PL168189B1 - Parasol wewnętrzny - Google Patents

Abstract

1. Parasol wewnętrzny, zawierający maszt, żebra i trzpień, znamienny tym, że maszt(1) mapostać tulei zakończonej kołnierzem (2), a wewnątrz masztu (1) umieszczony jest przesuwnie trzpień (10), zakończony koszyczkiem (9) mocującym końce części zewnętrznych (6b) żeber (6) i nasadzony na trzpień (10) wodzik (7) mocujący końce części wewnętrznych (6a) żeber (6), przy czym maszt (1) ma w górnej części (3) pionowe szczeliny (15), a kołnierz (2) ma osiowe wybrania wewnętrznej (4) i osiowe wybrania zewnętrzne (5), między którymi znajdują się mostki (14), zaś wybrania wewnętrzne (4) w kołnierzu (2) są przedłużeniem szczelin (15) pionowych w maszcie (1).

Description

Przedmiotem wynalazku jest parasol wewnętrzny.

Znany z polskiego opisu patentowego nr 42807 szkielet parasola charakteryzuje się tym, że na maszcie stałym zamocowane są żebra tworzące po rozłożeniu sWwSzż dla tkaniny. Końce żeber osadzone są w koronce umieszczonej na stałe na górnym końcu masztu, żebra wsparte są na podpórkach osadzonych w suwaku, który przesuwając się z dolnej części masztu do położenia górnego powoduje rozłożenie parasola.

Znany również z polskiego opisu patentowego nr 89061 parasol składany ma rozsuwany teleskopowo trzon z nasadką zamocowaną na stałe przy górnym końcu trzonu i wodzikiem osadzonym przesuwnie na tym trzonie oraz stelaż składający się z żeber głównych, żeber końcowych, wsporników i członów łączących.

Znane parasole charakteryzują się tym, że maszt jest elementem wewnętrznym, z żebra stanowią konstrukcję zewnętrzną.

Przedmiotem wynalazku jest parasol wewnętrzny, którego maszt ma postać WuSwś zakończonej kołnierzem, a wewnątrz masztu jest przesuwnie umieszczony trzpień, zakończony koszyczkiem mocującym końce części wewnętrznych żeber i nasadzony na trzpień wodzik, mocujący końce części zewnętrznych żeber, przy czym maszt ma w górnej części pionowe szczeliny, a kołnierz ma osiowe wybrania wewnętrzne i zewnętrzne, między którymi znajdują się mostki, zaś wybrania wewnętrzne w kołnierzu są przedłużeniem szczelin pionowych w maszcie. Części zewnętrzne żeber są dłuższe od części wewnętrznych. Części wewnętrzne żeber w pozycji złożonej parasola przechodzą w części zewnętrzne nad mostkami w kołnierzu masztu.

Zaletą wynalazku jest konstrukcja zapewniająca większą sztywność i większą wytrzymałość na wyginanie parasola pod wpływem wiatru.

Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia parasol w przekroju w widoku z boku w pozycji złożonej, fig. 2 kołnierz masztu w widoku z góry, a fig. 3 parasol w przekroju w widoku z boku po rozłożeniu.

Maszt 1 ma w górnej części 3 szczeliny pionowe 15 przechodzące w wewnętrzne wybrania 4 w kołnierzu 2, który jest zakończeniem masztu 1. Wewnątrz masztu 1 osadzone są żebra 6, przy czym końce części wewnętrznych 6a żeber 6 mocowane są do wodzika 7, a końce części zewnętrznych 6b żeber 6 mocowane są do koszyczka 9 w zakończeniu trzpienia 10. Między częściami wewnętrznymi 6a żeber 6 a częściami zewnętrznymi 6b żeber 6 w pozycji złożonej parasola

168 189 znajdują się mostki 14 kołnierza 2. Na trzpieniu 10 nasadzona jest sprężyna 11 wypychająca części zewnętrzne 6b żeber 6 w położenie otwarte poprzez podparcie na koszyczku 9 i dnie 8 wodzika 7. Otwarcie parasola polega na odblokowaniu trzpienia 10, który za pomocą sprężyny wypychającej 11 przesuwa wodzik 7 w położenie górne i wysuwa części wewnętrzne 6a żeber 6 poprzez szczeliny 15 w górnej części 3 masztu 1 i zewnętrzne wybrania 5 kołnierza 2 zewnętrzną stroną mostków 14 w początkowej fazie ruchu. Jednocześnie trzpień 10 za pomocą sprężyny 11 wypychającej uwalnia wodzik 7, który wysuwa w położenie górne z opóźnionym przesuwem w stosunku do trzpienia 10 części wewnętrzne 6a żeber 6. Części zewnętrzne 6b żeber 6 wysuwane trzpieniem 10 prowadzone są w wyższej części szczeliny 15 masztu 1 oraz wewnętrznymi wybraniami 4 kołnierza 2, czyli wewnętrzną stroną mostków 14, które są przedłużeniem szczelin 15 masztu 1. Części zewnętrzne 6b żeber 6 przybierają po rozłożeniu kształt szkieletu zewnętrznego czaszy 16, na której rozpięta jest tkanina mocowana do części zewnętrznych 6b żeber 6, przy czym naturalne rozkładanie i składanie żeber 6 następuje pod wpływem sprężystości materiału w zakresie jego strzałki ugięcia. Osiowe wybrania wewnętrzne 4 i zewnętrzne 5 w kołnierzu 2, między którymi powstają mostki 14, umożliwiają prawidłowe prowadzenie żeber 6.

Claims (3)

1. ZaStrZcŹc niS paterituwe

   1. Parasol wewnętrzny, zawierający maszt, żebra i trzpień, znamienny tyra, że maszt /1/ ma postać tulei zakończonej kołnierzem /2/, a wewnątrz masztu /1/ umieszczony jest przesuwnie trzpień /10/, zakończony koszyczkiem /9/ mocującym końce części zewnętrznych /6b/ żeber /6/ i nasadzony na trzpień /10/ wodzik /7/ mocujący końce części wewnętrznych /6a/ żeber /6/, przy czym maszt /1/ ma w górnej części /3/ pionowe szczeliny /15/, a kołnierz /2/ ma osiowe wybrania wewnętrzne /4/ i osiowe wybrania zewnętrzne /5/, między którymi znajdują się mostki /14/, zaś wybrania wewnętrzne /4/ w kołnierzu /2/ są przedłużeniem szczelin /15/ pionowych w maszcie /1/.
2. 2. Parasol wewnętrzny wedłgg zastrz, 1, znamienny ty m, że śzęści zęwnętrzne /6b/ żeber /6/ są dłuższe od części wewnętrznych /6a/ żeber /6/.
3. 3. Parasol wewnętrzny edłłg g ast^z . 1 , znamrnnny tym , że zęęśc i eennętrzne /6a/ żeber /6/ w pozycji zl^onni pasosaśa przechodn ą w cśęśni zewnęzrzne /6ś/ żeber /6/ nad mostkami /14/ w kołnierzu /2/ masztu /1/.