PL166050B1 - Kaseta z tasma magnetyczna dla rejestracji i odtwarzania sygnalów PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Kaseta z tasma magnetyczna dla rejestracji i odtwarzania sygnalów, zawierajaca wspólplaszczy- znowe szpule na tasme magnetyczna przesuwana w przód i w tyl dla rejestracji i odtwarzania sygnalów we wzdluznym pierwszym wzorze sciezek skiero- wanym do przodu i drugim wzorze sciezek skiero- wanym odwrotnie, odpowiednio umieszczonych w dwóch obszarach tasmy przylegle wzgledem siebie na dlugosci tasmy magnetycznej, przy czym glówna scianka kasety jest jednolita, a kaseta ma przynaj- mniej czesciowo otwarta scianke frontowa dajaca dostep do tasmy magnetycznej w kasecie oraz zawiera oslone przesuwna pomiedzy polozeniem zamkniecia, w którym scianka frontowa jest oslo- nieta, a polozeniem otwarcia, w którym scianka frontowa jest odslonieta, która to oslona prze- suwna pokrywa tylko mala czesc jednolitej scianki glównej, a pozostala czesc tej scianki jest utwo- rzona przez plaski obszar, znamienna tym, ze plaski obszar (83) jest osloniety przezroczystym oknem (163). 3/7 PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy kasety z taśmą magnetyczną dla rejestracji i odtwarzania sygnałów.

Znana kaseta zawiera współpłaszczyznowe szpule, a przesuw taśmy magnetycznej przewijanej między szpulami jest możliwy w przód i w tył. Sygnały są rejestrowane i/lub odtwarzane we wzdłużnym pierwszym wzorze ścieżek w kierunku do przodu i w drugim wzorze ścieżek skierowanym odwrotnie. Wzory umieszczone są w dwóch obszarach taśmy przylegle względem siebie na długości taśmy magnetycznej. Kaseta ma nieperforowaną główną ściankę oraz przynajmniej częściowo otwartą ściankę frontową dającą dostęp do taśmy magnetycznej w kasecie. Kaseta zawiera ponadto osłonę przesuwną pomiędzy położeniem zamknięcia a położeniem otwarcia. Osłona przesuwna pokrywa małą część jednolitej ścianki głównej. Pozostała część tej ścianki stanowi płaski obszar.

Rozwiązanie tego rodzaju znane jest na przykład z opisu patentowego GB 712 536. Przedstawiony w tym opisie system zawiera urządzenie odtwarzające oraz odpowiadającą mu kasetę z taśmą magnetyczną, które razem stanowią mówiącą książkę dla ludzi niewidomych. Kaseta mieści taśmę o długości w przybliżeniu 183 m (600 stóp) i szerokości około 1,27 cm (1/2 cala). Przy prędkości odtwarzania 9,5 cm/s (3 3/4 cala na sekundę) i 24 równoległych ścieżkach analizowanych kolejno, uzyskuje się maksymalny czas zapisu 12 godzin. Przykładem kasety znanego rodzaju jest również kaseta kompaktowa, która odpowiada międzynarodowemu standardowi IEC 94-7. System kasety kompaktowej stanowi system analogowej rejestracji i odtwarzania sygnałów fonicznych. Obecnie nastąpił istotny rozwój techniki cyfrowej rejestracji i odtwarzania sygnałów fonicznych. Techniki cyfrowe umożliwiają osiągnięcie istotnie wyższej jakości odtwarzanego dźwięku tak, że system kaset kompaktowych jest obecnie mniej atrakcyjny. Opracowany został więc system cyfrowej rejestracji i odtwarzania sygnałów fonicznych na kasetach z taśmą magnetyczną, który odpowiada nowym standardom.

Kaseta według wynalazku, z taśmą magnetyczną dla rejestracji i odtwarzania sygnałów, zawiera współpłaszczyznowe szpule na taśmę magnetyczną przesuwaną w przód i w tył dla rejestracji i odtwarzania sygnałów we wzdłużnym pierwszym wzorze ścieżek skierowanym do przodu i drugim wzorze ścieżek skierowanym odwrotnie. Wzory są umieszczone w dwóch obszarach taśmy przylegle względem siebie na długości taśmy magnetycznej. Główna ścianka kasety jest

166 050 jednolita, a ponadto kaseta ma przynajmniej częściowo otwartą ściankę frontową, dającą dostęp do taśmy magnetycznej w kasecie. Kaseta zawiera również osłonę przesuwną pomiędzy położeniem zamknięcia, w którym ścianka frontowa jest osłonięta, a położeniem otwarcia, w którym ścianka frontowa jest odsłonięta. Osłona przesuwna pokrywa tylko małą część jednolitej ścianki głównej, a pozostała część tej ścianki jest utworzona przez płaski obszar. Kaseta charakteryzuje się tym, że płaski obszar jest osłonięty przezroczystym oknem.

Kaseta korzystnie zawiera drugi płaski obszar na swej tylnej poprzecznej ściance, a przezroczyste okno ma w przekroju kształt litery L i pokrywa obydwa płaskie obszary.

W przeciwieństwie do kasety systemu kasety kompaktowej, kaseta według wynalazku nie jest odwracalna i ma całkowicie pozbawioną otworów jedną ściankę główną, tak że kaseta jest zabezpieczona bardziej skutecznie przed wprowadzeniem kurzu i innym oddziaływaniem otoczenia. Pod przezroczystym oknem umieszczona może być drukowana etykieta, która jest skutecznie chroniona przez to okno. Ponadto, przezroczyste okno zapewnia powierzchnię o wysokim połysku.

Rozwiązanie według wynalazku objaśnione zostanie szczegółowo w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia znaną kasetę kompaktową w rzucie z góry, fig. 2 - kasetę z fig. 1 w widoku z boku, fig. 3 - kasetę z fig. 1 w widoku z przodu, fig. 4 - kasetę według wynalazku w rzucie z góry, fig. 5 - kasetę z fig. 4 w widoku z przodu, fig. 6- kasetę z fig. 4 w widoku od spodu, fig. 7 - kasetę w widoku perspektywicznym, w stanie rozłożonym, fig. 8 - widok z przodu urządzenia i kasety kompaktowej oraz kasety według wynalazku, fig. 9-część taśmy magnetycznej kasety z fig. 1, ze wzorem ścieżek na tej taśmie w dużym powiększeniu, fig. 10-podobnie do fig. 9, wzór ścieżek na taśmie kasety z fig. 4, fig. 11 - kasetę kompaktową i szpulę zasilającą, z której taśma magnetyczna jest ładowana do kasety, w widoku perspektywicznym, fig. 12- kasetę kompaktową po naładowaniu i ustawieniu taśmy magnetycznej w pozycji startowej, fig. 13 - widok perspektywiczny podobny do pokazanego na fig. 11, ale ilustrujący proces ładowania kasety według wynalazku, fig. 14-kasetę z fig. 13 po naładowaniu, z taśmą magnetyczną w pozycji startowej, fig. 15schemat ilustrujący szereg operacji kopiowania uprzednio zarejestrowanej kasety kompaktowej, fig. 16-1 i 16-2 przedstawiają widoki perspektywiczne szpul taśmy magnetycznej i rzuty głowic rejestracji/odtwarzania sygnałów analogowych na/z kasety kompaktowej odpowiednio w pierwszym wzorze ścieżek i drugim wzorze ścieżek, a fig. 17-1 i 17-2 przedstawiają widoki jak na fig. 16-1 i 16-2, ale dla taśmy magnetycznej kasety według wynalazku.

Kaseta kompaktowa przedstawiona na fig. 1, 2 i 3 ma obudowę z tworzywa sztucznego obejmującą ścianki główne 3 i 5 połączone ściankami poprzecznymi w postaci ścianki tylnej 7, ścianek bocznych 9 i 11 i ścianki frontowej 13. Obie ścianki główne 3 i 5 mają otwory 15 i 17 mieszczące obrotowe trzpienie przewijania urządzenia rejestracjj/odtwarzania. Kaseta kompaktowa jest typu odwracalnego, co znaczy, że kaseta pracuje umieszczona na trzpieniach w obydwu położeniach, zarówno przez pierwszą ściankę główną 3, jak również przez drugą ściankę główną 5. Kaseta mieści taśmę magnetyczną 19 i piasty szpul 21 i 23 podtrzymujących taśmę magnetyczną w postaci zwojów współpłaszczyznowych 25 i 27. Frontowa ścianka 13 kasety konwencjonalnej ma wiele otworów i w konsekwencji ścianka ta jest częściowo otwarta, umożliwiając przejście elementów urządzenia rejestracjj/odtwarzania, współpracujących z taśmą magnetyczną. Otwory te obejmują wybranie 29 dla przejścia zespołu głowicy magnetycznej, dwa otwory 31 i 33 dla przejścia zespołu rolki dociskowej i dwa mniejsze otwory 35 i 37 przewidziane dla przejścia czujnika naciągu taśmy. Obie ścianki główne mają otwory 39 i 41 umożliwiające wprowadzenie wałka przeciągarki urządzenia, poza taśmę magnetyczną. Ponadto, są jeszcze otwory 43 i 45 współpracujące z bolcami ustalającymi urządzenia. Wszystkie te otwory znajdują się w grubszej części 47 kasety. Istnienie grubszej części umożliwia stosowanie zespołu głowicy magnetycznej i zespołu rolki dociskowej, które są szersze od taśmy magnetycznej 19. Kasety konwencjonalne mają na swych bocznych ściankach krótkie elementy wystające 51 i 53, które miały zapobiegać nieprawidłowemu wkładaniu kasety do urządzenia, a które obecnie nie spełniają żadnej roli.

Konwencjonalne kasety odwracalne są znormalizowane i przewidziane do współpracy z odpowiednim urządzeniem rejestracji/odtwarzania. Przykład takiego urządzenia pokazano schematycznie na fig. 8. Ponieważ takie urządzenie dla kasety kompaktowej jest znane, a od przedsta4 166 050 wionego urządzenia różni się mechanicznie jedynie w pewnych szczegółach, opis jego będzie krótki, z podkreśleniem różnic.

Urządzenie współpracujące z kasetą zawiera obsadę kasety 55 mieszczącą tę kasetę. Zapewniono dwa trzpienie przewijające 57 i 59, współpracujące z piastami szpul 21 i 23 kasety. Urządzenie przedstawione ma dwustandardowy napęd i zawiera zespół głowicy magnetycznej 61, za pomocą którego jest możliwe przynajmniej odtwarzanie kaset kompaktowych. Zespół głowicy magnetycznej skonstruowany jest również do rejestracji i odtwarzania sygnałów cyfrowych z nowej, cyfrowej kasety fonicznej 63, przedstawionej na fig. 4 do 6.

Kaseta 63 (fig. 4 do 7) jak i kaseta kompaktowa 1, zawiera współpłaszczyznowe zwoje 155 i 157 taśmy magnetycznej. Nowe kasety należą do nowego formatu, który różni się od dotychczasowego standardu, ale jest odpowiedni do współpracy z urządzeniami jak pokazano n fig. 8. W przeciwieństwie do kasety kompaktowej, nowa kaseta nie jest zaprojektowana do działania rewersyjnego. Ma ona dwie płaskie równoległe ścianki główne 65 i 67, z których tylko druga ścianka 67 ma otwory 69 i 71 porównywalne z otworami 15 i 17 w głównych ściankach kasety kompaktowej z fig. 1 do 3 i dlatego może być zamontowana w urządzeniu z taśmą przewijaną tylko w jednym kierunku. Otwory 69 i 71 są rozstawione w pewnej odległości od siebie, podobnie jak otwory 15 i 17 i mają taką samą średnicę. W rezultacie, jak również ze względu na odpowiedniość pod innymi względami nowej kasety 63 i kasety kompaktowej 1, kaseta 63 jest dopasowana do współpracy z mechanizmem urządzenia z fig. 8. Jak stwierdzono, główna ścianka 65 nie ma otworów i kaseta 63 nie jest odwracalna. Istotną cechą nowego urządzenia dla nowych kaset jest to, że zawiera ono układ rejestracji/odtwarzania sygnałów na/z taśmy magnetycznej w obu kierunkach przesuwu. Urządzenie pokazane na fig. 8 zawiera dwa wałki przeciągania 73 i 75 i dwie rolki dociskowe 77 i 79, współpracujące z wałkami przeciągania. Użycie dwóch wałków przeciągania i dwóch rolek dociskowych w urządzeniu współpracującym z kasetami z taśmą magnetyczną jest znane. Urządzenia tak wyposażone są używane łącznie z kasetami kompaktowymi i są zwykle nazywane urządzeniami autorewersyjnymi, ponieważ zawierają środki dla automatycznego odwracania kierunku przesuwu taśmy magnetycznej, gdy zostanie osiągnięty koniec taśmy. W takich znanych urządzeniach z kasetami kompaktowymi, nie trzeba fizycznie odwracać położenia kasety w połowie przegrywania jednej strony taśmy, co zwiększa wygodę obsługi urządzenia. Jednak cecha ta prowadzi do niewielkiego wzrostu kosztu urządzenia i jest dlatego uważana jako nieistotna cecha luksusu. W przeciwieństwie do tego, nowy format zaleca wyposażenie rewersyjne automatyczne lub niejako cechę standardową dla nowych urządzeń, co jest niezbędne w połączeniu z nową nie odwracalną kasetą 63.

Kaseta 63 jest zaopatrzona w stanowiącą ślizgacz przesuwną osłonę 81. Szerokość przesuwnej osłony jest mała tam gdzie zakrywa ona tylko małą część ścianki głównej 67 kasety (fig. 4). Dla drugiej ścianki głównej 65 od spodu kasety (fig. 6), szerokość przesuwnej osłony jest taka, że w pozycji zamkniętej zakrywa otwory 69 i 71 w głównej ściance 67. W ten sposób zapewniono doskonałe zabezpieczenie kasety przed przenikaniem kurzu. Korzystnie, większa część jednolitej ścianki głównej 65 jest ukształtowana jako płaska powierzchnia 38, przeznaczona na oznakowanie, dla umieszczenia etykiety z nadrukiem, przez przyklejenie lub w inny sposób.

Przesuwna osłona 81 pokazana jest w położeniu zamkniętym na fig. 4 do 6. Kaseta 63 ma na swojej ściance 84 otwory 85, 87 i 89 (fig. 7). Otwory 85 i 89 służą zapewnieniu dostępu do taśmy magnetycznej 91 dla wałka przeciągania i rolki dociskowej współpracującego urządzenia. Otwory są tak ukształtowane, że można stosować rolkę dociskową i wałek przeciągania o większej wysokości niż głębokość samej kasety. Przesuwna osłona 81 ma otwory 93 i 95. Otwory te utworzone są w przedniej ściance 97, której położenie odpowiada przedniej ściance 84. Otwory 93 i 95 dzielą przednią ściankę 97 na trzy oddzielne części 97-1,97-2 i 97-3. W zamkniętym położeniu ślizgacza, te trzy części faktycznie zakrywają otwory 85,87 i 89 w przedniej ściance 84. Otwory 85,87 i 89 dzielą przednią ściankę 84 kasety na cztery części 84-1 do 84-4. W położeniu otwartym ślizgacza, jej część 97-3 leży nad częścią 84-3 przedniej ścianki kasety, a części 97-2 i 97-1 leżą odpowiednio nad częściami 84-2 i 84-1. Tak więc otwór 85 kasety jest odsłaniany przez otwór 93 ślizgacza, otwór 87 jest odsłonięty gdy ślizgacz 81 jest odsunięty do położenia poza ten otwór.

166 050

Jak stwierdzono, kasety typu konwencjonalnego w nowym układzie pokazanym na rysunku są kasetami kompaktowymi, to jest kasetami zgodnymi z międzynarodowym standardem IEC947. W obu przypadkach przy kasecie kompaktowej jak i nowej kasecie 63, taśma magnetyczna może być przesuwana w przód i wstecz, dla rejestracji/odtwarzania sygnałów we wzdłużnych wzorach ścieżek, w pierwszym i drugim obszarze, usytuowanych obok siebie na długości taśmy magnetycznej. Na fig. 9 i 10 przedstawiono schematycznie i w dużym powiększeniu część taśmy magnetycznej 19 kasety kompaktowej i część taśmy magnetycznej 91 nowej kasety. Przedstawiono taśmę magnetyczną widzianą poprzez otwory w przedniej ściance kasety, to jest z widokiem na czynną stronę taśmy magnetycznej pokrytą materiałem magnesowalnym. Taśma magnetyczna 19 jest umownie podzielona na dwa indywidualne obszary 19A i 19B, a linia przerywana 99 wskazuje środek taśmy magnetycznej. Każdy z obszarów 19A i 19B pokrywa połowę taśmy magnetycznej. T aśma magnetyczna 91 jest również umownie podzielona na dwa indywidualne obszary 91A i 91B, a linia przerywana 101 wskazuje środek taśmy magnetycznej. Taśmy magnetyczne 19191 mają taką samą szerokość, co jest wskazane ze względu na fakt, że nowe urządzenie powinno być zdolne do współpracy z kasetami obu typów. Części urządzenia takie jak wałek przeciągania i rolka dociskowa mają optymalne wymiary uzależnione od szerokości taśmy magnetycznej stosowanej w dwóch rodzajach kaset.

Na figurze 9 przedstawiono wzory ścieżek zgodnie ze standardem kasety kompaktowej. Wzór ścieżek znajdujący się w obszarze 19B zawiera dwie ścieżki, to jest ścieżki 103-1 i 103-2. Zgodnie ze standardem kasety kompaktowej, analogowe ścieżki 103-1 i 103-2 są wykorzystywane równocześnie w przypadku rejestracji stereofonicznej dla pierwszego kierunku przesuwu po pierwszej stronie taśmy magnetycznej. Odpowiedni kierunek przesuwu wskazany jest przez strzałkę 105. Obszar 19B jest uważany w standardzie jako strona pierwsza taśmy magnetycznej. Obszar 19A jest uważany jako strona druga. Wzór ścieżek tej strony zawiera dwie ścieżki analogowe 103-3 i 103-4, które są wykorzystywane równocześnie w drugim kierunku przesuwu, jak wskazano strzałką 107.

W rzucie pokazanym na fig. 1, który ilustruje kasetę w jednej pozycji startowej, szpula 25 jest prawie zapełniona taśmą magnetyczną, a druga szpula 27 jest prawie pusta. Taśma magnetyczna jest gotowa do rejestracji/odtwarzania ścieżek 103-1 i 103-2 i jest położona przy końcu drugiego wzoru ścieżek zawierającego ścieżkę 103-3 i 103-4. W położeniu pośrednim szpula 27 z prawej strony jest zapełniona taśmą, a szpula 25 z lewej strony jest pusta i taśma magnetyczna znajduje się przy końcu pierwszego wzoru ścieżek 103-1/103-2, a więc na początku drugiego wzoru ścieżek 103-3/103-4. Patrząc na jednolitą ściankę główną 65 nowej kasety 63 z przednią ścianką 84 kasety zwróconą w dół rysunku, to jest w widoku pokazanym na fig. 4, prawie zapełniona szpula 155, gdy jest blisko pozycji startowej, znajduje się z prawej strony i taśma magnetyczna jest gotowa do rejestracji/odtwarzania pierwszego wzoru ścieżek w kierunku przesuwu od prawej strony na lewą.

Wzór ścieżek na taśmie magnetycznej nowej kasety zostanie opisany bardziej szczegółowo w nawiązaniu do fig. 10. Obejmuje on pierwszy wzór ścieżek 109 po jednej stronie taśmy magnetycznej - to jest pierwszy obszar 91B i drugi wzór ścieżek 111 po drugiej stronie taśmy magnetycznej -to jest drugi obszar 91 A. Każdy z tych dwóch wzorów ścieżek 109 i 111 obejmuje ogółem dziewięć ścieżek cyfrowych. Dla jasności, poszczególne ścieżki każdego ze wzorów ścieżek są oznaczone przez liczby (0) - (7) lub litery (AUX). Oznaczenie literowe (AUX) dotyczy ścieżki pomocniczej. Ta pomocnicza ścieżka może być użyta do rejestracji pomocniczej informacji cyfrowej. Inne ścieżki (0) do (7) każdego wzoru ścieżek użyte są do cyfrowej rejestracji informacji fonicznej. Jedna strona taśmy magnetycznej 91, to jest obszar 91B, jest używana w pierwszym kierunku przesuwu, jak wskazano strzałką 113. Druga strona taśmy magnetycznej, to jest obszar 91 A, jest używana w drugim kierunku przesuwu, jak wskazano strzałką 115. Porównanie wzorów ścieżek taśm magnetycznych z fig. 9 i 10 wskazuje, że dla rejestracji/odtwarzania fonicznej informacji stereo, taśma magnetyczna z fig. 9 jest standardowo najpierw przesuwana od strony lewej do prawej, a następnie od prawej do lewej. Taśma magnetyczna 91 z fig. 10 jest jednakże najpierw przesuwana z prawej strony do lewej, a następnie z lewej do prawej. Pierwszy wzór ścieżek obu taśm magnetycznych jest położony w dolnym obszarze taśmy magnetycznej, a drugi wzór ścieżek jest położony w górnym obszarze.

166 050

Na figurze 11 przedstawiono schematycznie proces napełniania kasety kompaktowej 1 taśmą magnetyczną 19. Taśma magnetyczna jest doprowadzana ze szpuli zasilającej 117 i jest zwijana poprzez otwór 31 we frontowej ściance 13, dla utworzenia zwoju 25 w kasecie. Czynna strona taśmy magnetycznej jest na rysunku zaznaczona układem kropek. Część taśmy magnetycznej 19 pokazano w powiększeniu w kółku 119. Taśma magnetyczna jest ładowana w kierunku wskazanym strzałką 121. Obszar 19A jest położony w dolnej części, a obszar 19B jest położony w górnej części taśmy magnetycznej. Po zapełnieniu zwoju 25 taśma magnetyczna zostaje odcięta i dołączona do drugiej piasty szpuli 23. Po odwróceniu kasety otrzymuje się sytuację z fig. 12, w której kaseta jest gotowa do startu do rozpoczęcia rejestracji/odtwarzania z pierwszego wzoru ścieżek, a pełny zwój 25 jest położony z lewej strony. W przypadku kaset kompaktowych sprzedawanych z uprzednio zarejestrowanym programem muzycznym, ważne jest dostarczenie kasety w taki sposób, że jest gotowa do odtwarzania uprzednio zarejestrowanej muzyki natychmiast po załadowaniu kasety do urządzenia, to jest bez konieczności przewijania taśmy magnetycznej. Nawet jeśli kasety nie są zaopatrzone w uprzednie nagranie, to korzystne jest dostarczenie kaset do odbiorcy z pełną szpulą z lewej strony, tak że możliwy jest start dla nagrywania muzyki bezpośrednio na początku pierwszej strony taśmy magnetycznej.

Figura 15 ilustruje bardzo schematycznie proces kopiowania, stosowany zazwyczaj przy wytwarzaniu kaset muzycznych. Muzyka z dowolnego źródła jest odtwarzana w urządzeniu reprezentowanym przez blok 123 i przetwarzana na sygnały elektryczne. Sygnały te są doprowadzane do profesjonalnego magnetofonu taśmowego 127, jeśli jest to konieczne, poprzez urządzenie obróbki sygnału 125, na przykład dla zmniejszenia szumów. Magnetofon 127 rejestruje sygnał na taśmie magnetycznej 129, która jest nawijana, tworząc zwój 131. Taśma magnetyczna 129 zwana taśmą wzorcową jest ładowana do urządzenia kopiującego 133, w którym końce taśmy magnetycznej są złączone ze sobą tworząc taśmę bez końca, zawierającą kopiowane nagranie. W tym urządzeniu taśma bez końca jest napędzana za pomocą wałków przesuwu 135 i 137 i rolek dociskowych 139 i 141 przy znacznie wyższej prędkości niż normalna prędkość odtwarzania na przykład 32 lub 64 razy szybciej niż normalna prędkość przesuwu taśmy magnetycznej. Ta większa szybkość umożliwia rejestrację sygnałów na taśmach magnetycznych do kaset muzycznych z prędkością, która jest 32 lub 64 razy większa od normalnej szybkości rejestracji/odgrywania taśmy magnetycznej. Sygnały na taśmie magnetycznej 129 są jednocześnie czytane ze wszystkich czterech ścieżek, za pomocą poczwórnego zespołu głowicy magnetycznej 143. Wyjście sygnałów elektrycznych jest doprowadzone do urządzenia rozdzielającego 145, do którego można przyłączyć równolegle szereg urządzeń podporządkowanych 147. Dla uproszczenia na rysunku pokazano tylko jedno urządzenie podporządkowane 147. Urządzeniem podporządkowanym jest magnetofon taśmowy, który rozpoczynając od pierwszej szpuli zasilającej 149 zawierającej czystą taśmę magnetyczną przenosi sygnały elektryczne na cztery ścieżki taśmy magnetycznej 19 z 32-krotną lub 64-krotną prędkością, za pomocą zespołu głowicy magnetycznej (nie przedstawionego), zapewniając zasilenie zwoju 117 żądanym programem muzycznym. Taśma magnetyczna 19 na zwoju 117 jest bardzo długa tak, że program muzyczny może być zarejestrowany wiele razy kolejno na taśmie magnetycznej, której czynna strona zwrócona jest w kierunku zwoju. Wytworzony w ten sposób zwój zasilający 117 jest montowany w urządzeniu ładującym 151. Urządzenie ładujące jest zasilane tak zwanymi kasetami C-0 153. Są to kasety, które jeszcze nie zawierają taśmy magnetycznej i których piasty szpul są połączone ze sobą taśmą prowadzącą, którą jest odcinek taśmy nie zaopatrzonej w materiał magnetyczny. Taśma prowadząca zostaje wyciągnięta w urządzeniu ładującym 151, przecięta w środku, przyłączona jednym końcem do taśmy magnetycznej 19, po czym może być zwijana tworząc zwój 25. Po zakończeniu zwijania taśmy magnetycznej, której czynna strona jest teraz zwrócona na zewnątrz zwoju 25, taśma zostaje odcięta, a odwinięta część taśmy magnetycznej zostaje złączona z drugą częścią taśmy prowadzącej. Po takim cyklu urządzenie ładujące 151 jest gotowe do załadowania następnej kasety C-O.

Przemysł stosuje wiele urządzeń ładujących odpowiadających urządzeniu 151. Zwykle są one skonstruowane dla ładowania kaset z prawej strony, jak widać na fig. 11. Jednak wzór ścianek jest taki, że po odwróceniu (fig. 12), pełny zwój 25 jest położony z lewej strony kasety w żądanej pozycji strat. Jednak kasety nieodwracalne 63 nie mogą być fizycznie odwracalne przy rejestracji/odtwa166 050 rzaniu. Jeśli konfigurację ścianek nowych kaset 63 wybrano w taki sposób, że w nowych kasetach szpula pełna byłaby położona z lewej strony w pozycji startowej z powyższym sprzętem do zwijania, to należy dodać operację dodatkową do procesu produkcji po zapełnieniu każdej kasety, to jest przewijanie taśmy magnetycznej z prawej szpuli na szpulę z lewej strony. Ta faktycznie bezproduktywna operacja będzie wymagać zajmowania urządzenia ładującego 151 nieproporcjonalnie długo i będzie prowadzić do bardzo nieefektywnego procesu produkcji. Mimo to, może być pożądane użycie istniejących urządzeń produkcyjnych dla nowych kaset, ponieważ może być korzystne wybranie konfiguracji ścieżek w nowych kasetach w taki sposób, że w pozycji startowej pełna szpula znajduje się z prawej strony kasety.

Jak przedstawiono wyżej, ważny jest wybór pierwszego i drugiego kierunku przesuwu tych dwóch typów kaset przeciwnie względem siebie. Jednak równie ważne jest zapewnienie, żeby pierwszy wzór ścieżek nowej kasety, znajdował się po tej samej stronie taśmy magnetycznej, jak dla kasety kompaktowej.

Na figurach 16-1 do 17-2 rysunku przedstawiono tylko schematycznie zwoje 25 i 27 kasety kompaktowej i zwoje 155 i 157 nowej kasety. Czynna strona taśmy magnetycznej, na rysunku jest zwrócona na zewnątrz zwojów. Taśma magnetyczna 19 z fig. 16-1 (a) przesuwa się w pierwszym kierunku przesuwu 105 przy rejestracji/odtwarzaniu sygnałów w pierwszym wzorze ścieżek obejmującym ścieżki 103-1 i 103-2 (fig. 9). Taśma magnetyczna 19 z fig. 16-2 (a) przesuwa się w drugim kierunku przesuwu 107 przy rejestracji/odtwarzaniu sygnałów w drugim wzorze ścieżek obejmującym ścieżki 103-3 i 103-4. W ten sam sposób taśma magnetyczna 91 z fig. 17-1 (a) przesuwa się w pierwszym kierunku przesuwu 113 przy rejestracji/odtwarzaniu sygnałów w pierwszym wzorze ścieżki 109, a taśma magnetyczna z fig. 17-2 (a) przesuwa się w drugim kierunku przesuwu 115przy rejestracji/odtwarzaniu sygnałów w drugim wzorze ścieżek 111. Części (b) tych figur rysunku pokazują schematycznie i w kierunku powiększonym, głowicę magnetyczną 159 z licem głowicy, to jest tym bokiem głowicy magnetycznej, który ma kontakt z czynną stroną taśmy magnetycznej. Lico zwrócone jest do obserwatora rysunku. Jednak w rzeczywistości, głowica magnetyczna powinna być położona w inny sposób, tak aby stykać się z czynną stroną taśmy magnetycznej. Głowica jest zintegrowaną głowicą magnetyczną z dwiema analogowymi szczelinami 160-1 i 160-2 dla rejestracjj/odtwarzania dwóch analogowych ścieżek należących do zespołu głowicy standardu kasety kompaktowej. Ponadto głowica magnetyczna ma dziewięć cyfrowych szczelin 161 dla rejestracji/odtwarzania cyfrowych wzorów ścieżek 109 i 111 zgodnie z nowym standardem. Te dwie części stanowią analogowe i cyfrowe szczeliny głowicy, każda ma kontakt tylko z jednym z dwóch obszarów taśmy magnetycznej.

Jak wiadomo, zwykle głowice magnetyczne nie mają symetrycznej charakterystyki. Znaczy to, że działanie głowicy magnetycznej jest optymalizowane dla określonego kierunku ruchu taśmy magnetycznej. Jedną z dwóch stron głowicy magnetycznej, przyległą do szczelin głowicy przedstawiono ze wzorem kropek na fig. 16-1 (b) do 17-2 (b). Uwzględniając fakt, że lico głowicy magnetycznej 159 jest skierowane do obserwatora rysunku jest oczywiste, że część głowicy magnetycznej bez kropek na rysunku jest częścią, gdzie głowica magnetyczna uzyskuje wstępny kontakt z taśmą magnetyczną. Dla jasności, kierunek przesuwu taśmy względem głowicy magnetycznej wskazano strzałką ze stosowanym oznaczeniem poniżej głowicy magnetycznej.

Figura 16-1 (b) pokazuje analogowe szczeliny głowicy 160-1 i 160-2 w położeniu poprawnym dla rejestracji/odtwarzania dwóch ścieżek 103-1 i 103-2 pierwszego wzoru ścieżek analogowych. Na fig. 16-2 (b) głowica magnetyczna jest w położeniu odwrotnym tak, że szczeliny głowicy magnetycznej 160-1 i 160-2 zajmują prawidłowe położenie rejestracjj/odtwarzania drugiego wzoru ścieżek analogowych 103-3/103-4. Położenie głowicy magnetycznej 159 z fig. 16-1 (b) powinno być stosowane tylko wtedy, gdy taśma magnetyczna przesuwa się w kierunku podobnym do kierunku przesuwu 105, a położenie głowicy magnetycznej na fig. 16-2(b) powinno być stosowane tylko wtedy, gdy taśma magnetyczna przesuwa się w kierunku przesuwu 107. Znaczy to, że tylko sytuacja zilustrowana na fig. 17-1 (b) i 17-2(b) jest stosowana dla nowych kaset z taśmą magnetyczną. Znaczy to również, że pierwszy wzór ścieżek 109 powinien być położony w dolnej części taśmy magnetycznej, a drugi wzór ścieżek 111 w górnej części, zgodnie z faktem, że szczeliny cyfrowe 161 znajdują się w dolnej części na fig. 17-1 (b) i w górnej części głowicy magnetycznej na fig. 17-2 (b).

166 ®§®

Zauważyć należy, że w zasadzie jest możliwe wykonanie głowic magnetycznych 159 złożonych z dwóch różnych części, z jedną częścią zaopatrzoną w szczeliny analogowe, a drugą częścią szczeliny cyfrowe. W takim przypadku jest możliwe ułożenie części ze szczelinami cyfrowymi z odwracaniem. W tym przypadku wzór ścieżek dla nowej kasety jest dokładnie odwrotny do opisanego dotychczas. Jednak w przypadku takiej dwuczęściowej głowicy magnetycznej jest również możliwe ułożenie części zaznaczonych w taki sam sposób, jak zilustrowano na fig. 16-1 (b) do 17-2 (b).

Rozwiązanie według wynalazku jest więc odpowiednie dla obu głowic magnetycznych, nie wykonanych z dwóch różnych części i dwuczęściowych głowic magnetycznych.

Figury 16-1 w połączeniu z fig. 9 i 10 można wykorzystać dla ilustracji innej cechy wynalazku. W tym przypadku obszar 91A powinien być uważany za pierwszy obszar cyfrowej taśmy magnetycznej, a stosowany pierwszy kierunek przesuwu w przód, jest kierunkiem wskazanym strzałką 115. Drugi obszar 91B i strzałka 113 wskazuje odwrotny, drugi kierunek przesuwu. Szpula na fig. 161 (a) może zawierać zarówno cyfrowe jak i analogowe taśmy magnetyczne, pierwszy kierunek przesuwu w przód zaznaczono teraz strzałką 105 w obu przypadkach. Jeśli taśma jest taśmą analogową, pierwszy wzór ścieżek przesuwa się względem analogowych szczelin głowicy 160-1 i 160-2, ale jeśli taśma jest taśmą cyfrową, to pierwszy wzór ścieżek przesuwa się względem cyfrowych szczelin głowicy 161 (fig. 16-1 b). W obu przypadkach głowica styka się z taśmą magnetyczną najpierw w obszarze nie zaznaczonym.

Zaletą nowej kasety jest to, że większa część jej powierzchni jest pozbawiona otworów, ponieważ nie jest ona odwracalna i wymaga otworów tylko w jednej z dwu głównych powierzchni, umożliwiających sprzęgnięcie z trzpieniami przewijania urządzenia. Jednak fakt, że nowa kaseta nie jest odwracalna, nie jest niekorzystny, ponieważ nowe urządzenie zawiera jako część standardową zespół odwracania kierunku przesuwu taśmy magnetycznej. Ponadto konfiguracja ścieżek nowych kaset jest taka, że kasety te można ładować taśmą magnetyczną przy dużych prędkościach i przy niskim koszcie, w istniejących urządzeniach, przy minimalnym ich dostosowaniu. Fakt, że w nowych kasetach w pozycji startowej, w której kaseta jest gotowa do rozpoczęcia rejestracji/odtwarzania sygnałów w pierwszym wzorze ścieżek, pełna szpula znajduje się po innej stronie niż w kasecie kompaktowej, jest wadą drugorzędną. Ryzyko, że może to zmylić użytkownika zmniejsza się, ponieważ nowa kaseta ma inny wygląd, z powodu mniejszej liczby otworów. Pełna szpula może znajdować się po tej samej stronie jak w kasecie kompaktowej, a dwa obszary na taśmie są stosowane zamiennie.

Jak przedstawiono na fig. 7 kaseta zawiera korzystnie przezroczyste okno 163, które przykrywa pole oznakowania 83 głównej ścianki 65 kasety. Pomiędzy oknem 163 i główną ścianką 65 umieszcza się papierową etykietę 165, korzystnie wydrukowaną w kolorze. Okno zawiera również wąską część tylną 167 przykrywającą wąską wygiętą część tylną 169 etykiety. W ten sposób kaseta jest zaopatrzona w informacje zarówno na górnej części jak i na tylnej. Możliwe jest również inne umieszczenie informacji jak przedstawiono na fig. 6, w polu oznakowania 171 na spodzie głównej ścianki 67. W prostym wykonaniu wystarczy umieścić informacje tylko na głównej ściance kasety na przykład wydrukowaną bezpośrednio na obudowie kasety, lub na papierze czy folii z tworzywa sztucznego, przyklejonych na kasecie. Jest to istotna korzyść ze względu na cenę prostych kaset. Możliwość taką otrzymano dla nowej kasety 63, która ma jednolitą jedną ściankę główną 65, dzięki czemu dostępne jest duże pole na oznakowanie. Ponadto, ta sama strona jest zawsze zwrócona do góry tak, że nadruk na drugiej stronie nie jest konieczny.

Urządzenie przedstawione na fig. 8 zawiera układ automatycznego rozpoznania, rozpoznający czy włożona kaseta jest typu konwencjonalnego czy nowego typu. Układ rozpoznania zawiera korzystnie bolec 173 ustawiony na pomoście taśmy urządzenia i wykrywający istnienie grubszej części z przodu kasety kompaktowej. W konsekwencji bolec 173 jest wciskany przez grubszą część 47 kasety 1 (fig. 3), ale nie jest wciskany przez kasetę 63 (fig. 4 do 7) z powodu braku takiej grubszej części. Jeśli bolec 173 uruchomi przełącznik obwodu sterującego urządzenia, to staje się możliwe rozpoznanie jaki typ kasety włożono. Nie pokazany na rysunku układ przełączający jest uruchamiany w urządzeniu w zależności od typu kasety, dla dostosowania kierunku przesuwu taśmy magnetycznej do typu użytej kasety i jeśli potrzeba, dla przełączenia pomiędzy wzmacniaczami

166 050 9 połączonymi z analogowymi szczelinami głowicy a wzmacniaczami połączonymi z cyfrowymi szczelinami głowicy.

Główną zaletą rozwiązania według wynalazku jest zastosowanie taśmy magnetycznej ze wzdłużnymi wzorami ścieżek w dwóch przylegających obszarach wzdłuż taśm, na których można zarejestrować i odtwarzać w przód i wstecz, przy czym kasety są nieodwracalne. Jedna z głównych ścianek jest całkowicie jednolita, aby osłonić wnętrze kasety. Kasety współpracują z urządzeniami, które bez wyjątków zawierają układ przesuwu taśmy magnetycznej w przód i wstecz bez odwracania położenia kasety. Prowadzi to do systemu zawierającego nieodwracalne, skutecznie osłonięte kasety, który nie wymaga od użytkownika czekania na przewinięcie kasety po przegraniu oraz który nie wymaga żadnych operacji przewijania. Kasetajest natychmiast gotowa, po jej przegraniu, do grania powtórnego. Co więcej, kaseta jest również natychmiast gotowa do przegrania po dokonaniu rejestracji zajmującej całą taśmę.

Urządzenie rejestracji/odtwarzania w dwustandardowym systemie współpracuje ze znaną kasetą kompaktową, jak również z kasetą zmodyfikowaną, które to kasety mogą być uruchamiane zamiennie w odpowiednim dwustandardowym mechanizmie napędu. Nowe kasety w odróżnieniu od kaset kompaktowych zawierają zasłonę pokrywającą przedni bok kasety. Kaseta jest fizycznie nieodwracalna na mechanizmie napędowym, a mechanizm ten jest zdolny do rejestrowania i odtwarzania na/z nowych kaset w dwóch kierunkach przesuwu taśmy. Rozpoczynając od pozycji startowej, w której jedna szpula taśmy jest pełna, następuje odwijanie taśmy w trakcie jej przesuwu w pierwszym kierunku i zwijanie w trakcie przesuwu taśmy w drugim kierunku, przy czym wszystkie dostępne ścieżki zostają zarejestrowane/odtworzone.

Claims (2)

1. Kaseta z taśmą magnetyczną dla rejestracji i odtwarzania sygnałów

   Zastrzeżenia patentowe

   1. Kaseta z taśmą magnetyczną dla rejestracji i odtwarzania sygnałów, zawierająca współpłaszczyznowe szpule na taśmę magnetyczną przesuwaną w przód i w tył dla rejestracji i odtwarzania sygnałów we wzdłużnym pierwszym wzorze ścieżek skierowanym do przodu i drugim wzorze ścieżek skierowanym odwrotnie, odpowiednio umieszczonych w dwóch obszarach taśmy przylegle względem siebie na długości taśmy magnetycznej, przy czym główna ścianka kasety jest jednolita, a kaseta ma przynajmniej częściowo otwartą ściankę frontową dającą dostęp do taśmy magnetycznej w kasecie oraz zawiera osłonę przesuwną pomiędzy położeniem zamknięcia, w którym ścianka frontowa jest osłonięta, a położeniem otwarcia, w którym ścianka frontowa jest odsłonięta, która to osłona przesuwna pokrywa tylko małą część jednolitej ścianki głównej, a pozostała część tej ścianki jest utworzona przez płaski obszar, znamienna tym, że płaski obszar (83) jest osłonięty przezroczystym oknem (163).
2. 2. Kaseta według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera drugi płaski obszar na swej tylnej poprzecznej ściance, a przezroczyste okno (163) ma w przekroju kształt litery L i pokrywa obydwa płaskie obszary.