PL167133B1 - Kluba ryglowa do zamków ryglowych PL - Google Patents

Abstract

1. Kluba ryglowa do zamków ryglowych, zawie- rajaca ksztaltownik wewnetrzny majacy w przekroju poprzecznym zarys zblizony do litery U, którego srodnik ma otwory dla srub lub wkretów mocujacych, zas w co najmniej jednej z jego scianek bocznych znajduje jeden lub wiecej otworów albo wyciec ryglowych, znamienna tym, ze ma ksztaltownik zewnetrzny (6), w przekroju poprzecznym równiez o zarysie zblizonym do litery U, w którym jest osadzony ksztaltownik wewnetrzny (14) tak, ze wzdluzne krawedzie jego scianek bocznych (16) sa skierowane ku wewnetrznej powierzchni srodnika (19) ksztaltownika zewnetrznego (6), przy czym w scian- ce bocznej (22) ksztaltownika zewnetrznego (6) znajduje sie co najmniej jeden otwór ryglowy (26), a ponadto oba ksztaltowniki sa ze soba polaczone za pomoca srub (20), przechodzacych przez zaopatrzona w otwór lub otwory ryglowe scianke boczna (22) ksztaltownika zewnetrzne- go, nastepnie przez otwory (23) obu scianek bocznych ksztaltownika wewnetrznego, i wkreconych w otwory gwintowane (24) znajdujace sie na przeciwleglej sciance bocznej ksztaltownika zewnetrznego (6). FIG. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest kluba ryglowa do zamków ryglowych, przeznaczona do mocowania na ościeżnicy drzwiowej lub skrzydle drzwiowym.

W dziedzinie zabezpieczeń przed nieuprawnionym wejściem do dowolnych pomieszczeń znanych jest wiele układów, a do najpowszechniej stosowanych należy układ dowolnego zamka lub zasuwy ryglowej współpracujących z klubą, przeznaczoną do wprowadzania do niej dowolnej liczby rygli, przy czym w zależności od potrzeb zamek lub zasuwa oraz kluba powinny być tak skonstruowane aby, niezależnie od podstawowej funkcji zamykania, mogły być zamiennie montowane na skrzydle drzwiowym i ościeżnicy drzwiowej.

Z polskiego opisu wzoru użytkowego nr 46 124 jest znana kluba ryglowa w postaci mającego w przekroju poprzecznym zarys zbliżony do litery U kształtownika, w którego obu ściankach bocznych przewidziano co najmniej dwa otwory ryglowe, zaś w jego środniku, stanowiącym podstawę, są wykonane otwory przeznaczone do wkręcania przez nie śrub lub wkrętów mocujących klubę do ościeżnicy drzwiowej. Zgodnie z tym opisem przewidziano również zastosowanie blachy osłaniającej klubę od zewnątrz, po jej zamocowaniu do ościeżnicy, która ma wyłącznie znaczenie dekoracyjne, może być łatwo zdjęta przez niepowołane osoby, umożliwiając odkręcenie wkrętów niezasłoniętych przez rygle i tym samym powodując osłabienie połączenia kluby z podłożem.

Kluba ryglowa według wynalazku zawiera kształtownik wewnętrzny mający w przekroju poprzecznym zarys zbliżony do litery U, którego środnik ma otwory dla śrub lub wkrętów mocujących, zaś w co najmniej jednej z jego ścianek bocznych znajduje jeden lub więcej otworów albo wycięć ryglowych. Istotę wynalazku stanowi zastosowanie kształtownika zewnętrznego, w przekroju poprzecznym również o zarysie zbliżonym do litery U, w którym jest osadzony kształtownik wewnętrzny tak, że wzdłużne krawędzie jego ścianek bocznych są skierowane ku wewnętrznej powierzchni środnika kształtownika zewnętrznego, przy czym w ściance bocznej kształtownika zewnętrznego znajduje się co najmniej jeden otwór ryglowy, a ponadto oba kształtowniki są ze sobą połączone za pomocą śrub przechodzących przez zaopa16 133 trzoną w otwór lub otwory ryglowe ściankę boczną kształtownika zewnętrznego, następnie przez otwory obu ścianek bocznych kształtownika wewnętrznego, i wkręconych w otwory gwintowane znajdujące się naprzeciwległej ściance bocznej kształtownika zewnętrznego. Szczególnie korzystne jest, gdy ścianka boczna kształtownika zewnętrznego wystaje poza środnik kształtownika wewnętrznego i w tej części wystającej ma otwory na dodatkowe śruby lub wkręty mocujące o osiach symetrii prostopadłych do osi symetrii wkrętów lub śrub mocujących przechodzących przez otwory środnika kształtownika wewnętrznego.

Konstrukcja kluby zgodna z wynalazkiem rozwiązaniem o wiele bardziej skutecznie, w porównaniu ze znanymi rozwiązaniami, zapobiegającym możliwości jej oderwania od podłoża, do którego jest ona przymocowana. Ponadto kluba według wynalazku, niezależnie od tego, że jest pomyślana jako element układu zamykającego, trudny do nieuprawnionego odłączenia, przez to że czyni, w położeniu zamkniętym skrzydła drzwiowego, dostęp do śrub i/lub wkrętów mocujących praktycznie niemożliwym, jest rozwiązaniem uniwersalnym, bowiem w zależności od potrzeb może być zamocowana do skrzydła drzwiowego lub do ościeżnicy drzwiowej.

Przedmiot wynalazku zostanie szczegółowo opisany na przykładzie wykonania uwidocznionym na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia kształtownik zewnętrzny kluby według wynalazku, w widoku na jego ściankę o większej szerokości, fig. 2 - kształtownik wewnętrzny kluby, w widoku perspektywicznym, fig. 3 - klubę w widoku perspektywicznym od strony wewnętrznej, niewidocznej po jej zamontowaniu, w tym przypadku na skrzydle drzwiowym zaznaczonym linią punktową, zaś fig. 4 przedstawia klubę z fig. 3 w wiodku zgodnym z kierunkiem strzałki X zaznaczonej na fig. 3.

Jak uwidoczniono na rysunkach kluba według wynalazku jest złożona z dwóch elementów składowych, to jest z kształtownika zewnętrznego 6 oraz kształtownika wewnętrznego 14, stosowanego jako zasadniczy element składowy znanej kluby ryglowej. Kształtownik zewnętrzny 6, w pokazanym na fig. 3 przykładzie zamontowany na skrzydle drzwiowym, w przekroju poprzecznym o zarysie zbliżonym do litery U, ma środnik 19 oraz dwie ścianki boczne o zróżnicowanej szerokości, natomiast kształtownik wewnętrzny 6, w przekroju poprzecznym również o zarysie litery U, ma obie ścianki boczne 16, o jednakowej szerokości, usytuowane prostopadle do jego środnika 8.

Jak uwidoczniono na fig. 3 kształtownik wewnętrzny 14 jest osadzony w kształtowniku zewnętrznym 6 tak, że wzdłużne krawędzie jego ścianek bocznych 16 znajdują się w sąsiedztwie wewnętrznej powierzchni środnika 19 kształtownika zewnętrznego 6, lub mogą przylegać do tego środnika. W stanie zamontowanym środniki obu kształtowników znajdują się w odstępie względem siebie, ograniczając i wyznaczając pewną przestrzeń skrzynkową ze ściankami końcowymi 18, do której są wprowadzane w dowolnej liczbie elementy ryglowe zamka lub zasuwy, przez otwory ryglowe kluby utworzone z wycięć 16A wykonanych w ściankach bocznych 16 kształtownika wewnętrznego 14 oraz z porywających się z tymi wycięciami otworów 26, wykonanych w ściance bocznej 22 o większej szerokości kształtownika zewnętrznego 6.

W podstawowym wykonaniu kluby według wynalazku, zwłaszcza dla przypadków gdy ma być ona montowana na ościeżnicy drzwiowej w pewnej odległości od jej wewnętrznej powierzchni obwodowej, kształtownik zewnętrzny 6 ma obie ścianki boczne 22 jednakowej szerokości, a wówczas nie jest stosowany zestaw wkrętów mocujących 4, lecz tylko śruby mocujące 20 przechodzące przez współosiowo usytuowane otwory 23 w ściankach bocznych 16 kształtownika wewnętrznego 14 i wkręcone w nagwintowane otwory 24 znajdujące się na przeciwległe usytuowanej ściance bocznej 22 kształtownika zewnętrznego, służące do połączenia ze sobą kształtowników wewnętrznego i zewnętrznego oraz zestaw wkrętów 4A mocujących klubę do ościeżnicy.

Montaż kluby według wynalazku, w jej wykonaniu uwidocznionym na fig. 3, dla przypadku gdy jest ona montowana na skrzydle drzwiowym 3, polega na tym, że najpierw mocuje się do skrzydła kształtownik wewnętrzny 14 przez wkręcenie w materiał skrzydła, od strony jego powierzchni czołowej, wkrętów mocujących 4A przechodzących przez otwory 12 wykonane w środniku 8, a następnie nasuwa się na niego kształtownik zewnętrzny 6, jak uwidoczniono na fig. 3, który mocuje się do obwodowej powierzchni skrzydła 3 za pomocą wkrętów mocujących

16*7 133

4, przechodzących przez otwory 12A wykonane w pobliżu zewnętrznie skierowanej krawędzi jego ścianki bocznej 22 o większej szerokości, i wkręcone w materiał skrzydła drzwiowego od strony jego powierzchni obwodowej, co uwidoczniono na fig. 1. W zależności od wariantu wykonania kluby według wynalazku, po wprowadzeniu skrzydła drzwiowego do położenia zamknięcia, w którym przylega ono do ościeżnicy drzwiowej, łby śrub 20 i łby wkrętów mocujących 4 stają się niedostępne dla nieuprawnionego manipulowania przy próbach otwarcia drzwi przez odłączenie kluby od skrzydła drzwiowego. W przypadku, gdy kluba jest przeznaczona do mocowania jej do ościeżnicy drzwiowej, czynności monterskie są przeprowadzane tak samo.

Zatem, rozwiązanie według wynalazku zapewnia możliwość bardzo silnego mocowania kluby, niezależnie od tego czy jest ona montowana na skrzydle drzwiowym czy też ościeżnicy, dzięki temu, że osie wkrętów mocujących 4, przechodzących przez otwory 12A elementu zewnętrznego 6, są prostopadłe do osi wkrętów mocujących 4A, przechodzących otwory 12 elementu wewnętrznego 14.

Ponadto, oba kształtowniki, wewnętrzny 14 i zewnętrzny 6, są ze sobą złączone za pomocą, w tym przypadku, trzech śrub mocujących 20 przechodzących przez otwory usytuowane między otworami ryglowymi 26 i wykonane w ściance bocznej 22 kształtownika zewnętrznego 6 i przez otwory 23 wykonane współosiowo w ściankach bocznych 16 kształtownika wewnętrznego 14, oraz wkręconych w nagwintowane otwory 24 znajdujące się w ściance bocznej o mniejszej szerokości kształtownika zewnętrznego 6.

Dzięki konstrukcji dwuczęściowej kluby według wynalazku uzyskuje się właściwość jej niezmiernie trwałego i pewnego mocowania do ościeżnicy lub do skrzydła drzwiowego, w związku z czym praktycznie jest wyeliminowana możliwość jej wyrwania lub zniszczenia w celu sforsowania przez niepowołane osoby zamkniętych drzwi. Ponadto, po zamknięciu drzwi i wprowadzeniu rygli zamka do kluby niemożliwe jest jej zdemontowanie, ponieważ łby wkrętów mocujących 4A są zamknięte w przestrzeni skrzynkowej kluby, łby wkrętów mocujących 4 są zasłonięte przez skrzydło drzwiowe, zaś łby śrub mocujących 20 są zasłonięte przez korpus zamka. W tej sytuacji, kluba według wynalazku uniemożliwia niepowołanym osobom, które dostały się do pomieszczenia inną drogą, na przykład przez okno, wydostanie się z tego pomieszczenia przez drzwi.

167 133

FIG. 4

167 133

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 1,,00 zł.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kluba ryglowa do zamków ryglowych, zawierająca kształtownik wewnętrzny mający w przekroju poprzecznym zarys zbliżony do litery U, którego środnik ma otwory dla śrub lub wkrętów mocujących, zaś w co najmniej jednej z jego ścianek bocznych znajduje jeden lub więcej otworów albo wycięć ryglowych, znamienna tym, że ma kształtownik zewnętrzny (6), w przekroju poprzecznym również o zarysie zbliżonym do litery U, w którym jest osadzony kształtownik wewnętrzny (14) tak, że wzdłużne krawędzie jego ścianek bocznych (16) są skierowane ku wewnętrznej powierzchni środnika (19) kształtownika zewnętrznego (6), przy czym w ściance bocznej (22) kształtownika zewnętrznego (6) znajduje się co najmniej jeden otwór ryglowy (26), a ponadto oba kształtowniki są ze sobą połączone za pomocą śrub (20), przechodzących przez zaopatrzoną w otwór lub otwory ryglowe ściankę boczną (22) kształtownika zewnętrznego, następnie przez otwory (23) obu ścianek bocznych kształtownika wewnętrznego, i wkręconych w otwory gwintowane (24) znajdujące się na przeciwległej ściance bocznej kształtownika zewnętrznego (6).
2. 2. Kluba według zastrz. 1, znamienna tym, że ścianka boczna (22) kształtownika zewnętrznego (6) wystaje poza środnik (8) kształtownika wewnętrznego (14) i w tej części wystającej ma otwory (12A) na dodatkowe śruby lub wkręty mocujące (4) o osiach symetrii prostopadłych do osi symetrii wkrętów lub śrub mocujących (4A) przechodzących przez otwory (12) środnika (8) kształtownika wewnętrznego (14).