PL161761B1 - Aerator powierzchniowy - Google Patents

Abstract

Aerator powierzchniowy do nagazowywania cieczy, zwłaszcza ścieków, z górną tarczą zaopatrzoną w otwory oraz dolną tarczą stożkową, zakończoną lejem ssącym, znamienny tym, żę ma usytuowany z odstępem (10) pod górną tarczą (1) układ co najmniej dwóch współosiowych stożków kierujących (4, 5), pomiędzy którymi są utworzone szczeliny (11) , z tym, że dolny stożek kierujący ma kształt stożka pełnego, a pozostałe stożki kierujące mająkształt stożków ściętych, przy czym górny stożek kierujący jest połączony z górną tarczą (1) krótkimi łopatkami (6) oraz z pozostałymi stożkami kierującymi, górną tarczą (1) i dolną tarczą długimi łopatkami (7).

Description

Przedmiotem wynalazku Jest aerator powierzchniowy do nagazowywania cieczy, zwłaszcza ścieków, mający górną tarczą zaopatrzoną w otwory oraz dolną tarczą zakończoną leeem ssącym.

Aeratory są urządzeniami stosowanymi do wprowadzania gazów, zwłaszcza powietrze, do cieczy znajdujących eię w zbiornikach sztucznych lub naturalnych /stawy. Jeziora/, a także do wody bieżącej /rzeki/. Spełniają ono podwójną rolę, to Jest urządzenia wtłaczaJącego gaz do cieczy oraz urządzania zapewniającego właściwe wymieszanie nagazowywanej cieczy przy odpowiedniej burzliwości.

Aeratory różnią się między sobą budową i sposobem pracy. Aeratory powierzchniowe zasysają gaz, np. potwwe^tirze, znad powierzchni nagazowywaneJ cieczy, w odróżnieniu od aeretarów zanurzeniowych, które wprowadzają do cieczy gaz dostarczany pod jej powierzchnię dodatkowymi urządzeniami, np. bełkotkami.

Istotne znaczenie w pracy aeratorów ma ilość gazu wprowadzonego do cieczy, przy czym dodatkowo aerator muei zapewniać właściwe rozprowadzenie tego gazu. Przykładowo w komorach napowietrzania w oczyszczalniach ścieków aeratory powinny zapewniać dostateczną burzliwość dla zmniejszenia współczynnika oporu dyfuzji tlenu do ścieków lub bezpośrednio do kłaczków osadu czynnego, a jednocześnie wtłaczać do wody jak największą ..oo^ć tlenu. Zbyt mała burzlwwość i niedostateczna Hość tlenu powodują obumieranie osadu czynnego w wyniku procesów gnilnych, a wówczas sprawność oczyszczania gwałtownie spada.

Istnieje zatem zapotrzebowane na opracowanie aeratorów, które zapewniłyby wprowadzanie gazu do cieczy w ilości większej mz u przypadku aeratorów znanych, przy odpowiedniej burzliwości, a zatem miałyby lepszą zdolność lagazlwywanla.

Celem wynalazku było opracowanie aeratora spełniającego to zapotrzebowanie.

Zostało to rozwiązane, zgodnie z wynalazkiem, w ten sposób, ze aerator ma usytuowany i. pewnej odległości pod tarczą górną układ co najmniej dwóch współosiowych stożków kierujących. nędzy stozkami kierującymi są utworzone szczeliny, z tym ze dolny stożek kierujący jest stożkiem pełnym, a pozostałe stożki kierujące są stożkami ściętymi, przy czyn górny stożek jest połączony z górną tarczą krótkimi łopatkami oraz z pozostałymi stożkami, górną tarczą i dolną tarczą długim, łopatkam.

161 761

Między górną tarczą 1 górnym ściętym stożkiem kierującym znajduje się szczelina, przez którę zasysane Jest powietrze. Następne szczeliny do zasysania powwetrza, zapewniające waz z tę górnę szczelinę efekt wielokrotnego inżektorowania, znajduję się między kolejnymi stożkami, to znaczy między odpowiednio dolnę i górnę krawędzią stożka poprzedzającego i następnego.

Korzystnie układ stożków kierujących składa się ze ściętego górnego stożka kierującego i dolnego stożka kierującego. Szczelina między górną tarczą 1 górną krawędzią górnego stożka oraz szczelina między dolną krawędzią górnego stożka i górną krawędzią dolnego stożka zapewniają podwójne mżektoi^owame powwetrza, a zatem ilość gazu wprowadzanego do cieczy ulega zwiększeniu.

Korzystnie liczba długich łopatek odpowiada liczbie otworów w górnej tarczy aeratora, a ponadto otwory w tej tarczy mogą być zaopatrzone w uchylne klapy o kształcie odpowiadającym kształtowi otworów. Obecność klap zwiększa ilość zasysanego powwetrza przez dodatkowy efekt tłoczenia powietrza do układu stożków. Szczególnie korzystne są otwory z klapami w kształcie trapezu.

Zewnętrzne krawędzie łopatek długich i krótkich mogę pokrywać się z krawędzią tarczy dolnej, przy czym ze względu na ilość wprowadzanego gazu korzystne jest, by wystawały one poza tę tarczę.

Górna tarcza aeratora może być wklęsła, płaska lub wypukła. Dolną tarczę stożkową można wykonać w postaci Jednego stożka ściętego albo dwóch lub większej liczby współosiowych stożków ściętych. Dolna tarcza jest zakończona lejem ssącym, którego średnica korzystnie odpowiada 0,4 - 0,7 średnicy okręgu zakreślanego przez zewnętrzne krawędzie łopatek.

Zaletą aeratora według wynalazku jest wprowadzanie dużej ilości gazu do cieczy, przy dużej burzliwości. Ma to szczególne znaczenie w oczyszczalniach ścieków, zwłaszcza pracujących w oparciu o metodę osadu czynnego w których dobowe wahania poziomu zanieczyszczenia ścieków są znaczne, co wymaga stosowania aeratorów o polepszonej zdolności natleniania.

Aerator powierzchniowy według wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia półwidok i półprzekrój , a fig. 2 - widok z góry aeratora

Aerator powierzchniowy ma płaską górnę tarczę 1 i dolną tarczę 2 złożoną z dwóch współosiowych stożków o różnym kącie rozwarcia, zakończoną leeem ssącym 3. Pomiędzy górną tai— czę 1 i dolną tarczę 2 znajduję się dwa stożki kierujące, to jest ścięty stożek kierujący 4 i pełny stożek kierujący 5, usytuowane jeden pod drugim. Między górną krawędzią stożka 4 i górną tarczą i znajduje się szczelina 10, przez którą jest zasysane powwetrze. Dolna ^kraw^ędź stoż^ka 4 znaj^duje si.ę na tej samej wysokości, co ^górna Itrawędź stożka 5^, prz^y czym średnica dolnej krawędzi stożka 4 jest mnnejsza od średnicy górnej krawędzi stożka 5, w związku z czym między stożkami znajduje się szczelina 11. Tak więc budowa aeratora umożliwia zasysanie powietrza przez ciecz w dwóch miejscach, na różnej wysokości /pod górną tarczę i między stożkam^. Stożek kierujący 4 jest połączony z górną tarczą 1 krótkimi łopatkami 6, zaś ze stożkiem kieruJccym 5 oraz górną tarczą 1 i dolną tarczą 2 długimi łopatkami 7. Zewnętrzna krawędź łopatek 6 i 7 wystaje poza zewnętrzną krawędź dolnej tarczy 2.

górnej tarczy 1 są wykonane otwory 8 w kształcie trapezu. Liczba otworów odpowiada liczbie długich łopatek 7. Otwory 8 są zaopatrzone w uchylne klapy 9 mające także kształt trapezu.

161 761

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (5)

Zastrzeżenia patentowe

1 dolną tarczą długimi łopatkami /7/.

1. Aerator powierzchniowy dt nagazowywania cieczy, zwłaszcza ścieków, z górną tarczę zaopatrzoną w otwory oraz dolną tarczę stożkową, zakończoną lejem ssącym, znamienny t y m, że ma usytuowany z odstępem /10/ pod górną tarczą /1/ układ co najmniej dwóch współosiowych stożków kierujących /4, 5/, pomiędzy którymi są utworzone szczeliny /11/, z tymże dolny stożek kierujący ma kształt stożka pełnego, a pozostałe stożki kierujące mają kształt stożków ściętych, przy czym górny stożek kierujący Jest połączony z górną tarczą /1/ krótkimi łopatkami /6/ oraz z pozostałymi stożkami kierującymi, górną tarczą /1/

2. Aerator według zastrz. 1,znamienny tym, że liczba długich łopatek /7/ odpowiada liczbie otworów w górnej tarczy /1/.

3. Aerator według zaetrz. 1,znamienny tym, że nad otworami w górnej tarczy /1/ ma uchylne klapy /9/ o kształcie odpowiadający kształtowi otworów.

4. Aerator według zastrz. 3, znamienny tym, że klapy /9/ mają kształt trapezu.

5. Aerator według zastrz. 1,znamienny tym, że zewnętrzne krawędzie łopatek /6/ i /7/ wystają poza krawędź dolnej tarczy.

« » *