PL154833B1

PL154833B1 - Sposób wytwarzania włókien wiskozowych 0 polepszonych własnościach

Info

Publication number: PL154833B1
Application number: PL26764787A
Authority: PL
Priority date: 1987-09-07
Filing date: 1987-09-07
Publication date: 1991-09-30
Also published as: PL267647A2

Description

RZECZPOSPOLITA OPIS PATENTOWY POLSKA _

Patent dodatkowy do patentu nrZgłoszono: 87 09 07 (P. 267647)

Pierwszeństwo Int. Cl.⁵ D06M 15/19 C08L 33/20 D01F 2/20

URZĄD

PATENTOWY

RP

Zgłoszenie ogłoszono: 88 07 07

Opis patentowy opublikowano: 1992 09 30

Twórcy wynalazku: Stefan Połowiński, Henryk Struszczyk, Stanisław Koch, Halina Szocik

Uprawniony z patentu : Politechnika Łódzka,

Łódź (Polska)

SPOSÓB WYTWARZANIA WŁÓKIEN WISKOZOWYCH 0 POLEPSZONYCH WŁASNOŚCIACH

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania włókien wiskozowych o polepszonych własnościach, jak zwiększonej sorpcji, wybarwialności oraz jonowymienialności.

Znane są sposoby wytwarzania włókien wiskozowych o zwiększonym powinowactwie do barwników, chwytem zbliżonym do wełny oraz wysoką karbikowatością, które polegają na wprowadzeniu do wiskozy białka bądź jego modyfikatów oraz poliglutaminianów. Podwyższone powinowactwo do barwników uzyskuje się także drogą wprowadzenia do wiskozy polioksyalkilanu posiadającego azot, bądź też związki organiczne, jak pochodne akrylonitrylu, tlenku etylenu i formaldehydu. Natomiast wprowadzenie do wiskozy kopolimeru etylenu i octanu winylu zezwala na otrzymanie włókien o charakterze lnianopodobnym o niskim stopniu pęcznienia w wodzie.

Znane są z monografii A. Boryniec i T. Skwarski, Technologia włókien sztucznych, WNT 1970 r. sposoby wytwarzania włókien wiskozowych o zwiększonym powinowactwie do barwników, chwytem zbliżonym do wełny oraz wysoką karbikowatością, polegające na wprowadzeniu do wiskozy białka, bądź jego modyfikatów bądź poliglutaminianów.

Znane są z japońskich opisów patentowych nr nr 9052^62, 905462 i 15250'65 sposoby wytwarzania włókien wiskozowych o podwyższonym powinowactwie do barwników polegające na wprowadzaniu do wiskozy polioksyalkilanów zawierających azot bądź też związków organicznych, jak pochodnych akrylonitrylu, tlenku etylenu i formaldehydu.

W opisach patentowych Republiki Federalnej Niemiec nr nr 2638654, 2634994 i 2324589 opisano sposób modyfikacji włókien wiskozowych, w drodze wprowadzania do wiskozy 5-20% wagowych karboksymetylocelulozy, sposób wytwarzania modyfikowanych włókien wiskozowych z udziałem kopolimeru kwasu akrylowego i kwasu metakrylowego oraz sposób wytwarzania analogicznych włókien

154 833

154 833 zawierających sól metalu alkalicznego kwasu poliakrylowego, natomiast w opisie patentowym USA nr 4063558 opisano włókno wiskozowe z udziałem soli metalu alkalicznego kwasu alginowego.

W polskim opisie patentowym nr 119457 omówiono sposób wytwarzania związanego, zdolnego do przepuszczania pary wodnej runa włóknistego zawierającego włókna wodzianu celulozy, ewentualnie w mieszaninie z różniącymi się od nich włóknami syntetycznymi, naturalnymi albo regenerowanymi, przy czym stosowane w tym sposobie włókna z wodzianu celulozy są modyfikowane za pomocą przynajmniej jednego, polimerowego związku z grupy wielocukrów, pochodnych wielocukrów, polimerów akrylowych lub polimerów metakrylowych, w tym częściowo hydrolizowany poliakrylonitryl zawierający grupy nitrylowe, przy czym przy wytwarzaniu włókien z modyfikowanego wodzianu celulozy dodaje się do włókna przed uformowaniem środek modyfikujący wiskozy. Stosowany częściowo hydrolizowany poliakrylonitryl, z uwagi na obecność nieshydrolizowanych grup nitrylowych, charakteryzuje się trudną rozpuszczalnością, niestabilnością w trakcie stosowania, na przykład w wiskozie, może ulegać dalszej hydrolizie powodując jej szybszą koagulację utrudniającą formowanie włókien.

Znany jest z opisu fińskiego zgłoszenia patentowego nr 863330 sposób wytwarzania włókien wiskozowych o podwyższonej sorpcji barwników oraz wody polegający na wprowadzeniu do wiskozy w charakterze dodatku wodnej zawiesiny mikrokrystalicznego chitozanu w ilości 0,1-20¾ wagowych w stosunku do masy Λ -celulozy.

Włókna wiskozowe o polepszonych własnościach wytworzone znanymi sposobami posiadają z reguły gorsze własności fizyko-mechaniczne niż włókna standardowe, posiadają niski stopień pęcznienia w wodzie, nadto charakteryzują się małą ilością ugrupowań karboksylowych czy amidowych warunkujących możliwość sieciowania bądź nadających im własności sorpcyjne i jonowymienne.

Znane sposoby wytwarzania włókien wiskozowych zawierających dodatki modyfikujące związane są ze znacznymi utrudnieniami procesu formowania, wynikającymi z obecności w wiskozie substancji modyfikujących ich własności. Równocześnie znane sposoby związane ze stosowaniem polimerów nie zapewniają wyeliminowania z włókien monomerów występujących w zastosowanych związkach wielkocząsteczkowych.

Sposób wytwarzania włókien wiskozowych o polepszonych własnościach, w drodze wprowadzania do wiskozy dodatku modyfikującego na bazie polimerów akrylowych, zwłaszcza hydrolizowanego poliakrylonitrylu, według wynalazku polega na tym, że do wiskozy, czyli roztworu celulozoksantogenianu sodowego, w wodnym roztworze alkaliów, wprowadza się w drodze mieszania lub wtrysku bezpośrednio przed formowaniem włókna, 0,1-40¾ wagowych polimeru, w stosunku do masy celulozy zawartej w wiskozie, w postaci całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu o stosunku zawartości grup amidowych do karboksylowych równych 0-1, w postaci stałej lub w postaci wodnego roztworu polimeru o odczynie alkalicznym lub obojętnym, zawierającym 0,1-30¾ wagowych polimeru. Następnie formuje się w znany sposób włókna wiskozowe oraz poddaje je znanemu procesowi wykończenia, przy czym w procesie wykończenia można poddać włókna wiskozowe intensywnej obróbce za. pomocą kąpieli wodnych, zwłaszcza o odczynie alkalicznym, zawierających wodorotlenki metali alkalicznych, bądź ich soli ze słabymi kwasami, jak wodorotlenek sodowy czy węglan sodowy, o stężeniu 0,1-20¾ wagowych w temperaturze 10-100°C, do otrzymania włókien wiskozowych o zawartości 0,01-1¾ wagowych całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu oraz o wskaźniku wtórnego pęcznienia wyższym niż 100¾.

Sposób wytwarzania włókien wiskozowych o polepszonych własnościach według wynalazku polega również na tym, że roztwór przędzalniczy złożony z wiskozy oraz polimeru w postaci całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu formuje się do kwaśnej kąpieli przędzalniczej zawierającej nieorganiczne związki sieciujące, jak siarczan magnezowy czy chlorek wapniowy w stosunku molowym hydrolizowanego poliakrylonitrylu zawartego we włóknach do związku sieciującego od 1:0,0! do 1:1, po czym otrzymane włókna wiskozowe poddaje się w znany sposób wykończeniu.

154 833

Otrzymane włókna wiskozowe typu wełnopodobnego charakteryzowały się grubością 4,11 den/ tex, wytrzymałością w stanie sklimatyzowanym 12,3 G/tex, wydłużeniem 22,2¾ oraz WRV = 176¾. Standardowe włókna wiskozowe formowane w analogicznych warunkach charakteryzowały się własnościami jak w przykładzie I.

Przykład VI. Do 1C00 części wagowych wiskozy o własnościach jak w przykładzie I wprowadzono w drodze mieszania w ciągu 30 minut 52,5 części wagowych całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu o własnościach jak w przykładzie I. Włókna wiskozowe zawierające całkowicie shydrolizowany poliakrylonitrył formowano i wykończano jak w przykładzie II.

Otrzymano włókna wiskozowe typu bawełnianego, które charakteryzowały się grubością 3,83 den/tex, wytrzymałością w stanie sklimatyzowanym 22,5 G/tex, wydłużeniem 21,2¾ i WRV = 160¾. Standardowe włókna wiskozowe formowane w analogicznych warunkach charakteryzowały się własnościami jak w przykładzie I.

Przykład VII . Oo 1000 części wagowych wiskozy o własnościach jak w przykładzie I wprowadzono w drodze mieszania w ciągu 30 minut 52,5 części wagowych całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu o własnościach jak w przykładzie I. Włókna wiskozowe zawierające całkowicie shydrolizowany poliakrylonitryl formowano i wykończano jak w przykładzie III.

Otrzymano włókna wiskozowe typu bawełnopodobnego charakteryzujące się grubością 2,25 den/ /tex, wytrzymałością w stanie sklimatyzowanym 19,2 G/tex, wydłużeniem 17,6¾ i WRV = 126¾. Standardowe włókna wiskozowe formowane w analogicznych warunkach charakteryzowały się własnościami jak w przykładzie I.

Przykład VIII . Do 1000 części wagowych wiskozy o własnościach jak w przykładzie I wprowadzono w drodze mieszania w ciągu 30 minut 52,5 części wagowych całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu o własnościach jak w przykładzie I. Włókna wiskozowe zawierające całkowicie shydrolizowany poliakrylonitryl formowano i wykończano jak w przykadzie IV.

Otrzymano włókna wiskozowe typu bawełnopodobnego charakteryzujące się grubością 4,25 den/ /tex, wytrzymałością w stanie sklimatyzowanym 15,9 G/tex, wydłużeniem 22,8¾ i WRV = 139¾. Standardowe włókna wiskozowe formowane w analogicznych warunkach, charakteryzowały się własnościami jak w przykładzie I.

Przykład IX . Do 10 części wagowych włókien wiskozowych zawierających całkowicie shydrolizowany poliakrylonitryl otrzymanych jak w przykładzie IV wprowadzono do 1000 części wagowych kąpieli zawierających 77 g bezwodnego Ca!^^,,/l roztworu. Obróbkę prowadzono w ciągu 3 godzin w temperaturze pokojowej, po czym włókna płukano wodą do całkowitego usunięcia niezwiązanego CaC^· Otrzymane włókna suszono w temperaturze 50“C do stałej masy.

Otrzymane włókna charakteryzowały się grubością 4,19 den/tex, wytrzymałością 20,4 G/tex, wydłużeniem 14,7¾ i WRV = 105¾.

Przykład X. Do 10 części wagowych włókien wiskozowych zawierających całkowicie shydrolizowany poliakrylonitryl otrzymanych jak w przykładzie IV wprowadzono do 1000 części wagowych roztworu formaliny zawierającej 37¾ formaldehydu. Obróbkę prowadzono w ciągu 24 godzin w temperaturze pokojowej, po czym włókna płukano wodą do całkowitego odmycia od formaliny. Otrzymane włókna suszono w temperaturze 50*C do stałej masy.

Otrzymane włókna charakteryzowały się grubością 2,07 den/tex, wytrzymałością 12,1 G/tex, wydłużeniem 25¾ i WRV = 134¾.

Przykład XI . Do 10 części wagowych włókien wiskozowych zawierających całkowicie shydrolizowany poliakrylonitryl otrzymanych jak w przykładzie IV wprowadzono do 1000 części wagowych kąpieli składającej się z mieszaniny 30¾ objętościowych acetonu i 70¾ objętościowych wody. Obróbkę prowadzono w temperaturze pokojowej w ciągu 3 godzin, po czym włókna wydzielano w kąpieli i suszono do stałej masy w temperaturze 50°C.

154 833

Sposób wytwarzania włókien wiskozowych o polepszonych własnościach według wynalazku polega również na tym, że z roztworu przędzalniczego zawierającego wiskozę oraz polimer w postaci całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu formuje się w znany sposób włókna wiskozowe, które następnie poddaje się w etapie wykończenia procesowi polegającemu na działaniu na włókna czynników sieciujących w postaci związków nieorganicznych, jak chlorek wapniowy, siarczan magnezowy czy siarczan miedziowy bądź związków organicznych jak epichlorohydryna lub formaldehyd, stosowanych w stosunku molowym polimeru zawartego we włóknie do czynnika sieciującego od 1:0,01 do 1:1.

Zaletą włókien wiskozowych otrzymanych sposobem według wynalazku, zawierających całkowicie shydrolizowany poliakrylonitryl bez zawartości grup nitrylowych jest to, że charakteryzują się znacznie wyższą chłonnością wilgoci uzależnioną od ilości zawartej w nich substancji modyfikującej oraz od warunków ich wytwarzania. W wyniku wprowadzenia do struktury włókien wiskozo wych całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu ulega zmianie system kapilarny w kierunku zwiększenia powierzchni wewnętrznej celulozy regenerowanej.

Otrzymane sposobem według wynalazku włókna wiskozowe charakteryzują się podwyższoną sorpcyjnością oraz podwyższonym powinowactwem do barwników, zwłaszcza zasadowych, co wynika z obec ności hydrolizowanego poliakrylonitrylu zawierającego grupy karboksylowe. Własność powyższa umożliwia między innymi wspólne barwienie w mieszankach z włóknami wełnianymi czy poliamidowymi. Nadto zawartość całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu zapewnia zwiększenie zdolnoś ci do wiązania szeregu substancji i związków chemicznych.

Równocześnie sposób według wynalazku zezwala na sieciowanie lub tworzenie nierozpuszczalnych w wodzie soli w strukturze celulozy regenerowanej tworzących włókna wiskozowe w drodze reakcji między innymi z formaldehydem, epichlorohydryną oraz chlorkiem wapniowym. Sposób według wynalazku umożliwia wytwarzanie włókien zawierających w swej strukturze specyficzny układ hydrożelu, tworzony bezpośrednio w trakcie formowania, wykończania bądź w drodze specjalnej obróbki dodatkowej.

Zaletą sposobu jest także stosowanie całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu nie posiadającego grup nitrylowych, a odznaczających się tylko obecnością ugrupowań amidowych i karboksylowych. Całkowicie shydrolizowany poliakrylonitryl odznacza się większą stabilnością, lepszą rozpuszczalnością i mieszalnością z wiskozą oraz budową chemiczną i strukturą, w porównaniu do częściowo hydrolizowanego poliakrylonitrylu. Wytworzone sposobem według wynalazku włókna wiskozowe zawierające całkowicie shydrolizowany poliakrylonitryl, charakteryzują się wysoką sorpcyjnością i możliwością modyfikacji w etapie wykończania, między innymi solami metali alkalicznych lub związkami sieciującymi.

Zastosowanie we włóknach wiskozowych otrzymanych sposobem według wynalazku całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu zezwala na otrzymanie produktu pozbawionego obecności wyjściowego monomeru. Umożliwia to zastosowanie takich włókien wiskozowych między innymi do celów medycznych.

Sposób według wynalazku umożliwia znaczną poprawę przebiegu formowania włókien wiskozowych w wyniku obecności w nich całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu zwiększającego w wyraźny sposób wytrzymałość włókien. Tak otrzymane włókna wiskozowe znajdują zastosowanie w charakterze wyrobów o podwyższonej sorpcyjności, w medycynie, przemyśle włókienniczym oraz jako materiał sorpcyjny w technice.

Sposób według wynalazku bliżej ilustrują niżej podane przykłady.

Przykład I. Do 1000 części wagowych wiskozy zawierającej 8,4% wagowych celulozy wprowadzono w drodze mieszania, w ciągu 30 minut 262,5 części wagowych całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu w postaci wodnego, alkalicznego roztworu tego polimeru o stężeniu 8% wagowych i pH = 13,5, zawierającego grupy amidowe i karboksylowe w stosunku równym 0,05:1.

154 833

Otrzymaną modyfikowaną wiskozę charakteryzującą się zawartością celulozy równą 6,3¾ wagowych, hydrolizowanego poliakrylonitrylu - 2,1¾ wagowych, wodorotlenku sodowego - 6,2¾ wagowych, siarki - 1,9¾ wagowych, lepkości - 25 sekund i dojrzałości 9,6'K, filtrowano na filtrze talerzowym z poczwórnym układem filtracyjnym składającym się z flaneli BT i wełny BT. Następnie formowano cięte włókna wiskozowe do kąpieli przędzalniczej zawierającej kwas siarkowy w ilości 92 g/1, siarczan sodowy - 184 g/1 i siarczan cynkowy - 13,5 g/1, o masie właściwej 1,21 kg/1 i temperaturze 38°C, oraz stosowano kąpiel plastyfikującą o składzie: 6,6 g/1 kwasu siarkowego i

2,3 g/1 siarczanu cynkowego i tempera turze 85°C.

Cięte włókna wiskozowe zawierające hydrolizowany poliakrylonitryl formowano za pomocą dysz przędzalniczych zawierających po 2400 otworków, o średnicy 90 mm, przy szybkości formowania 38 m/minutę i rozciągu równym 45¾. Wytworzone włókna wiskozowe poddano standardowemu procesowi wykończenia i suszeniu charakterystycznemu dla tego typu włókien.

Otrzymano włókna wiskozowe, typu wełnopodobnego zawierające 6¾ wagowych całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu, które charakteryzowały się grubością równą 2,76 den/tex, wytrzymałością w stanie sklimatyzowanym 16,8 G/tex, wydłużeniem 16,0¾ oraz wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV = 320%, przy czym odznaczały się znacznie wyższą wybarwialnością barwnikami zasadowymi niż analogiczne włókna standardowe. Standardowe włókna wiskozowe formowane w analogicznych warunkach charakteryzowały się grubością 3,64 den/tex, wytrzymałością w stanie sklimatyzowanym 25,2 G/tex, wydłużeniem 20,4¾ i wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV = 70,1¾.

Przykład II. Roztwór przędzalniczy o składzie jak w przykładzie I formowano do kąpieli przędzalniczej oraz rozciągano w kąpieli plastyfikacyjnej jak w przykładzie I, stosując dysze przędzalnicze o 6000 otworkach o średnicy 90 mm i rozciąg równy 45¾. które zapewniały otrzymanie ciętych włókien wiskozowych typu bawełnopodobnego, poddawano standardowemu procesowi wykończenia i suszeniu charakterystycznemu dla tego typu włókien.

Otrzymane włókna wiskozowe typu bawełnopodobnego zawierały 5¾ całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu i charakteryzowały się grubością równą 1,29 den/tex, wytrzymałością w stanie sklimatyzowanym 18,0 G/tex, wydłużeniem 16,2¾ i wskaźnikiem wtórnego pęcznienia WRV - 290¾. Standardowe włókna wiskozowe formowane w analogicznych warunkach charakteryzowały się własnościami jak w przykładzie I.

Przykład III . Roztwór przędzalniczy o składzie jak w przykładzie I formowano do kąpieli przędzalniczej oraz rozciągano w kąpieli plastyfikacyjnej jak w przykładzie II przy zachowaniu rozciągu równego 55 - 60¾. Wytworzone cięte włókna wiskozowe typu bawełnopodobnego poddano standardowemu procesowi wykończenia i suszeniu charakterystycznemu dla typu włókien.

Otrzymane włókna wiskozowe typu bawełnopodobnego, zawierające 5,5¾ całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu, charakteryzowały się grubością równą 1,18 den/tex, wytrzymałością w stanie sklimatyzowanym 24,7 G/tex, wydłużeniem 13,7¾ i WRV = 185¾. Standardowe włókna wiskozowe formowane w analogicznych warunkach charakteryzowały się własnościami jak w przykładzie I

Przykład IV. Roztwór przędzalniczy o składzie jak w przykładzie I formowano do kąpieli przędzalniczej oraz rozciągano w kąpieli plastyfikacyjnej jak w przykładzie II przy zachowaniu rozciągu równego 68¾. Wytworzone cięte włókna wiskozowe typu bawełnopodobnego poddano standardowemu wykończeniu i suszeniu charakterystycznemu dla tego typu włókien.

Otrzymane włókna wiskozowe typu bawełnopodobnego zawierały 6-6,5¾ całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu, charakteryzowały się grubością równą 1,20 den/tex, wytrzymałością w stanie sklimatyzowanym 24,9 G/tex, wydłużeniem 13,0¾ i WRV = 100¾. Standardowe włókna wiskozowe formowane w analogicznych warunkach charakteryzowały się własnościami jak w przykładzie I.

Przykład V. Do 1000 części wagowych wiskozy o własnościach z przykładu I wprowadzono w drodze mieszania w ciągu 30 minut 52,5 części wagowych całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu o własnościach z przykładu I. Włókna wiskozowe zawierające hydrolizowany poliakrylonitryl formowano i wykończano jak w przykładzie I.

154 833

Otrzymane włókna charakteryzowały się grubością 1,65 den/tex, wytrzymałością 16,7 G/tex i wydłużeniem 19,2¾ oraz WRV = 166¾.

Przykład XII . Do 10 części Wagowych włókien wiskozowych zawierających całkowicie shydrolizowany poliakrylonitryl otrzymanych jak w przykładzie IV wprowadzono do 500 części Wagowych kąpieli zawierającej 15¾ roztwór wodny NaOH. Obróbkę prowadzono w temperaturze pokojowej w ciągu 2 godzin, po czym włókna płukano wodą i poddawano ogrzewaniu w 1000 częściach wagowych wody w temperaturze 70°C w ciągu 3 godzin. Włókna po obróbce suszono w temperaturze 50°C do stałej masy.

Otrzymano włókna charakteryzujące się grubością 1,28 den/tex i WRV = 136¾.

Przykład XIII . Do 10 części wagowych włókien wiskozowych otrzymanych jak w przy kładzie X wprowadzono do 500 części wagowych kąpieli zawierającej 15¾ wodny roztwór NaDH. Obróbkę prowadzono w temperaturze 95°C w ciągu 2 godzin, po czym włókna płukano zimną wodą i poddawano ogrzewaniu w 1000 częściach wagowych wody w temperaturze 80°C w ciągu 4 godzin. Otrzymane włókna suszono w temperaturze 50°C do stałej masy.

Otrzymano włókna charakteryzujące się wartością WRV = 146¾.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania włókien wiskozowych o polepszonych własnościach w drodze wprowadzania do wiskozy dodatku modyfikującego na bazie polimerów akrylowych, zwłaszcza hydrolizowanego poliakrylonitrylu, znamienny tym, że dodatek modyfikujący wprowadza się w drodze mieszania lub wtrysku, bezpośrednio przed formowaniem włókna, w ilości 0,1 - 40¾ wagowych polimeru, w stosunku do masy celulozy zawartej w wiskozie, w postaci całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu o stosunku zawartości grup amidowych do karboksylowych równym od 0 do 1, w postaci stałej lub wodnego roztworu polimeru o odczynie alkalicznym lub obojętnym, zawierającym 0,1 - 30¾ wagowych polimeru, a następnie formuje się w znany sposób w włókna wiskozowe oraz poddaje się znanemu procesowi wykończenia.
2. Sposób według zastrz.l, znamienny tym, że uformowane włókna wiskozowe poddaje się w etapie wykończenia procesowi polegającemu na intensywnej obróbce za pomocą kąpieli wodnych, zwłaszcza o odczynie alkalicznym, zawierających wodorotlenki metali alkalicznych, bądź ich soli ze słabymi kwasami, jak wodorotlenek sodowy czy węglan sodowy, o stężeniu 0,1 - 20¾ wagowych w temperaturze 10 - 100“C, do otrzymania włókien wiskozowych o zawartości 0,01 - 1¾ wagowych całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu oraz o wskaźniku wtórnego pęcznienia wyższym niż 100¾.
3. Sposób według zastrz.l, znamienny tym, że roztwór przędzalniczy złożony z wiskozy oraz polimeru w postaci całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu formuje się do kwaśnej kąpieli przędzalniczej zawierającej nieorganiczne związki sieciujące, jak siarczan magnezowy czy chlorek wapniowy w stosunku molowym hydrolizowanego poliakrylonitrylu zawartego we włóknach do związku sieciującego od- 1:0,01 do 1:1, po czym otrzymane włókna wiskozowe poddaje się w znany sposób wykończeniu.
4. Sposób według zastrz.l, znamienny tym, że z roztworu przędzalniczego zawierającego wiskozę oraz polimer w postaci całkowicie shydrolizowanego poliakrylonitrylu formuje się w znany sposób włókna wiskozowe, które następnie poddaje się w etapie wykończenia, procesowi polegającemu na działaniu na włókna czynników sieciujących w postaci związków nieorganicznych, jak chlorek wapniowy, siarczan magnezowy czy siarczan miedziowy bądź związków organicznych jak epichlorohydryna lub formaldehyd, stosowanych w stosunku molowym polimeru zawar tego we włóknie do czynnika sieciującego od 1:0,01 do 1:1.

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 3000 zł