PL162226B1 - Przyrzad do iniekcji z pojemnikiem-nabojem na lekarstwo PL PL - Google Patents

Abstract

Przyrzad do iniekcji z pojemnikiem- nabojem na lekarstwo, zawierajacy lufe utrzy- mujaca nabój, która ma cylindryczny otwór, jest otwarta na jednym jej koncu i czesciowo zamknieta na przeciwleglym jej koncu scianka koncowa, przy czym na czesciowo zamknietym koncu lufa ma przedluzenie zakonczone wspól- osiowym z otworem lufy cylindrycznym otworem, którego srednica jest dobrana do umieszczenia w nim rurki i oslony naboju, zas z lufa jest podlaczona zawiasowo tuleja prowa- dzaca, w której jest umieszczony przesuwnie popychacz, znamienny tym, ze tuleja prowa- dzaca (24) ma czesciowo otwarte przedluzenie (58) usytuowane przy otwartym koncu (50) lufy (20), które ma podciecie (56) przystoso- wane do zatrzaskowego umieszczenia w nim koncowej czesci (40) naboju (1) w polozeniu roboczym. F i g 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przyrząd do iniekcji z pojemnikiem-nabojem na lekarstwo.

Wynalazek dotyczy strzykawek do zastrzyków podskórnych,a zwłaszcza do wprowadzania lepkich cieczy z uprzednio napełnionych pojemników-nabojów zawierających lekarstwo.

Somatotropm dla krów (BST) jest rozpowszechniany przez kilka spółek jako środek do zwiększania wydajności produkcji mleka krów mlecznych. Szczególnie dobrą cieczą nośną do dostarczania BST jest wstrzykiwany środek podtrzymujący uwalnianie, ujawniony w zgłoszeniu patentowym USA nr seryjny 06/768605. Środek ten jest lepką cieczą zawierającą BST unoszone w nośniku zawierającym od około 1% do około 20% wosku i od około 80% do około 99% oleju. Niniejszy wynalazek wyniknął z potrzeby zapewnienia niezawodnego i dogodnego systemu podawania tego środka.

W celu zmniejszenia do minimum niebezpieczeństwa wzajemnego zakażenia zwierząt wymagany był system podawania wykorzystujący uprzednio napełnione naboje z zamocowanymi rurkami do dokonywania wstrzyknięć.

Znany jest przyrząd do iniekcji z pojemnikiem-nabojem na przykład z opisu patentowego USA nr 4 594 073. Ujawniony przyrząd zawiera lufę utrzymującą nabój, która ma otwarty tylny koniec i częściowo zamknięty przedni koniec. Lufa jest połączona przegubowo z popychaczem i jest obrotowa pomiędzy położeniem ładowania i wstrzykiwania. Znane są przyrządy do iniekcji ujawnione w niemieckich opisach patentowych DE 3 408 618 i DE 3 048 761, które mają lufy z przedłużeniem, w których otworach jest umieszczony nabój .

Znane rozwiązania nie są przeznaczone do wstrzykiwania lepkich środków, przy których wymagane jest sztywniejsze prowadzenie naboju. W znanych urządzeniach nabój ulega niszczeniu wskutek przykładania dużego ciśnienia do jego tłoka.

Przyrząd do iniekcji z pojemnikiem-nabojem, według wynalazku, zawierający lufę utrzymującą nabój, która ma cylindryczny otwór, jest otwarta na jednym jej końcu i częściowo zamknięta na przeciwległym jej końcu ścianką końcową, przy czym na częściowo zamkniętym końcu lufa ma przedłużenie zakończone, współosiowym z otworem lufy.

162 226 cylindrycznym otworem, którego średnica jest dobrana do umieszczenia w nim rurki i osłony naboju, zaś z lufą jest połączona zawiasowo tuleja prowadząca, w której jest umieszczony przesuwnie popychacz, znamienny tym, ze tuleja prowadząca ma częściowo otwarte przedłużenie usytuowane przy otwartym końcu lufy, które ma podcięcie przystosowane do zatrzaskowego umieszczania w nim końcowej części naboju w położeniu roboczym.

Korzystnie tuleja prowadząca jest oparta na korpusie uchwytu rewolwerowego. Korzystnie na wewnętrznej powierzchni lufy, w przedłużeniu są usytuowane szczeliny, a na zewnętrznej powierzchni tulei naboju są usytuowane dopasowane do szczelin rowki. Taka konstrukcja przyrządu zapewnia wprowadzanie pod skórą lepkich cieczy. Ponieważ tuleja rurki jest wzmocniona, rurka nie odłamie sie od naboju. Ponadto osłona na rurce zapewnia sterylnośó i zabezpiecza ostrą rurką.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przyrząd do iniekcji w widoku z boku, fig. 2 - odmienny przykład wykonania przyrządu do iniekcji w rzucie bocznym, fig. 3 - przyrząd z fig. 2 w drugim rzucie bocznym, fig. 4 - nabój typu stosowanego w przyrządach według fig. 1 do 3 w bocznym rzucie, fig. 5 - nabój z fig. 4 w przekroju wzdłużnym, fig. 6 - nabój w położeniu roboczym w przekroju poprzecznym wzdłuż linii VI-VI z fig. 3, fig. 7 - nabój w położeniu ładowania w przekroju jak wyżej, fig. 8 - nabój w położeniu wyjętym z położenia roboczego w przekroju.

Przyrząd mjekcyjny typu rewolwerowego uwidoczniony na fig. 1 posiada lufą 20 z cylindrycznym otworem 22, utrzymującą nabój 1, tuleje prowadzącą 24 z popychaczem 26 zamontowanym przesuwnie w tulei 24. Korpus 28 podtrzymuje tuleje prowadzącą 24.

Lufa 20 jest połączona z tuleją prowadzącą 24 poprzez przegub 30 tak, ze tuleja podtrzymująca 24 jest obracana pomiędzy położeniem roboczym, w którym otwór 22 lufy 20 jest umieszczony współosiowo z popychaczem 26 a położeniem ładowania, w którym otwór 22 lufy 20 jest odsłonięty. Uchwyt 32 zamontowany jest na jednym końcu korpusu rewolwerowego 28 do przegubu 30, a na drugim końcu do popychacza 26 wywierając nacisk przesuwający popychacz 26. Mechanizm spustowy zawiera spust 34, sprężyną 36 i zaczep spustowy 38 zatrzymujący przedwczesny ruch popychacza 26. W lufie 20 jest umieszczany nabój 1, pokazany na fig. 4, 5. Boczne ściany 8 naboju 1 w lufie 20 ściśle przylegają do ścian otworu 22 na całej długości oprócz krótkiej wystawionej części 40 przy końcu tłoka 10 naboju 1. Zapobiega to rozłupywaniu się naboju 1, gdy ciśnienie jest przykładane do tłoka 10 naboju 1.

Poniżej korpusu 28, do obrotu lufy 20, jest umieszczona dźwignia 42, która jest wykonana jako część lufy 20. Lufa 20 ma przedłużenie 44 na jej częściowo zamkniętym końcu 54. Przedłużenie 44 służy do dwóch celów: zmniejszenie do minimum kątowego przemieszczenia rurki 2 naboju 1 (fig. 5), skutkiem czego zapobiega się odłamaniu się od rurki 2 od naboju 1 i zapobiega się obrotowi naboju 1 tak, że osłona 3 może być usunięta z rurki 2 w wyniku skręcenia. W celu ograniczenia nadmiernego przemieszczenia kątowego rurki 2 przedłużenie 44 ma cylindryczny otwór 46, współosiowy z otworem lufy 20. Średnica otworu 46 przedłużenia 44 jest wystarczająco duża dla umożliwienia swobodnego przechodzenia rurki 2 i osłony 3, lecz jest odpowiednio ograniczona dla zapobiegania nacbniernemu pr2emiiszczaniu się kątowemu rurki 2 i tulei 5. Jest korzystne ograniczenie odchyl.en^ kątowego rurki 2 i tuli i 5 do ii e większego niz oko^ł° 1⁵°.

Długość przedłużenia 44 wynosi zwykle od 1/8 do 1/2 długości rurki 2.

W celu zapobieżenia obrotowi naboju 1 prledtuleęii 4 4 ma w jego otworze sześć szczelin 48, które zazębiają się z sześcioma zebrami 4 lιilieszcdonimi wkkói tu^e i rurii naboju 1.

W czasie pracy dźwignia 42 jest popychana do góry w celu obrócenia otwartego końca 50 lufy 20 poza położenie współosiowe z tuleją prowadzącą 24 popychacza 26 tak,że otwarty koniec 50 lufy 20 jest zwolniony. Na fig. 1 lufa 20 jest pokazana w położeniu ładowania 51 przerywaną linią. Nabój 1 wraz z osłoną 3 rurki 2 (fog. 4 i 5) jest

162 226 wprowadzany na swoje miejsce w lufie 20 najpierw końcem rurki 2. Osłona 3 przechodzi przez otwór 52 w częściowo zamkniętym końcu 54 lufy 20, żebra 4 na naboju 1 są zahaczane o szczeliny 48 w lufie 20, a ostatecznie, zamknięty koniec 6 naboju 1 jest osadzany na dnie w częściowo zamkniętym końcu 54 lufy 20. Lufa 20, z załadowanym nabojem 1, jest następnie przesuwana do położenia roboczego, współosiowego z popychaczem 26. W końcowym etapie tego ruchu, część końcowa 40 naboju 1 ugina się i zatrzaskuje w wycięciu 56 częściowo otwartego przedłużenia 58 tulei prowadzącej 24. Przed dokonaniem wstrzyknięcia osłona 3, pokrywająca rurkę 2, jest usuwana. Jeżeli osłona 3 jest przykręcona w stylu twist, to jej zsunięcie jest łatwiejsze i bezpieczniejsze, niz w przypadku, gdy jest ona ściągana.

Zastosowanie sześciu żeber 4, pokazanych na fig. 4, które stykają się z sześcioma szczelinami 48 wewnątrz przedłużenia 44 lufy 20 pozwala uniknąć obrotu naboju 1 w czasie odkręcania osłony 3. Będzie jasne dla fachowców tej dziedziny, ze mogą być również zastosowane inne współpracujące elementy równoważne żebrom 4 i szczelinom 48 pokazanym na rysunku fig. 5 i fig. 1, dla wstrzymania obracania się naboju 1.

Inną ważną cechą przyrządu przedstawionego na fig. 1, jest działanie popychacza 26 i mechanizmu spustowego. Popychacz 26 pozostaje w tulei 24 prowadzącej popychacz 26, która jest umieszczona współosiowo za lufą 20. Przedni koniec popychacza 26 pozostaje w otworze 60 tulei 24 i jest utrzymywany przed głowicę 62, która jest większa niż wał 64 popychacza 26 i większa niz otwór 60 tulei 24. Głowica 62 ma średnicę nieznacznie mniejszą niz średnica wewnętrzna naboju 1 z fig. 5. W celu zapewnienia zatrzasku mechanizmu spustowego, zaraz za głowicą 62, jest usytuowany odcinek 66 popychacza 26 o średnicy mniejszej niż główny wał 64 popychacza 26. Długość tego odcinka 66 jest równa szerokości zaczepu spustowego 38 powiększonej w przybliżeniu o około 0,5 cm. Wał 64 popychacza 26 może swobodnie przesuwać się do tyłu i do przodu w otworze 60 tulei prowadzącej 24. Otwór 60 jest umieszczony współosiowo z otworem 22 lufy 24 utrzymującej nabój 1.

W celu obrotowego zamocowania tylnego końca wału 64 popychacza 26 w uchwycie 32, tylny koniec wału 64 posiada odcinek 68 o zmniejszonej średnicy i jest zakończony krótkim odcinkiem o większej średnicy. Ten krótki odcinek popychacza 26 jest umieszczony w szczelinie 70, w górnym końcu przegubowego uchwytu 32. Dolny koniec uchwytu 32 jest zamocowany w przegubie 72, który jest usytuowany w podstawie korpusu 28. Tylna część uchwytu 32 jest zakrzywiona w celu dopasowania do dłoni.

Zaczep spustowy 38, który jest połączony ze spustem 34, umożliwia ruch głowicy 62 popychacza 26 do przodu, w kierunku otwartego końca naboju 1, powodując jej zetknięcia się z gumowym tłokiem 10, który zamyka otwarty koniec naboju 1. Pomaga to stabilizować nabój 1 w lufie 20 przy dokonywaniu wstrzyknięcia. Po wprowadzeniu rurki 2 na wymaganą głębokość w celu wstrzyknięcia, spust 34 zostaje naciśnięty w celu poruszenia zaczepu spustowego 38 w kierunku od odcinka 66 w popychaczu 26. Popychacz 26 jest następnie przesuwany do przodu w wyniku ściśnięcia przegubowego uchwytu 32 w kierunku korpusu 28, aż gumowy tłok 10 w naboju 1 wyciśnie cały środek wstrzykiwany na zewnątrz poprzez rurkę 2. Korpus 28, w dolnej części ma przelotowy otwór 74, wykonany w obu ścianach. Otwór 7 4 jest stosowany do utrzymywania osłony 3 rurki 2 po usunięciu jej z naboju 1. To umożliwia użytkownikowi, który chce umieścić osłonę 3 z powrotem na naboju 1 po dokonaniu wstrzyknięcia, utrzymanie osłony 3 i nadal zachowanie ręki wolnej do użycia podczas wstrzykiwania.

Przyrząd irnekcyjny przedstawiony na fig. 2 i 3 ma lufę 78 utrzymującą nabój, tuleję prowadzącą 80 mającą częściowo otwarte przedłużenie 82 usytuowane w pobliżu otwartego końca 84 lufy 78, posiadającej podcięcie 86. Podcięcie 86 służy do zatrzaskowego mocowania naboju. Tuleja 80 jest zamocowana do lufy 78 poprzez jarzmo 88 w przegubie 90. Przyrząd ponadto posiada kołnierze 92 na palce obsługującego, popychacz 94 z uchwytem 96 i sprężynę powrotną 98 popychacza 94.

162 226

Obrotowa lufa 78 utrzymująca nabój, przedstawiona na fig. 2 i 3 służy do tego samego celu i ma podobne cechy jak lufa 20 przyrządu z fig. 1. Lufa 78 ma występujące po obu stronach łuki 100, w pobliżu przegubów 90, które służą do ograniczenia obrotu lufy 78 tak,że pozostaje ona zawsze po stronie ładowania względem jarzma 88.

Strzykawkowe przyrządy utrzymujące według wynalazku sa. korzystnie wykonane dla przykładu z poliwęglanu, lecz mogą być również wytworzone przy użyciu właściwego metalu.

Konstrukcja naboju 1 przedstawionego na fig. 4 i 5 musi spełniać pewne warunki. Ze względu na to, ze lek musi być utrzymywany w stanie schłodzonym pomiędzy miejscem produkcji i miejscem użycia, nabój jest pozbawiony kołnierzy na palce i tłoczyska dla zmniejszenia do minimum wymaganej przestrzeni magazynowania. W celu zmniejszenia do minimum niebezpieczeństwa wzajemnego zarażenia zwierząt są stosowane naboje jednorazowe, które mają zamocowaną rurkę pokrytą osłoną. Osłona zachowuje sterylność i zabezpiecza ostrą rurkę. Dla wzmocnienia tulei 5 rurki 2 przy połączeniu pomiędzy tuleją 5 i końcową ścianą 6 naboju 1 jest umieszczonych sześć promieniowych żeber 4. Nabój 1 jest korzystnie wykonany na przykład z polipropylenu.

162 226

FIG. 7 FIG. 8 FIG. 6

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Przyrząd do iniekcji z pojemnikiem-nabojem na lekarstwo, zawierający lufę utrzymującą nabój, która ma cylindryczny otwór, jest otwarta na jednym jej końcu i częściowo zamknięta na przeciwległym jej końcu ścianką końcową, przy czym na częściowo zamkniętym końcu lufa ma przedłużenie zakończone współosiowym z otworem lufy, cylindrycznym otworem, którego średnica jest dobrana do umieszczenia w nim rurki i osłony naboju, zaś z lufą jest połączona zawiasowo tuleja prowadząca, w której jest umieszczony przesuwnie popychacz, znamienny tym, ze tuleja prowadząca (24) ma częściowo otwarte przedłużenie (58) usytuowane przy otwartym końcu (50) lufy (20), które ma podcięcie (56) przystosowane do zatrzaskowego umieszczania w nim końcowej części (40) naboju (1) w położeniu roboczym.

2. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny ty m, ze tuleja prowadząca (24) jest oparta na korpusie (28) uchwytu rewolwerowego (32).

3. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tyrn, ze na wewnętrznej powierzchni lufy (20), w przedłużeniu (44), sa usytuowane szczeliny (48), a na zewnętrznej powierzchni tulei (5) naboju (1) są usytuowane dopasowane do szczelin (48) rowki (4).