PL156056B1 - Aparat do wewnętrznych zespoleń bliższego końca kości udowej i sposób mocowania aparatu do wewnętrznych zespoleń bliższego końca kości udowej - Google Patents

Abstract

1. Aparat do wewnętrznych zespoleń bliższego końca kości udowej, znamienny tym, że składa się z korpusu (1) w kształcie tulei, w którym znajduje się prowadnica wewnętrzna (2) z umieszczoną śrubą rozpierającą (5), przy czym na jednym końcu korpusu (1) znajdują się szczęki rozpierające (4) a na drugim końcu osadzona jest płytka (3). 3. Sposób mocowania aparatu do wewnętrznych zespoleń bliższego końca kości udowej, znamienny tym, że korpus (1) wraz z prowadnicą wewnętrzną (2) ze szczękami (4) oraz śrubą rozpierającą (5) umieszcza się w kanale szyjki i główki kości udowej a płytkę (3) mocuje się bezpośrednio do trzonu kości udowej lub w pewnej odległości od trzonu za pomocą wkrętów (12) i nakrętek kontrujących (13).

Description

Przedmiotem wynalazku jest aparat do wewnętrznych zespoleń bliższego końca kości udowej i sposób jego mocowania mający zastosowanie w ortopedii i traumatologii przy leczeniu uszkodzeń bliższego końca kości udowej.

Uszkodzenia bliższego końca kości udowej wy stępują najczęściej u ludzi w podeszłym wieku i zawsze stwarzają trudności lecznicze, co w konsekwencji może doprowadzić do zgonu.

Z prospektu Form Mo. Y-BMT-020/041085 firmy BIOMET Iinc.Warsaw, Indiana 46580 USA,/ znane jest zespolenie nazywane śrubą RICHARDS'a, które ma sztywne połączenie trzonowo-szyjkowe.

Nie jest znane zespolenie, które posiadałoby cechy śruby RICHARDS'a, a jednocześnie umożliwiałoby fizjologiczne zachowanie się bliższego końca kości udowej.

Aparat do zewnętrznych zespoleń bliższego końca kości udowej według wynalazku składa się z korpusu w kształcie tulei, w którym znajduje się prowadnica wewnętrzna z umieszczoną śrubą rozpierającą, przy czym na jednym końcu korpusu znajdują się szczęki rozpierające a na drugim końcu osadzona jest płytka.

Sposób mocowania aparatu do wewnętrznych zespoleń bliższego końca kości udowej według wynalazku polega na tym, że korpus wraz z prowadnicą wewnętrzną ze szczękami rozpierającymi oraz śrubą rozpierającą umieszcza się w kanale szyjki i główki kości udowej a płytkę mocuje się do trzonu kości udowej bezpośrednio tak aby przylegała do niego lub w pewnej odległości korzystnie małej od trzonu na kości udowej za pomocą wkrętów i nakrętek kontrujących.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładzie wykonania na rysunku, na którym przedstawia aparat według wynalazku w stanie rozłożonym, a fig. 2 fragment korpusu, na który zakładana jest płytka.

Korpus 1 posiada przelotowy otwór, w który wprowadza się prowadnicę wewnętrzną 2 z podłużnym rowkiem 6 oraz dwoma do czterech szczękami rozpierającymi 4, na których powierzchni zewnętrznej znajdują się rowki 7 zapewniające lepsze zakotwiczenie aparatu w kanale główki. Za pomocą śruby 5 zakończonej stożkową końcówką 8 oraz wyposażoną w gwint 9 powoduje się przy jej wkręcaniu rozwarcie szczęk 4 a tym samym dociąganie do siebie odłamów bliższego końca kości udowej. Płytka 3 posiadająca korzystnie owalno-prostokątny otwór 10

156 056 nałożona jest na odpowiednio ukształtowaną końcówkę 11 korpusu 1. Płytka 3 posiada ponadto na swej długości otwory 14 przez które wprowadza się wkręty kostne 12 mocujące płytkę bezpośrednio do trzonu kości udowej. Do umieszczenia płytki w pewnej odległości od trzonu kości udowej służą nakrętki kontrujące 13. Prowadnice 2 i korpus 1 nie posiadają możliwości wzajemnego obrotu. Śruba rozpierająca 5 służy do rozwarcia szczęk w główce kości udowej dzięki czemu dociąga odłamy do siebie.

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.

Cena 3000 zł

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Aparat do wewnętrznych zespoleń bliższego końca kości udowej, znamienny tym, że składa się z korpusu (1) w kształcie tulei, w którym znajduje się prowadnica wewnętrzna (2) z umieszczoną śrubą rozpierającą (5), przy czym na jednym końcu korpusu (1) znajdują się szczęki rozpierające (4) a na drugim końcu osadzona jest płytka (3).

2. Aparat do wewnętrznych zespoleń według zastrz. 1, znamienny tym, że płytka (3) na krótszym odgiętym końcu wyposażona jest korzystnie w owalno-prostokątny otwór (10) umożliwiający założenia płytki w odpowiednio do otworów (10) ukształtowaną końcówkę (11) korpusu (1)

3. Sposób mocowania aparatu do wewnętrznych zespoleń bliższego końca kości udowej, znamienny tym, że korpus (1) wraz z prowadnicą wewnętrzną (2) ze szczękami (4) oraz śrubą rozpierającą (5) umieszcza się w kanale szyjki i główki kości udowej a płytkę (3) mocuje się bezpośrednio do trzonu kości udowej lub w pewnej odległości od trzonu za pomocą wkrętów (12) i nakrętek kontrujących (13).