanałem, znamienna tym, że kanał (9) doprowadzający sprężone powietrze wykonany jest jako otwór nieprzelotowy, który w okolicy dna połączony jest z dyszami (11) sprężonego powietrza, a korpus (5) wykonany jest z materiału dielektrycznego i usytuowany w obudowie (6) zakończonej osłoną (7), u wylotu której przykręcony jest kołpak (8), w którego wewnętrznej przestrzeni zbiegają się końce topionych drutów (13).
2. 2. Łukowa głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że osłona (7) nakręcona jest na obudowę (6), a w jej otworze wylotowym usytuowana jest tuleja (16) z kołnierzem opierającym się o wewnętrzną powierzchnię osłony (7), a na wystającej części tulei (16) nakręcony jest jednym końcem pierścień (15), w której z jego drugiego końca wkręcony jest kołpak (8).
3. 3. Łukowa głowica według zastrz. 1, znamienna tym, że napięcie dla wytworzenia łuku elektrycznego doprowadzane jest do prowadnic (12) oraz elastycznych zacisków napięciowych (14).

   12 7 74 13 9

   Fig. 2