PL166053B1 - Rynna górniczego przenośnika zgrzebłowego - Google Patents

Abstract

Rynna górniczego przenośnika zgrzebłowi) wego, zawierająca dwie boczne ścianki, zaopa- 1 trzone z jednej strony w wycięcia i połączone trwale denną płytą, do których zewnętrznych powierzchni przytwierdzone są elementy złączy i przyłączy dla osprzętu trasy, znamienna tym, że ma wycięcia (7) bocznych ścianek (1 i 2) o krawędziach (7a i 7b) zbieżnych tak, że dolna krawędź (7a) każdego z wycięć (7) jest równoległa i obniżona względem osi (0) symetrii środnika (8), a górna krawędź (7b) jest uniesiona powyżej górnej powierzchni dennej płyty (3) i odchylona w kierunku końca tej płyty (3) najwyżej o kąt (α) równy 10°, zaś przeciwległe do wycięć (7) ma wypełniające wkładki (9) o trzech zukosowanych krawędziach (9a) i grubości (g) odpowiadającej co najmniej połowie grubości (G) dennej płyty (3), połączone trwale z tą płytą (3) we wspólnej płaszczyźnie (P) ich górnych powierzchni oraz bocznymi ściankami (1 i 2) i nakładkami (10) złączy a ponadto wnęki (11 i 11a) mają w obszarze półek utwardzone powierzchniowo strefy (12), rozciągające się na całej długości (L) rynny i obejmujące dna (13) tych wnęk (11 i 11a).

Description

Przedmiotem wynalazku jest rynna górniczego przenośnika zgrzebłowego, stanowiąca element trasy, po której przemieszcza się urobek w podziemnej eksploatacji kruszywa.

Z polskiego opisu patentowego numer 141374 znana jest rynna górniczego przenośnika zgrzebłowego, zawierająca denną płytę, do której wzdłużnych krawędzi przytwierdzone są trwale kształtowniki, stanowiące jej ścianki boczne. Ścianki te mają zarys pionowego przekroju w postaci litery E i zawierają półkę górną i dolną, połączone wygiętym w stronę ślizgowej płyty środnikiem, zaopatrzonym w występ. Zewnętrzne powierzchnie bocznych ścianek zaopatrzone są w elementy złączy kształtowych, przeznaczonych do łączenia stykających się w trasie rynien oraz elementy przyłączy osprzętu trasy przenośnika. Elementy złączy stanowią przytwierdzone w obszarze końcówek ścianek bocznych nakładki z wyprofilowanymi gniazdami, do których zakładane są w procesie łączenia trasy kształtowe łączniki. W celu zabezpieczenia trasy przenośnika przed przesypywaniem się urobku w dolny jego przedział płyta denna zbudowana jest ze ślizgowej blachy o długości równej długości ścianek bocznych, do której przytwierdzona jest od spodu uszczelniająca listwa, wystająca nieco poza obrys tych ścianek. Najczęściej jednak denna płyta zawiera ślizgową blachę o skróconej względem ścianek bocznych długości, do której poprzecznych krawędzi przy166 053 twierdzone są uszczelniające końcówki o schodkowym zarysie. Końcówki te osadzone są względem siebie odwrotnie, czyli jedna z nich odwrócona jest swoim wybraniem ku górze, a przeciwległa do niej jest odwrócona wybraniem ku dołowi. Końcówka odwrócona wybraniem ku górze mieści się w obrysie zewnętrznych krawędzi ścianek bocznych, zaś odwrócona wybraniem ku dołowi wystaje poza ten obrys, a jej górna półka ma występy, przytwierdzone następnie do wystających poza ścianki boczne nakładek złączy. Poprzeczna krawędź rynny, której końcówka zwrócona jest swym wybraniem ku górze ma w bocznych ściankach równoległe wycięcia, w których podczas spinania trasy mieszczą się występy końcówki poprzedniej rynny, uszczelniając w ten sposób miejsca styku krawędzi ścianek bocznych, zwłaszcza podczas skrzywienia trasy.

Rozwiązanie problemu uszczelnienia tego węzła zapewniają także nakładki złączy zaopatrzone w żebra, skierowane do środka trasy przenośnika. Schodkowa końcówka dennej płyty jest wówczas pozbawiona występów i ma krawędzie proste, stanowiące przedłużenie krawędzi ślizgowej blachy, zaś żebra obydwu nakładek złączy połączone są trwale z tymi krawędziami i poprzecznie przytwierdzone do czołowych powierzchni bocznych ścianek rynny. Żebra nakładek mają grubość odpowiadającą grubości uszczelniającego zakończenia rynny, a w swej dolnej powierzchni zaopatrzone są w klinowe wgłębienie, którego kąt rozwarcia w płaszczyźnie poziomej odpowiada kątowi zukosowania.

Rozwiązania takie wykazują jednak pewne wady, albowiem rozwiązanie rynny z uszczelniającymi końcówkami zaopatrzonymi w występy cechuje skomplikowany proces produkcyjny, obejmujący dodatkowe operacje wycinania krawędzi końcówek w wyniku, których powstają straty materiału. Niemożliwe jest również układanie spoiny na całej długości płyty dennej rynny, z uwagi na konieczność połączenia występów z nakładką i poprzeczną powierzchnią ścianki bocznej. Proces ten cechują występujące często niedokładności w dopasowaniu elementów, dodatkowo pogarszające warunki układania spoin, a w związku z tym i wytrzymałość całej rynny. Rozwiązanie, w którym nakładki złącza zaopatrzone są w żebra, związane jest z procesem odkuwania tych żeber, a więc zasadami formowania odkuwek, a stąd występowania skosów pocieniających żebra w miejscach spawania ich ze ślizgową blachą, uniemożliwiających ułożenie prawidłowej spoiny poprawną współpracę pocienionego żebra z wycięciem ścianki rynny. Ponadto, odchyłki kuźnicze przy bazowaniu nakładek na bocznych ścinkach rynny powodują powstawanie zbyt dużej szczeliny pomiędzy żebrem, a denną płytą, co również pogarsza warunki układania spoiny o odpowiedniej wytrzymałości, zwłaszcza w cyklu automatycznym. Ponadto, zbyt duża szczelina i nierównomierne rozłożenie luzu pomiędzy wycięciem a żebrem, wynikłe ze skosów kuźniczych powoduje zwiększenie przegięć poprzecznych pomiędzy rynnami, co ma istotny wpływ na przyspieszone zużycie rynien w eksploatacji.

Celem wynalazku było opracowanie rozwiązania pozbawionego powyższych wad, a zwłaszcza rynny o prostym i sprawnym procesie technologicznym, zapewniającym równocześnie wymaganą wytrzymałość konstrukcji.

Cel ten osiągnięto przez opracowanie i zastosowanie rozwiązania według wynalazku. Polega ono na tym, że ma wycięcia bocznych ścianek o krawędziach zbieżnych tak, że dolna krawędź każdego z wycięć jest równoległa i obniżona względem osi symetrii środnika, a górna krawędź jest uniesiona powyżej górnej powierzchni dennej płyty i odchylona w kierunku końca tej płyty najwyżej o kąt równy 10°, zaś przeciwległe do wycięć ma wypełniające wkładki o trzech krawędziach zukosowanych i grubości odpowiadającej co najmniej połowie grubości dennej płyty, połączone trwale z tą denną płytą we wspólnej płaszczyźnie jej górnej powierzchni oraz bocznymi ściankami i nakładkami złączy. Wnęki bocznych ścianek w obszarze półek mają utwardzone powierzchniowo strefy, rozciągające się na całej długości rynny i obejmujące dna tych wnęk. Ponadto wnęki bocznych ścianek korzystnie jest zaopatrzyć w obszarze dna strefy napawane, rozciągające się od poprzecznych krawędzi na długości co najmniej pięciu procent długości tej rynny w kierunku jej środka i wysokości co najmniej równej wysokości tego dna. Wypełniające wkładki mają krawędzie zukosowane pod kątem zawartym w granicach 30°-60°. W przypadku rynny, której denną płytę stanowi ślizgowa blacha i dwie przytwierdzone do niej uszczelniające końcówki, celowym jest, aby grubość tych końcówek była większa od grubości ślizgowej blachy, a

166 053 dolna powierzchnia tych końcówek była w płaszczyźnie górnej powierzchni dolnego wybrania występów bocznych ścianek. Aby zapewnić maximum komfortu układania spoin oraz współpracy wkładek z wycięciami w bocznych ściankach, wypełniające wkładki winny mieć grubość równą grubości górnej półki uszczelniającej końcówki płyty dennej, zaś stosunek wielkości wymiarowych spoiny górnej i dolnej, łączących denną płytę ze ściankami, winien wynosić co najmniej 1,5:1., aby zachowane były wymagania wytrzymałościowe rynny także w przypadku częściowego wytarcia spoiny górnej w procesie eksploatacyjnym.

Wprowadzenie do konstrukcji rynny wycięć o zbieżnych krawędziach ma na celu poprawienie szczelności trasy przenośnika w obszarze styku rynien, a także właściwej ich współpracy z wkładkami, którą w dotychczasowym układzie konstrukcyjnym cechowała szczelność niezadowalająca, wobec konieczności zachowania dużego rozstawu krawędzi tych wycięć i ich niszczącego działania na żebra podczas przegięć trasy. Zastosowanie wypełniających wkładek umożliwia prawidłowe rozdzielenie luzu pomiędzy płytą denną a nakładką złącza na dwa połączenia, które w procesie technologicznym może być dodatkowo korygowane. Wprowadzenie stref utwardzonych powierzchniowo i dodatkowych stref napawania we wnękach bocznych ścianek pozwala na istotną poprawę trwałości rynny. Zaopatrzenie ślizgowej blachy w końcówki o większej grubości związane jest z problemem zwiększonego w tym obszarze ścierania płyty dennej, zaś osadzenie dolnej powierzchni tych końcówek we wspólnej z górną powierzchnią dolnego wybrania środnika płaszczyźnie usprawnia proces technologiczny wytwarzania rynny, wykorzystujący wówczas do szczepiania jej elementów oprzyrządowanie o prostej konstrukcji.

Rozwiązanie według wynalazku cechuje prosta konstrukcja i nieskomplikowana technologia wykonania, umożliwiające istotne podwyższenie własności wytrzymałościowych rynny przy uzyskanych dodatkowo oszczędnościach materiału.

Rynnę według wynalazku przedstawiono w przykładowym rozwiązaniu na załączonym rysunku, którego fig. 1 przedstawia rynnę, której płytę denną tworzy ślizgowa blacha z uszczelniającymi końcówkami w widoku z góry, fig. 2 przedstawia tą samą rynnę w widoku czołowym od strony wkładki i wycięcia, zaznaczonym na fig. 1, symbolami W, i W2, zaś fig. 3 przedstawia tą samą rynnę w przekroju wzdłużnym, zaznaczonym na fig. 1 linią A-A.

Rynna według wynalazku zawiera dwie boczne ścianki 11 2, połączone trwale denną płytą 3. Denną płytę 3 tworzy ślizgowa blacha 4, do której poprzecznych krawędzi przytwierdzone są uszczelniające końcówki 5 i 6, o schodkowanym zarysie. Jedna z uszczelniających końcówek 5 i 6 końcówka 6 odwróconajest swoim wybraniem ku górze, a boczne ścianki 1 i 2 mają w obszarze tego wybrania wycięcia 7 o zbieżnych krawędziach 7a i 7b. Dolna krawędź 7a każdego wycięcia 7 jest równoległa i obniżona względem osi 0 symetrii środnika 8 ścianek 1i 2, zaś górna krawędź 7b tego wycięcia 7 jest uniesiona powyżej płaszczyzny górnej powierzchni dennej płyty 3 i odchylona w kierunku jej końca o kąt α równy 10°. Przeciwległe do wycięć 7 rynna ma wypełniające wkładki 9 połączone trwale z nakładkami 10 złączy, przytwierdzonymi do zewnętrznych powierzchni bocznych ścianek 11 2 oraz czołową powierzchnię tych ścianek 1i 2 i odwróconą swym wybraniem ku dołowi uszczelniającą końcówką 5 tak, że górne powierzchnie wkładki 9 i końcówki 5 leżą we wspólnej płaszczyźnie P. Wnęki 11 i 11a w obszarze półek mają utwardzone powierzchniowo strefy 12, rozciągające się na całej długości L rynny i obejmujące dna 13 tych wnęk 11 i 11a. Ponadto w obszarze dna 13 wnęki 11 i 11a mają strefy 14 napawane, które rozciągają się od poprzecznych krawędzi na długości 1 równej pięć procent długości L rynny, w kierunku jej środka. Wysokość h-ι i h2 tych stref 14 napawanych przekracza wysokość H1 i H2 dna 13 wnęk 11 i 11a. Wypełniające wkładki 9 mają z trzech stron zukosowane krawędzie 9a pod kątem β równym 450°. Uszczelniające końcówki 5 i 6 dennej płyty 3 mają grubość 5 większą od grubości Z ślizgowej blachy 4, przy czym osadzone są tak, że ich dolne powierzchnie leżą w płaszczyźnie R górnej powierzchni dolnego wybrania występów 8a środników 8 bocznych ścianek 1 i 2. Wypełniające wkładki 9 mają grubość g równą grubości s górnej półki uszczelniających końcówek 5 i 6 i większą od połowy grubości G dennej płyty 3. Spoiny 15 i 16 łączące denną płytę 3 z bocznymi ściankami 1 i 2 mają różne wielkości wymiarowe i górna spoina 15 jest o połowę większa od dolnej spoiny 16.

Rozwiązanie według wynalazku znajduje zastosowanie we wszystkich rodzajach górniczych przenośników zgrzebłowych.

16(6053

Fig. 3

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,00 zł.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Rynna górniczego przenośnika zgrzebłowego, zawierająca dwie boczne ścianki, zaopatrzone z jednej strony w wycięcia i połączone trwale denną płytą, do których zewnętrznych powierzchni przytwierdzone są elementy złączy i przyłączy dla osprzętu trasy, znamieiflEi2©yms,że ma wycięcia (7) bocznych ścianek (1 i 2) o krawędziach (7a i 7b) zbieżnych tak, że dolna krawędź (7a) każdego z wycięć (7) jest równoległa i obniżona względem osi (0) symetrii środnika (8), a górna krawędź (7b) jest uniesiona powyżej górnej powierzchni dennej płyty (3) i odchylona w kierunku końca tej płyty (3) najwyżej o kąt (a) równy 10°, zaś przeciwległe do wycięć (7) ma wypełniające wkładki (9) o trzech zukosowanych krawędziach (9a) i grubości (g) odpowiadającej co najmniej połowie grubości (G) dennej płyty (3), połączone trwale z tą płytą (3) we wspólnej płaszczyźnie (P) ich górnych powierzchni oraz bocznymi ściankami (1 i 2) i nakładkami (10) złączy a ponadto wnęki (11 i 11a) mają w obszarze półek utwardzone powierzchniowo strefy (12), rozciągające się na całej długości (L) rynny i obejmujące dna (13) tych wnęk (11 i 11a).
2. 2. Rynna według zastrz. 1, znamienna tym, że wnęki (11 i 11a) bocznych ścianek (1 i 2) mają w obszarze dna (13) napawane strefy (14), rozciągające się od jej poprzecznych krawędzi na długości (1), co najmniej pięciu procent długości (L) rynny w kierunku jej środka i wysokości (h i hz) równej co najmniej wysokości (H1 i Ha) dna (13) tych wnęk (11 i 11a).
3. 3. Rynna według zastrz. 1, znamienna tym, że ma wypełniające wkładki (9) o krawędziach (9a) zukosowanych pod kątem (β) zawartym w granicach 30°-60°.
4. 4. Rynna według zastrz. 1, znamienna tym, że ma uszczelniające końcówki (5 i 6) o grubości (S) większej od grubości (Z) ślizgowej blachy (4).
5. 5. Rynna według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że ma dolną powierzchnię uszczelniających końcówek (5 i 6) w płaszczyźnie (R) górnej powierzchni dolnego wybrania występów (8a) środników (8) bocznych ścianek (1 i 2).
6. 6. Rynna według zastrz. 1 albo 4, znamienna tym, że ma wypełniające wkładki (9) o grubości (g) równej grubości (s) górnej półki uszczelniających końcówek (5 i 6).
7. 7. Rynna według zastrz. 1, znamienna tym, że ma spoiny (15 i 16) łączące boczne ścianki (1 i 2) z denną płytą (3) o wielkości wymiarowej określonej stosunkiem 1,5:1.