PL164473B1 - Permanent magnet and method of making the same - Google Patents
Permanent magnet and method of making the sameInfo
- Publication number
- PL164473B1 PL164473B1 PL90284912A PL28491290A PL164473B1 PL 164473 B1 PL164473 B1 PL 164473B1 PL 90284912 A PL90284912 A PL 90284912A PL 28491290 A PL28491290 A PL 28491290A PL 164473 B1 PL164473 B1 PL 164473B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- atomic
- base material
- sintering
- alloying
- permanent magnet
- Prior art date
Links
Classifications
-
- H—ELECTRICITY
- H01—ELECTRIC ELEMENTS
- H01F—MAGNETS; INDUCTANCES; TRANSFORMERS; SELECTION OF MATERIALS FOR THEIR MAGNETIC PROPERTIES
- H01F1/00—Magnets or magnetic bodies characterised by the magnetic materials therefor; Selection of materials for their magnetic properties
- H01F1/01—Magnets or magnetic bodies characterised by the magnetic materials therefor; Selection of materials for their magnetic properties of inorganic materials
- H01F1/03—Magnets or magnetic bodies characterised by the magnetic materials therefor; Selection of materials for their magnetic properties of inorganic materials characterised by their coercivity
- H01F1/032—Magnets or magnetic bodies characterised by the magnetic materials therefor; Selection of materials for their magnetic properties of inorganic materials characterised by their coercivity of hard-magnetic materials
- H01F1/04—Magnets or magnetic bodies characterised by the magnetic materials therefor; Selection of materials for their magnetic properties of inorganic materials characterised by their coercivity of hard-magnetic materials metals or alloys
- H01F1/047—Alloys characterised by their composition
- H01F1/053—Alloys characterised by their composition containing rare earth metals
- H01F1/055—Alloys characterised by their composition containing rare earth metals and magnetic transition metals, e.g. SmCo5
- H01F1/057—Alloys characterised by their composition containing rare earth metals and magnetic transition metals, e.g. SmCo5 and IIIa elements, e.g. Nd2Fe14B
- H01F1/0571—Alloys characterised by their composition containing rare earth metals and magnetic transition metals, e.g. SmCo5 and IIIa elements, e.g. Nd2Fe14B in the form of particles, e.g. rapid quenched powders or ribbon flakes
- H01F1/0575—Alloys characterised by their composition containing rare earth metals and magnetic transition metals, e.g. SmCo5 and IIIa elements, e.g. Nd2Fe14B in the form of particles, e.g. rapid quenched powders or ribbon flakes pressed, sintered or bonded together
- H01F1/0577—Alloys characterised by their composition containing rare earth metals and magnetic transition metals, e.g. SmCo5 and IIIa elements, e.g. Nd2Fe14B in the form of particles, e.g. rapid quenched powders or ribbon flakes pressed, sintered or bonded together sintered
Landscapes
- Chemical & Material Sciences (AREA)
- Crystallography & Structural Chemistry (AREA)
- Inorganic Chemistry (AREA)
- Engineering & Computer Science (AREA)
- Power Engineering (AREA)
- Hard Magnetic Materials (AREA)
- Powder Metallurgy (AREA)
Abstract
1 4 B i korzystnie inne pierwiastki, przy czym SE oznacza pier- wiastek ziem rzadkich z grupy I I I b ukladu okresowego o l i c z b i e porzadkowej od 58 do 71, znamienny tym. ze na granicach ziaren l/lub w s t r e f i e granicznej ziaren proszku materialu podstawowego fazy magnetycznej SE 2Fe1 4 B utworzonego z 15% atomowych ( ± 5% atomo- wych) SE. do 77% atomowych (± 10% atomowych) Fe i 8% atomowych ( ± 5% atomowych) B ma wprowadzony wraz z ta faza dodatek spiekowy lub stopowy, który stanowi co najmniej j eden dalszy pierwiastek z grupy SSE = ciezkich ziem rzadkich o l i c z b i e porzadkowej pierwiastka co najmniej równej 64 l/lub metaliczny, korzystnie tlenkowy i/lub azotowy, zwiazek co najmniej Jednego pierwiastka z grupy SE = ziem rzadkich, korzy- stnie z dodatkami stopowymi mi edzykrystali cznymi , zwlaszcza tlenkami l/lub azotkami l/lub borkami co najmniej Jednego z nastepujacych pierwiastków kobalt, chrom, aluminium, tytan i /lub tantal 5 Sposób wytwarzania magnesu trwalego SE- Fe-B, w którym z czesci skladowych tworzacych faze magnetyczna SE 2F14B. korzystnie z dodatkiem kobaltu i dalszych metali wytwarza s i e w procesie metalurgii ogniowej material podstawowy, który sproszkowuje s i e . a nastepnie proszek sprasowywuje s i e w polu magnety- cznym. po czym poddaje s i e spiekaniu, znamienny tym, ze proszek materialu podstawowego utworzonego z 15% atomowych ( ± 5% atomowych) SE, do 77% atomowych ( ± 10% atomowych) Fe 18% atomowych FIG 1 FIG 2 PL
Description
Przedmiotem wynalazku jest magnes trwały i sposób wytwarzania magnesu trwałego.
Dotychczas znany jest magnes trwały wytwarzany przez spiekanie proszku zawierającego fazę magnetyczną SE2Fe14B i korzystnie inne pierwiastki, przy czym SE oznacza pierwiastek ziem rzadkich z grupy III b układu okresowego o liczbie porządkowej od 58 do 71. Sposób wytwarzania takiego magnesu polega na tym, że w procesie metalurgii ogniowej sproszkowuje się materiał podstawowy, a następnie sprasowuje się go w polu magnetycznym, po czym poddaje się spiekaniu i obróbce cieplnej.
Ponadto z patentu europejskiego nr 126 802 znane są magnesy trwałe, których materiał zawiera między innymi pierwiastki ziem rzadkich (SE) oraz bor i ewentualnie kobalt. Pierwiastki te są homogenicznie rozłożone w fazie magnetycznej ze względu na zastosowane parametry technologiczne.
Poza tym z europejskiego opisu nr 101 552 znane są magnesy trwałe, które zawierają pierwiastki ziem rzadkich i bor oraz ewentualnie inne dodatki stopowe. Jednakże w magnesach tych magnetyczna faza główna musi być fazą intermetaliczną o stałym składzie, co warunkuje homogeniczne rozłożenie wszystkich pierwiastków. Ta forma wykonania jest obarczona wadą związaną z dużymi nakładami w sferze techniki stopowej zastosowanej przy wytwarzaniu stopu wyjściowego. Stop taki musi być szczególnie czysty, żeby możliwe było uniknięcie zanieczyszczeń krytycznych. Oprócz tego magnesy te odznaczają się dużym rozrzutem danych magnetycznych i słabą powtarzalnością parametrów.
Magnes trwały według wynalazku na granicach ziaren i/lub w strefie granicznej ziaren proszku materiału podstawowego fazy magnetycznej SE2Feb4B utworzonego z 15% atomowych (± 5% atomowych) SE, do 77% atomowych (± 10% atomowych) Fe i 8% atomowych (± 5% atomowych) B ma wprowadzony wraz z tą fazą dodatek spiekowy lub stopowy, który stanowi co najmniej jeden dalszy pierwiastek z grupy SSE = ciężkich ziem rzadkich o liczbie porządkowej pierwiastka co najmniej równej 64 i/lub metaliczny, korzystnie tlenkowy i/lub azotkowy, związek co najmniej jednego pierwiastka z grupy SE = ziem rzadkich, korzystnie z dodatkami stopowymi międzykrystalicznymi, zwłaszcza denkami i/lub azotkami i/lub borkami co najmniej jednego z następujących pierwiastków:, kobalt, chrom, aluminium, tyłam i/lub tantal.
Korzystnie wprowadzane nawarstwienia i wtrącenia na granicach ziaren lub w strefie granicznej ziaren mają grubość od 0,005 do 10 μ, zwłaszcza od 0,5 do 1 μ, a szczególnie od 0,05 do 0,5 μ.
Korzystnym jest jeśli materiał podstawowy zawiera do 23% atomowych Co w miejsce do 30% atomowych żelaza.
Dodatki stopowe magnesu mogą stanowić 0,2 do 2,5% wagowych, korzystnie 0,8 do 2% wagowych, a zwłaszcza 1 do 1,5% wagowych materiału podstawowego.
164 473
Sposób według wynalazku polega na tym, że proszek materiału podstawowego utworzonego z 15% atomowych (± 5% atomowych) SE, do 77% atomowych (± 10% atomowych) Fe i 8% atomowych (± 5% atomowych) B miesza się dodatkowo przez utworzenie mieszanki z co najmniej jednym drobnoziarnistym dodatkiem spiekowym lub międzykrystalicznym dodatkiem stopowym i korzystnie mieli dalej, przy czym dodatek spiekowy lub stopowy wytwarza się w procesie metalurgii ogniowej z co najmniej jednym pierwiastkiem z grupy SSE = ciężkich ziem rzadkich i/lub metalem i/lub związkiem metalicznym i sproszkowywuje, a mieszankę proszku z materiału podstawowego i dodatku spiekowego lub stopowego sprasowuje się i spieka przy ukierunkowaniu w polu magnetycznym.
Korzystnie dodatki stopowe mieli się na cząstki o wymiarach mniejszych niż 5 μ, korzystnie mniejszych niż 1 μ, a zwłaszcza mniejszych niż 0,5 μ.
Korzystnie materiał podstawowy wytworzony w procesie metalurgii ogniowej rozdrabnia się na cząstki o wymiarach mniejszych niż 200 μ, korzystnie mniejszych niż 100 μ, a zwłaszcza mniejszych niż 50 μ, korzystnie przez rozdrabnianie w układzie wysokiej energii, a sproszkowane dodatki stopowe i rozdrobniony materiał podstawowy miele się wspólnie celem przemieszania, aż cząstki materiału podstawowego osiągną wymiary mniejsze niż 30 μ, korzystnie mniejsze niż 20 μ, a zwłaszcza mniejsze niż 15 μ.
Spiekanie może odbywać się w próżni w temperaturze między 800 i 1300°C, korzystnie 900 do 1200°C, zwłaszcza w temperaturze do 1000°C, a w szczególności w temperaturze, w której faza magnetyczna nie ulega jeszcze stopieniu, jednak inne fazy materiału podstawowego są przynajmniej nadtopione. Spiekanie może odbywać się tak długo, aż na granicach ziaren (w strefie granicznej ziaren) nastąpi wzbogacenie dodatków stopowych lub aż przez mikrodyfuzję w fazie magnetycznej na granicach ziaren (w strefach granicznych ziaren) ukształtują się gradienty koncentracji, nie przekraczające znacznie 5 μ, korzystnie 1 μ, a zwłaszcza 0,5 μ. Spiekanie nie trwa dłużej niż 20 minut, korzystnie 10 do 20 minut, a zwłaszcza około 15 minut lub spiekanie przeprowadza się ewentualnie tak długo, żeby nie nastąpiło rozłożenie lub pełna dyfuzja dodawanego do stopu związku(ów) lub dodatków stopowych międzykrystalicznych.
Korzystnie w materiale wytworzonym w procesie metalurgii ogniowej stosuje się do 23% atmowych Co, które zastępują do 30% atomów żelaza.
Korzystnie do sproszkowanego materiału podstawowego wytworzonego w procesie metalurgii ogniowej wprowadza się dodatki stopowe w ilości 0,2 do 2,5% wagowych, zwłaszcza 0,8 do 2% wagowych, w szczególności 1 do 1,5% wagowych tego materiału, a spieczony materiał poddaje się obróbce termicznej w zakresie temperatur od 350 do 1200°C.
Dzięki procesowi według wynalazku, stanowiącemu nowy rodzaj techniki stopowej międzykrystalicznej, uzyskuje się szereg korzyści. Mianowicie tworzą się specjalne strefy dyfuzyjne na granicach ziaren albo w strefie granicznej ziaren fazy magnetycznej następuje wzbogacenie dodatków, dzięki czemu zmniejsza się stopień swobody (ruchliwość) ścianek domen przy równoczesnym zmniejszeniu wielkości ziaren. W efekcie poprawiają się wartości korekcji przy jednocześnie wysokiej pozostałości magnetycznej lub wzroście energii pola magnetycznego wyznaczonego iloczynem BHmax.
Szczególną cechą nowego magnesu trwałego według wynalazku jest specyficzne wzbogacenie pierwiastka na granicy ziaren lub w strefie granicznej ziaren, a także gradient koncentracji na obrzeżu ziarna fazy magnetycznej. Dzięki temu uzyskuje się wyraźnie korzystny wpływ na zależność termiczną koercji, która wykazuje korzystne wartości w temperaturze pokojowej, a w szczególności także w podwyższonej temperaturze przy jednocześnie wysokiej remanencji magnetycznej. Dzięki tym właściwościom można rozszerzyć możliwość wykorzystania materiału magnetycznego według wynalazku do temperatury roboczej powyżej 180°C, przy czym temperatura Curie sięga powyżej 500°C.
Szczególnie dobre wartości magnetyczne otrzymuje się, gdy dodatki stopowe, tzn. pierwiastki lub związki dodawane do materiału podstawowego, wybiera się z grupy ciężkich ziem rzadkich i wprowadza się do stopu w formie stabilnych termodynamicznie związków tworzących przeważnie tlenki metali SE (ziem rzadkich), przy czym korzystnie przez mikrodyfuzję powstające gradienty koncentracji kształtują się poniżej 5 μ, przeważnie poniżej 0,5 μ. Również dodatki stopowe międzykrystaliczne powinny być związkami stabilnymi termodynamicznie.
164 473
Efekt wzbogacenia granic ziaren według wynalazku należałoby tłumaczyć częściowymi procesami rozpuszczania i ponownego wytrącania się, co zupełnie nieoczekiwanie powoduje również zmniejszenie przeciętnej wielkości ziarna fazy magnetycznej. Możliwe są więc pewne różnice w składzie materiału podstawowego, możliwe jest też wprowadzenie różnych ziem rzadkich w postaci pierwsiastka lub dodatków stopowych (samodzielnie lub w kombinacji).
Rozdrobnienie cząstek zapewnia dobry styk powierzchni sproszkowanego materiału podstawowego ze sproszkowanymi dodatkami stopowymi.
Sproszkowane dodatki stopowe i rozdrobniony materiał podstawowy mieli się razem celem przemieszania. Przez wspólne zmielenie następuje obok homogenizacji naniesienie drobnych dodatków stopowych na rozdrobnione cząstki materiału podstawowego, co ma wyraźnie dobry wpływ na następny proces spiekania. Materiał podstawowy może być przy tym otoczony w zasadzie całkowicie drobniejszym proszkiem.
Magnesy według wynalazku mają dobrą stabilność termiczną, a ich sposób produkcji zmniejsza rozrzut parametrów magnetycznych.
Wynalazek jest bliżej przedstawiony na podstawie przykładów zilustrowanych tabelami i rysunkiem, na którym fig. 1 przedstawia schemat blokowy, który pokazuje schematycznie operacje technologiczne według wynalazku, a fig. 2 - przebieg sedymentacji lub koncentracji.
Poniżej jest objaśniony sposób postępowania według wynalazku na podstawie schematu blokowego przedstawionego na fig. 1.
Punktem wyjścia jest stop podstawowy wytworzony w procesie metalurgii ogniowej. Stop ten rozdrabnia się na proszek o wymiarach korzystnie mniejszych niż 50 μ, zwłaszcza przez rozdrabnianie w układzie wysokiej energii, dla wytwarzania której stosuje się specjalne młyny kulowe, w których kule o wysokiej energii kinetycznej uderzają wzajemnie o siebie lub w tak zwanych młynach strumieniowych, w których dzięki strumieniom gazu pojedyncze ziarna proszku zderzają się ze sobą z dużą prędkością. Sproszkowaniu lub zmieleniu poddaje się też wybrane dodatki stopowe, korzystnie na cząstki o wymiarach mniejszych niż 5 μ. Następnie oba te proszki miele się wspólnie, żeby cząstki materiału podstawowego, wytworzonego w ramach metalurgii ogniowej, miały wymiary korzystnie mniejsze niż 10 μ lub 15 μ. Proszek ten, o jednorodnym w zasadzie rozłożeniu cząstek, które uzskuje się ewentualnie po homogenizacji, sprasowuje się w żądaną formę w polu magnetycznym, a potem spieka w temperaturze 900 do 1200°C.
Jeżeli wychodzi się od materiału podstawowego, który zawira 15% atomowych ziem rzadkich, 77% atomowych żelaza i 8% atomowych boru, przy czym jako ziemie rzadkie stosuje się korzystnie neodym, to w materiale podtawowym wytworzonym w procesie metalurgii ogniowej otrzymuje się trzy wydzielone fazy o następującym składzie.
Pierwsza faza, która stanowi około 90 do 95% objętości, o składzie: 1,8% atomowych neodymu, 82,4% atomowych żelaza i 5,8% atomowych boru, jest fazą magnetyczną.
Jako następną fazę otrzymuje się fazę stanowiącą około 5 do 10% objętości z: około 11,1% atomów neodymu, 44,4% atomów żelaza i 44,4% atomów boru, przy czym można nieco zmienić proporcję 1:4 ziem rzadkich do żelaza (np. /1 + ε/ : 4).
Jako następną fazę, stanowiącą do 5% objętości, otrzymuje się fazę bogatą w neodym, przy czym dwie ostatnie fazy są w znacznym stopniu paramagnetyczne.
Chcąc uzyskać jednorodność materiału magnetycznego z tymi trzema fazami należy go poddać sproszkowaniu lub zmieleniu. Jednocześnie celem homogenizacji lub rozdrobnienia jest to, żeby przez nadtopienie drugiej fazy nastąpiło metaliczne związanie spieku, gdyż w procesie spiekania pierwsza faza magnetyczna nie ulega stopieniu. Ta druga nadtopiona faza stanowi poza tym nośnik dla dodatków stopowych i dyfunduje z nimi do stref granicznych ziaren fazy magnetycznej albo osadza się tam.
Osadzanie to (nawarstwianie) pokazuje schematycznie fig. 2, na której przedstawiono przebieg koncentracji dodatków stopowych na granicy dwóch ziaren. Widać tam dodatki stopowe osadzające się na granicy między ziarnami, które to osady zpobiegają migracji ścianek domenowych, a tym samym podwyższają koercję fazy magnetycznej.
W załączonej tabeli 1 podaje się dla korzystnych stopów uzyskiwane zgodnie z wynalazkiem energii pola magnetycznego określonej iloczynem indukcji magnetycznej tego pola i jego
164 473 natężenia BXmax dla 25°C i 160°C. Można zorientować się z niej, że materiały ze składnikami stopowymi na granicach ziaren mają na ogół lepszy iloczyn energii BHmax, pomijając ich lepszą odporność termiczną i prostszy sposób wytwarzania.
W załączonej tabeli 2 podano dodatki stopowe według wynalazku, które dodaje się do materiałów podstawowych wymienionych w tabeli 1.
P r z y k ł a d. Stop o składzie Nd (33% wagowych), Fe (53% wagowych), Co (13% wagowych) i B (1% wagowy) rozdrabnia się na ziarna o wielkości mniejszej niż 100 μ i dalej miele się wraz z drobno zmielonym Dy2O3 (ziarna mniejsze niż 5 μ). Dzięki wspólnemu zmieleniu powstaje jednorodna mieszanka obu proszków. Tę jednorodną mieszankę drobnych proszków magnetyzuje się, ukierunkowuje i sprasowuje w polu magnetycznym. Surową wypraskę spieka się w temperaturze 1000-1100°C i wreszcie poddaje się obróbce termicznej w temperaturze 600-900°C. Remanencja magnetyczna w temperaturze pokojowej wynosi 1,2 T i zmniejsza się do około 1,1 T w temperaturze 160°C. Koercja zmniejsza się od wartości 1400 kA/m w temperaturze pokojowej do 650 kA/m w temperaturze 160°C. Maksymalny iloczyn energii zmienia się między 280 kJ/m3 i 240 kJ/m3 w zakresie temperatur 20-160°C.
Poprzez niejednorodne rozłożenie dysprozu w magnetycznie twardym ziarnie (Nd, Dy)2FepłB, w szczególności przez gradienty koncentracji dysprozu wzdłuż przekroju ziarna ze wzrostem zawartości Dy ku granicom ziarna, także w przypadku zawierających Co magnesów trwałych SE-Fe-B o podwyższonej temperaturze Curie staje się możliwe zastosowanie tych magnesów w temperaturze powyżej 160°C dzięki wzrostowi koercji.
Tabela 1 f
II
II
II
II
II ιΓ“
II
II
Po wprowadzeniu dodatków stopowych w granice ziaren
Procentowy udział atomów [Bez wprowadze* nia dodatków stopowych w granice_ziaręn_ BHmax kJ
BHmax kJ/m3
II
Ites
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
77Fe-8B-15Nd
77Fe-8B-13Nd-2DY
71Fe-6Co-8B-15Nd
65Fe-12Co-8B-15Nd
II
u.
II
57Fe-2OCo-8B-15Nd
II
II t= = =
Dodatki
BHmax BHmax kJ/m3 kJ/m3
| 1 1 | 25°C | 17O | |
| Al | 1 1 1 1 1 | 285 | 85 |
| A2 | 1 1 | 290 | 85 |
| A3 | 1 | 285 | 105 |
| B1 | 1 | 280 | 130 |
| B2 | 1 1 | 285 | 80 |
| - 4 1 1 | |||
| Al | 1 1 1 | 270 | 160 |
| A2 | 1 1 | 275 | 160 |
| B1 | 1 | | 280 | 150 |
| 1 1 | |||
| Al | 1 l 1 1 | 270 | 90 |
| A2 | 1 | 260 | 170 |
| B1 | l | 265 | 155 |
| A3 | 1 1 | 280 | 175 |
| A4 | 1 1 | 270 | 165 |
| 1 Ί 1 1 | |||
| A1 | 1 1 1 | | 270 | 110 |
| A2 | 1 | 260 | 175 |
| A3 | 1 | 280 | 185 |
| B1 | 1 | 255 | 160 |
| A4 | 1 | 270 | 165 |
| 4 1 1 | |||
| Al | 1 1 1 | 260 | 115 |
| A2 | 1 | 255 | 155 |
| B1 | 1 l | 220 | 155 |
| A3 | 1 | 270 | 165 |
| A4 | 1 | 270 | 170 |
25°C
290
270
270
260
210
170°C
150
W0
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II
II i:
II
II
II
H!
II
II
II
II u
II
II
II
II
II
164 473
Tabela 2
Skład dodatków stopowych
Dodatki /oznaczenia według tab. 1/
Skład dodatków w % wag . w odnie- 1! sieniu do masy proszku materiału podstawowego ii
A 1
A 2
A 3
A 4
B 1
B 2 % Dy2O3 % 0^2θ3 +1 % AlgOj
0,5 % Dy2Oj + 0,5 % AlBx
0,5 % D^O-j + 0,5 % TiN u 3 II
II II
0,5 % Dy2O3 + 0,5 % TaN + 0,5 Dy !!
II
II % CoB + 0,5 % TaN
II II II
164 473
SPRASOWANIE 'ukierunkowanie 'w POLU MAGNETYCZNYM
SPIEKANIE, 900-1200° C
TERMICZNE ROZŁOŻENIE DODATKÓW, KSZTAŁTOWANIE GRADIENTÓW
OBRÓBKA TERMICZNA ]
FIG.1
I 12 13 \ i _u FIG2
Departament Wydawnictw UP RP Nakład 90 egz
Cena 10 000 zł
Claims (14)
- Zastrzeżenia patentowe1. Magnes trwały wytwarzany przez spiekanie proszku zawierającego fazę magnetyczną SE 2Fe]4B i korzystnie inne pierwiastki, przy czym SE oznacza pierwiastek ziem rzadkich z grupy III b układu okresowego o liczbie porządkowej od 58 do 71. znamienny tym, że na granicach ziaren i/lub w strefie granicznej ziaren proszku materiału podstawowego fazy magnetycznej SE 2Fe14B utworzonego z 15% atomowych (± 5% atomowych) SE, do 77% atomowych (± 10% atomowych) Fe i 8% atomowych (± 5% atomowych) B ma wprowadzony wraz z tą fazą dodatek spiekowy lub stopowy, który stanowi co najmniej jeden dalszy pierwiastek z grupy SSE = ciężkich ziem rzadkich o liczbie porządkowej pierwiastka co najmniej równej 64 i/lub metaliczny, korzystnie tlenkowy i/lub azotowy, związek co najmniej jednego pierwiastka z grupy SE = ziem rzadkich, korzystnie z dodatkami stopowymi międzykrystalicznymi, zwłaszcza tlenkami i/lub azotkami i/lub borkami co najmniej jednego z następujących pierwiastków: kobalt, chrom, aluminium, tytan i/lub tantal.
- 2. Magnes trwały według zastrz. 1, znamienny tym, że wprowadzane nawarstwienia i wtrącenia na granicach ziaren lub w strefie granicznej ziaren mają grubość od 0,005 do 10 μ, korzystnie od 0,05 do 1 μ, a zwłaszcza od 0,05 do 0,5 μ.
- 3. Magnes trwały według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że materiał podstawowy fazy magnetycznej zawiera do 23% atomowych Co.
- 4. Magnes trwały według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że dodatki stopowe stanowią 0,2 do 2,5% wagowych, korzystnie 0,8 do 2% wagowych, a zwłaszcza 1 do 1,5% wagowych materiału podstawowego.
- 5.Sposób wytwarzania magnesu trwałego SE-Fe-B, w którym z części składowych tworzących fazę magnetyczną SE2F14B, korzystnie z dodatkiem kobaltu i dalszych metali wytwarza się w procesie metalurgii ogniowej materiał podstawowy, który sproszkowuje się, a następnie proszek sprasowywuje się w polu magnetycznym, po czym poddaje się spiekaniu, znamienny tym, że proszek materiału podstawowego utworzonego z 15% atomowych (± 5% atomowych) SE, do 77% atomowych (± 10% atomowych) Fe i 8% atomowych (± 5 % atomowych) B miesza się dodatkowo przez utworzenie mieszanki z co najmniej jednym drobnoziarnistym dodatkiem spiekowym lub międzykrystalicznym dodatkiem stopowym i korzystnie mieli dalej, przy czym dodatkek spiekowy lub stopowy wytwarza się w procesie metalurgii ogniowej z co najmniej jednym pierwiastkiem z grupy SSE = ciężkich ziem rzadkich i/lub metalem i/lub związkiem metalicznym i sproszkowywuje, a mieszankę proszku z materiału podstawowego i dodatku spiekowego lub stopowego sprasowuje się i spieka przy ukierunkowaniu w polu magnetycznym.
- 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że dodatki stopowe mieli się na cząstki o wymiarach mniejszych niż 5 μ , korzystnie mniejszych niż 1 μ, a zwłaszcza mniejszych niż 0,5 μ.
- 7. Sposób według zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, ze materiał podstawowy wytworzony w procesie metalurgii ogniowej rozdrabnia się na cząstki o wymiarach mniejszych niż 200 μ, korzystnie mniejszych niż 100 μ, a zwłaszcza mniejszych niż 50 μ, korzystnie przez rozdrabnianie w układzie wielkiej energii.
- 8. Sposób według zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, że sproszkowane dodatki stopowe i rozdrobniony materiał podstawowy mieli się wspólnie celem przemieszania, aż cząstki materiału podstawowego osiągną wymiary mniejsze niż 30 μ, korzystnie mniejsze niż 20 μ, a zwłaszcza mniejsze niż 15 μ.
- 9. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, ze spiekanie odbywa się w próżni w temperaturze między 800 i 1300°C, korzystnie 900 do 1200°C, zwłaszcza w temperaturze do 1000°C, a w szczególności w temperaturze, w której faza magnetyczna nie ulega jeszcze stopieniu, jednak inne fazy materiału podstawowego są przynajmniej nadtopione.
- 10. Sposób według zastrz. 5 albo 9, znamienny tym, że spiekanie odbywa się tak długo, aż na granicach ziaren (w strefie granicznej ziaren) nastąpi wzbogacenie dodatków stopowych164 473 lub żeby przez mikrodyfuzję w fazie magnetycznej na granicach ziaren (w strefach granicznych ziaren) ukształtowały się gradienty koncentracji, które nie przekraczają znacznie 5 μ, korzystnie 1 μ, a zwłaszcza 0,5 μ.
- 11. Sposób według zastrz. 5 albo 10, znamienny tym, że spiekanie nie trwa dłużej niż 20 minut, korzystnie 10 do 20 minut, a zwłaszcza około 15 minut lub spiekanie przeprowadza się ewentualnie tak długo, żeby nie nastąpiło rozłożenie lub pełna dyfuzja dodawanego do stopu związku(ów) lub dodatków stopowych międzykrystalicznych.
- 12. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że w materiale wytworzonym w procesie metalurgii ogniowej stosuje się do 23% atomowych Co.
- 13. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że do sproszkowanego materiału podstawowego wytworzonego w procesie metalurgii ogniowej wprowadza się dodatki stopowe w ilości 0,2 do 2,5% wagowych, korzystnie 0,8 do 2% wagowych, a zwłaszcza 1 do 1,5% wagowych tego materiału.
- 14. Sposób według zastrz. 5 albo 13, znamienny tym, że spieczony materiał poddaje się obróbce termicznej w zakresie temperatur od 350 do 1200°C.
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| AT1021/89A AT393177B (de) | 1989-04-28 | 1989-04-28 | Permanentmagnet(-werkstoff) sowie verfahren zur herstellung desselben |
Publications (1)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL164473B1 true PL164473B1 (en) | 1994-08-31 |
Family
ID=3505025
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL90284912A PL164473B1 (en) | 1989-04-28 | 1990-04-24 | Permanent magnet and method of making the same |
Country Status (6)
| Country | Link |
|---|---|
| EP (1) | EP0395625B1 (pl) |
| AT (1) | AT393177B (pl) |
| DD (1) | DD294124A5 (pl) |
| DE (1) | DE59007732D1 (pl) |
| HU (1) | HU219793B (pl) |
| PL (1) | PL164473B1 (pl) |
Families Citing this family (11)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| AT393178B (de) * | 1989-10-25 | 1991-08-26 | Boehler Gmbh | Permanentmagnet(-werkstoff) sowie verfahren zur herstellung desselben |
| AT398861B (de) * | 1991-02-11 | 1995-02-27 | Boehler Ybbstalwerke | Gesinterter permanentmagnet(-werkstoff) sowie verfahren zu dessen herstellung |
| AT399415B (de) * | 1991-03-18 | 1995-05-26 | Boehler Ybbstalwerke | Verfahren zur herstellung von seltene erden enthaltendem(n) permanentmagnet(-en) (-werkstoffen) |
| DE4331563A1 (de) * | 1992-09-18 | 1994-03-24 | Hitachi Metals Ltd | Nd-Fe-B-Sintermagnete |
| US6511552B1 (en) * | 1998-03-23 | 2003-01-28 | Sumitomo Special Metals Co., Ltd. | Permanent magnets and R-TM-B based permanent magnets |
| US8123832B2 (en) | 2005-03-14 | 2012-02-28 | Tdk Corporation | R-T-B system sintered magnet |
| US8257511B2 (en) | 2006-08-23 | 2012-09-04 | Ulvac, Inc. | Permanent magnet and a manufacturing method thereof |
| JP5069896B2 (ja) † | 2006-10-23 | 2012-11-07 | 株式会社小森コーポレーション | 液体供給装置 |
| CN101615459B (zh) * | 2009-04-28 | 2011-11-23 | 中国科学院宁波材料技术与工程研究所 | 提高烧结钕铁硼永磁材料性能的方法 |
| WO2021258280A1 (zh) * | 2020-06-23 | 2021-12-30 | 中国科学院宁波材料技术与工程研究所 | 一种无重稀土高性能钕铁硼永磁材料及其制备方法 |
| DE102020211857A1 (de) * | 2020-09-22 | 2022-03-24 | Mimplus Technologies Gmbh & Co. Kg | Verfahren zur Herstellung eines Permanentmagneten aus einem magnetischen Ausgangsmaterial |
Family Cites Families (4)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| US4762574A (en) * | 1985-06-14 | 1988-08-09 | Union Oil Company Of California | Rare earth-iron-boron premanent magnets |
| DE3637521A1 (de) * | 1986-11-04 | 1988-05-11 | Schramberg Magnetfab | Permanentmagnet und verfahren zu seiner herstellung |
| DE3883038T2 (de) * | 1987-03-23 | 1994-01-05 | Tokin Corp | Verfahren zur Herstellung eines anisotropen seltene Erden-Eisen-Bor-Verbundmagneten mit Hilfe von bandähnlichen Spänen aus einer seltene Erden-Eisen-Bor-Legierung. |
| DE68927460T2 (de) * | 1988-06-03 | 1997-04-10 | Mitsubishi Materials Corp | Gesinterter seltenerdelement-b-fe-magnet und verfahren zur herstellung |
-
1989
- 1989-04-28 AT AT1021/89A patent/AT393177B/de not_active IP Right Cessation
-
1990
- 1990-04-06 EP EP90890106A patent/EP0395625B1/de not_active Expired - Lifetime
- 1990-04-06 DE DE59007732T patent/DE59007732D1/de not_active Expired - Fee Related
- 1990-04-24 DD DD90340058A patent/DD294124A5/de not_active IP Right Cessation
- 1990-04-24 PL PL90284912A patent/PL164473B1/pl unknown
- 1990-04-26 HU HU587/90A patent/HU219793B/hu not_active IP Right Cessation
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| HUH3605A (en) | 1992-02-28 |
| HU902587D0 (en) | 1990-08-28 |
| HU219793B (hu) | 2001-08-28 |
| EP0395625B1 (de) | 1994-11-23 |
| AT393177B (de) | 1991-08-26 |
| EP0395625A2 (de) | 1990-10-31 |
| EP0395625A3 (de) | 1991-11-06 |
| DD294124A5 (de) | 1991-09-19 |
| ATA102189A (de) | 1991-01-15 |
| DE59007732D1 (de) | 1995-01-05 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| US6296720B1 (en) | Rare earth/iron/boron-based permanent magnet alloy composition | |
| US5011552A (en) | Method for producing a rare earth metal-iron-boron permanent magnet by use of a rapidly-quenched alloy powder | |
| EP0251871B1 (en) | A rare earth-based permanent magnet | |
| EP1260995B1 (en) | Preparation of permanent magnet | |
| US5858124A (en) | Rare earth magnet of high electrical resistance and production method thereof | |
| Ormerod | The physical metallurgy and processing of sintered rare earth permanent magnets | |
| JPH0521218A (ja) | 希土類永久磁石の製造方法 | |
| EP0506412B1 (en) | Magnetic material | |
| PL164473B1 (en) | Permanent magnet and method of making the same | |
| JPH07105289B2 (ja) | 希土類永久磁石の製造方法 | |
| JPS6393841A (ja) | 希土類永久磁石合金用組成物 | |
| Raviprasad et al. | Synthesis and characterization of Nd 2 Fe 14 B-25 vol% Fe nanocomposite magnets | |
| JP3135665B2 (ja) | 磁性材料およびボンド磁石 | |
| US4844751A (en) | Method for manufacturing a permanent magnet material from starting components in powder form | |
| JP3143157B2 (ja) | 希土類永久磁石の製造方法 | |
| HU215659B (hu) | Szinterelt ritkaföldfém-vas-bór típusú állandómágnes(-anyag), valamint eljárás annak előállítására | |
| JPS62177147A (ja) | 永久磁石材料の製造方法 | |
| JPH06124812A (ja) | 窒化物磁性粉とその合成方法 | |
| JPH06112019A (ja) | 窒化物磁性材料 | |
| JP4547840B2 (ja) | 永久磁石およびその製造方法 | |
| JPH03162546A (ja) | 耐酸化性の優れた永久磁石合金の製造方法 | |
| JPH02138707A (ja) | 希土類磁石粉末の焼鈍方法 | |
| JP3053344B2 (ja) | 希土類磁石の製造方法 | |
| JP2726991B2 (ja) | 希土類系複合磁石材料 | |
| JPH0732200A (ja) | 耐食性に優れたＳｎ含有ＮｄＦｅＢ系焼結磁石の製造方法 |