PL165873B1 - Sposób nanoszenia powloki na lopatki maszyn przeplywowych PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób nanoszenia powloki na lo- patki maszyn przeplywowych, zwlaszcza ro- tacyjnych maszyn cieplnych, znamienny tym, ze lopatki w stanie ruchu silnika ciepl- nego poddaje sie procesowi oczyszczania przy zastosowaniu srodka wprowadzanego wraz ze strumieniem powietrza do sprezarki, ponadto po otworzeniu silnika cieplnego, lo- patki w stanie stacjonarnym, poddaje sie co najmniej procesowi przygotowania do kolej- nego zabiegu, przy czym na lopatki w stanie stacjonarnym nanosi sie powloke ochronna przy zastosowaniu metalizacji natryskowej o duzej predkosci nanoszenia, przy której cza- stki tworzace powloke ochronna natryskuje sie z predkoscia co najmniej 300 m na sekun- de na powierzchnie podloza. FIG. 5 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób nanoszenia powłoki na łopatki maszyn przepływowych, zwłaszcza rotacyjnych maszyn cieplnych.

Przy pracy turbiny gazowej w układzie otwartym powietrze zasysane przez sprężarkę zawiera zarówno parę wodną jak też zanieczyszczenia w postaci stałej i gazowej. Czynniki te działają negatywnie powodując erozję, zabrudzenie oraz wywołują korozję. Znajdujące się na łopatkach powłoki posiadają niekiedy znaczną koncentrację substancji działających korodujący takich jak NaCl i KCl. Sole te powodują nie tylko następującą przy wysokich temperaturach korozję łopatek turbiny, lecz również intensywną korozję wżerów powstających w obszarze sprężarki oraz ogólne obniżenie wytrzymałości materiału łopatek. Przy wysokiej wilgotności powietrza występuje w obszarze wlotu sprężarki koncentracja pary wodnej, która wyjaśnia zjawisko zwiększonej korozji w strefie przednich rzędów łopatek. Aby w pewnym stopniu zapobiec tym zjawiskom nanosi się kilkakrotnie na łopatki rotacyjnych silników cieplnych odpowiednie powłoki ochronne.

Sposoby te stosuje się zarówno w przypadku łopatek turbin parowych oraz turbin gazowych, jak i w przypadku łopatek sprężarek. Ma to na celu przede wszystkim zwiększenie odporności łopatek na korozję i utlenianie, oraz na działanie erozyjne i na ścieranie się materiału łopatek.

165 873

Jeśli jednak łopatki pomimo takich zabiegów powierzchniowych wykazują uszkodzenia, których- stopień może stanowić zagrożenie pewności ruchowej silnika, to należy przystąpić'do wymontowania łopatek. Albo wymienia się je na- nowe, albo też poddaje się je regeneracji i zamontowuje ponownie. Takie wymontowanie i ponowne zamontowanie związane jest ze stosunkowo dużymi kosztami i nakładem czasu. Ponadto rzeczywisty stan łopatek widoczny jest dopiero po upływie stosunkowo dłuższego czasu, to znaczy po przeprowadzeniu oczyszczania wstępnego. Wskutek tego decyzja, czy opłaca się przeprowadzić regenerację łopatek czy też nie, lub czy regeneracja łopatek jest już konieczna, może być podjęta dopiero znacznie później. Niekorzystnymi czynnikami, występującymi przy tego rodzaju postępowaniu są znaczne straty czasu, wyższe koszty eksploatacji urządzenia, wyższe koszty przy przeglądach oraz brak pewności o celowości regeneracji łopatek. Stąd wynika konieczność poszukiwania dróg i środków dla zaradzenia opisanemu stanowi rzeczy.

W związku z tym udostępniono sposób, według którego cały wirnik z łopatkami wyjmuje się ze stojana w celu poddania go regeneracji w osobnym urządzeniu. Wirniki, na łopatki których ma być nanoszona powłoka ochronna, muszą zostać w odpowiedni sposób odtłuszczone, ewentualnie naniesione uprzednio powłoki organiczne należy całkowicie usunąć. Następnie powierzchnie, na które ma być naniesiona powłoka, poddaje się działaniu strumienia suchego piasku wraz z tlenkiem aluminium, a powierzchnie metalowe poddaje się aktywowaniu. Strefy powierzchni, na których nie przewiduje się nanoszenia powłok, muszą zostać maskowane odpowiednimi materiałami. Następnie nanosi się powłoki podkładowe, które trzeba poddawać wypalaniu. Jest to proces żmudny i przewlekły. Sam proces spiekania lub wypalania trwa około 55 godzin i trzeba go przeprowadzać średnio czterokrotnie. Taki proces spiekania lub wypalania podczas nanoszenia powłok obejmuje obróbkę cieplną, przeprowadzaną w temperaturze około 350°C przez czas przetrzymywania, wynoszący około 10 do 12 godzin. Ponadto dla przeprowadzania poszczególnych etapów realizacji tego sposobu przewiduje się znacznej wielkości urządzenia o specyficznym ukształtowaniu geometrycznym, przy czym w czasie procesu spiekania cała część wirnika z łopatkami musi być umieszczona i zamknięta komorą piecową.

Celem wynalazku jest opracowanie racjonalnego sposobu nanoszenia powłok na łopatki silników rotacyjnych, zmierzającego do uzyskania maksymalnej trwałości tych powłok.

Zgodnie z wynalazkiem, cel ten osiągnięto dzięki temu, że łopatki w stanie ruchowym silnika cieplnego poddaje się procesowi oczyszczania przy zastosowaniu środka wprowadzanego wraz ze strumieniem powietrza do sprężarki, ponadto po-otworzeniu silnika cieplnego, łopatki w stanie stacjonarnym poddaje się co najmniej procesowi przygotowania do kolejnego zabiegu, przy czym na łopatki w stanie stacjonarnym nanosi się powłokę ochronną przy zastosowaniu metalizacji natryskowej o dużej- prędkości nanoszenia, przy której cząstki tworzące powłokę ochronną natryskuje się z prędkością co najmniej 300 m na sekundę na powierzchnię podłoża.

Łopatki -'podczas procesu przygotowania przed naniesieniem powłoki ochronnej poddaje się działaniu wibrowanej kąpieli erozyjnej, a po naniesieniu powłoki ochronnej łopatki poddaje się kolejnemu zabiegowi, mającemu na celu zmniejszenie chropowatości powierzchni i/lub dla naniesienia powłoki kryjącej.

Jako powłokę ochronną nanoszoną za pomocą metalizacji natryskowej o dużej prędkości nanoszenia, stosuje się substancję składającą się z 6 do 15% wagowych Si i pozostałej części Al. Jako powłokę ochronną, nanoszoną za pomocą metalizacji natryskowej o dużej prędkości nanoszenia stosuje się aluminium. Korzystnie jest gdy jako powłokę ochronną, nanoszoną za pomocą sposobu metalizacji o dużej prędkości nanoszenia, stosuje si- substacjj- składjąąc- si- z 00% wagowcch Al, 5 do 150 wagowych Si, i jako reszty Cu, Mn, Mg, Ni. Jako środek do oczyszczania łopatek, wprowadzany do strumienia powietrza, stosuje się granulat do miękkiej obróbki strumieniowociernejJako powłokę kryjącą stosuje się poliuretanowy lakier samgsSoarazalay na bazie tworzywa sztucznego .

Istotne korzyści wynikające z wynalazku polegają na tym, że dla przeprowadzenia pierwszego zabiegu regeneracji nie potrzeba wirnika z łopatkami wyjmować z jego ułożyskowań w stojanie. Oczyszczenie względnie usuwanie powłok ochronnych można przeprowadzać jeszcze przed właściwym odstawieniem z ruchu maszyny, to znaczy sprężarki, a zatem jeszcze w końcowej fazie jej pracy (na stanowisku). Dzięki temu uzyskuje się równomierne zasilanie łopatek sprężarki, które mają

165 873 być poddane zabiegom oczyszczania. Przy tym uzyskiwana przez to efektywność takiego procesu oczyszczania, która umożliwia usunięcie w znacznym stopniu istniejącej ewentualnie powłoki ochronnej, pozwala na podjęcie natychmiast decyzji odnośnie regeneracji łopatek. Decyzję taką można już podjąć po wyłączeniu z ruchu silnika i zdjęciu pokrywy stojana. Jeśli po odpowiedniej analizie dotyczącej stanu łopatek zostanie podjęta decyzja o ich regeneracji, to trzeba tylko wyjąć wirnik z ułożyskowania i postawić go na kozłach podporowych, gdzie bez uciekania się do wymyślnych środków można przeprowadzić następne etapy procesu regeneracji. Powoduje to obniżenie kosztów eksploatacyjnych (kosztów remontów), co pozwala na okresowe przeprowadzanie tego rodzaju zabiegów. Dzięki temu zwiększa się niezawodność ruchowa tego urządzenia.

Następną ważną zaletą wynalazku jest to, że przy stosowaniu sposobu metalizacji natryskowej o dużej prędkości nanoszenia, łopatki, poddane w stanie wbudowanym zabiegom wstępnym, uzyskują w odpowiednich miejscach i odpowiednio do potrzeb właściwą powłokę ochronną, korzystnie na bazie Si i Al. Przy tym ten sposób nanoszenia powłok można przeprowadzać bez stosowania obróbki cieplnej, trwającej dłuższy czas i bez pomocy specjalnych urządzeń dodatkowych. Powoduje to uproszczenie całej technicznej procedury nanoszenia powłok, natomiast koszty kształtują się jako mniej więcej o połowę niższe niż w przypadku innych znanych sposobów. Ponadto trwałość tego rodzaju powłok jest o wiele większa niż ma to miejsce w przypadku powłok uzyskiwanych obecnie przy tak zwanym kompletnym nanoszeniu powłok. Ponieważ zabiegi wstępne jakim poddawane są łopatki względnie kolejne zabiegi, przeprowadzane po naniesieniu natryskowym powłoki ochronnej, mają duże znaczenie dla trwałości powłoki, można w sposób przemyślany dokonywać bezpośrednich korekt w zależności od stwierdzonej potrzeby. W rezultacie, w krótszym czasie i przy niższych kosztach regeneracji uzyskuje się w jednym procesie, który w znacznie mniejszym stopniu zagraża środowisku, łopatki wirnika charakteryzujące się wyższą jakością, która zapewnia niezawodność eksploatacyjną urządzenia w dłuższym przedziale czasowym.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół turbiny z podzespołami dla etapu zabiegu wstępnego, w widoku z boku, fig. 2 - fragment turbiny z fig. 1 ukazany w płaszczyźnie przekroju II-II; fig. 3 - wirnik z łopatkami podczas oczyszczania względnie usuwania z nich powłoki ochronnej w wibrowanej kąpieli erozyjnej, w widoku z boku, fig. 4 - wirnik z fig. 3 w przekroju według linii IV-IV, fig. 5 - wirnik z łopatkami podczas oczyszczania końcowego za pomocą dysz strumieniowych, oraz fig. 6 - wirnik z łopatkami w przekroju poprzecznym, podczas nanoszenia powłoki na łopatki przy zastosowaniu sposobu metalizacji natryskowej o dużej prędkości nanoszenia.

Na fig. 1 pokazano konwencjonalny zespół turbiny gazowej 11, składający się zasadniczo z części sprężarkowej lla, komory spalania llb i części turbinowej lic. Przy zabiegach wstępnych, przeprowadzanych na łopatkach, trzeba rozróżniać, czy łopatki te w stanie oryginalnym posiadały powłokę ochronną, czy też jej nie posiadały. Niezależnie od stanu pierwotnego łopatek pierwsze ich oczyszczanie odbywa się przed odstawieniem z ruchu urządzenia, to Jest sprężarki.

Takie oczyszczanie w przypadku posiadających powłoki łopatek polega korzystnie na usuwaniu uszkodzeń erozyjnych przy zastosowaniu granulatu do miękkiej obróbki strumieniowo-ciernej. Oczyszczanie łopatek nie pokrytych powłoką ochronną można przeprowadzać stosując wodny rozpuszczalnik, np. trójchloroetylen. Poprzez usytuowaną centralnie dyszę trójstrumieniową 1 (tu patrz również fig. 2), która działa w kanale zasysającym sprężarki, środek oczyszczający (granulat do miękkiej obróbki strumieniowo-ciernej, rozpuszczalnik wodny ltp.) przez pewien określony okres czasu jest zasysany do sprężarki w strumieniu powietrza. Równomierne i intensywne zasilanie 12 łopatek sprężarki umożliwia uzyskanie skutecznego procesu oczyszczania w przypadku łopatek nie posiadających powłoki ochronnej, względnie na usunięciu w znacznym stopniu starej powłoki ochronnej z łopatek pokrytych taką powłoką. Zabieg oczyszczania powtarza się w razie potrzeby kilkakrotnie. Ponieważ granulat do miękkiej obróbki strumieniowo-ciernej ulega spaleniu w temperaturze około 300*C, nie istnieje zatem kłopot z usuwaniem go. Przy stosowaniu rozpuszczalnika wodnego należy również zwrócić uwagę na to zagadnienie.

Układ związany z dyszą wielostrumieniową 1 składa się z kurka 2 z czopem kulistym, umieszczonego patrząc w kierunku przepływu środka oczyszczającego, za komorą mieszania 3 i służącego do regulacji ilościowej. Ciśnienie w komorze mieszania 3 pokazuje manometr 7. Przed komorą mieszania 3, uwzględniając kierunek przepływu, przewidziany Jest zbiornik 4, w którym zgromadzony jest zasób granulatu. Przy tym jedno sito 5 i jeden zawór wlotowy 6 przewidziane dla układu dyszy zapewniają, że komora mieszania 3 jest zasilana jednorodnym środkiem oczyszczającym.

165 873

Potrzebne ciśnienie w zbiorniku 4 uzyskuje się poprzez przewód 10 doprowadzający powietrze, przy czym zawór redukcyjny ciśnienia 8 oraz zawór główny 9, umieszczone w przewodzie powietrza, stanowią kolejne elementy pomocnicze tego układu. Przez odpowiednie przedsięwzięcia można również poddać takim zabiegom łopatki turbiny.

Jeśli to jest konieczne łopatki poddaje się dalszemu oczyszczaniu względnie dalszemu usuwaniu z nich powłoki ochronnej. Odbywa się to, jak pokazano na fig. 3 i 4, przez stosowanie wibrowanej kąpieli 14 działającej erozyjnie. W tym celu skopaSkootay wirnik 11a i 11c należy wymontować ze stajana i ustawić na kozłach podporowych 13a i 13b w taki sposób, aby określona część łopatek zanurzała się w kąpieli 14. Na skutek działania wibratora 15 poszczególne erodujące składniki kąpieli 14 są pobudzane do wibracji, co powoduje w rezultacie usuwanie resztek zanieczyszczeń względnie resztek powłoki ochronnej z łopatek. Zasadniczo wszelkie rodzaje łopatek wirnika zespołu turbiny gazowej mogą być poddawane takim zabiegom.

Oczyszczanie końcowe przeprowadza się .według fig- 5 zastosowaniu ścierniwa do obróbkh strumieniowo-ciernej, zawierającego szkło przemysłowe. Takie oczyszczanie końcowe odbywa się na zasadzie usuwania śladów erozji za pomocą .znanego środka, który może być ze szkła. Wyznaczoną część łopatek nakrywa się specjalną osłoną 16; przy równoczesnym odsysaniu 19 doprowadzanego poprzez dysze środka przeprowadza się oczyszczanie przy użyciu jednej lub kilku dysz strumieniowych 17.

Kolejnymi etapami realizacji sposobu według wynalazku, które można stosować w miarę potrzeby są: zeszlifgwyoαnie istniejących ewentualnie jeszcze wżerów w miejscach poddawanych największym obciążeniom, badanie pęknięć -łopatek, kontrola wymiarowa łopatek, jeśli łopatki te były poddawane zabiegowi szlifowania, zwiększenie chropowatości powierzchni łopatek za pomocą obróbki strumieniowo-ciernej przy zastosowaniu piasku, przed właściwym naniesieniem powłoki zaleca się dokonanie wstępnego podgrzania łopatek do temperatury około 80°C, na przykład przy użyciu promiennika.

Na fig. 6 pokazano, jak przebiega sposób metalizacji natryskowej o dużej prędkości nanoszenia. Do tego celu przewidziano dostępną z boku osłonę 16, która odgranicza pewną ilość przygotowanych łopatek. Przy użyciu dyszy natryskowej 20 nanosi się powłokę ochronną na łopatki, przy czym bez żadnych komplikacji możliwe jest też ręczne % prowadzenie dyszy natryskowej 20. Odsysanie 19 gwarantuje, że nadmiar środka zostanie-natychmiast usunięty z przestrzeni otaczającej łopatki.

Kolejne zabiegi, jakim poddaje się łopatki z nałożoną już powłoką ochronną, obejmują z zasady następujące etapy realizacji sposobu:

- dla zmniejszenia chropowatości powierzchni stosuje się lekkie przeszlifooaaie przy użyciu płótna ściernego - //uu- obóbkę- srsumlasgwgdąslpacą, a% przkładh pzz% ZbsgsgotasS% kulcczk% szklanych.

- dla zabezpieczenia warstwy podkładowej i dla dalszego zmniejbzznit stopnia chropowatości powierzchni można nanieść za pomocą lakierniczego pistoletu natryskowego powłokę lakieru kryjącego. Warunkiem zasadniczym tu jest, że taki lakier nie wymaga wysokiej i długotrwałej temperatury wypalania (nie potrzeba stosować urządzeń piecowych). Do tego celu można stosować lakiery dwuskładnikowe, przynajmniej dla natryskiwania pierwszych rzędów łopatek sprężarki, które pracują w stosunkowo niższych temperaturach.

Przykładem lakieru dla takiej powłoki kryjącej może być samgutwłrazalny lakier poliuretanowy na bazie tworzywa sztucznego.

Co się tyczy jakości powłoki ochronnej trzeba tu powiedzieć, że konwencjonalne powłoki ochronne sprężarek bardzo często charakteryzują się niewielką odpornością na erozję. Ponieważ takie galwaniczne powłoki ochronne są skuteczne tylko wtedy, kiedy występują w układzie ιπι^/-powłoka-elektrolit, więc lokalniz uszkodzona przzz erozję powłoka wykazuje mniejszą skuteczność ochronną.

Zastosowana tu powłoka ochronna na bazie alsmiaium jest aktywną powłoką chroniącą przed korozją, a jej skład jest korzystnie następujący:

Jedna powłoka ochronna składa się z 6 do 150 wagowych Si, a pozostałą część stanowi a/uminium;

Inną powłokę ochronną stanowi czyste tUumiaium;

165 873

Inna powłoka ochronna składa się z 80% wagowych Al, 5 do 15% wagowych Si, a pozostała część składa się z Cu, Mn, Mg, Ni.

Struktura chemiczna powyższych powłok ochronnych jak również opisany powyżej sposób ich nanoszenia (metalizacja natryskowa o dużej prędkości nanoszenia) pozwalają na otrzymanie stosunkowo niewrażliwej na erozję powłoki protektorowej, która chroni w aktywny sposób materiał podłoża przed korozją. Sposób nanoszenia powłoki, który jest sposobem nanoszenia przy dużej energii kinetycznej nanoszonej substancji, pozwala na uzyskiwanie powłok ochronnych o dużej przyczepności, odpornych na erozję, a które bez konieczności dalszych specjalistycznych kolejnych zabiegów technologicznych względem powłoki, charakteryzują się dobrym połączeniem elektrycznym z podłożem. Proponowane powłoki ochronne można dodatkowo pokryć powłoką kryjącą. Taka, nie spełniająca zadania ochronnego powłoka kryjąca może posiadać na przykład kolor czarny.

Dzięki takiemu zabarwieniu powłoki kryjącej możliwe jest łatwiejsze wykrywanie przy użyciu detektorów tworzących się na łopatkach wżerów. Sposób metalizacji natryskowej o dużej prędkości nanoszenia, który realizuje się przy prędkości nanoszenia cząstek, wynoszącej co najmniej 300 m na sekundę, umożliwia optymalne związanie powłoki z materiałem podłoża, z którego wykonane są łopatki. Nawet w przypadku grubszej powłoki ochronnej nie występuje zjawisko łuszczenia się powłoki. Można to wyjaśnić tak, że przy ciskaniu cząstek sproszkowanej substancji powstają wskutek dużej energii kinetycznej naprężenia ściskające własne w naniesionej uprzednio natryskowo powłoce ochronnej. Maksymalna odporność na erozję spowodowana jest tym, że stosowane tu powłoki posiadają bardzo dużą twardość. Stosując proponowany sposób uzyskuje się to, że zawartość tlenków w takiej powłoce jest niższa, niż ma to miejsce w przypadku powłok ochronnych uzyskanych przez natryskiwanie w powietrzu. Oznacza to, że taka powłoka jest bardziej czysta, dlatego też utlenia się ona wolniej, przy czym zjawisko utleniania powłoki występuje ewentualnie tylko na powierzchni powłoki. Dzięki temu, że powłoki ochronne są bardzo gęste ich porowatość nie przekracza 0,5%. Zniszczenie spowodowane korozją można praktycznie wykluczyć. Podczas badania na napylanie solą przeprowadzonego według normy DIN 50021 porównywano spotykaną w handlu ceramiczną powłokę aluminiową z powłoką ochronną o podanym powyżej składzie i uzyskaną według podanego powyżej sposobu. Wyniki badania w pełni potwierdzają powyższe stwierdzenia.

W badaniu na wytrzymałość zmęczeniową przeprowadzono analogiczne porównanie. Okazało się, że obciążenie aż do wystąpienia pierwszego pęknięcia zmęczeniowego w łopatce, w przypadku łopatek wyposażonych w powłokę o powyżej podanym składzie, naniesionej wyżej omówionym sposobem, było o 20% większe, niż w przypadku pozostałych porównywanych łopatek. Oznacza to, że łopatki mogłyby uzyskiwać większą wytrzymałość na pęknięcia wywoływane zmęczeniem.

W oparciu o wymienione korzyści oraz uzyskane wyniki po kilku tysiącach godzin pracy w sprężarce podobnego urządzenia, można przyjąć wynikowe zwiększenie okresu trwałości aktywnej powłoki ochronnej o 50%.

165 873

165 873

FIG.3

FIG.4

11a

165 873

11a

165 873

10b
\
V-

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,00 zł.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób nanoszenia powłoki na łopatki maszyn przepływowych, zwłaszcza rotacyjnych maszyn cieplnych, znamienny tym, że łopatki w stanie ruchu silnika cieplnego poddaje się procesowi oczyszczania przy zastosowaniu środka wprowadzanego wraz ze strumieniem powietrza do sprężarki, ponadto po otworzeniu silnika cieplnego, łopatki, w stanie stacjonarnym, poddaje się co najmniej procesowi przygotowania do kolejnego zabiegu, przy czym na łopatki w stanie stacjonarnym nanosi się powłokę ochronną przy zastosowaniu metalizacji natryskowej o dużej prędkości nanoszenia, przy której cząstki tworzące powłokę ochronną natryskuje się z prędkością co najmniej 300 m na sekundę na powierzchnię podłoża.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że łopatki podczas procesu przygotowania przed naniesieniem powłoki ochronnej poddaje się działaniu wibrowanej kąpieli erozyjnej.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że łopatki po naniesieniu powłoki ochronnej poddaje się kolejnemu zabiegowi, mającemu na celu zmniejszenie chropowatości powierzchni i/lub dla naniesienia powłoki kryjącej.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako powłokę ochronną, nanoszoną za pomocą metalizacji natryskowej o dużej prędkości nanoszenia stosuje się substancję składającą się z 6 do 15% wagowych Si, i pozostałej części Al.
5. 5. Sposób weółgg aattrz. 1, znamienny tym, że jaoo owwłkkę ohhronną, nanoszoną przez metalizację natryskową o dużej prędkości nanoszenia, stosuje się aluminium.
6. 6. Sposób edółgę aatltrz . , , znamianng t m m , żo akog owłokę g ccrioonną, nanoszoną przy stosowaniu sposobu metalizacji natryskowej o dużej prędkości nanoszenia, stosuje się substancję składającą się z 80% wagowych Al, 5 do 15% wagowych Si, i pozostałej części Cu, Mn, Mg, Ni.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako środek do oczyszczania łopatek, wprowadzany do strumienia powietrza stosuje się granulat do miękkiej obróbki strumien^wo-ciernej.
8. 8. Sposób edługg assltrz . , , znamianng t m m, żo akog o^iwok^ ry/jąc g sos^es się poliuretanowy lakier samo^wa^za^y na bazie tworzywa sztucznego.