PL162164B1 - Przyrzad do wkrecania elementu samogwintujacego w wewnetrzna gladka scianke otworuzabezpieczonego powierzchnia czolowa PL - Google Patents

Abstract

1. Przyrzad do wkrecania elementu samo- g wintujacego w wewnetrzna gladka scianke otworu zabezpieczonego powierzchnia czolowa, przystoso- wana do wprowadzania elementu samogwintujace- go, znam ienny tym , ze zawiera cylindryczny korpus (7) dla polaczenia walka napedowego z wkretakiem, a wewnatrz cylindrycznego korpusu (7) posiada cylindryczny element (12) osadzony przesuwnie w zakresie koncówki (7a) korpusu (7), którego górna koncówka jest polaczona dwoma sworzniami (14,16) rozstawionymi podluznie pro- stopadle do osi (17) korpusu (7) z cylindrycznym elementem (12) posiadajacym wieloboczne wgle- bienie (24) w obszarze jego konca czolowego dla wprowadzenia odpowiednio uksztaltowanej glówki (25) elementu samogwintujacego (2), zas czolowy kolek (32) jest usytuowany równolegle do podluz- nej osi (17) cylindrycznego elementu (12) od jego czolowego konca i przesuwnie slizgowo wewnatrz wglebienia (28) cylindrycznego elementu (12) na- tomiast sprezysty blokujacy element (42) przemie- szczany jest przez kolek (32) utrzymujacy element samogwintujacy (2) wpasowany w kolek (32) z glówka (2 5 )........... FIG 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przyrząd do wkręcania elementu samogwintującego w wewnętrzną gładką ściankę otworu zabezpieczonego powierzchnią czołową przystosowaną do wprowadzenia elementu samogwintującego.

Typowym rozwiązaniem według wynalazku jest wstawka metalowa wstawiana w część z tworzywa sztucznego należącą do pojazdu silnikowego (przykładowo nadwozia szkieletowego z klapą drzwi tylnych pojazdu silnikowego) w rodzaju wykonanego metalowego elementu (np. różnych pomocniczych elementów włazowych, podobnych do mocowań zawiasowych, elektrycznego silnika wycieraczek szyby przedniej itd) do mocowania jego części.

Różne problemy występujące przy wstawianiu automatycznym wstawianych elementów samogwintujących w części z tworzywa sztucznego. Zwłaszcza pierwszy element wstawiany musi być wkręcony w zewnętrzne niebezpieczne uszkodzenie. Orugim szczegółem jest uzyskiwanie tolerancji przyrządem wkręcającym, który może być ustawiony nieznacznie na zewnątrz względem położenia gładkich otworów w konstrukcji przeznaczonej do wstawienia w gniazdo wstawki, która musi być wprowadzona dokładnie. Poza tym wstawka musi być utrzymywana bezpiecznie na przyrządzie wkręcającym w czasie jej wstawiania w konstrukcje z tworzywa sztucznego i w tym samym czasie on musi być zabezpieczony aby wstawka nie pozostała przyłączona do wkrętaka, w przypadku wadliwego gwintowania, kiedy stół przenosi różne przyrządy wkręcające (stąd są one zwykle niezbędne do jednoczesnego dopasowania wielu wstawek) powracające do ich podniesionego położenia.

Celem rozwiązania według wynalazku jest opracowanie przyrządu wkręcającego, który rozwiązuje wszystkie niedogodności występujące w znanych rozwiązaniach tego rodzaju, zwłaszcza zapewnia prostą i pewną konstrukcję.

Przyrząd według wynalazku do wkręcania elementu samogwintującego w wewnętrzną gładką ściankę otworu zabezpieczonego powierzchnią czołową, przystosowaną do wprowadzania elementu samogwintującego. Przyrząd zawiera cylindryczny korpus dla połączenia wałka napędowego z wkrętakiem, a wewnątrz cylindrycznego korpusu posiada cylindryczny element osadzony przesuwnie w zakresie końcówki korpusu, którego górna końcówka jest połączona dwoma sworzniami rozstawionymi podłużnie, prostopadle do osi korpusu z cylindrycznym elementem posiadającym wieloboczne wgłębienie w obszarze jego końca czołowego dla wprowadzenia odpowiednio ukształtowanej główki elementu samogwintującego. Czołowy kołek jest usytuowany równolegle do podłużnej osi cylindrycznego elementu od jego czołowego końca i przesuwnie ślizgowo wewnątrz wgłębienia cylindrycznego elementu, natomiast sprężysty blokujący element przemieszczany jest przez kołek utrzymujący element samogwintujący wpasowany w kołek z główką sprzężoną w wgłębieniu. Kołek posiada ukształtowanie końcówki w postaci punktaka dla centrującego ustalenia położenia względem spodu w gładkim otworze, zapewniającego równocześnie dolne przemieszczenie w otworze z odchyleniem cylindrycznego elementu dookoła jego osi sworzni

162 164 przegubu, względem cylindrycznego korpusu, jeżeli oś niedokładnie pokrywa się z osią gładkiego otworu. Sprężysty blokujący element stanowi dostosowanie do zapewnienia uwolnienia elementu samogwintującego od czołowego kołka, kiedy jego końcówka jest w położeniu stykowym ze spodem gładkiego otworu w czynnym stanie roboczym obniżonym w ruchu obrotowym do wprowadzenia elementu samogwintującego w gładkim otworze.

Układ ustalający jest wstawiony, pomiędzy cylindrycznym elementem i rurowym korpusem dla ściśnięcia cylindrycznego elementu w kierunku jego centralnego położenia ustawionego z cylindrycznym korpusem.

Sprężysty blokujący element posiada ukształtowanie w zarysie litery U, którego centralna część jest sprzężona poprzecznym przejściem czołowego kołka i ramion, które są usytuowane w rowkach uformowanych w kołku z końcówkami ramion zamocowanymi do kołka, za pośrednictwem którego element samogwintujący może być utrzymywany na kołku i dwóch ramionach zabezpieczających.

Górna końcówka czołowa kołka jest zamocowana do ślizgowo przemieszczanej w otworze wewnętrznym cylindrycznego elementu kostki zapewniającej w kierunku dolnym ograniczone przemieszczenie, przez sprężysty element osadzony wewnątrz otworu. Końcówki ramion ukształtowanego w zarysie litery U sprężystego elementu są wstawione w pierścieniowym wgłębieniu ustalającym położenie pomiędzy kołkiem i ścianką w osi gniazda uformowanego w kostce.

Ograniczenie położenia dolnego przemieszczenia kostki ma określone ścianką boczną ukształtowanej głowicy korpusu zamontowanej na cylindrycznej części końcówki cylindrycznego elementu.

Kołek jest zamocowany do kostki poprzecznym wkrętem bez łba, który jest dostępny przez otwory usytuowane w części końcówki cylindrycznego elementu i w prowadzeniu ukształtowania głowicy korpusu .

części końcówki cylindrycznego elementu jest osadzona w położeniu ustalonym w głowicy korpusu za pośrednictwem poziomo przeciwległe rozmieszczonych kołków, które sprzężają współpracujące, uformowane otwory w końcówce części i w prowadzeniu ukształtowania głowicy korpusu, zaś poziome kołki utrzymane są w określonym położeniu sprężystym pierścieniowym.

W każdym poziomym kołku jest wewnętrznie nagwintowany otwór, w którym mocowany jest element dla ułatwienia wprowadzenia każdego kołka z jego korzystnie gwintowanego gniazda.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w przekroju podłużnym przyrząd wkręcający w pierwszym układzie roboczym, fig. 2 i 3 - przyrząd z fig. 1 w drugim odmiennym układzie roboczym, fig. 4 - w przekroju i w powiększeniu dolnej głowicy przyrządu, fig. 5 - w przekroju poprzecznym V - V z fig. 3 przyrząd w powiększeniu, fig. 6 - w powiększeniu i w widoku szczegół przyrządu z fig. 1, a na fig. 7 - w przekroju VII - VII szczegół z fig. 6.

Przyrząd 1 według wynalazku jest przeznaczony do wkręcania metalowych wstawek 2 z zewnętrznym nacinaniem gwintu 3 i wewnętrznym otworem gwintowanego w gładkim otworze 5 stanowiącym konstrukcje 6 z tworzywa sztucznego. W praktyce wiele przyrządów przedstawionego na fig. 1 rodzaju jest przenoszonych pionowo na ruchomym (nie uwidocznionym) stole, który zapewnia przyrządowi 1 przemieszczanie w kierunku od konstrukcji 6 z tworzywa sztucznego. Każdy wkręcający przyrząd posiada cylindryczny korpus 7 połączony obrotowo z wkręcającym wałkiem napędowego silnika. Konstrukcja wkrętaka nie jest przedstawiona w załączonym rysunku ponieważ stanowi znane powszechnie rozwiązanie i nie jest przedmiotem rozwiązania według wynalazku. Klasyczne rozwiązanie wkrętaka posiada obrotowy cylindryczny korpus 7, który jest suportem dla obrotowych dwóch podpierających łożysk Θ (przedstawionych schematycznie na załączonym rysunku) i zapewniających osiowy ruch cylindrycznego korpusu 7 odpowiednio do łożysk 8.

162 164

162 164

Cylindryczna korpusu 7 jest obrotowo sprzężona z wkrętakiem za pośrednictwem trzonu 9 o zarysie kwadratowym w przekroju, który jest osadzony w otworze 10 odpowiadajęcym poprzecznemu przekrojowi cylindrycznemu korpusowi 7 połączonemu z drugim poprzecznym kołkiem 11.

Cylindryczny element 12 jest usytuowany wewnątrz cylindrycznego korpusu 7 i wystaje czołową końcówką 7a z korpusu 7. Cylindryczny element 12 jest połączony obrotowo z cylindrycznym korpusem 7 za pośrednictwem trzonka 13 połączonego z korpusem 7 poprzecznym kołkiem 14, a cylindrycznym elementem 12 za pośrednictwem poprzecznego kołka 15. Korpus 7 i cylindryczny element 12 posiada właściwość uwalniania się za pośrednictwem nieznanego odpowiedniego obrócenia jego względem korpusu 7 dookoła osi 16, 14, które są wzajemnie prostopadłe usytuowane do siebie i prostopadłe do osi 17 przyrządu. Cylindryczny element 12 jest zabezpieczony trzema równo rozmieszczonymi obszarami z kulkami 18 (tylko jedna z nich jest uwidoczniona na rysunku), za pośrednictwem których nacisk sprężyny 19 wywierany jest na wewnętrzną powierzchnię korpusu 7 zapewniając zawsze powrót cylindrycznego elementu 12 do osiowego położenia pokrywającego się z korpusem 7 w dalszych cyklach roboczych.

Część cylindrycznego elementu 12, która wystaje z korpusu 7 posiada cylindryczną część końcową, do której jest zamocowana głowica 21 zawierająca bazowy otwór 22. Szybko mocujące wgłębienie 24 (fig. 5) jest ukształtowane w czołowym końcu 23 głowicy 21 dla uzyskania szcześciokątnej główki 25, która formuje część metalowej wstawki 2.

Głowica 21 jest uchwycona na końcu części 20 cylindrycznego elementu 12 za pośrednictwem poziomo przeciwległe rozmieszczonych kołków 26, które sprzęgają współpracujące uformowane otwory w końcowe części 20 i w przeprowadzeniu ukształtowania głowicy 21 korpusu. Dwa poziome kołki 26 utrzymywane są w określonym położeniu sprężystym pierścieniem 27 z nakładanymi końcówkami. Każdy z kołków 26 posiada wewnętrznie nagwintowany otwór, w którym mocowany jest element dla ułatwienia wyprowadzenia każdego kołka z jego korzystnie gwintowanego gmazaa.

Końcowa część 20 cylindrycznego elementu 12 posiada współosiowy cylindryczny otwór 28, który rozmieszczony jest od czoła końca 29 z częścią 20. Kostka 30 jest zamontowana dla ślizgowego przemieszczania wewnątrz otworu 28 i powyżej końca kołka 32, który wystaje od końca czołowego głowicy 21 korpusu przechodzące przez otwór 22 zabezpiecza wkrętem 31 bez łba. Koniec części 20 i głowicy 21 korpusu posiada otwory 33, 34, które zapewniają dostęp dla narzędzia wkręcającego wkręt 31 bez łba. Przedstawiony na fig. 1, wystający kołsk 32 poza wstawkę 2 przez odstęp, który przewyższa sumę głębokości gładkiego otworu 5 i wysokości wstawki 2 wystającej z otworu 5 w zakresie 2 mm.

Kostka 30 jest nastawiona w kierunku obniżonego położenia, w którym ona jest w styku z powierzchnią bazową głowicy 21 z dociskaną spiralną sprężyną 35 usytuowaną w otworze 28 między kostką 30 i końcówką 36. Przedstawiony na rys. koniec kołka 32 ma postać stożkowego punktaka z końcówką 37 dla centrującego ustalenia położenia względem spodu w gładkim otworze, zapewniając równocześnie dolne przemieszczenie z odchyleniem względem kołka.

Na fig. 6 i 7 górna część kołka 32 posiada rowek 38 zawierający dwa segmenty 39, które rozmieszczone są po dwóch przeciwległych stronach kołka i posiadają dwa poziome segmenty 40 i 41, które przechodzą przez kołek pod kątem prostym do jego osi i wewnętrznego połączenia końcówki z osiowo ukierunkowanymi segmentami 39. Rowek posiada ukształtowanie litery U, w którym osadzony jest uformowany w zarysie sprężysty element 42, z centralną częścią sprzęgniętą przejściem 40 z rowkiem i dwoma ramionami, które są sprzężone w osiowo ukierunkowanych segmentach 39 z rowkiem. Końcówki ramion elementu 42 są wstawione w pierścieniowe wgłębienie 43 określone pomiędzy kołkiem 32 i ścianką 44 w uformowanym osiowym wgłębieniu w kostce 30. Zależności wpływają na dwa ramiona elementu 42 ukształtowanego w zarysie litery U zmierzającego do wystającego poza linie kołka 32, stąd sprężysty element utrzymuje metalową wstawkę 2 przez jego oddziaływanie po jego ustaleniu na kołku 32 i dwóch ramionach ukształtowanego w zarysie litery U elementu 42.

162 164

Działanie przyrządu według wynalazku rozpoczyna się jego uruchomieniem w położeniu, przedstawionym na fig. 1, z metalową wstawką 2 dopasowaną na kołku 32 i odpowiednio uchwyconą. Pojedyńczy pionowy ruch stołu przenosi wiele wkrętaków, z których każdy stanowi przyrząd rodzaju przedstawionego na fig. 1.

Każdy przyrząd 1 jest faktycznie ustawiony w osi gładkiego otworu 5, zaś silniki różnych przyrządów skręcających nie są jeszcze uruchomione. Wkrętak przenoszony na stole jest obniżony od położenia z fig. 1 aż do zetknięcia się końcówki 37 kołka 32 ze spodem gładkiego otworu, który jest uformowany uprzednio z osiową częścią 5a zagłębienia, stanowiącego osiowe ukierunkowanie przyrządu w osi 17 nawet w przypadku pewnego odchylenia od niej. W tym rozwiązaniu kołek 32 jest praktycznie sprzęgnięty z cylindrycznym elementem 12 osadzonym w cylindrycznym korpusie 7 przyrządu przemieszczanego dookoła jego sworzni 14, 16. Od ustalenia położenia osi sworzni 14, 16 w układzie graniczącym przeciwległym końcem od końcówki 37 nieznacznie odchylonej, sprzyja możliwe uwolnienie pomiędzy cylindrycznym elementem 12 i cylindrycznym korpusem 7 pozwalające wyrównać odpowiednio duże odchylenia pomiędzy końcówką 37 i osią wkrętaka. W jednym rozwiązaniu przyrząd może być centrowany w powyższy sposób, kiedy odchylenie wynosi 4 mm na 360*.

Przyrząd uzyskuje położenie uwidocznione na fig. 2 zaś dalsze dodatkowe obniżanie położenia kołka 32 i elementu 42 przenoszonego nim jest uniemożliwione. Kiedy to położenie jest uzyskane, wkrętak przenoszony na stole kontynuuje obniżanie położenia, aż do końcowej powierzchni metalowej wstawki 2 stykającej się górną powierzchnią 5b z korpusem 6 z tworzywa sztucznego. Od tego punktu przemieszczanego do przodu obniżana metalowa wstawka 2 w otworze 5 może tylko dochodzić przez równoczesny obrót wstawki 2 aby nagwintować otwór 5. W tym położeniu, jednakże wkrętak nie jest w ruchu obrotowym, ale jedynie dodatkowo obniżany. Obniżanie to jest możliwe w zagłębieniu przyrządu 1, ale nie może się obniżać dodatkowo ponad określone położenie ponieważ wkrętak jest wprowadzany w znany sposób wewnętrzną sprężyną (nie uwidocznioną), która umożliwia wkrętakowi ślizgowy przesuw do wkręcenia przyrządu 1. Obniżenie wkrętaka postępuje nadal dla małego dystansu, aż do osiągnięcia ustalonego obciążenia sprężyny. W ten sposób nawet przed wprowadzeniem w ruch obrotowy wkrętaka, wstawka 2 jest wciskana do powierzchni 5b z tworzywa sztucznego korpusu 6 za pośrednictwem siły, która odpowiada naciskowi sprężyny.

162 164

162 164

162 164

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. rrzrrząd do wrręanrna eeeenntu aamogwintuąąeego w eenntrrnną gaadką Ccinnkę otwrru zabezpieczonego powierzchnią czołową, przystosowaną do wprowadzania elementu samogwintującego, znamienny tym, że zawiera cylindryczny korpus (7) dla połączenia wałka napędowego z wkrętakiem, a wewnątrz cylindrycznego korpusu (7) posiada cylindryczny element (12) osadzony przesuwnie w zakresie końcówki (7a) korpusu (7), którego górna końcówka jest połączona dwoma sworzniami (14, 16) rozstawionymi podłużnie prostopadle do osi (17) korpusu (7) z cylindrycznym elementem (12) posiadającym wieldbwczne wgłębienie (2A) w obszarze jego końca czołowego dla wprowadzenia odpowiednio ukształtowanej główki (25) elementu samogwintującego (2), zaś czołowy kołek (32) jest usytuowany równolegle do podłużnej osi (17) cylindrycznego elementu (12) od jego czołowego końca i przesuwnie ślizgowo wewnątrz wgłębienia (28) cylindrycznego elementu (12) natomiast sprężysty blokujący element (A2) przemieszczany jest przez kołek (32) utrzymujący element samogwintujący (2) wpasowany w kołek (32) z główką (25) sprzężoną w wgłębieniu (2A), zaś kołek (32) posiada ukształtowanie końcówki (37) w postaci punktaka dla centrującego ustalenia położenia względem spodu (5a) w gładkim otworze (5) zapewniając równocześnie dolne przemieszczenie w otworze (5) z odchyleniem cylindrycznego elementu (12) dookoła jego osi sworzni (14, 16) przegubu względem cy11ndrycznego korpusu (7), jeżeli oś (17) niedokładnie pokrywa się z osią gładkiego otworu (5), przy czym sprężysty bloKujący element (42) stanowi dostosowanie do zapewnienia uwolnienia elementu samogwintującego (2) od czołowego kołka (32), kiedy jego końcówka (37) jest w położeniu stykowym ze spodem (5a) gładkiego otworu (5) w czynnym stanie roboczym jest obniżany w ruchu obrotowym do wprowadzenia elementu samogwintującego (2) w gładkim otworze (5).
2. 2. Przyrząd, według zastrz. 1, znamienny tym, że układ (18, 19) jest wsta wiony pomiędzy cylindrycznym elementem (12) i rurowym korpusem (7) dla ściśnięcia cylindrycz nego elementu (12) w kierunku jego centralnego położenia ustawionego z cylindrycznym korpusem (7).
3. 3. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że sprężysty blokujący element (42) posiada ukształtowanie w zarysie litery U, którego centralna część jest sprzężona poprzecznym przejściem (40) czołowego kołka (32) i ramion, które są usytuowane w rowkach (39) uformowanych w kołku (32) z końcówkami ramion zamocowanymi do kołka, za pośrednictwem którego element samogwintujący (2) może być utrzymywany na kołku (32) i dwóch ramionach zabezpieczających .
4. 4. Przyrząd, według zastrz. 3, znamienny tym, że górna końcówka czołowego kołka (32) jest zamocowana do ślizgowo przemieszczanej w otworze (28) wewnętrznym cylindrycz nego elementu (12) kostki (30), zapewniającej w kierunku dolnym ograniczone przemieszczenie przez sprężysty element (35) osadzony wewnątrz otworu (28), natomiast końcówki ramion ukształtowanego w zarysie litery U sprężystego elementu (42) są wstawione w pierścieniowym wgłębieniu (43) ustalającym położenie pomiędzy kołkiem (32) i ścianką w osi gniazda (44) uformowanego w kostce (30).
5. 5. Przyrząd, według zastrz. 4, znamienny tym, że ograniczenie położenia dolnego przemieszczenia kostki (30) ma określone ścianką boczną ukształtowanej głowicy (21) korpusu zamontowanej na cylindrycznej części (20) końcówki cylindrycznego elementu (12).
6. 6. Przyrząd, według zastrz. 5, znamienny tym, że kołek (32) jest zamocowany do kostki (30) poprzecznym wkrętem (31) bez łba, który jest dostępny przez otwory (33, 34) usytuowane w części (20) końcówki cylindrycznego elementu i w prowadzeniu ukształtowania głowicy (21) korpusu.

   162 164
7. 7. Przyrząd, według zastrz. 5, znamienny tym, że z części (20) końcówki cylindrycznego elementu (12) jest osadzona w położeniu ustalonym w głowicy (21) korpusu za pośrednictwem poziomo przeciwległe rozmieszczonych kołków (26), które sprzężają współpracujące, uformowane otwory w końcówce części (20) i w prowadzeniu ukształtowania głowicy (21) korpusu, zaś poziome kołki (26) utrzymywane są w określonym położeniu sprężystym pierścieniem (27).
8. 8. Przyrząd, według zastrz. 7, znamienny tym, że w każdym poziomym kołku ma wewnętrznie nagwintowany otwór, w którym mocowany jest element dla ułatwienia wypnwa^zenia każdego kołka z jego korzystnie gwintowanego gniazda.