PL156428B1 - Górnicza obudowa podporowo-osłonowa - Google Patents

Abstract

G ó r n ic z a o b u d o w a p o d p o r o w o - ^ o s ł o n o w a z u k ła d e m lem n isk ato w y ch łączn ik ó w łączący ch o d z a w a ło w ą o sło n ę ze spągn icą, p rzy czym p rz e g u b o d o cio so w eg o łączn ik a o d stro n y sp ąg n icy je st p rzesu w n y w zględ em sp ąg n icy z k ie ru n k ie m p rzesu w u w za sa ­ dzie zg o d n y m ze w zd łu żn ą osią sekcji o b u d o ­ w y i w sp o m n ia n y p rz e g u b łączy się z w a h a ­ czem z a m o c o w a n y m d ru g im k o ń cem d o sp ąg ­ nicy, k tó ry to w ah acz je st zw iązan y z u rz ą ­ dzen iem w p o sta c i h y d rau liczn y ch siłow ników u sta la ją c y c h p o d a tn ie z o k re ślo n ą siłą p o ło ż e ­ nie w ah acza w zględem sp ąg n icy w zależności o d p o ło ż e n ia stro p n ic y , znamienny tym, że w ym ienne lem n isk ato w e łączn ik i (1, 2) o raz w ym ien n y w ah acz (3) m a ją odległości m iędzy osiam i p rzeg u b ó w sp ełn iające zależności

Description

Przedmiotem wynalazku jest górnicza obudowa podporow-o-osłonowa z układem lemniskatowych łączników łączących odzawałową osłonę ze spągnicą, przy czym przegub odociosowego łącznika od strony spągnicy jest przesuwny względem spągnicy z kierunkiem przesuwu w zasadzie zgodnym ze wzdłużną osią sekcji obudowy i wspomniany przegub łączy się z wahaczem zamocowanym drugim końcem do spągnicy, który to wahacz jest związany z urządzeniem w postaci hydraulicznych siłowników ustalających podatnie z określoną siłą położenie wahacza względem spągnicy w zależności od położenia stropnicy.

Znana z polskiego opisu patentowego nr 137 194 grónicza obudowa podporowo osłonowa ma układ lemniskatowy, którego łącznik odociosowy jest połączony ze spągnicą pośrednio za pomocą wahacza. Wahacz jest zamocowany przegubowo jednym końcem do spągnicy, a drugim końcem łączy się przegubowo z końcem lemniskatowego łącznika odociosowego. Wahacz jest podparty urządzeniem ustalającym jego położenie względem spągnicy, w szczególności synchronizującym wychylenie wahacza z pozycji prostopadłej do podstawy spągnicy w zależności od położenia stropnicy względem spągnicy. Wychylenia wahacza zmieniają położenie dolnego przegubu odociosowego łącznika lemniskatowego. Ma to ten skutek, że zostaje wyeliminowany bądź ograniczony ruch stropnicy w kierunku równoległym do spągnicy. Mechanizm lemniskatowy pozbawiony wahacza powoduje bowiem ruch złożony stropnicy w trakcie jej unoszenia lub opuszczania. Ruch ten składa się z ruchu prostopadłego do podstawy spągnicy i ruchu równoległego do tej podstawy. Rezultatem tych dwóch ruchów jest ruch stropnicy po krzywej zwanej lemniskatą. Równoległe przesunięcie stropnicy względem spągnicy wywołuje niekorzystne zjawiska wpływające na stabilność obudowy, czyli jej tendencję do przechylania się w płaszczyźnie prostopadłej do czoła ściany, zwłaszcza w czasie rozpierania obudowy. Jest również związana z występowaniem bardzo dużych sił w przegubach obudowy. Powoduje nierównomierne obciążenie spągu wzdłuż spągnicy i niekorzystne oddziaływanie stropnicy na skały stropu powodujące kruszenie tych skał na skutek oddziaływania na skały w stropie siłą równoległą do powierzchni stropu. Wreszcie innym niekorzystnym zjawiskiem powstającym w wyniku ruchu stropnicy wzdłuż stropu jest zmiana szerokości ścieżki, to znaczy odległości stropnicy od czoła ściany.

W zależności od wysokości na jakiej znajduje się stropnica względem spągnicy odległość ta jest większa lub mniejsza i w skrajnym przypadku odległość ta może być taka duża, iż przekroczy graniczną dopuszczalną szerokość odsłonięcia stropu, co zagraża obwałem skał stropowych w obszarze ścieżki. Występuje to przy dużym wzniesieniu stropnicy. Przy niskich położeniach stropnicy wspomniana ścieżka może okazać się tak wąska, że organ urabiający kombajnu może zahaczać nożami o koniec stropnicy. Wahacz, w który jest zaopatrzona znana obudowa zapobiega ruchom stropnicy wzdłuż stropu, ale skuteczność działania wahacza ogranicza się do wąskiego zakresu zmian wysokości stropnicy nad spągnicą.

Celem wynalazku jest obudowa nadająca się do stosowania w rozległym obszarze wysokości, której stropnica po zetknięciu ze stropem z określoną siłą, jak też naciskana przez strop z określoną siłą wykonuje ruch tylko prostopadły do spągnicy.

Cel wynalazku został osiągnięty przez dostosowanie obudowy do szerokiego zakresu wysokości jej działania przy zachowaniu tylko prostopadłego ruchu spągnicy obciążonej z określoną siłą do spągnicy, a mianowicie przez stosowanie lemniskatowych łączników i wahacza o zróżnicowanych długościach w zależności od przyjętego zakresu wysokości w jakich pracuje obudowa. Przy tym wymienne lemniskatowe łączniki i wahacze spełniają szczególne proporcje ich długości. I tak odległość między osiami przegubów obydwu lemniskatowych łączników w stosunku do maksymalnej i minimalnej wysokości stropnicy spełniają zależności

Ll h

(ll--0llh1±0,15;

L2 h

(=(-0,10)^(^,15 oraz

Ll (0,1 + 0,09H)±0,10;

= (0,1 + 0,09H)±0,10

156 428 gdzie Ll i L2 są odległościami między osiami przegubów lemniskatowych łączników, h jest minimalnym wzniesieniem stropnicy nad spągnicą, H jest maksymalnym wzniesieniem stropnicy nad spągnicą. Ponadto są spełnione następujące proporcje

L4 h

oraz

L4

H (0,66-0,14h)±0,10;

0,21±0,10;

_ = (0,66-0,14h)±0,10 h ^=0,2^0,10,

H gdzie L4 jest odległością między osiami przegubów w wahaczu, a L5 jest odległością między osią przegubu łączącego wahacz ze spągnicą a osią przegubu łączącego odzawałowy lemniskatowy łącznik ze spągnicą. Jednocześnie zachowany jest warunek, że ^L2 + ^L3 = ±00,15,

H gdzie L3 jest długością odzawałowej osłony mierzonej od osi przegubu łączącego osłonę ze stropnicą do przegubu odzawałowego lemniskatowego łącznika wiążącego łącznik z odzawałową osłoną. Urządzenie ustalające podatnie z określoną siłą położenie wahacza względem spągnicy ma cylinder rozdzielony środkową ścianą na dwie komory, a w każdej komorze cylindra ma tłok, przy czym w pozycji początkowej urządzenia tłok w jednej z komór jest dosunięty do środkowej ściany, a tłok w drugiej komorze jest odsunięty od środkowej ściany o skok s. Omawiane urządzenie może mieć w jednej z komór wkładkę ograniczającą dosunięcie jednego z tłoków do środkowej ściany lub ograniczającą odsunięcie drugiego tłoka od środkowej ściany, a przez to zmieniającą wyjściowe wychylenie wahacza od położenia prostopadłego do roboczej powierzchni spągnicy, a tym samym zmieniającą położenie krzywej lemniskatowej ruchu stropnicy względem czoła wyrobiska.

Obudowa według wynalazku ma trzy istotne zalety, a to dzięki urządzeniu ustalającemu położenie wahacza, stropnica obudowy w chwili, gdy stykając się z określoną siłą ze stropem, porusza się tylko prostopadle do spągnicy, czyli nie przesuwa się po stropie, oraz przez wymianę lemniskatowych łączników i wahacza, stropnica będzie zachowywać właściwości ruchowe, mimo zmiany zakresu wysokości jej działania, pod warunkiem zachowania przewidzianych proporcji między długościowymi wymiarami wymienionych na inne lemniskatowych łączników i wahaczy, oraz przez zastosowanie wkładki w podwójnym siłowniku hydraulicznym łączącym wahacz ze spągnicą można ustalić wyjściowe położenie wahacza jest odchylone w prawo lub w lewo od pionu, a tym samym w zależności od potrzeb rozszerzać lub zwężać ścieżkę kombajnową to jest odległość końca stropnicy od czoła ściany. Pierwsza z tych zalet wynika stąd, że urządzenie w postaci podwójnego siłownika, eliminuje przesuwanie się stropnicy wzdłuż stropu. Ten ruch stropnicy, do którego ma ona tendencję w związku z układem lemniskatowym, zostaje zniwelowany przez wychylenie wahacza, czyli przez zmianę charakterystyki układu lemniskatowego spowodowaną zmianą położenia dolnego przegubu odociosowego lemniskatowego łącznika. W wyniku tego poprawia się stateczność podłużna obudowy. W przypadku bowiem ruchu obciążonej stropnicy wzdłuż stropu w kierunku zawału powstaje siła tarcia odchylająca siłą naporu stropu ku przedniej części spągnicy.

W odbudowie według wynalazku dzięki urządzeniu w postaci podwójnego cylindra łączącego podatnie z określoną siłą wahacz ze spągnicą siła sprzężenia ciernego stropnicy ze stropem ograniczona została do takiej wielkości, która zapewnia iż wypadkowa siła działająca na stropnicę jest odchylona od pionu o niewielki kąt i działa na spągnicę, w odległości korzystnie oddalonej od jej końców, tym samym powodując korzystny rozkład nacisków na spąg i zapewniając stateczność podłużną obudowy zarówno w czasie rozpierania obudowy jak i nacisku skał stropowych na obudowę. Wyeliminowanie ruchu stropnicy wzdłuż stropu powoduje, że skały stropu nie ulegają

156 428 kruszeniu pod wpływem naprężeń równoległych do powierzchni stropu, a wywołanych wspomnianą siłą tarcia. Wreszcie wyeliminowanie tego ruchu powoduje zachowanie ścieżki o stałej szerokości wymaganej względami bezpieczeństwa i urabiania organem kombajnu. Druga istotna zaleta obudowy według wynalazku, a to możliwość zmiany zakresu wysokości obudowy przy zachowaniu wszystkich jej zalet wyliczonych poprzednio, wynika z prostoty zmiany tego zakresu wysokości. Wystarcza bowiem wymiana lemniskatowych łączników i wahacza, zachowując proporcje określone przez wynalazek. Wymiany tej można bowiem dokonać w kopalni, co pozwala na stosowanie jednej i tej samej obudowy w różniących się miąższością pokładach. Powoduje to zmniejszenie liczby typów obudów użytkowanych w jednej i tej samej kopalni, a to ma duże znaczenie dla uproszczenia gospodarki remontowej, przechowywania części zamiennych i dla przeszkolenia załogi. Również producent ma korzyści, gdyż wytwarzając w zasadzie jeden typ obudowy, może ją łatwo przystosować do zróżnicowanych wymagań nabywcy. Trzecia istotna zaleta polegająca na zmianie odległości końca stropnicy od czoła ściany przez zastosowanie wkładki w siłowniku łączącym wahacz ze spągnicą pozwala dostosować obudowę do warunków stropowych to jest zmniejszać szerokość ścieżki dla stropów słabych i poszerzać dla stropów mocnych. Poszerzenie ścieżki kombajnowej pozwala w prżypadku pracy na miękkich i pofałdowanych spągach uniknąć kolizji organu roboczego ze stropnicą wynikającej z możliwości odchylenia się przenośnika i kombajnu od pionu.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania przedstawiono na rysunku gdzie fig. 1 jest widokiem z boku obudowy z zaznaczonymi linią przerywaną wymiennymi elementami, fig. 2 -wykresem lemniskatowych trajektorii obudowy przy zastosowaniu różnych lemniskatowych łączników, wahacza i wkładki, fig. 3 - przekrojem wzdłużnym przez siłownik podtrzymujący wahacz gdzie w cylindrze umieszczono wkładkę pod jednym z tłoków, fig. 4 - wzdłużnym przekrojem przez hydrauliczny siłownik podtrzymujący wahacz, w którym wkładkę umieszczono w jednym z cylindrów po stronie tłoczyska.

Spągnicą 4 jest belką przenoszącą siły działające od stropnicy 11 i osłony 12 poprzez stojaki 13 i 14 oraz poprzez odociosowy łącznik 1, odzawałowy łącznik 2, wahacz 3 i pośrednio poprzez siłownik 5. Stojak 13 wspiera się bezpośrednio jednym końcem o spągnicą 4 a drugim końcem o stropnicę 11 i łączy się z nimi za pomocą przegubów odpowiednio 15 i 16, tak że może się przechylać swobodnie względem spągnicy 4 i stropnicy 11 w płaszczyźnie pionowej prostopadłej do czoła ściany 17. Tylny stojak 14 jest zamocowany do osłony 12 odzawałowej i odzawałowego łącznika 2 za pośrednictwem przegubów 18 i 19 tak, że może się on wychylać w płaszczyźnie pionowej prostopadłej do czoła ściany 17. Odzawałowa osłona 12 jest połączona ze stropnicą 11 za pomocą przegubu 20. Odociosowy lemniskatowy łącznik 1 jest połączony przegubem 21 z odzawałową osłoną 12 a drugim końcem za pośrednictwem przegubu 22 jest połączony z wahaczem 3. Wahacz 3 łączy się ze spągnicą 4 za pośrednictwem przegubu 23 bądź przegubu 23'. Lemniskatowy odzawałowy łącznik 2 jest połączony przegubem 24 z odzawałową osłoną 12 a jego drugi koniec jest zamocowany do spągnicy 4 za pomocą przegubu 25. Hydrauliczny siłownik 5 jest zamocowany jednym końcem do spągnicy 4 za pomocą przegubu 26 a drugim końcem za pomocą przegubu 27 jest zamocowany do wahacza 3. Odległości między poszczególnymi przegubami mają istotne znaczenie dla funkcjonowania obudowy. Odległość między osiami przegubów 20 i 24 w odzawałowej osłonie 12 oznaczano L3. Odległość między przegubami 21 i 22 w lemniskatowym odociosowym łączniku 1 oznaczono Ll. Odległość między przegubami 24 i 25 w lemniskatowym odzawałowym łączniku 2 oznaczono L2. Odległość między przegubami 25 i 23 oraz między przegubami 25 i 23' oznaczono L5. Odległość między przegubem 23 w spągnicy 4 a przegubem 22 łączącym wahacz i łącznik 1 oznaczono L4. Przednia krawędź 28 stropnicy jest oddalona od czoła ściany 17 o odcinek S. Odcinek Sjest zmienny i jego długość jest zależna od położenia stropnicy 11 względem spągnicy 4. Krawędź 28 zmienia swe położenie względem czoła 17, czyli zmienia się długość odcinka S, przy czym krawędź 28 tak jak wszystkie punkty stropnicy 11 przesuwa się po lemniskatowej trajektorii. Najwyższe położenie roboczej powierzchni 29 ponad roboczą powierzchnią 30 spągnicy oznaczono H. Najniższe położenie roboczej powierzchni 29 stropnicy 11 oznaczono h. Największa długość odcinka S jest ograniczona górniczymi przepisami bezpieczeństwa co ma zapobiegać obrywaniu się skał stropowych w tym obszarze, a co może następować przy zbyt wielkiej długości odcinka S. Ze względu na sposób współdziałania obudowy z przenośnikiem 31 i kombajnem, do stropnicy 11 jest wbudowana wysuwna stropnica 32 uruchamiana siłownikiem 33. Ponadto do

156 428 końca wysuwnej stropnicy 32 jest zamocowana wychylna stropnica 34 uruchamiana siłownikiem 35. W obudowie według przykładu wykonania zastosowano komplet wymiennych łączników 1 i 2 oraz wahacza 3. Ponadto przewidziano w spągnicy 4 dwa równoległe otwory tworzące przeguby 23 i 23'.

W przykładowym wykonaniu przewidziano zestaw umożliwiając przystosowanie obudowy do trzech różnych zakresów pracy. Przy zakresie pracy od h=l,3m do H = 3,lm przewidziano łącznik 1 o wymiarze Ll = 1,22 m, łącznik 2 o wymiarze L2=l,2m, wahacz 3 o długości L4 — 0,62 m zamocowany do spągnicy 4 przegubem 23, 23' a więc w odległości od przegubu 25 równej L5 = 0,65m, oraz długość osłony odzawałowej L3—1,9 m jednakowej dla wszystkich zakresów wysokości pracy obudowy. Przy zakresie pracy od h = 1,7 m do H = 3,7 m przewidziano łącznik 1 o długości LI =1,43 m, łącznik 2 o długości L2 = 1,59 m, wahacz 3 o długości L4 = 0,8 m osadzony w spągnicy 4 w przegubie 23, 23' odległym od przegubu 25 o L5 = 0,8 m. Przy zakresie pracy obudowy od h = 2,3 m do H = 4,1 m łącznik 1 ma długość LI = 1,78 m, łącznik 2 ma długość L2 = 2,0 m, wahacz 3 ma długość L4 — 0,8 m i jest osadzony w przegubie 23' oddalonym od przegubu 25 o odcinek L5 = 0,8 m. Z zestawienia wynika, że ogółem występują w obudowie trzy różnej długości łączniki 1 i łączniki >oraz dwa wahacze 3. Posługując się tym zestawem ogólny zakres stosowania obudowy obejmują pokłady o miąższości od 1,3 m do 4,1 m.

Siłownik 5 zawiera w połowie długości cylindra 6 ściankę 7 w wyniku czego cylinder 6 został rozdzielony na dwie komory tworząc dwa siłowniki przeciwsobne. W każdej z tych komór jest usytuowany tłok 8 i 9 odpowiednio w prawej i lewej komorze cylindra 6. Tłoczyska 36 i 37 wystają na zewnątrz cylindra w ten sposób, że jedno z nich na przykład 36 jest całkowicie wsunięte a 37 całkowicie wysunięte lub na odwrót i są zamocowane do przegubów 26 i 27. Takie usytuowanie tłoków w cylindrach 6 umożliwia zarówno skrócenie się jak i wydłużenie odległości między przegubami 26 i 27 o określony skok A a tym samym wychylenie wahacza w lewo lub prawo pod wpływem obciążeń wzdłużnych poziomych na stropnicy. Przegub 26 jest zamocowany do spągnicy 4, natomiast przegub 27 do wahacza 3. Skok A można ograniczyć umieszczając w jednej z połówek cylindra wkładkę 10.

Na figurze 3 pokazano wkładkę 10 umieszczoną w lewej komorze cylindra 6 między tłokiem 9 a ścianką 7. Jak wynika z rysunku wywołuje to wychylenie wahacza 3 wokół przegubu 23 w lewo w stosuku do położenia pionowego. Wielkość wychylenia oznaczono a. Gdy wkładkę 10 umieści się w prawej komorze cylindra 6 nad tłokiem 8 po stronie tłoczyska 36 spowoduje to wychylenie wahacza 3 w prawo wokół przegubu 23 co na fig. 4 zaznaczono kątem a. Umieszczenie w jednej z komór wkładki 10 o grubości G powoduje zmniejszenie skoku tłoka 8 lub 9 z długości A do długości A-G. Osadzenie wkładki w cylindrze powoduje zmianę położenia trajektorii lemniskatowej i jej przesunięcie o żądaną odległość w kierunku od lub do czoła ściany w zależności od miejsca zabudowy wkładki przy nieznacznej zmianie charakteru trajektorii.

Na figurze 2 przedstawiono trajektorie lemniskatowe obudowy według wynalazku dla różnych zakresów wysokości h, H co uzyskano przez wymianę łączników lemniskatowych i wahacza. Trajektornia A odpowiada zakresowi h — 2,3 m, H — 4,1 m. W tym przypadku szerokość ścieżki S zmienia się w zależności od położenia stropnicy o odcinek Sa. Umieszczenie wkładki 10 w lewej komorze cylindra 6 pod tłokiem 9 a tym samym ustawienie wahacza 3 w pozycji wyjściowej przechylonej o kąt a w lewo powoduje iż trajektoria A zostaje przesunięta ku czołu ściany 17 i przybieże położenie A' przesunięte względem położenia trajektorii A o odcinek ASa. Trajektoria B przedstawia działanie obudowy, w której zamocowano zestaw lemniskatowych łączników 1 i 2 i wahacza 3, nadający obudowie zakres działania h —1,7 m, H = 3,7 m. Zmiana odległości S przedniej krawędzi 28 stropnicy 11 od czoła ściany 17 wynosi Sb. Trajektoria C odpowiada obudowie, którą przystosowano do pracy w zakresie wysokości h=l,5m, H = 3,lm. Po umieszczeniu wkładki 10 w prawej komorze cylindra 6 nad tłokiem 8 po stronie tłoczyska 36 powoduje przesunięcie trajektorii C w położenie C' przesunięte o odcinek ASc w kierunku od czoła ściany. W zależności od zakresu wysokości działania obudowy, a więc położenia trajektorii, odległość przedniej krawędzi 28 stropnicy 11 od czoła ściany 17 będzie się zmieniać w zakresie odcinka Z, który nie może spowodować iż całkowita odległość S jest większa od wielkości odsłonięcia stropu dozwolonego ze względu na bezpieczeństwo, oraz nie będzie mniejsza od całkowitej długości odcinka S dopuszczalnej ze względu na współpracę z kombajnem. W tym drugim przypadku zbyt mały

156 428 odcinek S spowoduje, że organ roboczy kombajnu może skrawającymi nożami zaczepiać o stropnicę 11. Zastosowanie wkładek 10 pozwala na uzyskanie skorygowanej szerokości rozrzutu wszystkich trzech trajektorii mieszczącej się w granicach dopuszczalnych i pożądanych wielkości Zsk znacznie mnieszej od wielkości nieskorygowanej Z.

Rozpatrzmy działanie obudowy w zakresie wysokości działania h = 2,3m, i H = 4,l m, przy czym wkładka 10 usytuowana pod tłokiem 9 spowodowała wychylenie wahacza 3 w lewo o kąt a co oznacza, że swobodna stropnica 11, czyli nie obciążona od stropu będzie się poruszać po trajektorii A' pokazanej na fig. 2. Obudowa ma wahacz 3 zamontowany w przegubie 23' co odpowiada wybranemu zakresowi wysokości jej działania. Do obudowy wmontowano łącznik 1 długości Ll — 1,78 m, łącznik 2 długości L2 = 2,0 m, oraz wahacz 3 długości L4 = 0,8 m. W siłowniku 5, co pokazano na fig. 3, tłok 9 znajduje się w położeniu dosuniętym do wkładki 10 opierającej się o ściankę 7. Tłok 8 jest w położeniu przeciwległym, czyli opiera się o pokrywę 38. W chwili początkowej stropnica 11 jest opuszczona, czyli nie styka się ze stropem. Rozsuwając stojaki 13 i 14 powodujemy unoszenie się stropnicy 11, która do czasu zetknięcia się ze stropem porusza się po trajektorii A. Po zetknięciu się stropnicy 11 ze stropem i pojawieniu się siły między roboczą powierzchnią 29 a stropem, dalszy ruch stropnicy 11 odbywa się w kierunku prostopadłym do spągnicy 4.

Zaniknięcie ruchu stropnicy 11 równoległego do stropu w kierunku zawału następuje przez wychylanie się wahacza 3 ku czołu ściany. W rezultacie tego pod tłokiem 9 po stronie tłoczyska 37 następuje sprężenie medium hydraulicznego. Po osiągnięciu żądanego ciśnienia medium ruch tłoka 9 nastąpi przez upuszczenie medium z cylindra 6, a stropnica nadal będzie wykonywać ruch prostopadły do spągnicy 4. Po rozparciu obudowy może nastąpić wzmożony nacisk stropu i ruch stropnicy 11 w dół. Stropnica 11 będzie obniżać się prostopadle do spągnicy 4 z wykluczeniem ruchu wzdłuż stropu a to dzięki przechylaniu sią wahacza 3 tym razem w prawo. Gdy pod tłokiem 8 ciśnienie medium osiągnie ciśnienie graniczne, zawór nie pokazany na rysunku, upuści nieco medium, przez co zostanie umożliwione wychylanie się wahacza 3 w prawo.

Jeżeli obudowa ma być umieszczona następnie w wyrobisku o zakresie wysokości h = 1,3 m, i H = 3,l m, należy wymienić w niej elementy. Należy zamontować łączniki długości Ll = 1,22 m, łącznik 2 długości L-2©= 1,2 m, wahacz 3 długości L4 = 0,62m i zamocować go w otworze 23.

W czasie działania obudowy stropnica, póki nie zetknie się z siłą ze stropem, będzie poruszać się po trajektorii C. Działanie obudowy będzie takie samo, jak w przykładzie poprzednio omówionym.

Fżj. 4.

156 428

Fig.2.

Fig. i

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 5000 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Górnicza obudowa podporowo-osłonowa z układem lemniskatowych łączników łączących odzawałową osłonę ze spągnicą, przy czym przegub odociosowego łącznika od strony spągnicy jest przesuwny względem spągnicy z kierunkiem przesuwu w zasadzie zgodnym ze wzdłużną osią sekcji obudowy i wspomniany przegub łączy się z wahaczem zamocowanym drugim końcem do spągnicy, który to wahacz jest związany z urządzeniem w postaci hydraulicznych siłowników ustalających podatnie z określoną siłą położenie wahacza względem spągnicy w zależności od położenia stropnicy, znamienny tym, że wymienne lemniskatowe łączniki (1, 2) oraz wymienny wahacz (3) mają odległości między osiami przegubów spełniające zależności

   L 2 (l,]^-^^,lłi)±^015; ,52..= ⁽l,l-0,lh)±0,15 h

   (0,1+ 0,09H)±0,10; =00,1+ 0,09H)±0,10

   H gdzie Ll i L2 są odległościami między osiami przegubów (21,22,23,24) lemniskatowych łączników (1, 2), h jest minimalnym wzniesieniem roboczej powierzchni (29) stropnicy (11) nad roboczą powierzchnią (30) spągnicy (4), H jest maksymalnym wzniesieniem roboczej powierzchni (29) stropnicy (11) nad roboczą powierzchnią (30) spągnicy (4), ponadto spełniające proporcje ⁽0,66-0,14^±0,10^; -^ = (0,66-0,14^20,10 h

   0^,21 + 0^,10^; _+^L= 0^,21+0,10^,

   H gdzie L4 jest odległością między osiami przegubów (22,23,23') w wahaczu (3), a L5 jest odległością między osią przegubu (23, 23') łączącego wahacz (3) ze spągnicą (4) a osią przegubu (25) łączącego odzawałowy lemniskatowy łącznik (2) ze spągnicą (4), jednocześnie spełniające zależności ^L2 + ^L3 = l+^015^,

   H gdzie L3 jest długością odzawałowej osłony (12) mierzoną od osi przegubu (20) łączącego osłonę (22) ze stropnicą (11), do przegubu (24) odza wałowego lemniskatowego łącznika (2) łączącego łącznik (2) z odza wałową osłoną (12), przy czym siłownik (5) jest zamocowany jednym końcem do wahacza (3), a drugim końcem do spągnicy (4).
2. 2. Górnicza obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że hydrauliczny siłownik (5) ma cylinder (6) rozdzielony środkową ścianą (7), a w każdej części cylindra (6) ma tłok (8,9), przy czym w pozycji wyjściowej jeden z tłoków (8, 9) jest dosunięty do ściany (7), a drugi z tłoków (9, 8) jest dosunięty do pokrywy (38).
3. 3. Górnicza obudowa według zastrz. 2, znamienna tym, że w cylindrze (6) hydraulicznego siłownika (5) ma jedną wkładkę (10) ograniczającą skok (A) tłoka ojej grubość (G).

   156 428