PL165553B1 - Shoe with a flexible shoe top and pull-together closure therefor - Google Patents

Abstract

1. But z elastyczna cholewka, wyposazony w urza- dzenie zamykajace, zwlaszcza but sportowy, rekreacyjny lub rehabilitacyjny, posiadajacy w obszarze zamykania, podatny na naprezenie rozciagajace material cholewki, lub kilka podatnych materialów cholewki, takich jak skóra, sztuczna skóra, czy tkanina wlóknista, wyposa- zony korzystnie w nakladki ze skóry, lub sztucznej skóry i w, pokrywajaca podbicie, oslone podbicia, która za pomoca elementu sciagajacego jest sciagana ze skrzydel- kami zamkniecia umieszczonymi z obu stron buta, prze- biegajacymi w zasadzie równolegle ale w odstepie w sto- sunku do oslony podbicia, przy czym element sciagajacy umieszczony jest w prowadnicach, zwlaszcza w postaci kanalów prowadzacych, oslony podbicia i skrzydelek zamkniecia, znamienny tym, ze skrzydelka zamkniecia (3) i (4) sa zamocowane do, sasiadujacych z oslona podbicia (2), brzegów obydwu czesci bocznych (6) i (7) materialu wierzchniego cholewki buta (3) i (4), i oslony podbicia (2), na której równiez znajduje sie centralne zamkniecie sciagajace (12), z którym polaczony jest co najmniej jeden element sciagajacy (11) ulozony w kanalach prowadza- cych (13) przynajmniej w czesci górnej (27) i w czesci dolnej (28) obszaru zamkniecia (SB) pomiedzy pier- wszym skrzydelkiem zamkniecia (3) i oslona podbicia (2) po jednej stronie osi wzdluznej buta (1), zas po drugiej stronie osi wzdluznej buta (1), pomiedzy drugim skrzy- delkiem zamkniecia (4) i oslona podbicia (2), oraz ze skrzydelka zamkniecia (3) i (4) i przedni brzeg (5) oslony podbicia (2), znajdujacy sie blizej czubka buta, polaczone sa ze soba przegubowo, a skrzydelka zamkniecia (3) i (4) odchylone sa wzgledem oslony podbicia (2) pod co naj- wyzej malym ostrym katem (a). PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest but z elastyczną cholewką, wyposażony w urządzenie zamykające, zwłaszcza but sportowy, rekreacyjny lub rehabilitacyjny z, podatnym na naprężenia rozciągające w obszarze zamknięcia, materiałem cholewki lub kilkoma podatnymi materiałami cholewki, jak skóra, sztuczna skóra, czy tkanina włóknista. But wyposażony jest, korzystnie w nakładki ze skóry lub sztucznej skóry i w, pokrywającą podbicie, osłonę podbicia, która za pomocą elementu ściągającego jest ściągana ze skrzydełkami zamknięcia umieszczonymi z obu stron buta. Skrzydełka przebiegają w zasadzie równolegle, ale w odstępie w stosunku do osłony podbicia, przy czym element ściągający umieszczony jest w prowadnicach, zwłaszcza w postaci kanałów prowadzących osłony podbicia i skrzydełek zamknięcia.

But sportowy, a mianowicie but do piłki nożnej, z urządzeniem zamykającym tego rodzaju, znany jest, na przykład, z niemieckiego opisu DD-PS 89796. W tym bucie do piłki nożnej każda strona osłony podbicia, w obszarze podbicia, jest ściągana wraz z, przewidzianymi na częściach bocznych cholewki buta, nakładkami poprzez zasznurowanie. Sznurowadło jest przewlekane przez otwory do sznurowania w osłonie podbicia i w bocznych nakładkach, i jest zasznurowywane za piętą buta. Przy pomocy tego typu sznurowania zostają zmniejszone naciski punktowe występujące przy ściąganiu sznurowania, biegnącego zazwyczaj przez podbicie. W związku z tym nie jest tak silnie zakłócany obieg krwi w obszarze podbicia. Przy ściąganiu, ewentualnie naciąganiu, sznurowadła po obu stronach osłony podbicia nie jest jednak możliwe równomierne sznurowanie od najniższej do najwyższej dziurki do sznurowania. Jest to spowodowane tym, że naprężenie rozciągające, począwszy od wolnego końca sznurowadła do ostatniej dziurki do sznurowania, zmniejsza się bardzo szybko na skutek sił tarcia. Szczególnie wysokie siły tarcia, między osłoną podbicia i bocznymi nakładkami - z jednej strony, a sznurowadłem - z drugiej strony, występują w trakcie ściągania. Są one spowodowane naciskiem, zamykających się osłon podbicia i bocznych nakładek, na podłoże i na zaciśnięte między nimi sznurowadło.

W tych znanych butach do piłki nożnej skrzydełka zamknięcia są zamocowane bezpośrednio przy podeszwie, pomiędzy podeszwą i materiałem wierzchnim. Przez to niemożliwe jest ściąganie pomiędzy osłoną podbicia i materiałem wierzchnim. Osłona podbicia może być tam ciągnięta jedynie ku dołowi i do tyłu, w kierunku podbicia osoby noszącej, jak to wynika z opisu na stronie 3, ostatni ustęp, wiersze 14 i 15.

Znane jest także, z opisu patentu francuskiego nr A-2 598 292, zastosowanie na krawędziach każdej części bocznej cholewki buta, zwróconej do podbicia, prowadnicy w postaci rurki. Naciąganie tych dwóch części bocznych cholewki buta odbywa się za pomocą łańcuszka kulkowego, którego jeden koniec zawieszony jest w, umieszczonym na języku, elemencie mocującym. Część boczna cholewki buta jest połączona trwale z językiem za pomocą szwu. Łańcuszek kulkowy jest

165 553 drugim końcem blokowany w obszarze jego prowadzenia zamocowanego do języka, poprzez wychylny odcinek prowadzący. Przez to ruchoma część boczna cholewki buta musi być, podczas procesu ściągania, przeciągana przez długi odcinek języka. Zaginanie, elastycznego zazwyczaj, języka jest przy tym nieuchronne, z powodu znacznego tarcia pomiędzy częścią boczną i językiem.

Zastosowanie centralnych zamknięć ściągających jako urządzeń zamykających do butów narciarskich ze skorupowymi, praktycznie nie podatnymi na naprężenia rozciągające w obszarze zamknięcia, skrzydełkami zamknięcia z tworzywa sztucznego, znane jest z niemieckiego opisu patentowego nr AS 2046890. Ten rodzaj urządzeń zamykających nie ma jednak zastosowania w butach o, podatnych na naprężenia rozciągające w obszarze zamknięcia, materiałach cholewki. Obszar zamknięcia tych znanych urządzeń zamykających obejmuje jedynie krótki odcinek skrzydełek zamknięcia sztywnych butów narciarskich do biegu alpejskiego.

To samo ma miejsce również w przypadku innego znanego zamknięcia centralnego do alpejskich butów narciarskich, opisanego w niemieckim opisie patentowym nr AS 2213 720, w którym jako element naciągowy zastosowano pętle linki.

Inny zamek centralny z pętlami z linki znany jest z niemieckiego opisu zgłoszenia patentowego OS 3 626 837 do alpejskich butów narciarskich.

Znane zamki centralne nie mogą być wytwarzane jako gotowe, sprawdzone uprzednio i zamontowane zespoły. W tych narciarskich butach alpejskich zamki centralne muszą być od czasu do czasu dopasowywane wzajemnie.

Wynalazek ma zatem za zadanie poprawienie tego, znanego dotychczas, podwójnego sznurowania w obszarze podbicia, w ten sposób, aby umożliwione zostało dociągane osłony podbicia i bocznych części cholewki w całym obszarze zamknięcia, w prosty sposób i przy użyciu możliwie równomiernej siły zamykającej, oraz regulowanie tego dociągania. Ma to na celu zapewnienie możliwie równomiernego rozkładu nacisków wzdłuż całego obszaru wybrzuszenia podbicia stopy, a zatem poprzecznie do kierunku wzdłużnej osi buta.

But z elastyczną cholewką, wyposażony w urządzenie zamykające i posiadający w obszarze zamykania, co najmniej jeden podatny na naprężenie rozciągające materiał cholewki, wyposażony korzystnie w nakładki ze skóry, lub sztucznej skóry i w osłonę podbicia ściąganą ze skrzydełkami zamknięcia za pomocą elementu ściągającego umieszczonego w prowadnicach osłony podbicia i skrzydełek zamknięcia, według wynalazku, ma skrzydełka zamknięcia zamocowane do, sąsiadujących z osłoną podbicia, brzegów obydwu części bocznych materiału wierzchniego cholewki buta. Przy tym kanały prowadzące są umieszczone na płaszczyźnie skrzydełek zamknięcia i osłony podbicia. Na osłonie podbicia znajduje się centralne zamknięcie ściągające. Z zamknięciem ściągającym połączony jest co najmniej jeden element ściągający, ułożony w kanałach prowadzących przynajmniej w górnej i dolnej części skrzydełek zamknięcia oraz w osłonie podbicia. Element ściągający usytuowany jest w części górnej i w części dolnej obszaru zamknięcia, pomiędzy pierwszym skrzydełkiem zamknięcia i osłoną podbicia - po jednej stronie osi wzdłużnej buta, zaś po drugiej stronie osi wzdłużnej buta - pomiędzy drugim skrzydełkiem zamknięcia i osłoną podbicia. Skrzydełka zamknięcia i przedni brzeg osłony podbicia, znajdujący się bliżej czubka buta, połączone są ze sobą przegubowo. Skrzydełka zamknięcia odchylone są względem osłony podbicia pod, co najwyżej, małym ostrym kątem.

Korzystnie element ściągający w całym obszarze zamknięcia umieszczony jest w kanałach prowadzących podbicia po jednej stronie osi wzdłużnej buta, pomiędzy pierwszym skrzydełkiem zamknięcia i osłoną podbicia oraz po drugiej stronie osi wzdłużnej buta, pomiędzy drugim skrzydełkiem zamknięcia i osłoną podbicia.

But może mieć jedno krzyżowanie elementu ściągającego w środkowym obszarze osłony podbicia, przy kształcie buta o niskiej cholewce, lub co najmniej dwa krzyżowania elementu ściągającego w środkowym obszarze osłony podbicia, przy kształcie buta o wysokiej cholewce.

Korzystnie osłona podbicia w obszarze krzyżowania ma, przebiegające zgodnie z ułożeniem elementu ściągającego, krzyżujące się rowki o przekroju w przybliżeniu równym przekrojowi elementu ściągającego. Przy czym jeden z krzyżujących się rowków ma głębokość większą, o co najmniej grubość elementu ściągającego, niż głębokość krzyżującego się z nim drugiego rowka.

165 553

Korzystnie na osłonie podbicia znajduje się pokrycie osłony podbicia, a na skrzydełkach zamknięcia pokrycia skrzydełek. Pomiędzy bokami osłony podbicia i skrzydełkami zamknięcia, but ma szczeliny osłonięte foliami ślizgowymi lub membranami, zwłaszcza w postaci mieszka falistego. Boki pokrycia osłony podbicia mogą być połączone z bokami pokrycia skrzydełek zamknięcia membranami, zwłaszcza w postaci mieszka falistego.

Osłona podbicia wraz z obydwoma skrzydełkami zamknięcia, może stanowić jedną całość, przy czym w stanie swobodnym osłona podbicia i skrzydełka zamknięcia są od siebie odchylone.

Korzystnie but na skrzydełkach zamknięcia ma bloczki zaginające z prowadnicami dla przynajmniej jednego elementu ściągającego.

Korzystnie na skrzydełkach zamknięcia i na osłonie podbicia but ma bloczki zaginające i kanały prowadzące dla co najmniej jednego elementu ściągającego. Przy czym bloczki na skrzydełkach zamknięcia umieszczone są naprzeciwko siebie, a bloczki na osłonie podbicia są przesunięte względem bloczków na skrzydełkach zamknięcia.

Kanały prowadzące buta mają mieć kształt łukowy, przy czym ich otwory wylotowe umieszczone są, na zwróconych ku sobie bokach skrzydełek zamknięcia i osłony podbicia, naprzeciwko siebie. Korzystnie na każdym skrzydełku zamknięcia znajdują się co najmniej dwa kanały prowadzące, a w osłonie podbicia co najmniej jeden kanał prowadzący.

Korzystnie co najmniej jeden element ściągający jednym końcem połączony z centralnym zamknięciem ściągającym ułożony jest kolejno: w kanałach prowadzących pierwszego skrzydełka zamknięcia, osłony podbicia, ponownie pierwszego skrzydełka zamknięcia, drugiego skrzydełka zamknięcia, osłony podbicia, drugiego skrzydełka zamknięcia oraz przyłączony jest ponownie do centralnego zamknięcia ściągającego.

Korzystnie kanały prowadzące i prowadnice mają powierzchnie prowadzące pokryte materiałem o wyższej odporności na ścieranie i mniejszym współczynniku tarcia niż materiał, z którego są one wykonane.

Kanały prowadzące mogą mieć kształt łuków o promieniu równym 5 do 15 mm, przy czym łuki oparte są o kąt środkowy β równy 100° do 180°.

Element ściągający stanowi korzystnie linka metalowa, linka z tworzywa sztucznego, lub cięgno Bowdena.

Korzystnie przy każdym skrzydełku zamknięcia, w obszarze śródstopia znajduje się co najmniej jedna taśma napinająca, która opasuje buty od krawędzi cholewki w obszarze zamknięcia do wewnętrznej części podeszwy, korzystnie po stronie wewnętrznej materiału cholewki. Przy czym taśmy napinające obu skrzydełek zamknięcia połączone są ze sobą i/lub z materiałem podeszwy. Taśmy napinające znajdujące się na obu częściach bocznych cholewki buta mogą być połączone ze sobą za pomocą pałąka przechodzącego przez podeszwę.

Korzystnie but, przynajmniej po zewnętrznej stronie stopy, ma co najmniej dwie taśmy napinające. Taśmy te usytuowane są w przybliżeniu równolegle do siebie, lub usytuowane są względem siebie pod kątem, na kształt litery V.

Korzystnie pałąk łączący taśmy napinające umieszczony jest pod podeszwą wewnętrzną, a na końcach taśm napinających są umieszczone bloczki zaginające.

Korzystnie bloczki zaginające dwu sąsiednich taśm napinających połączone są ze sobą żebrem, którego krawędź oporowa znajduje się od strony centralnego zamknięcia ściągającego.

Taśmy napinające mogą być wykonane z materiału przezroczystego.

Korzystnie skrzydełka zamknięcia mają na, zwróconych w stronę osłony podbicia, wąskich bokach co najmniej jeden wewnętrzny rowek w kształcie szczeliny wzdłużnej, w którym zamocowany jest co najmniej jeden bloczek zaginający z łukową powierzchnią ślizgową.

Korzystnie znajdujące się w obszarze dolnej części obszaru zamknięcia bloczki zaginające umieszczone są na wąskim boku skrzydełek w niewielkim odstępie względem krawędzi skrzydełek. W powstały w ten sposób wolny fragment rowka skrzydełek zamknięcia zagłębiona jest część płatu osłonowego osłony podbicia.

Korzystnie dwa, umieszczone naprzeciw siebie na osłonie podbicia, bloczki zaginające stanowią jeden element konstrukcyjny. Przy czym odcinek środkowy wspomnianego elementu kons165 553 Ί trukcyjnego zamocowany jest do osłony podbicia do jej wewnętrznej strony, ewentualnie jest umieszczony w zagłębieniu wewnętrznej strony osłony podbicia.

Korzystnie osłona podbicia zwęża się ku swemu uprzedniemu brzegowi patrząc z góry.

Dzięki niniejszemu wynalazkowi zostało zapewnione to, że wzajemne położenie prowadnic elementów ściągających w osłonie podbicia i w skrzydełkach zamknięcia jest dokładnie określone i zoptymalizowane. Elementy ściągające nie są zakleszczane na skutek nacisku zamykających się osłony podbicia i skrzydełek zamknięcia. Również nie są one zakleszczane w sposób punktowy w częściach obszaru zamknięcia. Dzięki centralnemu zamknięciu ściągającemu możliwe jest przeprowadzenie, w prosty sposób, daleko idącego regulowania ściągnięcia buta.

Wykonane, zgodnie z wynalazkiem, urządzenie zamykające może być, przy zastosowaniu zwartej konstrukcji, wykonane jako całość z osłoną podbicia i skrzydełkami zamknięcia, sprawdzone wstępnie i, jako niezwodnie funkcjonujący zespół zamykający, zamocowane do odpowiednich butów, zwłaszcza butów sportowych, rekreacyjnych lub rehabilitacyjnych.

Ułożenie elementów ściągających może następować w zasadzie bez ich krzyżowania.

Zależnie jednak od wysokości cholewki buta może istnieć jedno lub kilka krzyżowań. Dzięki specjalnemu wykonaniu krzyżujących się rowków, również w tych postaciach wykonania niniejszego wynalazku zapewnione jest, charakteryzujące się małym tarciem, a nawet beztarciowe, krzyżowanie elementów ściągających, ponieważ nie leżą one bezpośrednio na sobie w żadnym miejscu. Dzięki temu możliwe jest łatwe mocowanie i luzowanie urządzenia zamykającego. Poza tym zostaje całkowicie wyeliminowane zużycie elementów ściągających, poprzez wyeliminowanie wysokich nacisków w miejscu ich krzyżowania się.

Dzięki zastosowaniu sprężystego materiału na urządzenie zamykające przy otworze buta, na końcu obszaru zamknięcia, powstaje stosunkowo stabilna krawędź zamknięcia. Może ona, w innym wykonaniu wynalazku, służyć do tego, aby poprzez specjalne wykonanie końcówki języka stabilizować, ewentualnie ustalać, położenie języka względem zamknięcia. Poza tym może umożliwić celowe prowadzenie, otwierających się, ewentualnie zamykających, górnych końcówek cholewki buta.

Przy zastosowaniu osobnych pojedynczych części, z jednej strony na osłonę podbicia i, z drugiej strony, na skrzydełka zamknięcia wyniknęła dalsza korzyść. Taka mianowicie, że przy nie zmienionej wysokiej zdolności zginania wzdłużnego w obszarze podbicia, jest zagwarantowana duża zdolność dopasowania poprzecznego tych części centralnego urządzenia zamykającego do obszaru cholewki. Ma to miejsce zwłaszcza w dalszych postaciach wykonania buta z zawiasowo lub giętko ukształtowanymi miejscami połączeń pomiędzy osłoną podbicia a skrzydełkami zamykającymi.

Istotnych zalet opisanego dotychczas buta sportowego, według wynalazku, z centralnym, urządzeniem zamykającym, w stosunku do znanych zamknięć sznurowanych, należy upatrywać w bezpieczeństwie urządzenia zamykającego. W szczególności pętle lub części pętli nie mogą się rozluźniać. Możliwa jest również obsługa centralnego zamknięcia ściągającego przy użyciu jednej ręki, co jest pomocne zwłaszcza w sporcie dla inwalidów, jak też w zastosowaniu, zgodnego z wynalazkiem, urządzenia zamykającego w butach rehabilitacyjnych. Dzięki usunięciu zwisających swobodne sznurowadeł znacznie obniżone jest niebezpieczeństwo wypadku. Istotna jest bezstopniowa, lub przynajmniej w przybliżeniu bezstopniowa, regulacja docisku zamknięcia w całym obszarze zamknięcia. Centralne zamknięcie umożliwia zwłaszcza szybkie i nieskomplikowane doregulowywanie docisku zamknięcia.

Wynalazek zostanie bliżej przedstawiony w przykładach wykonania, przedstawionych na rysunku, na którym fig. 1 - przedstawia wycinek buta sportowego, uwidaczniający obszar podbicia z urządzeniem zamykającym, w widoku z góry; fig. 2 - przekrój wzdłuż linii I-I z fig. 1; fig. 3 -przekrój wzdłuż linii II-ϊί z fig. 1; fig. 4 - but sportowy z centralnym zamknięciem ściągającym i z cięgnem Bowdena jako elementem ściągającym, w widoku perspektywicznym, fig. 5 - osłonę podbicia ze skrzydełkami zamknięcia i z centralnym zamknięciem ściągającym, ze zdjętym pokryciem, w widoku z góry; fig. 5a - przekrój wzdłuż linii III-III z fig. 5; fig. 6 - pokrycie osłony podbicia i skrzydełek dla zamknięcia z fig. 5; fig. 6a - przekrój wzdłuż linii IV-IV z fig. 6; fig. 7 - widok z góry urządzenia zamykającego bez pokrycia, z dodatkowymi bocznymi taśmami napinającymi, fig. 8

165 553

-widok boczny buta sportowego lub rekreacyjnego z taśmami napinającymi w kształcie litery V; fig. 9 -widok boczny buta z taśmami napinającymi równoległymi·, fig. 10 - przekrój wzdłuż linii V-V z fig.9; fig. 11 - przekrój wzdłużny pogrubionego końca języka buta; fig. 12 - przekrój wzdłużny pogrubionego końca języka buta w innym wykonaniu; fig. 13 - przekrój końca języka buta wzdłuż linii V1-\^ZI z fig. 12. fig. 14 - postać wykonania urządzenia zamykającego, ze szczególnie elastycznie wykonanym obszarem przednim, w widoku z góry; fig. 15 - inną postać wykonania pokrycia podbicia i pokrycia skrzydełek, w widoku z góry; fig. 16 - postać wykonania urządzenia zamykającego z połączonymi taśmami napinającymi, w widoku perspektywicznym; fig. 17 - widok częściowy postaci wykonania urządzenia zamykającego, z oddzielonymi od skrzydełek zamknięcia taśmami napinającymi, w widoku z góry; fig. 18 - przekrój lewej części urządzenia zamykającego z przykładu wykonania pokazanego na fig. 19, widzianej od tyłu; fig. 19-część, pokazaną w przekroju na fig. 18, urządzenia zamykającego, w widoku perspektywicznym, z wsuniętymi w szczeliny skrzydełek zamknięcia taśmami napinającymi, fig.20 - widok perspektywiczny urządzenia zamykającego z dwoma złączonymi, połączonymi ze sobą przy pomocy poprzecznych żcbei, taśmami napinającymi; fig. 21 - fragment urządzenia zamykającego z, niepołączonymi ze skrzydełkami zamknięcia, taśmami napinającymi, w widoku z góry; fig. 22 do 25 - możliwe odmiany umieszczania bloczków zaginających; fig. 26 - wycinek buta sportowego z kolejnym wykonaniem obszaru podbicia z urządzeniem zam\ kającym, w widoku zgóry; fig. 27 - przekrój wzdłuż linii VII-VII z fig. 26; fig. 27A - powiększony fragment skrzydełka zamknięcia z bloczkiem zaginającym, osadzonym w jego rowku; fig. 28 - przekrój wzdłuż linii VIII-VIII z fig. 26; fig. 29 - osłonę podbicia ze skrzydełkami zamknięcia i centralnym zamknięciem ściągającym z krzyżującym się elementem ściągającym, w widoku z góry; fig. 30 - widok z góry pokrycia osłony podbicia i pokrycia skrzydełek zamknięcia z, przewidzianą między tymi częściami membraną; fig. 30A - zastosowany w przykładzie wykonania, według fig. 30, bloczek zaginający, w widoku perspektywicznym; fig. 30B widok częściowy, podobnego do przedstawionego na fig.27A powiększonego fragmentu, osadzonego w rowku, bloczka zaginającego; fig. 31 - przekrój poprzeczny osłony podbicia z bloczkami zaginającymi osadzonymi we wgłębieniu tej osłony podbicia; fig. 32 - zwróconą do czubka buta, dolną część urządzenia zamykającego, w widoku z góry; fig. 33 - przekrój ΙΧ-ΙΧ z fig. 32; fig. 34 - urządzenie zamykające z, oddzielonymi od osłony podbicia, skrzydełkami zamknięcia oiaz z, umieszczonymi oddzielnie względem nich, taśmami napinającymi, w częściowym widoku z góry.

Na figurze 1 pokazany jest obszar podbicia 1 buta sportowego. Nad podbiciem 1 znajduje się w nim osłona podbicia 2, która tworzy, wraz z dwoma skrzydełkami zamknięcia 3 i 4, jeden element. Skrzydełka zamknięcia są połączone, w obszarze bliskim czubkowi buta, z przednim brzegiem 5 osłony podbicia 2 i stamtąd biegną pod niewielkim, ostrym kątem a (około 5° do 15°) do osłony podbicia 2. Skrzydełka zamknięcia 3 i 4 mogą być zamocowane przegubowo z przednim brzegiem 5 osłony podbicia 2, przy pomocy zawiasy lub przegubu sprężystego. Skrzydełko zamknięcia 3 jest połączone na stałe z jedną częścią boczną 6, a skrzydełko zamknięcia 4 z drugą częścią boczną 7 materiału wierzchniego, ewentualnie cholewki 8, tego buta sportowego, poprzez zszycie i/lub sklejenie. Na fig.2 pokazano miejsce klejenia 9.

Osłona podbicia 2 i skrzydełka zamknięcia 3 i 4 są wykonane ze spręzysto-elastycznego lub twardo-elastycznego materiału. W stanie nieobciążonym części te utrzymują urządzenie zamykające w stanie otwartym, który jest pokazany na fig.1. Jako materiały na osłonę podbicia 2 i skrzydełka zamknięcia 3 i 4 znajdują zastosowanie, zwłaszcza tworzywa termoplastyczne lub duroplasty, przykładowo poliamid, poliimid, poliuretan itp.

Wierzchni materiał cholewki buta 8 stanowi skóra, sztuczna skóra lub tkanina. Może on być również wyposażony w powłokę, przykładowo ze skóry, sztucznej skóry lub z innych materiałów. Na fig. 1 poniżej osłony podbicia 2 zaznaczona jest, redukująca ciężar buta, warstwa tkaniny 8a.

Łączące się z nią części boczne 6 i 7 cholewki 8 wykonane są zwykle, ze skóry, przeważnie skóry welurowej. Wierzchni materiał cholewki buta 8 może zawierać wewnątrz wkładkę i może być również wyposażony w wewnętrzną warstwę wyścielającą.

Poniżej części bocznych 6 i 7 buta sportowego umieszczony jest, zakrywający całkowicie obszar zamknięcia, język 10, który może być również wyściełany. Jako wyściółka służy zazwyczaj

165 553 9 termoplastyczny, przenoszący naciski, materiał wyścielający w postaci spienionego polietylenu, poliuretanu lub octanu etyleno-winylowego.

Skrzydełka zamknięcia 3 i 4 mogą być dociskane do osłony podbicia 2 przy pomocy, wykonanego jako linka lub taśma (przykładowo z drutu stalowego, liny metalowej lub z tworzywa sztucznego) elementu ściągającego 11. W tym celu element ściągający 11, od umieszczonego na osłonie podbicia 2, centralnego zamknięcia ściągającego 12, jest prowadzony na zmianę od osłony podbicia 2 do skrzydełek zamknięcia 3 lub 4 i z powrotem, w znajdujących się tam kanałach prowadzących 13 o kształcie łuków koła. Kanały prowadzące 13 są umieszczone w osłonie podbicia 2 i w skrzydełkach zamknięcia 3 i 4. Są one przesunięte względem siebie w ten sposób, że element ściągający 11 przebiega, przynajmniej w przybliżeniu, w kształcie litery S lub linii wężykowatej. W ten sposób zapewnione jest to, że element ściągający 11 nie zostaje, przy naciąganiu, zakleszczony w całym obszarze zamknięcia SB, ani w obszarach częściowych, ani w obszarze środkowym MB. Rozmieszczenie kanałów prowadzących 13 jest tak dobrane, że przy dociągniętych do osłony podbicia 2 skrzydełkach zamknięcia 3 i 4, otwór wylotowy 14 jednego kanału prowadzącego 13 leży dokładnie naprzeciwko otworu wylotowego 14 przeciwległego kanału prowadzącego 13.

Jeśli nawet jest zalecane jedno lub kilka krzyżowań elementu ściągającego lub elementów ściągających 11 w obszarze środkowym MB, to konstrukcja, we wszystkich przykładach wykonania, jest tak dobrana, że w dolnej i górnej części 27 i 28 osłony podbicia 2 element, albo elementy ściągające 11 przebiegają bez krzyżowania.

W przedstawionym na fig. 1 przykładzie wykonania każde skrzydełko zamknięcia 3 i 4 ma dwa kanały prowadzące 13, zaś osłona podbicia 2 ma po jednym kanale prowadzącym 13 na każdej stronie bocznej. W przypadku butów sportowych, rekreacyjnych lub rehabilitacyjnych o wysokiej cholewce zarówno w skrzydełkach zamknięcia 3 i 4, jak też w osłonie podbicia 2 może być umieszczone kilka kanałów prowadzących 13.

Promień R kanałów prowadzących 13 dobierany jest możliwie duży i wynosi przynajmniej od około 7 mm do około 15 mm zależnie od wielkości buta. Łuk kanału prowadzącego 13 opiera się o kąt środkowy rozwarty β równy od około 100° do 180°.

Aby uzyskać możliwie małe tarcie między elementem ściągającym 11 i ściankami kanałów prowadzących 13, osłona podbicia 2 i skrzydełka zamknięcia 3 i 4 są wykonane z, odpornego na ścieranie materiału o niskim współczynniku tarcia, lub też kanały prowadzące 13 są wyłożone materiałem tego typu. Kanały prowadzące 13 mogą być również wykonane w postaci wygiętej tulei, wykonanej z materiału o niskim współczynniku tarcia. Jako materiały na nie nadają się przykładowo: poliamid, poliimid, poliester, poliuretan a także metale o dobrych własnościach ślizgowych, jakie stosuje się na przykład w łożyskach ślizgowych. W szczególnych przypadkach wygięte tuleje mogą być wykonane ze stali szlachetnej, tytanu lub brązu.

Centralne zamknięcie ściągające 12 jest wykonane w ten sposób, że element ściągający 11 może być z obu stron ściągany i luzowany małymi skokami, prawie lub nawet całkiem bezpostaciowo. Korzystne jest wyposażenie buta w centralne zamknięcie ściągające 12, wykonane jako zamek obrotowy, osadzony obrotowo w osłonie podbicia 2.

Kanały prowadzące 13, są umieszczone w skrzydełkach zamknięcia 3 i 4 w odstępie równym odległości między dwoma otworami wylotowymi 14 kanału prowadzącego 13 znajdującego się na przeciwko, na osłonie podbicia 2. Kanał prowadzący 13 osłony podbicia 2 znajduje się w przerwie pomiędzy kanałami prowadzącymi 13 skrzydełek. W przytaczanym przykładzie wykonania przewidziany jest pojedynczy element ściągający 11, który jest przeciągany od centralnego zamknięcia ściągającego 12 nad skrzydełkiem zamknięcia 3, przez przedni brzeg 5 osłony podbicia 2 do drugiego skrzydełka zamknięcia 4 i z powrotem do centralnego zamknięcia ściągającego 12. Zasadniczo jest jednak również możliwe zastosowanie dwóch centralnych zamknięć ściągających, przy pomocy których obsługiwane byłyby dwa elementy ściągające 11 między skrzydełkiem zamknięcia 3 i osłoną podbicia 2 - z jednej strony, oraz między skrzydełkiem zamknięcia 4 i osłoną podbicia 2 - z drugiej strony.

Ponieważ osłona podbicia wykonana jest z twardo-elastycznego, ewentualnie sprężystoelastycznego, tworzywa sztucznego, w celu dobrego wykonania swojej funkcji, jako płytka o dużej powierzchni rozkładająca naciski, dobrze jest podwyższyć elastyczność osłony podbicia 2, przy10

165 553 najmniej w dolnym obszarze, poprzez zastosowanie biegnących poprzecznie miejsc pocienienia materiału. Mogą być to rowki 15, przedstawione na fig. 1 i 4. Zamiast rowków 15 może być również zastosowany profil falisty lub profil meandrowy, dzięki czemu, poza wymaganą elastycznością, stworzone są również wystarczające rezerwy na wydłużenie materiału.

Pod osłoną podbicia 2 i skrzydełkiem zamknięcia 3 oraz 4 przewidziane są zakrywające szczelinę 16 folie ślizgowe 17, przykładowo w postaci arkuszy tworzywa sztucznego o grubości od około 0,2 mm do 0,5 mm. Te folie ślizgowe 17 są z jednej strony uformowane lub zamocowane albo na osłonie podbicia 2, albo na każdym ze skrzydełek zamknięcia 3 i 4, przeważnie przez przyklejenie. Folie ślizgowe 17 umożliwiają łatwe, o małym tarciu, dociąganie skrzydełek zamknięcia 3 i 4 do osłony podbicia 2 i takie samo, charakteryzujące się niskim tarciem, rozluźnianie ich w stanie nieobciążonym. Folie ślizgowe 17 ułatwiają zatem równoległe lub klinowe ruchy zamykające skrzydełek zamknięcia 3 i 4 w stosunku do osłony podbicia 2.

W przypadku jednoelementowego wykonania osłony podbicia 2 wraz ze skrzydełkami zamknięcia 3 i 4, w miejscach ich połączenia w dolnym obszarze osłony podbicia 2, a zatem na początku szczeliny 16, wykonane są okrągłe lub zaokrąglone wybrania 18 w celu wyeliminowania możliwości wystąpienia karbu w tych miejscach połączenia.

Jako element ściągający, ewentualnie elementy ściągające 11, może być zastosowany drut stalowy lub linka metalowa, która w danym wypadku, może być ponadto otoczona tuleją z tworzywa sztucznego o dobrych własnościach ślizgowych.

Element ściągający 11 może być też wykonany z cięgna Bowdena 19, jak to jest przedstawione na fig. 4. W tej postaci wykonania, tuleja 20 cięgna Bowdena 19 posiada, między stałymi punktami przecięcia 2la i 21b na osłonie podbicia 2 i na skrzydełkach zamknięcia 3,4, ściśliwe obszary 22. Te ściśliwe obszary 22 tulei 20 są wykonane, korzystnie, jako wydłużalny i spęczalny mieszek falisty. Odnośnie pozostałych części urządzenia zamykającego przykład wykonania z fig.4 odpowiada urządzeniu według fig. 1 do 3.

W opisanych dotychczas przykładach wykonania przedstawionych na fig. 1 do 4 elementy 2,3, 4 urządzenia zamykającego wykonane są w całości z jednego, homogenicznego elementu konstrukcyjnego. Może też być tak, że osłona podbicia 2 i skrzydełka zamknięcia 3 i 4 stanowią same w sobie pojedyncze elementy konstrukcyjne, połączone ze sobą przy pomocy odpowiednich środków, zgodnie z ich funkcją.

Z przyczyn technologicznych, lub także z powodu obciążenia stosowanych materiałów, może być również zastosowane dwuczęściowe wykonanie, co jest dalej opisane przy objaśnieniu fig. 5 i 6.

Figura 5 pokazuje inne, składające się z osłony podbicia 2, centralnego zamknięcia ściągającego 12 i z dwóch skrzydełek zamknięcia 3 i 4, centralne urządzenie zamykające.

Na skrzydełkach zamknięcia 3 i 4, w tej postaci wykonania wynalazku, zamiast kanałów prowadzących 13 (fig. 1 i 2) przewidziane jest prowadzenie elementu ściągającego 11, przy pomocy, uwypuklonych w górę, bloczków zaginających 23. Te bloczki zaginające 23 posiadają, przynajmniej w obszarze prowadzenia elementu ściągającego 11, wystającą górną krawędź 24 (fig. 5a). W ten sposób powstaje prowadnica 25 w postaci rowka, w którym może ślizgać się element ściągający 11. Element ściągający 11 jest zabezpieczony przed nieprzewidzianym uniesieniem z bloczka zaginającego 23, dzięki krawędzi 24.

Bloczki zaginające 23 są umieszczone na skrzydełkach zamknięcia 3 i 4 we wzajemnie przeciwległych miejscach, a osłona podbicia 2 nie posiada w tym wykonaniu żadnych kanałów prowadzących 13 ani bloczków zaginających 23. Element ściągający 11 jest, w związku z tym w obszarze zamknięcia SB, owijany na bloczkach zaginających 23, na zmianę od jednego skrzydełka zamknięcia 3 do drugiego skrzydełka zamknięcia 4, i może być naciągany i rozluźniany przez centralne zamknięcie ściągające 12. W ten sposób w obszarze środkowym MB urządzenia zamykającego powstaje miejsce krzyżowania 26 elementu ściągającego 11, natomiast w górnej części 27 i w dolnej części 28 obszaru zamknięcia SB skrzydełka zamknięcia 3 i 4 są połączone ze sobą bez krzyżowania.

Element ściągający 11 jest prowadzony przez osłonę podbicia 2 w rowkach 29, 30, 31, 32 i 33. W ten sposób zapewnione jest dobre prowadzenie elementu ściągającego 11 w tych obszarach. Poza tym zostaje zmniejszony nacisk naciągniętego elementu ściągającego 11 na osłonę podbicia 2.

165 553

Jak to uwidoczniono na fig. 5, w miejscu krzyżowania 26 krzyżują się rowki 31 i 32. W celu wyeliminowania ślizgania się po sobie materiału elementu ściągającego 11 w miejscu krzyżowania 26, lub wykluczenia tego zjawiska w dużym stopniu, jeden z rowków, (tutaj rowek 31), jest wykonany głębiej niż drugi rowek 32. Głębszy rowek 31 przebiega, przeważnie o przynajmniej przybliżoną grubość elementu Ściągającego 11, głębiej w stosunku do drugiego rowka 32 tak, że tarcie krzyżujących się części elementu ściągającego 11 jest pomijalnie małe. Rowki 29,30, 31, 32 i 33 są wykonane jako kanały poślizgowe z małym tarciem elementu ściągającego 11.

W celu przykrycia rowków 29, 30, 31, 32 i 33 osłony podbicia 2, może być na nią nałożone pokrycie osłony podbicia 34. Tego rodzaju pokrycie osłony podbicia 34 jest przedstawione na fig. 6. Ma ono wybranie 35, w które wchodzi centralne zamknięcie ściągające 12. Pokrycie 34 może być naklejone na osłonę podbicia 2 i/lub naszyte i/lub szczepione z nią przy pomocy, znajdujących się na pokryciu osłony podbicia 34 i na osłonie podbicia 2, znanych elementów zatrzaskowych, przykładowo haczyków zatrzaskowych, nosków zatrzaskowych itp.

Tak samo na skrzydełka zamknięcia 3 i 4 mogą być nałożone, jak przedstawiono na fig. 6, pokrycia skrzydełek 36 i 37 w celu przykrycia, wykonanych w kształcie łuków, prowadnic 25 dla elementu ściągającego 11 przedstawionych na fig. 5a. W tym przypadku pokrycia skrzydełek 36 i 37 posiadają w odpowiednich miejscach wybrania 38, w które wchodzą bloczki zaginające 23 lub też zatrzaskują się w nich wystającą górną krawędzią.

W celu zapobieżenia przedostawaniu się zanieczyszczeń do obszaru zamknięcia przez szczeliny 16, między pokryciem 34 osłony podbicia i, graniczającymi z nim pokryciami skrzydełek 36 i 37 może być wstawiona folia ślizgowa 17.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 6 i 6a pokrycie 34 osłony podbicia i pokrycia skrzydełek 36 i 37 wykonane są w postaci pojedynczego elementu wykrywanego, wtryskiwanego lub odlewanego. W tej postaci wykonania zamiast folii ślizgowej 17, lub ukształtowanej odpowiednio nakładki, może być przewidziana, jako połączenie pomiędzy sąsiednimi częściami konstrukcji, membrana 39, zwłaszcza uformowana wraz z nimi, przykładowo przez natryskiwanie. Ta membrana 39 daje się zsuwać lub fałdować, wykonana zwłaszcza głównie jako mieszek falisty (fig. 6a).

Zgodnie z innym korzystnym wykonaniem wynalazku na każdym skrzydełku zamknięcia 3 i 4, w obszarze 40 śródstopia (fig. 8 i 9), może być umieszczona przynajmniej jedna taśma napinająca 41 i 42, która obejmuje stopę z boku aż do obszaru powierzchni wewnętrznej 43 podeszwy buta (fig. 10) i jest zazwyczaj połączona na stałe z materiałem podeszwy buta, przykładowo sklejona, zszyta lub znitowana. Tego rodzaju taśmy napinające 41 i 42 są zaznaczone na fig. 5 linią przerywaną, przy czym na wewnętrznym skrzydełku zamknięcia, jest umieszczona jedna taśma napinająca 41, a na zewnętrznym skrzydełku zamknięcia dwie taśmy napinające 42.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 7 na obu skrzydełkach zamknięcia 3 i 4 umieszczone są po dwie taśmy napinające 41 i 42, które biegną równolegle lub w przybliżeniu równolegle względem siebie.

Przy zastosowaniu dwóch taśm napinających 41 i 42, na jednym skrzydełku zamknięcia 3, ewentualnie na drugim skrzydełku zamknięcia 4 mogą one przebiegać względem siebie zgodnie z kształtem litery V. Takie wykonanie pokazanej jest na fig. 8.

Taśmy napinające mogą być połączone ze sobą przy pomocy pałąka 44, który przechodzi przez całą podeszwę 45 (fig. 7 i 10). Osłona podbicia 2, skrzydełka zamknięcia 3 i 4 oraz taśmy napinające 41 i 42 razem z pałąkiem mogą być wykonane z jednego elementu wtryskiwanego, odlewanego lub kształtowanego.

Taśmy napinające 41 i 42 mogą być umieszczone po wewnętrznej stronie 46 materiału cholewki 47 lub wewnątrz niego, przykładowo między materiałem zewnętrznym i wyściółką cholewki, lub na zewnątrz cholewki (fig. 10). W przypadku umieszczenia na zewnątrz cholewki, mogą one być umieszczone pod, lub nad wierzchnią warstwą materiału cholewki.

Taśmy napinające 41 i 42 kończą się poniżej podeszwy wewnętrznej 48, ewentualnie pałąk 44 biegnie pod tą częścią buta.

Dzięki mechanicznemu połączeniu taśm napinających 41 i 42 ze skrzydełkami zamknięcia 3 i 4 oraz dzięki połączeniu taśm napinających 41 i 42 w pojedynczy, przechodzący przez podeszwę 45, pałąk 44 stworzony został nowoczesny system dokładnej regulacji, przy pomocy którego wymiary

165 553 wewnętrzne cholewki buta mogą być dokładnie dopasowane do obwodu stopy. Centralne zamknięcie ściągające 12 spełnia zatem w tych wykonaniach wynalazku wieloraką funkcję. Służy nie tylko do wytworzenia regulowanego równomiernie i, rozkładającego się równomiernie na osłonie podbicia, nacisku zamknięcia, lecz powoduje jednocześnie podwyższoną stabilność całego buta. Wdużym stopniu zostaje zmniejszone niebezpieczeństwo naciągnięcia wrażliwych stawów i ścięgien stopy.

W korzystnych wykonaniach wynalazku język 10 buta ma przegrubienie 53, jak to uwidoczniono na fig. 11 do 13. Pogrubienie 53 jest umiejscowione przy górnej krawędzi języka 10, powyżej górnej krawędzi 49 obszaru zamknięcia SB, czyli powyżej górnych krawędzi 50 i 51 skrzydełek zamknięcia 3 i 4 oraz górnej ' krawędzi 52 osłony podbicia 2. Pogrubienie 53 ma ściankę oporową 54 opierającą się o górne krawędzie 50,51 i 52. Dzięki temu język 10 jest utrzymywany w prawidłowym położeniu względem obszaru zamknięcia SB i zabezpieczony przed ześlizgiwaniem się do wnętrza buta. Ma to miejsce zwłaszcza wówczas, gdy ścianka oporowa 54 pogrubienia 53 języka 10 tworzy z niepogrubioną częścią języka 10 przynajmniej w przybliżeniu kąt prosty. Zaleca się, aby pogrubienie 53 języka 10 zwężało się ku swemu górnemu swobodnemu końcowi i kończyło tam zaokrągleniem 53, jak to uwidoczniono na fig. 12 i 13. Boczne obszary języka 10 zwężają się od środka do krawędzi języka 56 i 57, jak pokazuje to fig. 13.

W związku z różnorodnymi, przedstawionymi dotychczas zaletami, wykonane zgodnie z wynalazkiem, buty z opisanym centralnym urządzeniem zamykającym nadają się nie tylko na zwykłe buty do chodzenia po ulicy, buty sportowe i rekreacyjne, lecz również na buty rehabilitacyjne, a zatem buty, w których opisane zalety obsługi i wytrzymałości centralnego systemu zamykania są szczególnie istotne.

Zgodnie z innym przykładem wykonania wynalazku, połączenie skrzydełek zamknięcia 3 i 4 z przednim brzegiem 5 osłony podbicia 2 może być wykonane jako ruchome. Można to uzyskać przykładowo, przez zastosowanie, wspomnianych wcześniej, zawiasów lub przegubów, zwłaszcza przegubów sprężystych. Zgodnie z przedstawionym na fig. 14 przykładem wykonania, połączenie tych części centralnego urządzenia zamykającego w obszarze łączenia 58, jest zrealizowane poprzez zastosowanie falistych lub pofałdowanych membran 39.1. Mogą one stanowić kontynuację znajdującej się, pomiędzy osłoną podbicia 2 i skrzydełkami zamknięcia 3 i 4, a przedstawionej na fig. 14 w lewej części urządzenia zamykającego, membrany 39.2 i sięgać aż do końcowej krawędzi 5.1 osłony podbicia 2 lub prawie do niej.

Podobnie pofałdowane lub faliste membrany 39.11 mogą, zgodnie z fig. 15, być zastosowane również w przednim obszarze połączenia 58.1 pokrycia osłony podbicia 34 i pokryć skrzydełek 36 i 37. Aby zapewnić możliwie niezakłóconą ruchomość tych części, można w danym przypadku całkowicie usunąć połączenie skrzydełek 3 i 4 z osłoną podbicia 2.

Zazwyczaj pofałdowana membrana 39.1 przebiega w kierunku rzeczywistego lub teoretycznego miejsca połączenia 59 między osłoną podbicia 2 i skrzydełkami zamknięcia 3 i 4 (co jest przedstawione na fig. 14), zaś membrana 39.11 od miejsca połączenia 59.1 między pokryciem osłony podbicia 34 i pokryciami skrzydełek 36 i 37 (co jest przedstawione na fig. 15), do krawędzi 5.1 przedniego brzegu 5 osłony podbicia 2 (zgodnie z fig. 14) oraz do krawędzi 5.11 przedniego brzegu 34.1. pokrycia osłony podbicia 34 (zgodnie z fig. 15).

W celu podwyższenia elastyczności wymienionego obszaru łączenia 58 osłony podbicia 2 i obszaru łączenia 58.1 pokrycia osłony podbicia 34, ich krawędzie końcowe 5.1 i 34.1 są wykonane przy użyciu odpowiednich środków. Przykładowo poprzez zastosowanie cienkich materiałów i poprzez wykonanie na nich dodatkowych rowków poprzecznych lub fal poprzecznych 15.1 (patrz fig. 14 i 15). W szczególności przez zastosowanie falistej lub pofałdowanej membrany, jako materiału wysokoelastycznego i podatnego na zginanie.

W ten sposób wyeliminowane zostały miejsca dociskania przodu stopy przez wymienione obszary krawędziowe, ewentualnie obszary łączenia 58 lub 58.1. Poprzeczne rowki 15.1. mogą przy tym pokrywać się z fałdami membran 39.1 ewentualnie 39.11.

Na fig. 15 pokazano wybranie 35 dla przejścia centralnego zamknięcia ściągającego 12. Także w odpowiednich miejscach pokryć skrzydełek 36 i 37 pokazano wybrania 38 przewidziane dla

165 553 13 bloczków zaginających 23 zazębiających się w tych wybraniach wystającym górnym obrzeżem. Odnośnikami 39 oznaczone są rozsuwane lub składane membrany zakładkowe.

Taśmy napinające 41 i 42 mogą być, jak przedstawiono na fig. 7, ukształtowane wraz ze skrzydełkami zamknięcia 3 i 4 w trakcie ich wytwarzania. Mogą też być w odpowiedni sposób, do nich zamocowane, przykładowo poprzez szycie, nitowanie, klejenie lub tym podobne. W tym przypadku bloczki zaginające 23 są celowo umieszczone na skrzydełkach zamknięcia 3 i 4 w ten sposób, że zbiegają się z taśmami napinającymi 41 i 42, jak to jest przedstawione na fig. 16. W ten sposób naciąganie elementu ściągającego 11 jest bezpośrednio przenoszone na taśmy napinające 41 i 42.

W innej postaci wykonania wynalazku mogą występować, jak to przedstawiono na fig. 21, oddzielne taśmy napinające 41 i 42, przy czym na końcach taśm napinających 41 i 42 przewidziany jest każdorazowo element zaginający 23.

Zamiast opisanych dotychczas bloczków zaginających 23 mogą być zastosowane również bloczki zaginające o innej postaci i konstrukcji, zwłaszcza w postaci pętli, dziurek, uch, uch Ghilly'ego lub temu podobnych. Bloczki zaginające 23 mogą być na taśmach napinających 41 i 42 przepięte, przynitowane lub zamocowane w inny sposób.

Według innej postaci wykonania wynalazku taśmy napinające 41 i 42 mogą być wprowadzane w wycięcia 60 skrzydełek zamknięcia 3 i 4, przy czym mogą one tam być umieszczone na stałe, lub z możliwością przesuwu, jak to jest przedstawione na fig. 18 i 19. Końce 41.1 ewentualnie 42.1. taśm napinających 41 i 42 są od dołu, zachodząc na skrzydełka zamknięcia 3 i 4, przewleczone przez wycięcia 60. Na każdym z niewchodzących w wycięcia 60 odcinków taśm napinających 11 może być wykonany (naklejony, przynitowany lub zamocowany w inny sposób) klocek zaginający 23', który może mieć postać, wykonanego w całkowicie inny sposób, bloczka zaginającego. Każdy klocek zaginający 23' ma w górnej części krawędź oporową 61. Ta krawędź oporowa 61 jest początkowo, w otwartym stanie urządzenia zamykającego, celowo oddalona od górnej krawędzi zamknięcia 62, w pewnej odległości przykładowo od 5 mm do 20 mm. Dzięki temu podczas procesu zamykania, przy pomocy elementu ściągającego 11 następuje, przy odpowiednim obrocie centralnego zamknięcia ściągającego 12, najpierw naprężenie taśm napinających 41 i 42. Na skutek tego stopa zostaje unieruchomiona w bucie. Dopiero przy dalszym dociąganiu elementu ściągającego 11 krawędź oporowa 61 uderza o górną krawędź zamknięcia 62 i sprowadza w ten sposób skrzydełka zamknięcia 3 i 4 do położenia zamkniętego. Dzięki temu zapewnione jest dobre osadzenie stopy w bucie. Odpowiednio przy odblokowaniu centralnego zamknięcia ściągającego 12 najpierw otwiera się urządzenie zamykające, a poprzez dalsze rozluźnianie taśm napinających 41 i 42 następuje poluzowanie stopy w bucie.

W celu równomiernego rozłożenia nacisków bloczki zaginające 23 na taśmach napinających 41 i 42 mogą być połączone żebrem 23a , jak to jest przedstawione w sposób schematyczny na fig. 20. Dzięki temu wspólna krawędź oporowa 61a uderza dużą powierzchnią o każde ze skrzydełek zamknięcia 3 i 4.

Aby móc, przy zastosowaniu taśm napinających 41 i 42 o możliwie jednakowej wielkości, powiększyć dodatkowo wymagany zakres dokładnej regulacji, taśmy napinające 41 i 42 mogą być, na swych sąsiadującej ze skrzydełkami zamknięcia 3 i 4 końcach 42.1 i 42.1, wyposażone w elementy zatrzaskowe 41.2 i 42.2. znanego rodzaju, jak połączenia kołkowe, połączenia śrubowe lub temu podobne. Umożliwiają one zamocowanie klocków zaginających 23', ewentualnie wykonanych w inny sposób elementów zaginających, w różnych miejscach na obszarach końcowych taśm napinających 41 i 42. Tego rodzaju elementy zatrzaskowe 41.2 lub 42.2 są przedstawione w sposób schematyczny na fig. 19.

Zgodnie z innym, przedstawionym na fig. 20, wykonaniem wynalazku, przy zastosowaniu dwóch lub więcej taśm napinających 41 i 42, między sąsiednimi taśmami napinającymi 41, 42 przewidziane jest korzystnie jedno lub więcej żeber łączących 63. Taśmy napinające 41 i 42 mogą być również z jednej lub z obu stron urządzenia zamykającego połączone ze sobą przy pomocy pałąka 44, a sąsiednie pałąki 44 również połączone ze sobą przy pomocy, następnego żebra łączącego 64, co pokazano również na fig. 20.

W ten sposób jest zapewniony łatwy montaż tego kompletnego koszyczka składającego się z taśm napinających 41 i 42, żeber łączących 63 i 64, pałąków 44 i osłony podbicia 2, względnie, przy

165 553 osobnej osłonie podbicia 2, koszyczka częściowego. Zarówno przy uformowaniu koszyczka częściowego jak i kompletnego możliwe jest łatwe umniejscowienie taśm napinających 41 i 42 w gotowej cholewce buta, ponieważ wymieniony koszyczek może zostać łatwo nasunięty na cholewkę buta i na skutek elastyczności materiału może tam być bardzo łatwo umocowany.

Inna korzystna postać wykonania wynalazku polega na tym, że jak to uwidoczniono na fig. 21, w przypadku niepołączonych ze skrzydełkami zamknięcia 3 i 4 taśm napinających 41 i 42 (na rysunku przedstawione są tylko taśmy napinające 42), na taśmach napinających 41 i 42 są umocowane bloczki zaginające 23. W uzupełnieniu tego na skrzydełkach zamknięcia 3 i 4 przewidziane są także bloczki zaginające 23, które usytuowane są między bloczkami zaginającymi 23, znajdującymi się na taśmach napinających 41 i 42 i na osłonie podbicia 2. W ten sposób również w przypadku, niepołączonych ze skrzydełkami zamknięcia 3 i 4, taśm napinających 41 i 42, podczas zamykania centralnego zamknięcia ściągającego 12 powoduje się ściąganie skrzydełek zamknięcia 3 i 4 do siebie.

Jak ukazują wycinkowo figury 22 do 25, usytuowane zewnętrznie (patrz fig. 22), lub wewnętrznie (patrz fig. 23), bloczki zaginające 23 lub inaczej uformowane elementy zaginające, są umieszczone na osłonie podbicia 2 i na skrzydełkach zamknięcia 3 i 4, korzystnie również na taśmach napinających (tutaj nie przedstawione). Bloczki zaginające 23, lub w inny sposób uformowane elementy zaginające, mogą być umieszczone w szczelinach 65 każdorazowo na skraju osłony podbicia 2, skrzydełek zamknięcia 3 i 4 i/lub taśm napinających (fig. 24), lub tylko w szczelinach 65 skrzydełek zamykających 3 i 4 i korzystnie w taśmach napinających (fig. 25). Bloczki zaginające 23, korzystnie, mogą być uformowane jako półkolista tarcza 66 lub również jako przetyczka, trzpień i tym podobne (porównaj fig. 24 i 25).

Jak ukazuje fig. 25, w tej postaci wykonania wynalazku, bloczki zaginające 23 lub w inny sposób uformowane elementy zaginające, są umocowane w osłonie podbicia 2 zewnętrznie, a w przylegających skrzydełkach zamykających 3 i 4, w szczelinach 65.

W przypadku przebiegu taśm napinających 41 i 42 na zewnątrz nad materiałem cholewki buta 47, jako materiał na taśmy napinające 41 i 42 może być stosowany materiał przezroczysty lub prześwitujący, który może być również kolorowy. Dzięki temu możliwe jest szybkie spostrzeganie i usuwanie ewentualnych zanieczyszczeń pod taśmami napinającymi 41 i 42. W takim przypadku widoczny jest również leżący pod nimi materiał cholewki, dzięki czemu uzyskiwany jest estetyczny wygląd buta oraz widoczne są znaki towarowe na bucie.

Zgodnie z przedstawionym na fig. 26, 27 i 28 innym wykonaniem buta według wynalazku, kanały prowadzące są wykonane w ten sposób, że skrzydełka zamknięcia 3 i 4 posiadają na każdym, ze zwróconych ku osłonie podbicia 2, wąskim boku 3.1 i 4.1, przynajmniej jeden, wewnętrzny rowek 101 o kształcie podłużnej szczeliny. W rowki 101 w każdym skrzydełku zamknięcia 3 i 4 jest wstawiony i zamocowany, na przykład przez wklejenie i/lub zgrzanie, przynajmniej jeden bloczek zaginający 23. Element ściągający 11 opasuje łukową powierzchnię ślizgową bloczka zaginającego 23. Szerokość 101.1 rowków 101 jest równa, lub tylko nieco większa niż grubość bloczków zaginających 23. Na krawędzi zewnętrznej 23.1 bloczka zaginającego 23 znajduje się, służąca jako powierzchnia ślizgowa, prowadnica 25 (fig.27A), w której układa się element ściągający 11. Bloczki zaginające 23 wykonane są z materiału twardszego niż materiał osłony podbicia 2 i skrzydełek zamknięcia 3 i 4 i bardzo odpornego na ścieranie, o twardości przeważnie większej niż 75 w skali A Shor'a, jak przykładowo poliamid, polietylen, poliuretan lub temu podobne.

Dzięki oddzielnemu wykonaniu i mocowaniu bloczków zaginających 23, z jednej strony, oraz osłony podbicia 2 i skrzydełek zamknięcia 3 i 4, z drugiej strony, możliwy jest różnorodny dobór matriału na te części konstrukcyjne, odpowiedni dla optymalnego rozwiązania postawionego zadania. Materiał osłony podbicia 2 i skrzydełek zamknięcia 3 i 4 może być dobierany bardziej z punktu widzenia sprężystości i elastyczności, a mniej z punktu widzenia odporności na ścieranie.

Na fig. 26 i 29 po prawej stronie rysunku zamiast folii ślizgowej 17 - lub oprócz niej - na swobodnej krawędzi bocznej osłony podbicia 2 został umieszczony płat osłonowy 17.1, zwłaszcza ukształtowany tam bezpośrednio, który zagłębia się w jedną wspólną lub w kilka pojedynczych kieszeniowych szczelin 102 umieszczonych na wąskim boku 4.1 skrzydełek zamknięcia 4, i który

165 553 przy zaciskaniu urządzenia zamykającego poprzez centralne zamknięcie ściągające 12, wchodzi w te szczeliny kieszeniowe 102 odpowiednio głęboko. W szczelinach kieszeniowych 102 przewidziane są obszary, które mogą mieć postać wzdłużnego wewnętrznego rowka 101, w któiym, jak już wspomniano, mogą być umieszczone bloczki zaginające 23 z łukową powierzchnią ślizgową. Bloczki zaginające 23 wstawione są w rowki 101 i zamocowane w nich tak, że przednie strony 23.2 bloczków 23 są zagłębione w rowkach 101. W utworzony w ten sposób wolny fragment 101.2 rowka 101 może zagłębić się płat osłonowy 17.1, o ile rozciąga się on na całej długości osłony podbicia 2. Jest jednak również możliwe takie ograniczenie długości płata osłonowego 17.1, że wchodzi on w szczelinę lub w szczeliny 102 jedynie w obszarze powyżej najwyższego bloczka zaginającego 23 (fig. 26) lub tylko między górnym i dolnym bloczkiem zaginającym 23.

Jak pokazano na fig. 30, kształt bloczków zaginających 23 i kształt rowka 101 skrzydełek zamknięcia 3 i 4 są w ten sposób wzajemnie dopasowane do siebie, że przy włożonym bloczku zaginającym 23 nie jest możliwe przekręcenie bloczka 23 równolegle do płaskiej powierzchni 23.3 (fig. 30A). Zostało to osiągnięte przez nadanie bloczkowi 23 prostokątnemu, w widoku z góry, zewnętrznego zarysu i odpowiednio prostokątne wykonanie rowka 101. Pewne ustalenie położeń, bez dodatkowych środków klejących lub temu podobnych, jest zgodnie z fig. 30 i 30A, możliwe dzięki temu, że na bloczku zaginający 23 wstawiony jest przechodzący przez niego trzpień, którego wystające po obu stronach, końcówki 23.4 wchodzą w wewnętrzne lub przelotowe wybrania, ewentualnie w odpowiednie przerwanie 105, ścianek bocznych 103,104 rowka 101. Ścianki boczne 103, 104 zostają w sposób sprężysto-elastyczny odciągnięte od siebie i po włożeniu bloczka zaginającego 23 końcówki trzpienia 23.4, wchodzą w przerwanie 105.

Przy zastosowaniu wkładanego, przechodzącego przez bloczek zaginający 23, trzpienia z końcówkami 23.4 i przerwania 105 w przynajmniej jednej ściance bocznej 103, 104 (fig.30B), bloczek zaginający może być wkładany najpierw w rowek 101, a następnie mocowany w swym położeniu poprzez wsunięcie trzpienia bloczka zaginającego 23. Możliwe jest również zastosowanie innych środków zatrzaskowych i/lub klejących do mocowania i/lub ustalania położenia bloczka zaginającego 23. Poza tym w celu zabezpieczania przed obrotem, każdy bloczek może mieć dwa lub więcej trzpieni lub temu podobnych.

Zgodnie z korzystnym wykonaniem wynalazku, zwłaszcza na wewnętrznej stronie 2.1, lub także na górnej stronie, osłony podbicia 2 (fig. 31) w, utworzonej przez oba skrzydełka zamknięcia 3 i 4, przestrzeni pośredniej mogą być umieszczone obok siebie dwa bloczki zaginające 23, poprzecznie do osi wzdłużnej osłony podbicia 2. Wokół tych bloczków zaginających 23 owija się po wyjściu ze skrzydełka zamknięcia 3 albo 4 pętla 11.1 (fig. 26) tak, że element ściągający 11 nie krzyżuje się. Korzystnie te bloczki zaginające 23 mogą być zestawione w jeden element konstrukcyjny 23.5, jak to jest przedstawione na fig. 31, w przekroju osłony podbicia 2. Środkowy odcinek 23.6 elementu konstrukcyjnego 23.5 jest, na zasadzie połączenia wtykowego i/lub zatrzaskowego, zamocowany na wewnętrznej stronie 2.1 osłony podbicia 2. W przykładzie wykonania, zgodnie z fig. 31, do mocowania służy czop 2.2 osłony podbicia 2, który przechodzi przez odpowiedni otwór środkowego odcinka 23.6 elementu konstrukcyjnego 23.5.

Zamocowanie bloczków zaginających 23 na wewnętrznej stronie 2.1 osłony podbicia 2 może następować na drodze zgrzewania termicznego, klejenia, zatrzaskiwania, zanitowania lub temu podobnych.

Osłona podbicia 2 posiada korzystnie na swej wewnętrznej stronie 2.1 wgłębienie 106 (fig. 31), w którym wmontowany jest element konstrukcyjny 23.5 tak, że wyeliminowany zostaje nacisk na podbicie stopy.

Zgodnie z innym korzystnym wykonaniem wynalazku element konstrukcyjny 23.5, lub jego zazwyczaj zagłębiony środkowy odcinek 23.6, może być zamocowany przy pomocy płytki zamykającej 107. Dodatkowo płytka zamykająca 107 jest nasadzona na czop 2.2 i przyklejona i/lub zatrzaśnięta, zanitowana, lub zgrzana termicznie (fig. 31).

W przykładzie wykonania zgodnie z fig. 30 osłona podbicia 2 i skrzydełka zamknięcia 3 i 4 stanowią element konstrukcyjny, przykładowo element wykrywany, wtryskiwany lub odlewany. W tej postaci wykonania zamiast folii ślizgowych 17 (fig. 26 strona lewa) lub odpowiednio ukształtowanych płatów osłonowych 17.1 (fig. 26 i 29 strona prawa) przewidziane są, połączone z sąsiednimi

165 553 elementami konstrukcyjnymi, membrany 39.2, w szczególności ukształtowane wraz z nimi, przykładowo wtryskiwane. Te membrany 39.2 są zazwyczaj wykonane z możliwością zsuwania lub sfałdowania, przeważnie jako mieszek falisty. Membrany 39.2 znajdują się zazwyczaj nad elementem ściągającym, tak że zapewnione jest całkowicie szczelne osłonięcie od zewnątrz.

Według innego przykładu wykonania wynalazku osłona podbicia 2 jest zamocowana do skrzydełek zamknięcia 3 i 4 lub do łączącego je żebra na zwróconym ku czubkowi buta przednim brzegu 5 osłony podbicia 2, w sposób rozłączny, przy pomocy połączenia zatrzasko wego.

Tego rodzaju wykonanie jest przedstawione na fig. 32 i 33. Na dolnej stronie przedniego brzegu 5 osłony podbicia 2 w zagłębieniu 67 ukształtowane są wystające ku dołowi czopki 68, które wchodzą w odpowiednio dopasowane otwory 69 pocienionej nakładki 70 języka osłony podbicia 2 i korzystnie zatrzaskują się w nich. Dodatkowo może być przeprowadzone sklejenie i/lub zgrzewanie termiczne przeznaczonych do połączeń ze sobą części.

Ponadto na fig. 32 i 33 przedstawione są ukształtowane na zewnętrznych krawędziach skrzydełek zamknięcia 3 i 4, pocienione w przekroju i zbiegające się ostro ku zewnętrznemu obrzeżu 72 kołnierze mocujące 73. Przy pomocy tych kołnierzy mocujących 73 urządzenie zamykające może być naklejane lub wklejane i/lub wszywane lub naszywane, na lub pod, wierzchni materiał buta, lub między, wykonany z przynajmniej dwóch warstw buta, lub między, wykonany z przynajmniej dwóch warstw, materiał wierzchni. Również na nakładce 70 języka osłony podbicia 2 może być przewidziany drugi kołnierz mocujący 74. Na fig. 29 na skrzydełku zamknięcia 3 zaznaczony jest linią punktową 75, znajdujący się na wszystkich krawędziach zewnętrznych 71 skrzydełka zamknięcia 3 i przedniego brzegu 5, kołnierz mocujący 73. Taki kołnierz mocujący może być oczywiście wykonany również na skrzydełku zamknięcia 4 i na łączącym się z nim przednim brzegu 5.

Zgodnie z innym, przedstawionym na fig. 34, przykładem wykonania osłona podbicia 2, widziana z góry, może zwężać się w kierunku swego przedniego brzegu 5 zwłaszcza stożkowo lub klinowo. Jest to korzystne, zwłaszcza w przypadku wykonywania buta wąskiego. Przy zastosowaniu osłabienia materiału i/lub przy zastosowaniu fal i/lub rowków 15.1 na przednim brzegu 5 osłony podbicia 2 powstaje obszar szczególnie elastyczny.

W przedstawionym na fig. 34 przykładzie wykonania osłona podbicia 2 jest, jak wspomniano na wstępie, całkowicie oddzielona od skrzydełek zamknięcia 3 i 4. Części te są wykonane jako pojedyncze elementy. Osłona podbicia 2 jest tutaj na przednim brzegu 5, zależnie od rodzaju języka, połączona z wierzchnim materiałem buta przy pomocy zszycia i/lub sklejenia i/lub zanitowania, lub w inny sposób. Skrzydełka zamknięcia 3 i 4 mogą być zamocowane do powierzchni brzegowych materiału cholewki poprzez zszycie i/lub sklejenie i/lub zanitowanie lub w podobny sposób. Na osłonie podbicia 2 i na skrzydełkach zamknięcia 3 i 4 mogą być przy tym przewidziane bloczki zaginające 23, jak to zostało już przedstawione i opisane w sposób przykładowy za pomocą fig. 1 do 5, 14, 16, 20, 26, 29 i 30. Bloczki zaginające 23 mogą jednak również, jak pokazano na fig. 34, być umieszczone w ich obszarach końcowych 41.1 i 42.1, przy zastosowaniu oddzielnych taśm napinających 41 i 42. Jak opisano uprzednio, na podstawie fig. 18 i 19, w skrzydełkach zamknięcia 3 i 4 są wykonane wycięcia 60 do przetknięcia obszarów końcowych 41.1 i 42.1 taśm napinających 41 i 42. Bloczki zaginające 23 posiadają przy tym, korzystnie, po jednej krawędzi oporowej 61, które w procesie zamykania współpracuje z krawędzią wycięcia, przykładowo z górną krawędzią 62 wycięcia 60. Bloczki zaginające 23 osłony podbicia 2 mogą być umieszczone na jej zewnętrznej lub wewnętrznej stronie, jak to już zostało opisane.

Również w przypadku oddzielnego wykonania osłony podbicia 2, skrzydełek zamknięcia 3 i 4 i taśm napinających 41 i 42 jako oddzielnych elementów na zwróconych ku czubkowi buta końcach skrzydełek zamknięcia i na przednim brzegu 5 osłony podbicia 2, mogą znajdować się, przebiegające poprzecznie do wzdłużnej osi buta, osłabienia materiału i/lub fale i/lub rowki 15.1 w celu uzyskania dużej giętkości w tych obszarach.

Zwłaszcza w wykonaniu wynalazku ze zwężoną ku przodowi osłoną podbicia 2, przykładowo zgodnie z fig. 34, wąskie boki 3.1 i 4.1 skrzydełek zamknięcia 3 i 4 przebiegają zazwyczaj równolegle do sąsiednich krawędzi osłony podbicia 2.

Zastosowanie oddzielnych pojedynczych elementów na osłonę podbicia 2 i skrzydełka zamknięcia 3 i 4 zapewnia, przy wysokiej elastyczności wzdłużnej tychże, dobrą giętkość w kierunku

165 553 poprzecznym, między osłoną podbicia 2 - z jednej strony i skrzydełkami zamknięcia 3 i 4 - z drugiej strony. Dzięki temu uzyskana jest szczególnie dobra podatność na zginanie urządzenia zamykającego, a w związku z tym części buta znajdującej się nad podbiciem stopy. Jednocześnie zachowany jest równomierny, bezstopniowy proces zamykania i może być praktycznie osiągnięty równoległy przesuw skrzydełek zamknięcia, podczas procesu zamykania, co zapewnia równomierny rozkład sił dociskających przy zamykaniu.

W zgodnym z wynalazkiem, urządzeniu zamykającym, według przykładów wykonania z fig. 1 do 33, osłona podbicia 2 i skrzydełka zamknięcia 3 i 4 tworzą jeden element konstrukcyjny lub element złożony z pojedynczych części, przy czym części 2, 3, 4 wykonane są przeważnie ze sprężysto-elastycznego tworzywa sztucznego o twardości od 75 do 90 w skali A Shore'a. Te elementy z tworzywa sztucznego zaliczają się zatem do części z „twardego plastiku.

W zgodnym z wynalazkiem, urządzeniu zamykającym, według fig. 34, elementy konstrukcyjne 2, 3 i 4 mogą być wykonane z tworzywa sztucznego o niższej twardości, zwłaszcza od 60 do 70 w skali A Shore'a. W tym przykładzie wykonania bloczki zaginające 23 wykonane są z bardzo twardego tworzywa sztucznego, zazwyczaj o twardości w zakresie od 75 do 90 w skali A Shore'a.

Na zakończenie należy zwrócić uwagę na to, że poza przykładem wykonania według fig. 34, również w przykładach wykonania według fig. 16, 17, 20 i 21 osłona podbicia 2 i skrzydełka zamknięcia 3 i 4 mogą składać się z oddzielnych elementów konstrukcyjnych.

Alternatywnie jest również możliwe, również w tych przykładach wykonania, połączenie wzajemne ze sobą elementów 2,3 i 4 centralnego urządzenia zamykającego na kształt zawiasów lub przegubów, przy czym przeguby mogą być uformowane jako składane, lub w inny wysoce elastyczny sposób ukształtowane, membrany. W sposób poiównywalny, jak opisano wcześniej, również w tych przykładach wykonania przedni brzeg 5 osłony podbicia 2 i połączenie tego elementu z cholewką buta mogą być ukształtowane wysoce elastycznie, za pomocą pofalowanych lub składanych membran, jak to opisano w przykładach uwidocznionych na fig. 14 i 15.

FIG.7

FIG.8

10

53

FIG.9

FIG.12

FIG.13

571

34.1

165 553

23 es 23 gLasr

FIG.25

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (37)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. But z elastyczną cholewką, wyposażony w urządzenie zamykające, zwłaszcza but sportowy, rekreacyjny lub rehabilitacyjny, posiadający w obszarze zamykania, podatny na naprężenie rozciągające materiał cholewki, lub kilka podatnych materiałów cholewki, takich jak skóra, sztuczna skóra, czy tkanina włóknista, wyposażony korzystnie w nakładki ze skóry, lub sztucznej skóry i w, pokrywającą podbicie, osłonę podbicia, która za pomocą elementu ściągającego jest ściągana ze skrzydełkami zamknięcia umieszczonymi z obu stron buta, przebiegającymi w zasadzie równolegle ale w odstępie w stosunku do osłony podbicia, przy czym element ściągający umieszczony jest w prowadnicach, zwłaszcza w postaci kanałów prowadzących, osłony podbicia i skrzydełek zamknięcia, znamienny tym, że skrzydełka zamknięcia (3) i (4) są zamocowane do, sąsiadujących z osłoną podbicia (2), brzegów obydwu części bocznych (6) i (7) materiału wierzchniego cholewki buta (8), natomiast kanały prowadzące (13) są umieszczone na płaszczyźnie skrzydełek zamknięcia (3) i (4), i osłony podbicia (2), na której również znajduje się centralne zamknięcie ściągające (12), z którym połączony jest co najmniej jeden element ściągający (11) ułożony w kanałach prowadzących (13) przynajmniej w części górnej (27) i w części dolnej (28) obszaru zamknięcia (SB) pomiędzy pierwszym skrzydełkiem zamknięcia (3) i osłoną podbicia (2) po jednej stronie osi wzdłużnej buta (1), zaś po drugiej stronie osi wzdłużnej buta (1), pomiędzy drugim skrzydełkiem zamknięcia (4) i osłoną podbicia (2), oraz że skrzydełka zamknięcia (3) i (4) i przedni brzeg (5) osłony podbicia (2), znajdujący się bliżej czubka buta, połączone są ze sobą przegubowo, a skrzydełka zamknięcia (3) i (4) odchylone są względem osłony podbicia (2) pod co najwyżej małym ostrym kątem (α).
2. 2. But według zastrz. 1, znamienny tym, że element ściągający (11) w całym obszarze zamknięcia (SB) ułożony jest w kanałach prowadzących (13) po jednej stronie osi wzdłużnej buta (1), pomiędzy pierwszym skrzydełkiem zamknięcia (3) i osłoną podbicia (2), zaś po drugiej stronie osi wzdłużnej buta (1), pomiędzy drugim skrzydełkiem zamknięcia (4) i osłoną podbicia (2).
3. 3. But według zastrz. 1, znamienny tym, że ma jedno krzyżowanie (26) elementu ściągającego (11) w środkowym obszarze (MB) osłony podbicia (2) przy kształcie buta o niskiej cholewce.
4. 4. But według zastrz. 1, znamienny tym, że ma co najmniej dwa krzyżowania (26) elementu ściągającego (11) w środkowym obszarze (MB) osłony podbicia (2), przy kształcie buta o wysokiej cholewce.
5. 5. But według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że osłona podbicia (2) ma w obszarze krzyżowania (26), przebiega zgodnie z ułożeniem elementu ściągającego (11), krzyżujące się rowki (31) i (32) o przekroju w przybliżeniu równym przekrojowi elementu ściągającego (11).
6. 6. But według zastrz. 5, znamienny tym, że jeden z krzyżujących się rowków (31) albo (32) ma głębokość większą, o co najmniej grubość elementu ściągającego (11), od głębokości krzyżującego się z nim drugiego rowka (32) albo (31).
7. 7. But według zastrz. 1, znamienny tym, że na osłonie podbicia (2) ma pokrycie osłony podbicia (34), a na skrzydełkach zamknięcia (3) i (4) pokrycia skrzydełek (36) i (37).
8. 8. But według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy bokami osłony podbicia (2) i skrzydełkami zamknięcia (3) i (4) ma szczeliny (16) osłonięte foliami ślizgowymi (17), lub membranami (39.2).
9. 9. But według zastrz. 7, znamienny tym, że boki pokrycia osłony podbicia (34) połączone są z bokami pokryć skrzydełek zamknięcia (36) i (37) membranami (39).
10. 10. But według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że membrany (39) i (39.2) mają postać mieszka falistego.
11. 11. But według zastrz. 1, znamienny tym, że osłona podbicia (2) wraz z obydwoma skrzydełkami zamknięcia (3) i (4) stanowi jedną całość, przy czym w stanie swobodnym osłona podbicia (2) i skrzydełka zamknięcia (3) i (4) są od siebie odchylone.

    165 553 3
12. 12. But według zastrz. 1, znamienny tym, że na skrzydełkach zamknięcia (3) i (4) ma bloczki zaginające (23) z prowadnicami (25) dla przynajmniej jednego elementu ściągającego (11).
13. 13. But według zastrz. 2, znamienny tym, że na skrzydełkach zamknięcia (3) i (4), i na osłonie podbicia (2), ma bloczki zaginające (23) i kanały prowadzące (13) dla co najmniej jednego elementu ściągającego (11), przy czym bloczki (23) na skrzydełkach zamknięcia (3) i (4) umieszczone są naprzeciwko siebie, a bloczki (23) na osłonie podbicia (2) są przesunięte względem bloczków (23) na skrzydełkach zamknięcia (3) i (4).
14. 14. But według zastrz. 1, znamienny tym, że kanały prowadzące (13) mają kształt łukowy, a ich otwory wylotowe (14) umieszczone są, na zwróconych ku sobie bokach skrzydełek zamknięcia (3) i (4) i osłony podbicia (2), naprzeciwko siebie.
15. 15. But według zastrz. 14, znamienny tym, że na każdym skrzydełku zamknięcia (3) i (4) znajdują się co najmniej dwa kanały prowadzące (13), a w osłonie podbicia (2) co najmniej jeden kanał prowadzący (13).
16. 16. But według zastrz. 14, znamienny tym, że co najmniej jeden element ściągający (11), jednym końcem połączony z centralnym zamknięciem ściągającym (12), ułożony jest w kanałach prowadzących (13) kolejno: pierwszego skrzydełka zamknięcia (3), osłony podbicia (2), ponownie pierwszego skrzydełka zamknięcia (3), drugiego skrzydełka zamknięcia (4), osłony podbicia (2), drugiego skrzydełka zamknięcia (4) oraz jest przyłączony ponownie do centralnego zamknięcia ściągającego (12).
17. 17. But według zastrz. 12 albo 14, znamienny tym, że kanały prowadzące (13) i prowadnice (25) mają powierzchnie prowadzące pokryte materiałem o wyższej odporności na ścieranie i mniejszym współczynniku tarcia niż one same.
18. 18. But według zastrz. 14, znamienny tym, że kanały prowadzące (13) mają kształt łuków o promieniu (R) równym 5 do 15 mm.
19. 19. But według zastrz. 18, znamienny tym, że łuki kanałów prowadzących (13) oparte są o kąt środkowy (β) równy 100° do 180°.
20. 20. But według zastrz. 1, znamienny tym, że element ściągający (11) stanowi linka metalowa.
21. 21. But według zastrz. 1, znamienny tym, że element ściągający (11) stanowi linka z tworzywa sztucznego.
22. 22. But według zastrz. 1, znamienny tym, że element ściągający (11) stanowi cięgło Bowdena.
23. 23. But według zastrz. 1, znamienny tym, że przy każdym skrzydełku zamknięcia (3) i (4), w obszarze śródstopia (40), znajduje się co najmniej jedna taśma napinająca (41) i (42), która opasuje but od krawędzi cholewki w obszarze zamknięcia (SB) do powierzchni podeszwy wewnętrznej (43), korzystnie po stronie wewnętrznej (46) materiału cholewki, przy czym taśmy napinające (41) i (42) obu skrzydełek zamknięcia (3) i (4) połączone są ze sobą, lub z materiałem podeszwy (45).
24. 24. But według zastrz. 23, znamienny tym, że taśmy napinające (41) i (42), znajdujące się na obu częściach bocznych (6) i (7) cholewki buta, są połączone ze sobą za pomocą pałąka (44) przechodzącego przez podeszwę (45).
25. 25. But według zastrz. 23 albo 24, znamienny tym, że przynajmniej po zewnętrznej stronie stopy, ma co najmniej dwie taśmy napinające (42).
26. 26. But według zastrz. 25, znamienny tym, że każde dwie taśmy napinające (41) i każde dwie taśmy napinające (42) usytuowane są w przybliżeniu równolegle do siebie.
27. 27. But według zastrz. 25, znamienny tym, że każde dwie taśmy napinające (41) i każde dwie taśmy napinające (42) usytuowane są względem siebie pod kątem, na kształt litery V.
28. 28. But według zastrz. 24, znamienny tym, że pałąk (44) umieszczony jest pod podeszwą wewnętrzną (48).
29. 29. But według zastrz. 23, znamienny tym, że na końcach (41.1) i (42.1) taśm napinających (41) i (42) ma umieszczone bloczki zaginające (23).
30. 30. But według zastrz. 29, znamienny tym, że bloczki zaginające (23) każdych z dwu taśm napinających (41) i każdych dwu taśm napinających (42) połączone są ze sobą żebrem (23a), którego krawędź oporowa (61a) znajduje się od strony centralnego zamknięcia ściągającego (12).
31. 31. But według zastrz. 23, znamienny tym, że taśmy napinające (41) i (42) wykonane są z materiału przezroczystego.

    165 553
32. 32. But według zastrz. 1, znamienny tym, że skrzydełka zamknięcia (3) i (4) mają na, zwróconych w stronę osłony podbicia (2), wąskich bokach (3.1) i (4.1) co najmniej jeden wewnętrzny rowek (101) w kształcie szczeliny wzdłużnej, w którym zamocowany jest co najmniej jeden bloczek zaginający (23) z łukową powierzchnią ślizgową.
33. 33. But według zastrz. 32, znamienny tym, że znajdujące się w obszarze dolnej części (28) obszaru zamknięcia (SB), bloczki zaginające (23) umieszczone są na wąskim boku (3.1) i (4.1) skrzydełek (3) i (4) w niewielkim odstępie względem ich krawędzi, a w powstały w ten sposób wolny fragment (101.2) rowka (101) skrzydełek zamknięcia (3) i (4) zagłębiona jest część płatu osłonowego (17.1) osłony podbicia (2).
34. 34. But według zastrz. 32, znamienny tym, że dwa umieszczone naprzeciw siebie na osłonie podbicia (2), bloczki zaginające (23) stanowią element konstrukcyjny (23.5).
35. 35. But według zastrz. 34, znamienny tym, że odcinek środkowy (23.6) elementu konstrukcyjnego (23.5) zamocowany jest do osłony podbicia (2), zwłaszcza do jej wewnętrznej strony (2.1).
36. 36. But według zastrz. 34 albo 35, znamienny tym, że element konstrukcyjny (23.5) jest umieszczony w zagłębieniu (106) wewnętrznej strony (2.1) osłony podbicia (2).
37. 37. But według zastrz. 1, znamienny tym, że osłona podbicia (2) zwęża się ku swemu przedniemu brzegowi (5), patrząc z góry.