PL156058B1 - Stabilizator zewnętrzny do zespolenia bliższego końca kości udowej i sposób jego mocowania - Google Patents

Abstract

1. Stabilizator zewnętrzny do zespolenia bliższego końca kości udowej, znamienny tym, że składa się z nośnika (1) i dźwigni (4) połączonej z nośnikiem (1) przegubem płaskim (2). 4. Sposób mocowania stabilizatora, znamienny tym, że nośnik (1) mocuje się korzystnie na co najmniej dwóch wszczepach wkręconych w trzon kości udowej.

Description

Przedmiotem wynalazku jest stabilizator zewnętrzny do zespolenia bliższego końca kości udowej i sposób jego mocowania mający zastosowanie ortopedii i traumatologii szczególnie przy leczeniu złamań szyjki lub złamań podkrętarzowych kości udowej.

Około 30-40% złamań u ludzi w podeszłym wieku to złamania bliższego końca kości udowej co jest ważnym problemem społecznym. Dotychczasowy sposób leczenia i stosowane w tym celu środki techniczne nie zapewniają dobrej stabilizacji i leczenia bezgipsowego.

Nie jest znane zespolenie, które byłoby stabilne, zapewniało leczenie bezgipsowe złamań bliższego końca kości udowej i było układem zewnętrznym.

Stabilizator zewnętrzny do zespolenia bliższego końca kości udowej według wynalazku składa się z nośnika połączonego z dźwignią przegubem płaskim. Do dźwigni za pomocą zacisku mocowane są wszczepy wprowadzone w odłamy kostne bliższego końca kości udowej.

Sposób mocowania stabilizatora zewnętrznego do zespolenia bliższego końca kości udowej polega na tym, że nośnik mocuje się korzystnie na dwóch do czterech wszczepach wkręconych w trzon kości udowej.

Cechą charakterystyczną stabilizatora według wynalazku jest to, że stabilizacja odłamów kostnych może nastąpić pod różnymi kątami w dwóch prostopadłych do siebie płaszczyznach.

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat nematyczny stabilizatora a fig. 2 - możliwą regulację w płaszczyźnie poprzecznej do osi po dłuższej kości udowej wszczepów wprowadzonych w odłamy kostne.

Nośnik 1 stabilizatora umocowany za pomocą zacisku 2 na korzystnie dwóch do czterech wszczepach kostnych 3 wkręconych w trzon kości udowej 10 połączony jest przegubem płaskim 7 z dźwignią 4. Nośnik 1 wyposażony jest w nagwintowany otwór 12, w który wprowadzono śrubę regulacyjną 8 blokowaną nakrętką 9. Dźwignia 4 wyposażona w element przegubu płaskiego 7 opiera się swym końcem o zakończenie śruby 8. Pokręcenie śruby 8 ustala kąt nachylenia a dźwigni 4 względem nośnika 1 uznany za operatora za najkorzystniejszy. Z dźwignią 4 związane są zaciskiem 5 dwa wszczepy 6 wyposażone w specjalny gwint wprowadzone w odłam kostny 11.

Zacisk 5 umożliwia ustalanie kąta β w płaszczyźnie poprzecznej do osi podłużnej kości udowej uznanego za operatora za najkorzystniejszy.

Po zaciśnięciu wszczepów 3 na nośniku 1 a wszczepów 6 na dźwigni 4 za pomocą zacisków odpowiednio 2 i 5 oraz przegubu płaskiego 7 i nakrętki 9 na śrubie 7 następuje unieruchomienie stabilizatora pod korzystnymi kątami a i β.

Λ... a

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.

Cena 3000 zł

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Stabilizator zewnętrzny do zespolenia bliższego końca kości udowej, znamienny tym, że składa się z nośnika (1) i dźwigni (4) połączonej z nośnikiem (1) przegubem płaskim (2).
2. 2. Stabilizator zewnętrzny według zastrz. 1, znamienny tym, że dźwignia (4) wyposażona jest w dwa końce, z których jeden opiera się o koniec śruby (8) wkręconej w gwintowany otwór (12) nośnika (1), a na drugim końcu znajduje się zacisk (5) mocujący wszczepy kostne (6).
3. 3. Stabilizator zewnętrzny według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że do blokowania kąta pomiędzy nośnikiem (1) a dźwignią (4) służy nakrętka (9).
4. 4. Sposób mocowania stabilizatora, znamienny tym, że nośnik (1) mocuje się korzystnie na co najmniej dwóch wszczepach wkręconych w trzon kości udowej.