PL167710B1 - Sposób wytwarzania dodatku, zwłaszcza do materiałów smarnych, płynów obróbkowych i paliw - Google Patents

Abstract

]ipo^<^lb wytwarzanńa dodatku, zwłaszcza do materiałów smarnych, płynów obróbkowych i paliw na bazie cząsteczek koloidalnej dyspersyjnościmiedzi lub wanadu lub chromu lub kobaltu lub niklu lub ich tlenków albo ich kombinacji, znamienny tym, że do niezbędnej ilości cząsteczek koloidalnej dyspersyjności miedzi, wanadu lub chromu lub kobaltu lub niklu lub ich tlenków albo ich kombinacji dodaje się ciekły środek, korzystnie olej o małej lepkości tak, że na dwie wagowe części koloidalnych cząsteczek czystego metalu przypada jedna wagowa część ciekłego środka, przy czym składniki miesza się, po czym do tej mieszaniny dodaje się powierzchniowo aktywny środek, korzystnie kwas oleinowy tak, że na dwie wagowe części koloidalnych cząsteczek czystego metalu przypada jedna wagowa część ciekłego środka i od 0,8 do 1,5 wagowyh części powierzchniowo· aktywnego środka, mieszając składniki i następnie dodaje się ciekły środek do osiągnięcia takiego stosunku, że na dwie wagowe części koloidalnych cząsteczek czystego metalu przypadają dwie wagowe części ciekłego środka i od 0,8 do 1,5 wagowych części powierzchniowo aktywnego środka.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania dodatku, zwłaszcza do materiałów smarnych płynów obróbkowych i paliw, wytwarzany na bazie cząsteczek koloidalnej dyspersyjności miedzi lub wanadu lub chromu lub kobaltu lub niklu lub ich tlenków albo ich kombinacji.

Znane dodatki do materiałów smarnych zawierają najczęściej proszki cyny, miedzi, ołowiu, cynku lub innych metali, zawartość których polepsza właściwości eksploatacyjne plastycznych i ciekłych smarów, obniżając tarcie i zużycie współpracujących części, zwiększając równocześnie elektroprzewodność.

Znane są również dodatki do paliw mające właściwości przeciwdymieniowe, zmniejszające zawartość substancji szkodliwych w spalinach, szczególnie w silnikach wysokoprężnych.

Wadą znanych dodatków jest brak występowania równocześnie właściwości przeciwtarciowych w powiązaniu z właściwościami przeciwdymieniowymi.

Znany jest również dodatek do paliw, który zawiera tlenki żelaza dokładnie wymieszane z paliwem. Korzystna zawartość tlenków żelaza w paliwie wynosi od 0,01 do 0,1% masy paliwa, co pozwala na obniżenie powstawania sadzy o 21 %, jednakże przeciwdymieniowe właściwości tego dodatku są niewielkie a wadą jest brak właściwości przeciwślizgowych, co ma wpływ na ograniczenie szerokiego jego stosowania.

Celem wynalazku jest opracowanie technologii wytwarzania dodatku, zwłaszcza do materiałów smarnych, płynów obróbkowych i paliw oraz określenie procentowej zawartości dodatku, zwłaszcza w materiałach smarnych, płynach obróbkowych i paliwach, zwiększającego trwałość i długowieczność współpracujących części, przez wytworzenie się cienkiej, nieutleniającej się warstwy pomiędzy trącymi się powierzchniami przy jednoczesnej dużej redukcji współczynnika tarcia.

Sposób wytwarzania dodatku, zwłaszcza do materiałów smarnych, płynów obróbkowych i paliw na bazie cząsteczek koloidalnej dyspersyjności miedzi lub wanadu lub chromu lub kobaltu lub niklu lub ich tlenków albo ich kombinacji, według wynalazku, polega na tym, że do niezbędnej ilości cząsteczek koloidalnej dyspersyjności miedzi lub wanadu lub chromu lub kobaltu lub niklu lub ich tlenków albo ich kombinacji dodaje się ciekły środek, korzystnie olej o małej lepkości, tak, że na dwie wagowe części koloidalnych cząsteczek czystego metalu przypada jedna wagowa część ciekłego środka, przy czym składniki miesza się, po czym do tej mieszaniny dodaje się powierzchniowo aktywny środek, korzystnie kwas oleinowy, tak, że na dwie wagowe części koloidalnych cząsteczek czystego metalu przypada jedna wagowa część ciekłego środka i od 0,8 do 1,5 wagowych

167 710 części powierzchniowo aktywnego środka, mieszając składniki i następnie dodaje się ciekły środek do osiągnięcia takiego stosunku, że na dwie wagowe części koloidalnych cząsteczek czystego metalu przypadają dwie wagowe części ciekłego środka i od 0,8 do 1,5 wagowych części powierzchniowo aktywnego środka.

Dodatek, zwłaszcza do materiałów smarnych, płynów obróbkowych i paliw na bazie cząsteczek koloidalnej dyspersyjności miedzi lub wanadu łub chromu lub kobaltu lub niklu lub ich tlenków albo ich kombinacji, według wynalazku, zawiera procentową koncentrację atomów lub jonów czystego metalu do całkowitej masy materiałów smarnych, płynów obróbkowych i paliw, która wynosi 1 X 10^_2 do 2,2 X 10^-4. Tak otrzymany dodatek dodawany jest do olejów przekładniowych, hydraulicznych i silnikowych przez co polepsza ich właściwości smarno-przeciwzużyciowe i tarciowe oraz parametry eksploatacyjne, w tym trybologiczne, powodując utworzenie prawie idealnego styku w układzie przestrzeni międzycząsteczkowych. Jedynym ograniczeniem stosowania dodatku jest wyłączenie jego stosowania do mechanizmów różnicowych o ograniczonym poślizgu i stosowania w tarciowych sprzęgłach mokrych.

Dodatek może być też dodawany do wszelkiego rodzaju chłodziw obróbczych i cieczy chłodząco-smarujących, na bazie produktów mineralnych oraz syntetycznych w ilości od 0,8% do 1,0% całkowitej objętości cieczy, stosowanych do obróbki skrawaniem stali nierdzewnych i kwasoodpornych, przez co zwiększa się znacznie trwałość narzędzi skrawających przy jednoczesnej poprawie gładkości obrabianych narzędzi.

- Zaletą dodatku według wynalazku jest to, iż powstała nieutleniająca się warstwa pomiędzy trącymi się powierzchniami podlega cięgłej odbudowie, dzięki stałemu przechodzeniu aktywnych cząstek zawartych w dodatku na powierzchnie trące, przez co następuje wyrównanie większości deformacji powierzchni.

Przykład . Przygotowuje się roztwór 34,5 g wodorotlenku sodowego w 600 ml wody, który poddaje się filtrowaniu oraz roztwór 100 g siarczanu miedziowego pięciowodnego w 400 ml wody, który również poddaje się filtrowaniu. Nagrzany do temperatury 100°C roztwór siarczanu miedziowego pięciowodnego dodaje się do roztworu wodorotlenku sodowego, a otrzymaną mieszaninę miesza się od 1 do 15 min. i wlewa do wody do osiągnięcia objętości od 2 do 31. Tak otrzymaną mieszaninę poddaje się dekantacji do całkowitego wydzielenia jonów SO 4, przy czym wydzielona woda nie powinna mętnieć w ciągu 2 godz. po dodaniu do niej chlorku baru. Do otrzymanego osadu tlenku miedziowego dodaje się ciekły środek, korzystnie olej o małej lepkości tak, że na dwie części wagowe tlenku miedziowego przypada jedna wagowa część ciekłego środka. Składniki te dokładnie miesza się, a do powstałej mieszaniny dodaje się powierzchniowo aktywny środek, korzystnie kwas oleinowy do osiągnięcia takiej proporcji, że na dwie części wagowe tlenku miedziowego przypada jedna wagowa część ciekłego środka i jedna wagowa część powierzchniowo aktywnego środka. Tak powstałą mieszaninę uzupełnia się ciekłym środkiem, nie przerywając mieszania, do osiągnięcia takiej jego zawartości, że na dwie części wagowe tlenku miedziowego przypadają dwie części wagowe ciekłego środka i jedna część wagowa powierzchniowo aktywnego środka.

W wyniku powyższego postępowania powstaje mieszanina cząsteczek koloidalnej dyspersyjności miedzi, którą dodaje się do materiałów smarnych, płynów obróbkowych i paliw tak, że procentowa koncentracja czystego metalu w dodatku do masy tych materiałów wynosi od 1 X 10~² do 2,2 X 10-4.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób wytwarzania dodatku, zwłaszcza do materiałów smarnych, płynów obróbkowych i paliw na bazie cząsteczek koloidalnej dyspersyjności miedzi lub wanadu lub chromu lub kobaltu lub niklu lub ich tlenków albo ich kombinacji,.znamienny tym, że do niezbędnej ilości cząsteczek koloidalnej dyspersyjności miedzi, wanadu lub chromu lub kobaltu lub niklu lub ich tlenków albo ich kombinacji dodaje się ciekły środek, korzystnie olej o małej lepkości tak, że na dwie wagowe części koloidalnych cząsteczek czystego metalu przypada jedna wagowa część ciekłego środka, przy czym składniki miesza się, po czym do tej mieszaniny dodaje się powierzchniowo aktywny środek, korzystnie kwas oleinowy tak, że na dwie wagowe części koloidalnych cząsteczek czystego metalu przypada jedna wagowa część ciekłego środka i od 0,8 do 1,5 wagowyh części powierzchniowo aktywnego środka, mieszając składniki i następnie dodaje się ciekły środek do osiągnięcia takiego stosunku, że na dwie wagowe części koloidalnych cząsteczek czystego metalu przypadają dwie wagowe części ciekłego środka i od 0,8 do 1,5 wagowych części powierzchniowo aktywnego środka.