PL165513B1

PL165513B1 - Szczoteczka do zebów PL PL PL

Info

Publication number: PL165513B1
Application number: PL91289658A
Authority: PL
Inventors: John P Curtis; Kedar N Rustogi; John C Crawford; James H Kemp; Thomas E Mintel; Bert D Heinzelman; Donald R Lamond; Laura H Edelman
Original assignee: Colgate Palmolive Co
Priority date: 1990-03-29
Filing date: 1991-03-28
Publication date: 1994-12-30
Also published as: GR1001186B; NZ237497A; IL97604A; SK280226B6; FI911551A0; JPH05228019A; JP3302380B2; IE68452B1; AU647782B2; HUT61885A; KR0180035B1; NO911235D0; FI95865C; ES2074225T3; MY156052A; AU7355691A; PT8434T; NO911235L; TR26508A; DK0449655T3

Abstract

1. Szczoteczka do zebów, skladajaca sie z glówki i rekojesci, stanowiacych element integralny, przy czym glówka jest symetryczna wzgledem wzdluznej osi szczo- teczki, i ma co najmniej jedna powierzchnie plaska, na której umieszczone sa zasadniczo prostopadle do niej peczki wlosia, posiadajace jeden koniec polaczony z glówka i drugi koniec swobodny, zas peczki wlosia sa ustawione w grupach zawierajacych rzedy peczków ulo- zone poprzecznie wzgledem wzdluznej osi szczoteczki, przy czym peczki co najmniej jednej grupy sa krótsze od peczków w pozostalych grupach, znamienna tym, ze peczki sa rozmieszczone w trzech grupach (24, 2 6 , 34) rzedów, przy czym grupa (24) zawiera znane peczki (25, 242, 246, 248), prostopadle do plaskiej powierzchni (14) glówki, druga grupa (26) zawiera peczki wyzsze od peczków pierwszej grupy (24), przy czym skrajne peczki (30) w rzedach tej drugiej grupy (26) sa odchylone na zewnatrz wzgledem pozostalych peczków (32) w rze- dzie, prostopadlych do plaskiej powierzchni (14) glówki, zas trzecia grupa (34) peczków zawiera co najmniej dwa peczki (36) odchylone na zewnatrz wzgledem siebie i usytuowane najblizej swobodnego konca glówki (1 2 ) szczoteczki. FIG . 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest szczoteczka do zębów, dla celów profilaktyki stomatologicznej i higieny jamy ustnej.

Z opisu patentowego Urzędu Europejskiego nr 0 221 000jest znana szczoteczka do zębów, składająca się z główki i rękojeści, stanowiących element integralny, przy czym główka jest symetryczna względem względem wzdłużnej osi szczoteczki, i ma co najmniej jedną powierzchnię płaską, na której umieszczone są zasadniczo prostopadłe do niej pęczki włosia, posiadające jeden koniec połączony z główką i drugi koniec swobodny, zaś pęczki włosia są ustawione w grupach zawierających rzędy pęczków ułożone poprzecznie względem wzdłużnej osi szczoteczki, przy czym środkowy pęczek niektórych poprzecznych rzędów jest prostopadły do płaskiej powierzchni główki, a skrajne pęczki tego rzędu są przechylone do wewnątrz w kierunku tej płaszczyzny zawierającej oś wzdłużną.

Z opisu patentowego St. Zjednoczonych nr 4 268 933 jest znana szczoteczka, w której pęczki włosia są umieszczone w grupach, zawierających rzędy pęczków równoległe do siebie i rozstawione wzdłuż osi wzdłużnej główki, przy czym rzędy tych grup są ułożone poprzecznie względem podłużnej osi główki, i pęczki w rzędach jednej grupy są krótsze niż pęczki w rzędach drugiej grupy.

Inne konwencjonalne szczoteczki do zębów mają główki, na których znajdują się gęsto ustawione, pionowe pęczki włosia ustawione w regularnych rzędach.

Jednakże konfiguracja pęczków konwencjonalnej szczoteczki, zawierającej gęsto rozstawione, proste pęczki włosia na główce, wykazuje tendencję do stycznego przesuwania pęczków i zawijania ich w kierunku przeciwnym względem kierunku ruchu szczoteczki. Jeżeli włosie pęczków odwija się przeciwnie do kierunku ruchu, wówczas mniej wierzchołków włosia bezpośrednio styka się z powierzchniami zębów. Ponadto konwencjonalne, pionowo ukierunkowane i gęsto upakowane pęczki włosia mają tendencję do działania jako szereg wzajemnie się podpierających kolumnowych pęczków, które przesuwają się nad przestrzeniami międzyzębowymi, co utrudnia poszczególnym pęczkom włosia dotarcie do głębiej położonych miejsc, i powoduje wpychanie nalotu nazębnego do przestrzeni międzyzębowych. Ponadto konwencjonalne, pionowe pęczki przycięte na mniejszą wysokość dla ułatwienia docierania do trudnodostępnych miejsc są sztywniejsze i powodują urazy błony śluzowej. Konwencjonalne szczotki o pęczkach prostych wymagających zatem od użytkownika ukierunkowania główki szczotki pod kątem 45° w celu uzyskania dostępu do brzegowej powierzchni dziąsła. Jednakże gdy konwencjonalna szczotka zostaje tak ukierunkowana w celu zoptymalizowania czyszczenia brzegu dziąsła, wówczas inne miejsca zębów są czyszczone mniej skutecznie.

Tak więc, w znanych szczoteczkach tego rodzaju należy dokładnie przestrzegać instrukcji czyszczenia, załączonej zwykle do szczoteczki, dla osiągnięcia możliwie optymalnych wyników czyszczenia zębów.

Celem wynalazku jest opracowanie szczoteczki do zębów z takim układem pęczków włosia, aby pozwalała na skuteczne usuwanie nalotu nazębnego względnie plamek próchnicowych przy ręcznym czyszczeniu linii dziąsłowej i zębów, niezależnie od stosowanej techniki czyszczenia.

Szczoteczka do zębów według wynalazku charakteryzuje się tym, że pęczki są rozmieszczone w trzech grupach rzędów, przy czym pierwsza grupa zawiera znane pęczki prostopadłe do płaskiej powierzchni główki, grupa zawiera pęczki wyższe od pierwszej grupy, przy czym skrajne pęczki w rzędach tej drugiej grupy są odchylone na zewnątrz względem pozostałych pęczków w rzędzie, prostopadłych do płaskiej powierzchni główki, zaś trzecia grupa pęczków zawiera co najmniej dwa pęczki odchylone na zewnątrz względem siebie i usytuowane najbliżej swobodnego końca główki szczoteczki.

Pęczki drugiej grupy i trzeciej grupy mają tę samą wysokość.

Pomiędzy rzędem pęczków trzeciej grupy a najbliższym rzędem pęczków pierwszej grupy znajdują się dwa rzędy pęczków drugiej grupy.

Każdy pęczek trzeciej grupy jest odchylony zewnętrznie na bok pod kątem około 30° względem płaszczyzny pionowej, przechodzącej przez oś wzdłużną _;główki.

Rząd pęczków najbliższy rękojeści należy do drugiej grupy pęczków.

165 513

Każdy ze skrajnych pęczków drugiej grupy jest odchylony na zewnątrz pod kątem około 12° względem płaszczyzny pionowej, przechodzącej przez oś wzdłużną główki.

Każdy rząd pęczków w pierwszej grupie stanowi zwarty blok o szerokości zasadniczo pokrywającej szerokości główki.

Każdy rząd pęczków w pierwszej grupie może też stanowić pęczki zasadniczo pokrywające szerokość główki i umieszczone w odstępach względem siebie.

Każdy pęczek w pierwszej grupie jest okrągły względnie prostokątny.

Krótszy bok każdego prostokątnego pęczka jest poprzeczny do wzdłużnej osi szczoteczki.

Dwa odchylone na zewnątrz pęczki trzeciej grupy są korzystnie odchylone również ku przodowi względem rękojeści.

Trzecia grupa pęczków korzystnie zawiera trzeci pęczek, umieszczony pomiędzy odchylonymi dwoma skrajnymi pęczkami, przy czym ten trzeci pęczek jest prostopadły do powierzchni główki. Korzystnie wszystkie trzy pęczki trzeciej grupy leżą w płaszczyźnie prostopadłej do wzdłużnej osi szczoteczki.

Wszystkie pęczki włosia znajdują się w stosunkowo dużych odstępach względem siebie, tak aby umożliwić niezależny i bez przeszkód ruch każdego pęczka. Konfiguracja pęczków włosia, gęsto upakowanych na główkach konwencjonalnych szczotek powoduje tendencję pęczków do wykonywania ruchu stycznego, przez co pęczki popychają się wzajemnie wzdłużnie i zachodzą na siebie w miejscach bezpośrednio sąsiadujących podczas ślizgania po powierzchniach zębów.

Poprzecznie ustawione pęczki włosia odchylone pod kątem do wewnątrz i na zewnątrz względem płaszczyzny pionowej przechodzącej przez oś wzdłużną główki szczoteczki, tworzą szereg równomiernych linii wierzchołków pęczków włosia wzdłuż długości główki. Połowa ustawionych pod kątem pęczków odchyla się na zewnątrz, wystając do dziąsłowego obszaru brzegowego u podstawy koron zębów. Połowa ustawionych pod kątem pęczków odchyla się do wewnątrz, wystając do otworów i wewnętrznych przestrzeni między zębami. Następuje to podczas wywierania na główkę szczoteczki siły skierowanej ku dołowi niezależnie od ewentualnie nieprostopadłego ukierunkowania główki szczoteczki względem powierzchni zębów.

Pęczki są ukierunkowane pod rozmaitymi kątami, tak aby nie mogły się wzajemnie podpierać podczas przykładania przez użytkownika siły skierowanej ku dołowi lub poziomo. Wskutek wielokierunkowej kątowej konfiguracji pęczków poszczególne pęczki włosia swobodnie wnikają do otworów i wewnętrznie zbliżonych przestrzeni międzyzębowych bez hamowania przez sąsiadujące pęczki. Gdy do szczoteczki przykłada się poziomą siłę skierowaną ku dołowi, wówczas pęczki włosia przesuwają się po powierzchniach zęba w kierunku narzuconym przez kąt, pod którym są ustawione w główce szczoteczki, a nie zawierają się do tyłu w kierunku przeciwnym do kierunku popychania. Tak więc według wynalazku uzyskuje się wielokierunkowy ruch włosia pęczków podczas jednokierunkowego przesuwania szczoteczki.

Popychane w kierunku kąta ustawienia, pęczki włosia sprężyście wyskakują ze szczelin, jeśli ich naprężenie przekracza wartość, przy której pozostają w miejscu. Ta dynamiczna akcja powoduje wyrzucanie nalotu nazębnego z przestrzeni międzyzębowych.

Mała wytrzymałość na ugięcie ustawionych pod kątem w stosunkowo dużych odstępach pęczków włosia według wynalazku umożliwia zredukownie wysokości włosia w pęczkach bez powodowania odczucia ' zwiększonej sztywności pęczków. Ustawione pod kątem pęczki włosia przyjmują podczas odkształcania zmienne wysokości, jednakże w stanie nieużywanym mają równomierną wysokość. Ustawione 'pod kątem pęczki włosia wystają ponad czubki prostych pęczków, gdy podczas użytkowania ustawiają się pod działaniem siły w kierunku prostopadłym. Ten efekt, wynikający z faktu że przeciwprostokątna trójkąta jest dłuższa od przyprostokątnej powoduje, że ustawione pod kątem pęczki sięgają głęboko do międzyzębowych i przydziąsłowych zagłębień, gdy przyjmują ukierunkowanie prostopadłe.

Okrągłe pęczki włosia mają większą wysokość, niż pęczki prostokątne. Konfiguracja ta umożliwia okrągłym pęczkom włosia penetrowanie przestrzeni międzyzębowych, zanim wierzchołki pęczków prostokątnych zetkną się z powierzchniami zębów.

165 513

Zwarte liniowe rzędy krótszych pęczków prostokątnych równomiernie wymiatają nalot z powierzchni zębowych bez utrudniania sąsiednim pęczkom okrągłym wnikania do przestrzeni międzyzębowych.

Szczoteczka według wynalazku umożliwia więc skuteczne usuwanie nalotu nazębnego względnie plamek próchnicowych przy ręcznym czyszczeniu linii dziąsłowej i zębów, niezależnie od sposobu lub techniki czyszczenia.

Przedmiot wynalazku zostanie uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia perspektywiczny widok główki szczoteczki do zębów, z konfiguracją pęczków według pierwszego przykładu wykonania wynalazku, fig. 2 - perspektywiczny widok główki szczoteczki do zębów, z konfiguracją pęczków według drugiego przykładu wykonania wynalazku, fig. 3 - schematyczny widok z góry główki szczoteczki z zakreskowanymi pionowo krótszymi pęczkami włosia, fig. 3a - ilustrację funkcji krótszych pęczków włosia wskazanych na fig. 3 i skrajnych dłuższych pęczków, fig. 4 - schematyczny widok z góry główki szczoteczki z zakreskowanymi pionowo pęczkami włosia, których funkcja jest zilustrowana na fig. 4a, fig. 4a - ilustrację funkcji pęczków włosia wskazanych na fig. 4, fig. 5 - schematyczny widok z góry główki szczoteczki z zakreskowanymi pionowo pęczkami włosia, których funkcja jest zilustrowana na fig. 5a, fig. 5a - ilustrację funkcji pęczków włosia wskazanych na fig. 5, fig. 6 schematyczny widok z góry główki szczoteczki z zakreskowanymi pionowo przednimi pęczkami, fig. 6a - ilustrację funkcji pęczków włosia wskazanych na fig. 6, fig. 7 - schematyczny widok z góry główki szczoteczki do zębów według odmiany pokazanej na fig. 2, a fig. 8 - widok z góry odmiany główki szczoteczki pokazanej na fig. 7.

Na fig. 1 przedstawiono szczoteczkę do zębów 10 według pierwszego przykładu wykonania wynalazku. Ma ona główką 12, zawierającą płaską górną powierzchnię 14 i wzdłużną oś 16. Główka 12 integralnie łączy się z rękojeścią 20, przy czym wzdłużna oś 16 główki nie musi zbiegać się ze wzdłużną osią rękojeści 20, tak jak przedstawiono. Konstrukcja rękojeści 20 nie stanowi części rozwiązania według wynalazku. Główka 12 i rękojeść 20 mogą być uformowane z odpowiedniego tworzywa sztucznego, zwykle stosowanego do tego celu.

Pierwsza grupa pęczków jest oznaczona odsyłaczem 24, przy czym zawiera ona pojedynczy szeroki pęczek 25 w postaci zwartej kolumny włosia, mający wzdłużną oś, ukierunkowaną poprzecznie względem osi 16 główki. Włosie w pęczkach 25 jest krótsze niż odpowiednie włosie pęczków innych grup. Wszystkie grupy 24 są równoległe względem siebie i są prostopadłe do osi 16.

Druga grupa pęczków jest oznaczona odsyłaczem 26. Każda grupa 26 jest również ukierunkowana poprzecznie względem osi 16. Dwa brzegowe pęczki grupy 26 są oznaczone odsyłaczem 30, przy czym każdy taki pęczek odchyla się na bok w kierunku odpowiedniego brzegu główki 12, prostopadle do osi 16, o kąt w przybliżeniu 12° względem linii pionowej. Pozostałe trzy rozmieszczone w odstępach pęczki 32 każdej grupy 26 są zasadniczo prostopadłe do powierzchni 14, to znaczy są pionowe. Każdy pęczek 30 jest poprzecznie odsunięty od sąsiedniego pęczka 32. Pęczki 30, 32 mają korzystnie jednakową średnicę. Włosie pęczków 30 dociera do linii dziąsłowej. Grupy 26 okrągłych pęczków są ustawione rzędami poprzecznymi względem wzdłużnej osi główki 1-2.

Trzecia grupa 34 pęczków .zawiera dwa odchylone poprzecznie okrągłe pęczki 36 . Każdypęczek 36 jest odchylony poprzecznie w kierunku odpowiedniego boku główki szczotki o kąt blisko 30°. Pęczek 36 jest również odchylony ku przodowi o kąt w przybliżeniu 14° względem linii pionowej. Wobec tego każdy pęczek 36 odchyla się zarówno na bok, jak i w przód w kierunku swobodnego końca główki. Pęczki 36 są nazywane pęczkami prowadzącymi. Grupa 34 pęczków korzystnie składa się z dwóch lub więcej pęczków.

Na fig. 2 przedstawiono szczoteczkę do zębów według drugiego przykładu wykonania; różniącego się od pierwszego wykonania tym, że pęczki 25 o kształcie szerokiej kolumny włosia w grupie 24 zastępuje się grupą 240, zawierającą osobne okrągłe pęczki 242. Grupy 240 pęczków 242, takich jak w innych grupach 26, 24, 34 na fig. 1, ustawione są poprzecznie względem osi 16 główki.

Budowa grupy 24 na fig 1. powoduje konieczność formowania stosunkowo szerokich poprzecznych rowków do wprowadzania nasady włosia tworzącego każdy pęczek 25, co można

165 513 wykonać ręcznie lub automatycznie. Jednakże w przypadku obecnie dostępnych urządzeń automatycznych do formowania takich szerokich rowków występują problemy związane z napełnianiem rowków oraz utrzymywaniem włosia w każdym pęczku 25 tak, aby zachować jego prostopadłe ustawienie względem powierzchni 14 główki 12.

Dla uniknięcia tych problemów, na powierzchni 14 wykonuje się poprzeczne rzędy, z których każdy zawiera blisko rozstawione kołowe otwory (fig. 2), zamiast szerokiego rowka, koniecznego w rozwiązaniu główki z fig. 1. Osobne, okrągłe pęczki 242 są wkładane i mocowane w tych okrągłych otworach za pomocą urządzeń automatycznych, obecnie dostępnych na rynku. W wyniku otrzymuje się grupy 240 prawie identyczne jak grupy 24, ponieważ osobne pęczki 242 są ustawione w małych poprzecznych odstępach jeden względem drugiego.

Rozmieszczenie grup pęczków w obydwu przykładach główki szczoteczki według wynalazku jest takie, że grupy 24, 26, jak również grupy 240, 26, występują naprzemiennie wzdłuż osi 16, z wyjątkiem dwóch grup 26, znajdujących się obok grupy 34. Tak więc w przedniej części główki 12 znajdują się dwie grupy 26, które sąsiadują ze sobą wzdłuż osi 16 główki 12. Pęczki grup 26 korzystnie mają jednakową wysokość, która mierzona pionowo jest większa niż wysokość pęczków grup 24. Zwykle wysokość włosia pęczków pierwszej grupy 24 wynosi w przybliżeniu 8,5 mm, natomiast pionowa wysokość włosia pęczków drugiej i trzeciej grupy 26, 34 wynosi zwykle w przybliżeniu 10,5 mm. Najdłuższe pęczki zawiera grupa 34, a następne w kolejności pod względem długości są pęczki 30. Pionowa wysokość pęczków 30, 34, mierzona od powierzchni 14 główki, jest jednak taka sama. Odstęp między grupami 24, 240 a , 26, 34 wynosi zwykle w przybliżeniu 2,3 mm, mierząc przy nasadzie pęczków.

W szczoteczce według fig. 1 poprzeczny odstęp między pęczkami 32 wynosi w przybliżeniu 1,5 mm, zaś poprzeczny odstęp między pęczkami 30 dowolnej grupy 26 wynosi w przybliżeniu 5,1 mm. Długość pojedynczych pęczków 25 wynosi w przybliżeniu 8,6 mm, ich grubość wynosi w przybliżeniu 1,5 mm. Poprzeczny odstęp między pęczkami 36 wynosi w przybliżeniu 1,8 mm. Średnica nasady pęczków 36, 30 wynosi w przybliżeniu 1,3 mm do 1,5 mm. Średnica nasady pęczków 32 wynosi w przybliżeniu 1 mm.

W szczoteczce według fig. 2 poprzeczny odstęp między pęczkami 32 wynosi w przybliżeniu 1,65 mm, a poprzeczny odstęp między pęczkami 30 dowolnej grupy 26 wynosi w przybliżeniu 7,9 mm. Poprzeczny odstęp między pęczkami 242 wynosi w przybliżeniu 1,65 mm, zaś odstęp między pęczkami 36 wynosi zwykle w przybliżeniu 2,3 mm. Średnica nasady wszystkich pęczków wynosi w przybliżeniu od 1,3 mm do 1,5 mm.

Na fig. 3 do 6 i odpowiednio na fig. 3a do 6a przedstawiono określone funkcje czyszczące pęczków włosia główki pokazane w przykładzie wykonania na fig. 1. Funkcyjne grupy pęczków zaznaczono pionowymi kreskami na fig. 3 do 6.

Na fig. 3 i odpowiednio fig. 3a, pęczki 25 włosia czyszczą szerokie powierzchnie zębów za pomocą środkowo umieszczonych pakietów włosia, których skrócenie zapewnia im zetknięcie z powierzchniami zębów, podczas gdy dłuższe pęczki 32, pokazane na fig. 4 i 4a, wchodzą do szczelin między zębami. Pęczki 32, 36 są na fig. 3a pominięte dla uproszczenia.

Na fig. 4 i 4a pokazano dłuższe, środkowo umieszczone pęczki włosia 32, które wchodzą do szczelin między zębami. Te pęczki są ustawione w odstępach aby umożliwić dynamiczną i niezależną akcję czyszczącą głębszych przestrzeni międzyzębowymi.

Na fig. 5 i 5a pokazano długie, giętkie pęczki 30 umieszczone wzdłuż linii brzegowej główki 12. Pęczki 30 są odchylone na zewnątrz, aby usuwać nalot przy linii dziąsłowej i między zębami. Zastosowany kąt odchylenia 12° pozwala na kontrolowane oddziaływanie włosia tych pęczków 30 na linię dziąsłową.

Na fig. 6 i 6a pokazano prowadzące pęczki włosia 36 na przodzie główki 12 szczotki, które są odchylone ku przodowi, aby uzyskać oddziaływanie czyszczące w okolicy zębów usytuowanych najgłębiej.

Tym sposobem są wyodrębnione cztery funkcjonalne grupy pęczków w główce 12. Grupa utworzona przez pęczki 25, 242, 246 służą do czyszczenia szerokich powierzchni odsłoniętych boków zębów. Wewnętrzna grupa utworzona przez pęczki 32 służy do czyszczenia szczelin między zębami. Grupa utworzona przez pęczki 30 służy do czyszczenia zębów w linii dziąsłowej, zaś grupa utworzona z pęczków 36 zapewnia czyszczenie zębów znajdujących się najgłębiej.

165 513

W rozwiązaniu z fig. 7 zastąpiono pięć okrągłych pęczków 242 w każdej grupie 240, jak na fig 2, większą liczbą prostokątnych pęczków 246, które korzystnie są kwadratowe. Wymiary i układ pęczków z fig. 7 są takie same jak na fig. 2. Każdy kwadratowy pęczek korzystnie ma w przybliżeniu tę samą powierzchnię co okrągłe otwory w główce 12, mieszczące okrągłe pęczki 242, jak na fig. 2. W przypadku gdy pęczki nie mają kształtu kwadratowego, wówczas krótszy bok każdego pęczka 246 korzystnie jest prostopadły do osi 16. Zmiana kształtu przekroju poprzecznego pęczka z okrągłego na czworoboczny umożliwia zastosowanie siedmiu czworobocznych pęczków 246 w każdym rzędzie, zamiast pięciu okrągłych pęczków 242, przy tylko niewielkim przedłużeniu rzędu. Powierzchnia przekroju poprzecznego każdego okrągłego pęczka 242 jest taka sama, jak powierzchnia przekroju poprzecznego każdego czworobocznego pęczka 246 lecz długość boku pęczka wzdłuż rzędu grupy 240 jest mniejsza w przypadku prostokątnie ukształtowanego pęczka, co pozwala na zastosowanie większej liczby włókien włosia w grupie 240. Inną zaletą prostokątnego kształtu pęczków 246 jest to, że pozwala on na przybliżenie do kształtu zwartej kolumny włosia w pęczku 25 z fig. 1. Tak więc liczba włókien włosia w każdej grupie 240 na fig. 7 jest większa niż liczba włókien włosia w każdej grupie 240 na fig. 2.

W rozwiązaniu pokazanym na fig. 7 poprzeczny odstęp między pęczkami 32 wynosi w przybliżeniu 16,5 mm, zaś poprzeczny odstęp między pęczkami 30 wynosi w przybliżeniu 7,9 mm. Poprzeczny odstęp między pęczkami 246 wynosi w przybliżeniu 1,37 mm, zaś odstęp między pęczkami 36 wynosi w przybliżeniu 2,34 mm. Najkrótszy wymiar każdego prostokątnego pęczka 246 wynosi w przybliżeniu 1 mm, zaś jego najdłuższy wymiar wynosi w przybliżeniu 1,27 mm.

Na fig. 7 dłuższy bok każdego prostokątnego pęczka 246 jest równoległy do osi 16. Prostokątne pęczki 246 jednej grupy 240 lub wszystkich grup 240 można obrócić o 90°, tak aby dłuższy bok każdego prostokątnego pęczka był prostopadły do osi 16. Dla zachowania wymaganego odstępu między pęczkami wzdłuż każdej grupy 240 może okazać się konieczne pominięcie jednego pęczka 246, i wówczas każda grupa 240 będzie zawierała tylko sześć prostokątnych pęczków.

Pokazany na fig. 8 układ pęczków jest podobny do pokazanego na fig. 7, przy czym zastosowano również prostokątne pęczki 248. Różnice pomiędzy tymi rozwiązaniami dotyczą rozmiarów pęczków i odstępów pomiędzy nimi. Ponadto rozwiązania różnią się ilością pęczków zastosowanych w grupie 250 na swobodnym końcu główki.

W rozwiązaniu z fig. 7 zastosowano dwa pęczki 36, położone najbliższej swobodnego końca główki 12 szczotki, przy czym każdy pęczek 36 jest nachylony zarówno ku przodowi jak i poprzecznie na zewnątrz, przeciwnie względem środka główki wzdłuż osi 16.

W rozwiązaniu z fig. 8 dwa przednie pęczki 36 zastąpiono trzema pęczkami 37, ustawionymi w pojedynczej poprzecznej grupie 250, równoległej do poprzecznych grup 240. Każdy pęczek 37 ma jednakowy rozmiar. Środkowy pęczek 37 jest umieszczony na główce 12 symetrycznie na osi 16 i jest prostopadły do powierzchni główki. Dwa zewnętrzne pęczki 37 są odchylone na zewnątrz w przybliżeniu pod kątem 12° względem linii pionowej. Pęczki te mogą także być przechylone ku przodowi, tak jak pęczki 36 na fig. 7. Pęczki 37 znajdują się w płaszczyźnie poprzecznej do osi 16, i wykonują funkcję podobną do funkcji pęczków 36 z fig. 7.

W rozwiązaniu z fig. 8 odstęp wzdłuż osi 16 między poprzecznymi rzędami pęczków wynosi 2,54 mm.Odstęp między otworami na nasady pęczków w główce szczotki, mierzony wzdłuż każdej poprzecznej grupy, ma w przybliżeniu 0,38 mm. Średnica otworów w główce dla pomieszczenia okrągłych pęczków wynosi w przybliżeniu 1,52 mm. Krótszy wymiar każdego prostokątnego pęczka 248 wynosi w przybliżeniu 1,2 mm, natomiast dłuższy wymiar wynosi w przybliżeniu 1,52 mm.

Jak pokazano na fig. 8 i na fig. 7, dłuższy wymiar każdego prostokątnego pęczka 246,248 jest równoległy do osi 16. W razie potrzeby prostokątne pęczki 248 jednej grupy 240 lub wszystkich grup 240 można obrócić o 90°, tak aby dłuższy wymiar każdego prostkątnego pęczka 248 był prostopadły do osi 16. Dla zachowania wymaganego odstępu między pęczkami wzdłuż każdej grupy 240 można pominąć jeden z pęczków 248.

165 513

Główka pokazana na fig. 8 jest w przybliżeniu o 2,54 mm dłuższa niż główka pokazana na fig. 7, zaś jej szerokość jest większa w przybliżeniu o 0,76 mm. Średnica pęczków 32, 37 może być odmienna względem średnicy analogicznych pęczków z fig. 7, jednakże korzystnie średnica ta jest jednakowa.

Według wynalazku uzyskuje się więc cztery funkcjonalne grupy pęczków włosia na główce 12 według fig. 3, 4, 5 i 6, określone trzema rodzajami grup 24, 26 i 34, pozwalające na oczyszczenie wszystkich powierzchni zębów i przestrzeni międzyzębowych, niezależnie od kierunku prowadzenia szczotki. Układ pęczków zastosowany w szczoteczce według wynalazku zapewnia więc maksymalną skuteczność czyszczenia zębów niezależnie od sposobu użytkowania szczoteczki.

165 513

FIG. 3 FIG. 4

FIG 3o

FIG. 4c

165 513

FIG. 60

FIG.5c

165 513

FiG. 8

165 513

FIG. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Szczoteczka do zębów, składająca się z główki i rękojeści, stanowiących element integralny, przy czym główka jest symetryczna względem wzdłużnej osi szczoteczki, i ma co najmniej jedną powierzchnię płaską, na której umieszczone są zasadniczo prostopadłe do niej pęczki włosia, posiadające jeden koniec połączony z główką i drugi koniec swobodny, zaś pęczki włosia są ustawione w grupach zawierających rzędy pęczków ułożone poprzecznie względem wzdłużnej osi szczoteczki, przy czym pęczki co najmniej jednej grupy są krótsze od pęczków w pozostałych grupach, znamienna tym, że pęczki są rozmieszczone w trzech grupach (24, 26, 34) rzędów, przy czym grupa (24) zawiera znane pęczki (25, 242, 246, 248), prostopadłe do płaskiej powierzchni (14) główki, druga grupa (26) zawiera pęczki wyższe od pęczków pierwszej grupy (24), przy czym skrajne pęczki (30) w rzędach tej drugiej grupy (26) są odchylone na zewnątrz względem pozostałych pęczków (32) w rzędzie, prostopadłych do płaskiej powierzchni (14) główki, zaś trzecia grupa (34) pęczków zawiera co najmniej dwa pęczki (36) odchylone na zewnątrz względem siebie i usytuowane najbliżej swobodnego końca główki (12) szczoteczki.
2. Szczoteczka według zastrz. 1, znamienna tym, że pęczki drugiej grupy (26) i trzeciej grupy (34) mają tę samą wysokość.
3. Szczoteczka według zastrz. 1, znamienna tym, że pomiędzy rzędem pęczków (36,37) trzeciej grupy (34), a najbliższym rzędem pęczków (25, 242, 246, 248) pierwszej grupy (240) znajdują się dwa rzędy pęczków (30, 32) drugiej grupy.
4. Szczoteczka według zastrz. 1, znamienna tym, że każdy pęczek (36,37) trzeciej grupy (34), (250) jest odchylony zewnętrznie na bok pod kątem około 30° względem płaszczyzny pionowej, przechodzącej przez oś wzdłużną główki.
5. Szczoteczka według zastrz. 1, znamienna tym, że rząd pęczków najbliższy rękojeści (20) należy do drugiej grupy (26) pęczków.
6. Szczoteczka według zastrz. 1, znamienna tym, że każdy ze skrajnych pęczków (30) drugiej grupy (26) jest odchylony na zewnątrz pod kątem około 12° względem płaszczyzny pionowej, przechodzącej przez oś wzdłużną główki.
7. Szczoteczka według zastrz. 1, znamienna tym, że każdy rząd pęczków (25) w pierwszej grupie (24) stanowi zwarty blok o szerokości zasadniczo pokrywającej szerokość główki (12).
8. Szczoteczka według zastrz. 1, znamienna tym, że każdy rząd pęczków w pierwszej grupie (24) stanowi pęczki (242, 246, 248) zasadniczo pokrywające szerokość główki (12) i umieszczone w odstępach względem siebie.
9. Szczoteczka według zastrz. 8, znamienna tym, że każdy pęczek (242) w pierwszej grupie (240) jest okrągły.
10. Szczoteczka według zastrz. 8, znamienna tym, że każdy pęczek (246, 248) w pierwszej grupie (240) jest prostokątny.
11. Szczoteczka według zastrz. 10, znamienna tym, że krótszy bok każdego prostokątnego pęczka (246, 248) jest poprzeczny do wzdłużnej osi (16) szczoteczki.
12. Szczoteczka według zastrz. 1, znamienna tym, że dwa odchylone na zewnątrz pęczki (36) trzeciej grupy (34) są odchylone również ku przodowi względem rękojeści (20).
13. Szczoteczka według zastrz. 1, znamienna tym, że trzecia grupa (250) pęczków zawiera trzeci pęczek, umieszczony pomiędzy odchylonymi dwoma skrajnymi pęczkami (37), przy czym ten trzeci pęczek jest prostopadły do powierzchni główki.
14. Szczoteczka według zastrz. 13, znamienna tym, że wszystkie pęczki (37) trzeciej grupy (250) leżą w płaszczyźnie prostopadłej do wzdłużnej osi (16) szczoteczki.

165 513