Przedmiotem wynalazku niniejszego jest sposób wytwarzania cementu hydrau¬ licznego o malym ciezarze wlasciwym.Dotychczas znane sposoby wymagaly do wyrobu klinkierów z cementu portlandz¬ kiego wysokiej -temperatury topienia. We¬ dlug sposobu niniejszego stosuje sie znacz¬ nie nizsze temperatury, przez co otrzymuje sie duza oszczednosc. Ponadto produkt o- tirzymany jest nieprzepuszczalny dla wody i powietrza, odporny na morska wode, kwas, dym, gaz i wszelkie ciecze oraz jest elastyczniejszy.Nieodpornosc cementu portlandzkiego na dzialanie wody, powietrza i t. d. miala swoje zródlo w obecnosci stosunkowo du¬ zych ilosci wolnego wapna CaO, dajacego sie tylko absorbowac przez jego chemiczne zwiazanie z odpowiedniemi substancjami.Stwierdzono, ze najskuteczniejszym i naj¬ tanszym do tego celu srodkiem przy wyro¬ bie cementów jest krzemionka (Si02).Krzemionka wystepuje jednakze naogól w stanie nieaktywnym, co utrudnia jej che¬ miczne wiazanie sie z wapnem w stopniu dostatecznym, chyba, ze traktuje sie krze¬ mionke w szczególny sposób, który to spo¬ sób jest wlasnie przedmiotem wynalazku niniejszego. Do wyrobu cementu uzywa sie wedlug wynalazku tych samych skladników co przy dotychczasowych sposobach wyro¬ bu celmentu portlandzkiego, a zatem wap¬ nia, glinki lub lupku ilastego. Innych ma- terjalów nie stosuje sie. Jednak materjaly te tak sie przygotowuje, iz dostateczna ilosc krzemionki Si02 zamienia sie w krze¬ mionke chemicznie aktywna, umozliwiajac polaczenie sie z nia wapna niezaabsorbo- wanego. Wymienione materjaly, wapien, glinka lub lupek ilasty, wypala sie kazdyoddzielnie w temperaturze od 600 do 1200°C, cfzyli w temperaturze znacznie niz- szdjap^prz^j wyroine klinkierów z cemen¬ tu portlandzkiego, do czego wymagana jest bowiem znacznie wyzsza temperatura. Za¬ leca sie wypalac glinke do temperatury 800°C( a wapien az do zupelnego usuniecia kwasu weglowego. Osobne wypalanie su¬ rowców ma na celu osiagniecie najwyzszej zdolnosci reakcyjnej. Nastepnie materjaly miesza sie w stosunku, zaleznym od che¬ micznego skladu obu mineralów, a w kon¬ cu miele sie w odpowiednim mlynie, az do takiego stanu rozdrobnienia, przy którym odbywa sie chemiczne laczenie sie wapna i krzemionki (Si02). Stopien rozdrobnienia zmienia sie zaleznie od kazdorazowych wa¬ runków, a przy uzyciu sita o 50—100 o- czek na cm2 moga sie przesiac wszystkie skladniki bez pozostalosci.Nastepnie zadaje sie mieszanine odpo¬ wiednia iloscia wody lub pary wodnej i wzrusza zapomoca odpowiedniego urza¬ dzenia. Równiez i tu zalezy ilosc wody lub pary od chemicznego skladu surowców.Scisle mieszanie przy równoczesnem od¬ dzialywaniu wody Lub pary wodnej, wspie¬ rane wywiazujacem sie przy tern cieplem, moze uwolnic duze ilosci chemicznie ak¬ tywnej krzemionki, zdalnej do laczenia sie z niezaobsorbowanem wapnem. Produkt o- trzymany posiada wszystkie wlasciwosci cementu portlandzkiego i moze byc uzyty przy wszelkiego rodzaju budowlach w po¬ laczeniu z piaskiem lub innemi materjala- mi wypelniajacemu Wymieniona krzemionka chemicznie ak¬ tywna (Si02) laczy «ie z niezaahsorbowa- nem wapnem, dajac po stwardnieniu nie¬ rozpuszczalna sól krzemianu wapniowego o wzorze (CaO.Si02). Stwierdzono ponadto, iz wolne wapno bylo zawarte w masie tyl¬ ko w bardzo malych ilosciacn; moze ono byc zatem zaabsorbowane i zastapione wspomniana podwójna sola. Mozna rów¬ niez produkt z korzyscia mieszac z klinkie¬ rami z cementu portlandzkiego i razem mlec. Otrzymany cement posiada wszyst¬ kie wlasciwosci cementu portlandzkiego i jest przy tem od|porny na morska wode, kwas i inne plyny, oraz dym; jest nieprze¬ puszczalny dla wody i powietrza, plastycz¬ ny i elastyczny. Zamiast wapna mozna u- zyc innego tlenku metali ziem alkalicz¬ nych. PL PL