PL165093B1 - Zestaw sciennych elementów prefabrykowanych oraz sposób wykonywania zlaczz elementów zestawu PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Zestaw sciennych elementów prefabrykowa nych zawierajacy eleme nty wielootworowe w ksztalcie prostopadloscianu, posiadajace obrzeza odpowiednio uksztaltowane, umozliwiajace wykonanie zlacz, zna- mienny tym, ze sklada sie z elementów szczelinowych - podstawowego (1), licowego (2) i belki nadprozowej (3) oraz z elementów otworowych - normalnego (4), naroz- nikowego (5), wiencowego (6) i belki nadprozowej otwo- rowej (7), w k tó ry ch o b rzezach sa identyczne, rozmieszczone naprzeciwlegle wneki (8) i kliny wypukle (9) z wybraniami wkleslymi (10) oraz spoinowe szczeliny dyfuzyjne zewnetrzne (11), natom iast krawedzie (12) elementów podstawowego (1) i licowego (2) posiadaja naprzemianlegle wneki izolacyjno-chwytne (13) z wyste- pem chwytnym (14) równym z krawedzia (12), a plasz- czyzna dolna (49) elementów szczelinowych posiada wybranie pasowe (15) i pasm a wystepów plaskich, w tym zewnetrzne (16) i wewnetrzne (17) oraz wystepy (18), które posiadaja przekrój klinowy i przebiegaja pomiedzy wybraniami pasowymi (15), przy tym w wy- stepie wewnetrznym (17) przebiega rzad szczelin dyfu- zyjnych wewnetrznych (19), bedacych równoczesnie szczelinami pustaka oraz uklad szczelin (20) rozmiesz- czonych w rzedach param i naprzeciwlegle, a usytuowa- ne przy szczelinach dyfuzyjnych zewnetrznych (11) szczeliny naroznikowe (20) posiadaja sciecia skosne (21), natom iast element licowy (2) posiada jednolicie wyksztalcone ramie (22) i wglebienie (23), Fig. 2 PL PL PL

Description

Wymieniony wynalazek połączony jest wspólną ideą systemową: modularną wzajemną zestawialnością elementów, jednorodnymi układami ścian, ich połączeń, uszczelnieniem spoin oraz układem osi konstrukcyjnej.

Znane są liczne rozwiązania ściennych elementów pustakowych, prefabrykowanych, o różnych gabarytach, układach i różnych stosowanych połączeniach i węzłach powstałych z tych elementów i produkowanych również materiałów. Jednak dotychczasowe rozwiązania nie zaspakajają obecnych potrzeb, szczególnie w zakresie izolacji termicznej i mimo, że są produkowane, są już przestarzałe w stosunku do wyprzedzających wymagań techniki światowej. Przy tym niektóre rodzaje elementów z wiórobetonów, na przykład nadprożowe, nawet w uprzemysłowionych krajach, są w początkowej fazie rozwojowej. Inne rozwiązania, na przykład według polskiego opisu patentowego nr 42 383 posiadają niekorzystne spoiny połączeniowe, tworzące termiczne mostki zimna, wynikające z ciągłej warstwy poziomej zaprawy, jak również z powodu występującej konwekcji powietrza w zbyt dużych wnękach powietrznych spoiny pionowej. Natomiast w rozwiązaniach pustaków wielootworowych i powstających z nich układach ściennych, spoiny są stykowe, bez uszczelnień, a w komorach izolacyjnych trudno jest umieścić odpowiedni materiał.

Znane są również różne rozwiązania nadproży, od konwencjonalnych poczynając, a na belkowych i pustakowych kończąc. Ogólną ich wadą jest ograniczone wykorzystanie cech technicznych nadproża, które będąc ustrojem konstrukcyjnym, często stosowane jest tylko jako samonośne.

Główną charakterystyką dotychczasowych nadproży jest to, że konstrukcyjna część nadprożowa ściany zewnętrznej nie spełnia wymagań izolacyjnych i stąd musi być docieplana. Najbardziej porównalnym, szeroko stosowanym jest nadproże z belek żelbetonowych typu L, gdzie para belek obok siebie ułożonych tworzy nadproże nośne, które musi być docieplane wkładkami lub warstwą ocieplającą. Zużywa ono sporo stali, często niepotrzebnie, gdy jest stosowane jako samonośne. Przy tym występuje duży nakład robocizny na prefabrykację kilku belek, ułożenie ich w murze, wykonanie ocieplenia i wykończenie zazwyczj z dwóch różnych materiałów.

Również znane rozwiązania spoin między elementami są zbyt proste i jednolite, i stąd niekorzystne, gdyż tworzą spore mostki zimna, w znaczącym stopniu obciążające izolację termiczną przegrody.

165 093

Cel według wynalazku uzyskano w wyniku opracowania zestawu konstrukcji elementów ściennych, tworzących układy ustroju budynku, wynikające z połączeń elementów w węzły i sposobu wielostrefowego uszczelniania spoin, co zapewnia wzajemną modularną ich zestawialność i podporządkowanie jednolitej osi konstrukcyjnej. Zestaw ściennych elementów prefabrykowanych zawiera prefabrykaty wielootworowe w kształcie prostopadłościanu, posiadające obrzeża odpowiednio ukształtowane dla wykonania złącz i składa się z elementów szczelinowych, a to podstawowego, licowego i belki nadprożowej oraz z elementów otworowych, a to normalnego, narożnikowego, wieńcowego i belki nadprożowej otworowej, w których obrzeżach są identyczne, rozmieszczone naprzeciwległe wnęki i kliny wypukłe z wybraniami wklęsłymi oraz spoinowe szczeliny dyfuzyjne zewnętrzne. Natomiast krawędzie elementów podstawowego i licowego posiadają naprzemianległe wnęki izolacyjno-chwytne z występem chwytnym równym z krawędzią, a płaszczyzna dolna elementów szczelinowych posiada wybrania pasowe i pasma występów płaskich, w tym zewnętrzne i wewnętrzne oraz występy, które posiadają przekrój klinowy i przebiegają pomiędzy wybraniami pasowymi, przy tym w występie wewnętrznym przebiega rząd szczelin dyfuzyjnych wewnętrznych, będących równocześnie szczelinami pustaka oraz układ szczelin rozmieszczonych w rzędach parami naprzeciwległe, a usytuowane przy szczelinach dyfuzyjnych szczeliny narożnikowe pustaka posiadają ścięcia skośne. Z kolei element licowy posiada jednolicie wykształcone ramię i wgłębienie i w miejscu wychodzenia ramienia z korpusu pustaka jest pełne pole materiałowe, jak również belka nadprożowa szczelinowa i otworowa mają jednakowo jednolicie wykształcony węgarek, a ramiona belek posiadają wybrania.

Ponadto elementy otworowe - normalny i narożnikowy - mają jednakowe obrzeża z rozmieszczonymi naprzeciwległe ściankami cofniętymi i wystającymi ze ścięciami ukośnymi, natomiast w otworach izolacyjnych znajdują się występy dystansowe i w dolnej części elementu półki, a otwory w części czołowej są ukształtowane profilowo, przy tym w górnej części ścianek otworów znajdują się wyrobienia zwężające się na zewnątrz, zaś element narożnikowy posiada ściankę działową biegnącą przekątnie od narożnika między komorami oraz nierówne szczeliny w narożu elementu. Z kolei element wieńcowy jest złożony z półki dolnej w formie korytka z progiem zewnętrznym i otworami i z występem w środkowej części półki oraz w części górnej z komorą izolacyjną, a belka nadprożowa otworowa ukształtowana jest w korytko zbrojeniowe i korytko izolacyjne nad węgarkiem, a na końcach posiada otwory przelotowe oraz pogrubioną środkową część ścianki zewnętrznej.

Cel według wynalazku został osiągnięty również przez opracowanie sposobu wykonywania złącz elementów zestawu polegający na łączeniu ich metodą mokrą za pomocą zaprawy lub betonu, z tym że przy wykonaniu ściany, w pionowym obrzeżu czołowym elementu szczelinowego, wypełnia się zaprawą wnękę równo z krawędzią i we wnęce izolacyjnej umieszcza się wkładkę izolacyjną, następnie przez dosunięcie elementu klin rozsuwając zaprawę zapełnia wybrania. W wypadku złącza spoiny poziomej, przy wykonaniu ściany na równą płaszczyznę górną elementu szczelinowego nakłada się podłużne pasy zaprawy, z kolei nakładając z góry następny element, jego wyprofilowana płaszczyzna dolna siłą ciężaru elementu, występami rozpycha zaprawę do szczelin i do płaskich części zagłębień. Z kolei sposób wykonywania złącz wieńcowych polega na tym, że w wieńcu ściany, w korytku progu elementu wieńcowego wykonuje się poduszkę betonową, następnie po związaniu betonu układa się na niej strop i w obramowaniu ścianki wymienionego elementu zalewa się wieniec betonem. Natomiast sposób wykonywania złącz licowych polega na tym, że przy wykonywaniu węzła licowego, połączenie ściany środkowej z zewnętrzną odbywa się pustakami licowymi, w których wgłębieniach umieszcza się płytę izolacyjną, zasłaniając mostki zimna.

Cel wynalazku został osiągnięty również przez zastosowanie przyjętych charakterystycznych zasad i cech prefabrykatów systemowych, służących do zaprojektowania również odmian elementów głównych, jak węgarkowych, połówkowych, podparapetowych i innych koniecznych do wykonywania kompletnych układów i ustrojów ściennych realizowanych budynków oraz odpowiednich węzłów, skomponowanych z pełnego, kompletnego zestawu.

Przedmiot wynalazków jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia fragment ściany budynku z oknem w widoku, którą stanowi zestaw

165 093 ściennych elementów prefabrykowanych, fig. 2 podaje podstawowy pustak szczelinowy, a fig. 3 - przekrój tego pustaka z wyeksponowaniem jego dolnej płaszczyzny, fig. 4 - licowy element szczelinowy, fig. 5 - belkę nadprożową w widoku aksonometrycznym. zaś fig. 6 ujmuje otworowy element normalny, a fig. 7 - przekrój tego elementu, fig. 8 - element narożnikowy, fig. 9 - element wieńcowy w widoku aksonometrycznym, z kolei fig. 10 przedstawia belkę nadprożową otworową w widoku, a fig. 11 podaje przekrój złącza spoiny pionowej, z kolei fig. 12 - przekrój złącza spoiny poziomej, fig. 13 ujmuje złącze węzła wieńcowego i fig. 14 - węzeł licowy.

Jak uwidoczniono na rysunkach zestaw składa się z elementów szczelinowych, a to podstawowego 1, licowego 2 i belki nadprożowej 3 oraz z elementów otworowych, a to normalnego 4, narożnikowego 5, wieńcowego 6 i belki nadprożowej otworowej 7. Elementy te posiadają szereg nawzajem identycznych cech, a więc w ich obrzeżach są rozmieszczone naprzemianlegle wnęki 8 i kliny wypukłe 9 z wybraniami wklęsłymi 10 oraz spoinowe szczeliny dyfuzyjne 11. Natomiast krawędzie 12 elementów podstawowego 1 i licowego 2 posiadają naprzemianlegle wnęki izolacyjno-chwytne 13 z występem chwytnym 14, równym z krawędzią 12, a płaszczyzna dolna elementów szczelinowych posiada wybrania pasowe 15 i pasma występów płaskich, w tym zewnętrzne 16 i wewnętrzne 17 oraz występy 18, które posiadają przekrój klinowy i przebiegają pomiędzy wybraniami pasowymi 15, przy tym w występie wewnętrznym 17 przebiega rząd szczelin dyfuzyjnych wewnętrznych 19, będących równocześnie szczelinami pustaka oraz układ szczelin 20 rozmieszczonych w rzędach parami naprzemianlegle, a usytuowane przy szczelinach dyfuzyjnych zewnętrznych 11 szczeliny narożnikowe 20 posiadają ścięcia skośne 21. Element licowy 2 posiada jednolicie wykształcone ramię 22 i wgłębienie 23 i w miejscu wychodzenia ramienia 22 z korpusu pustaka jest pełne pole materiałowe 24, które wzmacnia element, zabezpieczając ramię przed jego wyłamaniem w czasie transportu czy manipulacji.

Belki nadprożowe, tak szczelinowa 3 jak i otworowa 7, mają jednakowo jednolicie wykształcony węgarek 25, a ramiona belek posiadają wybrania 26. W dalszej kolejności elementy otworowe - normalny 4 i narożnikowy 5 - mają jednakowe obrzeża z rozmieszczonymi naprzeciwległe ściankami cofniętymi 27 i wystającymi 28 ze ścięciami ukośnymi 29, natomiast w otworach izolacyjnych 30 znajdują się występy dystansowe 31, które utrzymują płyty izolacyjne przed wypadaniem. W przypadku zastosowania zasypki izolacyjnej, znajdujące się w dolnej części elementu 4 półki 32 zapobiegają jej osiadaniu. Otwory 30 w swojej części czołowej są ukształtowane profilowo 33 w stosunku do zewnętrznego układu ścianek 27 i 28. W celu uszczelnienia czyli zabezpieczenia przed ewentualnym przewiewem, w spoinie poziomej pomiędzy pustakami, w górnej części ścianek otworów zalewanych betonem 34, są w pustaku wyrobienia 35, zwężające się na zewnątrz 36. Przy zalewaniu betonem otworów 34, beton wchodzi w otwór poziomy wykształcony przez wyrobienia 35 i 36 tworząc korek uszczelniający spoinę. Element narożnikowy 5 posiada ściankę wewnętrzną działową 37, biegnącą przekątnie od narożnika między komorami 30 oraz nierówne szczeliny 38 w narożu elementu. Wieńcowy element otworowy 6 poza systemowymi cechami wspólnymi jest złożony z półki dolnej 39 w formie korytka z progiem zewnętrznym 40 i otworami 34 i z występami 41 w środkowej części półki 39 oraz z części górnej 42 z komorą izolacyjną 30. Podobnie belka nadprożowa otworowa 7 ukształtowana jest w korytko zbrojeniowe 43 i korytko izolacyjne 44 nad węgarkiem 25, a na końcach posiada otwory przelotowe 34, przez które wlewany beton łączy się z rdzeniem konstrukcyjnym ściany, a pogrubiona środkowa część ścianki zewnętrznej 45 zapewnia stabilność świeżo zaformowanego prefabrykatu.

Sposób wykonywania złącz z elementów zestawu polegający na łączeniu ich metodą mokrą za pomocą zaprawy, charakteryzuje się tym, że przy wykonaniu ściany, w pionowym obrzeżu czołowym elementu szczelinowego 1, wypełnia się zaprawą wnękę 8 równo z krawędzią 12 i we wnęce izolacyjnej 13 umieszcza się wkładkę izolacyjną 46, najczęściej ze styropianu, następnie przez dosunięcie elementu klin 9 rozsuwając zaprawę zapełnia wybrania 10 tworząc korek uszczelniający spoinę pionową muru. Z kolei przy wykonaniu złącza ściennej spoiny poziomej, na równą płaszczyznę górną 47 elementu 1 nakłada się podłużne pasy zaprawy 48, następnie nakładając z góry następny element 1, jego wyprofilowana płaszczyzna dolna 49 siłą

165 093 ciężaru elementu występami 18 rozpycha zaprawę do szczelin 20 i do płaskich części zagłębień 15 pod dolnymi ściankami pustaka.

Sposób wykonania węzła wieńcowego ściany polega na tym, że w korytku progu 40 elementu wieńcowego 6 wykonuje się poduszkę betonową 50, następnie po związaniu betonu układa się na niej strop 51 i w obramowaniu ścianki 52 pustaka zalewa się wieniec 53 betonem. Z kolei przy wykonaniu węzła licowego, połączenie ściany środkowej 54 z zewnętrzną odbywa się za pomocą elementów licowych 2, czyli pustaków lewego i prawego, gdzie mur w dalszym ciągu złożony jest z elementów podstawowych 1. We wgłębienie 23 na budowie wsuwa się płytę izolacyjną 55, która jest szersza od ściany środkowej, w ten sposób zasłania mostki zimna 56. Węzeł licowy tworzy jednolitą termicznie przegrodę szczelną.

Systemowe elementy według wynalazków mogą być stosowane w budownictwie mieszkaniowym, rolniczym oraz użyteczności publicznej.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zestaw ściennych elementów prefabrykowanych zawierający elemnty wielootworowe w kształcie prostopadłościanu, posiadające obrzeża odpowiednio ukształtowane, umożliwiające wykonanie złącz, znamienny tym, że składa się z elementów szczelinowych - podstawowego (1), licowego (2) i belki nadprożowej (3) oraz z elementów otworowych - normalnego (4), narożnikowego (5), wieńcowego (6) i belki nadprożowej otworowej (7), w których obrzeżach są identyczne, rozmieszczone naprzeciwległe wnęki (8) i kliny wypukłe (9) z wybraniami wklęsłymi (10) oraz spoinowe szczeliny dyfuzyjne zewnętrzne (11), natomiast krawędzie (12) elementów podstawowego (1) i licowego (2) posiadają naprzemianległe wnęki izolacyjnochwytne (13) z występem chwytnym (14) równym z krawędzią (12), a płaszczyzna dolna (49) elementów szczelinowych posiada wybranie pasowe (15) i pasma występów płaskich, w tym zewnętrzne (16) i wewnętrzne (17) oraz występy (18), które posiadają przekrój klinowy i przebiegają pomiędzy wybraniami pasowymi (15), przy tym w występie wewnętrznym (17) przebiega rząd szczelin dyfuzyjnych wewnętrznych (19), będących równocześnie szczelinami pustaka oraz układ szczelin (20) rozmieszczonych w rzędach parami naprzeciwległe, a usytuowane przy szczelinach dyfuzyjnych zewnętrznych (11) szczeliny narożnikowe (20) posiadają ścięcia skośne (21), natomiast element licowy (2) posiada jednolicie wykształcone ramię (22) i wgłębienie (23), i w miejscu wychodzenia ramienia (22) z korpusu pustaka jest pełne pole materiałowe (24), jak również belka nadprożowa szczelinowa (3) i otworowa (7) mają jednakowo jednolicie wykształcony węgarek (25), ramiona belek posiadają wybrania (26), ponadto elementy otworowe - normalny (4) i narożnikowy (5) - mają jednakowe obrzeża z rozmieszczonymi naprzeciwległe ściankami cofniętymi (27) i wystającymi (28) ze ścięciami ukośnymi (29), natomiast w otworach izolacyjnych (30) znajdują się występy dystansowe (31) i w dolnej części elementu półki (32), a otwory (30) w części czołowej są ukształtowane profilowo (33), przy tym w górnej części ścianek otworów (34) znajdują się wyrobienia (35) zwężające się na zewnątrz (36), zaś element narożnikowy (5) posiada ściankę działową (37), biegnącą przekątnie od narożnika między komorami (30) oraz nierówne szczeliny (38) w narożu elementu.
2. 2. Zestaw ściennych elemntów prefabrykowanych według zastrz. 1, znamienny tym, że wieńcowy element (6) jest złożony z półki dolnej (39) w formie korytka z progiem zewnętrznym (40) i otworami (34) i z występem (41) w środkowej części półki (39) oraz z części górnej (42) z komorą izolacyjną (30).
3. 3. Zestaw ściennych elementów prefabrykowanych według zastrz. 1, znamienny tym, że belka nadprożowa otworowa (7) ukształtowana jest w korytko zbrojeniowe (43) i korytko izolacyjne (44) nad węgarkiem (25), a na końcach posiada otwory przelotowe (34) oraz pogrubioną środkową część ścianki zewnętrznej (45).
4. 4. Sposób wykonywania złącz elementów zestawu polegający na łączeniu ich metodą mokrą za pomocą zaprawy, znamienny tym, że przy wykonywaniu ściany, w pionowym obrzeżu czołowym elementu szczelinowego (1) wypełnia się zaprawą wnękę (8) równo z krawędzią (12) i we wnęce izolacyjnej (13) umieszcza się wkładkę izolacyjną (46), następnie przez dosunięcie elementu klin (9) rozsuwając zaprawę zapełnia wybrania (10), natomiast przy wykonywaniu spoiny poziomej na równą płaszczyznę górną (47) elementu szczelinowego (1) nakłada się podłużne pasy zaprawy (48), z kolei nakładając z góry następny element (1), jego wyprofilowana płaszczyzna dolna (49) siłą ciężaru elementu, występami (18) rozpycha zaprawę do szczelin (20) i do płaskich części zagłębień (15), następnie w wieńcu ściany, w korytku progu (40) elementu wieńcowego (6) wykonuje się poduszkę betonową (50), następnie po związaniu betonu układa się na niej strop (51) i w obramowaniu ścianki (52) wymienionego elementu zalewa się wieniec

   165 093 (53) betonem, zaś przy wykonywaniu węzła licowego, połączenie ściany środkowej (54) z zewnętrzną odbywa się za pomocą pustaków licowych (2), w których wgłębieniach (23) umieszcza się płytkę izolacyjną (55) zasłaniając mostki zimna (56).

   Zestaw ściennych elementów prefabrykowanych oraz sposób wykonywania złącz z elementów zestawu stosowany jest w budownictwie, zwłaszcza mieszkaniowym jedno- i wielorodzinnym do wykonywania budynków w surowym stanie.

   Zestaw składa się z systemowych elemntów pustakowych wieloszczelinowych i wielootworowych, produkowanych z izolacyjno-konstrukcyjnych materiałów, szczególnie z różnych wiórobetonów. Zestaw z pustaków wieloszczelinowych tworzy układy ścian zewnętrznych osłonowych, zabudowanych w polu elewacji budynku między ścianami i stropami o poprzecznym układzie konstrukcyjnym lub w budynkach o konstrukcji szkieletowej. Natomiast systemowy zestaw pustaków wielootworowych tworzy układy ścian, tak zewnętrznych jak i wewnętrznych. Są to ściany nośne dla wielu kondygnacji, powstałe przez zapełnienie otworów pustaków betonem tworzącym rdzeń konstrukcyjny w formie monolitycznej wewnętrznej kratownicy, tworzącej szkielet budynku. Ocieplenie ścian uzyskuje się za pomocą zasypki, bądź wkładki izolacyjnej umieszczonej w komorze zewnętrznej pustaka.

   Sposób wykonywania złącz z elementów zestawu dotyczy uszczelnienia i docieplenia połączeń między elementami zestawiającymi ścianę.