PL167612B1 - Mieszarka PL PL - Google Patents

Abstract

1. Mieszarka, zwlaszcza do materialów budow- lanych, z napedzanym bebnem, który to beben napedzany jest za pomoca podpartego od strony ramy urzadzenia napedowego, zawierajacego chlo- dzony powietrzem silnik elektryczny, umieszczony w oslonie, zdejmowany od strony ramy, zaopatrzo- nej w otwór do zasysania powietrza i w otwór do odprowadzania powietrza oraz zawierajacej zespól lacznikowowtyczkowy, który to silnik napedza za posrednictwem przekladni odboczkowej wal nape- dowy, umieszczony wspólosiowo z osia wychylna kablaka przyporzadkowany bebnowi, znamienna tym, ze oslona jest wykonana w postaci obudowy (12,25) mieszczacej silnik (9) i przekladnie odbocz- kowa (10, 11), i której otwór (33) do zasysania powietrza laczy sie ze zmieniajacym wielokrotnie kierunek kanalem zasysajacym (35) a otwór (34) do odprowadzania powietrza uchodzi do kanalu odp- rowadzajacego (55), konczacego sie poza obudowa i tworzacego blokade doplywowa. F IG 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest mieszarka, zwłaszcza do materiałów budowlanych. Mieszarka ma napędzany bęben osadzony obrotowo na kabłąku, umieszczonym wychylnie na ramie. Bęben jest napędzany za pomocą podpartego od strony ramy urządzenia napędowego, zawierającego chłodzony powietrzem silnik elektryczny, umieszczony w osłonie zdejmowalnej od strony ramy, zaopatrzonej w otwór do zasysania powietrza i w otwór do odprowadzania powietrza oraz zawierającej zespół łącznikowo-wtyczkowy. Silnik napędza za pośrednictwem przekładni odboczkowej wał napędowy, umieszczony współosiowo z osią wychylania kabłąka i przyporządkowany bębnowi.

W znanym układzie tego rodzaju jako osłona przewidziana jest obudowa z tworzywa sztucznego, która obejmuje jedynie silnik mieszarki. Przekładnia odboczkowa nie jest przez nią obejmowana. Obudowa z tworzywa sztucznego, obejmująca silnik, znajduje się w związku z tym wewnątrz drugiej obudowy ochronnej, która zakrywa również przekładnię odboczkową. Ta druga obudowa ochronna jest jednak otwarta ku dołowi, aby umożliwić dostęp do zespołu łącznikowowtyczkowego, osadzonego na obudowie z tworzywa sztucznego, obejmującej silnik. Dla wytworzenia otworu zasysającego i otworu wydmuchowego, przewidziane są szczeliny, utworzone przez pokrywę, ograniczającą otwór szczelinowy, lub przez wybrania w ściance. W znanym układzie istnieje możliwość, że bryzgi wodne będą przenikać od dołu do zewnętrznej obudowy ochronnej. Po pierwsze te bryzgi wodne mogą pełzać wzdłuż części przekładniowych, co stwarza niebezpieczeństwo, że stan izolacji, uwarunkowany tymi częściami przekładniowymi zostaje zniesiony przez

167 612 pełzającą wodę i ta ostatnia może ponadto przeniknąć do silnika. Z drugiej strony istnieje jednak także duże niebezpieczeństwo, że bryzgi wodne będą przenikać do silnika bezpośrednio poprzez wymienione otwory, zasysające lub odprowadzające powietrze. Następstwem tego mogą być zwarcia w silniku i mostki wilgociowe, a tym samym uszkodzenia silnika lub skasowanie stanu izolacji ochronnej. Istnieje też niebezpieczeństwo, że podczas manipulowania cienkimi przedmiotami metalowymi, takimi jak drut i tym podobne, może dojść do styku dotykowego, ponieważ części metalowe wymienionego rodzaju mogą wnikać od dołu do zewnętrznej obudowy ochronnej, a z niej do obudowy z tworzywa sztucznego poprzez otwory do doprowadzania i odprowadzania powietrza. W związku z tym znany układ okazuje się niedostatecznie niezawodny.

Dalszą wadę stanowi to, że zespół łącznikowo-wtyczkowy, osadzony na obudowie z tworzywa sztucznego, obejmowanej przez zewnętrzną obudowę ochronną, jest trudno dostępny i nadaje się do wglądu tylko w pochylonym ustawieniu mieszarki. W związku z tym znany układ okazuje się również skomplikowany w obsłudze. Prócz tego znany układ wymaga stosunkowo dużego nakładu kosztów, ponieważ obok obudowy z tworzywa sztucznego, osłaniającej silnik, potrzebna jest jeszcze druga obudowa ochronna, przyjmująca, przekładnię odboczkową i pierwszą obudowę z tworzywa sztucznego. Wada ta zwiększy się dodatkowo wskutek tego, że zespół łącznikowowtyczkowy jest uformowany na obudowie z tworzywa sztucznego. W celu dopasowania zespołu łącznikowo-wtyczkowego do różnorodnych przepisów narodowych, konieczne jest posiadanie do dyspozycji różnych obudów z tworzywa sztucznego.

Zadaniem wynalazku jest wytworzenie za pomocą prostych i niekosztownych środków takiej mieszarki, która zapewniałaby dużą niezawodność i prostotę obsługi, a jednocześnie byłaby racjonalna w wytwarzaniu.

W rozwiązaniu według wynalazku osłona jest zaproponowana jako przyjmująca silnik i przekładnię odboczkową obudowa, której otwór do zasysania powietrza łączy się ze zmieniającym wielokrotnie kierunek kanałem zasysającym oraz której otwór do odprowadzania powietrza uchodzi do kanału odprowadzającego, kończącego się poza obudową i tworzącego blokadę dopływową.

Za pomocą tych środków eliminuje się całkowicie wady znanych układów. Środki według wynalazku dają nie tylko pełne zabezpieczenie przed bryzgami wodnymi, lecz także pełną ochronę przed dotykiem. Jednocześnie zespół według wynalazku posługuje się jedną tylko obudową, co jest korzystne ze względu na koszty. Inną zaletę stanowi to, że zespół łącznikowo-wtyczkowy, który jest osadzony na jednej obudowie, jest łatwo dostępny i łatwy do wglądu, przy czym nie wpływa to niekorzystnie na niezawodność i konieczne nakłady.

Korzystnie kanał zasysający, wykonany jako obiegający kanał pierścieniowy, może być umieszczony w otwartej na zewnątrz zatoce ścianki obudowy, zawierającej otwór zasysający, oraz może mieć zmieniany kierunek za pomocą co najmniej jednej wkładki zmieniającej, współśrodkowej względem otworu zasysającego. Daje to nie tylko dostatecznie duży przekrój poprzeczny otworu, uzyskiwany za pomocą prostych zabiegów, lecz jednocześnie w korzystny sposób również konfigurację labiryntową kanału zasysającego, a tym samym szczególnie niezawodne zabezpieczenie przed bryzgami wodnymi i dotykiem.

Korzystnie do otworu zasysającego przyłączony jest rozszerzający się na zewnątrz lej, który jest obejmowany przez część garnkową, skierowaną swym płaszczem do wewnątrz. Powstająca przy tym konfiguracja jako zmieniająca wielokrotnie kierunek szczelina pierścieniowa zapewnia to, że bryzgi wodne, przenikające jeszcze do pierwszego lub drugiego załomu kanału, są odprowadzane automatycznie na zewnątrz. Możliwe jest dlatego oczyszczanie kanału zasysającego w korzystny sposób za pomocą bryzgów bez jednoczesnego niekorzystnego oddziaływania na uzyskiwaną niezawodność urządzenia.

Lej i garnek mogą być wykonane jako oddzielne elementy konstrukcyjne obudowy, połączone z tą obudową korzystnie rozłącznie.

W innym korzystnym rozwiązaniu zatoka ściankowa jest zaopatrzona w pokrywę rusztową połączoną korzystnie z jej obrzeżem, a otwór zasysający jest objęty przez współśrodkowy względem niego i mający zwrócone na zewnątrz obrzeże talerz rozpryskowy, którego obrzeże jest objęte przez obiegający wieniec pokrywy rusztowej, zamykającej przyporządkowaną zatokę ściankową. Takie

167 612 rozwiązanie daje szczególnie duże zabezpieczenie nie tylko przed bryzgami wodnymi, lecz nawet przed strumieniem wodnym. Wykonanie to nadaje się zatem do szczególnie zagrożonych przypadków stosowania.

Do otworu zasysającego może korzystnie przylegać otwarty do wewnątrz element do prowadzenia powietrza, korzystnie w postaci klosza lub półklosza, obejmujący silnik przynajmniej częściowo. Układ taki zapewnia niezawodne kanalizowanie powietrza chłodzącego, co gwarantuje dobre działanie chłodzące. Jednocześnie możliwe jest dzięki temu pewne usztywnienie obudowy, gdyby istniała taka potrzeba.

Korzystnie silnik jest zaopatrzony w zwrócony ku otworowi zasysającemu wirnik wentylatora, zamknięty od strony silnika. Daje to dodatkową zaporę w zresztą nieprawdopodobnym przypadku, w którym krople wody, porwane przez powietrze, przeszłyby przez otwór zasysający.

Korzystnie obudowa, zawierająca otwartą od strony bębna pokrywę, jest zamykana od strony bębna przez platformę montażową, przyjmującą tę pokrywę, podpartą na ramie i przylegającą korzystnie do dźwigara, ramy, na której to platformie montuje się silnik korzystnie za pośrednictwem wspornika izolacyjnego oraz przekładnię odboczkową, wykonaną jako przekładnia zębata, przy czym platforma zawiera otwór do odprowadzania powietrza. Środki te umożliwiają w korzystny sposób przedmontaż i kontrolę kompletnego urządzenia napędowego jako jednolitego zespołu konstrukcyjnego, co upraszcza montaż końcowy i ostateczną kontrolę. Zastosowanie przekładni zębatej do wytworzenia przekładni odboczkowej nie tylko zapewnia przy tym niezawodne przenoszenie momentu obrotowego, lecz ponadto czyni zbędnym napinanie pasa, nieodzowne w przypadku stosowanych zazwyczaj pasowych przekładni odboczkowych. Dzięki temu uzyskuje się to, że obudowa nie musi być dostępna podczas pracy maszyny oraz, że ponadto nie trzeba zapewniać drogi napinania, co umożliwia zwartą budowę.

Korzystnie platforma montażowa zawiera wybranie odpływowe, umieszczone w obszarze dolnego obrzeża pokrywy i uchodzące korzystnie do sąsiedniego dźwigara ramy. W ten sposób zapewnione jest to, że powstającą wewnątrz obudowy rosę lub przenikającą do obudowy w nieszkodliwych ilościach wodę odprowadza się niezawodnie, korzystnie za pośrednictwem dźwigara ramy.

Do wytworzenia kanału do odprowadzania powietrza, łączącego się z otworem do odprowadzania powietrza, można przy tym wykorzystać w prosty sposób dźwigar ramy, przyjmujący platformę montażową. W tym celu otwór do odprowadzania powietrza może po prostu uchodzić do dźwigara ramy, przyjmującego platformę montażową i wykonanego jako kanał do odprowadzania powietrza, otwarty na swym dolnym końcu, a zamknięty ku górze.

Inne wykonanie, gdy dźwigar ramy nie ma wymaganego przekroju poprzecznego, może polegać na tym, że kanał do odprowadzania powietrza jest utworzony przez nasadzaną na platformę montażową od strony bębna osłonę, która w celu wytworzenia obudowy wystaje spod pokrywy, osadzanej przeciwległe na platformie montażowej.Wskutek tego dolnego wystawania uzyskuje się w prosty sposób znajdującą się od strony ujścia zmianę kierunku kanału do odprowadzania powietrza.

W celu osiągnięcia szczególnie dużej niezawodności, można zaopatrzyć nasadzaną osłonę w łamacze strumienia wykonane jako żebra.

Korzystnie platforma montażowa zawiera biegnący przynajmniej częściowo dookoła kołnierz obrzeżny, wchodzący w żłobek pokrywy, biegnący przynajmniej częściowo dookoła zwężającej się korzystnie do wewnątrz i zaopatrzonej w pasek uszczelniający.

Korzystnie zespół łącznikowo-wtyczkowy, umieszczony w obejmującym korzystnie silnik wgłębieniu pokrywy, można wykonać jako oddzielny element konstrukcyjny, który jest zaopatrzony korzystnie w zęby ustalające, zachodzące za obrzeże przyporządkowanego wybrania pokrywy, oraz zawiera okalający element uszczelniający. Ponieważ zespół łącznikowo-wtyczkowy jest wykonany jako oddzielny element konstrukcyjny, przeto należy wymieniać każdorazozo jedynie ten element, w celu uzyskania zgodności z przepisami narodowymi. Zęby ustalające, przewidziane jako elementy przytrzymujące, umożliwiają nie tylko prosty montaż, lecz również zapewniają niezawodny wszechstronny docisk, a tym samym dobre uszczelnienie.

167 612

Na platformie montażowej można także zamocować korzystnie elektryczny element sprzęgający, połączony przewodami z silnikiem i umieszczony zwłaszcza w obszarze, obejmującym silnik, który to element sprzęgający można doprowadzać do połączenia wtykowego z elementem sprzęgającym, zamocowanym na pokrywie i połączonym przewodowo z zespołem łącznikowowtyczkowym. Środki te zapewniają to, że silnik pozostaje niezawodnie w stanie beznapięciowym po zdjęciu pokrywy. Jednocześnie wymienione środki umożliwiają prosty przedmontaż całego zespołu napędowego pomimo umieszczenia zespołu łącznikowo-wtyczkowego na obudowie, obejmującej całe urządzenie napędowe.

Rozwiązanie zostanie bliżej przedstawione w przykładach wykonania uwidocznionych na rysunku, którego fig. 1 przedstawia mieszarkę do materiałów budowlanych w widoku częściowym, z przekrojem pionowym urządzenia napędowego, fig. 2 - układ według fig. 1 podczas montażu końcowego, fig. 3 - wspornik izolacyjny, przyporządkowany silnikowi, w widoku powiększonym, fig. 4 - połączone z pokrywą obrzeże platformy montażowej w przekroju i w widoku częściowym, fig. 5 - odmianę kanału zasysającego według fig. 1 w odpowiednim ujęciu, fig. 6 -odmianę elementu do prowadzenia powietrza chłodzącego według fig. 1 w odpowiednim ujęciu, fig. 7 - odmianę kanału do odprowadzania powietrza według fig. 1 w odpowiednim ujęciu, fig. 8 -osłonę nasadzaną, ograniczającą kanał do odprowadzania powietrza, w widoku z platformy montażowej, fig. 9 zespół łącznikowo-wtyczkowy, osadzony na pokrywie, w przekroju i widoku częściowym a fig. 10pokrywę, zaopatrzoną w zespół łącznikowo-wtyczkowy prądu trójfazowego, w widoku perspektywicznym.

Zasadnicza konstrukcja i sposób działania mieszarek do materiałów budowlanych są znane jako takie i nie wymagają w związku z tym bliższego objaśnienia. Mieszarka do materiałów budowlanych, przedstawiona na fig. 1, składa się z bębna mieszalnego 2, zaopatrzonego w obiegający wieniec zębaty 1. Bęben jest osadzony za pomocą czopa głównego 3 na kabłąku 4, obejmującym go częściowo poprzecznie względem wieńca zębatego 1. Kabłąk ten jest z kolei osadzony wychylnie dokoła poziomej w przybliżeniu osi na przejezdnej na ogół ramie 5, która ma w tym celu dwa dźwigary pionowe 6, z których uwidoczniony jest jedynie dźwigar, położony od strony napędu.

Z wieńcem zębatym 1 bębna 2 współpracuje napędowe koło zębate 7, które jest osadzone na wale napędowym 8, ustawionym współosiowo z osią wychylania kabłąka 4 i napędzanym za pomocą silnika napędowego 9, w postaci silnika elektrycznego, za pośrednictwem przekładni odboczkowej. Przekładnia odboczkowa składa się z koła zębatego 10, osadzonego na czopie końcowym wału silnika napędowego 9, oraz z koła zębatego 11, osadzonego na wale napędowym 8 i zazębiającego się z kołem zębatym 10. W związku z tym powstaje odboczkowa przekładnia zębata, zapewniająca bezpoślizgowe przenoszenie momentu obrotowego przy dużej swobodzie doglądu. W celu odizolowania ochronnego ramy mieszarki itd., jeden element przekładni odboczkowej - tu większe koło zębate 11 - jest wykonane z materiału izolacyjnego.

Do osadzenia całego urządzenia napędowego przeznaczona jest utworzona przez płytowy element konstrukcyjny platforma montażowa, która przylega do zewnętrznego boku dźwigara 6 ramy, położonego od strony napędu, oraz jest przez niego podpierana. Silnik napędowy, mający postać silnika elektrycznego jest osadzony na platformie montażowej 12 ze wstawieniem między nie - dla uzyskania izolacji ochronnej - wspornika izolacyjnego 13 wykonanego z materiału izolacyjnego i uformowanego w kształcie litery V, w celu zapewnienia niezawodnego podparcia trójpunktowego. Na platformie montażowej 12 zamocowana jest ponadto rura łożyskowa 14, w której ułożyskowany jest wał napędowy 8. Rurę łożyskową 14, zamocowaną jednym końcem na platformie montażowej 12, podpiera się dodatkowo na tejże platformie za pomocą wspornika 15, wysięgającego od strony bębna. Wspornik 15 służy jednocześnie do osadzania platformy montażowej 12 na przyporządkowanym jej dźwigarze 6 ramy. W tym celu wspornik 15 jest tak rozwiązany, że może być nasadzany od góry na górny koniec dźwigara 6 ramy. W przedstawionym przykładzie wykonania wspornik 15 jest wykonany jako zamocowany na platformie montażowej 12 kabłąk w kształcie litery U, który jest zaopatrzony na swym dolnym końcu w wybrania karbopodobne, które współpracują z wystającymi z boku blokadami dźwigara 6 ramy, jak to jest uwidocznione w punkcie 16.

167 612

Ί

Na zewnętrznym obwodzie wystającego poza wspornik 15 odcinka nieruchomej rury łożyskowej 14 jest osadzony wychylnie położony od strony napędu koniec kabłąka 4, przyjmującego bęben mieszalny 2. W tym celu przewidziany jest kozioł łożyskowy, przez który przechodzi rura łożyskowa 14, mający tu postać nakładki wsporczej 4a, zabezpieczonej z boku przez pierścienie rozprężne i połączonej śrubami z sąsiadującym z nią końcem kabłąka. Ze zrozumiałych względów byłyby możliwe również inne rodzaje ułożyskowania wychylnego, np. w postaci otwartej z jednej strony obejmy, która jest zamykana za'pomocą wstawianego klocka lub za pomocą kołków, łączących ze sobą jej ramiona.

Całe urządzenie napędowe - tu łącznie z kozłem łożyskowym, osadzonym na rurze łożyskowej 14 - można wytwarzać jako montowany wstępnie na platformie montażowej 12 zespół konstrukcyjny 17, który zawiesza się podczas montażu końcowego na przyporządkowanym mu dźwigarze 6 ramy, jak to jest uwidocznione najwyraźniej na fig. 2. Wspornik 15 zamocowany na platformie montażowej 12, doprowadza się przy tym do uwidocznionego na fig. 1 stanu współpracy nasadowej z dźwigarem 6 ramy lub jego bocznymi blokadami. Wreszcie cały zespół konstrukcyjny zabezpiecza się przed uniesieniem za pomocą śruby zabezpieczającej 18, przechodzącej przez platformę montażową 12 i unieruchomionej na dźwigarze 6 ramy. Po doprowadzeniu wymienionego zespołu konstrukcyjnego do właściwego położenia w opisany sposób można zmontować bezpośrednio potem kabłąk 4, który osadza się od strony napędu na nieruchomej rurze łożyskowej 14, należącej do zespołu konstrukcyjnego 17. Stosownie do tego kabłąk 4 i bęben 2 są uwidocznione na fig. 1 liniami kreskowymi.

Jak to jest najwyraźniej uwidocznione na fig. 3, wspornik izolacyjny 13 ma konfigurację w kształcie litery V i jest połączony z platformą montażową 12 za pomocą śrub 19 w obszarze górnych końców obu jego ramion. Z drugiej strony wspornik izolacyjny 13 jest połączony z silnikiem 9 za pomocą dalszych śrub 20, nie dotykających platformy montażowej 12. Wspornik izolacyjny 13 jest zaopatrzony w kozły wsporcze, przez które przechodzą śruby 19 i które przylegają do platformy montażowej 12. Aby osiągnąć niezawodne podparcie trójpunktowe, wspornik izolacyjny 13 jest zaopatrzony również w obszarze swego dolnego ostrza w przylegający do platformy montażowej 12 kozioł wsporczy, który nie jest jednak połączony kołkami z platformą montażową 12. Uzyskane podparcie trójpunktowe daje wysoki stopień zabezpieczenia silnika 9 przed przechyłem.

Aby móc zmieniać odstęp osi pomiędzy wałem napędowym 8 a wałem 21 silnika, jak to jest niezbędne, np. w przypadku zmiany przełożenia redukcyjnego przekładni odboczkowej, wspornik izolacyjny 13 wychyla się w całości dokoła śruby przytrzymującej 19. Każdorazowo innej śrubie przytrzymującej można przyporządkować szereg położonych od strony wspornika otworów przepustowych 22, które można na przemian dobierać. W przykładzie, przedstawionym na fig. 3, przewidziane są dwa przesunięte względem siebie otwory przepustowe 22, położone od strony wspornika. Jednocześnie platforma montażowa 12 ma dwa otwory nagwintowane 23, przyporządkowane otworom 22, lecz przesunięte wzajemnie o inny odcinek. Każdorazowo wykorzystuje się jeden otwór przepustowy 22 i jeden otwór nagwintowany 23, tak iż wynika stąd duża liczba możliwych ustawień.

Jak to uwidoczniono poglądowo na fig. 4, platforma montażowa 12 jest zaopatrzona w obiegający kołnierz obrzeżny 24, zwiększający sztywność platformy 12. Jak to wynika z fig. 1 i 2, obiegający kołnierz obrzeżny 24 jest przerwany jedynie w obszarze dolnego obrzeża, w celu utworzenia nakładki, przyporządkowanej śrubie zabezpieczającej 18. Kołnierz obrzeżny 24 służy jednocześnie jako obsada pokrywy 25, która otacza całe urządzenie napędowe wraz z silnikiem 9 i przekładnią odboczkową 10,11, jak to jest dalej uwidocznione poglądowo na fig. 1 i 2. Ta pokrywa 25 może mieć postać wykonanego z tworzywa sztucznego metodą wtryskową lub glębokotłoczną wyrobu. Pokrywa 25 jest uszczelniona względem kołnierza obrzeżnego 24. W tym celu pokrywa 25 jest zaopatrzona - jak to jest uwidocznione na fig. 4 - w obiegający dokoła, zwężający się do wewnątrz rowek obrzeżny 26, w który wchodzi kołnierz obrzeżny 24. W obszarze dna rowka przewidziany jest wtryśnięty lub - jak uwidoczniono - wstawiony pasek uszczelniający 27.

W celu zamocowania pokrywy 25 na platformie montażowej 12, ta ostatnia jest zaopatrzona w nagwintowane otwory, w postaci wprasowanych nakrętek rowkowych 28, w które wkręca się śruby przytrzymujące, przechodzące przez pokrywę. W celu zapewnienia niezawodnego osadzania, pokrywa 25 jest zaopatrzona w uformowane, przylegające do platformy montażowj 12 kopułki

167 612 wsporcze, przez które przechodzą śruby przytrzymujące i które mogą być w praktyce wykonane jako wystające poza obrzeże pokrywy dalsze prowadzenie ścianki korytek montażowych 30, przyporządkowanych śrubom przytrzymującym. W celu zapewnienia niezawodnego przylegania pokrywy 25 wzdłuż jej całego obwodu do platformy montażowej 12, bok przylegający jest wybrzuszony w obszarze pomiędzy środkami przytrzymującymi, umieszczonymi z reguły w narożach, jak to jest uwidocznione na fig. 4 w punkcie 31.

Pokrywa 25 oraz platforma montażowa 12, zamykająca ją od strony bębna, tworzą w praktyce zamkniętą obudowę dla całego urządzenia napędowego, które przy nasadzonej pokrywie nie jest już od zewnątrz dostępna lub osiągalna. Silnik, umieszczony wewnątrz pokrywy 25, jest chłodzony powietrzem, zasysanym z zewnątrz. W tym celu silnik 9 jest zaopatrzony w wirnik 32 wentylatora, osadzony na wystającym do tyłu czopie jego wału 21. Wirnik ten jest zamknięty w kierunku silnika 9 i wykonany w przybliżeniu w postaci talerza z nasadzonymi łopatkami wentylatora. Powietrze, przenoszone przez wirnik 32 wentylatora, jest zasysane poprzez otwór zasysający 33, przewidziany w obszarze przeciwległej względem platformy montażowej 12 tylnej powierzchni pokrywy 25, oraz odprowadzane poprzez otwór 34 do odprowadzania powietrza, przewidziany w obszarze platformy montażowej 12, jak to jest uwidocznione na fig. 1 za pomocą strzałek. Konstrukcja według wynalazku, zaopatrzona w stosunkowo dużą pokrywę 25, zawierającą otwór zasysający, umożliwia przy tym również duże przekroje poprzeczne przepływu, a tym samym bardzo dobre chłodzenie silnika.

Przed otworem zasysającym 33 umieszczony jest zmieniający wielokrotnie kierunek kanał zasysający 35, wykonany tu jako kanał pierścieniowy, współśrodkowy względem otworu zasysającego. Wielokrotna zmiana kierunku kanału zasysającego 35 daje wyśmienite zabezpieczenie przed dotykiem i bryzgami wodnymi. Dla wytworzenia kanału zasysającego 35 przewidzianajest otwarta do tylu zatoka 36 zawierającej otwór zasysający 33 tylnej ścianki pokrywy 25. W otwartej do tyłu komorze, utworzonej przez zatokę 36, przewidziane są współśrodkowe względem otworu zasysającego 33 elementy zmieniające, z których co najmniej jeden zakrywa z nadmiarem otwór zasysający 33. W przedstawionym przykładzie wykonania przewidziany jest do tego celu rozszerzający się do tyłu lej 37, który łączy się z otworem zasysającym 33 i jest obejmowany przez otwarty do wewnątrz garnek 38, którego dno jest w pewnym sensie powiązane z tylnym obrzeżem wgłębienia 36. Dzięki tym zmieniającym elementom uzyskuje się pożądaną, wielokrotną zmianę kierunku pierścieniowego kanału zasysającego 35, jak to jest uwidocznione za pomocą strzałki 39.

Płaszcz garnka 38, obejmujący lej 37, rozszerza się stożkowo ku swemu obrzeżu, a zatem przeciwbieżnie względem leja 37. Podobnie obiegająca dokoła ścianka wgłębienia 36 rozszerza się stożkowo do zewnątrz. Pierścieniowy kanał zasysający 35 jest zatem ograniczony przez szereg przeciwbieżnie stożkowych elementów, co zapewnia niezawodne załamywanie strumieni wodnych, skierowanych do kanału zasysającego 35, a jednocześnie gwarantuje, że dzięki temu woda może odpływać na zewnątrz, jak to jest uwidocznione za pomocą strzałki 40. Możliwe jest zatem przepłukiwanie kanału zasysającego 35 tak, iż ten ostatni może być utrzymywany w stanie otwartym nawet w przypadku trudnych warunków pracy.

Lej 37 może być uformowany na zawierającej otwór zasysający 33 tylnej ściance pokrywy 25. W przedstawionym przykładzie wykonania lej 37 jest wykonany jako oddzielny element konstrukcyjny i jest wstawiony w odpowiednie wybranie w ściance, co ułatwia wytwarzanie i dopuszcza swobodę wyboru materiału. To samo dotyczy garnka 38. W przedstawionym przykładzie lej 37 i garnek 38 są dlatego ześrubowane z dnem wgłębienia 36, zawierającym otwór zasysający 33. W tym celu garnek 38 jest zaopatrzony w szereg rozłożonych równomiernie na jego obwodzie czopów 41, które wchodzą w tuleję 42, przewidziane w obszarze obwodu zewnętrznego leja 37, i przez które przechodzą śruby 43, zaznaczone jedynie za pomocą ich linii środkowych. Garnek 38 i lej 37 są zatem przytrzymywane za pomocą tych samych elementów mocujących.

W przedstawionym na fig. 5 rozwiązaniu kanału zasysającego 35, alternatywnym względem przedstawionego na fig. 1, wgłębienie 36 pokrywy 25 jest zamknięte za pomocą pokrywy rusztowej 44, połączonej z tylnym obrzeżem wgłębienia. Pokrywa 44 jest zaopatrzona w biegnący dokoła wieniec 45 z podobnymi do rusztowin pasami, który obejmuje skierowane na zewnątrz obrzeże talerza rozpryskowego 46, zakrywającego z nadmiarem otwór zasysający 33. Średnica talerza rozpryskowego 46 jest zatem większa od średnicy otworu zasysającego 33, który jest tu bez leja.

167 612

Pokrywa rusztowa 44 daje we współdziałaniu z talerzem rozpryskowym 46 szczególnie dobre działanie załamujące. Wskutek ukazanego stosunku średnic wieńca 45, talerza rozpryskowego 46 i otworu zasysającego 33 uzyskuje się pożądaną wielokrotną - tu trzykrotną - zmianą kierunku kanału zasysającego 35.

Z drugiej strony woda, przenikająca aż do talerza rozpryskowego 46, nie może odpływać na zewnątrz wskutek biegnącego dokoła wieńca 45 pokrywy rusztowej 44. W związku z tym w obszarze spodniej powierzchni obwodu wgłębienia 36 przewidziany jest otwór odpływowy 47, przez który przenikająca woda jest prowadzona do przestrzeni wewnętrznej osłony, z której może ona odpłynąć poprzez wybranie odpływowe 48, przewidziane w platformie montażowej 12 w obszarze dolnego obrzeża pokrywy 25, jak to jest uwidocznione za pomocą strzałki 49. Dolny obszar jest stosownie do tego wykonany ze spadkiem w kierunku wybrania odpływowego 48, co uzyskuje się automatycznie za pomocą pochylenia odlewniczego. Wybranie odpływowe 48 znajduje się w obszarze dźwigara 6 ramy, który jest zaopatrzony w odpowiadające mu wybranie tak, iż woda może odpływać w dół poprzez z reguły rurowy dźwigar 6 ramy. U dołu dźwigar 6 ramy, tworzący tu kanał odpływowy, jest z reguły otwarty. Poprzez wymienione wybranie odpływowe 48 może ze zrozumiałych względów odpływać także rosa, powstająca wewnątrz pokrywy 25, lub woda, przenikająca w inny sposób w nieszkodliwej ilości, np. - co jest zresztą bardzo nieprawdopodobne - krople wodne, porywane przez zasysane powietrze i wychwytywane na zamkniętym wirniku 32 wentylatora. Z tego powodu wybranie odpływowe tego rodzaju może być korzystne również w wykonaniu według fig. 1, jak to jest oznaczone liczbami 48 lub 49 na tej figurze. Wykonania według fig. 1 i 5 mogą wówczas pokrywać się.

Powietrze, zassane poprzez otwór zasysający 33, jest prowadzone wzdłuż silnika 9, w celu zapewnienia jego dobrego chłodzenia. W tym celu można przewidzieć otwarty do wewnątrz element do prowadzenia powietrza, łączący się z otworem zasysającym 33. W wykonaniu według fig. 1 ten element do prowadzenia powietrza jest ukształtowany jako klosz 50, obejmujący z odstępem silnik 9. Może on być uformowany na ściance pokrywy 25, zawierającej otwór zasysający 33. W przedstawionym przykładzie wykonania klosz 50 jest wykonany jako osadzany element konstrukcyjny, co umożliwia łatwe magazynowanie i dopuszcza swobodę w wyborze materiału. Klosz 50 może stosownie do tego wytwarzać ze stosunkowo taniego materiału wielokrotnego użycia, natomiast na pokrywę 25 należy użyć wartościowy materiał, odporny na udary. Do zamocowania klosza 50 można przy tym stosować śruby 43, przewidziane już do przytwierdzenia elementów zmieniających. W celu uzyskania wewnętrznego usztywnienia pokrywy 25, klosz 50 można zaopatrzyć w żebra 51, umieszczone w obszarze jego obwodu zewnętrznego i przylegające do powierzchni wewnętrznej pokrywy, które to żebra mogą służyć również jako ograniczniki przy wstawianiu szeregu kloszów jeden w drugi.

W przypadku odpowiedniego wykonania dolnego obszaru pokrywy 25 może wystarczać, jeśli element do prowadzenia powietrza obejmuje silnik jedynie od góry, jak to jest uwidocznione na fig. 6. Element do prowadzenia powietrza jest przy tym wykonany jako półklosz 52, uformowany na zawierający otwór zasysający 33 na dnie wgłębienia 36. Uformowany półklosz 52 może wchodzić swymi ściankami bocznymi w ścianki boczne pokrywy 25 tak, iż uzyskuje się automatycznie wewnętrzne usztywnienie poprzeczne tej ostatniej. Ze zrozumiałych względów byłoby jednak również możliwe wykonanie półklosza tego rodzaju jako elementu, wstawianego w opisany powyżej sposób.

Jak to już powyżej wspomniano, powietrze chłodzące wypływa przez otwór 34 do odprowadzania powietrza, przewidziany w obszarze platformy montażowej 12, z przestrzeni wewnętrznej obudowy, utworzonej przez pokrywę 25 i platformę montażową 12, jak to jest uwidocznione na fig. 1 i 7 za pomocą strzałki 53. W wykonaniu według fig. 7 otwór 34 do odprowadzania powietrza znajduje się w obszarze dźwigara 6 ramy, który jest zaopatrzony w wybranie 54, doprowadzane w ten sposób do zakrycia. Powietrze chłodzące, wypływające wzdłuż strzałki 53, dopływa stosownie do tego do wykonanego jako rura dźwigara 6 ramy, który działa tu zatem jako kanał 55 do odprowadzania powietrza, łączący się z otworem 34 do odprowadzania powietrza. Dźwigar 6 ramy jest otwarty na swym dolnym końcu tak, iż powietrze chłodzące może wypływać w dół. W wykonaniu tym należy jedynie zadbać o to, aby dźwigar 6 ramy miał dostateczny przepływowy

167 612 przekrój poprzeczny i był zamknięty od góry. Zamknięcie to uzyskuje się w przykładzie, przedstawionym na fig. 7, za pomocą przymocowanego do platformy montażowej 12 wspornika 15 do osadzenia rury łożyskowej 14, który jest tu wykonany jako element odlany, zaopatrzony w czop nasadowy.

W przykładzie, przedstawionym na fig. 1, otwór 34 do odprowadzania powietrza jest przewidziany w górnym obszarze obrzeżnym platformy montażowej 12 poza dźwigarem 6 ramy. Ten otwór 34 do odprowadzania powietrza jest umieszczony również tu przed kanałem 55 do odprowadzania powietrza, który przeciwdziała bezpośredniemu dostępowi od zewnątrz do przestrzeni wewnętrznej obudowy, mieszczącej urządzenie napędowe, a zatem daje pożądane zabezpieczenie przed bryzgami wodnymi i dotykiem. Dzięki przewidzianemu tu kanałowi 55 do odprowadzania powietrza powietrze chłodzące, wypływające przez otwór 53 do odprowadzania powietrza, zostaje skierowane w dół i tu wydmuchane do tyłu poniżej pokrywy 25 przy ponownej zmianie kierunku, jak to jest uwidocznione za pomocą strzałki 56. W tym celu przewidziana jest osłona 57, nasadzona na tę stronę platformy montażowej 12, która jest odwrócona od pokrywy 25, przy czym osłona 57 sięga w dół niżej, niż pokrywa 25 tak, iż powstają dwa ujściowe przekroje poprzeczne 58, położone z boku dźwigara 6 ramy, którego górny obszar wchodzi w nasadzaną osłonę 57, oraz zwrócone do tyłu.

W celu zwiększenia niezawodności, w kanale 55 do odprowadzania powietrza, ograniczonym przez nasadzaną osłonę 57, zastosowano łamacze strumienia 59. Mają one tu po prostu postać żeber, uformowanych wewnątrz na nasadzanej osłonie 57 i mogących mieć wężykowaty przebieg, jak to uwidoczniono na fig. 8. W przedstawionym przykładzie łamacze strumienia 59 mają dodatkowo szereg przesuniętych w bok względem siebie odcinków 59a i 59b, co zwiększa działanie załamujące. Z tego względu jest niemożliwe, aby strumienie wodne, wchodzące przez wydmuchowy przekrój poprzeczny 58, mogły wstępować ku górze. W przykładzie, przedstawionym na fig. 7, jest to już uniemożliwione dzięki temu, że kanał 55 do odprowadzania powietrza, utworzony przez dźwigar 6 ramy, sięga stosunkowo nisko w dół, tak że są niezbędne dodatkowe urządzenia załamujące. Osłonę nasadzaną 57 można osadzić na platformie montażowej 12 bez specjalnych uszczelnień i połączyć z nią śrubami. Aby jednak odprowadzać w sposób niezawodny przenikające ewentualnie krople wodne, można przewidzieć w obszarze górnego i dolnego obrzeża otworu 34 do odprowadzania powietrza przeciwbieżne okapniki 74.

Jak to wynika ponadto z fig. 1, pokrywa 25 ma cofnięcie powyżej silnika 9. Przewidziany w tym celu, stopniopodobny uskok 60 ścianki skraca w górnym obszarze pokrywy, mieszczącym jedynie koło zębate 11 i kondensator 75, odstęp pomiędzy platformą montażową a tylną ścianką pokrywy 25, co ma korzystny wpływ na osiąganą sztywność. Jednocześnie nisza, powstająca przez uskok 60 ścianki, daje miejsce do umieszczenia tam zespołu łącznikowo-wtyczkowego 61. Ten ostatni jest tu wykonany jako oddzielny element konstrukcyjny, który jest osadzany na pokrywie 25. Jak to wynika najwyraźniej z fig. 9, zespół łącznikowo-wtyczkowy 61 jest zaopatrzony w tym celu w kołnierz 62, wstawiany w odpowiednie wybranie w ściance pokrywy 25 i zaopatrzony w rozmieszczone równomiernie na obwodzie zęby ustalające 63, które wchodzi za obrzeże odpowiedniego wybrania w ściance. Przeciwległa względem zębów ustalających 63 opora jest utworzona przez kołnierz 64, uformowany na kołnierzu 62. Kołnierz 64 jest tu zaopatrzony w uformowaną powierzchnię uszczelniającą 65, która współpracuje z krawędzią uszczelniającą 66, przewidzianą od strony pokrywy. Możnaby wyobrazić soebie również odwrotny układ.

W wykonaniu trójfazowym w obszarze zespołu łącznikowo-wtyczkowego 61 niezbędny jest -jak to wynika najwyraźniej z fig. 10 - karb ustalający 67 dla zęba ustalającego 68 pokrywy 69 wtyczki. W tym celu górna ścianka pokrywy 25, biegnąca od stropniopodobnego uskoku 60 ścianki, przyporządkowanego zespołu łącznikowo-wtyczkowego 61 „jest tu zaopatrzona po prostu w żłobek 70, w który wchodzi skrócony względem niego palec 71, uformowany na zespole łącznikowo-wtyczkowego 61 tak, iż powstaje karb ustalający 67.

Jak to jest dalej uwidocznione na fig. 1, zespół łącznikowo-wtyczkowy 61, osadzony na pokrywie 25, jest połączony przewodowo z elektrycznym elementem sprzęgającym 72, umieszczonym na wewnętrznej powierzchni pokrywy w obszarze jej przedniego obrzeża. Na platformie montażowej 12 jest zamocowany element współpracujący 73, połączony przewodowo z silnikiem 9

167 612 lub z kondensatorem, przyporządkowanym temu ostatniemu. Przy nasadzaniu pokrywy 25 element sprzęgający 72 jest doprowadzany automatycznie do współpracy wtykowej z przyporządkowanym mu elementem współpracującym 73, wskutek czego wytwarza się połączenie elektryczne. Przez zdjęcie pokrywy 25 zostają również oddzielone od siebie obydwie części sprzęgane tak, iż pozostawiony luzem silnik jest pozbawiony automatycznie napięcia. Jednocześnie złącze wtykowe, przewidziane w obszarze połączenia przewodowego, ułatwia zastosowanie zespołu łącznikowowtyczkowego, osadzonego na pokrywie 25.

65

FIG.10

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (15)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mieszarka, zwłaszcza do materiałów budowlanych, z napędzanym bębnem, który to bęben napędzany jest za pomocą podpartego od strony ramy urządzenia napędowego, zawierającego chłodzony powietrzem silnik elektryczny, umieszczony w osłonie, zdejmowany od strony ramy, zaopatrzonej w otwór do zasysania powietrza i w otwór do odprowadzania powietrza oraz zawierającej zespół łącznikowo-wtyczkowy, który to silnik napędza za pośrednictwem przekładni odboczkowej wał napędowy, umieszczony współosiowo z osią wychylną kabłąka przyporządkowany bębnowi, znamienna tym, że osłona jest wykonana w postaci obudowy (12, 25) mieszczącej silnik (9) i przekładnię odboczkową (10,11), i której otwór (33) do zasysania powietrza łączy się ze zmieniającym wielokrotnie kierunek kanałem zasysającym (35) a otwór (34) do odprowadzania powietrza uchodzi do kanału odprowadzającego (55), kończącego się poza obudową i tworzącego blokadę dopływową.
2. 2. Mieszarka według zastrz. 1, znamienna tym, że kanał zasysający (35) jest wykonany jako wielokrotnie zmieniający kierunek, współśrodkowy względem otworu zasysającego (33) kanał pierścieniowy, który jest umieszczony w otwartej na zewnątrz zatoce ściankowej (36) ścianki obudowy, zawierającej otwór zasysający (33), oraz jest odchylony za pomocą co najmniej jednej zmieniającej kierunek wkładki, współśrodkowej względem otworu zasysającego (33).
3. 3. Mieszarka według zastrz. 2, znamienna tym, że do otworu zasysającego (33) przylega rozszerzający się na zewnątrz lej (37) objęty przez garnek (38), skierowanym swym płaszczem do wewnątrz, przy czym lej (37) i garnek (38) są wykonane jako elementy konstrukcyjne, oddzielone od obudowy, i połączone z obudową korzystnie rozłącznie.
4. 4. Mieszarka według zastrz. 1 lub 3, znamienna tym, że zatoka ściankowa (36) ścianki obudowy jest zaopatrzona w pokrywę rusztową (44), łączącą się korzystnie z jej obrzeżem, oraz że otwór zasysający (33) jest objęty przez współśrodkowy względem niego i mający skierowane na zewnątrz obrzeże, talerz rozpryskowy (46), którego obrzeże jest objęte przez biegnący dokoła wieniec (45) pokrywy rusztowej (44).
5. 5. Mieszarka według zastrz. 4, znamienna tym, że do otworu zasysającego (33) przelega otwarty do wewnątrz element do prowadzenia powietrza (klosz 50, półklosz 52), obejmujący przynajmniej częściowo silnik (9).
6. 6. Mieszarka według zastrz. 1, znamienna tym, że silnik (9) jest zaopatrzony w zwrócony ku otworowi zasysającemu (33) wirnik (32) wentylatora, zamknięty od strony silnika.
7. 7. Mieszarka według zastrz. 1, znamienna tym, że obudowa, zawierająca otwartą od strony bębna pokrywę (25), jest zamykana od strony bębna przez przyjmującą pokrywę (25), ustalaną na dźwigarze (6) ramy platformę montażową (12), na której montowany jest silnik (9), korzystnie za pomocą wspornika izolacyjnego (13), oraz przekładnia odboczkową (10, 11), wykonana korzystnie jako przekładnia zębata, przy czym platforma (12) ma otwór (34) do odprowadzania powietrza.
8. 8. Mieszarka według zastrz. 7, znamienna tym, że na platformie montażowej (12) zamocowana jest rura łożyskowa (14), podpierana przez korzystnie zawieszany wspornik (15), ustalany na dźwigarze (6) ramy, przez którą to rurę przechodzi wał napędowy (8) i na której osadzony jest położony od strony napędu koniec kabłąka.
9. 9. Mieszarka według zastrz. 7 lub 8, znamienna tym, że platforma montażowa (12) zawiera w swym dolnym obszarze wybranie odpływowe (48), uchodzące do przyjmującego ją, otwartego u dołu dźwigara (6) ramy.
10. 10. Mieszarka wedłwg zastrz. 7 lub 8, znamienna tym, że otwór (34) do odprowadzania powietrza uchodzi do przyjmującego platformę montażową (12) dźwigara (6) ramy, który jest wykonany jako kanał (55) do odprowadzania powietrza, otwarty na swym dolnym końcu, natomiast zamknięty u góry.

    167 612
11. 11. Mieszarka według zastrz. 9, znamienna tym, że kanał (55) do odprowadzania powietrza jest utworzony przez osłonę (57), nasadzaną od strony bębna na platformę montażową (12) i zaopatrzoną korzystnie w mające postać żeber, łamacze strumienia (59), która to osłona wystaje w dół poza pokrywę (25), ustalaną przeciwległe do niej na platformie montażowej (12), dla utworzenia obudowy.
12. 12. Mieszarka według zastrz. 7, znamienna tym, że platforma montażowa (12) zawiera biegnący przynajmniej częściowo dokoła kołnierz obrzeżny (24), wchodzący w żłobek pokrywy (25), biegnący przynajmniej częściowo dokoła, zwężający się korzystnie do wewnątrz i zaopatrzony w pasek uszczelniający (27).
13. 13. Mieszarka według zastrz. 7, znamienna tym, że na platformie montażowej (12) zamocowany jest korzystnie za pomocą rozłącznych elementów mocujących mający korzystnie kształt litery V, wykonany z materiału izolacyjnego i podtrzymujący silnik (9), wspornik izolacyjny (13), na którym silnik (9) jest unieruchomiony za pomocą oddzielnych elementów mocujących i który jest osadzony wychylnie w obszarze jednego końca, natomiast w obszarze drugiego końca jest zaopatrzony w dwa przesunięte wzajemnie i współpracujące na przemian elementy przyłączeniowe (22), którym przyporządkowane są nierówno przesunięte elementy przyłączeniowe (23) platformy montażowej (12).
14. 14. Mieszarka według zastrz. 1, znamienna tym, że obudowa (25) ma stopniopodobny uskok (60), w którym jest umieszczony zespół łącznikowo-wtyczkowy silnika (9) wykonany jako oddzielny element konstrukcyjny, który jest zaopatrzony w zęby ustalające (63), wchodzące za obrzeże odpowiedniego wybrania pokrywy, oraz zawiera biegnący dokoła element uszczelniający (65), który współpracuje z elementem uszczelniającym (66), przewidzianym od strony pokrywy, przy czym korzystnie w obszarze górnej ścianki obudowy (25), biegnącej od stopniopodobnego cofnięcia (60) ścianki, przewidziany jest co najmniej jeden żłobek (70), w który wchodzi skrócony względem niego palec (71), uformowany na zespole łącznikowo-wtyczkowym (61).
15. 15. Mieszarka według zastrz. 7, znamienna tym, że na platformie montażowej (12) zamocowany jest elektryczny element sprzagający (73), połączony przewodowo z silnikiem (9) i umieszczony korzystnie w obszarze, obejmującym silnik (9), który to element sprzęgający współpracuje wtykowo z zamocowanym na pokrywie (25) elementem sprzęgającym (72), połączonym przewodowo z zespołem łącznikowo-wtyczkowym (61).