PL168899B1 - Spinacz do papieru i innych materialów PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Spinacz do papieru i innych materialów, zawierajacy pojedynczy cienki arkusz sprezystego materialu zagiety wzdluz pier- wszej linii zagiecia po jednej stronie której znajduje sie przytrzymujace przednie ramie, a po drugiej przytrzymujace tylne ramie, przy czym oba ramiona maja czesci górne i dolne, zas tylne ramie jest zagiete w pewnej odleglosci od pierwszej linii zagiecia, a górne czesci, usytuo- wane w poblizu pierwszej linii zagiecia przytrzymujacych ramion przedniego i tylnego sa oddalone od siebie, zas dolne czesci przytrzy- mujacych ramion, przeciwlegle do pierwszej linii zagiecia stykaja sie plasko ze soba, a ich dolne krawedzie sa ustawione pod katem wzgle- dem siebie tworzac na co najmniej czesci swych dlugosci krawedzie natarcia okreslajace powierzchnie natarcia w ksztalcie odwróconej litery V, znamienny tym, ze czesc górna (10) przedniego ramienia (1) i czesc górna (4) tylnego ramienia (2) sa zagiete wzgledem siebie wzdluz pierwszej linii zagiecia (3) pod ostrym katem a, zas tylne ramie (2) jest zagiete w kierunku przedniego ramienia (1) i pomiedzy jego górna czescia (4) i srodkowa czescia (6) jest utworzony rozwarty kat P, przy czym wartosc rozwartego kata P jest dobrana do wartosci ostrego kata a zapewniajac skosnie dzialajaca sile docisku plasko stykajacych sie dolnych czesci (8,9) obu przytrzymujacych ramion (1,2), zas oba ramiona (1,2) sa plaskie w poblizu ich koncowych krawedzi (12,13), które sa ulozone w jednakowych odleglosciach od pierwszej linii zagiecia (3) PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest spinacz do papieru i innych materiałów.

Ujawniony w opisie patentowym USA nr 1 493 072 spinacz do papieru zawiera pojedynczą stalową taśmę zagiętą w kształt pętli, przy czym po obu stronach tego zagięcia znajdują się ramiona o różnej długości, które są ułożone na sobie. Na końcu, ramię krótsze jest odgięte na zewnątrz. Wadą tego spinacza jest to, że może spiąć ograniczoną ilość kartek papieru i chociaż ma dużą powierzchnię chwytu, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przypadku większej liczby kartek papieru będzie się on ześlizgiwał.

168 899

Opis patentowy USA nr 4 563 796 ujawnia spinacz do papieru i innych materiałów zawierający dwa ramiona ukształtowane poprzez wzajemne zagięcie ich wokół linii wygięcia. Ramiona mają nierówne długości a ich końce są ułożone płasko na sobie. Jedno z ramion przytrzymujących jest na większej swojej powierzchni łukowato wygięte na zewnątrz i ma płaską powierzchnię przeznaczoną do umieszczania informacji. Jednak wadą tego spinacza jest zbyt mała powierzchnia chwytu, a więc nie obejmuje on dużej liczby kartek papieru a ponadto może on ulec szybkiemu zniszczeniu.

Ujawniony w opisie patentowym St. Zjedn. Ameryki nr US-A-1 637 564 spinacz do papieru i innych materiałów zawiera przednie ramię przytrzymujące i tylne ramię przytrzymujące. Tylne ramię przytrzymujące jest krótsze i kończy się w jednym punkcie w połowie szerokości. Dla ułatwienia wsunięcia spinacza wszystkie te punkty zakrzywiają się w kierunku do tyłu. Dzięki temu odchylają się przy pokonywaniu przeszkód takich jak rysy, lub zagięcia występujące na papierze, lub innym materiale, który spinają, lub na którym zostają umieszczone zarówno w trakcie ich umieszczania jak i usuwania. Części przednich i tylnych ramion przytrzymujących, są ułożone na sobie i nie zachowują płaskiego kształtu, gdy spinają jedną, lub kilka kartek papieru, zaś ich styk ogranicza się jedynie do linii styku. Objętość spinanego papieru jest ograniczona oraz wzrasta ryzyko, że tylne ramię przytrzymujące zostanie zablokowane i w ten sposób zostanie wypchnięty plik arkuszy papieru. Obszar natarcia wyznaczony przez krawędzie natarcia ma kształt litery V i jest uformowany przez wyznaczenie dwóch punktów, w których kończy się najdalej umieszczone ramię przytrzymujące.

Znany jest również spinacz do papieru, który posiada dwa elementy przytrzymujące leżące w równoległych płaszczyznach i zachowujące sprężystość względem siebie i których dwie końcowe krawędzie są ułożone pod kątem względem siebie oraz tworzą krawędzie natarcia w trakcie użytkowania, które to krawędzie określają obszar natarcia w kształcie litery V. ten spinacz do papieru jest wykonany ze sprężystego drutu stalowego (jako wariant najbardziej znanego typu stosuje się spinacz do papieru z dwoma półkulistymi końcami natarcia leżącymi w pewnej odległości od siebie).

Główną jego wadą jest zwiększająca się grubość spinacza wraz ze średnicą drutu stalowego, z którego ten spinaczjest wykonany oraz zaginanie papieru przy spinaniu. Podczas nasuwania spinacza następuje jego deformacja polegająca na skręceniu tej części drutu, która stanowi połączenie pomiędzy dwoma przytrzymującymi elementami. Z tego też powodu te przytrzymujące elementy nie zachowują równoległego położenia względem siebie, jak również nie układają się płasko na spinanym papierze, lecz odwrotnie, odstają na zewnątrz, przez co nie zostaje zapewniony płaski chwyt papieru. Gdy wzrasta ilość stosów papieru zawierających takie spinacze do papieru i spinające ten sam róg kartki, to bardzo szybko wzrasta na tym rogu grubość całego łączonego pliku papieru.

Zwykłe i specjalne spinacze do papieru znane są również z opisu WO 81/01535 i mogą służyć do specjalnej identyfikacji klienta. Jednakże są one drogie. Oprócz tego nie można ich stosować wraz ze stałymi uchwytami (na przykład zszywkami). Nie zasłaniają one również zszywki.

Spinacz do papieru i innych materiałów według wynalazku charakteryzuje się tym, że część górna przedniego ramienia i część górna tylnego ramienia są zagięte względem siebie wzdłuż pierwszej linii zagięcia pod ostrym kątem a, zaś tylne ramię jest zagięte w kierunku przedniego ramienia i pomiędzy jego górną częścią i środkową częścią jest utworzony rozwarty kąt β, przy czym wartość rozwartego kąta (3 jest dobrana do wartości ostrego kąta a zapewniając skośnie działającą siłę docisku płasko stykających się dolnych części obu przytrzymujących ramion, zaś oba ramiona są płaskie w pobliżu ich końcowych krawędzi, które są ułożone w jednakowych odległościach od pierwszej linii zagięcia.

Korzystnie tylne ramię jest zagięte wzdłuż linii zagięcia.

Korzystnie linia zagięciajest oddalona od pierwszej linii zagięcia dwóch przytrzymujących ramion w przybliżeniu o jedną czwartą odległość pierwszej linii zagięcia od punktu styku końcowych krawędzi ramion.

Korzystnie ostry kąt a ma wielkość w przybliżeniu 15°, zaś rozwarty kąt β jest w zakresie od 145° do 160°.

168 899

Korzystnie końcowe krawędzie przytrzymujących ramion w punkcie styku są ustawione pod kątem prostym względem siebie.

Korzystnie końcowe krawędzie są zaokrąglone co najmniej na bokach skierowanych do siebie.

Korzystnie co najmniej jedno z przytrzymujących ramion ma element w kształcie litery V, zabezpieczający przed przesuwaniem.

Korzystnie co najmniej jedno z przytrzymujących ramion ma na powierzchni czołowej etykietę informacyjną do wykonywania napisów.

Korzystnie w górnej części jednego z przytrzymujących ramion jest wykonany otwór przez który jest przeciągnięta pętla ze sznurka, lub drutu do zawieszania.

Korzystnie na przytrzymującym tylnym ramieniu jest umieszczona od spodu warstwa przylepna.

Zaletą spinacza według wynalazku jest szeroka, płaska powierzchnia przytrzymująca pomiędzy dwoma ramionami przytrzymującymi. Pod wpływem działania naprężenia wstępnego, pozostaje ona nadal płaska, a więc spinacze te mają znacznie większą siłę chwytu niż znane spinacze do papieru. Gdy kartka papieru ma być odwrócona spinacze nie ześlizgują się tak łatwo z niej. Ponieważ zwykły typ spinacza łączy od 1 do około 15 stron papieru ( w przybliżeniu 80 gramów), to całkowita grubość papieru trzymanego przez spinacz wzrasta tylko na skutek grubości materiału, w przeciwieństwie do spinaczy do papieru znanych ze stanu techniki, te spinacze pozostają faktycznie całkowicie płaskie.

Końce przytrzymujących ramion spinacza nie odstają, a więc w przypadku spięcia dwóch stron spinaczem spięte papiery są lepiej ułożone. Dzięki tej samej zalecie spinacz nie zaczepia o kartki papieru.

Ponadto może być bardzo łatwo nasuwany bez żadnych przyrządów na właściwe miejsce za pomocą palców niekalecząc ich, jak również może być usuwany z taką samą łatwością, jeśli zachodzi taka konieczność (przykładowo, przy kopiowaniu).

Spinacz według wynalazku można bardzo łatwo i szybko umieścić na wymaganym miejscu, bez konieczności stosowania przyrządów (przykładowo bez zszywacza) dzięki temu, że dwa przytrzymujące ramiona tworzą ze sobą kształt litery V. Dzięki temu ramiona nie muszą być odłączane, gdyż gdy materiał ma być połączony, to po prostu może być obrócony między ramionami i usunięty. Przy mocowaniu na stałe spinacz może być popchnięty po prostu na właściwe miejsce. Również łatwo jest usunąć spinacz z łączonego materiału chwytając go palcami. Zaletę tę również można zawdzięczać konstrukcji spinacza. W porównaniu z typowymi małymi spinaczami do papieru nakładanie go nie powoduje skaleczenia palca dzięki zachowaniu płaskiego kształtu ramion przytrzymujących. W przeciwieństwie do typowych spinaczy do papieru i klamerek, spinacz nie ulega zniszczeniu. Wykluczone jest również uszkodzenie nim papieru do pisania i fotografii, lub ulotek itd., jak również nie powoduje zarysowań ani pofałdowań.

Ponadto specjalny kształt spinacza zapewnia to, że może on być przesuwany nad zszywką co w rezultacie zapewnia przyjemny wygląd jak również może służyć do identyfikowania egzemplarzy, które mogą być trzymane zawsze razem. Zszywka jest umieszczana wewnątrz obszaru, w miejscu zgięcia spinacza.

Dla uzyskania zamocowania spinacza (i aby w ten sposób zapobiec łatwemu jego usunięciu) możliwe jest również wykonanie jednego, lub więcej nacięć w kształcie litery V, skierowanych do wewnątrz, a umieszczonych na tylnej stronie spinacza, które spowodują przy zszywaniu wejście spinacza w łączony materiał. Nie powoduje to żadnej dodatkowej czynności przy umieszczaniu spinacza na przedmiocie. Możliwe jest również usunięcie go bez uszkodzenia i bez stosowania specjalnego przyrządu, gdy przykładowo twardą taśmę wsuwa się w spinacz, lub też odgina się przytrzymujące ramiona (stosowany w ubraniach). Tym samym nie ma również problemu z umieszczaniem go na miejscu, jeden, lub kilka wycięć w kształcie litery V wykonuje się w czasie wytwarzania spinacza, i nie zagina się do wewnątrz, dopiero później (przy użyciu specjalnego przyrządu).

Spinacz według wynalazku może służyć do przekazywania wiadomości przez bezpośrednie nałożenie bezbarwnej, lub kolorowej wiadomości, słów, znaków towarowych itd. na jego

168 899 powierzchni czołowej. Oprócz spełnienia funkcji jako spinacz do papieru przedmiot wynalazku można stosować w różnych rozmiarach i w różnych kształtach, lecz bazując na takiej samej mocnej konstrukcji trzymania połączonej z łatwością umieszczania (kształt litery V) na różnych przedmiotach przykładowo spinacz do pieniędzy, spinka do krawata, ozdoba do ubrania, uchwyt do wieszania (z drutem, lub wyposażony w taśmę przylepną lub oczko), odznaka, wieszak, wieszak do ubrania, zakładka, lub identyfikator z różnymi kolorami, uchwyt do wieszania fotografii, lub pocztówek, lub uchwyt do notatników za pomocą których mniejsze notesy, lub pamiętniki mogą być przymocowane do większego arkusza, lub innej powierzchni przez nałożenie dwustronnej przezroczystej, lub półprzezroczystej taśmy przylepnej, lub czegoś podobnego na tylnej stronie.

Spinacz może być również stosowany jako nowy środek do zszywania takich samych, lub różnych materiałów, na przykład broszur, itp.

Kolejną zaletą spinacza jest mała grubość arkusza blachy, z którego jest on wykonany, przykładowo 0,2 mm.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia spinacz w widoku z przodu, a fig. 2 - spinacz w widoku z boku od prawej strony.

Spinacz zawiera przednie przytrzymujące ramię 1 połączone z tylnym ramieniem 2. Połączenie ma postać zagiętej linii i stanowi pierwszą linię zagięcia 3.

Korzystnie pomiędzy ramionami przednim 1 i tylnym 2 jest spoina. Górna część 4 tylnego ramienia 2 przecina się z górną częścią 10 przedniego ramienia 1 i w miejscu przecięcia tworzy ostry kąt a.

Poniżej pierwszej linii zagięcia 3 pomiędzy ramionami przednim 1 i tylnym 2 jest utworzony pewien odstęp na skutek ponownego zagięcia tylnego ramienia 2 w kierunku przedniego ramienia 1 wzdłuż linii 5. Górna część 4 i środkowa część 6 tylnego ramienia 2 usytuowana po drugiej stronie linii zagięcia 5 tworzą między sobą rozwarty kąt β . Pnniewżżkąt β jest mniejszy niż dopełnienie kąta a (a więc suma kąta α i kąta β wynosi przykładowo o 5° do 10° mniej od 180°), to tylne ramię 2 styka się z przednim ramieniem 1 w przybliżeniu w punkcie

7. Z powodu sprężystości materiałów dolna część 8 tylnego ramienia 2 opiera się o dolną część 9 przedniego ramienia 1 wywierając siłę chwytu.

Siła wywierana pomiędzy częściami 8 i 9, odpowiednio tylnego ramienia 2 i przedniego ramienia 1 oznacza również i to, że górna część 10 przedniego ramienia 1 nie zachowuje swej pierwotnej płaskiej postaci, lecz zostanie lekko wygięta do przodu, przy czym środkowa część 6 tylnego ramienia 2 pomiędzy punktem styku 7 i linią zagięcia 5 jest również wygięta. Górna część 4 tylnego ramienia 2 jest również lekko zakrzywiona, lecz nie zostało to pokazane, ponieważ krzywizna ta jest bardzo mała z powodu odpowiednio małej odległości między pierwszą linią zagięcia 3 i linią zagięcia 5.

Nacisk wywierany pomiędzy dolnymi częściami 8 i 9, odpowiednio tylnego ramienia 2 i przedniego ramienia 1 oddziaływuje na całą powierzchnię tych części stykających się ze sobą od punktu styku 7 w kierunku w dół, ponieważ w rzeczywistości nie występują żadne siły powodujące wzrost krzywizny tych dolnych części ramion.

Gdy tak wykonany spinacz ślizga się po co najmniej jednej kartce papieru, lub po innym przedmiocie, to powstaje w ten sposób działanie chwytające na całej powierzchni. W czasie poślizgu, po co najmniej jednej kartce papieru, lub po innym przedmiocie, dolne części 8 i 9 przytrzymujących ramion spinacza 1 i 2 lekko torują sobie drogę i są ułożone równolegle względem siebie i są płaskie. Nawet w tym położeniu nie występuje żadna siła, która spowodowałaby, że te części zagną się, chyba że powstanie obciążenie z uwagi na fakt, że zamocowany na stałe spinacz spowoduje to, że plik papieru uzyskuje większą grubość niż odległość pomiędzy linią zagięcia 5 a górną częścią 10 przedniego ramienia 1. Aż do wartości granicznej, dolne części 9 i 10 przedniego ramienia 1 oraz części 8 i 6 tylnego ramienia 2 zachowują kształt płaski przy braku obciążenia, i występuje to również w położeniu, które osiągają ponownie ramiona, gdy spinacz przesuwa się do przodu. (Zagięcie górnej części 10 mogłoby być również zmniejszone, jeśli zajdzie taka potrzeba przez wprowadzenie pewnego rodzaju wgłębienia grzbietu, lub podobnego wzmocnienia arkusza materiału).

168 899

Najkorzystniejsze wartości kątów α i β zależą od wyboru stosowanego materiał. Gdy zastosujemy materiał sprężysty, to suma kątów α i β dochodzi do 180° przy takim samym działaniu chwytającym. Z drugiej strony, materiały o małej elastyczności będą wymagały większego kąta a, w przeciwnym razie siła chwytająca stanie się zbyt duża, lub też spinacz obejmie zbyt małą objętość papieru. Dla materiałów, które mogą być stosowane w praktyce, kąt a wynosi około 15°, zaś kąt β ma wartość od 145° do 160°. Tak więc suma kątów α i β wynosi od 160° do 175°, czyli od 5° do 20° mniej od 180°.

Podstawową ideą wynalazku jest zapewnienie takiego zgięcia tylnego ramienia 2 względem przedniego ramienia 1, aby uzyskać styk wzdłuż płaskiej powierzchni pomiędzy dolnymi częściami 8 i 9. Dlatego też możliwe są inne rozwiązania połączenia między częściami 4 i 10 ramion 1 i 2 niż pokazano. Zamiast pojedynczej linii zagięcia 5 można wykonać dwie linie zagięcia z podzielonym przejściem kątowym. Można nawet stworzyć obszar zagięcia z odpowiednio dużym promieniem krzywizny, aby zmienić kierunek wygięcia górnej części 4 na kierunek wygięcia środkowej części 6, przez co uzyskuje się siłę zacisku pomiędzy dolnymi częściami 8 i 9.

Nawet, jeśli dokonuje się to tak ostro jak to tylko jest możliwe, to pierwsza linia zagięcia 3 ma mały promień krzywizny. Przy narastającym promieniu krzywizny powstaje mniejszy ostry kąt a pomiędzy górnymi częściami 4 i 10. Dopuszczalne jest również zastępowanie pojedynczej pierwszej linii zagięcia 3 dwoma liniami zagięcia tak, że części 4 i 10 są ułożone równolegle do łączącej taśmy, która na rysunku jest ułożona poziomo. Dopuszczalne jest również, aby zamiast dwóch kątowych linii zagięcia 3 i 5 na górnym boku zastosować pojedynczą półkolistą strefę przejścia pomiędzy równoległymi częściami 4 i 10. Można też pójść tak dalece, że krzywizna przesunie się do strefy odpowiadającej środkowej części 6 na fig. 2 ułożonej w przybliżeniu w tym samym kierunku. Uzyskuje się wtedy zamierzony efekt chwytu.

W pokazanym przykładzie wykonania spinacz ślizga się i ześlizguje bez ograniczeń. Dopuszcza się wykonanie mocowania przez wykonanie wycięcia 11 w kształcie litery V w jednym z przytrzymujących ramion, które jest pokazane liniami przerywanymi na fig. 1. Wycięcie 11 następnie może zostać zagięte w czasie wytwarzania spinacza, lub po umieszczeniu go na przedmiocie. Dzięki temu wycięcie przeciwstawia się usunięciu, lub przemieszczeniu się spinacza.

Przedstawiony na figurze 1 spinacz zawiera również krawędzie natarcia stanowiące końcowe krawędzie 12 i 13 przedniego ramienia 1 i tylnego ramienia 2, za pomocą których jest on nasuwany na krawędź arkusza papieru, lub na inny przedmiot. Końcowe krawędzie 12, 13 są odpowiednio ułożone pod kątem 45° względem krawędzi brzegowej 14 przedniego ramienia 1 i krawędzi brzegowej 15 tylnego ramienia 2, a tym samym ustawione są pod kątem prostym względem siebie. Są dopuszczalne również inne kąty. Aby nasunąć spinacz na papier konieczne jest, aby krawędzie 12 i 13 były zaokrąglone co najmniej na skierowanych ku sobie bokach ramion 1 i 2. Oczywiście muszą być one wykonane bez zadziorów, lecz są to cechy związane ze sposobem wytwarzania i problemy związane z ich rozwiązaniem należą do osoby biegłej w tej dziedzinie.

Przednie ramię 1 i tylne ramię 2 mogą być tego samego kształtu. Tutaj nie jest to sprawa podstawowa. Oprócz pokazanego kształtu trapezowego dopuszczalne są wszystkie kształty, w których wydłużone ramiona i krawędzie natarcia biegną pod innymi kątami, lub są zakrzywione, lub też wiją się ale pod warunkiem, że krawędzie natarcia 12,13 przecinają się ze sobą w jednym, lub dwóch punktach, dla ułatwienia rozpoczęcia fazy wciskania na arkusz, przy czym przednie i tylne ramię 1 i 2 przytrzymujące mogą różnić siię między sobą kształtem. ważną c<^<ahą jest to, aby spowodować odpowiednio duże zetknięcie czołowe tych ramion dla uzyskania zjawiska chwytu.

Korzystne jest również wykonanie spinacza, który w widoku od przodu stanowi zwierciadlane odbicie przykładu z fig. 1. Gdy spinacz pokazany w przykładzie wykonania na fig. 1 nasuwa się na górną krawędź pliku arkuszy blisko lewego rogu, to z odwrotnej strony uzyskuje się automatycznie linię zagięcia wokół krawędzi 12. Gdy spinacz przesuwa się wzdłuż lewego boku, przykładowo zwłaszcza celem zakrycia zszywki umieszczonej równolegle do lewej krawędzi, to następuje zagięcie wokół jednego punktu, co może spowodować przechylenie się

168 899 spinacza ryzykując przecięcie papieru a ponadto papier może łatwiej wysunąć się ze spinacza. Zapobiega temu przykład wykonania stanowiący lustrzane odbicie, w którym znów mamy linię zagięcia biegnącą pod kątem 45° względem górnej krawędzi i lewej krawędzi.

Przytrzymujące ramiona spinacza według wynalazku mają wszystkie rodzaje powierzchni, na których można umieszczać informację, albo przez wydrukowanie, lub ostemplowanie, lub wycięcie. Pokazano to na etykietach informacyjnych 16, 17 i 18 usytuowanych na przedniej stronie przedniego ramienia 1. Jednakże wynalazku nie ogranicza się do tych miejsc jak również nie ogranicza się do sposobu w jaki umieszcza się te informację na spinaczu. Innym przykładem wykonania jest umieszczenie otworów o odpowiednim kształcie. Jeśli te otwory są zbyt duże, to siłą chwytu mogłaby zmniejszyć się do miejsca, gdzie znajdują się czołowe powierzchnie styku 8,9, a w szczególności do pokazanej na fig. 1 powierzchniu czołowej, dzięki temu mogą być wycięte, lub mogą być wykonane otwory o różnych kształtach, przykładowo mogą być wykonane cięcia laserowe w górnej części 10 przedniego ramienia przytrzymującego 1 bez zmniejszenia powierzchni chwytu. Należy pamiętać, że zbyt duże usunięcie materiału mogłoby spowodować zmniejszenie siły chwytu całego przedmiotu.

Zwłaszcza korzystne jest pisanie atramentem, lub drukowanie kodem paskowym.

Korzystnie spinacz ma w górnej części jednego przytrzymującego ramienia wykonany otwór, przez który jest przeciągnięta pętla ze sznurka lub drutu do zawieszania, w innym wykonaniu spinacz jest wyposażony w warstwę przylepną umieszczoną od spodu na przytrzymującym tylnym ramieniu 2.

168 899

Fgr.-J.

:Z

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,50 zł

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Spinacz do papieru i innych materiałów, zawierający pojedynczy cienki arkusz sprężystego materiału zagięty wzdłUż pierwszej linii zagięcia po jednej stronie której znajduje się przytrzymujące przednie ramię, a po drugiej przytrzymujące tylne ramię, przy czym oba ramiona mają części górne i dolne, zaś tylne ramię jest zagięte w pewnej odległości od pierwszej linii zagięcia, a górne części, usytuowane w pobliżu pierwszej linii zagięcia przytrzymujących ramion przedniego i tylnego są oddalone od siebie, zaś dolne części przytrzymujących ramion, przeciwległe do pierwszej linii zagięcia stykają się płasko ze sobą, a ich dolne krawędzie są ustawione pod kątem względem siebie tworząc na co najmniej części swych długości krawędzie natarcia określające powierzchnie natarcia w kształcie odwróconej litery V, znamienny tym, że część górna (10) przedniego ramienia (1) i część górna (4) tylnego ramienia (2) są zagięte względem siebie wzdłuż pierwszej linii zagięcia (3) pod ostrym kątem a, zaś tylne ramię (2) jest zagięte w kierunku przedniego ramienia (1) i pomiędzy jego .górną częścią (4) i środkową częścią (6) jest utworzony rozwarty kąt P,pryyzzym wartość rozwartgoo kąta β jest dobrana do wartości ostrego kąta a zapewniając skośnie działającą siłę docisku płasko stykających się dolnych części (8,9) obu przytrzymujących ramion (1,2), zaś oba ramiona (1,2) są płaskie w pobliżu ich końcowych krawędzi (12,13), które są ułożone w jednakowych odległościach od pierwszej linii zagięcia (3).
2. 2. Spinacz według zastrz. 1, znamienny tym, że tylne ramię (2) jest zagięte wzdłuż linii zagięcia (5).
3. 3. Spinacz według zastrz. 2, znamienny tym, że linia zagięcia (5) jest oddalona od pierwszej linii zagięcia (3) dwóch przytrzymujących ramion (1, 2) w przybliżeniu o jedną czwartą odległości pierwszej linii zagięcia (3) od punktu styku końcowych krawędzi (12,13) ramion (1,2).
4. 4. Spinacz według zastrz. 1, znamienny tym, że ostry kąt a ma wielkość w przybliżeniu 15°, zaś rozwarty kąt β jest w zakresie od 145° do 160°.
5. 5. Spinacz według zastrz. 3, znamienny tym, że końcowe krawędzie (12, 13) przytrzymujących ramion (1, 2) w punkcie styku są ustawione pod kątem prostym względem siebie.
6. 6. Spinacz według zastrz. 5, znamienny tym, że końcowe krawędzie (12,13) są zaokrąglone co najmniej na bokach skierowanych do siebie.
7. 7. Spinacz według zastrz. 5, znamienny tym, że co najmniej jedno z przytrzymujących ramion (1, 2) ma element (11) w kształcie litery V, zabezpieczający przed przesuwaniem.
8. 8. Spinacz według zastrz. 7, znamienny tym, że co najmniej jedno z przytrzymujących ramion (1, 2) ma na powierzchni czołowej etykietę informacyjną (16,17,18) do wykonywania napisów.
9. 9. Spinacz według zastrz. 7, znamienny tym, że w górnej części jednego z przytrzymujących ramion (1,2) jest wykonany otwór, przez który jest przeciągnięta pętla ze sznurka, lub drutu do zawieszania.
10. 10. Spinacz według zastrz. 9, znamienny tym, że na przytrzymującym tylnym ramieniu (2) jest umieszczona od spodu warstwa przylepna.