PL164145B1 - Sposób I urządzenie do brykietowania miału węglowego oraz powstały brykiet - Google Patents

Abstract

1 Sposób brykietowania miału węglowego, znamlenny tym, ze suszy się wsad węglowy, usuwając wodę mlędzyfazową 1 podgrzewając substancję do temperatury od około 75 do 200°C w redukującym środowisku gazowym, prasuje się substancję do osiągnięcia przez nią skupionej formy pod ciśnieniem od 183 do 305 MPa, w takim samym środowisku, powodując plastyczne płynięcie mlędzyfazowych powierzchni ziaren 1 utworzenie spójnego ciała, a następnie chłodzi się powstały produkt clo temperatury nlzszeJ od jego temperatury samozapłonu 15. Urządzenia do brykietowania miału węglowego do zwartej postaci o odporności na nacisk rzędu 120 do 130 funtów na cal2 (0,73 do 0,79 MPa) 1 lepszych możliwościach manipulowania, znamienne tym, ze składa się z wysokociśnieniowej matrycowej prasy walcowej wywierającej ciśnienia od około 30000 psi do 50000 psi (183 do około 305 MPa), generatora gazu wytwarzającego gorący gaz redukujący pod ciśnieniem procesu suszenia pneumatycznego, wyższego od atmosferycznego, urządzenia suszącego, w którym następuje wymiana ciepła pomiędzy tym gorącym gazem redukującym a substancją wsadową, urządzenia wsadowego do podawania substancji wsadowej do prasy 1 przesyłania substancji wsadowej do urządzenia suszącego, wraz z możliwością ominięcia przez część wsadu prasy, oraz. urządzenia chłodzącego do chłodzenia zwartej postaci do warunków uniemożliwiających samozapłon. 24 Brykiet, znamienny tym, że stanowi prasowaną substancję złożoną z cząstek węgla uformowanych 1 stopionych.,..

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do prowadzenia procesu, wyposażone według wynalazku w suszarkę pneumatyczną z palnikiem pracującym na bogatym paliwie w celu wytworzenia atmosfery redukującej i dmuchawę dla podniesienia ciśnienia powyżej atmosferycznego, aby wykluczyć przedostawanie się powietrza do wewnątrz.

Korzystny rodzaj suszarki pneumatycznej jest wyposażony w komorę mieszania gorącego gazu zamontowaną na skierowanej do góry rurze, dmuchawę cyrkulującą i sprężającą gaz i urządzenie do zawracania określonej ilości gazów wylotowych do gorącej komory mieszania, urządzenie do oddzielania ciała stałego od gazów wylotowych, urządzenie prasujące do prasowania oddzielonych ciał stałych w określoną bryłę i urządzenie chłodzące sprasowane ciało stałe do określonej temperatury, poniżej temperatury jego samozapłonu.

Stosowana prasa może posiadać, jako dodatek do dwuwalcowej prasy wysokociśnieniowej, wstępnie prasujące urządzenie ślimakowe.

Prowadzenie niniejszego procesu w poniżej opisanych warunkach powinno dać skonsolidowane brykiety z utwardzoną powierzchnią o względnie małej porowatości. Prasowanie w pożądanej temperaturze i zakresie ciśnień sprzyja plastycznemu płynięciu i polepsza wytrzymałość i odporność brykietów. W zalecanym przypadku temperaturę wsadu podnosi się do wysokości pozwalającej na całkowicie plastyczne płynięcie w brykiecie przy formowaniu wysokociśnieniowym, co daje optymalną wytrzymałość i odporność po chłodzeniu. Rzeczywista wytrzymałość rośnie w czasie starzenia w niskiej temperaturze, zapewne w wyniku zjawisk chemicznych zaindukowanych w produkcie w czasie procesu.

Rzeczywistą osiąganą odporność i wytrzymałość można określić w próbach wytrzymałości na uderzenie i kruszenie. Taką typową próbą może być próba zrzucenia pojedynczych brykietów z wysokości 4,5 do 6 metrów na płaską betonową powierzchnię i próba kruszenia pod obciążeniem sztywną płytą o określonych rozmiarach. Pożądane jest stosowanie nacisków tak dużych jak 0,7 do 1,0 MPa, a w próbie zrzucenia brykiety nie powinny się rozpadać.

Zalecany wsad składa się z czystego miału węgla kamiennego, którego przydatność do niniejszego procesu bada się w serii testów.

Wilgotność brykietów według niniejszego wynalazku jest równa lub mniejsza niż naturalna wilgotność wsadu. Wilgotność naturalna wsadu macierzystego to wilgotność po usunięciu całego nadmiaru wody w sposób znany w praktyce laboratoryjnej.

Można uważać, że poza przetwarzaniem miału węgla kamiennego niniejszy proces i urządzenie, lub ich modyfikacje, można stosować do brykietowania niskojakościowego miału podbitumicznego, otrzymując brykiety o polepszonych, względem substratu właściwościach, to jest mniejszej wilgotności, większej wartości opałowej, mniejszej skłonności do samozapłonu i lepszej wytrzymałości.

Doświadczenie wykazało, że w warunkach podawania całkowicie suchego węgla kamiennego o wilgotności poniżej 1% można prowadzić brykietowanie w temperaturze wsadu około 75°C. Oczywiście takie brykiety mają mniejszą wytrzymałość i wodoodpomość. Można jednak w ten sposób rozwiązać problem rozdmuchiwanych przez wiatr hałd.

Z uwagi na względny brak substancji bitumicznych w antracycie i innych węglach twardych wsad z takiego wysokojakościowego węgla może nie dawać tak dobrego produktu, jak wsad z węgla niżej bitumicznego.

Opisany tu proces zastosowano bezpiecznie i z powodzeniem, w opisany sposób, dla wsadu z czystego przemytego miału węgla kamiennego, otrzymując brykiety o ulepszonych cechach. W przypadku w pełni plastycznie płynących brykietów, gdy połączenie temperatury i ciśnienia spowodowało płynięcie plastyczne w całym przekroju poprzecznym formowanego brykietu, tendencja do wchłaniania przez nie wody ulegała poważnemu ograniczeniu lub znikała.

Uzyskanie utwardzenia powierzchniowego, gdy brykiet jest pokryty spójną, jednorodną i niespękaną powłoką, znacznie obniża tendencję do wchłaniania wody i podwyższa tym samym wartość brykietów.

Można także osiągnąć pewne korzyści stosując tylko wybrane elementy, a nie cały niniejszy opisany proces. Tak więc zastosowanie sterowania dopływem tlenu, recyrkulacji gazu, ciśnieniowej suszarki pneumatycznej do suszenia i ogrzewania, pewnych typów węgla może być samo z siebie elementem nowatorskim, tak jak jest nim zastosowanie bezpośredniej wymiany ciepła pomiędzy gorącym, wytworzonym produktem węglowym i wilgotnym wsadem o temperaturze pokojowej, mające na celu jednoczesne ochłodzenie produktu i wstępne ogrzanie wsadu metodą bezpośredniej wymiany ciepła. Testy przeprowadzone na instalacji badawczej pozwoliły na wytworzenie brykietów o obu przekrojach owalnych i o rozmiarach 2,5 cm na 1,8 cm na

1,2 cm.

Należy podkreślić, co potwierdza także doświadczenie instalacji w przemyśle węglowym, że działanie suszarko-podgrzewacza pod ciśnieniem niższym od atmosferycznego powoduje przedostawanie się powietrza do jego wnętrza, co grozi wybuchem.

W procesie, według niniejszego wynalazku, możliwe jest zastosowanie rozdrobnionego wapienia lub innego wapniowego lub dolomitowego, zasadowego dwuzasadowego minerału w celu przechwytywania w postaci siarczanów dwutlenku siarki wytwarzanego przy spalaniu paliwa i zmniejszenia jego emisji. Uważa się za możliwe dodawanie do 5% wagowych, w przeliczeniu na wapń, takiego dwuzasadowego minerału.

Przedmiot wynalazku przedstawiono na rysunku na którym fig. 1 jest schematycznym widokiem bocznym urządzenia brykietującego według niniejszego wynalazku; fig. 2 jest schematem blokowym przepływów w procesie według niniejszego wynalazku i fig. 3 przedstawia widok typowych brykietów i przekrojów brykietów w różnych stadiach formowania.

Zgodnie z fig. 1 urządzenie brykietujące 10 składa się z generatora gorącego gazu 12 z palnikiem 14 i komorą spalania 16. Palnik 14 zawiera dmuchawę powietrzną 18 z regulowaną przepustnicą wlotową 20, regulowaną przepustnicą wylotową 22 i miernikiem wypływu 24, który kontroluje objętość i ciśnienie powietrza dostarczanego do palnika 14.

Dmuchawa powrotna 26 połączona jest wlotem 28 z komorą gorącego gazu 17 i wyposażona jest w miernik przepływu i ciśnienia 29 kontrolujący przepływ zawracanego gazu. Regulator ciśnienia i wypływu 22, odpowiednio na wlocie i wylocie dmuchawy 26 ułatwiają sterowanie ilością i ciśnieniem gazu zawracanego dmuchawą 26 do wlotu 28.

Rura odparowująca 30 suszarki pneumatycznej wystaje pionowo z komory mieszania 17 i łączy się dolnym końcem z trójnikiem 32 połączonym ze ślimacznicą 34 podającą wsad i zasobnikiem wyrównawczym wsadu 36. Góma część rury 30 łączy się rurą 40 z oddzielaczem cyklonowym 38.

Oddzielacz cyklonowy 38 zawiera na swym dolnym wylocie obrotową śluzę powietrzną 42 służącą do przepuszczania osuszonego wsadu i niewielkiej ilości nośnika gazowego zapewniającego obojętną atmosferę transportu suchego ogrzanego węgla do przenośnika 44. Łączy się on ze wstępnie pracującą ślimacznicą 45 z dwuwalcową prasą brykietującą 46 najlepiej typu wysokociśnieniowego, jak wytwarzana przez K. R. Komarek, Inc. w Elk Grove, Illinois, St. Zjedn. Ameryki. Ślimacznica 48 transportująca nadwyżkę wsadu łączy linię 44 z połączonym transportem ślimakowym i podgrzewaczem wsadu, a także ochładzaczem produktu 50. Wylot prasy brykietującej 56 łączy się z przenośnikiem wsadu 50 odbierającym gorące brykiety. Lej recyklu brykietów 60 otrzymuje część brykietów w celu ich pokruszenia i zawrócenia ślimacznicą 62 przez rozdrabniacz 64 na przenośnik 50.

Oddzielacz sitowy 66 na wylocie przenośnika wsadu 50 otrzymuje wstępnie ogrzany wsad z leja wsadowego 52 wraz z bocznym strumieniem wsadu 48, gorącymi brykietami i nadwyżką wsadu z prasy brykietującej 46 i pokruszonymi brykietami z rozdrabniacza 64. Oddzielacz 66 będący oddzielaczem bębnowym lub innego typu, oddziela częściowo ochłodzone brykiety do rynny zsypowej 70, a pozostałość wstępnie ogrzanego miału z przenośnika 50 na przenośnik 72, zasilający zasobnik wyrównawczy 36.

Część tak otrzymanych brykietów zawraca się do leja zawracania brykietów 60, a stamtąd do rozdrabniacza 64.

Wirowy wylot z cyklonowego rozdzielacza 38 skierowany jest do góry i łączy się poprzez trójnik 77 z wylotem gazu 74 i rurą zawierającą 76. Rura ta prowadzi do dmuchawy zawracającej 26.

Rozdziału gazu wylotowego z cyklonu na wylot gazu 74 i rurę zawracającą 76 dokonuje przepustnicą 78 zainstalowana na zbiorniku gazu odlotowego 74 za trójnikiem 77.

164 145

Podukład regulacji temperatury 80 składa się z chłodzącego wtryskiwacza wody 82 umieszczonego w rurze odparowującej 30. Rura 84 zasilająca w wodę przez zawór regulacyjny 86 łączy się ze źródłem wody. Przedstawiono także pompę wody 88, zasilaną ze źródła wody (nie pokazanego). Czujnik temperatury 90 w rurze 40 steruje regulatorem 92 z zadajnikiem nastawy 94. Sygnał streujący 96 jest połączony z zaworem regulatora przepływu wody 86 i pompą wody 88, sterując jej przepływem.

W czasie pracy układu wilgotny wsad podaje się do leja 52. Ślimacznica wsadu 54 umieszcza wilgotny wsad na przenośniku 50, który w instalacji pilotowej jest także ślimacznicą.

Przenośnik 50 otrzymuje także z bocznego przenośnika 48 nadwyżkę wysuszonego wsadu ponad potrzeby prasy 46. Podawanie suchego wsadu do prasy 46 przenośnikiem ślimakowym 44 i prasującym 45 pozwala na wytworzenie brykietów w prasie 46 i przeniesienie gorących brykietów z nadwyżką wsadu z prasy 46 wylotem 56 na przenośnik 50.

Przenośnik 50, typu ślimakowego, służy do, mieszania gorących brykietów, bocznego strumienia gorącego osuszonego wsadu i wsadu chłodnego, dzięki czemu zachodzi korzystna wymiana ciepła. Zawartość przenośnika 50 uzupełnia się poprzez lej samowyładowawczy 60 i rozdrabniacz brykietów 64 zawracanymi pokruszonymi brykietami, pomagającymi w procesie aglomeracji cząstek.

Mieszaninę wilgotnego wsadu, suchej rozdrobnionej substancji, gorących brykietów i pokruszonych brykietów transportuje się przenośnikiem 50 na sito oddzielacza 66. W czasie mieszania i transportu brykiety ulegają ochłodzeniu do temperatury poniżej temperatury samozapłonu dzięki bezpośredniej wymianie ciepła na przenośniku z pozostałymi składnikami mieszaniny, które ogrzewają się dzięki temu wstępnie przed podaniem ich do suszarko-podgrzewacza.

Po oddzieleniu ochłodzonych brykietów odbiera się je do zmagazynowania zsypem 70. Wstępnie ogrzany przesiew z sita 66, pozostałość substancji dostarczonej przenośnikiem ślimakowym 50 zawraca się przenośnikiem 72 do zasobnika wyrównawczego 36.

Ślimacznica wsadowa 34 podaje częściowo osuszony i ogrzany wsad z zasobnika wyrównawczego 36 do trójnika 32 w pobliżu dna rury odparowującej 30.

Gorące gazy o dużej prędkości z komory mieszania 17 porywają cząstki wsadu i przemieszczają je szybko w górę rury 30, przez rurę 40 do oddzielacza cyklonowego 38, gdzie ogrzane i osuszone cząstki oddziela się od gazu.

Początkowe porywanie wsadu wprowadzanego z trójnika 32 w strumień gorącego gazu w rurze odparowującej 30 można ułatwić przy pomocy dyszy Venturiego (nie pokazanej) umieszczonej bezpośrednio pod trójnikiem 32.

Po oddzieleniu od strumienia gorącego gazu w oddzielaczu cyklonowym 38 osuszone, gorące cząstki przechodzą w dół przez zamknięcie powietrza 42, poniżej którego zawracaną część strumienia przechwytuje się ślimacznicą 48 na przenośnik 50, jak to opisano powyżej. Ślimacznica 44 podaje dostateczną ilość gorącego suchego wsadu, aby zapełnić ślimacznicę wstępnego prasowania 45 i zapewnić maksymalną wydajność prasy 46.

Jeśli chodzi o obieg gazów w procesie, to powietrze dostaje się do systemu przez dmuchawę 18, przechodzi do palnika 14 i komory spalania 16 wraz z paliwem. Przepustnica wlotowa 20, przepustnica 22 i dopływ paliwa są regulowane w celu uzyskania warunków nadmiaru paliwa i niedomiaru tlenu (mniej niż stechiometrycznej ilości tlenu) w komorze spalania 16 i komorze mieszania 17.

Tak otrzymane gorące spaliny zawierają śladowe ilości tlenku węgla tak zwany gaz redukujący bez nadmiaru powietrza, który nie dostarcza tlenu i nie podtrzymuje spalania.

Gaz zawracany z oddzielacza cyklonowego 38 rurą 76 i dmuchawą 26 przechodzi także do komory mieszania 17. Gaz ten ma taki sam skład chemiczny jak gaz otrzymywany z komory spalania 16, jeśli chodzi o zawartość wolnego tlenu i może być uważany za gaz redukujący (to jest nie utleniający). Jednak zawracany gaz zawiera znacznie więcej pary wodnej odparowanej z suszarki pneumatycznej rurą 30.

Ilość gazu opuszczającego proces w jednostce czasu powinna być tylko taka, aby zapewnić tylko usunięcie wilgoci z suszącego się wilgotnego wsadu i produktów spalania z palnika 14.

Wsad podawany do procesu zawiera zwykle około 20 do 30% wagowych wody i jest suszony do poziomu naturalnej wilgotności przetwarzanego gatunku węgla, co dla większości węgli kamiennych oznacza około 2% wagowych lub mniej wody.

Obecność gazu redukującego w obiegu gazowym pod ciśnieniem wyższym od atmosferycznego dzięki pracy dmuchaw 18 i 26 całkowicie zabezpiecza przed przedostawaniem się powietrza, a więc nie zachodzi w systemie spalanie gorących substancji, nawet jeśli ich temperatura przekroczy ich temperaturę samozapłonu.

Wymiana ciepła pomiędzy gorącym produktem i chłodniejszym wsadem i recyrkulacja gorącego gazu redukującego z oddzielacza, mają swój wkład w wydajność procesu. Wydajność tę można jeszcze zwiększyć doprowadzając do wymiany ciepła pomiędzy wylotowymi gazami i wchodzącym do dmuchawy 18 powietrzem o temperaturze pokojowej przed usunięciem gazów przez układ filtrów (nie pokazany), na przykład workowych do atmosfery.

Rozruch i praca systemu jest ułatwiana przez układ wtrysku wody 80, który pozwala na regulację temperatury strumienia gazów w rurze odparowującej 30. Układ można uruchomić bez wsadu uruchamiając cyrkulację gazu i regulując pracę generatora gazu 12 aż do ustabilizowania temperatury w warunkach obciążenia odparowaniem wody naśladującym normalne warunki pracy. Następnie rozpoczyna się wprowadzanie wsadu i zwiększa się jego ilość zmniejszając jednocześnie ilość wody dostarczanej do rury 30 układem wprowadzania 80 aż do osiągnięcia wytwarzania suchej substancji, utrzymując wciąż stałe zapotrzebowanie energetyczne systemu.

Zgodnie z fig. 2 można wyróżnić szereg etapów procesu, takich jak kierowanie węgla, kierowanie powietrza, regulacja chłodzenia wodnego i wymiana ciepła, które w sumie tworzą proces według niniejszego wynalazku.

Podawany wilgotny wsad wchodzi do procesu do bloku 100 (patrz START) i jest przemieszczany do przenośnika ślimakowego 50 (blok 102), gdzie miesza się z nadwyżką suchego wsadu (blok 104), z gorącymi brykietami (z bloku 106) i zawracanymi kruszonymi brykietami (z bloku 108), po czym na skutek wymiany ciepła brykiety (z bloku 103) ochładzają się, a wsad ulega częściowemu osuszeniu i ogrzaniu.

Ochłodzone brykiety oddziela się od mieszanego, ogrzanego wsadu, który zawiera teraz pokruszone brykiety i nadwyżkę wsadu.

Wybraną ilość brykietów oddziela się w bloku 112 i zawraca do bloku 108. Większość brykietów przechodzi jako produkt (blok 113), do KOŃCA cyklu.

Wstępnie ogrzany wsad przenosi się i miesza w bloku 114, w leju samowyładowawczym 36 i przenosi go (blok 116) do pneumatycznej suszarki 30 przez trójnik 32, gdzie wsad miesza się z gorącym strumieniem gazu redukującego o dużej prędkości.

Suszenie pneumatyczne i transport (blok 118) rurą 40 do oddzielacza cyklonowego 38 prowadzi do oddzielenia suchych cząstek prasuje się wstępnie (blok 122) i podaje na prasę do brykietowania (blok 106). Nadwyżka suchego wsadu przechodzi do przenośnika 50 (blok 104), zamykając obieg wsadu.

Powietrze o temperaturze pokojowej (blok 124) wchodzi do wstępnego ogrzewania, po czym jest sprężane w kompresorze 18 (blok 126).

Wstępnie ogrzane i sprężone powietrze przechodzi do palnika 14 i komory spalania 16 gdzie jest wstrzykiwane paliwo (blok 127) i powstaje gaz redukujący, omówiony powyżej (blok 128). Zawracany do kompresora 26 gaz jest sprężony (blok 130) i mieszany ze świeżym gazem redukującym w komorze gazu gorącego 17 (blok 132). W trójniku 32, który może zawierać dyszę Venturiego (nie pokazaną) zmieszane gazy łączą się z wtryskiwanym wsadem (blok 116), porywają go, przenoszą i suszą (blok 118).

Przeniesiona rurą 40 do cyklonu 38 większość gorącego, wilgotnego gazu redukującego jest oddzielana od suchego wsadu (blok 120) i przechodzi do trójnika 77, gdzie oddziela się większą część (blok 134) i zawracają do cyklu suszenia w bloku 130. Pozostałą część kieruje się do rekuperatora (nie pokazany) w celu wstępnego ogrzania wchodzącego powietrza o temperaturze pokojowej (blok 124), stamtąd do oddzielacza pyłu (136) i do wylotu.

164 145

Pył z oddzielacza (nie pokazany) można podzielić (blok 137) i usunąć całość lub część z procesu, jeśli jest nieprzydatna, lub zawrócić wraz z zawracanym wsadem (blok 104) w celu zmieszania z wsadem (blok 102).

Sterowanie temperaturą procesu realizuje się wstrzykując wodę jako środek chłodzący (blok 138) do rury odparowującej 30 w celu regulacji temperatury rury (blok 140), a więc maksymalnej temperatury suchego wsadu.

Na fig. 3 rysunek 3/1 przedstawia widok z boku brykietu 100, rysunek 3/2 widok z góry brykietu 100, a rysunek 3/3 jego przekrój poprzeczny.

Przekrój 3/4 jest przekrojem skonsolidowanego, ale nie stopionego brykietu, gdy temperatura wstępnie sprężonego wsadu wchodzącego na prasę była za niska dla spowodowania plastycznego płynięcia pod naciskiem prasy, stąd widoczne są w nim wyraźne granice ziaren.

Przekrój 3/5 pokazuje częściowo stopiony brykiet, gdzie stopieniu pod wpływem nacisku prasy ulega powłoka zewnętrzna, ale temperatura całego brykietu była zbyt niska, aby uległy pod wpływem ciśnienia zatarciu granice pomiędzy ziarnami.

Przekrój 3/6 przedstawia w pełni stopiony brykiet, w którym zaszło plastyczne płynięcie i otrzymano jednorodny brykiet. W takiej sytuacji osiąga się maksymalną wytrzymałość i wodoodpomość. Gładkość i połysk zewnętrznej powierzchni brykietów, a także powierzchni przełomów, świadczy o stopniu plastyczności osiągniętej w czasie tworzenia brykietu. W czasie chłodzenia i leżakowania odporność brykietów rośnie, prawdopodobnie wskutek wtórnych zjawisk wywołanych przez sam proces.

Stopień zawracania pokruszonych brykietów zależy od wygody manipulacji wsadem i od działania etapów wstępnego prasowania i prasowania, w których ważną rolę gra rozdrobniony materiał brykietów.

Pewne przykłady węgli kamiennych, ich analizy w stanie surowym i analizy brykietów przedstawiają poniższe tabele.

T abclał

Jakość, rozkład i zawartość popiołu w próbce placka filtracyjnego z flotacji pianowej

1. przybliżona analiza:
Parametr	w stanie sur^c^^m	Po osuszeniu
Wilgotność /4/ Popiół /4/ Siarka /4/ Wartość opalowa /kJ/kg/ Wartość opałowa bez popiołu i wody /kJ/kg/ S<ładrn.ki. lotne /4/ Węgiel /4/ ChLor /4/ SÓ2/m&/J/	26,0 9.0 1,27 22400 19,7 45,3 O, 18 1,’3	12,16 1,72 30270 34402- 26,62 61,21 0,24 1.14
2. Rozkład rozmiarów i frakcyjna zawartość popiołu
Rozmiar	Rozkład 4	4 popiołu we frakcji dla suchej masy
ponad 500 um 500 - 250 um 25O - 125 um 125 - ó3 um Ó3 - 45 um poniżej 45 pm łącznio	4.0 18,2 18,0 1ó , 7 o,0 37,1 100,0	3,O 4.3 7.4 9, 1 9,6 1&,0 11,0

164 145

Tabela 2

Analiza brykietów wytworzonych ze wsadu z tabeli I

1. Przybliżona analiza:
Parametr	V	stanie suroowym	Po osuszeniu
Wilgotność /ok/		1,5	-
Popiół /0/		10,11	10,27
Siarka /Ό/		1,24	1,77
Wartość opałowa /kJ/kg/	307	1 0,00	3 11S9
I Wartość opałowa bez 1 popiołu i wody /kJ/kg		—	34758
Składniki lotne /$/		30, 00	30,47
Węgiel /Ό/	58,75	59,20
S02 /mg/j/		1 , 1	1,14
2. Aializa końcowa /wzgl	ędem	suchej masy/
Paraine tr			o suchej masy
Węęgel			73,5 3
Wt^^ir			4,57
Azo t			1,12
Chlor			0,19
Popiół			10,27
Siarka			1,77
Tlen			0,55
3, Temperatura stapiania	popiołu
Parametr	Temppratura /°C/
	Utlenianie	redukcja
Początkowa deformacja		1240	1183
Zmiękczenie sferyczne /wysokość = szerokość/		1401	1272
Hemńs f eryczne		1 4 1 b	1 346
/wysokość = 1/2 szerokości,.’
Płyn		1-90

Ustalono w wyniku tego i innych testów prowadzonych na instalacji pilotowej według wynalazku, że dla miału węgli kamiennych osuszonych do lub poniżej naturalnej wilgotności macierzystego węgla (zwykle rzędu 1,5% wagowego wody, bez wody międzycząsteczkowej), przy ciśnieniach pomiędzy około 183 do 305 MPa w prasie, istnieje okno temperaturowe od około 175 do 200°C, w którym wytwarza się jednorodne brykiety i zachodzi płynięcie plastyczne, najpierw na powierzchni i stopniowo w głębi przy wyższych temperaturach, przy czym osiąga się zanik granulacji związanej z wsadem i w końcu homogeniczność. Prowadzi to do wytrzymalszych i odporniejszych na wodę brykietów. Jednak wytwarzano także brykiety w temperaturze 75°C, i choć nie występowało plastyczne płynięcie, otrzymywano dość dobre brykiety o nieco obniżonej wytrzymałości. Należy rozumieć, że poniżej idealnego zakresu temperatur 175 do 200°C istnieje zakres temperatur, w którym niniejszy proces jest przydatny, aż do temperatury rzędu około 75°C.

Niniejszy proces jest przydatny do brykietowania węgla, szczególnie miału węglowego, co ułatwia manipulację, przechowywanie i stosowanie go jako paliwa.

164 145 gaz recyrkulujacy (obejście)

134, wlot powietrza z otoczenia gaz do komina i start ~r ,100

120 xuZ r

137

3-136 odpady powietrze ognane J witepnis

118

K102'

104

4_ J łiupis

f-t-*—*—1 ^|,22'				^-106	i—
r— 1 1			. 1		108

l·

114

116

132

130 ^J128' ] 126-€ —»440_ _in

3M 4-138 ³

1-| ą-127

FIG.2

3=3

112 kontec

J

3/4

FIG.3

164 145 ο

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (27)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób brykietowania miału węglowego, znamienny tym, że suszy się wsad węglowy, usuwając wodę międzyfazową i podgrzewając substancję do temperatury od około 75 do 200°C w redukującym środowisku gazowym, prasuje się substancję do osiągnięcia przez nią skupionej formy pod ciśnieniem od 183 do 305 MPa, w takim samym środowisku, powodując plastyczne płynięcie międzyfazowych powierzchni ziaren i utworzenie spójnego ciała, a następnie chłodzi się powstały produkt do temperatury niższej od jego temperatury samozapłonu.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etapy suszenia i podgrzewania prowadzi się w strumieniu gazu redukującego o dużej prędkości.
3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że wytwarza się strumień gazu o dużej prędkości przez spalanie paliwa z ilością tlenu niewystarczającą do pełnego spalenia.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że suszenie i ogrzewanie prowadzi się w strumieniu redukującego gazu i proces obejmuje etap recyrkulacji gorącego gazu redukującego oraz mieszania zawróconego gazu z gorącymi gazowymi produktami spalania w temperaturze bliskiej temperaturze wrzenia wody.
5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że ogrzaną substancję utrzymuje się w środowisku nie zawierającym powietrza.
6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że wymienione etapy realizuje się w zamkniętym aparacie, a ciśnienie gazu w aparacie w obecności wymienionej ogrzanej substancji jest wyższe od atmosferycznego, co zapobiega przedostawaniu się powietrza do wnętrza.
7. 7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że prowadzi się bezpośrednią wymianę ciepła pomiędzy wilgotnym, rozdrobnionym wsadem i powstałym ogrzanym ciałem przed etapami ogrzewania i formowania.
8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wymienione utworzone ciało jest brykietem, a wymieniony sposób obejmuje etapy rozdrabniania wybranej ilości brykietów i mieszania tak otrzymanej rozdrobnionej substancji z wilgotną substancją wsadową.
9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że substancję wsadową prasuje się w prasie, a wymieniony sposób obejmuje etapy: suszenia pewnej ilości substancji wsadowej z natężeniem przekraczającym chwilowe zapotrzebowanie prasy, mieszania pewnej nadwyżki tej substancji wsadowej z wilgotną substancją wsadową otrzymując mieszaną substancję wsadową i wymiany ciepła pomiędzy powstałym ciałem a mieszaną tą substancją wsadową.
10. 10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że prowadzi się wstępne prasowanie wymienionej substancji wsadowej przed jej zasadniczym prasowaniem.
11. 11. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że oddziela się osuszoną ogrzaną substancję wsadową od strumienia gazu redukującego, i usuwa się wybraną część oddzielonego strumienia gazowego do atmosfery, przy czym porcja ta zawiera taką ilość pary wodnej i wcześniejszych produktów spalania, że zachowana jest równowaga z ilością wody odparowanej z wilgotnego wsadu i produktów wytworzonych przy spalaniu, natomiast pozostałą część gazu zawraca się mieszając ją z produktami spalania.
12. 12. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że prowadzi się wymianę ciepła pomiędzy wchodzącym do etapu spalania powietrzem a gorącymi gazami opuszczającymi proces.
13. 13. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że ogranicza się temperaturę redukującego środowiska gazowego przez wstrzykiwanie wody do tego środowiska.
14. 14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że dodaje się do około 5% wagowych, w przeliczeniu na wapń, rozdrobnionej substancji będącej pokruszonym wapieniem lub innym wapniowo-dolomitową dwuwartościową substancją, do rozdrobnionego wsadu węglowego w celu ograniczenia emisji dwudenku siarki w czasie późniejszego spalania powstałego ciała.

    164 145
15. 15. Urządzenia do brykietowania miału węglowego do zwartej postaci o odporności na nacisk rzędu 120 do 130 funtów na cal² (0,73 do 0,79 MPa) i lepszych możliwościach manipulowania, znamienne tym, że składa się z wysokociśnieniowej matrycowej prasy walcowej wywierającej ciśnienia od około 30000 psi do 50000 psi (183 do około 305 MPa); generatora gazu wytwarzającego gorący gaz redukujący pod ciśnieniem procesu suszenia pneumatycznego, wyższego od atmosferycznego; urządzenia suszącego, w którym następuje wymiana ciepła pomiędzy tym gorącym gazem redukującym a substancją wsadową, urządzenia wsadowego do podawania substancji wsadowej do prasy i przesyłania substancji wsadowej do urządzenia suszącego, wraz z możliwością ominięcia przez część wsadu prasy, oraz urządzenia chłodzącego do chłodzenia zwartej postaci do warunków uniemożliwiających samozapłon.
16. 16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że obejmuje mieszalnik gazów do mieszania gorącego gazu z gazem recyrkulowanym i urządzenie do recyrkulacji gazów w celu utrzymania przeciętnego ciśnienia mieszanych gazów powyżej ciśnienia atmosferycznego.
17. 17. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że obejmuje urządzenie do zmniejszania temperatury do selektywnego obniżania temperatury gazu wewnątrz urządzenia suszącego.
18. 18. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że urządzenie do zmniejszania temperatury jest układem wstrzykiwania cieczy chłodzącej.
19. 19. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że urządzenie wsadowe obejmuje urządzenie prasujące do wstępnego prasowania substancji wsadowej przed wejściem do prasy.
20. 20. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że wysokociśnieniowa prasa jest młynem brykietującym z parą współpracujących obrotowych walców.
21. 21. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że obejmuje urządzenie cyklonowe do rozdzielania strumienia gorącego gazu redukującego i substancji wsadowej, urządzenie blokowania przepływu gazu umożliwiające wyjście substancji wsadowej z urządzenia cyklonowego, urządzenie wylotowe do odbierania oddzielonego od wsadu gorącego gazu redukującego, urządzenie do zawracania części oddzielonego gazu redukującego do generatora gazu w celu zmieszania z produktami spalania paliwa w palniku i urządzenie sterujące rozdziałem oddzielonego gazu redukującego na gaz zawracany i usuwany.
22. 22. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że urządzenie chłodzące stanowi rozdrobnioną chłodną substancją wsadową.
23. 23. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że generator gazu obejmuje palnik wytwarzający gazowe produkty spalania, możliwość recyklu gorącego gazu wewnątrz urządzenia i komorę mieszania mieszającą produkty spalania i zawracany gaz.
24. 24. Brykiet, znamienny tym, że stanowi prasowaną substancję złożoną z cząstek węgla uformowanych i stopionych, która posiada spójną, jednorodną warstwę wierzchnią i ma najwyżej taką wilgotność, jak naturalna wilgotność substancji wsadowej.
25. 25. Brykiet według zastrz. 24, znamienny tym, że stopień plastycznego płynięcia wewnątrz warstwy wierzchniej polepsza jego wytrzymałość na zagniatanie do nacisku od około 0,73 do 0,79 MPa i odporność na rozpad w próbie zrzucania na twardą powierzchnię.
26. 26. Brykiet według zastrz. 24, znamienny tym, że stanowi substancję całkowicie stopioną, we wnętrzu aż do zaniku granic pomiędzy cząstkami ją tworzącymi.
27. 27. Brykiet według zastrz. 24, znamienny tym, że stopień stopienia plastycznego jest na tyle dostateczny, aby wewnętrznie stopiona substancja wytrzymywała bez istotnego rozpadu upadek na powierzchnię betonową z wysokości około 4,5 m.

    Przedmiotem niniejszego wynalazku jest sposób i urządzenie do brykietowania miału węglowego oraz powstały brykiet.

    W procesach wydobywania, przetwarzania i transportu węgla powstają ogromne ilości miału. Zwykle od około piętnastu do dwudziestu procent wydobytego węgla, po oczyszczeniu i transporcie, składa się z miału o rozmiarach od pyłu do drobnych granulek.

    16 145

    Większości miału nie można użyć bezpośrednio, a problem ten podjęto ostatnio ponownie dzięki wzrostowi zainteresowania węglem w związku z polityczną eskalacją cen ropy naftowej, wskutek wzrostu wymagań klientów odnośnie jakości węgla dostarczanego przez producentów i wskutek przepisów regulujących pozbywanie się odpadów kopalnianych zgodnie z wymaganiami ochrony środowiska.

    Znany proces brykietowania węgla polegał na brykietowaniu miału ze środkiem wiążącym, pochodzącym zwykle ze smoły węglowej. Technologia ta królowała w początkach obecnego stulecia, gdy brykietów ze środkiem wiążącym używano do ogrzewania domów i zanikła po drugiej wojnie światowej wskutek zwrócenia się do wygodniejszych źródeł opału.

    Można sprzedać klientowi część miału w połączeniu z grubszymi frakcjami, ale włączenie całości obniżyło by jakość produktu poniżej wymagań rynkowych.

    Substancja miałowa występuje często w postaci wilgotnego placka filtracyjnego, zawierającego od około dwudziestu do trzydziestu procent wilgotności, w zależności od rozkładu rozmiarów i zawartości popiołu.

    Inną potencjalną postacią miału o wysokości jakości są odpady z obecnych i dawniejszych instalacji przetwarzania węgla, w których nie odzyskiwano skutecznie miału, lub był on obecny w takich ilościach, że jego całkowite odzyskanie i włączenie do produktu było niepraktyczne z punktu widzenia wymagań rynku.

    W niedawnej przeszłości przebudowa miału przez wtryskiwanie, granulowanie i brykietowanie wymagała stosowania środka lub środków wiążących, takich jak krochmal, chlorek sodu, cement portlandzki i smoła węglowa, uważana obecnie za substancję rakotwórczą.

    Stwierdzono, że brykiety średniej wielkości i małe, o regularnych kształtach, mają doskonałą charakterystykę spalania na rusztach łańcuchowych i podobnych typach stokerów. Jednak obecność środków wiążących może powodować zanieczyszczenie powietrza i może niekorzystnie zmieniać charakterystykę spalania paliwa.

    Użycie środka wiążącego zwiększa także koszt powstającego produktu.

    Próby prowadzenia brykietowania bez udziału środków wiążących w niskich temperaturach napotkały na trudności związane z transportem drobnoziarnistego miału wsadowego, jak problemy z wytrzymałością i innymi cechami fizycznymi, takimi jak absorpcja wody, powstałego produktu.

    Wiele aspektów dotychczasowego stanu techniki obróbki miału omawiają następujące poniższe publikacje: Publikacja ET 14303, US Departament of Energy, październik 1981: Brykietowanie miału węglowego z chlorkiem sodu jako środkiem wiążącym; British Coal Board: Publikacja G.S. Jonesa i D. B. Meechama: Granulowanie miału węglowego - część I i

    II. i II. Battelle Laboratories, Columbus, Ohio, USA. Raport W. H. Conk!e’a i J. W. Dawsona: Rekonstytucja fizycznie oczyszczonego węgla.

    Inne próby brykietowania miału wykorzystywały długotrwały proces brykietowania bez środka wiążącego pod średnim ciśnieniem, w którym miał wymagał wstępnego przemywania w rozpuszczalniku organicznym w celu uwolnienia z węgla substancji służących jako środki wiążące w procesie ciśnieniowym. Stosowano ciśnienia od 24,4 do 183 MPa i otrzymywano ulepszony produkt. Jednak odzyskiwanie rozpuszczalnika powoduje znaczne koszty i inne problemy, co powoduje, że proces jest niepraktyczny. Opis ten można znaleźć w publikacji IS-ICP-67 Iowa State University, Energy and Mineral Resources Research Institute Brykietowanie węgla bez środka wiążącego, Miller i inni, 1 października 1979, i w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 235 603 z 25 listopada 1980 Millera i innych.

    Rozważając znaczenie cech fizycznych rekonstytuowanego miału w brykietach należy pamiętać, że jest on przechowywany w stosach na otwartej przestrzeni i przenoszony w dużych ilościach ciężkim sprzętem. Poza uszkodzeniami przy mechanicznych operacjach i zgniataniu pod własnym ciężarem w wysokich stosach, działanie otoczenia prowadzi do ciągłego zwilżania i suszenia brykietów.

    W przypadku porowatych lub półporowatych brykietów, łatwo wchłaniających wodę, poza fizycznymi uszkodzeniami i pogorszeniem parametrów kalorycznych ze względu na ładunek wody, wartość opałowa takich porowatych brykietów jest nieprzewidywalna, a sam stos może być źródłem zanieczyszczenia środowiska.

    164 145

    Sposób brykietowania miału węglowego według wynalazku polega na tym, że suszy się wsad węglowy, usuwając wodę międzyfazową i podgrzewając substancję do temperatury od około 75 do 200°C w redukującym środowisku gazowym, prasuje się substancję do osiągnięcia przez nią skupionej formy pod ciśnieniem od 183 do 305 MPa, w takim samym środowisku, powodując plastyczne płynięcie międzyfazowych powierzchni ziaren i utworzenie spójnego ciała, a następnie chłodzi się powstały produkt do temperatury niższej od jego temperatury samozapłonu.

    Korzystnie etapy suszenia i podgrzewania prowadzi się w strumieniu gazu redukującego o dużej prędkości.

    Korzystnie wytwarza się strumień gazu o dużej prędkości przez spalanie paliwa z ilością tlenu niewystarczającą do pełnego spalania.

    Korzystnie suszenie i ogrzewanie prowadzi się w strumieniu redukującego gazu i proces obejmuje etap recyrkulacji gorącego gazu redukującego oraz mieszania zawróconego gazu z gorącymi gazowymi produktami spalania w temperaturze bliskiej temperaturze wrzenia wody.

    Korzystnie ogrzaną substancję utrzymuje się środowisku nie zawierającym powietrze.

    Korzystnie wymienione etapy realizuje się w zamkniętym aparacie, a ciśnienie gazu w aparacie w obecności wymienionej ogrzanej substancji jest wyższe od atmosferycznego, co zapobiega przedostawaniu się powietrza do wnętrza.

    Korzystnie prowadzi się bezpośrednią wymianę ciepła pomiędzy wilgotnym, rozdrobnionym wsadem i powstałym ogrzanym ciałem przed etapami ogrzewania i formowania.

    Korzystnie wymienione utworzone ciało jest brykietem, a wymieniony sposób obejmuje etapy rozdrabniania wybranej ilości brykietów i mieszania tak otrzymanej rozdrobnionej substancji z wilgotną substancją wsadową.

    Korzystnie substancję wsadową prasuje się w prasie, a wymieniony sposób obejmuje etapy: suszenia pewnej ilości substancji wsadowej z natężeniem przekraczającym chwilowe zapotrzebowanie prasy, mieszania pewnej nadwyżki tej substancji wsadowej z wilgotną substancją wsadową otrzymując mieszaną substancję wsadową i wymiany ciepła pomiędzy powstałym ciałem a mieszaną substancją wsadową.

    Korzystnie prowadzi się wstępne prasowanie wymienionej substancji wsadowej przed jej zasadniczym prasowaniem.

    Korzystnie oddziela się osuszoną ogrzaną substancję wsadową od strumienia gazu redukującego i usuwa się wybraną część oddzielonego strumienia gazowego do atmosfery, przy czym porcja ta zawiera taką ilość pary wodnej i wcześniejszych produktów spalania, że zachowana jest równowaga z ilością wody odparowanej z wilgotnego wsadu i produktów wytworzonych przy spalaniu, natomiast pozostałą część gazu zawraca się mieszając ją z produktami spalania.

    Korzystnie prowadzi się wymianę ciepła pomiędzy wchodzącym do etapu spalania powietrzem a gorącymi gazami opuszczającymi proces.

    Korzystnie ogranicza się temperaturę redukującego środowiska gazowego przez wstrzykiwanie wody do tego środowiska.

    Korzystnie dodaje się do około 5% wagowych, w przeliczeniu na wapń, rozdrobnionej substancji będącej pokruszonym wapieniem lub innym wapniowo-dolomitowądwuwartościową substancją, do rozdrobnionego wsadu węglowego w celu ograniczenia emisji dwutlenku siarki w czasie późniejszego spalania powstałego ciała.

    Urządzenie do brykietowania miału węglowego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że składa się z wysokociśnieniowej matrycowej prasy walcowej wywierającej ciśnienia od około 183 do 305 MPa; generatora gazu wytwarzającego gorący gaz redukujący pod ciśnieniem procesu suszenia pneumatycznego wyższego od atmosferycznego; urządzenia suszącego, w którym następuje wymiana ciepła pomiędzy tym gorącym gazem redukującym a substancją wsadową, urządzenia wsadowego do podawania substancji wsadowej do prasy i przesyłania substancji wsadowej do urządzenia suszącego, wraz z możliwością ominięcia przez część wsadu prasy, oraz urządzenia chłodzącego do chłodzenia zwartej postaci do warunków uniemożliwiających samozapłon.

    164 145

    Korzystnie urządzenie obejmuje mieszalnik gazów do mieszania gorącego gazu z gazem recyrkulowanym i urządzenie do recyrkulacji gazów w celu utrzymania przeciętnego ciśnienia mieszanych gazów powyżej ciśnienia atmosferycznego.

    Korzystnie urządzenie obejmuje urządzenie do zmniejszania temperatury do selektywnego obniżania temperatury gazu wewnątrz urządzenia suszącego.

    Korzystnie urządzenie do zmniejszania temperatury jest układem wstrzykiwania cieczy chłodzącej.

    Korzystnie urządzenie wsadowe obejmuje urządzenie prasujące do wstępnego prasowania substancji wsadowej przed wejściem do prasy.

    Korzystnie wysokociśnieniowa prasa młynem brykietującym z parą współpracujących obrotowych walców.

    Korzystnie urządzenie obejmuje urządzenie cyklonowe do rozdzielania strumienia gorącego gazu redukującego i substancji wsadowej, urządzenie blokowania przepływu gazu umożliwiającego wyjście substancji wsadowej z urządzenia cyklonowego, urządzenie wylotowe do odbierania oddzielonego od wsadu gorącego gazu redukującego, urządzenie do zawracania części oddzielonego gazu redukującego do generatora gazu w celu zmieszania z produktami spalania paliwa w palniku i urządzenie sterujące rozdziałem oddzielonego gazu redukującego na gaz zawracany i usuwany.

    Korzystnie urządzenie chłodzące zawiera rozdrobnioną chłodną substancję wsadową.

    Korzystnie generator gazu obejmuje palnik wytwarzający gazowe produkty spalania, możliwość recyklu gorącego gazu wewnątrz urządzenia i komorę mieszania mieszającą produkty spalania i zawracany gaz.

    Brykiet, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że stanowi prasowaną substancję, złożoną z cząstek węgla uformowanych i stopionych, która posiada spójną, jednorodną warstwę wierzchnią i ma najwyżej taką wilgotność, jak naturalna wilgotność substancji wsadowej.

    Korzystnie stopień plastycznego płynięcia wewnątrz warstwy wierzchniej polepsza jego wytrzymałość na zgniatanie do nacisku od około 0,73 do 0,79 MPa i odporność na rozpad w próbie zrzucania na próbie zrzucania na twardą powierzchnię.

    Korzystnie stanowi substancję całkowicie stopioną, we wnętrzu aż do zaniku granic pomiędzy cząstkami ją tworzącymi.

    Korzystnie stopień stopienia plastycznego jest na tyle dostateczny, aby wewnętrznie stopiona substancja wytrzymywała bez istotnego rozpadu upadek na powierzchnię betonową z wysokością około 4,5 m.

    Przedmiotem niniejszego wynalazku jest sposób brykietowania rozdrobnionego węgla, który według wynalazku składa się z następujących etapów całkowitego osuszenia miału i ogrzania go do temperatury powyżej temperatury wrzenia wody w środowisku redukującym: prasowania substancji aż do uzyskania wiązań pomiędzy niektórymi cząstkami, z powstaniem spójnej masy o określonej postaci i wytrzymałości; obniżenia ciśnienia; ochłodzenia masy do temperatury poniżej temperatury samozapłonu.

    Ciśnienia w prasie od około 183 do 305 MPa dają zadowalający produkt.

    Sposób według wynalazku obejmuje także etapy szybkiego przepuszczania substancji wsadowej przez suszarko-podgrzewacz pneumatyczny, wykorzystujący gazy redukujące o wysokiej temperaturze i szybkości.

    Sposób według wynalazku obejmuje również przepuszczanie gorących gazów wylotowych z suszarki przez wymiennik ciepła powietrze-powietrze w celu ogrzania powietrza o temperaturze pokojowej dostarczanego do generatora ciepła systemu.

    Dalej sposób według wynalazku obejmuje etap rozdrabniania i zawracania ograniczonej ilości substancji wytworzonej w procesie w celu polepszenia charakterystyki aglomeracji w etapie prasowania.

    Proces według wynalazku obejmuje etap bezpośredniej wymiany ciepła pomiędzy utworzonym gorącym produktem i wchodzącym rozdrobnionym wsadem.

    Sposób według wynalazku obejmuje także etap rozruchu i normalnej pracy układu suszarko-podgrzewacza w warunkach pełnego zasilania, w celu zapewnienia redukującej atmo164145 sfery i podniesienia przeciętnego ciśnienia w urządzeniu powyżej ciśnienia atmosferycznego, aby wykluczyć przedostawanie się powietrza do wewnątrz.