PL162919B1 - Obudow a górnicza oslonowa lemniskatowa PL - Google Patents

Abstract

1 . Obudowa górnicza oslonowa lemni- skatowa rozpierana hydraulicznie bezposred- nio, majaca uklad przegubowo polaczonych dzwigni w ksztalcie lezacej litery V, które to dzwignie polaczone wzajemnie przegubowo koncami mocowane sa do spagnicy, zna- mienna tym, ze stabilizator (5) stanowia trzy dzwignie (A), (B), (C), z których dzwignia (A) mocowana do stropnicy (1) ma szerokosc odpowiadajaca podzialce sekcji, a ciegla (B) i (C) stanowiace dwie pozostale dzwignie maja punkty podparcia na spagnicy (3) na osi (7) w takiej samej odleglosci od dna spagnicy jak punkty podparcia przednich przegubów laczników (6) lemniskaty. fig. 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest górnicza obudowa osłonowa lemniskatowa rozpierana hydraulicznie bezpośrednio co najmniej dwoma parami stojaków.

Znana jest z polskiego opisu patentowego nr 124 332 obudowa górnicza, która pomiędzy stropnicą ma parę dźwigni przegubowo połączonych końcem do stropnicy i spągnicy. Dźwignie połączone są wzajemnie przegubowo tak, że tworzą kształt leżącej litery V. Pomiędzy dźwigniami jest osadzony siłownik, którego końce łączą się z dźwigniami w ten sposób, że rozpieraniu siłownika towarzyszy rozszerzanie dźwigni a tym samym zmiana wysokości obudowy.

W tym rozwiązaniu układ dźwigni rozpieranych siłownikiem stanowi obok układu lemniskatowy układ podpornościowy obudowy. Po rozparciu obudowy podpornością wstępną na stropnicę zacznie oddziaływać parcie stropu, którego wielkość w miarę odprężania się skał stropowych narasta. Parcie stropu prostopadłe do roboczej powierzchni stropnicy sumuje się w siłę wypadkową skierowaną ku spągowi. Tej sile przeciwstawia się siła stojaka skierowana przeciwnie. W miarę jak skały w stropie ulegają rozprężeniu, powodują spychanie stropnicy w kierunku spągu. Spychanie stropnicy w kierunku spągu jest związane z tendencję stropnicy do przesuwania się w kierunku czoła ściany, co warunkuje pojawienie się siły tarcia o zwrocie przeciwnym do kierunku ruchu. Siła tarcia likwiduje składową poziomą siłę stojaka, która to siła powoduje niestabilność obudowy. Jeżeli nie jest spełniony warunek stabilności obudowy tzn. gdy siła tarcia jest mniejsza od wypadkowej powstałej ze złożenia siły parcia, mamy do czynienia ze znacznymi przesunięciami poprzecznymi stropnicy. Przemieszczanie się stropnicy zwłaszcza znacznie wydłużonej ma niekorzystny wpływ na trwałość połączenia łączników układu lemniskatowego zarówno ze spągnicą jak i z osłoną odzawałową.

Celem wynalazku jest obudowa osłonowa lemniskatowa o wydłużonej stropnicy/, zabezpieczona przed niekorzystnymi przesunięciami poprzecznymi stropnicy względem spągnicy.

Cel ten osiągnięto w wyniku dodatkowego podparcia wydłużonej stropnicy stabilizatorem usytuowanym pomiędzy stojakami hydraulicznymi, który stanowią trzy dźwignie, Jedna z dźwigni mocowana do stropnicy ma szerokość odpowiadającą podziałce sekcji obudowy. Dwie pozostałe dźwignie mocowane do spągnicy stanowią cięgła, przy czym punkty podparcia cięgieł na spągnicy usytuowane są w takiej samej odległości od dna spągnicy jak punkty podparcia przednich przegubów łączników lemniskatowych. Zaletą obudowy według wynalazku jest zwiększona sprawność w zakresie stateczności podłużnej we wszystkich fazach pracy, a dzięki korzystnemu

162 919 rozkładowi obciążeń statycznych i dynamicznych górotworu na stropnicę, możliwe jest zapewnienie odpowiedniej stabilności sekcji bez ujemnych skutków w postaci przemieszczeń i przesunięć poprzecznych stropnicy.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia sekcję obudowy w widoku z boku a fig. 2 - widok od czoła ściany na sekcję obudowy.

Obudowa osłonowa według wynalazku ma wydłużoną zasadniczą stropnicę 1 podpartą co najmniej dwoma parami stojaków hydraulicznych 2. Stojaki 2 są posadowione na spągnicy 3. Spągnica 3 łączy się przegubowo z osłoną odzawałową 4 za pomocą łączników 5 układu lemniskatowego. Stropnica zasadnicza 1 jest połączona za pomocą przegubu z osłoną odzawałową 4. Pomiędzy dwoma parami stojaków 2 do stropnicy 1 i spągnicy 3 jest przytwierdzony przegubowo stabilizator 5, który stanowię trzy dźwignie A, B, C np. konstrukcji skrzynkowej. Dźwignia A mocowana do stropnicy 1 ma szerokość odpowiadającą podziałce sekcji, zaś cięgla B i C stanowiące dwie pozostałe dźwignie mają w przykładzie wykonania, kształt wydłużonego prostokąta i są mocowane przegubowo do spągnicy 3 i do dźwigni A za pomocą uch wchodzących w wycięcia krawędzi dźwigni A. Punkty podparcia cięgieł B i C na spągnicy 3 sąsiadują z punktami podparcia stojaków 2, przednich względnie tylnych i leżą na osi 7 w takiej samej odległości od dna spągnicy 3 jak punkty podparcia przednich przegubów łączników 6 lemniskaty.

fig. 2

162 919

fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Obudowa górnicza osłonowa lemniskatowa rozpierana hydraulicznie bezpośrednio, mająca układ przegubowo połączonych dźwigni w kształcie leżącej litery V, które to dźwignie połączone wzajemnie przegubowo końcami mocowane są do spągnicy, znamienna tym, że stabilizator /5/ stanowię trzy dźwignie /A/, /B/, /C/, z których dźwignia /A/ mocowana do stropnicy /1/ ma szerokość odpowiadającą podziałce sekcji, a ciągła /B/ i /C/ stanowiące dwie pozostałe dźwignie mają punkty podparcia na spągnicy /3/ na osi /7/ w takiej samej odległości od dna spągnicy jak punkty podparcia przednich przegubów łączników /6/ lemniskaty.
2. 2. Obudowa osłonowa według zastrz. 1, znamienna tym, ża dźwignie /A/, /B/, /C/ mają konstrukcję skrzynkową.