PL168614B1 - Zespól zamkniecia szyjki pojemnika PL - Google Patents

Abstract

1. Zespól zamkniecia szyjki pojemnika, w którym to z espole szyjka ma pierwszy gwint a zamkniecie ma dopel- niajacy drugi gwint tak, ze zamkniecie jest ruchome od po- lozenia calkowicie odlaczonego od szyjki do polozenia calkowicie zamknietego w wyniku obrotu zamkniecia wzgledem szyjki o kat 360° lub mniejszy, ponadto na szyj- ce lub zamknieciu znajduja sie przynajmniej dwa ogra- niczniki, a na drugim z tych elementów znajduja sie ele- menty zderzakowe, laczace sie ze wspomnianymi ogra- nicznikami dla utrzymania zam kniecia w polozeniu za- mknietym na szyjce, znam ienny tym , ze gwint (15) szyjki (14) i dopelniajacy gwint (24) zamkniecia (20) maja przy- najmniej trzy odcinki startowe gwintu, a ilosc elementów zderzakowych (28) jest wieksza niz ilosc ograniczników (17,18), przy czym przynajmniej dwa elementy zderzako- we (28) sa ustawione w polozeniu laczenia sie z przynaj- mniej dwoma ogranicznikami (17,18) blisko calkowicie zamknietego polozenia zamkniecia (20) obracanego w kie- runku polozenia zamkniecia z dowolnego z trzech lub wiecej polozen startowych, wyznaczonych przez trzy lub wiecej odcinki startowe gwintu, a przynajmniej jeden z pozostalych elementów zderzakowych (28) znajduje sie w polozeniu poza ogranicznikami (17,18) blisko calkowi- cie zamknietego polozenia zamkniecia (20). Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół zamknięcia szyjki pojemnika.

Pojemniki z zespołem zamknięcia szyjki są dobrze znane oraz mają szeroki zakres zastosowań. Przykładowo mogą one zawierać lekarstwa lub środki farmaceutyczne. Mogą one też zawierać napoje, takie jak woda nasycona lub nienasycona dwutlenkiem węgla, odmiany cola coli i podobne, albo wina lub napoje alkoholowe (na przykład gin lub whisky). Mogą one też zawierać benzynę, olej lub preparaty gospodarstwa domowego lub środki chemiczne, takie jak produkty do pielęgnacji włosów, detergenty, substancje bielące oraz podobne. Zespół według wynalazku może być zastosowany do wszystkich tych dziedzin użytkowania oraz ponadto do wielu innych.

Znany zespół zamknięcia szyjki pojemnika ma szyjkę, która ma pierwszy gwint a zamknięcie ma dopełniający drugi gwint tak, że zamknięcie jest ruchome od położenia całkowicie odłączonego od szyjki do położenia całkowicie zamkniętego w wyniku obrotu zamknięcia względem szyjki o kąt 360° lub mniejszy, ponadto na szyjce lub zamknięciu znajdują się przynajmniej dwa ograniczniki, a na drugim z tych elementów znajdują się elementy zderzakowe, łączące się ze wspomnianymi ogranicznikami dla utrzymania zamknięcia w położeniu zamkniętym na szyjce.

Tego rodzaju zespoły zamknięcia szyjki pojemnika wykazują wiele różnych wad. Na przykład, zamknięcia są trudne do obsługi dla osób szarszych lub ułomnych, ponieważ jest potrzebny dosyć duży moment obrotowy, a ponadto zamknięcie trzeba obracać o więcej niż jeden obrót względem pojemnika aby zdjąć zamknięcie, albo je ponownie nałożyć.

Jeśli pojemnik jest pojemnikiem do napojów, wówczas może być trudne dla użytkownika właściwe uszczelnienie zespołu zamknięcia. Z drugiej strony, użytkownik może nie dokręcić zamknięcia na pojemniku, przez co nie zapewni skutecznego uszczelnienia między pojemnikiem a zamknięciem, przez co napój nie zachowa swojej pierwotnej jakości. Napój nis4

168 614 koalkoholowy lub wino nie zachowają swojej świeżości, napój nasycany dwutlenkiem węgla, wino musujące lub szampan zatracą zdolność musowania, natomiast napoje alkoholowe odparowują. Z drugiej strony, jeśli użytkownik nadmiernie dokręcił zamknięcie, wówczas trudno jest je ponownie odkręcić.

Podobny problem związany ze szczelnością zespołu zamknięcia występuje również w przypadku pojemników do innych płynów. Jeśli użytkownik zbyt słabo dokręcił zamknięcie, wówczas płyn może odparować (na przykład benzyna), może wydzielać zapach lub szkodliwe opary (na przykład olej lub niektóre niebezpieczne środki chemiczne) lub staje się podatny na zanieczyszenie. Jeśli natomiast użytkownik nadmiernie dokręci zamknięcie, wówczas zamknięcie to będzie trudne do ponownego odkręcenia.

Zespół zamknięcia szyjki pojemnika, w którym to zespole szyjka ma pierwszy gwint a zamknięcie ma dopełniający drugi gwint tak, że zamknięcie jest ruchome od położenia całkowicie odłączonego od szyjki do położenia całkowicie zamkniętego w wyniku obrotu zamknięcia względem szyjki o kąt 360° lub mniejszy, ponadto na szyjce lub zamknięciu znajdują się przynajmniej dwa ograniczniki, a na drugim z tych elementów znajdują się elementy zderzakowe, łączące się ze wspomnianymi ogranicznikami dla utrzymania zamknięcia w położeniu zamkniętym na szyjce, według wynalazku charakteryzuje się tym, że gwint szyjki i dopełniający gwint zamknięcia mają przynajmniej trzy odcinki startowe gwintu, a ilość elementów zderzakowych jest większa niż ilość ograniczników, przy czym przynajmniej dwa elementy zderzakowe są ustawione w położeniu łączenia się z przynajmniej dwoma ogranicznikami blisko całkowicie zamkniętego położenia zamknięcia obracanego w kierunku położenia zamknięcia z dowolnego z trzech lub więcej położeń startowych, wyznaczonych przez trzy lub więcej odcinki startowe gwintu, a przynajmniej jeden z pozostałych elementów zderzakowych znajduje się w położeniu poza ogranicznikami blisko całkowicie zamkniętego położenia zamknięcia.

Gwint szyjki i dopełniający gwint zamknięcia korzystnie mają cztery lub więcej odcinków startowych, a szyjka i zamknięcie mają dwa ograniczniki i cztery elementy zderzakowe.

Dwa ograniczniki korzystnie są oddzielone kątowo o 180°, a cztery elementy zderzakowe są rozstawione kątowo co 90°.

Zamknięcie jest umieszczone ruchomo z położenia całkowicie odłączonego do położenia całkowicie zamkniętego poprzez obrót o kąt około 90° lub mniejszy.

Każdy ogranicznik korzystnie zawiera parę zarysów ograniczających, wyznaczających między sobą przestrzeń dla łączenia z elementami zderzakowymi podczas osadzania zamknięcia na szyjce w położeniu zamkniętym.

Każdy element zderzakowy zawiera odpowiednie żebro łączące się z ogranicznikiem.

Każdy ogranicznik jest zukosowany osiowo w tym samym kierunku co gwint szyjki, przez co połączenie elementu zderzakowego z przynajmniej jednym ogranicznikiem następuje tylko w pobliżu położenia zamkniętego.

Każdy ogranicznik jest zukosowany osiowo, tworząc skok odpowiadający w przybliżeniu skokowi gwintu szyjki.

Każdy ogranicznik jest umieszczony na szyjce dalej od otworu szyjki niż gwint.

Pierwszy zarys ogranicznika, łączącego się z elementami zderzakowymi w pobliżu położenia zamkniętego zawiera pochyłą część dla progresywnego łączenia z elementami zderzakowymi podczas zamykania oraz występ wystający poza poziom pochyłej części przy jej zakończeniu w sąsiedztwie przestrzeni utworzonej przez parę zarysów ogranicznika.

Występ stanowi żebro usytuowane osiowo.

Zamknięcie ma osłonę zawierającą elementy zderzakowe, która to osłona ma sprężystość wystarczający aby mogła podlegać odkształceniu podczas łączenia lub rozłączania ograniczników i elementów zderzakowych na szyjce i zamknięciu.

Osłona jest cylindryczna, jednakże ma zdolność do czasowego odkształcania do przekroju owalnego, gdy ogranicznik i elementy zderzakowe na szyjce i zamknięciu zbliżają się do całkowitego połączenia, i do sprężystego powracania do kształtu cylindrycznego, gdy ograniczniki i elementy zderzakowe są całkowicie połączone.

168 614

Zamknięcie ma oś obrotu na szyjce i korzystnie zawiera pierścień uszczelniający, który jest umieszczony współosiowo z tą osią obrotu zamknięcia na szyjce i który łączy się z wewnętrzną powierzchnią szyjki dla uszczelnienia pojemnika podczas połączenia ograniczników na szyjce z zamknięciem.

Szyjka wystaje z korpusu pojemnika o przekroju korzystnie prostokątnym, a zamknięcie ma płaską część uchwytową, przy czym gwinty, ograniczniki i elementy zderzakowe są ustawione w położeniu wymuszającym równoległe ułożenie części uchwytowej względem jednego z boków prostokątnego przekroju korpusu pojemnika, gdy zamknięcie znajduje się na szyjce w położeniu zamkniętym.

Pierścień uszczelniający ma zewnętrzną powierzchnię, łączącą się z szyjką pojemnika tym ciaśniej, im mocniej zamknięcie jest dociśnięte do szyjki.

Korpus pojemnika ma zwykle powierzchnię przekroju większą niż powierzchnia przekroju szyjki, a ponadto pojemnik jest korzystnie wyposażony w cylindryczną tuleję wewnętrzną, wkładaną do pojemnika poprzez szyjkę, przy czym wymiary tej cylindrycznej tulei wewnętrznej są dobrane do uszczelnienia wewnętrznej powierzchni szyjki z możliwością redukcji wewnętrznej pojemności pojemnika.

Za pomocą zespołu zamknięcia szyjki pojemnika jak w wynalazku można łatwo uzyskać skuteczne uszczelnienie miedzy pojemnikiem a zamknięciem. Współpraca ogranicznika i zarysów- ogranicznikowych przytrzymujących zamknięcie w nastawionym ukierunkowaniu na pojemniku powoduje, że zamknięcie nie będzie niedokręcone na pojemniku (w tym wypadku nie powstanie skuteczne uszczelnienie), ani nadmiernie dokręcone (w tym wypadku zamknięcie byłoby trudne do ponownego odkręcenia).

Zastosowanie co najmniej trzech odcinków startowych gwintu na szyjce i na zamknięciu powoduje, że zamknięcie jest mniej podatne na przechylanie i wahanie, kiedy jest nakręcane na szyjkę pojemnika, niż w przypadku tylko jednego lub dwu odcinków·' startowych gwintu. Uzyskuje się przez to bardziej stabilne, skuteczne i dokładne połączenie zamknięcia z szyjką pojemnika.

Przedmiot wynalazku zostanie uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pojemnik w widoku z boku, fig. 2 - widok z góry pojemnika z fig. 1, fig. 3 - szczegół szyjki pojemnika, fig. 4 - widok z góry w powiększeniu zarysu ogranicznika na szyjce pojemnika, fig. 5 - boczny widok zamknięcia pojemnika z fig. 1 do 4, fig. 6 przekrój wzdłuż linii VI-VI na fig. 5, fig. 7 - widok od spodu zamknięcia z fig. 5 i 6, fig. 8 przekrój w powiększeniu pierścienia uszczelniającego zamknięcia z fig. 5 do 7, fig. 9 - szczegół blokującego żeberka na zamknięciu pokazanym na fig. 5 do 7, fig. 10 - widok z boku zespołu zamknięcia i pojemnika, fig. 11 - szczegół alternatywnego wykonania zarysu ogranicznikowego, fig. 12 - widok z góry, w powiększeniu, alternatywnego przykładu wykonania zarysu ogranicznikowego.

Na figurach 1 do 4 przedstawiono pojemnik 10 uformowany z materiału podatnego na formowanie, na przykład polimeru, takiego jak polietylen. Można zastosować rozmaite odmiany polimerów. Pojemnik może też być wykonany z wielu materiałów alternatywnych, takich jak szkło (na przykład, butelka do napojów) lub metal (na przykład puszka na olej).

Pojemnik 10 ma części 11 i 12 ukształtowane ozdobnie oraz gładką część środkową 13, wokół której można umocować nalepkę informacyjną. Głównym zastosowaniem pojemnika o takim konkretnym kształcie i budowie jest przechowywanie środków farmaceutycznych. Inne kształty i budowa pojemnika są odpowiednie dla innych zastosowań. Pojemnik może mieć przekrój kołowy, gdy jest stosowany do przechowywanie napojów alkoholowych. Może też stanowić puszkę, gdy jest stosowany do przechowywania oleju silnikowego samochodu.

Pojemnik ma szyjkę 14, na której są cztery gwinty 15, przy czym każdy gwint biegnie wokół jednej czwartej obwodu szyjki. Szyjka 14 stanowi rurę z otworem, który umożliwia wprowadzenie i wyprowadzenie zawartości z pojemnika.

Dolna część szyjki 14 ma progową część 16, mającą dwie pary zarysów ogranicznikowych, przy czym każda para zarysów ogranicznikowych zawiera odpowiednio pierwszy i drugi ogranicznik 17 i 18. Jak pokazano na fig. 1 i 3, przebieg osiowy tych ogranicznikowych za6

168 614 rysów jest zbieżny, przy czym jak przedstawiono bardziej szczegółowo na fig. 4, pierwszy i drugi ogranicznik 17 i 18 mają zarysy odmienne, patrząc w kierunku osiowym. Zarysy te zostaną bardziej szczegółowo objaśnione na podstawie opisu współdziałania szyjki pojemnika z zamknięciem, pokazanego na fig. 5 do 9.

Na figurach 5 do 9 przedstawiono zamknięcie 20 z materiału podobnego na formowanie, na przykład polimeru takiego jak polipropylen. Zamknięcie 20 jest korzystnie wytwarzane poprzez formowanie wtryskowe. Zamknięcie takie może jednak być wykonane z materiałów alternatywnych i za pomocą alternatywnych sposobów.

Zamknięcie 20 ma pustakową część 21 zamkniętą u góry dopasowaną do współpracy z pojemnikiem 10 oraz uchwytową część 22, ułatwiającą uchwycenie ręcznie. Uchwytowa część 22 zamknięcia 20 ma otwór 23, umożliwiający zawieszenie pojemnika 10 na kołku i umożliwiający włożenie członu, takiego jak ołówek, dla zwiększenia w razie potrzeby momentu dźwigni.

Wewnętrzna cylindryczna powierzchnia części 21 zamknięcia 20 ma cztery dopełniające gwinty 24, przy czym każdy gwint przebiega wokół jednej czwartej obwodu zamknięcia 20 i jest dopasowany do gwintów 15 pojemnika 10. Gwinty nie muszą przebiegać wokół jednej czwartej obwodu zamknięcia lecz na przykład wokół połowy jego obwodu. Od płaskiej ściany 26 zamknięcia 20 wystaje wewnętrzny pierścień uszczelniający 25, który dochodzi do otwartego końca części 21 zamknięcia 20. Zarys pierścienia uszczelniającego 25 przedstawiono w powiększeniu na fig. 8, przy czym zarys ten jest zbieżny i tworzy uszczelnianie o pasowaniu ciernym z obrzeżem pojemnika 10 w jego górnym otworze.

Część 21 ma prowadnicę 27 na dolnym końcu, przy czym ta prowadnica 27 jest cieńsza niż reszta ściany części 21, przez co jest ona bardziej elastyczna i bardziej podatna na odkształcenie w porównaniu z resztą ściany części 21. Prowadnica 27 ma cztery umieszczone osiowo elementy zderzakowe 28, rozmieszczone równomiernie wokół wewnętrznego obrzeża prowadnicy 27. Dwa elementy zderzakowe 28 współpracują z parą ograniczników 17, 18 przy zakręcaniu zamknięcia 20 na szyjce pojemnika 10. Zarys elementu zderzakowego 28 przedstawiono w powiększeniu na fig. 9. Element zderzakowy 28 ma zarys pro wadzący 29 pochylony względem kierunku łączenia zamknięcia oraz promieniowy tylny zarys 30.

Nakładanie zamknięcia 20 na pojemnik 10 przebiega następująco. Najpierw na pojemnik 10 nakłada się zamknięcie 20, przy czym część 21 zamknięcia opiera się o szyjkę 14 pojemnika. Następnie obraca się zamknięcie w prawo, aby jego gwinty 24 połączyły się z gwintami 15 szyjki. W pokazanym przykładzie są cztery możliwe położenia startowe połączenia gwintowego, rozmieszczone w odstępach odpowiednio o kąt 90°.

Następnie zamknięcie 20 jest obracane o kąt 90° względem pojemnika 10 dla całkowitego połączenia, Końcowa 'część przesunięcia o 90° odpowiada stanowi, w którym dwa przeciwległe elementy zderzakowe 28 są uniesione względem pierwszego ogranicznika 17, przy czym następuje przekształcenie kształtu osłony 27 na kształt owalny, a następnie elementy zderzakowe 28 opadaj ą do połączenia między ogranicznikami 17 i 18 danej pary ograniczników, natomiast osłona 27 sprężyście powraca do kształtu cylindrycznego. Każdy ogranicznik ma zarys łagodniejszy niż każdy ogranicznik 18, przy czym ten ostatni posiada kwadratową powierzchnię czołową względem odpowiedniego elementu zderzakowego 28, która zapobiega nadmiernemu obrotowi.

Gdy zamknięcie 20 zostaje nasunięte na szyjkę 14 pojemnika, wówczas zostaje nasunięty osiowo pierścień uszczelniający 25. Ponieważ połączenie następuje poprzez wiele gwintów zatem przesunięcie zamknięcia przebiega osiowo względem pojemnika 10, zaś pierścień uszczelniający 25 zostaje dokładnie osadzony na szyjce. Pierścień uszczelniający 25 tworzy zbieżne uszczelnienie o pasowaniu ciernym, tworząc gazoszczelny i płynoszczelny zespół zamknięcia. Poprzez blokujący układ elementów zderzakowych 28 i ograniczników 17 oraz osiąga się skuteczne uszczelnienie i jednocześnie zapobiega się nadmiernemu dokręceniu zamknięcia do szyjki.

Aby zdjąć zamknięcia 20 należy je odkręcić, przy czym początkowe działanie odkręcające sprawia, że jedna para połączonych elementów zderzakowych 28 przesuwa się na ogra168 614 nicznikach 17 uwalniając zamknięcie 20. Cztery elementy zderzakowe 28 są rak uformowane, że dla każdego początkowego położenia istnieje jedna para elementów zderzakowych 28, łącząca się z parą ograniczników. Aby jednak uniknąć oddziaływania dwóch nieczynnych elementów zderzakowych 28, osiowy zarys ograniczników 17, 18 jest zukosowany, tak aby nieczynne elementy zderzakowe przesuwały się w odstępie osiowym od ograniczników 17 i 18 przy łączeniu i odłączaniu zamknięcia 20 i pojemnika 10. Na fig. 3 przedstawiono osiowo zukosowane ograniczniki 17 i 18.

Jednaikże zarys elementów zderzakowych 28 i ograniczników 17, 18 można zmieniać, podobnie jak można zmieniać grubość osłony 27, aby zmienić wytrzymałość blokowania przy połączeniu elementów zderzakowych 28 między ogranicznikami 17 i 18. Im to zblokowanie jest sztywniejsze, tym trudniejsze jest połączenie i odłączenie, przy czym dla różnych zastosowań mogą być odpowiednie różne wytrzymałości. Można także uformować ograniczniki wewnątrz osłony 27, natomiast elementy zderzakowe na zewnątrz progowej części 16.

Alternatywny przykład ogranicznika 17 przedstawiono na fig. 11 i 12. Ogranicznik 17 zawiera pochylą część 100, która jest zakończona występem 102, który znajduje się osiowo na szerokości ogranicznika 17. Występ 102 ma za zadanie ostrzegać użytkownika, że zamknięcie zostało dokręcone prawie do położenia całkowicie zamkniętego i wymaga jedynie konkretnego zwiększenia momentu obrotowego, aby osiągnąć stan całkowitego zamknięcia. Ponadto umożliwia on skuteczniejsze zamknięcie i otwarcie niż w przypadku zastosowania gładkiego zarysu zbieżnego.

Osłona 27 ma w przybliżeniu jedną trzecią grubości głównego korpusu zamknięcia 20. Ma to istotny wpływ przy formowaniu wtryskowym zamknięcia 20, ponieważ kiedy zamknięcie jest wyrzucane z formy, wówczas gwiazdowa część formy może być odkręcana od zamknięcia 20 bez naciskania na cztery elementy zderzakowe 28, których wewnętrzne powierzchnie leżą na okręgu o średnicy większej niż wewnętrzna średnica zamknięcia 20 w obszarze gwintów 24. Do pojemnika po uformowaniu można założyć poprzez szyjkę 14 cylindryczną, tuleję wewnętrzną (niepokazaną), której wymiary są dobrane do uszczelnienia wewnętrznej powierzchni szyjki z możliwością redukcji wewnętrznej pojemności pojemnika 10. Tym sposobem pojemnika 10 może przechowywać różne objętości substancji, bowiem jego tulejowa objętość może być różna, na przykład za pomocą stosowania tulei wewnętrznej o różnych długościach.

Pojemnik 10 może posiadać wylot typu kroplomierza, utworzony przez pierścieniowe zagłębienie 35 na otworze szyjki 14.

Przy czterech położeniach startowych gwintu i przy jednej czwartej obrotu do połączenia zamknięcia 20 z pojemnikiem 10, część uchwytowa zamknięcia zachowuje położenie równoległe względem dwóch zasadniczo płaskich powierzchni czołowych pojemnika 10 (fig. 10). Zilustrowany przykład zespołu według wynalazku obejmuje pojemnik, który można łatwo otworzyć oraz który jest wystarczająco szczelny po zamknięciu, aby zapobiegać trudnościom (takim jak otwarcie lub rozlanie) podczas transportu pojemnika oraz który stawia opór przed niepożądanym otwarciem przez dziecko.

Powyższy opis obejmuje tylko jeden przykład rozwiązania zespołu według wynalazku, ale możliwe są rozmaite zmiany lub modyfikacje tego rozwiązania, mieszczące się w zakresie ochrony wynalazku.

168 614

168 614

102

100 '17

168 614

Fig. 1 Fig. 3

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (17)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół zamknięcia szyjki pojemnika, w którym to zespole szyjka ma pierwszy gwint a zamknięcie ma dopełniający drugi gwint tak, że zamknięcie jest ruchome od położenia całkowicie odłączonego od szyjki do położenia całkowicie zamkniętego w wyniku obrotu zamknięcia względem szyjki o kąt 360° lub mniejszy, ponadto na szyjce lub zamknięciu znajdują się przynajmniej dwa ograniczniki, a na drugim z tych elementów znajdują się elementy zderzakowe, łączące się ze wspomnianymi ogranicznikami dla utrzymania zamknięcia w położeniu zamkniętym na szyjce, znamienny tym, że gwint (15) szyjki (14) i dopełniający gwint (24) zamknięcia (20) mają przynajmniej trzy odcinki startowe gwintu, a ilość elementów zderzakowych (28) jest większa niż ilość ograniczników (17,18), przy czym przynajmniej dwa elementy zderzakowe (28) są ustawione w położeniu łączenia się z przynajmniej dwoma ogranicznikami (17,18) blisko całkowicie zamkniętego położenia zamknięcia (20) obracanego w kierunku położenia zamknięcia z dowolnego z trzech lub więcej położeń startowych, wyznaczonych przez trzy lub więcej odcinki startowe gwintu, a przynajmniej jeden z pozostałych elementów zderzakowych (28) znajduje się w położeniu poza ogranicznikami (17,18) blisko całkowicie zamkniętego położenia zamknięcia (20).
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że gwint (15) szyjki (14) i dopełniający gwint (24) zamknięcia (20) mają cztery lub więcej odcinków startowych, a szyjka (14) i zamknięcie (20) mają dwa ograniczniki (17,18) i cztery elementy zderzakowe (28).
3. 3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że dwa ograniczniki (17,18) są oddzielone kątowo o 180°, a cztery elementy zderzakowe (28) są rozstawione kątowo co 90°.
4. 4. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zamknięcie (20) jest umieszczone ruchomo z położenia całkowicie odłączonego do położenia całkowicie zamkniętego poprzez obrót o kąt około 90° lub mniejszy.
5. 5. Zespół według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienny tym, że każdy ogranicznik (17,18) zawiera parę zarysów ograniczających, wyznaczających miedzy sobą przestrzeń dla łączenia z elementami zderzakowymi (28) podczas osadzania zamknięcia (20) na szyjce (14) w położeniu zamkniętym.
6. 6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że każdy element zderzakowy (28) zawiera odpowiednie żebro łączące się z ogranicznikiem (17,18).
7. 7. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że każdy ogranicznik (17,18) jest zukosowany osiowo w tym samym kierunku co gwint (15) szyjki (14), przez co połączenie elementu zderzakowego (28) z przynajmniej jednym ogranicznikiem (17,18) następuje tylko w pobliżu położenia zamkniętego.
8. 8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że każdy ogranicznik (17,18) jest zukosowany osiowo, tworząc skok odpowiadający w przybliżeniu skokowi gwintu (15) szyjki (14).
9. 9. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że każdy ogranicznik (17,18) jest umieszczony na szyjce (14) dalej od otworu szyjki (14) niż gwint (15).
10. 10. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że pierwszy zarys (17) każdego ogranicznika (17,18), łączącego się z elementami zderzakowymi (28) w pobliżu położenia zamkniętego zawiera pochyłą część (100) dla progresywnego łączenia z elementami zderzakowymi (28) podczas zamykania oraz występ (102) wystający poza poziom pochyłej części (100) przy jej zakończeniu w sąsiedztwie przestrzeni utworzonej przez parę zarysów ogranicznika (17,18).
11. 11. Zespół według zastrz. 10, znamienny tym, że występ (102) stanowi żebro usytuowane osiowo.
12. 12. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że zamknięcie (20) ma osłonę (27) zawierającą elementy zderzakowe (28), która to osłona (27) ma sprężystość wystarczającą, aby

    168 614 mogła podlegać odkształceniu podczas łączenia lub rozłączania ograniczników (17,18) i elementów zderzakowych (28) na szyjce (14) i zamknięciu (20).
13. 13. Zderzak według zastrz. 12, znamienny tym, że osłona (27) jest cylindryczna, jednakże ma zdolność do czasowego odkształcania do przekroju owalnego, gdy ograniczniki (17,18) i elementy zderzakowe (28) na szyjce (14) i zamknięciu (20) zbliżają się do całkowitego połączenia, i do sprężystego powracania do kształtu cylindrycznego, gdy ograniczniki (17,18) i elementy zderzakowe (28) są całkowicie połączone.
14. 14. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że zamknięcie (20) ma oś obrotu na szyjce (14) i zawiera pierścień uszczelniający (25), który jest umieszczony współosiowo z tą osią obrotu zamknięcia (20) na szyjce (14) i który łączy się z wewnętrzną powierzchnią szyjki (14) dla uszczelnienia pojemnika podczas połączenia ograniczników (17,18) na szyjce z zamknięciem (20).
15. 15. Zespół według zastrz. 1 albo 14, znamienny tym, że szyjka (14) wystaje z korpusu (13) pojemnika o przekroju korzystnie prostokątnym, a zamknięcie (20) ma płaską część uchwytową (22), przy czym gwinty (15, 24), ograniczniki (17,18) i elementy zderzakowe (28) są ustawione w położeniu wymuszającym równoległe ułożenie części uchwytowej (22) względem jednego z boków prostokątnego przekroju korpusu pojemnika, gdy zamknięcie (20) znajduje się na szyjce (14) w położeniu zamkniętym.
16. 16. Zespół według zastrz. 14, znamienny tym, że pierścień uszczelniający (25) ma zewnętrzną powierzchnię, łączącą się z szyjką (14) pojemnika tym ciaśniej, im mocniej zamknięcie jest dociśnięte do szyjki (14).
17. 17. Zespół według zastrz. 15, znamienny tym, że korpus (13) pojemnika ma powierzchnię przekroju większą niż powierzchnia przekroju szyjki (14), a ponadto pojemnik jest wyposażony w cylindryczną tuleję wewnętrzny wkładaną do pojemnika poprzez szyjkę (14), przy czym wymiary tej cylindrycznej tulei wewnętrznej są dobrane do uszczelnienia wewnętrznej powierzchni szyjki z możliwością redukcji wewnętrznej pojemności pojemnika.