PL168726B1 - Wyrób warstwowy, zwłaszcza tkanina podsadzkowa i sposób wytwarzania wyrobu warstwowego, zwłaszcza tkaniny podsadzkowej - Google Patents

Abstract

1. Wyrób warstwowy, zwłaszcza tkanina podsadzkowa mająca na nośniku włókienniczym nieorganicznym i/lub organicznymjedno- albo dwustronnie warstwę (powłokę) z plastyfikowanego polichlorku winylu zawierająca środki antypirenowe oraz środki antystatyczne i środki pomocnicze szczególnie stabilizatory termiczne oraz rozcieńczalniki, znamienna tym, że warstwa plastyfikowanego polichlorku winylu zawierająca na 100 części wagowych polichlorku winylu, od 45 - 70 części wagowych zmiękczacza, od 10 - 50 części wagowych antypirenu, od 1 - 20 części wagowych rozcieńczalnika, od 0,1 - 2,0 części wagowych stabilizatora termicznego oraz od 5 - 25 części wagowych antystatyku ma drobne otwory i dodatkowo zawiera związek lub związki nieorganiczne lub organiczne rozpuszczalne (wymywalne) w wodzie w ilości do 1% wagowych korzystnie w postaci mieszaniny jednozasadowego fosforanu amonowego oraz siarczanu amonowego i środków powierzchniowo czynnych albo mieszaniny fosforanujednoamonowego fosforanu dwuamonowego, mocznika, siarczanu amonu i kwasu borowego lub heksametafosforanu sodowego lub chlorku wapniowego albo polioksyetylenowego glikolu, przy czym stosunek masy nośnika włókienniczego do masy powłoki plastyfikowanego polichlorku winylu wynosi średnio 1 : 1 do 1 : 7. 6. Sposób wytwarzania wyrobu warstwowego, zwłaszcza tkaniny podsadzkowej, polegający na powlekaniu jedno- lub dwustronnie nośnika włókienniczego plastizolem polichlorku winylu, przy czym plastizol otrzymuje się przez zmieszanie zmiękczacza z polichlorkiem winylu, a następnie do tej mieszaniny dodaje się wypełniacz antypirenowy oraz inne dodatkijak rozcieńczalniki, stabilizatory termiczne i antystatyki, a po naniesieniu warstwy plastizolu polichlorku winylu na nośnik włókienniczy wyrób suszy się, żeluje i następnie schładza do temperatury pokojowej, znamienny tym, że do wytwarzanej pasty polichlorku winylu z 45 - 70 części wagowych zmiękczacza, 100 części wagowych polichlorku winylu, od 10 - 50 części wagowych antypirenu, od 1 - 20 części wagowych rozcieńczalnika, od 0,1 - 2,0 części wagowych stabilizatora termicznego oraz od 5 O 25 części wagowych antystatyku dodaje się związek lub związki nieorganiczne i/lub organiczne rozpuszczalne (wymywalne) w wodzie w ilości do 1%> wagowego, korzystnie w postaci mieszaniny jednozasadowego fosforanu amonowego oraz siarczanu amonowego i środków powierzchniowo czynnych albo heksametafosforanu jednoamonowego, fosforanu dwuamonowego, mocznika, siarczanu amonu i kwasu borowego lub heksametafosforanu sodowego lub chlorku wapniowego albo polioksyetylenowego glikolu

Description

Przedmiotem wynalazku jest wyrób warstwowy, zwłaszcza tkanina podsadzkowa i sposób wytwarzania wyrobu warstwowego, zwłaszcza tkaniny podsadzkowej. Rozwiązania techniczne według wynalazku przeznaczone są do obróbki przędziny i tkaniny polegającej na nakładaniu na włókienniczy nośnik plastizolu polichlorku winylu.

Znana tkanina podsadzkowa z normy branżowej nr BN-72/7527-01 wykonana jest przeważnie z lnu zgrzebnego o splocie płóciennym bez apretury albo z pozostałych włókien łykowych o splocie skośnym o masie 1 m², w granicach od 325 do 490g, a także z przędzy polipropylenowej (PP), w której osnowa wykonana jest z przędzy 100 lub 120 tex, a wątek z przędzy 120 lub 100 tex o masie (gramaturze) 100 albo 245 g/m2 oraz o liczbie nitek w osnowie 39 ± 1 albo 55 ± 1, a wątku 40 ± 1 albo 52 ± 1. Wytrzymałość tkaniny podsadzkowej na rozciąganie dla pierwszego rodzaju po osnowie wynosi 73 daN, a po wątku - 59 daN, a dla drugiego rodzaju po osnowie i po wątku - 117 daN.

Znana tkanina podsadzkowa jest palna i ma niedostateczne właściwości antystatyczne, co stwarza w warunkach kopalni podziemnej zagrożenie pożarowe.

Stosowana powszechnie ostatnio tkanina podsadzkowa wykonana jest z tkanin polipropylenowych, w której nadawanie właściwości antyelektrostatycznych tworzywu dokonuje się poprzez dodawanie środka antystatyzującego do granulatu w czasie wytwarzania folii albo poprzez pokrywanie zewnętrzne tkaniny w kąpieli. Tkanina ta spełnia wymagania bezpieczeństwa w zakresie antystatyczności, ale jej wadą jest natomiast palność.

Znany z polskiego opisu patentowego nr 134 689 sposób impregnacji tkanin syntetycznych i naturalnych, zapewniający właściwści trudnopalne i antystatyczne tych wyrobów, polega na impregnacji tkanin w kąpieli zawierającej mieszaninę wodorozcieńczalnej żywicy aminowo-formaldehydowej stanowiącej produkt reakcji kwasu ortofosforowego, sześciometylenoczteroaminy i związku aminowego w stosunkach molowych 0,1-1 mola związku aminowego na 1 mol formaldehydu i 0,2 - 3 mola formaldehydu na 1 mol kwasu oraz dyspersji wodnej polimeru winylowego i/lub jego kopolimerów o stężeniu 20 - 60% wagowych, przy stosunku wagowym roztworu żywicy do wodnej dyspersji polimeru winylowego wynoszącym od 1 : 2 do 1 : 1. Jako dyspersję wodną polimeru winylowego i/lub jego kopolimerów stosuje się dyspersję wodną' zmiękczonego polichlorku winylu i/lub jego kopolimerów. Kąpiel impregnacyjna zawiera 25 części wagowych dodatku stabilizującego w postaci związku aminowego oraz do 1,5 części wagowych dodatku regulującego lepkość w postaci żywicy melaminowej.

168 726

Kąpiel impregnacyjna o wymienionym składzie wykazuje bardzo długo stabilność i może być przechowywana przez okres powyżej sześciu miesięcy. Sposób impregnacji może być prowadzony przy użyciu maszyn wykorzystywanych do stabilizacji i do impregnacji tkanin. W trakcie suszenia tkanin następuje sieciowanie wodororozcieńczalnej żywicy i jej trwałe połączenie ze strukturą włókna. Proces, suszenia zaimpregnowanych tkanin prowadzi się w temperaturze od 120° do 180°C w suszarkach tunelowych.. Zaimpregnowane tkaniny wykazują dobrą elastyczność, a przy naniesieniu impregnatu w ilości 150 - 230 g/m² w zależności od typu tkaniny charakteryzują się bardzo wysokim stopniem trudnopalności. W badaniach metodą indeksu tlenowego osiągają wartość 35 - 42 w zależności od gramatury użytej tkaniny. W badaniach właściwości dieletrycznych, zaimpregnowane tkaniny wykazują oporność powierzchniową rzędu 10⁷ - 10⁹ omów. Zaimpregnowane tkaniny mogą być następnie powlekane plastizolem polichlorku winylu dla nadania im szczelności.

Niedogodnością znanego sposobu impregnacji tkanin jest fakt, że w czasie impregnacji roztworem żywicy aminoformaldehydowej uzyskuje się nasycenie włókna tkaniny kąpielą impregnacyjną, ale nie daje to wyrobu ażurowego. Przesycenie żywicą aminowo-formaldehydową powoduje ponadto zwiększenie sztywności poddawanego obróbce nośnika włókienniczego. Sposób ten umożliwia wytworzenie w przypadku użyciu plastizolu szczelnej folii.

Znany sposób modyfikacji plastizolu polichlorku winylu z polskiego opisu patentowego nr 139 023 polega na tym, że przy sporządzeniu plastizolu stosuje się oprócz tradycyjnych zmiękczaczy fosforanowych dodatek polimeru fosforowoazotowego w postaci proszku o granulacji 10- 50 μm w ilości 5-50 części wagowych polimeru w stosunku do 100 części wagowych polichlorku winylu. Jako polimer fosforowo-azotowy stosuje się produkt reakcji 1-5 moli kwasu fosforowego oraz 1,5-8 moli mocznika i/lub melaminy w stosunku do 1 mola formaldehydu in statu nascendi.

Plastizole polichlorku winylu otrzymane znanym sposobem mogą być stosowane do wytwarzania tkanin syntetycznych powlekanych zmiękczonym PCW o podwyższonym stopniu trudnopalności. Tkaniny takie, przy naniesieniu plastyfikatu rzędu 500 - 600 g/m2, spełniają 20-sekundowy test trudnopalności i mają indeks tlenowy na poziomie 30 - 40. Plastizole otrzymane znanym sposobem są szczególnie przydatne przy produkcji wyrobów wielowarstwowych, ale nie umożliwiają wytwarzania ażurowego wyrobu.

Celem wynalazku jest usunięcie lub co najmniej zmniejszenie niedogodności znanych tkanin podsadzkowych oraz znanych sposobów wytwarzania wyrobów wielowarstwowych. Aby osiągnąć ten cel wytyczono zadanie opracowania budowy wyrobu warstwowego, zwłaszcza tkaniny podsadzkowej i udoskonalonego sposobu wytwarzania wyrobu warstwowego, zwłaszcza tkaniny podsadzkowej, umożliwiających wytwarzanie ażurowego wyrobu warstwowego cechującego się przy wysokiej wytrzymałości mechanicznej szybką odsączalnością wody z mieszaniny przy zatrzymywaniu najdrobniejszych frakcji ziarnowych podsadzki, przy jednoczesnym spełnieniu górniczych warunków bezpieczeństwa w atmosferze kopalnianej w zakresie właściwości antystatycznych i niepalności.

Zadanie to rozwiązano zgodnie z wynalazkiem w ten sposób, że warstwa plastyfikowanego polichlorku winylu na nośniku włókienniczym zawieraj ąca na 100 części wagowych polichlorku winylu od 45 - 70 części wagowych zmiękczacza od 10 - 50 części wagowych wypełniacza antypirenowego od 1 - 20 części wagowych rozcieńczalnika, od 0,1 - 2,0 części wagowych stabilizatora termicznego oraz od 5 - 25 części wagowych antystatyku - ma drobne otwory i dodatkowo zawiera związek lub związki nieorganiczne lub organiczne rozpuszczalne (wymywalne) w wodzie w ilości do 1 % wagowych korzystnie w postaci mieszaniny jednozasadowego fosforanu amonowego oraz siarczanu amonowego i środków powierzchniowo czynnych albo mieszaniny fosforanu jednoamonowego, fosforanu dwuamonowego, mocznika, siarczanu amonu i kwasu borowego lub heksametafosforanu sodowego lub chlorku wapniowego albo polioksyetylenowego glikolu, przy czym stosunek masy nośnika włókienniczego do masy powłoki plastifikowanego polichlorku winylu wynosi średnio 1 : 1 do 1 : 7. Zmiękczacz - plastyfikator pierwszorzędowy - stanowi dogodnie mieszanina fosforanów alkiloarylo-2,3-dwuchloropropylowych albo modyfikowany fosforan alkiloarylowy jako mieszanina 50% wagowych izodecylo-dwufenylofosforanu, 40% wagowych trójfenylofosforanu i 10% wagowych izopropy168 726 lodwufenylo-fosforanu. Wypełniacz antypirenowy stanowi korzystnie bezwodny wodorotlenek glinu o średnim uziarnieniu od 5 - 6 pm i/lub trójtlenek antymonu o uziarnieniu poniżej 0,06 mm albo wodorotlenek magnezu o drobnej granulacji. Antystatyk stanowi dogodnie antyelektrostatyk zawierający jako główny związek metylosiarczan N/2-hydroksy-3-dodecylatetradecykloksypropylo- N,N-dwu/3-hydroksyetylo/N-metyloamoniowy/. Jako środki pomocnicze stosuje się stabilizator termiczny, który stanowi dogodnie dwubutylomaleinian dwubutylocyny w kompozycji z ftalanem benzylobutylowym i epoksydowanym olejem rzepakowym albo epoksydowany olej sojowy i/lub rzepakowy, a rozcieńczalnik - plastyfikator drugorzędowy stanowi chloroparafina o zawartości związanego chloru od 40 - 44% wagowych.

Wytyczone zadanie rozwiązuje również sposób wytwarzania wyrobu warstwowego, zwłaszcza tkaniny podsadzkowej charakteryzujący się tym, że do wytwarzanej pasty polichlorku winylu z 45 - 70 części wagowych zmiękczacza, 100 części wagowych polichlorku winylu, od 10 - 50 części wagowych antypirenu, od 1 - 20 części wagowych rozcieńczalnika, od 0,1 - 2,0 części wagowych stabilizatora termicznego oraz od 5 - 25 części wagowych antystatyku dodaje się związek lub związki nieorganiczne i/lub organiczne rozpuszczalne (wymywalne) w wodzie w ilości do 1% wagowego, korzystnie w postaci mieszaniny jednozasadowej fosforanu amonowego oraz siarczanu amonowego i środków powierzchniowo czynnych albo mieszaniny fosforanu jednoamonowego, fosforanu dwuamonowego, mocznika, siarczanu amonu i kwasu borowego lub heksametafosforanu sodowego lub chlorku wapniowego albo polioksyetylenowego glikolu. Zmiękczacz - plastyfikator pierwszorzędowy - stanowi dogodnie mieszanina fosforanów alkiloarylo-2,3-dwuchloropropylowych albo modyfikowany fosforan alkiloarylowy jako mieszanina 50% wagowych izodecylodwufenylofosforanu, 40% wagowych trójfenylo-fosforanu i 10% wagowych izopropylodwufenylofosforanu. Antypiren - wypełniacz antypirenowy stanowi korzystnie bezwodny wodorotlenek glinu o średnim uziarnieniu od 5 - 6 pm i/lub trójtlenek antymonu o uziarnieniu poniżej 0,06 mm albo wodorotlenek magnezu o drobnej granulacji. Antystatyk stanowi dogodnie antyelektrostatyk zawierający jako główny związek metylosiarczan N/2-hydroksy-3-dodecylotetradecyloksy-propylo-N,N-dwu/3-hydroksyetylo/N-metyloamoniowy/. Jako środki pomocnicze stosuje się stabilizator termiczny, który dogodnie stanowi dwubutylomaleinian dwubutylocyny w kompozycji z ftalonem benzylobutylowym i epoksydowanym olejem rzepakowym albo epoksydowany olej sojowy i/lub rzepakowy, a rozcieńczalnik - plastyfikator drugorzędowy - stanowi chloroparafina o zawartości związanego chloru od 40 - 44% wagowych.

Wyrób warstwowy, zwłaszcza tkanina podsadzkowa i sposób wytwarzania wyrobu warstwowego, zwłaszcza tkaniny podsadzkowej według wynalazku umożliwiają otrzymywanie ażurowego wyrobu warstwowego o dużej wytrzymałości bez stosowania perforacji, a ponadto nieoczekiwanie dzięki zawieszonym w powłoce związkom nieorganicznym i/lub organicznym, rozpuszczalnym w wodzie, w trakcie eksploatacji tkaniny podsadzkowej ma miejsce powiększanie się drobnych otworków w wyrobie warstwowym przy jednoczesnym synergistycznym oddziaływaniu na zwiększenie przewodnictwa powierzchniowego dzięki wprowadzeniu do powłoki związków o właściwościach higroskopijnych i jednocześnie rozpuszczalnych w wodzie. Ponadto nieoczekiwanie okazało się, że związki rozpuszczalne w wodzie szczególnie nieorganiczne zwiększają właściwości trudnopalne powłoki z plastizolupolichlorkuwinylu naniesione na przędzinę lub tkaninę wykonaną z przędzy jedwabiu poliamidowego.

Przedmiot wynalazku jest dokładniej wyjaśniony na podstawie jego przykładów wykonania.

Przykład I. Nośnik włókienniczy stanowi przędzina płaska, stabilizowana, wykonana systemem Malimo w której osnową przeszywającą wykonaną z przędzy jedwabiu poliamidowego o dtex 200jest przeszywany ciągły układ wątkowo-osnowowy z jedwabiu poliamidowego, przy czym osnowa wypełniająca i wątek wykonane są z przędzy jedwabiu poliamidowego o dtex 940. Przędzina ma średnio masę (gramaturę) - 120 g/m², powierzchnię oczek - 0,7 mm² i wytrzymałość na zerwanie oznaczoną na pasku 5 cm wzdłuż osnowy powyżej 900N, a wzdłuż wątka powyżej 1000N. Skurcz przędziny po wątku w temperaturze 180°C nie przekracza 6,0% i podobnie skurcz po osnowie nie przekracza 6%.

168 726 α

Pastę polichlorku winylu przygotowuje się w mieszalniku o pojemności 1 m wprowadzając kolejno 55 kg zmiękczacza fosforanowego (plastyfikator FIF) stanowiącego mieszaninę fosforanów alkiloarylo-2,3-dwuchloropropylowych, a do mieszalnika zawierającego zmiękczacz fosforanowy dodaje się 100 kg polichlorku winylu emulsyjnego o liczbie K = 68 i równocześnie dodaje się wypełniacz antypirenowy - 50 kg bezwodnego wodorotlenku glinu o średnim uziarnieniu 5-6 μm. Zawartość mieszalnika miesza się do momentu powstania jednolitej masy. W procesie fizyko - chemicznym mieszania ma miejsce wnikanie plastyfikatora między łańcuchy polimeru albo rozpuszczenie polimeru w zmiękczaczu fosforanowym. Następnie dodaje się 15 kg chloroparafiny 40%, 1 kg bezsiarkowego stabilizatora cynoorganicznego (Ergoterm BMB) stanowiącego dwubutylomaleinian dwubutylocyny w kompozycji z ftalanem benzylobutylowym i epoksydowanym olejem rzepakowym, 1 kg epoksydowanego oleju sojowego oraz 13 kg antyelektrostatyku PS-13, zawierającego jako główny składnik metylosiarczan N/2-hydroksy-3-dodecylotetradecyloksypropylo-N,N-dwu/3-hydroksyetylo/N-metyloaminowy/ w którym ponadto zawartość IV rzędowych soli amonowych wynosi co najmniej 78% wagowych, zawartość amin ogólnych nie więcej niż 2,5% wagowych i zawartość amin III rzędowych w granicach 0,5 - 2,0% wagowych i w końcu 300g silignitu RW zawierającego jednozasadowy fosforan amonowy oraz siarczan amonowy i środki powierzchniowo czynne. Mieszanie prowadzi się do osiągnięcia upakowania wszystkich dodatków, to jest do homogenizacji powstającej pasty i osiągnięcia temperatury 50°C. Następnie wytworzoną pastę sezonuje się przez okres 3 godzin.

Przygotowaną pastą o średniej lepkości od 40.000 do 50.000 cP powleka się jednostronnie nośnik poliamidowy o konstrukcji ażurowej, umożliwiający swobodne przenikanie pasty. W miejscu nakładania pasty na przędzinę pasta znajduje się w stanie ciągłego szybkiego ruchu i szybkość ścinania pasty pod nożem powlekającym wynosi średnio około 1000/sek. Nakładaną pastę rozlewa się równo po powierzchni nośnika. Naniesiona pasta przelewa się przez otwory w nośniku poliamidowym oblepiając nitki tworzące nośnik, po czym przywiera do włókien nośnika z równoczesnym powstawaniem drobnych otworów w wytwarzanym wyrobie warstwowym. Pasta polichlorku winylu w czasie ruchu to jest w okresie wzrostu szybkości ścinania pod nożem powlekającym charakteryzuje się obniżoną lepkością to znaczy że jest tworzywem tiksotropowym. Z drugiej strony drobne otwory nośnika powinny zostać zalane pastą tak, aby powstały drobne otwory w wytwarzanym wyrobie warstwowym o powierzchni około 0,3 mm². Pasta zatem powinna się charakteryzować także odpowiednią bezwładnością w warunkach powlekania czyli powinna być dylatantna to znaczy mieć podwyższoną lepkość w czasie wzrostu szybkości ścinania. Tiksotropowość pasty zapewnia plastyfikator, a dylatancję wypełniacz - wodorotlenek glinu szczególnie o dużym rozdrobnieniu.

Powleczoną przędzinę suszy się w temperaturze do 150°C, po czym żeluje się w temperaturze 180°C. Operacje te prowadzi się w komorze grzewczej, w której medium grzewczym działającym na wyrób warstwowy - tkaninę podsadzkową jest gorące powietrze. W czasie wzrostu temperatury postępuje zjawisko solwatacji plastyfikatora przez polimer. Ten proces fizyczno-chemiczny zmniejsza ilość zmiękczacza w fazie ciekłej. Równocześnie zwiększa się objętość fazy stałej. Lepkość plastizolu polichlorku winylu rośnie. W pewnym momencie cząsteczki polimeru napęczniałe plastifikatorem przylegają do siebie. Jest to faza żelowania. Przy dalszym wzroście temperatury w czasie gdy większość zmiękczacza zostaje pochłonięta, plastizol zmienia się w suchą kruchą masę, nie posiadającą jeszcze właściwości charakterystycznych dla ciała stałego z powodu braku spoistości. W momencie tym istnieją jeszcze dwie fazy. Jest to punkt żelowania. Dalszy wzrost temperatury wywołuje stapianie się poszczególnych ziaren polichlorku winylu w homogeniczną masę pod wpływem ciepła i ciśnienia wywołanego zwiększoną objętością napęczniałych cząstek polimeru. Plastizol staje się wtedy jednorodnym, jednofazowym roztworem klarownym na skutek zaniku poszczególnych cząstek. Jest to punkt stopienia. Dalsze ogrzewanie prowadzi do gwałtownego spadku lepkości. W procesie żelowania drobne otwory są utrwalane w wyrobie warstwowym.

Wyżelowany wyrób warstwowy schładza się na walcach o powierzchni chłodzonej wodą. Ochłodzenie prowadzi się do temperatury 30°C, a wyrób warstwowy uzyskuje odpowiednią wytrzymałość na rozciąganie i elastyczność. W procesie schładzania drobne otwory są utrwalane

168 726 w gotowym wyrobie warstwowym. Drobne otwory umożliwiają odsączalność 1 litra wody na powierzchni koła o średnicy 20 cm w czasie do 10 sekund. Równocześnie wyrób warstwowy spełnia test trudnopalności przy 20-sekundowym podpalaniu palnikiem spirytusowym Barthl’a i posiada oporność powierzchniową maksimum 1 · 10¹⁰ oma. W wyrobie warstwowym stosunek masy poliamidowego nośnika włókienniczego do pasty polichlorku winylu wynosi 1 : 3,6.

Przykład II. Nośnik włókienniczy stanowi tkanina płaska, w której spójność dwóch układów nitek względem siebie prostopadłych (osnowa i wątek) uzyskuje się przez ich wzajemne przeplecenie. Tkaninę wykonuje się z przędzy poliamidowej o dtex 940, przy gęstości osnowy 60 ± 2 nitki poliamidowe i gęstości wątka 50 ± 2 nitki poliamidowe na 10 cm. Tkanina ma średnią masę (gramaturę) - 100 g/m², powierzchnię prześwitów powyżej 1 mm², a wytrzymałość na pasku 5 cm wzdłuż osnowy powyżej 1100 N, a wzdłuż wątka powyżej 1000 N.

Nośnik poliamidowy powleka się jednostronnie pastą polichlorku winylu.

Pastę polichlorku winylu przygotowuje się następująco: do mieszalnika o pojemności 1 m³ w którym zadozowano 55 kg modyfikowanego fosforanu alkiloarylowego (Santicizer 1439), zawierającego 50% wagowych izodecylodwufenylofosforanu, 40% wagowych trójfenylofosforanu i 10% wagowych izopropylodwufenylofosforanu - dozuje się 100 kg polichlorku winylu emulsyjnego o liczbie K = 68. Mieszaninę miesza się mieszadłem tarczowym z szybkością 550 obr./min. do uzyskania jednolitej masy. Następnie do mieszalnika dozuje się 15 kg chloroparafiny 40%, 20 kg bezwodnego wodorotlenku glinu, 10 kg trójtlenku antymonu, zawierającego co najmniej 97,5% wagowych Sb2O3, 1 kg stabilizatora cynoorganicznego, 1 kg epoksydowanego oleju rzepakowego, 2 kg emulsji sadzowej EOA zawierającej sadzę aktywną i ftalanu dwuoktylu oraz 12 kg Rokastatu PW stanowiącego mieszaninę w ilości 15% wagowych ftalanu dwuoktylu i 85% produktu kondensacji trójetanoloaminy z kwasem stearynowym i w końcu 300g Fobosu M-2 zawierającego fosforan jednoamonowy, fosforan dwuamonowy, mocznik, siarczan amonu, kwas borowy. W trakcie mieszania prowadzi się homogenizację powstającej pasty i ustala się lepkość na poziomie 40000 do 50000 cP. Dalej postępowanie prowadzi się jak w przykładzie I. Stosunek masy poliamidowego nośnika włókienniczego do plastizolu wynosi 1 : 4.

Przykład III. Nośnik włókienniczy stanowi przędzina. Nośnik ten powleka się dwustronnie pastą polichlorku winylu.

Pastę przygotowuje się następująco: do mieszalnika o pojemności 1 m³ w którym zadozowano 70 kg fosforanu trójkrezylu kieruje się 100 kg polichlorku winylu emulsyjnego o liczbie K = 68, a po wymieszaniu pozostałe składniki jak w przykładzie I, przy czym jako środek rozpuszczalny w wodzie do mieszaniny dodaje się 500g glikolu polioksyetylenowego o liczbie hydroksylowej 170-200.

Otrzymany wyrób ma stosunek masy poliamidowego nośnika włókienniczego do pasty polichlorku winylu jak 1 : 5.

Przykład IV. Nośnik włókienniczy w postaci tkaniny wykonanej z przędzy poliamidowej powleka się dwustronnie pastą polichlorku winylu.

Pastę przygotowuje się następująco: do mieszalnika o pojemności 1 i^w którym zadozowano zmiękczacz kieruje się 80 kg polichlorku winylu emulsyjnego o liczbie K = 68 i 20 kg polichlorku winylu supensyjnego o liczbie K = 67, a po wymieszaniu pozostałe składniki jak w przykładzie I, II i III po czym jako antystatyk 20 kg grafitu średniopłatkowanego, a w końcu jako środek rozpuszczalny w wodzie chlorek wapnia w ilości 200g.

Otrzymany wyrób ma stosunek masy poliamidowego nośnika włókienniczego do pasty polichlorku winylu jak 1 : 5,5.

Przykład V. Nośnik włókienniczy stanowi przędzina. Nośnik ten powleka się dwustronnie pastą polichlorku winylu.

Pastę polichlorku winylu przygotowuje się jak w przykładzie I, II, III albo IV, przy czym jako antypiren dodaje się 50 kg polimeru fosforowo-azotowego (FUMWA) zawierającego 80% wagowych fosforanu urotropinowo-mocznikowego i 20% węglanu wapnia o uziarnieniu poniżej 10 gm.

Otrzymany wyrób ma stosunek masy poliamidowego nośnika włókienniczego do pasty polichlorku winylu jak 1 : 5.

168 726

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wyrób warstwowy, zwłaszcza tkanina podsadzkowa mająca na nośniku włókienniczym nieorganicznym i/lub organicznym jedno- albo dwustronnie warstwę (powłokę) z plastyfikowanego polichlorku winylu zawierająca środki antypirenowe oraz środki antystatyczne i środki pomocnicze szczególnie stabilizatory termiczne oraz rozcieńczalniki, znamienna tym, że warstwa plastyfikowanego polichlorku winylu zawierająca na 100 części wagowych polichlorku winylu, od 45 - 70 części wagowych zmiękczacza, od 10- 50 części wagowych antypirenu, od 1 - 20 części wagowych rozcieńczalnika, od 0,1 - 2,0 części wagowych stabilizatora termicznego oraz od 5 - 25 części wagowych antystatyku ma drobne otwory i dodatkowo zawiera związek lub związki nieorganiczne lub organiczne rozpuszczalne (wymywalne) w wodzie w ilości do 1 % wagowych korzystnie w postaci mieszaniny jednozasadowego fosforanu amonowego oraz siarczanu amonowego i środków powierzchniowo czynnych albo mieszaniny fosforanu jednoamonowego fosforanu dwuamonowego, mocznika, siarczanu amonu i kwasu borowego lub heksametafosforanu sodowego lub chlorku wapniowego albo polioksyetylenowego glikolu, przy czym stosunek masy nośnika włókienniczego do masy powłoki plastifikowanego polichlorku winylu wynosi średnio 1 : 1 do 1 : 7.
2. 2. Wyrób warstwowy według zastrz. 1, znamienny tym, że zmiękczacz (plastyfikator pierwszorzędowy) stanowi dogodnie mieszanina fosforanów alkiloarylo-2,3-dwuchloropropylowych albo modyfikowany fosforan alkiloarylowy jako mieszanina 50% wagowych izodecylodwufenylofosforanu, 40% wagowych trójfenylofosforanu i 10% wagowych izopropylodwufenylofosforanu.
3. 3. Wyrób warstwowy według zastrz. 1, znamienny tym, że antypiren stanowi korzystnie bezwodny wodorotlenek glinu o średnim uziarnieniu od 5 - 6 gm i/lub trójtlenek antymonu o uziarnieniu poniżej 0,06 mm albo wodorotlenek magnezu o drobnej granulacji.
4. 4. Wyrób warstwowy według zastrz. 1, znamienny tym, że antystatyk stanowi dogodnie antyelektrostatyk zawierający jako główny związek metylosiarczan N/2-hydroksy-3-dodecylotetradecyloksypropylo-N,N-dwu/3-hydroksyetylo/N-metyloamoniowy/.
5. 5. Wyrób warstwowy według zastrz. 1, znamienny tym, żejako środki pomocnicze stosuje się stabilizator termiczny, który dogodnie stanowi dwubutylomaleinian dwubutylocyny w kompozycji z ftalanem benzylobutylowym i epoksydowanym olejem rzepakowym albo epoksydowany olej sojowy i/lub rzepakowy, a rozcieńczalnik (plastyfikator drugorzędowy) stanowi chloroparafina o zawartości związanego chloru od 40 - 44% wagowych.
6. 6. Sposób wytwarzania wyrobu warstwowego, zwłaszcza tkaniny podsadzkowej, polegający na powlekaniu jedno- lub dwustronnie nośnika włókienniczego plastizolem polichlorku winylu, przy czym plastizol otrzymuje się przez zmieszanie zmiękczacza z polichlorkiem winylu, a następnie do tej mieszaniny dodaje się wypełniacz antypirenowy oraz inne dodatki jak rozcieńczalniki, stabilizatory termiczne i antystatyki, a po naniesieniu warstwy plastizolu polichlorku winylu na nośnik włókienniczy wyrób suszy się, żeluje i następnie schładza do temperatury pokojowej, znamienny tym, że do wytwarzanej pasty polichlorku winylu z 45 - 70 części wagowych zmiękczacza, 100 części wagowych polichlorku winylu, od 10 - 50 części wagowych antypirenu, od 1 - 20 części wagowych rozcieńczalnika, od 0,1 - 2,0 części wagowych stabilizatora termicznego oraz od 5 - 25 części wagowych antystatyku dodaje się związek lub związki nieorganiczne i/lub organiczne rozpuszczalne (wymywalne) w wodzie w ilości do 1% Wagowego, korzystnie w postaci mieszaniny jednozasadowego fosforanu amonowego oraz siarczanu amonowego i środków powierzchniowo czynnych albo heksametafosforanu jedno168 726 amonowego, fosforanu dwuamonowego, mocznika, siarczanu amonu i kwasu borowego lub heksametafosforanu sodowego lub chlorku wapniowego albo polioksyetylenowego glikolu.
7. 7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że zmiękczacz (plastyfikator pierwszorzędowy) stanowi dogodnie mieszanina fosforanów alkiloarylo2,3-dwuchloropropylowych albo modyfikowany fosforan alkiloarylowy jako mieszanina 50% wagowych izodecylodwufenylofosforanu, 40% wagowych trójfenylofosforanu i 10% wagowych izopropylodwufenylofosforanu.
8. 8. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że antypiren (wypełniacz antypirenowy) stanowi korzystnie bezwodny wodorotlenek glinu o średnim uziarnieniu od 5 - 6 gm i/lub trójtlenek antymonu o uziarnieniu poniżej 0,06 mm albo wodorotlenek magnezu o drobnej granulacji.
9. 9. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że antystatyk stanowi dogodnie antyelektrostatyk zawierający jako główny związek metylosiarczan N/2-hydroksy-3-dodecylotetradecyloksypropylo-N,N-dwu/3-hydroksyetylo/N-metyloamoniowy/.
10. 10. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że jako środki pomocnicze stosuje się stabilizator termiczny, który dogodnie stanowi dwubutylomaleinian dwubutylocyny w kompozycji z ftalanem benzylobutylowym i epoksydowanym olejem rzepakowym albo epoksydowany olej sojowy i/lub rzepakowy, a rozcieńczalnik (plastyfikator drugorzędowy) stanowi chloroparafina o zawartości związanego chlorku od 40 - 44% wagowych.