PL161976B1 - Strzykawka do przeplukiwania kanalów korzeni zebów PL PL PL - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest strzykawka używana w stomatologii, a mianowicie w tej gałęzi odnotologii, która zajmuje sie leczeniem kanałów korzeni zębów.

w stomatologiu używa sie zwykle normalnych strzykawek dla wstrzykiwania, albo skomplikowanych elektromechanicznych urządzeń do przepłukiwania kanałów korzeni zębów.

Dla skutecznego przepłukania kanałów korzeni zębów potrzeba zazwyczaj dwóch cieczy, a w szczególności nadtlenku wodoru i podchlorynu sodowego, wstrzykiwanych jeden po drugim. Tak wiec dotychczas używane instrumenty są całkowicie niewystarczające, mianowicie z praktycznego punktu widzenia, ponieważ muszą być kolejno napełniane tymi dwoma cieczami, co powoduje poważną stratę czasu.

Celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie strzykawki do przepłukiwania kanałów korzeni zębów, posiadającej konstrukcje umożliwiającą automatyczne, kolejne napełnianie pojemnika strzykawki pierwszą i drugą wspomnianą cieczą, i w ten sposób umożliwiającą łatwe i szybkie wykonanie czynności żądanego zabiegu dentystycznego.

Strzykawka do przepłukiwania kanałów korzeni zębów zawiera pojemnik dla pomieszczenia cieczy, która ma być wtryśrneta, tłok szczelnie przesuwający sie wewnątrz wspomnianego pojemnika, trzon posiadający jeden koniec połączony ze wspomnianym tłokiem i przeciwległy koniec połączony z uchwytem dla reki. Strzykawka zawiera ponadto rurową osłonę, której górny koniec jest przytwierdzony do uchwytu dla reki i w której górna cześć trzonu jest współosiowo umieszczona, jak również rurową prowadnice której dolny koniec jest przytwierdzony do górnego końca pojemnika, do której poprzez otwór w górnym swobodnym końcu jest suwliwie wprowadzony wspomniany trzon i wspomniana rurowa osłona. Strzykawka ponadto zawiera spiralną sprężynę otaczającą trzon, zamkniętą w rurowej osłonie i w rurowej prowadnicy, która przy przesuwaniu trzonu do góry przesuwa tłok z dolnego położenia do górnego położenia wewnątrz pojemnika, dwudrogowy zawór połączony z dnem pojemnika, w którego korpusie jest przewidziany wzdłużny kanał, którego górny koniec jest połączony z pojemnikiem, a dolny koniec posiada pierwszy przesuwny uszczelniacz zaworu stale dociskany do położenia zamykającego pierwszą sprężynę oraz poprzeczny kanał, którego jeden koniec ma wylot do wzdłużnego kanału posiadającego drugi zawór stale dociskany do położenia zamknięcia za pomocą sprężyny oraz element przedłużający wystający z dolnego końca zaworu dwudrogoweog. Według wynalazku strzykawka polega na tym, ze osiowy otwór jest połączony ze wspomnianym wzdłużnym kanałem w korpusie zaworu poniżej pierwszego uszczelniacza zaworu i posiada na wolnym końcu połączenie dla przytrzymania igły strzykawki, a zawór przełączający, połączony z zaworem dwudrogow^yn^, posiada korpus ze wzdłużnym kanałem połączonym z jednej strony z poprzecznym kanałem zaworu dwudrogowego, a z przeciwnej strony ma odpowiednie otwory dla dwóch łączników dla przewodów przytwierdzonych do korpusu, przy czym we wzdłużnym kanale znajduje się szczelnie przesuwny uszczelniacz zaworu, ręcznie przesuwany za pomocą przycisków znajdujących się na odpowiednich końcach, tak, ażeby można było alternatywnie przerywać połączenie wzdłużnego kanału z jednym lub drugim osiowym otworem łączników dla przewodów, a ponadto dwa giętkie przewody mają pierwsze końce połączone z odpowiednim łącznikiem, jednym z dwóch łączników dla przewodów, a drugie końce przeciwległe względem pierwszych połączone są z odpowiednimi rurkami ssącymi dla różnych cieczy znajdujących się w odpowiednich pojemnikach, przy czym strzykawka ma uchwyt dla chwycenia tej strzykawki jedną ręką.

Rozwiązanie według wynalazku zostanie bliżej objaśnione w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia strzykawkę w widoku z góry, fig. 2 - strzykawkę z fig. 1, w przekroju wzdłużnym, fig. 3 - zawór do przełączania strzykawki z fig. 1, w przekroju wzdłużnym, a fig. 4 przedstawia alternatywną postać wykonania zaworu do przełączania, w przekroju.

Jak przedstawiono na rysunku, oznaczenie 1 dotyczy pojemnika na ciecz w strzykawce, która ma być wstrzyknięta. Pojemnik 1 stanowi okrągły rurowy korpus. Oznaczenie 2 dotyczy

161 976 tłoka posiadającego pierścień prowadzący 3 wykonany z materiału samosmarującego sie posiadającego niski współczynnik tarcia, na przykład teflonu. Tłok 2 jest szczelnie przesuwalny wewnątrz pojemnika l, dzięki pierścieniowi uszczelniającemu 4. Górna cześć tłoka 2 jest przegubowo połączona z końcem trzonu 5, którego drugi koniec jest integralny z uchwytem dla ręki 6, o kształcie siodła. Górna część trzonu 5 jest współosiowo umieszczona w cylindrycznej rurowej osłonie 7, przesuwnie wewnątrz cylindrycznej rurowej prowadnicy 8, zaś jego dolny koniec jest przytwierdzony, na przykład połączeniem na gwint, do górnej części pojemnika 1.

Środkowy korpus rączki, ogólnie oznaczonej tutaj oznaczeniem 9, jest integralny z zewnętrzną powierzchnią górnej części pojemnika 1, przy czym ten środkowy korpus posiada z jednej strony pierścień 10 dla pomieszczenia kciuka, a z przeciwległej strony wydłużony element 11 z dolną częścią tak ukształtowaną, żeby do niej można było przyłożyć pozostałe palce dłoni. Wewnątrz osłony 7 i prowadnicy 8 jest umieszczona spiralna sprężyna 12 otaczająca trzon 5, której jeden koniec opiera się o dno prowadnicy 8, podczas gdy przeciwległy koniec opiera się o podstawę uchwytu 6 dla rąki. Spiralna sprężyna 12 jest w stanie spoczynkowym, gdy trzon 5 i odpowiednio tłok 2 znajdują się w górnym położeniu.

Do dolnej końcowej części pojemnika 1 jest przytwierdzony, na przykład za pomocą gwintu, górny koniec korpusu dwudrogowego zaworu '3, do którego dolnego końca jest przytwierdzony, na przykład za pomocą gwintu, element przedłużający 14 zasadniczo cylindryczny, osiowo przewiercony, na którego wolnym końcu znajduje się złącze 15, na przykład typu zwanego amerykańskim, dla przytwierdzenia (nie pokazanej) igły. Korpus zaworu 13 posiada pierwszy wzdłużny kanał 16 współosiowy z pojemnikiem 1 i współosiowy z osiowym otworem w elemencie przedłużającym 14 i drugi poprzeczny kanał 17, prostopadły do pierwszego kanału 16 i z nim połączony. Kanał 17 jest wykonany osiowo w osłonie kanałowej 18 przytwierdzonej do korpusu zaworu 13, korzystnie za pomocą połączenia gwintowego.

Gniazda zaworów są odpowiednio umieszczone na końcach pierwszego kanału 16 połączonego ze wspomnianym otworem w elemencie przedłużającym 14, oraz na końcu drugiego kanału 17 połączonego z pierwszym kanałem 16. Te gniazda zaworów posiadają uszczelki, do których stale są dociskane odpowiednie kulki zaworowe 19 i 20 spiralnymi sprężynami 21 i 22, tak zęby odcinać każdy przepływ przez wspomniane kanały, gdy urządzenie będące przedmiotem wynalazku nie jest w stanie pracy.

Zawór przełączający 23 przedstawiony na fig. 3, jest przytwierdzony do osłony kanałowej 18 stanowiącej łącznik, od strony przeciwległej względem tej stykającej się z korpusem zaworu 13. Zawór przełączający 23 posiada korpus zaworu 24, w którym jest wykonany osiowy kanał 25 połączony z poprzecznym kanałem 17 w osłonie kanałowej 18, na końcach których to kanałów znajdują się cylindryczne obsadzenia z gwintem wewnętrznym, gdzie są nakręcane odpowiednie gwintowane nakrętki, posiadające centralny otwór połączony z podobnym cylindrycznym wgłębieniem 27 i z nim współosiowy, jak również korpus zaworu 24 współosiowy z kanałem osiowym 25 i z nim połączony. W osiowym kanale 25 i we wgłębieniach 27 nakrętek 26 znajduje się przesuwny uszczelniacz zaworu 28, składający się z pośredniej części w kształcie pręta, którego końce są wykonane w jednym kawałku z odpowiednimi cylindrycznymi końcowymi częściami posiadającymi zasadniczo tę samą średnicę co osiowy kanał 25. Szczelnie suwliwe ruchy tych końcowych części zaworu w osiowym kanale 25 są zapewnione przez odpowiednie pierścieniowe uszczelki 29.

Każda z tych poszerzonych części uszczelniacza zaworu 28 jest przytwierdzona do końcowego kołnierza 30 oraz do trzonka przycisku 31, który może przesuwać się wzdłuż drugi prowadzenia w centralnym otworze wewnątrz odpowiedniej nakrętki 26. W odpowiednich wgłębieniach wykonanych z boku korpusu zaworu 24 przeciwległego do połączonego z osłoną kanałową 18 są przytwierdzone, na przykład na gwint, dwa łączniki 32 dla rur, posiadające odpowiednie osiowe kanały połączone z osiowym kanałem 25 w korpusie 24 zaworu 23

161 976 przełączającego, z których każdy jest połączony z końcem odpowiedniego giętkiego przewodu 33. Drugi koniec przewodu 33 jest połączony z odpowiednią rurką zasysającą 34 (patrz fig. 1) wprowadzoną do odpowiedniego (nie pokazanego) pojemnika na jedną z dwóch cieczy używanych przy dentystycznych zabiegach.

Na fig. 4 przedstawiono alternatywną i prostszą postać wykonania zaworu do przełączania, w którym przesuwny uszczelniacz zaworu, jego poszerzone końcowe części oraz przycisk stanowią cześć integralną. W czasie wykonywania zabiegu, po uchwyceniu strzykawki jedną ręką za korpus rączki 9, naciska sie na uchwyt dla reki 6 w ten sposób, zęby umożliwić tłokowi 2 przesuniecie się ku dołowi w pojemniku 1 dzięki podobnemu ruchowi przesuwnemu trzonu 5 w osłonie rurowej 7 rurowej prowadnicy 8, z czego wynika ściśnięcie sprężyny 12. Przy zwolnieniu rączki 6 zwolnione naprężenie sprężyny 12 przesuwnie trzonek 5 i tłok 2 do góry stwarzając siłę zasysającą wewnątrz pojemnika 1 powodującą podniesienie kulki zaworowej 20 z jej gniazda wbrew działaniu sprężyny

22. Umożliwia to połączenie osiowego kanału 25 w korpusie 24 zaworu przełączającego 23 i wzdłużnego kanału 16 poprzez poprzeczny kanał 17 w korpusie dwudrogowego zaworu

13.

W celu pobrania cieczy, która ma być użyta, przesuwny uszczelniacz 28 zaworu przełączającego 23 może najpierw przesuwać się w osiowym kanale 25 aż do dojścia jednej z poszerzonych części końcowych do położenia zamykającego osiowy otwór jednego łącznika z dwóch łączników 23, położenia określonego wgłębieniem w kołnierzu końcowym 30 na pierścieniowym podparciem utworzonym pomiędzy dnem wgłębienia 27 i odpowiednim końcem osiowego kanału 25 połączonego giętkim przewodem 33 i rurką zasysającą 34 z pojemnikiem zawierającym ciecz, która ma być pobrana. Wspomniane przesuniecie przesuwnego uszczelniacza zaworu 28 powoduje usuniecie drugiej poszerzonej końcowej części z położenia zamykającego osiowy otwór odpowiedniego jednego łącznika z dwóch łączników 32 w celu umożliwienia połączenia poprzez cześć osiowego kanału 25 zaworu przełączającego

23, w którym znajduje się pośrednia cześć przesuwnego uszczelniacza zaworu 28, poprzecznego kanału 17 w osłonie kanałowej 18 i wzdłużnego kanału 16, które jak uprzednio wspomniano zostają połączone dzięki usunięciu kulkowego zamknięcia z jego położenia zamykającego z wnętrzem pojemnika 1, do którego dzięki wywoływanej w nim sile ssącej bedzie zassana pierwsza ciecz z odpowiedniego pojemnika poprzez odpowiednią rurkę 34 i giętki przewód 33.

Następny ruch tłoka 2 ku dołowi wytworzy wewnątrz pojemnika 1 ściśnięcie tej cieczy, które spowoduje zamkniecie zaworu kulkowego 20 i z tego powodu poprzecznego kanału 17 i równocześnie otworzenie połączenia pomiędzy wzdłużnym kanałem 16 i osiowym otworem w elemencie przedłużającym 14, powodując podniesienie zaworu kulkowego 19 z jego gniazda, wbrew działaniu sprężyny 21, dla umożliwienia wstrzyknięcia pierwszej cieczy przez (nie pokazaną) igłę przytwierdzoną złączem 15 do swobodnego końca elementu przedłużającego

14.

Skoro tylko pojemnik 1 zostanie opróżniony z pierwszej cieczy, przesuwa sie zawór przełączający 23 działając na drugi przycisk 31, do położenia zamykającego osiowy otwór łącznika 32 połączonego poprzez związany z nim giętki przewód 33 i rurkę zasysającą 34 z pojemnikiem na pierwszą ciecz, co powoduje połączenie pojemnika 1 z pojemnikiem z drugą cieczą, dla umożliwienia napełnienia pojemnika 1 drugą cieczą, po zwolnieniu uchwytu dla ręki 6, co umożliwia sprężynie 12 doprowadzenie trzonu 5 i związanego z nim tłoka 2 znowu do górnego początkowego położenia, co spowoduje ponowne wytworzenie siły zasysającej w pojemniku 1. Następny ruch posuwowy do dołu tłoka 2 przez pchnięcie uchwytu dla ręki 6, umożliwi wytrysk drugiej cieczy poprzez igłę, jak uprzednio opisano.

Z tego co powyżej przedstawiono widać wyraźnie, jak praktyczną i zadziwiająco funkcjonalną jest strzykawka według wynalazku z automatycznym napełnianiem, usprawniająca w zasadniczy sposób przeprowadzania dentystycznych zabiegów, ponieważ użytkownik nie potrzebuje przeprowadzać kolejnych ręcznych napełnień strzykawki. Skrócony jest czas wykonywania czynności, jak również ułatwione jest użytkowanie samej strzykawki i dostęp do ust przez zastosowanie elementu przedłużającego 14.

Claims (6)

1. Strzykawka do przepłukiwania kanałów korzeni zębów, która zawiera pojemnik dla pomieszczenia cieczy, która ma być wtryśnięta, tłok szczelnie przesuwający się wewnątrz wspomnianego pojemnika; trzon posiadający jeden koniec połączony ze wspomnianym tłokiem, podczas gdy przeciwległy koniec jest połączony z uchwytem dla ręki, rurową osłonę, której górny koniec jest przytwierdzony do uchwytu dla ręki i w której górna część trzonu jest współosiowo umieszczona, rurową prowadnice, której dolny koniec jest przytwierdzony do górnego końca pojemnika, do której poprzez otwór w górnym swobodnym końcu są suwliwie wprowadzone wspomniany trzon i wspomniana rurowa osłona; która ponadto zawiera spiralną sprężynę otaczającą trzon, zamkniętą w rurowej osłonie i w rurowej prowadnicy, która przy przesuwaniu trzonu do góry przesuwa tłok z dolnego położenia do górnego położenia wewnątrz pojemnika, dwudrogowy zawór połączony z dnem pojemnika, w którego korpusie jest przewidziany wzdłużny kanał, którego górny koniec jest połączony z pojemnikiem, a dolny koniec posiada pierwszy przesuwny uszczelniacz zaworu stale dociskany do położenia zamykającego pierwszą sprężynę oraz poprzeczny kanał, którego jeden koniec ma wylot do wzdłużnego kanału posiadającego drugi zawór stale dociskany do położenia zamknięcia za pomocą sprężyny oraz element przedłużający wystający z dolnego końca zaworu dwudrogowego, znamienna tym, ze osiowy otwór jest połączony ze wspomnianym wzdłużnym kanałem (16) w korpusie zaworu (13) poniżej pierwszego uszczelniacza zaworu i posiada na wolnym końcu złącze (15) dla przytrzymywania igły strzykawki; a zawór przełączający (23), połączony z zaworem dwudrogowym (13), posiada korpus (24) z osiowym kanałem (25) połączonym z jednej strony z poprzecznym kanałem (17) zaworu dwudrogowego (13) a z przeciwnej strony ma odpowiednie otwory dla dwóch łączników (32) dla przewodów (33) przytwierdzonych do korpusu (24), przy czym w osiowym kanale (25) znajduje się szczelnie przesuwny uszczelniacz (28) zaworu, ręcznie przesuwany za pomocą przycisków (31) znajdujących się na odpowiednich końcach, tak, ażeby można było alternatywnie przerywać połączenie osiowego kanału (25) z jednym lub drugim osiowym otworem łączników (32) dla przewodów; a ponadto dwa giętkie przewody (34) mają pierwsze końce połączone z odpowiednim jednym z dwóch łączników (32) dla przewodów, a drugie końce przeciwległe względem pierwszych połączone są z odpowiednimi rurkami ssącymi dla różnych cieczy znajdujących się w odpowiednich pojemnikach, przy czym strzykawka ma uchwyt (6) dla chwycenia tej strzykawki jedną ręką.

2. Strzykawka według zastrz. 1,znamienna ty m, że dolny koniec trzonu (5) jest przegubowo połączony z tłokiem (2).

3. Strzykawka według zastzr. 1 albo 2, znamienna ty m, że pierwszy i drugi zawór we wzdłużnym kanale (16) i odpowiednio w poprzecznym kanale (17) w zaworze dwudrogowym (13) są zaworami kulkowymi.

4. Strzykawka według zastrz. 3,znamienna ty m, że pierwsza i druga sprężyna (21,22) stale naciskające na pierwszy i drugi zawór (19,20) w położeniu zamknięcia wzdłużnego kanału (16) i odpowiednio poprzecznego kanału (17) w zaworze (13) dwudrogowym, są sprężynami spiralnymi.

5. Strzykawka według zastrz. 4,znamienna tym, ze przesuwny uszczelniacz (28) zaworu (23) w osiowym kanale (25) zaworu (23) przełączającego składa się z powiększonych końcowych części (29) połączonych z pośrednią częścią o kształcie pręta.

6. Strzykawka według zastrz. 1,znamienna tym, ze uchwyt (6) dla ręki posiada środkowy korpus (9) integralny z górną obwodową częścią pojemnika (1) na ciecz i posiada pierścieniowy element (10) z jednej strony i wydłużony element (11) do chwycenia ręką z drugiej strony.